အခန်း ၅၅

အပိုင်း(၅၅) သုံးဘီးဆိုင်ကယ်မှ ကမ္ဘာပျက်ကပ်သုံး ပစ်ကပ်ကားအဖြစ်သို့

ချန်းရီ စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး နုံးခွေကာ ပြိုလဲကျမတတ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်၏။

သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ပေါ်ရှိ ဘီးခွေများတပ်ဆင်ထားသော လမ်းကြမ်းသုံး တာယာလေးလုံးက နောက်ခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး ယင်းတို့၏ အလေးချိန်ကြောင့် နောက်ခန်းမှာ အနည်းငယ် ပိန်ချိုင့်နေသည်။

ထို့ပြင် မီနီကားငယ်လေး နှစ်စီးလည်း ပါသေး၏။ ကားရပ်ချိန်တွင် အရှိန်မသတ်နိုင်ဘဲ ချန်းရီ၏ ဆိုင်ကယ်နောက်မြီးကို ဝင်တိုက်မိသွားသေးသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အတော်များများက ချန်းရီရှိရာဘက်သို့ အားကျမနာလိုသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

လူအများအပြားမှာ တီးတိုးတီးတိုးပင် ပြောဆိုနေကြ၏။

ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကမူ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားပြီး ချန်းရီရှိရာဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အခွင့်အရေး ချောင်းနေပုံရသည်။

ယခင်ကတည်းက ဤအမျိုးသမီးသည် ယာဉ်တန်းထဲတွင် ပန်းမွေ့ရာကဲ့သို့ နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။ ကျိုး ညီအစ်မနှစ်ယောက်လောက် ရုပ်မချောသော်လည်း ယောက်ျားအများအပြားကို သွားရည်ကျစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူမက ယခင်က ခေါင်းဆောင်ချူချယ်ကို အပိုင်ဖမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း အောင်မြင်မှု မရခဲ့ချေ။

ယခုအခါ ချန်းရီက အခြေအနေကောင်းလာပုံရသဖြင့် သူမ၏ ပစ်မှတ်ကို ချန်းရီဘက်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးက လက်ညှိုးမှ လက်သည်းကို ကိုက်ရင်း ကြည့်နေကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်လက်နေပြီး အန္တရာယ်ငွေ့များ သမ်းနေ၏။

ဤတစ်ကြိမ် နေရာရွှေ့ပြောင်းရခြင်းက ယခင်အကြိမ်များအားလုံးထက် ပို၍ ပင်ပန်းလှသည်။ လမ်းခရီးတွင် မီးခိုးငွေ့ပုံတူပွားခြင်း အစွမ်းကို နှစ်ကြိမ်တိတိ အသုံးပြုခဲ့ရပြီးမှသာ အချိန်မီ လိုက်မီခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို ရပ်ပြီးသည်နှင့် ချန်းရီ လုပ်သော ပထမဆုံးအလုပ်မှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ဆွဲထုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ဖွာ ရှိုက်သွင်းကာ နီကိုတင်း၏ အရသာကို ခံစားရင်း ခန္ဓာကိုယ်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ဖြေလျော့လေသည်။

ဝါရင့် ဆေးလိပ်သမားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပင်ပန်းလာချိန်တွင် ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ အနားယူရန် မဟုတ်ဘဲ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် သောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင်တော့ ချန်းရီအနေဖြင့် ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းက ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် အနည်းငယ် စဉ်းစားချင့်ချိန်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင်အဖြစ် နိုးကြားလာပြီးနောက်တွင်မူ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများက ချန်းရီအပေါ် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မပေးနိုင်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ချန်းရီအတွက် ဆေးလိပ်သောက်ရန် မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိတော့ပေ။

ကျန်ရှိနေသေးသော ဆေးလိပ်အရေအတွက်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရာ လက်ရှိနှုန်းအတိုင်းသာ ဆက်သောက်နေမည်ဆိုပါက တစ်လပင် ခံမည်မထင်ပေ။

"ချန်းရီ... ပြန်ရောက်လာပြီလား"

ချန်းရီက စက်ဘီးဘေးတွင် မှီကာ နားနေချိန်၌ လူသန်ကြီး ထယ်ရှီး ရောက်လာသည်။

ချန်းရီက ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ကမ်းပေးသည်။ "တစ်လိပ်လောက် ဆွဲမလား"

ထယ်ရှီးက အလျင်အမြန် လက်ကာပြသည်။ "ငါ ဆေးလိပ် မသောက်ဘူးကွ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထယ်ရှီးက သူ၏လက်ထဲမှ ဆေးလိပ်တစ်တောင့်ကို ချန်းရီထံ ပစ်ပေးသည်။

ချန်းရီက ထိုလူကောင်ထွားထွားကြီးကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေမိသည်။

ထယ်ရှီးက ဟီးဟီး ရယ်မောကာ အားနာနာဖြင့် ပြောသည်။ "ဒီလိုကွ... ချန်းရီ... မင်း အားရင် ငါ့ကားလေး နည်းနည်းလောက် လာကြည့်ပေးလို့ ရမလား"

"ငါ့ကားက နည်းနည်း ပြဿနာတက်နေလို့"

ချန်းရီက မလှမ်းမကမ်းရှိ ထယ်ရှီး၏ တဲဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့က လက်နှိပ်ဓာတ်မီး တစ်လက်ဖြင့် ကားအောက်သို့ ဝင်ကာ တစ်ခုခုကို စစ်ဆေးနေကြပြီး ဓာတ်မီးရောင်မှာ တဖြတ်ဖြတ် လင်းလက်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။

"မင်းကားက အသစ်လဲထားတာ မကြာသေးဘူးလေ... ပြဿနာတက်နေပြီလား"

ထယ်ရှီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "ဟုတ်တယ်... အရင်ဘတ်စ်ကားက အစကတည်းက ပြဿနာရှိနေတာ... အခု ဒီကျောင်းကားလေးကို အနိုင်နိုင် ရှာတွေ့ထားလို့ နည်းနည်း ကောင်းမယ်ထင်နေတာ... အခုတော့ ဒါလည်း ပြဿနာတက်ပြန်ပြီ"

"ငါတို့လူတွေ စစ်ကြည့်နေတာ ကြာလှပြီ... အခုထိ အဖြေရှာလို့ မရသေးဘူး"

"မင်းက မက္ကန်းနစ် လမ်းစဉ်ဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ တတ်နိုင်မယ်ထင်လို့ လာပြောတာပါ"

ထယ်ရှီး၏ အဖွဲ့ထဲတွင် ပြုပြင်ရေးသမားများ ရှိပြီး သာမန် ပြဿနာသေးသေးမွှားမွှားများကို သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းနိုင်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်း၍ မရသော ပြဿနာများနှင့် ကြုံလာရသည့်အခါ ချန်းရီ၏ အကူအညီကို လိုအပ်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ထယ်ရှီးက ဆေးလိပ်တစ်တောင့် ယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တော်တော် ဆိုးလို့လား"

"စက်နှိုးလို့ကို မရတာ... နှိုးလို့ရရင်တောင် မောင်းလို့မရဘူး... မင်း သွားကြည့်ရင် သိမှာပါ"

ချန်းရီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး သူ၏ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောသည်။ "မင်း ဒီနေ့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါ ဒီသုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို အရင် အဆင့်မြှင့်ပြင်ဆင်ရဦးမယ်... အဲဒါပြီးမှ မင်းကို ကူညီလို့ရမှာ"

ထယ်ရှီးနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးက အဆင်ပြေလှသော်လည်း ချန်းရီက မိမိကိစ္စကို ဘေးချိတ်ကာ သူ့ကို အရင်ကူညီပေးရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

အကယ်၍ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကိုသာ အဆင့်မမြှင့်ရသေးပါက မနက်ဖြန် ခရီးဆက်ရန် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထယ်ရှီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ရပါတယ်ဗျ... မင်းကိစ္စ အရင်လုပ်ပါ... ငါ့ဘက်ကတော့ အချိန်ယူလို့ ရပါသေးတယ်"

"ဟုတ်ပြီလေ... ထယ်ရှီး... အဲဒီ အင်ဂျင်ကို ငါ့ဆီ လာပို့ပေးပါလား... ငါ သုံးဖို့လိုလောက်တယ်"

"ရပါတယ်"

ထယ်ရှီးက ဆေးလိပ်တောင့်ကို ထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားတော့သည်။

အားအင်အနည်းငယ် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာမှသာ ချန်းရီက အားတင်းထကာ ထမင်းချက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

ဗိုက်ဝအောင် စားထားမှသာ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ကိစ္စများအတွက် ခွန်အားရှိမည် ဖြစ်သည်။

အစွမ်းကို အသုံးပြုခြင်းသည် စိတ်စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးစေရုံသာမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုပါ အလွန်အမင်း စမ်းသပ်ခံရခြင်း ဖြစ်၏။

ချန်းရီ ထမင်းစားနေချိန်တွင် ထယ်ရှီးက အင်ဂျင်ကို လာပို့ပေးသည်။

ထိုဧရာမ သံမဏိနှလုံးသားကြီးကို ကြည့်ရင်း ချန်းရီ၏ မျက်ခွံများပင် လှုပ်သွားရသည်။

ချန်းရီ ကိုယ်တိုင်သာဆိုလျှင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားသော ခန္ဓာကိုယ်က သာမန်လူများထက် များစွာ သန်မာနေသည်တိုင် ထိုကဲ့သို့သော သံမဏိနှလုံးသားကြီးကို မနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထယ်ရှီးကမူ အလွန် ပေါ့ပါးလွယ်ကူနေပုံရသည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် ချန်းရီသည် ရှေ့မှောက်ရှိ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို စတင် အဆင့်မြှင့်တင် ပြုပြင်တော့သည်။

ယခင်တစ်ခေါက်က ရှိခဲ့သော သတ်ဖြတ်မှတ် ခုနစ်ထောင်ကျော်မှ အဆင့်မြှင့်တင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ယခုအခါ လေးထောင်ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သတ်ဖြတ်မှတ် လေးထောင်ကျော်ကို ကြည့်ရင်း ချန်းရီ အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွားသည်။

ဤမျှနည်းပါးသော သတ်ဖြတ်မှတ်ဖြင့် လုံလောက်မည် မထင်ပေ။

သို့သော် ချန်းရီက စိတ်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ အဆင့်အရင်မြှင့်ကြည့်မည်။ မလောက်မှသာ နည်းလမ်းရှာရတော့မည်။

ချန်းရီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် စနစ်၏ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး မျက်နှာပြင်က ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။

"စနစ်... ငါ အဆင့်မြှင့်ချင်တယ်... "

ချန်းရီက သူ သယ်လာခဲ့သော ထိုကားငယ်လေးကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ထို့ပြင် ဂျစ်ကားကြီးထံမှ ဖြုတ်ယူလာခဲ့သော ၂.၀ အင်ဂျင်ကိုလည်း အသုံးပြုမည်။

ထို လမ်းကြမ်းသုံး တာယာလေးလုံးကိုပါ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်တွင် ပေါင်းထည့်တပ်ဆင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုကားငယ်လေးသည် လျှပ်စစ်ကားဖြစ်ပြီး ဤ ၂.၀ အင်ဂျင်နှင့် တွဲဖက်ပါက ဆီရော လျှပ်စစ်ပါ အသုံးပြုနိုင်သော ယာဉ်တစ်စီးအဖြစ် တည်ဆောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေအနေမျိုးတွင် ဆီရော လျှပ်စစ်ပါ သုံးနိုင်သော ယာဉ်တစ်စီးက တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရအောင် အသုံးဝင်လှသည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် နေရောင်ခြည် အလုံအလောက် ရရှိသဖြင့် အဆင့်မြှင့်ထားသော နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး အားသွင်းပြား တစ်ခုသာ ရှိပါက လျှပ်စစ်မီးကို လိုသလောက် သုံးစွဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကားငယ်လေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်က အနည်းငယ် အားနည်းနေလျှင်တိုင် သူ၏ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ထက်တော့ အများကြီး ပိုသာနေမည်မှာ သေချာသည်။

မျက်စိရှေ့တွင် ဒီဇိုင်းပုံစံသစ် တစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။

ဤဒီဇိုင်းပုံစံကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ချန်းရီမှာ သွားရည်ကျမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

ယခင် ဆိုင်ကယ်သုံးဘီး၏ ခေါင်းခန်းနေရာတွင် ကားငယ်လေး၏ ခေါင်းခန်းက အစားထိုး နေရာယူသွားသည်။

ယခင်က နောက်ခန်းကမူ တွဲဖက်ယာဉ်ခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကားငယ်လေးနှင့် တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်သွားသည်။

ကားငယ်လေးထဲတွင် ထို ၂.၀ သံမဏိနှလုံးသားကြီးကို ထည့်သွင်းနိုင်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမည်။

ကားငယ်လေး၏ ရှေ့ပိုင်းတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် ရှည်ထွက်သွားပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ခန့်ညားလာသည်။

ထို လမ်းကြမ်းသုံး ဘီးခွေနှင့် တာယာလေးလုံးကို တပ်ဆင်နိုင်ရန်အတွက်လည်း ကားငယ်လေး၏ ကိုယ်ထည်က သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။

ယခင်က ကားငယ်လေးတွင် တပ်ဆင်ထားသော ဘီးအသေး လေးလုံးကိုမူ အနောက်ဘက်ရှိ ယာဉ်ခန်း၌ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲတပ်ဆင်သည်။

ယာဉ်တစ်စီးလုံးတွင် ဘီးရှစ်လုံး ပါဝင်သွားသည်။

သို့သော် စနစ်၏ ဒီဇိုင်းဖွဲ့စည်းမှုအောက်တွင် ဤယာဉ်မှာ ရုပ်ဆိုးမနေဘဲ အလွန် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အသွင်အပြင် ရှိနေကာ လက်ရှိ ကမ္ဘာပျက်ကပ် နောက်ခံနှင့် လွန်စွာ လိုက်ဖက်နေ၏။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားသော ယာဉ်တစ်စီးဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ဤအချိန်တွင် ထိုကားငယ်လေးသည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကာ မူလက မြို့တွင်းသွားလာရန် အသုံးပြုသော အိမ်ရှင်မသုံး ကားလေးတစ်စီးဟု လုံးဝ ထင်မှတ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ကိုယ်ထည် အချိုးအစားများမှာလည်း များစွာ ခိုင်မာတောင့်တင်းလာသည်။

သုံးဘီးဆိုင်ကယ်က ကမ္ဘာပျက်ကပ်သုံး ပစ်ကပ်ကားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

ချန်းရီမှာ သွားရည်ကျမတတ် ကြည့်နေမိသည်။

အကယ်၍ ဤသို့သော ကားတစ်စီးကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက။

အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ဤအပြင်ပန်းပုံစံလေးနှင့်တင် ခေါင်းဆောင်ချူချယ်နှင့် ခြေတံရှည်ကောင်မလေးတို့၏ အဆင့်မြှင့်ထားသော လမ်းကြမ်းမောင်းကား နှစ်စီးကို ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

သို့သော် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော သတ်ဖြတ်မှတ်များကို မြင်ရချိန်တွင် ချန်းရီတစ်ယောက်လုံး စိတ်ဓာတ်ကျသွားရတော့၏။

"သေလိုက်ပါတော့"

သတ်ဖြတ်မှတ် နှစ်သောင်းကျော်တောင် လိုအပ်နေသည်တဲ့လား။

ထို '၂' ဂဏန်းနောက်တွင် မည်သည့် ဂဏန်းများ ပါနေသလဲ ဆိုသည်ကိုပင် ချန်းရီ ဆက်မကြည့်ချင်တော့ချေ။

လိုအပ်နေသော သတ်ဖြတ်မှတ်များက များလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ချန်းရီ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောင်ကုတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်မှတ်များက လုံးဝ မလုံလောက်သေးပေ။

ရုတ်တရက် ချန်းရီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"စနစ်... ငါ အခု သတ်ဖြတ်မှတ် ဘယ်လောက် ထပ်ချေးလို့ ရဦးမလဲ"

ယခင်က သူ သတ်ဖြတ်မှတ် သုံးရာ ချေးယူခဲ့ဖူးပြီး အချိန်စေ့သည့်အခါ အကြွေးပြန်ဆပ်ခဲ့သဖြင့် အကြွေးရာဇဝင် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ချေးငွေပမာဏ တိုးလာပြီး အခု ပိုချေးလို့ရနိုင်မည်ဟု တွေးမိသည်။

စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လည်ပတ်နေသော အဝိုင်းငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချန်းရီ၏ အကြွေးရာဇဝင်ကို အကဲဖြတ်နေပုံရ၏။

ဆက်ရန်...