အခန်း ၁၇၁

အခန်း(၁၇၁) မသွားဘူးလား၊ ဗျူရိုအကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ဖုန်းခေါ်ဆိုလာခြင်း…

တပ်စခန်းတစ်ခုလုံး သုဿန်စတပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ချူးရှန့်၏ ဇွန်းနှင့် ဓာတ်ဘူးအတွင်းပိုင်း ပွတ်တိုက်မိသော အသံတိုးတိုးကိုသာ ကြားနေရပေသည်။

"နည်းပြ..."

ရှီလဲ့က နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ခြောက်ကပ်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒီပြိုင်ပွဲက ကျွန်တော်တို့ ကျန်းချန်အဖွဲ့ရဲ့ နောက်နှစ်အတွက် အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အရမ်းအရေးကြီးပါတယ် နောက်ပြီးတော့..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ချူးရှန့်က နောက်ဆုံးလက်ကျန် ဟင်းရည်ကို သောက်လိုက်ပြီး အဖုံးကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။

သူက မတ်တတ်ရပ်ကာ ဘေးနားရှိ ရိုးရှင်းသော အိတ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်၏။

"အရမ်းရှုပ်လွန်းတယ်..."

ချူးရှန့်က စကားအနည်းငယ်သာ ဆိုလိုက်ပြီး ရှီလဲ့အနီးမှဖြတ်ကာ တပ်စခန်းအပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

ထိုစကားများက ကျန်းချန်အထူးရဲတပ်ဖွဲ့မှ လူတစ်ရာကျော်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရေခဲရေတစ်ပုံး လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေပေသည်။

ပြီးဆုံးသွားချေပြီ။

သူတို့၏ အားထားရာ မဏ္ဍိုင်ကြီးက ထွက်သွားတော့မည် ဖြစ်၏။

"နည်းပြ မလုပ်ပါနဲ့..."

ကျွမ်းယန်က ပထမဆုံး သတိဝင်လာပြီး လူကို တားဆီးရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ရှီလဲ့ကလည်း အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ကာ သူ့ကို လှမ်းဆွဲထားလိုက်ပြီး ချွေးများ ရွှဲနစ်စွာဖြင့် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေတော့၏။

ချူးရှန့်၏ အကျင့်စရိုက်ကို သူ သိထားသည်ဖြစ်ရာ အတင်းအကျပ် တားဆီးနေခြင်းက အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့လုပ်ရမည်နည်း မည်သို့ လုပ်ရမည်နည်း။

ထိတ်လန့်သွားသော အခိုက်အတန့်တွင် သူက ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် နံပါတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်လေသည်။

"တီ…တီ."

ဖုန်းဝင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရှီလဲ့က အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"အကြီးအကဲ ကယ်ပါဦး..."

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းရှိ ရုံးခန်းထဲတွင် လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော ကျိုးကျန်ကော်သည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဘောင်းဘီပေါ်သို့ ရေနွေးကြမ်းများ ဖိတ်စင်ကျသွားတော့သည်။

"မင်း ဘာတွေ အော်နေတာလဲ မိုးပြိုကျလာလို့လား..."

"မိုးပြိုကျလာတာထက် ပိုဆိုးနေတယ်..."

ရှီလဲ့၏ အသံက ငိုသံပါလျက် တုန်ယင်နေ၏။

"နည်းပြချူး နည်းပြချူး ထွက်သွားတော့မယ်..."

"သူက ပြိုင်ပွဲကြီးက အရမ်းရှုပ်လွန်းတယ် သူ မပါဝင်ဘူးလို့ ပြောနေတယ် အကြီးအကဲ မြန်မြန် နည်းလမ်းရှာပေးပါဦး..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်လအတွင်းမှာ သူက ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ အခု သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျောရိုးဖြစ်နေပြီ သူသာ ထွက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သေချာပေါက် အောက်ဆုံးရောက်သွားလိမ့်မယ်..."

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ကျိုးကျန်ကော်က စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပေသည်။

"သူ့ကို ဖုန်းပေးလိုက်..."

ရှီလဲ့က သူ၏ဖုန်းကို မီးခဲပူကြီးတစ်ခုလို ကိုင်ထားရင်း တံခါးဝသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော ချူးရှန့်ထံသို့ အမြန်ပြေးသွားလိုက်၏။

"နည်းပြ ညွှန်ကြားရေးမှူးကျိုး ဖုန်းဆက်နေတယ်..."

ချူးရှန့်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်မှောင်များက နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

သူက ဖုန်းကိုယူကာ နားတွင် တေ့လိုက်၏။

"ဟယ်လို..."

"ချူးရှန့်..."

ကျိုးကျန်ကော်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံက ဖုန်းပြောခွက်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှီလဲ့ပင် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လှပေသည်။

"မင်းကိုယ်မင်း ကြီးပြင်းလာပြီလို့ ထင်နေတာလား အဖွဲ့အစည်းက မင်းကို တာဝန်ပေးတာကို မင်းက ညည်းညူနေရသေးတယ်ပေါ့..."

"ငါ ပြောမယ် ဒါကအမိန့်ပဲ ဒီနေ့ မင်း အဲဒီတံခါးကနေ ထွက်ရဲထွက်ကြည့်စမ်း မနက်ဖြန်ကျရင် အပြောင်းအရွှေ့အမိန့်ထုတ်ပြီး မင်းကို အမျိုးသမီးတွေရဲ့ မိတ်ဆွေအဖြစ် မြို့နယ်အမျိုးသမီးရေးရာအဖွဲ့ချုပ်ဆီ ပို့ပစ်မယ်ဆိုတာ ယုံလိုက်စမ်း..."

"ယောက္ခမနဲ့ ချွေးမကြားက ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့နဲ့ ရပ်ကွက်ထဲက ပြဿနာတွေကို နေ့တိုင်း ဖြေရှင်းခိုင်းပစ်မယ် မင်း သွားမှာလား မသွားဘူးလား..."

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ချူးရှန့်က မျက်နှာသေဖြင့် နားထောင်နေပေသည်။

သို့သော် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက် ပေါ်လာခဲ့၏။

ကွင်းပြင်အက ကနေကြသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်စုက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်တွင် မကောင်းသော ချွေးမရှိကြောင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပိုက်ဆံများ ဖွက်ထားကြောင်း မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် စွပ်စွဲနေကြသည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ရန်သူ့တပ်မကြီးတစ်ခု၏ ဝိုင်းရံခံရခြင်းထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ချူးရှန့်၏ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာက ထိန်းမရအောင် တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

သူက ခေါင်းမာနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

"အစီရင်ခံစာတွေက အရမ်းများတယ် ရှုပ်တယ်..."

ဤစကားလုံးများက ဂါထာတစ်ခုလို ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ကျိုးကျန်ကော်၏ ဒေါသများက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မဖုံးဖိနိုင်သော ကောက်ကျစ်သည့် ရယ်မောသံဖြင့် အစားထိုးလာပေ၏။

"မင်း ကောင်စုတ်လေး အဲဒါကြောင့်ကိုး..."

ကျိုးကျန်ကော်၏ လေသံက ချက်ချင်းပင် ၁၈၀ ဒီဂရီ ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းသော လေသံ ဖြစ်လာတော့သည်။

"ယူရို ၃၈သန်းတန် ကားကြီးအတွက် အစီရင်ခံစာ ရေးရမှာကို ရုန်းကန်နေရတုန်းလား..."

"ငါ အမှန်တိုင်းပြောမယ် ဥက္ကဋ္ဌချင်က ကားပိုင်ရှင်ဆီ ကိုယ်တိုင်ဖုန်းဆက်ပြီး သူက မိမိသဘောဆန္ဒအရ ကားကို စပွန်ဆာပေးထားတာပါတဲ့ လူအဆင်ပြေနေသရွေ့ သူ ကားကို မလိုချင်တော့ဘူးလို့ ပြောတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဗျူရိုရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကတော့ လိုက်နာရမှာပဲလေ အခု အဲ့ကိစ္စက မြို့ထဲမှာ တစ်ဆို့နေတယ် မင်းရဲ့ ဦးလေးဝမ် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက အဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးစွန်းဆီက နေ့တိုင်း အဆူခံနေရတယ် သူက နေ့တိုင်း နှလုံးဆေးတွေတောင် စားနေရတာ..."

ချူးရှန့်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး စကားမပြောခဲ့ချေ။

ဤအရာကပင် သူ့ကို အစိတ်ပျက်စေဆုံး အရာဖြစ်၏။

"ဒါကြောင့်..."

ကျိုးကျန်ကော်က သူ၏ အကောင်းဆုံး ကတ်ပြားကို ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။

"မင်းကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုပါဘူး နည်းဗျူဟာအကြံပေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကိုပဲယူပြီး ပြည်နယ်မြို့တော်ကို သွားလိုက် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ မင်း အကြံဉာဏ်ပေးဖို့လိုတယ်..."

"ဒီတစ်ကြိမ် ကျန်းချန်အဖွဲ့က ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်းမှာ ပါပြီး ဆုတစ်ခုခု ယူလာနိုင်သရွေ့ပေါ့လေ..."

"အဲဒီကားအတွက် အစီရင်ခံစာကို ငါကိုယ်တိုင် ရေးပေးမယ်..."

ကျိုးကျန်ကော်က စကားလုံးများကို ဖိပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အသံတွင် သွေးဆောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး မျက်ရည်ကျစေလောက်မယ့်အရာတစ်ခုကို ငါ ရေးပေးမယ်လို့ အာမခံတယ် အကြမ်းဖက်သမားတွေဆီကနေ တစ်မြို့လုံးကို ကယ်တင်ဖို့ အရေးကြီးဆုံးအချိန်မှာ မင်း ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး အယ်…မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့ကားကို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်လို့ ရေးပေးမယ်..."

"စကားတစ်ခွန်းအတွက်တောင် မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုစေရဘူး ဘယ်လိုလဲ..."

ဤအရာက အနှောင့်အယှက်များစွာကို သက်သာစေပေသည်။

ချူးရှန့်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဤအခြေအနေကို လက်ခံလိုက်တော့၏။

သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဖုန်းပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါ..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ပြတ်သားစွာ ဖုန်းချလိုက်ပြီး ရှီလဲ့ထံသို့ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်ပေသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက ချောမွေ့ပြီး အဆင်ပြေလှပေ၏။

ရှီလဲ့က ဖုန်းကိုကိုင်ကာ အံ့အားသင့်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေတော့သည်။

သူတို့က သပိတ်မှောက်ရန် ပြင်နေကြသော်လည်း ညွှန်ကြားရေးမှူးက ဖုန်းတစ်ချက်ဆက်ရုံဖြင့် ဖြေရှင်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တပ်စခန်းထဲသို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သော ချူးရှန့်ကို သူ ကြည့်နေမိလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

လုပ်ငန်းစဉ် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရလဒ်ကတော့ ကောင်းမွန်ပေသည်။

သူတို့၏ နတ်ဘုရားက ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ကျန်းချန်အထူးရဲတပ်ဖွဲ့က တရားဝင် ထွက်ခွာလာခဲ့လေပြီ။

ပြည်နယ်မြို့တော် ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာနေရာသို့ သွားသော ကားပေါ်ရှိ လေထုက သူတို့ စရောက်စဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေပေသည်။

နည်းပြချူးက ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် နည်းဗျူဟာအကြံပေးအဖြစ် လိုက်ပါမည်ဖြစ်ကြောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင်များ သိရှိသွားသောအခါ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာပြီး ယခင်က စိတ်ဓာတ်ကျနေမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူတို့ကို အထင်သေးခဲ့သူများအား ကွင်းထဲတွင် အံ့ဩသွားစေရန် ချူးပညာရပ် သီအိုရီများကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုး တိုင်ပင်နေကြပေသည်။

ကား၏ နောက်ဆုံးတန်းတွင်ဖြစ်၏။

ချူးရှန့်က ပြတင်းပေါက်ကို မှီကာ အပြင်ဘက်မှ ဖြတ်ပြေးနေသော ရှုခင်းများကို ကြည့်နေလေသည်။

တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ မှတ်ချက်များကို သူ လျစ်လျူရှုထားခဲ့၏။

သူက ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော မေးခွန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ကျိုးကျန်ကော်၏ စည်းကမ်းချက်က ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာတွင် ပါဝင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် တတိယနေရာ သို့မဟုတ် ဒုတိယနေရာသည် ဘယ်သောအခါမှ ပထမနေရာ မဟုတ်ချေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤအဆင့်ကို အကြောင်းပြ၍ နောက်ထပ် ပြဿနာများ ဖန်တီးလာပါက ပို၍ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍သာ။

သူက ချန်ပီယံဖြစ်သွားခဲ့လျှင်မူ။

ချန်ပီယံဆိုသည်မှာ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိပေ။

အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ရလဒ်တစ်ခုဖြင့် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော အစီရင်ခံစာတစ်ခုကို လဲလှယ်ရန် ဖြစ်၏။

ဤနည်းဖြင့်သာ ပြဿနာကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးအပိုင် ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ချူးရှန့်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်တော့သည်။

ချန်ပီယံဆုရယူခြင်းက ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အတိုက်ရိုက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်ပုံရပေ၏။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က မသိမသာလေး အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားလေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်ပြိုင်ပွဲကို သူ အနည်းငယ် အလေးအနက်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်တော့၏။