အခန်း ၉၁

အခန်း (၉၁)

ကောင်းကျင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိခြင်း

ဆူးတိုက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သုံးမီတာကျော် ရှည်လျားသော ဖွတ်ဘီလူးကြီးတစ် ကောင်က သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။

ဆူးတိုက်တွင် အကာအကွယ်ပစ္စည်းများ ပြည့်စုံစွာ မပါရှိသလို လက်နက်လည်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဖွတ်ဘီလူးကို ရင်မဆိုင်ရဲဘဲ သစ်ပင်ပေါ်သို့သာ အလျင်အမြန် ပြေးတက်လိုက်ရလေတော့၏။

သို့သော် သစ်ပင်ပေါ်သို့ ရောက်သည့်အခါတွင်မှ သူသည် မိုက်မဲသော အမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်မိမှန်း သိလိုက်ရပေသည်။

ဤဖွတ်ဘီလူးမှာ သူ လမ်းလျှောက်နိုင်သည်ထက်ပင် ပို၍ သစ်ပင်တက် ကျွမ်းကျင်နေသည် မဟုတ်ပါ လား။

ဖွတ်ဘီလူး သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်လာသည့်အခါ သူသည် အောက်သို့ ပြန်၍ ခုန်ချလိုက်ရလေ၏။ ထိုအခါ သစ်ပင်ပေါ်မှ ဝူးဝူးဝါးဝါး မြည်သံနှင့်အတူ ပျားပိတုန်းအုပ်ကြီးတစ်အုပ်မှာ ပျံတက်လာခဲ့လေသည်။

ဆူးတိုက် စိတ်ပျက်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကာအကွယ် မပေးနိုင်တော့သော်လည်း ပျားပိတုန်း မှာ အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ဟု ယူဆကာ အောင့်ခံရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။ သို့သော် သူ အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်သည့်အခါတွင် ရှေ့တည့်တည့်၌ အရောင်အသွေး စိုပြည်လှသော ဖားဝါလေးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရပြန်လေသည်။

သူ၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရလေ၏။ ဤအရာမှာ အဆိပ်ရှိကြောင်း သူ၏ အသိစိတ်က သတိပေး နေခဲ့ပေသည်။ သူ နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ခြေကျင်းဝတ်၌ နာကျင်မှုတစ်ခု ကို ခံစား လိုက်ရပေသည်။

သူ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီမှန်း သိလိုက်ရလေသည်။ တြိဂံပုံ ဦးခေါင်းရှိသော အစင်းကျားမြွေတစ်ကောင် မှာ သူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်၍ လျှောတိုက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းဖြစ်ပေ၏။ ထို့နောက် ခဏအတွင်း သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်လုံး ထုံကျဉ်လာခဲ့လေသည်။

"တောက်... ကောင်းယွမ်... ငါ့ကို ကူညီပါဦး... ငါ ဆက်မကစားတော့ဘူး..."

...

အရေးပေါ် ကုသမှုခံယူပြီးစ ဖြစ်သော ဆူးတိုက်သည် ကောင်းယွမ်၏ ရှေ့တွင် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ထိုင်နေ ခဲ့လေ၏။ သူ၏ အမူအရာမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေဟန် တူပေသည်။

ကောင်းယွမ်က ပြုံး၍ မေးလိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ခေါက် ထပ်စမ်းကြည့်ချင်သေးလား..."

ဆူးတိုက်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊

"တောက်... မင်း ဒီအကောင်တွေကို ဘယ်ကနေ ဒီလောက်အများကြီး ရလာတာလဲ..."

"ဒါတော့... ငါ မင်းကို ပြောပြလို့ မရဘူးလေ... သခင်လေးဆူး... အချိန် (၂၃) မိနစ် ကျန်သေးတယ်... နောက်တစ်ခေါက် ထပ်စမ်းကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်... ခုနက ပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ မီတာငါး ဆယ်ပဲ လိုတော့တာကို... နှမြောစရာကြီး..."

ဆူးတိုက်၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

*ထပ်စမ်းကြည့်ရမယ် ဟုတ်လား…*

သူ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော မိကျောင်းများ၊ ပင်လယ်ငါးများနှင့် အမျိုးမျိုးသော အဆိပ်ရှိပိုးမွှားများ၊ မြွေများ နှင့် စပါးအုံးမြွေများကို ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည့်အခါ ကျောချမ်းသွားတော့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ပစ္စည်းကိရိယာများ ပါရှိနေလျှင်ပင် ဤမြင်ကွင်းကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပါက သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ် မှန်း သိနေခဲ့ပေ၏။

သူသည် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ငါ ထပ်မစမ်းတော့ဘူး... ငါ အရှုံးပေးပါတယ်... တောက်... မင်းတို့ ကောင်းမိသားစုက ငါ့မိသားစုရဲ့ ရန်ဘက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... ငါ ဆက်မကစားတော့ဘူး... ဒီမှာပဲ သေသွားမှာ ကြောက်တယ်..."

"သခင်လေးဆူးက တကယ်ကို ပညာရှိတာပဲ... ငါတို့ ရှုံးသွားပြီဆိုတော့... လောင်းကြေးကို ရှင်းရအောင် လေ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်... သတင်းအချက်အလက် ဌာနရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူး ရာထူးပဲ မဟုတ်လား..."

"မင်း မှတ်မိနေတာ ကောင်းပါတယ်..."

ကောင်းယွမ်သည် ဆူးတိုက် ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အေဂျင်စီ၏ သတင်းအချက်အလက် ဌာနတွင် ရာထူးရပြီးသည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များကို စတင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သတင်းအချက်အလက် ဌာန၏ အာဏာမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း အလွန်အရေးကြီးပေ၏။ ထိုနေရာတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အေဂျင်စီ၏ လျှို့ဝှက်ချက် များ ရှိနေနိုင်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အေဂျင်စီသည် စီးပွားရေး အသက်သွေးကြောကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် ခိုင်မာသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် အစဉ်အဆက်သော လွှတ်တော်များနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့များသည် သူတို့ကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကောင်းယွမ်သည် သူတို့ကို အထဲမှနေ၍ အနိုင်ယူနိုင်မည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်ပေသည်။ သတင်းအချက်အလက် ဌာနကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြင့် ကောင်းယွမ်သည် လွှတ်တော်တွင်း၌ ဖြစ်စေ၊ အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့တွင် ဖြစ်စေ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းနိုင်မည့် အရည်အချင်း ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း...၊

...

ဆူးတိုက် မည်သည့်နည်းလမ်း သုံးခဲ့သည်ကို ကောင်းယွမ် မသိသော်လည်း နှစ်ရက်အကြာတွင် ကျုံးကျင်းမြို့သို့ သွား၍ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ဆူးတိုက်ထံမှ သတင်းစကား ရရှိခဲ့လေသည်။

တာဝန်မထမ်းဆောင်မီ ကောင်းယွမ်သည် လူတစ်ယောက်ထံသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အဆုံးတွင် သူသည် 'ကောင်းချိုး၏ မြေး' အဖြစ် လူသိများနေသူ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ကောင်းမိသားစုထံသို့ မသွားဘဲ သတင်းအချက်အလက် ဌာနသို့ ရာထူးတိုး ဝင်ရောက်ခဲ့ပါက သူတို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သူ ကောင်းမိသားစုထံသို့ သွားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အမှတ်အသားမှာ အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ရာ သူ့အား ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသူများမှာ နှစ်ခါ ပြန်စဉ်းစားရပေတော့မည်။

ကောင်းမိသားစု၏ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ကောင်းကျင်းမြို့တွင် ရှိသော်လည်း ဤကောင်းကျင်းဟူသော အမည်မှာ ကောင်းမိသားစု၏ အမည်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ပေ။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့်သာ ဖြစ်ချေ၏။

ကောင်းကျင်းမြို့သည် လက်ရှိကမ္ဘာ၏ ကမ္ဘာ့ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တည်ရှိလေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ယာဉ်ပျံဖြင့် ကောင်းကျင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အနာဂတ်ကမ္ဘာ၏ မြို့ပြတစ်ခုအတွင်းသို့ တရားဝင် နည်းလမ်းဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။ ဤသည်မှာ 'ကောင်းယွမ်ယွမ်ကောင်း' သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အထောက် အထားကို တရားဝင် ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ကောင်းကျင်းမြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

ကောင်းမိသားစု၏ ခြံဝင်းကြီးဆီသို့ သူ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့လေသည်။ မည်သည့် ခေတ်ကာလ တွင်မဆို ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များ၌ အထူးအခွင့်အရေးများ ရှိစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကျင်းမြို့၏ ဗဟိုတွင် ကောင်းမိသားစု၏ ခြံဝင်းကြီး တည်ရှိလေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင့်မား သော အဆောက်အအုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုခြံဝင်းမှာ ထူးခြားစွာ ပေါ်လွင်နေခဲ့ပေသည်။

ကောင်းယွမ် တံခါးဝသို့ ရောက်သည့်အခါတွင် အပြင်ဘက်၌ စက်ရုပ်များက စောင့်ဆိုင်းနေကြလေ သည်။

"မစ္စတာ ကောင်းယွမ်ယွမ်... ကျွန်ုပ်တို့ သခင်က လူကြီးမင်းကို အထဲကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်..."

ကောင်းယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရပေသည်။

ကောင်းမိသားစုအတွင်းသို့ ဝင်ရန် လှည့်ကွက်အချို့ သုံးရမည်ဟု သူ တွေးထားခဲ့ပြီး အချို့သော ကိရိယာ များကိုပင် ပြင်ဆင်လာခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုအရာများမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ကောင်းကျင်းမြို့သို့ သူ ဝင်ရောက်လာစဉ်ကပင် သူသည် ကောင်းမိသားစု၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကောင်းမိသားစု၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းယွမ် မသိပေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းမိသားစု နောင်တွင် မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်လိုသည်ဖြစ်စေ သူသည် သူတို့အတွက် အသုံးဝင်မည့်သူ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းတော့ မရှိ ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် အချိန်မရွေး ကမ္ဘာကူးတံခါးကို ခေါ်ယူနိုင်သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့ လေသည်။ အကယ်၍ အခြေအနေ မဟန်ပါက သူ ထွက်ပြေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ကောင်းမိသားစု၏ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ သူ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေ၏။

အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ဆန်းပြားခြင်းမျိုးတော့ မရှိပေ။ စက်ရုပ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် နောက်ဖေးခြံ သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ကာ အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ပြီးနောက် စက်ရုပ်မှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ လေသည်။

အခန်းထဲတွင် မည်သူမျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ကောင်းယွမ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။ သူသည် ကောင်းမိသားစုထံမှ အမျိုးမျိုးသော တုံ့ပြန်မှုများ ကို တွေးတောခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ကောင်းမိသားစုက သူ့အား လျစ်လျူရှုထားလိုသည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤအခန်းမှာ ကောင်းယွမ် ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်လေသည်။

သာ၍ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ အခန်းတွင်း၌ ရုပ်တုတစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။ ဤရုပ်တုမှာ သူ၏ ပုံတူရုပ်တုပင် ဖြစ်နေခဲ့တော့သည်။

*ဒါက ဘာလဲ...*

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် စက်ရုပ်တစ်ကောင်က ဝင်လာခဲ့ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

"မစ္စတာကောင်း... ဒါက ကျွန်ုပ်တို့ သခင်က လူကြီးမင်းကို ပေးခိုင်းလိုက်တာပါ..."

ကောင်းယွမ် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ အထောက်အထား ချစ်ပ်ပြားတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ လေ၏။

*ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ…*

ကောင်းယွမ်သည် ချစ်ပ်ပြားကို ယူကာ သူ၏ ဦးနှောက်လှိုင်းဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်သည့်အခါ သူ၏ အမည်ကို 'ကောင်းယွမ်' ဟု တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရပေတော့သည်။

ဤအထောက်အထား ချစ်ပ်ပြားရှိ အမည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် 'ကောင်းယွမ်' ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

ကောင်းမိသားစုသို့ ရောက်လာကတည်းက အရာအားလုံးမှာ ထူးဆန်းနေသည်ဟု ကောင်းယွမ် ခံစား လိုက်ရလေသည်။ ဤသည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပေသည်။

လက်ရှိ ကောင်းမိသားစု၏ အကြီးအကဲမှာ ကောင်းချိုး၏ သားဖြစ်သူ ကောင်းကန့် ဖြစ်ပြီး သူသည် လူသားဖယ်ဒရေးရှင်း သိပ္ပံအကယ်ဒမီ၏ ဥက္ကဋ္ဌလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ယခုအခါ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို တွေ့ဆုံ၍ သူ သိလိုသမျှကို မေးမြန်းလိုစိတ်သာ ရှိတော့ သည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်ရှိ စက်ရုပ်များသည် တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေပြီး ကောင်းယွမ်ကို ထွက်ခွာခွင့် မပေးခဲ့ပေ။ ကောင်းယွမ်သည် ဆက်၍ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် အခန်းတွင်း၌ ကမ္ဘာကူးတံခါးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေ၏။ ဤတံခါးမှာ အမှန်တကယ် တံခါးတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ လေးဖက်မြင် အာကာသလှိုဏ်ခေါင်း၏ အမှတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအမှတ်မှာ ကောင်းယွမ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် အခြားသူများ ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်ကို သူ မစိုးရိမ်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့မှာ ထိုအရာကို မမြင်နိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

ကောင်းယွမ်၏ ခွင့်ပြုချက် မရှိပါက တံခါးဝတွင် စောင့်နေသော စက်ရုပ်များပင်လျှင် ထိုအရာကို မြင်နိုင် မည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းယွမ်သည် လက်ရှိကမ္ဘာသို့ ခဏဝင်ကာ ခြေလှမ်းငါးဆယ်ခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် အနာ ဂတ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ယခုအခါ သူသည် ရှေ့ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိ နေပြီ ဖြစ်၏။

ကောင်းယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမျှ မရှိနေခဲ့ပေ။ သို့သော် ရှေ့ခြံဝင်းရှိ အခန်းကြီး၏ တံခါးမှာ ပွင့်နေသဖြင့် သူ လျှောက်ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ကောင်းကန့် နေထိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ အဆင့်အတန်းအရ ဤနေရာမှာ သူ၏ အခန်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကောင်းယွမ်သည် တံခါးရှေ့တွင် ရပ်ကာ အသံကို နားစွင့်လိုက်သော်လည်း အတွင်းမှ မည်သည့်အသံမျှ မကြားရပေ။ သူ တံခါးကို ဂရုတစိုက် တွန်းဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အတွင်းမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ လေသည်။

"ကောင်းယွမ်... မင်းကို ငါ စောင့်နေတာ အနှစ်နှစ်ဆယ် တောင် ရှိသွားပြီ..."

"ဟင်..."

*ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ…*