အခန်း ၆၈၀

အပိုင်း (၆၈၀)

“ယွင်ကျုံးဟဲ့… ခင်ဗျားမှာ မေးခွန်းတွေအများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျုပ်သိပါတယ်။”

ရှောင်ယောင်ဇီက ပြောလိုက်၏။ “ပထမဆုံးအနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့အဖေ အောက်ရှင်းတို့၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့မိသားစုဝင်တွေရဲ့ သတင်းအစအနကို အခုထိ ကျုပ်တို့ မရသေးဘူး။

ဒုတိယအနေနဲ့ သဲကန္တာရထဲက ပိရမစ်ကြီးဆီမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲကြီးမှာ အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်သွားခဲ့လဲဆိုတာ ကျုပ်မသိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လာရောက်သတင်းပို့မယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိလို့ပဲ။ ကျုပ်တို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ ဆရာကြီး ဆယ့်ခြောက်ယောက်လုံး တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာကြဘူး။

တတိယအနေနဲ့ တာ့ကျိုးအင်ပါယာအတွင်းက ပုန်ကန်မှုတွေအားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီ။ အရင် တာ့ကျိုး တောင်ပိုင်းစစ်သေနာပတိချုပ် ကျိုးလုံက စီးပြန်းနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ စစ်သည်လေးသိန်းနဲ့ တာ့ကျိုးအင်ပါယာကို မြောက်ဘက်ကနေ ဝင်တိုက်ပြီး နယ်မြေဟောင်းတွေကို ပြန်သိမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီပုန်ကန်မှုက တစ်လတောင် မခံလိုက်ဘူး။ စီးပြန်းက တာယင်အင်ပါယာကို လက်နက်ချပြီး ကျိုးလုံကို သစ္စာဖောက်လိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် အခု တာ့ကျိုးအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို တာယင်က သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ။”

စီးပြန်း၏ ဤအံ့မခန်းလုပ်ရပ်မှာ အနည်းငယ်မှ အံ့ဩစရာ မကောင်းချေ။ ယွင်ကျုံးဟဲ့ ထင်ထားသည့်အတိုင်း စီးပြန်းနှင့် ကျိုးလုံတို့ ပူးပေါင်းပြီး တာယင်ကို ပုန်ကန်ခြင်းမှာ အကောက်ကြံမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး တာ့ကျိုး ပျက်စီးချိန်ကတည်းက စီးပြန်းသည် တာယင်ဧကရာဇ်ထံ သစ္စာခံပြီးဖြစ်လောက်သည်။ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် စောနေနိုင်သေးသည်။

ရှောင်ယောင်ဇီက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “စတုတ္ထအနေနဲ့ တာရှီအင်ပါယာရဲ့ အိမ်ရှေ့စံ လီကျိုးက စစ်သည် သိန်းပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ပြီး တာ့ကျိုး အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကို ဝင်တိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တာယင် အင်ပါယာရဲ့စစ်တပ်နဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်။ အခု တာယင်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သည် သိန်းပေါင်းများစွာက တာရှီအင်ပါယာ နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်နေပြီး နယ်မြေတွေ အများကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီးတော့ တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ အနိုင်ရနေတယ်။

ပဉ္စမအနေနဲ့ တာယင်အင်ပါယာနဲ့ တာရှအင်ပါယာတို့ စစ်မဖြစ်ကြဘူး။ တာရှအင်ပါယာရဲ့ စစ်သည် တစ်သန်းကျော်က မြစ်ကိုဖြတ်ပြီး တောင်ဘက်ကို မဆင်းလာဘဲ နိုင်ငံနှစ်ခုက ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ်ကိုတောင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ကြတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင်မူ ယွင်ကျုံးဟဲ့ စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း အလွန်အံ့ဩသွားမိသည်။ ‘ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ…’

သူက လီထိုက်အာကို လုံးဝ စစ်မတိုက်ရန် တားမြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့လုပ်ပါက တာယင်အင်ပါယာ၏ ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်သွားမည်ဟု အတိအလင်း ပြောခဲ့သော်လည်း မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

တာရှအင်ပါယာ၏ ရေတပ်နှင့် စစ်သည်တစ်သန်းကျော်က စုရုံးပြီးနေပြီဖြစ်ရာ လုံးဝကို လေးပေါ် ရောက်နေသည့် မြားကဲ့သို့ အနေအထား ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခု စစ်မဖြစ်သည့်အပြင် တာယင်အင်ပါယာနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ်တောင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည် ဆိုခြင်းမှာ မည်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသနည်း။ အရမ်းကို ထူးဆန်းလွန်းနေ၏။

ရှောင်ယောင်ဇီက ပြောလိုက်သည်။ “ဆဋ္ဌမအနေနဲ့ တာယင်အင်ပါယာဧကရာဇ်က အခုထိ ဘာမှ မပေါ်လွင်သေးဘူး။ ဒီစစ်ပွဲကြီးမှာ သူက တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို လုံးဝအသုံးမပြုခဲ့ဘဲ ဘာသဲလွန်စမှ မပြသခဲ့ဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံအံ့ဩသွားမိပြန်သည်။ တာယင်ဧကရာဇ်၏ စိတ်သဘောထားက ဤမျှအထိ ကောင်းမွန်နေသည်လား။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ခန့်မှန်းထားသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် တာရှီအင်ပါယာ၊ တောင်ပိုင်းပုန်ကန်သူတပ်ဖွဲ့များနှင့် ဖြစ်ပွားသော စစ်ပွဲကြီးတွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော် သိုင်းပညာရှင်များကို အသုံးပြုလောက်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း လုံးဝအသုံးမပြုခဲ့ပေ။

‘သူက အခု လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်နေပြီပဲ၊ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ လိုသေးလား။ အရှေ့တိုင်း ယဉ်ကျေးမှုဆိုသည့် အပေါ်ယံအခွံကို ဝတ်ဆင်ထားဖို့ လိုသေးလို့လား။’

“ဒါပေမဲ့ သူက ကျုပ်တို့ မီတျဲချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ သတင်းလမ်းကြောင်းတွေကို စတင်ပိတ်ဆို့နေပြီ။ ဒါကြောင့် ကိစ္စတော်တော်များများကို ကျုပ်တို့လည်း ဘာမှမသိရတော့ဘူး။”

ရှောင်ယောင်ဇီက ဆက်ပြောသည်။ “သူ ဘာလို့ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော် သိုင်းပညာရှင်တွေကို အသုံးမပြုတာလဲဆိုတာ ကျုပ်တို့မသိဘူး။ သူ အတိအကျ ဘာလုပ်ချင်နေလဲဆိုတာလည်း ကျုပ်တို့မသိဘူး။

အခု တာယင်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သည်သိန်းပေါင်းများစွာက အနောက်ဘက်ကို ဆက်တိုက်စစ်ချီနေပြီး တာရှီ အင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ကာ အဆက်မပြတ်အနိုင်ရနေပြီး အောင်ပွဲသတင်းတွေ ဆက်တိုက်ရောက်လာတယ်။ ဒါက တာယင်အင်ပါယာဧကရာဇ်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ယူဆောင်လာပေးပြီး နွားနဲ့သိုး တွေလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရရှိခဲ့တယ်။

ဒီလောက က လူတွေရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ တာရှီအင်ပါယာက အစစ်အမှန် အရှေ့တိုင်းအင်ပါယာလို့ မသတ်မှတ်ထားဘဲ အရင်ကလည်း အရှေ့တိုင်းကို အမြဲဝင်ရောက်လုယက်လေ့ရှိတာကြောင့် ဒီစစ်ပွဲကို တရားသောစစ်ပွဲအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြတယ်။

တာယင်အင်ပါယာရဲ့ ပြည်သူတွေတင်မကဘူး၊ အရင်တာ့ကျိုးအင်ပါယာရဲ့ ပြည်သူတွေကလည်း ဒီတာရှီအင်ပါယာကိုတိုက်တဲ့ စစ်ပွဲကို အရမ်းထောက်ခံကြတယ်။

တာယင်အင်ပါယာက တောင်ပိုင်းကျိုးကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးက ပြန်လည် အသက်ဝင်လာပြီး ဒီတစ်ခေါက် ဆောင်းဦးရိက္ခာရိတ်သိမ်းချိန်မှာ အရင်ကထက် ထွက်နှုန်း အများကြီး ကောင်းလို့ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုလည်း ပြေလည်သွားတယ်။

တာယင်အစိုးရအဖွဲ့က တာ့ကျိုးရဲ့ ပြည်နယ်တွေနဲ့ ခရိုင်တွေကို အုပ်ချုပ်ဖို့ အရာရှိတွေ အဆက်မပြတ်လွှ တ်နေပြီး ဒီအရာရှိတွေရဲ့ အလုပ် လုပ်နိုင်စွမ်းနဲ့ ရိုးသားမှုက အရင်တာ့ကျိုးအင်ပါယာထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။

ပြီးတော့ တာ့ကျိုးတစ်ခုလုံးရဲ့ မြေယာတွေကို ပြန်လည်တိုင်းတာပြီး မြေယာတွေကို ပြန်လည်ခွဲဝေပေးလို့ အခု တာ့ကျိုးက ပြည်သူတွေရဲ့ဘဝက အရင်ကထက် ပိုကောင်းလာတယ်။ တာယင်ဧကရာဇ်က ပြည်သူတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို အများကြီး ရရှိထားတယ်။

သဲကန္တာရဘက်မှာတော့ တာယင်အင်ပါယာက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာအစစ်ကို ပြသခဲ့ပြီး တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ တာယင်အင်ပါယာ၊ တာ့ကျိုးအင်ပါယာနဲ့ တာရှအင်ပါယာက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ တာယင်ဧကရာဇ်က အမြဲတမ်း ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ အရှေ့တိုင်းဧကရာဇ်၊ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အလင်းရောင်ပဲ ဖြစ်နေတယ်။

သူ့ရဲ့တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော် ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ ဇာစ်မြစ်က မပေါ်လွင်သေးဘူးဆိုတာ ထားလိုက်ပါဦး၊ တစ်ယောက်ယောက်က သူဟာ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ရဲ့ အမှောင်သခင်ကြီးလို့ ပြောရင်တောင် သန်းပေါင်းများစွာသော ပြည်သူတွေက ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါတွေက အခုလက်ရှိ သိထားသမျှ သတင်းအချက်အလက်တွေ အားလုံးပဲ။ ခင်ဗျား ဒဏ်ရာကို ကောင်းကောင်း ကုသပါ။”

နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင် ရှောင်ယောင်ဇီသည် နေ့စဉ် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ဒဏ်ရာများကို ဆက်လက် ကုသပေးနေခဲ့ရာ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ခုတင်ပေါ်မှ မဆင်းနိုင်သေးသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အာရုံခံစားမှု ပြန်လည်ရရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ တစ်စောင်းလှည့်နိုင်ကာ လက်နှင့်ခြေထောက်များကို လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး စကားလည်း ပြောနိုင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

“တာယင်ဧကရာဇ်နဲ့ ပိုင်ယင်မြို့စားတို့က ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် သိုင်းပြိုင်ပွဲ လုပ်ကြတယ်။ နိုင်တဲ့သူက တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ရဲ့ ဧကရာဇ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရင် အနှစ် နှစ်ဆယ်တုန်းက အနိုင်အရှုံး မပေါ်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် တာ့ကျိုးအင်ပါယာက ဒီအမှောင်သခင်ကြီးနှစ်ပါးရဲ့ စစ်တုရင်ခုံ ဖြစ်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက အတိအလင်း အပြတ်အသတ် မတိုက်ကြဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာတော့ သေချာပေါက် အနိုင်အရှုံး ပေါ်လိမ့်မယ်။ တာယင်ဧကရာဇ်က နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပိုင်ယင်မြို့တစ်ခုလုံးက သူ့ကို အရှုံးပေး သစ္စာခံရတော့မှာဖြစ်ပြီး သူက တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ရဲ့ တကယ့်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် လောကကြီးတစ်ခုလုံးက ကပ်ဘေးကြီးက တကယ်ဆိုက်ရောက်လာတော့မှာပဲ။”

ရှောင်ယောင်ဇီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို တာယင်ဧကရာဇ်နဲ့ ပိုင်ယင်မြို့စားတို့ရဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲက စတင်နေပြီလား။”

“မစလောက်သေးဘူး။” ရှောင်ယောင်ဇီက ဖြေသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဘယ်အချိန် စမှာလဲ။”

“မသိဘူး။”

ထို့နောက် ရှောင်ယောင်ဇီက ဆက်ပြောသည်။ “တာယင်အင်ပါယာနဲ့ တာရှအင်ပါယာကြားမှာ ထျန်းကျန်းမြစ် ခြားနေတယ်။ ဒါက ဒီလောကရဲ့ အကြီးဆုံးမြစ်ကြီးပဲ။ တာရှအင်ပါယာကို တိုက်ချင်ရင် အင်အားကြီးတဲ့ ရေတပ်ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ဒါကြောင့် ပိုင်ယင်မြို့ရဲ့ သစ္စာခံမှုကို မရသေးခင် တာယင်ဧကရာဇ်က မြောက်ဘက်က တာရှအင်ပါယာကို သွားတိုက်လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယင်မြို့ရဲ့သစ္စာခံမှုကို ရလိုက်တာနဲ့ သူက ဤလောကမှာ အင်အားအကောင်းဆုံးရေတပ်ကို ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ။ အဲဒီအချိန်က တာရှအင်ပါယာ ပျက်စီးခြင်းရဲ့ အစပဲ။”

ရှောင်ယောင်ဇီက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ခင်ဗျားမှာ အချိန်ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး။”

ထိုအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်မှ ငှက်ဖြူတစ်ကောင် ဆင်းသက်လာပြီး ရှောင်ယောင်ဇီ၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ နားလိုက်၏။

သူက ငှက်၏ခြေထောက်မှ လျှို့ဝှက်စာကို ဖြုတ်ယူကာ ဖွင့်ဖတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “ယွင်ကျုံးဟဲ့… ခင်ဗျား သွားရတော့မယ်။ ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားရဲ့ ဒဏ်ရာ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားမှ ထွက်သွားစေချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု စောင့်လို့မရတော့ဘူး။”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။

“ကျုပ်တို့ မီတျဲချိုင့်ဝှမ်း ကြီးမားတဲ့နေရာပြောင်းရွှေ့မှု လုပ်ရတော့မယ်။ မဟုတ်ရင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရမယ့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။” ရှောင်ယောင်ဇီက ဖြေလိုက်သည်။

ဤစကားအရ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်၏ အင်အားစုများက မီတျဲချိုင့်ဝှမ်းကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလို့နေ၏။

ရှောင်ယောင်ဇီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ယွင်ကျုံးဟဲ့… ကျုပ်တို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး။ တာယင် ဧကရာဇ်က ပိုင်ယင်မြို့ရဲ့ အပြည့်အဝ သစ္စာခံမှုကို ရသွားတာနဲ့ တကယ့်ကို လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားပြီ။ အဲဒါက တကယ့်ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်ရောက်လာတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့မှာ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိတော့တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီမျှော်လင့်ချက်က တာရှ အင်ပါယာမှာ ရှိနေနိုင်တယ်။ သူက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံနိုင်ငံတော်ကြီးပဲလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင် တာ့ယန်မင်းဆက်ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ အများဆုံးဆက်ခံထားတဲ့ နိုင်ငံပဲ။”

“ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။

ရှောင်ယောင်ဇီက ရှင်းပြသည်။ “အဲဒီတုန်းက နုဧကရာဇ်က ဤလောကကို လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး တာရှန်းမိစ္ဆာ နိုင်ငံတော်ကလည်း ဤလောကတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးတော့မလို ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် နုဧကရာဇ် ကံတော်ကုန်သွားပြီး တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်လည်း ပြိုကွဲသွားခဲ့တယ်။ ဘာမှတ်တမ်းမှ မရှိပေမဲ့ ဒီထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိရမယ်။ ဘယ်သူမှမသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပေါ့။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့လည်း ဤအချက်ကို သိချင်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက နုဧကရာဇ်နှင့် တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်က မည်မျှအစွမ်းထက်ခဲ့သနည်း၊ အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှမြန်မြန် ပျက်စီးသွားရသနည်း။

ရှောင်ယောင်ဇီက ဆက်ပြော၏။ “တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် တာရှအင်ပါယာက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီတုန်းက နုဧကရာဇ် ကံတော်ကုန်ပြီး တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော် ပျက်စီးသွားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ဟာ တာရှအင်ပါယာရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေလောက်တယ်လို့ ကျုပ်တို့ မီတျဲချိုင့်ဝှမ်းက ခန့်မှန်းထားတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို တာရှအင်ပါယာက ဘာလို့ ဒီလောကတစ်ခုလုံးကို မစည်းလုံးနိုင်ခဲ့တာလဲ။”

ရှောင်ယောင်ဇီက ဖြေ၏။ “တာရှအင်ပါယာမှာ ဤလောကကို စည်းလုံးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး အကြိမ် အနည်းငယ် ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးက ရုတ်တရက် နှောင့်ယှက် ခံလိုက်ရတယ်။ တာရှ တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ ဒီလောကကို စည်းလုံးမယ့် အောင်မြင်မှုက တစ်ဝက်ပဲပြီးသေးချိန်မှာ သူလည်း ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။”

ထို့နောက် ရှောင်ယောင်ဇီက ထပ်ပြောသည်။ “ဒါတွေကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါအုံး။ တကယ်လို့ တာရှအင်ပါယာမှာ တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တကယ်ရှိတယ်ဆိုရင် အဲဒါက ဧကရာဇ်အဆက်ဆက်ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ သေချာပေါက် ရှိမှာပဲ။ ထီးနန်းကို ဆက်ခံနိုင်မှသာ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိခွင့်ရှိမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက် မရှိရင်တောင် တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော် ဤလောကကို အုပ်စိုးမှာကို တားဆီးချင်တယ် ဆိုရင် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်က တာရှအင်ပါယာမှာပဲ ရှိတယ်။ သူ့မှာ လူဦးရေ အများဆုံးရှိတယ်၊ အနက်ရှိုင်းဆုံး အခြေခံရှိတယ်၊ နိုင်ငံတော်အင်အား အကောင်းဆုံး ရှိတယ်။

ခင်ဗျားက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်တယ်ဆိုရင် အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်းမှာ တာရှ အင်ပါယာရဲ့ ထီးနန်းကို အရယူနိုင်မှရမယ်။ ဒါမှသာ ခင်ဗျားက တာယင်ဧကရာဇ်နဲ့ ရင်ပေါင်တန်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “အဲဒီတုန်းက တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းဆောင်က တာရှအင်ပါယာဧကရာဇ်ရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ မဟုတ်လား။”

ရှောင်ယောင်ဇီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်ပြော၏။ “ဒီတစ်ခေါက် တာယင်အင်ပါယာက တာရှကို မတိုက်ဘဲ ငြိမ်းချမ်းရေး စာချုပ်တောင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်တယ်လေ။”

“ဟုတ်တယ်။”

“ဒီလိုကြည့်ရရင် တာရှအင်ပါယာက တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို တကယ်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ တာယင်ဧကရာဇ်က တာရှဧကရာဇ်ကို နည်းနည်းစိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်မှ အမည်းရောင်ငှက်တစ်ကောင် ထပ်မံဆင်းသက်လာသည်။ ရှောင်ယောင်ဇီက ငှက်၏ခြေထောက်မှ လျှို့ဝှက်စာကို ဖြုတ်ယူကာ ဖွင့်ဖတ်လိုက်ရာ မျက်နှာပျက်သွား၏။

“အချိန်မမီတော့ဘူး၊ ကျုပ်တို့ အခုချက်ချင်း ခင်ဗျားကို ပြောင်းရွှေ့ပေးရမယ်။”

ရှောင်ယောင်ဇီက ပြောလိုက်သည်။ “ယွင်ကျုံးဟဲ့… အခု ခင်ဗျားမှာ ရွေးချယ်စရာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။ ပင်လယ်ရပ်ခြားကို ထွက်ပြေးပြီး အရှေ့တိုင်းလောကရဲ့ ကိစ္စတွေအားလုံးနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် တာရှန်းမိစ္ဆာနိုင်ငံတော်နဲ့ အဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်မလား။”

“သေချာပေါက် အဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်မှာပေါ့။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြတ်သားစွာ ဖြေလိုက်၏။