← Chapters

အခန်း (၂၃၈၃-၂၃၈၄)

Vol. 239 Ch. 2383-2384

အခန်း (၂၃၈၃-၂၃၈၄)

Vol. 239 Ch. 2383-2384

အခန်း (၂၃၈၃) - မင်းကို ခွေးပုံစံဖြစ်အောင် လုပ်ပြမယ်!

“ဘယ်သူအရင် တိုက်မှာလဲ”

၎င်းသည် အလွန်အလေးအနက် စဉ်းစားရမည့် ပြဿနာ ဖြစ်သည်။

‘ကြက်သားဟင်းရည်’ က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

“နံပါတ် (၁) နေရာကို သိမ်းပိုက်ပြီးရင်၊ အဲ့ဒီလူ မရောက်လာခင်အထိ နောက်ထပ် စိန်ခေါ်မှုတွေကို ခံယူ ထားရဦးမယ်။

သွေးရွာခန်းမ ဘက်က သူတော်စင် တွေက ဒီအချိန်မှာ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ဖို့ သေချာပေါက် ရွေးချယ်ကြလိမ့်မယ်။

‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ အပါအဝင်ပေါ့၊ သူတို့အတွက် အစားထိုး တိုက်ခိုက်ပေးမှာပဲ။

ဒါကြောင့် ငါ့အမြင်အရ ဆိုရင်၊ ပထမဆုံး နံပါတ် (၁) နေရာကို သိမ်းပိုက်မယ့်သူက ငါတို့ရဲ့ အဓိက တိုက်စစ်မှူး မဖြစ်သင့်ဘူး၊ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စွမ်းအားကို လျော့ပါးသွားအောင် လုပ်ပေးမယ့် အရန်သင့် ပံ့ပိုးပေးသူပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။”

ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသောအခါ၊ တက်ရောက်နေသည့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် သူတော်စင် များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

အရန်သင့် ပံ့ပိုးပေးသူ အဖြစ် ပထမဆုံး ဝင်တိုက်ချင်သူ မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် ဖိအားမှာ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“ငါပဲ တိုက်မယ်။”

ဝမ်ကျန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီ ‘ဝူရှီ’ ဆိုတဲ့ကောင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘယ်လောက်အထိ နက်နဲလဲ ဆိုတာ ငါလည်း သိချင်မိတယ်။”

သူတော်စင် များမှာလည်း ဝမ်ကျန်း ဒီလောက်တောင် တက်တက်ကြွကြွ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြသဖြင့် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခါ ကိစ္စပြီးရင် မင်း အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တွေ ပိုရယူလိုက်ပါ။

တကယ်လို့ တခြား အဖိုးတန် ကျောက်မျက် ရတနာတွေနဲ့ လဲချင်ရင်လည်း ငါတို့ ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်။”

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ က ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“သေချာတိုက်၊ အဲ့ဒီကောင်ကို သေအောင် မရိုက်နိုင်ရင်တောင်၊ သူ့ကို ခွေးပုံစံ ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ပစ်လိုက်။”

“စိတ်ချပါ။”

ဝမ်ကျန်း က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

……

ဖန့်ချန် တို့ အဖွဲ့မှာ စားပွဲတွင် အရက်သောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သွေးမြူတိမ်တိုက် တစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ရှဲ့ထူ နှင့် ဂွေ့မြန် တို့မှာ ကောင်းကင်ငါးပါး မှ လာသည့် သူတော်စင် များက စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

“မင်းတို့ စားချင်တာ စား၊ သောက်ချင်တာ သောက်၊ ဂရုမစိုက်နဲ့။”

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးမြူတိမ်တိုက် ၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရသည်။

စကားကသာ ဒီလို ပြောလိုက်သော်လည်း၊ ရှဲ့ထူ တို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ သွေးတိုက်ပွဲ စာရင်းဇယား ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။

“ဝူရှီ စိန်ခေါ်ခံလိုက်ရပြီ”

“သူ့ကို စိန်ခေါ်တဲ့ သူတော်စင် က ‘ဝမ်ကျန်း’ တဲ့၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ဘက်က လာတာ၊ စစ်မှတ်တမ်းက သိပ်ကို ကြည်လင်ပြတ်သားတယ်၊ အနိုင် (၃၀၀)၊ အရှုံး (၀) တဲ့ ”

“မြန်မြန် သွားကြည့်ကြ၊ အချိန်လွန်သွားရင် ဝင်ကြည့်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ”

နေရာအနှံ့ရှိ သွေးတိုက်ပွဲ စာရင်းဇယား ရှေ့တွင် အလွန် စည်ကားနေသည်။

စာရင်းဇယား အခြေအနေကို အမြဲ အာရုံစိုက်နေကြသည့် သူတော်စင် များမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး မှ ဖြစ်စေ၊ မငြိမ်သက်ခြင်း နယ်မြေ မှ ဖြစ်စေ၊ အားလုံးက ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ကြည့်ရှုရန် ရွေးချယ်ကြသည်။

ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် အတွင်းကမ္ဘာ များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှဲ့ထူ၊ ဂွေ့မြန်၊ နှင့် ‘ကြက်သားဟင်းရည်’၊ ‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’၊ ‘တျန်ယိကျန့်’ အစရှိသည့် သူတော်စင် များလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာကြသည်။

“သိပ်စည်ကားတာပဲ။”

ချီဖုန်းဒေသ မှ အသက်စွမ်းအင်သူတော်စင် အစောပိုင်းအဆင့် ‘ဝူရှီ’ သည် ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာသည့် ကြည့်ရှုသူ သူတော်စင် များကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ဤကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်မှာ အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် တွေ တိုက်ခိုက်ချိန်ကထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပိုမို များပြားနေသည်။

“ဒီကောင်ရဲ့ နောက်ခံက ဒီလောက်တောင် ရိုးရှင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။”

ဝူရှီ ၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန် ပေါ်တွင် ကျရောက်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သိချင်စိတ်၊ စူးစမ်းလိုစိတ် နှင့် ခံစားချက်များ ရောထွေးနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ဝမ်ကျန်း က ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်၍ ဖန့်ချန် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဝူရှီ၊ လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား ပြောတယ်၊ ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်းကို ခွေးပုံစံ ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ပစ်မယ် တဲ့။”

“ခွေးပုံစံ ဆိုတာက ဘယ်လိုပုံစံလဲ ”

“စောင့်ကြည့်နေ၊ မင်း သိရလိမ့်မယ်။”

ဝမ်ကျန်း က စကားဆုံးသည်နှင့် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သွေးမြူများ ပျောက်ကွယ်သွားရန် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“ကောင်းကင်ငါးပါး ဘက်မှာ အတွင်းရေး ခိုက်ရန် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ကိုယ့်လူကိုယ် ပြန်တိုက်နေတာ၊ ဟီးဟီး။”

“ကြည့်ရတာ အဲ့ဒီ ဝူရှီ က သိပ်ပြီး နားမထောင်တဲ့ပုံပဲ၊ အစီအစဉ်အတိုင်း မလုပ်လို့ ဒီလို ဖြစ်လာတာ နေမှာ။”

“ဂရုစိုက်စရာ မလိုပါဘူး၊ ငါတို့က ပွဲကြည့်ရုံပဲ၊ အခုက အထွတ်အထိပ် မရောက်သေးဘူး၊ တကယ့် ပွဲကောင်းက ‘ရှန်းကျောက် ကောင်းကင်အရှင်’ သဘောကျတဲ့သူ သွေးရွာခန်းမ ကို ရောက်လာတဲ့အခါမှ စမှာ၊ အဲ့ဒီအခါမှ တကယ့် အဓိက ဇာတ်လမ်းက စမှာ။”

သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် များမှာ အုပ်စုလိုက် စုရုံးကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

ကျင့်ကြံမှု အဆင့် အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင်၊ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အထိ ရောက်နေသူများမှာမူ ဖန့်ချန် နှင့် ဝမ်ကျန်း ကို တိုက်ရိုက် လက်ညှိုးထိုးကာ ဝေဖန်နေကြသည်။

“အဲ့ဒီလူက ကံကောင်းတယ်၊ နှစ်ဖက်စလုံးက ထိန်းကျောင်းထားတာမို့ သူက နံပါတ် (၁) မှာ အချိန်အတော်ကြာ နေနိုင်ခဲ့တာ၊ ဒီနေ့တော့ နံပါတ် (၁) ဆုံးရှုံးတော့မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ နာမည်ကတော့ ရသွားပြီ။”

“ငါသာ အရင်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် မှာဆိုရင် ဒီလို အခွင့်အရေး ရမယ် ဆိုရင် ဝမ်းသာအားရ လက်ခံမှာပဲ။”

“စကားမပြောနဲ့တော့၊ တစ်ကြိမ်လောက် နံပါတ် (၁) ရဖို့ ဘယ်လောက် ခက်လဲ သိလား (၉) နှစ်ကျော် နေခဲ့ရတာ၊ ငါဆိုရင် တစ်ရက် နေရရင်တင် ကျေနပ်ပြီ။”

“ငါကတော့ တစ်နာရီ နေရရင်တင် တန်ပြီ၊ မင်းက တစ်ရက် ဆိုတော့ အလောကြီးလွန်းတယ်။”

“ဟားဟားဟား။”

တစ်ဖက်တွင်။

‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မငြိမ်သက်ခြင်း နယ်မြေ မှ လာသည့် သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် များစွာ ဝိုင်းရံနေကြသည်။

“နဂါးဖရုံ အစ်ကိုကြီး၊ အရင်က မင်း တမင် အားနည်းပြပြီး ဒီကောင်ကို နံပါတ် (၁) နေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခွင့်ပေးခဲ့တာ၊ မင်း စိတ်မဆိုးဘူးလား ”

သူတော်စင် တစ်ဦးက ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ကို ကြည့်၍ ပြုံးပြီး မေးသည်။

ဘေးပတ်လည်မှ သူတော်စင် များ အားလုံးက သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ က အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“အရာအားလုံးက ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး အတွက်ပဲ၊ ငါကတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ နံပါတ် (၁) မှာလည်း အကြာကြီး နေခဲ့ပြီးပြီ၊ သူ့ကို နှစ်အနည်းငယ် ပေးထိုင်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်လဲ ”

“နဂါးဖရုံ အစ်ကိုကြီး က တကယ်ကို နှလုံးသား ကျယ်ဝန်းတာပဲ၊ နောက်ကျရင် ညီအစ်ကိုကို တစ်ခါလောက် ထိုင်ခွင့် ပေးဦးနော် ငါက ဒုတိယမြောက်၊ ဒီတစ်ခါ တတိယ ဖြစ်သွားတော့ စိတ်မကောင်းဘူး။”

“အပေါ်ကသာ ဒီကောင်ကို စိန်ခေါ်ခွင့် မပေးရင်၊ ဒီကောင်ကလည်း လိမ္မာတယ် မင်းကို မရှာဘူး၊ ငါက နံပါတ် (၁) နေရာက ဘယ်လောက် ကောင်းလဲ ဆိုတာ စမ်းကြည့်ချင်တာ။”

အနီးအနားမှ သူတော်စင် များမှာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ၏ မျက်နှာမှာ မသဘာဝ ဖြစ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ ချောင်းဆိုးဟန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“အပေါ်က ဆိုလိုတာကို လိုက်နာမှ ရမှာ၊ မင်းတို့ သွေးရွာခန်းမ မှာ ဆက်မနေချင်ရင်တော့ တခြားတစ်မျိုးပေါ့။”

“ဒါလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။”

……

“မင်းတို့ အထင် ဒီတစ်ခါ ဝမ်ကျန်း ရဲ့ အနိုင်ရနိုင်ခြေ ဘယ်လောက် ရှိမလဲ ”

‘ကြက်သားဟင်းရည်’ က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ က စဉ်းစား၍ ပြောသည်။

“ဝမ်ကျန်း က နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော် ထဲမှာ ထိပ်တန်း (၁၀) ဦးထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ့် ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူ ပဲ။

လင်ယောင် မျိုးနွယ်စု က လာတာ၊ မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကံကြမ္မာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ကိုလည်း နားလည်ထားတယ်။

ဒီကောင်ကို တိုက်ရင် အနိုင်ရနိုင်ခြေက အနည်းဆုံး (၆၀) ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်။”

ရာခိုင်နှုန်း (၆၀) လား

သူတော်စင် များမှာ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားလိုက်ကြပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအနိုင်ရနိုင်ခြေမှာ မများလွန်းသလို မနည်းလွန်းသဖြင့် လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသည်။

“လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား၊ ဝမ်ကျန်း က သူ့ကို (၆၀) ရာခိုင်နှုန်း ဆိုရင်၊ မင်းက တိုက်မယ် ဆိုရင် (၇၀) ရာခိုင်နှုန်း ရှိမှာပေါ့။

အဲ့ဒီကနေ ကြည့်ရင် ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ က တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ။

ကံကောင်းတာက ဒီတစ်ခါ ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က သူ မဟုတ်ဘူး၊ သူလည်း ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ခွဲဝေဖို့ နံပါတ် (၁) နေရာကို စွန့်လွှတ်ရမှာပဲ။”

“နောက်မှာ ခက်ခဲတဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ရှိသေးတယ်၊ (၁၀) နှစ်ကာလ ကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်မလဲ ဆိုတာပဲ ကြည့်ရမှာ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ကို ကျွန်တော်တို့ နံပါတ် (၁) ကို မစိန်ခေါ်နိုင်အောင် ဆွဲထားပေးမယ့်သူ လိုသေးတယ်။”

တျန်ယိကျန့် က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထိုလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်သည်။

နှောင့်နှေးသင့်သည့် ပြိုင်ဘက်များကို ဆွဲထားမှသာ သူတို့ (၁၀) နှစ် ကာလကို ရောက်အောင် သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အတွင်းကမ္ဘာ (၂) ခု ပေါ်ရှိ သွေးမြူများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အနီးအနားမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေသံများမှာလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဘယ်နေရာက လာသည့် သူတော်စင် ဖြစ်ပါစေ၊ အားလုံးက ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ဖန့်ချန် နှင့် ဝမ်ကျန်း ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

“မင်းကို ခွေးပုံစံ ဖြစ်အောင် လုပ်ပြမယ်”

ဝမ်ကျန်း က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာ ထဲမှ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပုံရိပ်ယောင် များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း (၁၀) ခုအထိ ဖောက်ထွက်သွားသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပုံရိပ်ယောင် (၁၂) ခု

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် လှိုင်းလုံးများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

စောင့်ကြည့်နေသည့် သူတော်စင် များမှာ လေးနက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

စိတ်ထဲတွင် ဝန်ခံရလျှင် နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော် မှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ် များမှာ သွေးရွာခန်းမ ဘက်မှာလည်း ထိပ်တန်း အဆင့် ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

သူတို့ရှေ့တွင် တစ်ခုခု လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသလို၊ ထို ‘ဝူရှီ’ ဆိုသူမှာ တစ်ခဏအတွင်း အလွန် ဧရာမကြီး ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝမ်ကျန်း ၏ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝကို ရိုက်ချိုးလိုက်ပြီး သူ့ကို အထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

နောက်ပြီး သူ့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပုံရိပ်ယောင် (၁၂) ခုကိုလည်း လက်ချောင်းလေး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖန့်ချန် က သိုင်းသူတော်စင် ပုံစံ ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်ကျန်း ကို ဆွဲ၍ အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသည်။ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် အားလုံးမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း မမြင်လိုက်ကြဘဲ ခေါင်းရှုပ်သွားကြရသည်။

အခန်း (၂၃၈၄) - အိမ်ပြန်ပြီး နို့ပဲ စို့ချေတော့

ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးက အလွန်ကို မြန်ဆန်လွန်းနေသည်။

ဝမ်ကျန်း ကိုယ်တိုင်တောင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခြင်းသာမက။

‘ကြက်သားဟင်းရည်’ နှင့် ‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ တို့ပင်လျှင် အခြေအနေကို အမီလိုက်၍ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့ သတိဝင်လာချိန်တွင် ဝမ်ကျန်း မှာ ကြည့်မကောင်းအောင် ရိုက်နှက်ခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။

ဒါက အဓိက ကိစ္စမဟုတ်သေးပေ၊ အဓိကအချက်မှာ သူ၏ ပျက်စီးသွားသော အတွင်းကမ္ဘာ ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူတစ်ယောက်ပိုင်ဆိုင်သည့်၊ နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိသည့် ထိုအတွင်းကမ္ဘာ၏ တံခါးဝမှာ အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားလေပြီ။

အတွင်း၌ ပြန့်ကျဲနေသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပုံရိပ်ယောင် အပိုင်းအစများက ဝမ်ကျန်း အသက်ရှင်လျက် ရှိနေခဲ့လျှင်ပင် ထိပ်တန်း အဆင့်မှနေ၍ အောက်ခြေ အဆင့်သို့ ကျရောက်သွားတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အလွန်အစွမ်းထက်သည့် အတွင်းကမ္ဘာရတနာ များကိုသာ တိုက်ကျွေးနိုင်ပါက မဆိုသာသော်လည်း၊ ဤမျှပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမျိုးကို လုံးဝပြန်ကောင်းအောင် ကုသပေးနိုင်မည့် အတွင်းကမ္ဘာရတနာ မျိုးရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

နေရာတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်သံများသာ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ပွဲကြည့်နေကြသည့် သူတော်စင် များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မရေမရာ ဖြစ်နေခြင်းများ သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများသာ ရှိနေကြသည်။

ထို့အပြင် နောက်ထပ် တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များလည်း ပါရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ထဲတွင် ဖန့်ချန် နှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသူ အတော်များများ ရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤမျှအထိ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေမျိုးသို့ မရောက်ဖူးခဲ့ကြပေ။

“ရက်စက်လိုက်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ၊ ကိုယ့်ဘက်က သူတော်စင် ကိုတောင် ဒီလောက်အထိ ရက်စက်တာလား ”

“ဒီကောင်ကတော့လုံးဝကို အသုံးမဝင်တော့တဲ့ အခြေအနေ ရောက်သွားပြီပဲ။”

“အတွင်းရေး ခိုက်ရန် ဖြစ်တာ မဆန်းပါဘူး၊ သူတို့က ‘ဝူရှီ’ ရဲ့ အမှန်တကယ် စွမ်းအားကို လုံးဝ မသိကြတာ နေမှာပါ။”

“အရင်က ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာက တမင် အရှုံး ပေးလိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ်……”

သူတော်စင် အချို့က အလိုအလျောက်ပင် ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ မှာ မျက်နှာအမူအရာ မပြသော်လည်း၊ လက်အစွပ်ထဲတွင်ဝှက်ထားသည့် သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ တုန်ယင်နေလေသည်။

ရှဲ့ထူ နှင့် ဂွေ့မြန် တို့က ဒီတစ်ခါ ဝူရှီ အစ်ကိုကြီး အနေဖြင့် အလွန်ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့ဆုံရမည် ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

ရလဒ်က ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

တစ်ဖက်တွင် ‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

‘ကြက်သားဟင်းရည်’ လည်း စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဝမ်ဟို နှင့် ဝမ်ယွီမုန် တို့မှာမူ ခေတ္တမျှ ငေးမောသွားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

ထိုအတွင်းကမ္ဘာ၏ ပျက်စီးသွားသော အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်ပင် ဝမ်ကျန်း အနေဖြင့် ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူ ဖြစ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောက်ချက်ချနိုင်လိုက်သည်။

အရာရာတိုင်းက ဒီလို ဖြစ်လာဖို့ မဟုတ်ခဲ့သင့်တာလား။

“မ၊ မရိုက်နဲ့တော့……”

ဝမ်ကျန်း ၏ ပါးစပ်မှ အားနည်းသော ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန် ကမူ မကြားသယောင်ဖြင့် လက်သီးဖြင့် ဆက်လက် ထိုးနှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ငါ၊ ငါ အရှုံး……”

ဝမ်ကျန်း မှာ အရှုံးပေးလိုက်ချင်သော်လည်း သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မည်သူမှ မသိနိုင်သည့် စွမ်းအားတစ်ခုက ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သဖြင့် အရှုံးပေးစကားပင် ထွက်မလာနိုင်တော့ပေ။

လက်သီးချက် တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက်။

မုန်တိုင်းဒဏ် ခံနေရသကဲ့သို့ ဝမ်ကျန်း အပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသည်။

အချိန် တစ်နာရီခန့်အထိ ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန် က ပုံစံပျက်နေသည့် ဝမ်ကျန်း ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’၊ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်ပဲလား၊ ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ကို လာလုဖို့ အရည်အချင်း ရှိလို့လား ”

“ငါတို့ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အရှက်မခွဲကြ နဲ့တော့ ငါ့စကား တစ်ခွန်း နားထောင်ပြီး အိမ်ပြန်ပြီး နို့ပဲ သွားစို့လိုက် "

“မင်း…”

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ ၏ ရင်ဘတ်မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေသည်။

အသံမထွက်ဘဲ ငြိမ်နေသည့် နောက်ထပ် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦးက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပြောသည်။

“မင်း အရမ်း မောက်မာမနေနဲ့……”

“မင်းလည်း အေးဆေးတည်ငြိမ်နေတဲ့ ဟန်ဆောင် မနေနဲ့၊ ငါပြောပြီးပြီ၊ မင်းတို့ စွမ်းအား မရှိရင် ပြန်သွားပြီး နို့ပဲ စို့နေကြ၊ လူကြီးတွေရဲ့ စားပွဲဝိုင်းမှာ လာမထိနဲ့ ”

“……”

“နောက်ထပ် ဘယ်သူရှိသေးလဲ၊ သွားပြီး သူ့ကို စိန်ခေါ်လိုက်ကြစမ်း သူ့ရဲ့ နံပါတ် (၁) နေရာကို ရအောင် တိုက်ချလိုက် ”

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်ကွယ်ရှိ သူတော်စင် များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ဝမ်ကျန်း ၏ ထိုပုံစံက သူတို့ကို တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားစေသည်။

ရှစ်လက်ပါ ဘုရားက

" မင်း သွားမှာလား”

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ က တျန်ယိကျန့် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သူက အရင်က ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ကို ရှုံးခဲ့ဖူးတာ၊ သူသွားလည်း အလကားပဲ မဟုတ်လား ”

သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် များမှာ ထူးဆန်းစွာ ပြောဆိုနေကြသည်။

“မတိုက်တော့ပါဘူး……”

တျန်ယိကျန့် က စက္ကန့်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောသည်။

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ လည်း ချက်ချင်းပင် စကားမပြောတော့ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ဝမ်ကျန်း တောင် ဒီလောက်အထိ အဆိုးရွားဆုံး ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရတာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် တျန်ယိကျန့် သွားတိုက်လည်း အလကား ဖြစ်လိမ့်မည်ကို သူတို့အားလုံး သိနေကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တျန်ယိကျန့် နှင့် ဝမ်ကျန်း တို့ကြားက စွမ်းအားကွာဟမှုက သိပ်မရှိတာကိုး။

ထိုအချိန်တွင် သွေးမြူများ ကျရောက်လာကာ ဖန့်ချန် နှင့် ဝမ်ကျန်း ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ပွဲကြည့်သူ သူတော်စင် များလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

နေရာအနှံ့ရှိ သွေးတိုက်ပွဲ စာရင်းဇယား အောက်တွင် သူတော်စင် များ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားသည့် သွေးတိုက်ပွဲ အကြောင်းကို သူတို့မှာ အမှတ်တရ ဖြစ်နေဆဲပင်။

အနည်းငယ် စိတ်မကြည်လင် ဖြစ်နေသလို၊ အနည်းငယ်လည်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

အဓိက အချက်မှာ တိုက်ပွဲမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့်ပင်။

သူတို့မှာ ဖန့်ချန် ၏ နည်းလမ်းများကိုပင် ပိုင်းခြား စိတ်ဖြာရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။

ဝမ်ကျန်း ဆိုသူမှာ သနားစရာကောင်းစွာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။

“ဟူး၊ ငါ့ရဲ့ အရင်က အတွင်းကမ္ဘာရတနာ တစ်လုံး စားလိုက်သလိုပဲ၊ စားလိုက်တာ မြန်လွန်းလို့ ဘာအရသာမှ မသိလိုက်ရဘူး……”

သူတော်စင် တစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှဲ့ထူ နှင့် ဂွေ့မြန် အစရှိသည့် သူတော်စင် များမှာ ဖန့်ချန် ကို ချက်ချင်း တွေ့ရှိသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြသည်။

အနီးအနားမှ သူတော်စင် များလည်း လာရောက်၍ ချီးကျူးစကား ဆိုကြရာ၊ ဒီတစ်ခါ ဖန့်ချန် ကို ကြည့်သည့် သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အရင်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် (၇၀)၊ (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းမှာ အရင်က ‘နဂါးဖရုံသီး တစ်လုံး’ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းမှာ အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဤလူရှေ့တွင် စစ်မှန်စွာ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သံသယ ဝင်နေကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ကို လုယူမည့် ဖြစ်စဉ်အပေါ် သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာတော့သည်။

……

ဧည့်ခန်းဆောင်။

ဝမ်ဟို က ဝမ်ကျန်း ကို ထမ်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ သတိထား၍ ချထားလိုက်သည်။

ဝမ်ယွီမုန် တို့ (၂) ဦးလည်း ဝမ်ကျန်း ဘေးတွင် ဝိုင်းရံနေကြပြီး၊ ပုံစံပျက်နေသည့် ဝမ်ကျန်း ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်မကောင်းခြင်း နှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အစ်ကိုကြီးတို့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးက မင်းတို့ကို ကူညီပေးဖို့အတွက် ဒီလောက်အထိ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရတာ၊ အခု ဘာပြောချင်သေးလဲ ”

ဝမ်ဟို က ‘ကြက်သားဟင်းရည်’ တို့ အဖွဲ့ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

ထို (၃) ဦးမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

အနီးအနားမှ ကျန်ရှိနေသည့် သူတော်စင် များမှာလည်း ဝမ်ကျန်း ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီးနောက် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားကြပြီး ကြည့်ရတာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ က စဉ်းစား၍ ပြောသည်။

“ငါတို့ ဒီကိစ္စ အောင်မြင်မယ် ဆိုရင်၊ သူ့ကို ပေးရမယ့် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တွေကို ပေးမှာပါ၊ ဒါ့အပြင် နောက်ထပ် ထပ်ပြီး ပေးဦးမှာပါ။”

ဝမ်ဟို က ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

“အောင်မြင်မယ် ဆိုရင်လား အဲ့ဒီ ဝူရှီ ရဲ့ နည်းလမ်းကို မင်းတို့ မမြင်လိုက်ဘူးလား ငါ့အစ်ကိုကြီးတောင် ပြန်မတိုက်နိုင်ဘူး၊ ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မလဲ ”

တျန်ယိကျန့် တို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

“မင်းက ဘာလို့ အလောကြီးနေတာလဲ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော် ရဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် နံပါတ် (၁) သူတော်စင် မရောက်သေးဘူး၊ သူ့ကို ခဏလောက် အသာစီး ပေးထားလိုက်ပါဦး။ သူက အဲ့ဒီလူနဲ့ တိုက်ရင် ရှုံးမှာ သေချာတယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျမှ မင်းအစ်ကိုကြီးအတွက် လက်စားချေနိုင်မှာပါ။ ငါတို့ ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး လည်း လက်ထဲ ရောက်လာမှာပေါ့ ”

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။

ဝမ်ဟို က တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာမှာ ရုပ်ဆိုးသွားကာ ပြောသည်။

“သူ ဘယ်တော့ ရောက်မှာလဲ”

နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော်၏ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် နံပါတ် (၁) သူတော်စင် မှာ ‘ပိလော့’ မဟာမိတ် မှ လာသည်။

သို့သော် သူသည် ပြစ်ဒဏ်ပေးနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ထပ် နာမည်ကြီးသည့် လောဘကြီးသောနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်သည်။

“နောက်ဆုံးထားပြီး (၃) လအတွင်း ရောက်လာလိမ့်မယ် ”

‘လက်ရှစ်ဖက်နတ်ဘုရား’ က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“ဒီတစ်ခါ ကိစ္စက ငါ ဦးဆောင်တာ၊ ငါ့ရဲ့ ဒီညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲ ရဲ့ နည်းလမ်းကို ငါသိတယ်။ သူ့ကို ဗဟိုပြုပြီး လုပ်မယ် ဆိုရင် ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ကို ရမှာ သေချာတယ် ”

“မင်းတို့က အတွင်းကမ္ဘာရတနာ တွေ ထပ်ထုတ်ပေးရမယ်၊ ငါ့အစ်ကိုကြီး အခု ပုံစံမျိုးနဲ့ဆို အတွင်းကမ္ဘာရတနာ မရှိရင် သူ သေသွားလိမ့်မယ်။”

ဝမ်ဟို ၏ အသံမှာ ပိုမို နူးညံ့သွားသည်။

သူတော်စင် များမှာ တွေ့မြင်လိုက်ရသဖြင့် ‘သဒ္ဓါတရား’ ရှိစွာဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ကုသရေး ရတနာ များကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

ဝမ်ဟို က ဝမ်ကျန်း ကို အားလုံး ကျွေးလိုက်သည်။

အချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ကျန်းမှာ လှုပ်ရှားမှု ရှိလာသည်။

သူက ခက်ခဲစွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အလင်းရောင်များ ဝေဝါးနေသည်ကိုသာ ခံစားရကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

“ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ”

“အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး မှတ်ဉာဏ် ပျောက်သွားတာလား”

ဝမ်ဟို က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောသည်။

“မှတ်ဉာဏ် ပျောက်သွားတာ”

ဝမ်ကျန်း က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် မနှစ်မြို့ဖွယ် ကောင်းလှသော မှတ်ဉာဏ်များက ရေလှိုင်းကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖန် မေ့မြောသွားတော့သည်။

All Chapters