အခန်း (၂၄၀၁-၂၄၀၂)

အခန်း (၂၄၀၁) - မင်းကို ဒီနေ့မှပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် သိဖူးသလို ခံစားရတယ်

ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး မှာ ဖန့်ချန် ၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျရောက်လာပြီး သွေးမြူခိုးများ ပြိုကွဲသွားကာ အသီး၏ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည့် မွှေးရနံ့တို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့လွင့်လာသည်။

နေရာအသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ကြပြီးနောက် တစ်ဖန် ဂုဏ်ပြုစကားများ ဆိုကြပြန်သည်။

ဖန့်ချန် မှာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လူအများရှေ့မှောက်၌ပင် ထို ‘ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး’ ကို တိုက်ရိုက် စားသုံးလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ မျက်ဝန်းနှစ်ဖက်၌ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် တောက်ပသော နတ်ဘုရား မျက်လုံး နှင့် ရှေးဦး နတ်ဘုရား မျက်လုံး တို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အမှတ်အသားများမှာ အရောင်အဝါများ တလက်လက်ဖြင့် တောက်ပလာကြသည်။

အတင်းအဖျင်း စကားများအတိုင်းပင် ‘ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး’ မှာ မျက်စိစွမ်းရည်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များအတွက် ထူးခြားသော အာနိသင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှစ်ခု၏ အရှိန်အဝါမှာ (၁၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးတက်လာသည်။

အခြားသူများ အမြင်တွင်မူ ဤတိုးတက်မှုမှာ နည်းပါးသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း ဖန့်ချန် အတွက်မူ ဤမျှသော တိုးတက်မှုမှာ လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် တိုးတက်မှုတစ်ခု ရရှိဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေပြီ၊ ‘စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်’ သို့ တက်လှမ်းနိုင်မှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ဖန့်ချန် က ဟင်းလင်းပြင်ဘက်သို့ လက်ယှက်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ‘နတ်မိမယ်ယွီ’ ကို ရှာဖွေကာ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို ပြောဆိုရန် စီစဉ်ပြီးသည်နှင့် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာကာ ယခုတစ်ကြိမ် သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရခြင်းမှ ရရှိလာသော အကျိုးကျေးဇူးများကို စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း မထွက်ခွာမီတွင်ပင် ‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ မှာ အတွင်းကမ္ဘာကို မောင်းနှင်ကာ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ ‘ဝူရှီ’ အစ်ကို၊ ခဏစောင့်ပါဦး။”

‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာထဲမှ ခုန်ထွက်လာသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက် အတိုက်ခံလိုက်ရသလိုပင် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြုတ်ကျသွားပြီး ‘ဘုန်း’ ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ဒူးနှစ်ဖက်စလုံး မြေပေါ်ထိ၍ ဖန့်ချန် ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်သွားတော့သည်။

“...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ငေးကြည့်နေကြသည်။

‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့လည်း အတော်လေး သိရှိနားလည်ထားကြသည်။

ထိုသူမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင်များထဲတွင် အဆင့် (၁၀) ထိပ်တန်းဝင် ‘သွေးရွာခန်းမ’ ၏ သူတော်စင် ဖြစ်သည်။

သတင်းစကားများအရ ကောင်းကင်ငါးပါးဘက်မှ မျိုးနွယ်စုကြီး၏ သားသမီးဟုပင် ဆိုကြသည်။

“ခြေချော်သွားလို့ပါ၊ ရယ်စရာ ဖြစ်သွားပြီ၊ ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။”

‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ မှာ အလွန် သဘာဝကျစွာပင် ပြန်ထလာပြီး အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များကို လက်ယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ ဖန့်ချန် ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ ‘ဝူရှီ’ အစ်ကို၊ အရင်က ညီငယ် အမှားလုပ်မိခဲ့တာရှိရင် ‘ဝူရှီ’ အစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ အစ်ကို့ ဒေါသပြေဖို့ ကျွန်တော့်ကို ပါးရိုက်ချင်ရင် ရိုက်နိုင်ပါတယ်။

ဒါက ညီငယ်ရဲ့ ဂါရဝပြုလက်ဆောင်ပါ၊ ချီကွမ်းယိ ကို အနိုင်ယူပြီး ကောင်းကင်ငါးပါးမြေရဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် နံပါတ် (၁) သူတော်စင် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် ”

စကားပြောနေရင်းပင် သူသည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ စနစ်တကျ စီထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူတော်စင်များမှာ စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားကာ မျက်လုံးများမှာ လောဘဖြင့် တောက်ပြောင်လာကြသည်။

အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများ

ဤသည်မှာ သူတို့ နေ့စဉ် ကျင့်ကြံရာတွင် အလိုအပ်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။

ဒီလူတစ်ယောက်တည်းကပင် ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဤတန်ဖိုးမှာ ကောင်းကင်ငါးပါးဘက်တွင်၊ သို့မဟုတ် မငြိမ်သက်သော ဒေသတွင် မည်မျှပင် တန်ဖိုးရှိသည်ကို ဆိုဖွယ်မရှိတော့ပေ။

ရှားပါးသော ရတနာများစွာကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်သေးသည်။

ရှဲ့ထူ၊ ဂွေ့မြန် နှင့် အခြားသူတော်စင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ငေးကြည့်နေကြသည်။ ‘ဝူရှီ’ အစ်ကို နှင့် ‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ ကြားတွင် မည်သို့သော ရန်ငြိုးရှိသည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း၊

ပြိုင်ဘက်မှာ အလွန် ကြောက်ရွံ့နေသည်ကိုမူ သိသာထင်ရှားလှသည်။ ခုနက ဒူးထောက်လိုက်ခြင်းမှာပင် အတိုက်ခံလိုက်ရခြင်းထက် ပို၍ နက်နဲနေပုံရသည်။

အဝေးရှိ ‘ကြက်သားပြုတ်ရည်’ နှင့် အခြား သူတော်စင်များမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

“ဒီအတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီး နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမထဲက နေရာလွတ်ကို ဝယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။”

ဖန့်ချန် က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမတင်မကဘူး၊ သွေးရွာခန်းမ ဘက်မှာလည်း ပါပါတယ်၊ ‘ဝူရှီ’ အစ်ကို အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ လမ်းကြောင်းလေး တစ်ခုလောက် ပေးလိုက်ပါ၊ ညီငယ်က နောက်ဆိုရင် ဘယ်လောက် ခက်ခဲတဲ့ နေရာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အသက်ပေးပြီး ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။”

‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ မှာ အဆက်မပြတ် ဂါရဝပြုလျက် ရှိသည်။

“ကောင်းပြီ၊ မင်း ဒီလောက်အထိ သိတတ်တာ၊ ငါလည်း နားလည်ပါတယ်၊ တစ်ခါလောက်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။”

ဖန့်ချန် က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ကာ သူပေးသော ကျောက်တုံးများကို ယူလိုက်သည်။

‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ဂါရဝပြုကာ ချော့မော့စကားများ ပြောဆိုပြီးမှ ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

‘ကြက်သားပြုတ်ရည်’ တို့ ရှိရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကိစ္စပြီးသွားပြီ။”

“...”

‘ကြက်သားပြုတ်ရည်’ မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ငါ မင်းကို ဒီနေ့မှပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် သိဖူးသလို ခံစားရတယ်”

‘လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဘုရား’ က မမှုသလိုပင်

“အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်တာကပဲ အစွမ်းထက်တဲ့သူရဲ့ အရည်အချင်းပဲ။”

“ပြောတော့လည်း ဟုတ်တာပါပဲ။”

သူတော်စင်များမှာ သဘောတူဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

...

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဖန့်ချန် သည် နတ်မိမယ်ယွီ ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာကို မောင်းနှင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

လမ်းကို ကောင်းကောင်း မကျွမ်းကျင်သည့်အတွက် လမ်းကြောင်း အတော်များများ လွဲမှားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ကျောင်းတော်သို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် အတွေ့အကြုံကြောင့် နောက်တစ်ခါ ကျောင်းတော် နှင့် မငြိမ်သက်သာ ဒေသကို သွားလာလျှင် အချိန်များစွာ သက်သာတော့မည် ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန် ၏ ပထမဆုံးလုပ်ငန်းမှာ ‘ကရုဏာတောင်’ သို့ သွားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လူသူကင်းမဲ့နေသည့် ‘ကရုဏာတောင်’ ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

“ဖန့်ချန် မင်း ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ ”

နောက်ကျောမှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကျောင်းသား ဖန့်ချန်၊ နင်ကျောင်းအုပ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

“ရပါတယ်၊ မလိုအပ်ပါဘူး။”

နင်ကျောင်းအုပ် က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ တျန်လန်း သူတော်စင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောသည်။

“ဒီရက်ပိုင်း မင်း ဘယ်တွေ သွားနေတာလဲ ”

“တပည့်က အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာပဲ လေ့ကျင့်နေတာပါ”

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

“အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာပဲ လေ့ကျင့်တာ ကျောင်းတော်ကို မထွက်သွားဘူးလား ”

နင် ကျောင်းအုပ် ၏ အမူအရာ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဖန့်ချန် က အံ့ဩဟန်ဖြင့် -

“ကျောင်းတော်က ထွက်သွားရမှာလား ကျွန်တော် ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ၊ အစ်ကိုကြီးကလည်း ကျောင်းတော်ထဲမှာပဲ သေချာနေဖို့၊ ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင် အဆင့် မရောက်မချင်း ဘယ်မှ မသွားဖို့ မှာထားတယ်လေ။”

စကားဆုံးသော် ဖန့်ချန် က သိချင်စိတ်ဖြင့် -

“နင် ကျောင်းအုပ် တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား ”

“အင်း၊ ဘာမှတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ချွေ့ဟုန်ကျူး အရင်နှစ်တွေက တစ်ခေါက် လာသွားလို့ပါ။”

နင် ကျောင်းအုပ် က ပြောသည်။

“သူက ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ အမိန့်အတိုင်း မင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှု အခြေအနေကို လာကြည့်တာ၊ မင်းကို မတွေ့လို့ ပြန်သွားတာပါ။”

“ကျွန်တော်က ဘာမို့လို့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို ခံယူရမှာလဲ ”

ဖန့်ချန် က အံ့ဩဟန်ဖြင့် မေးသည်။

“ရပါပြီ၊ ဘာမှ မဖြစ်ရင် ပြီးတာပဲ၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်က မကြာခင် ပွင့်တော့မှာမို့လို့ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်နေလိုက်ဦး။”

နင် ကျောင်းအုပ် က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ တျန်လန် ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“တကယ်ပဲ ငါ့ကို သံသယ ဝင်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့... သူတို့မှာ အထောက်အထား မရှိဘူး။”

ဖန့်ချန် က စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် ‘ကရုဏာတောင်’ ရှိ စာကြည့်တိုက်တွင် စာအုပ်အနည်းငယ် ဖတ်ရှုပြီးနောက် ကျောင်းဆောင်သို့ အေးဆေး ပြန်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရခြင်းမှ ရရှိလာသော အကျိုးကျေးဇူးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စုပ်ယူနေခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း ဖန်ကျစ်ရွှယ် လည်း အလည်အပတ် လာရောက်ခဲ့သည်။

နေ့ရက်များမှာ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သတိမထားမိလိုက်သည့်ကြားမှ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် ပွင့်ရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

ဖန့်ချန် သည် ဤဆယ်စုနှစ်တစ်ခု နီးပါးကာလမှာ အတော်လေး ပြည့်စုံခဲ့ပြီး နေရာအတော်များများသို့ သွားရောက်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

“အစ်ကိုကြီးတို့ ပြန်ရောက်လာပြီ။”

ဖန့်ချန် ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ကျောင်းဆောင်မှ ထွက်လာကာ ‘ကရုဏာတောင်’ ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

“အေး၊ ‘ဝူရှီ’ ဆိုတဲ့ သူသာ မရှိရင် ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်တဲ့ ငါတို့တောင် မငြိမ်သက်သော ဒေသ အကြောင်းကို သိမှာမဟုတ်ဘူး။”

“ငါ ကြားလိုက်တဲ့ သတင်းက ပိုတောင် အံ့ဩဖို့ ကောင်းသေးတယ်၊ နေမင်း ခုနှစ်ပါး ခန်းမရဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် နံပါတ် (၁) သူတော်စင်တောင် သွေးရွာခန်းမ ဘက်မှာ အရေးနိမ့်သွားပြီး ‘ဝူရှီ’ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတယ်တဲ့။”

“အဲ့ဒီ ‘ဝူရှီ’ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ချီကွမ်းယိ ဆိုတာကကော ဘယ်သူလဲ သူက အစွမ်းထက်တယ်လို့ ကြားရပေမဲ့ အရင်က နာမည်ကြီးတာမျိုး မကြားမိပါဘူး”

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျောင်းသားအချို့မှာ သွေးရွာခန်းမ နှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဖန့်ချန် အမူအရာ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး အနီးသို့ ကပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ”

ထိုလူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများမှာ ဖန့်ချန် ကို မြင်လျှင် အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက သိချင်စိတ်ဖြင့် -

“ဖန့် အတန်းဖော်၊ မင်း မငြိမ်သက်သော ဒေသ၊ သွေးရွာခန်းမ အကြောင်း မကြားဖူးဘူးလား ”

“မကြားဖူးပါဘူး၊ အဲ့ဒါ ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ ”

ဖန့်ချန် က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

အခန်း (၂၄၀၂) - တတ်နိုင်သလောက် ခပ်ကြွားကြွား ဖြစ်ပါစေ

အဆိုပါ ကျောင်းသားအနည်းငယ်မှာ ဤအကြောင်းအရာကို မြင်တွေ့သွားသောအခါ ဖန့်ချန် အား ‘မငြိမ်သက်သော ဒေသ’ နှင့် ‘သွေးရွာခန်းမ’ အကြောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ရှင်းပြကြတော့သည်။

“ပြောရရင် ဒီတစ်ခါ ဖြစ်ရပ်က အရမ်းကို ကြီးကျယ်လွန်းလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့လို အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားတွေတောင် ဒီကမ္ဘာမှာ ဒီလိုနေရာမျိုး ရှိသေးမှန်းတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ကြားရတာတော့ အဲ့ဒီ သွေးရွာခန်းမ က ငါတို့ရဲ့ ‘ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်’ နဲ့ ဆင်တူတယ်တဲ့၊ ဒါပေမဲ့ နှစ် (၁၀၀) ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး။ အဲ့ဒီဘက်က သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲပုံစံက ပိုပြီး ရက်စက်သလို ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေလည်း အများကြီး ပေါ်ထွက်လာတယ်လို့ ဆိုတယ်။”

“အဲ့ဒီ ချီကွမ်းယိ ကိုပဲ ကြည့်လေ၊ ငါတို့ အိမ်က လူကြီးတွေကို မေးကြည့်တော့ သူက ငါတို့ဘိုးဘေးတွေ လက်ထက်ကတည်းက ပုဂ္ဂိုလ်တဲ့။ ငါ့ဘိုးဘေးတွေ ပြောတာတော့ အဲ့ဒီခေတ်တုန်းက အဆင့်တူသူတွေထဲမှာ ချီကွမ်းယိ ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူးတဲ့။”

“ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ချီကွမ်းယိ ရှုံးသွားတယ်၊ သွေးရွာခန်းမ ဘက်က ပိုတော်တဲ့သူ တစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ‘စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်’ နဲ့တင် ‘စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်’ ရှိတဲ့ ချီကွမ်းယိ ကို အနိုင်ယူသွားတာလေ ”

ဖန့်ချန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ခြည်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်ငါးပါး ဘက်က မငြိမ်သက်သော ဒေသ နှင့် သွေးရွာခန်းမ အကြောင်းကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားဖို့ အစီအစဉ် မရှိတော့ပုံရသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဒီတစ်ခါ ဖြစ်ရပ်ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရနိုင်တော့၍ ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

နောက်တစ်ချက်မှာ ချီကွမ်းယိ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းက တကယ်တော့ မငြိမ်သက်သော ဒေသ နှင့် သွေးရွာခန်းမ အတွက် အနည်းငယ် မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ချီကွမ်းယိ ကို အနိုင်ယူသွားတဲ့ ‘ဝူရှီ’ သာ နေမင်း ခုနှစ်ပါး ခန်းမ က လူဆိုရင် ဒီကိစ္စရဲ့ သဘောသဘာဝက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ။

နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ နှင့် သွေးရွာခန်းမ ကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီး သွေးရွာခန်းမ ဘက်က အနည်းငယ် အားနည်းသွားသည်ဟု ဆိုရမည်။

“ငါ့အမြင်ပြောရရင်တော့ အဲ့ဒီ ‘ဝူရှီ’ ဆိုတာ ဒီနေရာရဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်မှာ နံပါတ် (၁) သူတော်စင် တကယ် ဖြစ်မှာပါ။”

ကျောင်းသား တစ်ဦးက လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် ကျောင်းသား ကျန်သူများမှာ ရုတ်တရက် အံ့ဩသွားပြီး သူ့ကို မျက်ရိပ်ပေးကာ အရိပ်အမြွက် ပြောဆိုကြသည်။

ထိုကျောင်းသားလည်း သတိဝင်လာပြီး မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန် ကတော့ ပြုံးလိုက်ပြီး -

“မင်းတို့ ပြောတာ ကြားရတာ၊ အဲ့ဒီ ‘ဝူရှီ’ က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ရဲ့ နံပါတ် (၁) သူတော်စင် ဖြစ်ဖို့ တကယ်ကို ရာခိုင်နှုန်း များပါတယ်။ နောင်အခါ အခွင့်အရေး ရရင် ငါလည်း သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ချင်သေးတယ်။”

စကားဆုံးသော် ဖန့်ချန် က လက်ယှက်၍ -

“ငါ ကရုဏာတောင် ဘက်ကို အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်၊ သွားခွင့်ပြုပါဦး။”

“ဖန့် အတန်းဖော်၊ ဖြည်းဖြည်းသွားပါ။”

သူတို့အဖွဲ့မှာ အလျင်အမြန်ပင် လက်ယှက် နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ဖန့်ချန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထိုကျောင်းသားများမှာ စကားမှားသွားသူအား ချက်ချင်းပင် အပြစ်တင်ကြတော့သည်။

“မင်း စိတ်ရောဂါရနေတာလား၊ ဖန့် အတန်းဖော် ရှေ့မှာ အဲ့ဒီ ‘ဝူရှီ’ က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်မှာ နံပါတ် (၁) ပဲလို့ သွားပြောရလား။”

“ငါ... ငါက လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောလိုက်မိတာပါ၊ ခုနက သိပ်မစဉ်းစားမိလိုက်ဘူး...”

“နောက်တစ်ခါ စကားပြောရင် ဦးနှောက်လေး ဘာလေး သုံးဦး၊ ငါတို့ကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့။ အကယ်၍သာ သူတို့က ငါတို့ကို အမြင်ကတ်သွားရင် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မှာ ငါတို့ ဆက်ပြီး နေနိုင်ပါ့မလား ဒီငမိုက် ”

...

ကရုဏာတောင်

ထိုနေရာမှာ ယခုအခါ ပြန်လည်၍ စည်ကားလာသည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့ နှင့် လီမော့ တို့မှာ ဝမ်ချုံစန်း တို့ကို ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သတိထားရမည့် အချက်များကို ပြောပြနေကြသည်။

“မှတ်ထား၊ အဲ့ဒီဘက်က လူတွေက မင်းတို့ကို စကားများနေရင် ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ဓားနဲ့ ခုတ်သတ်လိုက်။”

“အကယ်၍ သူတို့က တောင်းပန်ပြီး ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံရင်လည်း ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ဓားနဲ့ ခုတ်သတ်လိုက်။”

“အတိုချုပ်ပြောရရင်၊ တတ်နိုင်သလောက် ခပ်ကြွားကြွား ဖြစ်ပါစေ။”

“ငါတို့ ကရုဏာတောင် က ဒီတစ်ခါမှာ အဲ့ဒီကောင်တွေ ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လက်စွမ်းကို မြင်အောင် ပြပေးရမယ်။”

“လူကို ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး၊ ကိုယ့်တန်ဖိုးကို ထုတ်ပြလိုက်၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်။”

လီီီီမော့ က လေးနက်သော လေသံဖြင့် -

“အားလုံး နားလည်ကြပြီလား”

“နားလည်ပါပြီ။”

ဝမ်ချုံစန်း တို့အဖွဲ့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းတောက်ယွဲ့ နှင့် လီမော့ တို့က မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန် ရောက်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်မှုများ ပေါ်လာသည်။

“ဖန့် အစ်ကိုကြီး။”

ဝမ်အိုကြီး တို့လည်း ထ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယ အစ်ကိုကြီး၊ ကရုဏာတောင် က ဒီတစ်ခါ တကယ်ပဲ ခပ်ကြွားကြွား လုပ်တော့မှာလား ”

ဖန့်ချန် က စပ်စုလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်လေ၊ ဒီထက် ပိုမကြွားရင် ငါတို့ကို လူတွေက ခေါင်းပေါ် တက်နင်းတော့မှာ။

လီရွှမ်းရွှေ ဘိုးဘေးရဲ့ သေဆုံးမှု၊ ဝမ်ယန် ရဲ့ ပျောက်ဆုံးမှု၊ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ တန်ဖိုး ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။”

လီမော့ က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန် သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ သေဆုံးမှုမှာ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင် အရှင် အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ ချင်ဖိုကျား နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း သိသည်။ ယခုအခါ ချင်ဖိုကျား ကျွန်ပြုထားသော ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ မှာ ကောင်းကင်အရှင် အရှင် ၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သူတို့ဘက်က အချိန်တိုအတွင်း ထပ်မံ လုပ်ဆောင်နိုင်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူကိုယ်တိုင် အထင်အရှား ဖြစ်လာမည့် အန္တရာယ်ကို မမှုဘဲ ကိုယ်တိုင် ထွက်မလာသရွေ့ပေါ့။

“ဟုတ်ပြီ၊ မငြိမ်သက်သော ဒေသ အကြောင်း မင်း ဘယ်လောက် သိထားလဲ”

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က စပ်စုလိုက်သည်။

“ခုနက လာရင်းလမ်းမှာ ကျောင်းသားအချို့နဲ့ တွေ့ပြီး အဲ့ဒီ အကြောင်း ပြောဖြစ်သွားလို့ပါ။”

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

“မငြိမ်သက်သော ဒေသ အဲ့ဒါ ဘာနေရာလဲ"

ချန်ဖေးဖေး က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်သူမှ ဝင်မစွက်ဖက်တဲ့ နယ်မြေပေါ့၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ကနေ ပုန်ကန်ထွက်ခွာလာတဲ့ သူတော်စင်တွေ စုဝေးရာ နေရာပေါ့။”

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ငါးပါး ကနေ ပုန်ကန်ထွက်ခွာလာတဲ့ သူတော်စင်တွေ။

အဲ့ဒီလို သူတော်စင်တွေက အသက်ရှင်နိုင်သေးလို့လား။

ထို့နောက် ကျန်းတောက်ယွဲ့ က မငြိမ်သက်သော ဒေသ ရှိ သွေးရွာခန်းမ အကြောင်းကို ဆက်ပြောပြသည်။

ရှဲ့အာမန် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်နဲ့ တူတာပဲ။”

“အင်း၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်နဲ့ ဆင်တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စစ်မြေပြင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုရက်စက်တယ်။”

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က အေးဆေးစွာ ရယ်မောပြီး

“အဲ့ဒီနေရာမှာ နှစ် (၁၀၀) ဆိုတဲ့ ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး။ မင်း အသက်ရှင်ချင်တယ်၊ ဆက်ပြီး အစွမ်းထက်လာချင်တယ်ဆိုရင် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲတွေကိုပဲ တောက်လျှောက် တိုက်နေရမှာ။”

ဖန့်ချန် သည် ကျန်းတောက်ယွဲ့ ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အနည်းငယ် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ကြည့်ရတာ ကရုဏာတောင် က ဘိုးဘေးတွေက တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေကြပုံရသည်။

“မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ ပါဝင်ပြီးရင်၊ ငါ လူလွှတ်ပြီး မင်းတို့ကို သွေးရွာခန်းမ ဆီ ပို့ပေးမယ်။ အဲ့ဒီမှာ စာမေးပွဲ အောင်ရင် သွေးရွာခန်းမ ရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြောသည်။

“မင်းတို့အားလုံးက နဂါးဓား နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ကို နားလည်ထားပြီးသားဆိုတော့၊ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် သွေးရွာခန်းမ ရဲ့ အဆင့်တူတွေထဲမှာ နေရာတစ်ခု ရမှာ သေချာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာနိုင်မလား ဆိုတာတော့ မင်းတို့ရဲ့ နောက်ပိုင်း ကံကြမ္မာ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။”

“အရင်တုန်းကဆိုရင် ကောင်းကင်အရှင် အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူတွေ ဒါမှမဟုတ် နေမင်း ခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားတွေလောက်သာ သွေးရွာခန်းမ သွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှိခဲ့တာ။

သူတို့က မငြိမ်သက်သော ဒေသ ကို နှာခေါင်းရှုံ့ပေမဲ့၊ သွေးရွာခန်းမ က လူကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တယ်၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုထက်မြက်အောင် လုပ်ပေးတယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုပြီး တောင့်တင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ဝန်ခံရလိမ့်မယ်။”

လီမော့ က လှောင်ပြောင်ရင်း -

“ကံကောင်းလို့ ငါတို့ ကရုဏာတောင် က ဘိုးဘေးတွေမှာ သွေးရွာခန်းမ ဘက်ကို သွားလို့ရတဲ့ လမ်းကြောင်း ရှိနေလို့ မင်းတို့ကို အဲ့ဒီမှာ သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲတွေ သွားတိုက်ခိုင်းလို့ ရတာ။

နောင်အခါ နှစ် (၁၀၀) တစ်ခါ ပွင့်တဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် ပြီးရင်၊ ကျန်တဲ့ အချိန်တွေကို သွေးရွာခန်းမ မှာ သေချာ လေ့ကျင့်ကြပါ။”

ဝမ်ချုံစန်း တို့မှာ စကားကို ကြားပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားမှု တက်ကြွလာကာ ယခုချက်ချင်းပင် မငြိမ်သက်သော ဒေသ သို့ သွားပြီး သွေးရွာခန်းမ ၏ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ချင်နေကြသည်။

“ဟုတ်ပြီ၊ ဒီတစ်ခါ သွေးရွာခန်းမ မှာ အဖြစ်အပျက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် ရှိသူ တစ်ယောက်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိသူ တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူသွားတယ်။”

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြောသည်။

လီမော့ က ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ဒီကိစ္စကို သိလား”

“ခုနက လာရင်းလမ်းမှာ တခြား ကျောင်းသားတွေ ပြောနေတာ ကြားလိုက်မိလို့ပါ။”

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်နဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို အနိုင်ယူတယ်ဆိုတာ မလွယ်ပေမဲ့... ဒါက အဲ့လောက်ထိ အဖြစ်အပျက်ကြီးလို့ သတ်မှတ်လို့ ရလို့လား ”

ချန်ဖေးဖေး က ရေရွတ်သည်။

“အနိုင်ယူခံလိုက်ရတဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။

သူက ချီထျန် မျိုးနွယ်စု၊ ချီကွမ် မျိုးရိုးက။

ပြီးတော့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်မှာ နံပါတ် (၁) သူတော်စင်လို့ လူသိများတဲ့သူ။

မင်းတို့ သိတဲ့ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲက (၁၀) ယောက်မှာ (၉) ယောက်က သူ့လက်အောက်မှာ အရှုံးပေးဖူးကြတယ်။

သူက သွေးရွာခန်းမ ရဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင်တွေထဲမှာ နံပါတ် (၁) ပဲ။

ဒီနေရာကို နှစ်ပေါင်း အတော်ကြာအောင် ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူ ရှုံးသွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အဆင့်တက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ဒါကြောင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်တော့ မဟုတ်တော့ဘူး။”

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြောသည်။

ဝမ်အိုကြီး တို့မှာမှ ထို ချီကွမ်းယိ က သာမန် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်မှန်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူတို့က သွေးရွာခန်းမ မှာ နေခဲ့ဖူးသူတွေ မဟုတ်သည့်အတွက် ချီကွမ်းယိ အကြောင်း သိပ်မသိကြသလို၊ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်မှု မရှိသေးပေ။

“အစ်ကိုကြီး၊ သူ အဆင့်တက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်ပေါ့ အခု ဘယ်အဆင့် ရှိနေပြီလဲ ”

ဖန့်ချန် က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

“ငါ ရထားတဲ့ သတင်းအရဆိုရင် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် တတိယအဆင့် ရောက်နေပြီတဲ့။

မကြာခင်မှာပဲ အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။”

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က သက်ပြင်းချရင်း -

“ဒီလူကမှ တကယ့် ကောင်းကင်အရှင် အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ၊ တကယ့်ကို ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့်သူပေါ့။”

ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် ဝမ်အိုကြီး တို့မှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ယခုအခါ ချီကွမ်းယိ ဆိုသည်မှာ မည်သည့် အဆင့်အတန်းရှိသူလဲ ဆိုသည်ကို နားလည်သွားကြသည်။

တကယ့်ကို ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့်သူ ဟုတ်လား။

ထိုအကဲဖြတ်ချက်မှာ ကျန်းတောက်ယွဲ့ ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့မှာ ထိုသူကို မပေါ့ဆရဲတော့ပေ။