အခန်း ၅၀၆

အခန်း(၅၀၆)

အဲလ်ရစ်ရဲ့ စကားတွေက သူတို့ရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့တယ်။ ရွှေလမ်းမကြီးဆိုတာ သူတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်ပဲလေ။ ဒါက သူတို့ရဲ့ မိဘတွေ၊ ဘိုးဘွားတွေနဲ့ မိသားစုတွေက သူတို့ကို အောင်မြင်အောင် တွန်းအားပေးခဲ့တဲ့အရာလည်း ဖြစ်တယ်။

အမွေဆက်ခံသူတွေကြားက ဒီပြိုင်ပွဲဟာ တော်ဝင်တိုက်ကြီးထဲမှာ အသာစီးရတဲ့ ရွှေလမ်းမကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ အဆုံးသတ်သွားမှာပါ။ အဲလ်ရစ်၊ အဲရစ်နဲ့ ဘော်ဘီတို့ကတော့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွှေလမ်းမကြီးတွေကို စပြီး တည်ဆောက်နေကြပြီ။

ပြီးတော့ အဲဒီယာဉ်တွေကိုသာ သူတို့ ရရှိခဲ့ရင် မက်ထရိုပိုလစ်ကနေ ဘွဲ့ရပြီး ကွင်းစ်နယ်မြေရဲ့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အရပ်က ပိုကြီးမားတဲ့ စင်မြင့်ထက်မှာ သွားရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြတော့မှာပါ။ ဒီထရပ်ကားတွေက မြောက်ဘက်အစွန်မှာရှိတဲ့ ပိုပြီးသက်တမ်းရင့်ပြီး ပိုခိုင်မာတဲ့ တခြားကုမ္ပဏီကြီးတွေကို ယှဉ်ဖို့ သူတို့အတွက် အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

“မှော်မျှော်စင်က မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးကို ဆက်သွယ်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ငါ ကြားထားပြီးပြီ။ ပြီးတော့ ငါ့လူတွေလည်း စစ်သည်တော်များရုံးတော်မှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေတာတွေကို အများကြီး မြင်ခဲ့ရတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ခရူဂါကိုယ်တိုင် သူ့တပည့်တွေကို သင်ကြားပေးနေတာ ထင်တယ်"

"သူတို့မှာတော့ ပံ့ပိုးပေးမယ့် မိခင်အဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိကြတယ်။ ငါတို့ကတော့ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နေကြရတာ။ တစ်ယောက်ချင်းစီဆိုရင်တော့ အဲဒီလူတွေကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ အတူတူပူးပေါင်းလိုက်ရင်တော့ ဒါကို သေချာပေါက် လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာပဲ”

ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော်များအဖွဲ့နဲ့ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးက ပါရမီရှင်တွေ၊ ထူးချွန်သူတွေဆိုတာ အလွယ်တကူ လျစ်လျူရှုထားလို့ရတဲ့ အရာမျိုးမဟုတ်မှန်း အဲလ်ရစ် သိပါတယ်။ သူတို့က သာမန်အတွေးအခေါ်တွေကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့ သားရဲကောင်ကြီးတွေလို မိစ္ဆာတွေပဲလေ။

သေချာတာပေါ့၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီလောက်အထိ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ညံ့ဖျင်းမနေပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ အာဏာတွေကို မပူးပေါင်းဘူးဆိုရင် အဲဒီမိစ္ဆာပါရမီရှင်တွေက မော်တော်ကားကို အပိုင်စီးသွားနိုင်တယ်လို့ သူ ခံစားနေရတယ်။

သူ့အတွက် ကံကောင်းတာကတော့ ဘော်ဘီနဲ့ အဲရစ်တို့ဟာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်ဆိုတာကို သိလောက်အောင် လိမ္မာပါးနပ်ကြတာပါပဲ။

“ဒါတော့ ဟုတ်တယ်” လို့ ဘော်ဘီက ပြောရင်း သူ့ရဲ့ အမွှေးအမျှင်တွေ ထူထပ်နေတဲ့ လက်မောင်းကြီးတွေကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ စဉ်းစားနေတယ်။ “ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ငါတို့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများသွားတာပေါ့”

“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နိုင်သွားရင်ကော။ ယာဉ်တွေကို ခွဲဝေယူကြမှာလား” လို့ အဲရစ်က မေးတယ်။ ဒါက သိပ်ကို အရေးကြီးပြီး သူတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖွဲ့ဖို့ သဘောတူ၊ မတူဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမယ့် အချက်လည်း ဖြစ်တယ်။

“မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။ ငါတို့ကြားထဲမှာပဲ ခွဲဝေယူမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီယာဉ်တွေကို ဘယ်သူအပိုင်ရမလဲဆိုတာ သိရအောင် ငါတို့အချင်းချင်း စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ လုပ်မလားပေါ့”

အဲလ်ရစ်က သူတို့ကို ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ အဖြေက ရှင်းနေပုံရတယ်။

“မေးနေဖို့တောင် လိုသေးလို့လား” လို့ အဲရစ်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်တယ်။ “နောက်ဆုံးကျရင် ငါတို့အချင်းချင်း ပြိုင်ပွဲတစ်ခု လုပ်ကြတာပေါ့”

“သဘောတူတယ်” ဘော်ဘီက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

သူတို့အားလုံးဟာ အချင်းချင်း ခင်မင်ရင်းနှီးကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူတို့ကြားထဲမှာ ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လည်း ဖြစ်နေပြန်တယ်။ သူတို့ကြားမှာ ရေအောက်လှိုင်းလိုမျိုး သုံးပွင့်ဆိုင် ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ရှိနေတာပါ။

အဲလ်ရစ်က မက်ထရိုပိုလစ်မှာ ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီအဖြစ် သူ့ရဲ့ စိုးမိုးမှုကို ဆက်ထိန်းထားချင်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲရစ်နဲ့ ဘော်ဘီတို့က သူ့ကို ရာထူးကနေ ဖြုတ်ချပြီး မက်ထရိုပိုလစ်ကို သူတို့ဘာသာ သိမ်းပိုက်ဖို့ အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေကြတယ်။

သေချာတာပေါ့၊ သူတို့သုံးယောက်စလုံး ဒါကို သိကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုက သူတို့ကို အမြဲတမ်း နိုးနိုးကြားကြား ရှိစေပြီး ပိုမိုတိုးတက်အောင် တွန်းအားပေးနေတာပဲလေ။

“ဒါဆို သဘောတူညီမှု ရပြီပေါ့။ ငါတို့ သုံးယောက်က လေလံပွဲအတွက် မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်ပြီ၊ ဟုတ်တယ်မလား”

ဘော်ဘီက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

“ယာဉ်တွေအတွက်ပဲနော်” လို့ အဲရစ်က သတိပေးလိုက်တယ်။ “ဝိညာဉ်ဆီအတွက်ကတော့ ဘယ်သူမဆို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြိုင်လို့ရတယ်”

“သေချာတာပေါ့” အဲလ်ရစ်က သဘောတူလိုက်တယ်။

* * * * * * * *

တစ်ဖက်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ ရုံးချုပ်အသစ်ဆီမှာ မိုက်ကယ်ဟာ ထရပ်ကားတွေက ကုန်ပစ္စည်းတွေကို စွန့်ပစ်ထားတဲ့ အိမ်ကြီးထဲဆီ အောင်မြင်စွာ ချပေးနိုင်ခဲ့ပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ရရှိလိုက်ပါတယ်။

“သခင် မိုက်ကယ်၊ စီမံကိန်းတွေကို တာဝန်ယူဖို့ ခုန်းကို အဲဒီကို စေလွှတ်လိုက်ပါပြီ” လို့ ရှီနာက အစီရင်ခံတယ်။ “အင်ဂျင်နီယာတွေရဲ့ အပြောအရ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း ပြီးစီးဖို့ တစ်ရက်ခွဲပဲ ကြာလိမ့်မယ်လို့ သိရပါတယ်”

မိုက်ကယ်က ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ရီနေးတားနိုင်ငံမှာ စက်ပစ္စည်းအများအပြားကို တပ်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်လို့ အချိုရည်စက်ရုံတစ်ခု တည်ဆောက်ရတာက သိပ်ကို လွယ်ကူပါတယ်။ သူတို့ လုပ်ရမှာက အဲဒါတွေကို ဖြုတ်ပစ်ဖို့၊ ထရပ်ကားနဲ့ သယ်ယူဖို့၊ ပြီးတော့ ဒီမက်ထရိုပိုလစ်မှာ ပြန်လည်တပ်ဆင်ဖို့ပဲလေ။

ပြီးတော့ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ သူက ကုန်ကြမ်းတွေကို ဒီမက်ထရိုပိုလစ်မှာပဲ ပြည်တွင်းဖြစ် ရယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ မြက်ခင်းပြင်ချိုင့်ဝှမ်းကနေ တစ်လမ်းလုံး သယ်ယူရမယ်ဆိုရင် ကုန်ကျစရိတ် ပိုများလိမ့်မယ်။ သေချာတာပေါ့၊ ဒါက ယာယီပါပဲ။ ရွှေလမ်းမကြီးကို မက်ထရိုပိုလစ်နဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီးသွားတာနဲ့ မိုက်ကယ်က ကုန်ကြမ်းအားလုံးကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွေကနေပဲ ရယူဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။

* * * * * * * *

တစ်ရက်အကြာမှာတော့ စက်ရုံဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း ပြီးစီးသွားခဲ့တယ်။

သူက ရှီနာ၊ ကက်စတယ်လာတို့နဲ့အတူ အဲဒီနေရာကို သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ဖန်ပုလင်းတွေ ထုတ်လုပ်ပုံကနေ အချိုရည်ဖျော်ရည်တွေ စပ်ပုံ၊ ကာဗွန်နိတ်ထည့်ပုံနဲ့ ပုလင်းထဲ ထည့်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အရင်ကမ္ဘာက အထင်ကရ ဒီဇိုင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ပုလင်းဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ‘ဖောက်’ ဆိုတဲ့ သာယာတဲ့အသံ ထွက်ပေါ်လာစေမယ့် သတ္တုအဖုံးကို အသုံးပြုထားပါတယ်။

အချိုရည်နဲ့ပတ်သက်လို့တော့ သူက နာမည်ကြီး ကိုကာကိုလာထက် ပိုကောင်းတာကို မရှာတော့ပါဘူး။ အဲဒီဖော်မြူလာက သူ့ရဲ့ အရင်ကမ္ဘာမှာ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် နိုဗာကတော့ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်နဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို အပြည့်အဝ တူအောင် ပြန်လည်ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။

“အခု ငါ လိုအပ်တာက အလုပ်သမားတွေပဲ”

ဦးလေးမက်စ်နဲ့ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ သဘောတူညီချက်အရ ဗန်ဒါဘစ်မိသားစုက အချိုရည်စက်ရုံကို စီမံခန့်ခွဲပြီး အလုပ်လုပ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သေချာတာပေါ့၊ သူတို့က စက်ရုံတစ်ခု ဘယ်လိုလည်ပတ်လဲဆိုတာကို သိပ်ပြီး မသိကြတဲ့အတွက် မိုက်ကယ်က သူတို့ကို အားလုံးစုစည်းပြီး သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းခွင်အသစ်ကို လိုက်လံပြသပေးခဲ့တယ်။

ဗန်ဒါဘစ်မိသားစုဝင် အယောက်သုံးဆယ်စလုံး အချိုရည်စက်ရုံအသစ်ဆီကို ရောက်လာကြပြီး သူတို့က အံ့ဩမှင်တက်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရတယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို သိထားတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ မက်စ်တောင်မှ စက်ရုံကို ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆောက်လုပ်နိုင်ခဲ့တာကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

“ဒါ... ဒါကို ဘယ်လိုများ ဒီလောက်မြန်မြန် ဆောက်လိုက်တာလဲ။ နှစ်ရက်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ” မက်စ်က ရင်ဖွင့်ပြောဆိုလာတယ်။

“ဒါက ကွန်ကရစ်လို့ ခေါ်တဲ့ အရာပဲ။ နောက်မှ ဦးလေးကို ရှင်းပြမယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ စက်ရုံထဲကို သွားကြရအောင်၊ ငါ့ရဲ့ ရီနေးတားနိုင်ငံသားတွေက ဦးလေးတို့ကို အလုပ်လုပ်ပုံ သင်ပေးလိမ့်မယ်”

သူတို့ အနားကို ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့အမျှ ကြီးမားတဲ့ စက်ရုံတံခါးကြီးတွေ ပွင့်သွားပြီး လူတိုင်းက သူတို့အတွက် လုံးဝ သူစိမ်းပြင်ပြင် ဖြစ်နေတဲ့ ဧရာမစက်ပစ္စည်းကြီးတွေကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရတယ်။ ချက်ချင်းပဲ ရေနွေးငွေ့တွေ မှုတ်ထုတ်နေတဲ့ အရပ်ရှည်ရှည် သတ္တုသေတ္တာ ကွန်တိန်နာကြီးတွေ ရှိနေပြီးတုန်ခါသွားစေလောက်အောင် ထုရိုက်နေတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တူကြီးတစ်လက်လည်း ရှိနေသေးတယ်။

“ဒါ... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ”

“ဒါတွေက သတ္တုမိစ္ဆာကောင်တွေလား”

“မင်းက မိစ္ဆာတွေကို ယဉ်ပါးအောင် မွေးမြူထားတဲ့သူလား”

မိုက်ကယ်က အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး ရီနေးတားနိုင်ငံသားတွေကို သင်ခန်းစာတွေ စတင်ဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။

“အားလုံးပဲ၊ ဒါကိုတော့ ဘွိုင်လာလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါက သိပ်ပူလို့ မကိုင်မိအောင် သတိထားကြပါ...”

အင်ဂျင်နီယာတွေက စက်တွေ ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်လဲ၊ ဘယ်လို မောင်းနှင်ရမလဲဆိုတာကို အခြေခံကျကျ ရှင်းပြပေးလာကြတယ်။ ဒါက ဗန်ဒါဘစ်မိသားစုအတွက်တော့ သိပ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေမဲ့ အင်ဂျင်နီယာတွေကတော့ လူသစ်တွေကို စက်မောင်းနှင်ပုံ သင်ကြားပေးဖို့ စက်ရုံမှာ လအနည်းငယ်ကြာ ရှိနေမယ်လို့ အာမခံထားကြတယ်။

* * * * * * * *

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ မှောင်မိုက်နေတဲ့ အမှောင်ထုကြီး ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲမှာ အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်နေတဲ့ လူရိပ်နှစ်ခု ရှိနေတယ်။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီး ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ရပ်နေတာပါ။ အခြားတစ်ယောက်ကတော့ သူ့ရဲ့ ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ဒူးထောက်နေခဲ့တယ်။

“ကြီးမြတ်လှတဲ့ စလိုင်းမ်နတ်ဘုရားက မင်းရဲ့ ပါရမီတွေကြောင့် မင်းကို စည်းရုံးခဲ့တာလို့ ငါ့ကို ပြောထားတယ်” လို့ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ အမှောင်ရိပ်ထဲက လူက ပြောလိုက်တယ်။

“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်က ဗိုင်ပါရီယွန်ပါ”

“မင်းရဲ့ နာမည်ဟောင်းကို စွန့်ပယ်ပြီး မင်းအတွက် နာမည်အသစ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပါ။ ငါလည်း တစ်ချိန်က မင်းလိုပဲ၊ ကြီးမြတ်လှတဲ့ စလိုင်းမ်နတ်ဘုရားရဲ့ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ လမ်းစဉ်ပေါ်မှာ ရှိခဲ့ဖူးသူပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ အမှန်တရားကို မြင်ပြီ၊ နေ့ရက်ရဲ့ အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီ"

"ငါ့ရဲ့ နာမည်ဟောင်းဖြစ်တဲ့ ဟက်စတုကို စွန့်ပယ်ပြီး ဖာသာ ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ။ ငါက လူတွေကို အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ အမှန်တရားကို သိရှိလာအောင် ဦးဆောင်နေတာ”

ဟက်စတုနဲ့ ဗိုင်ပါရီယွန်တို့ရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းတွေက သိပ်ကို ဆင်တူပါတယ်။ သူတို့က တစ်ချိန်က မိုက်ကယ်နဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ စလိုင်းမ်တစ်ကောင်ရဲ့ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုကြောင့် သူတို့ လမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အခုတော့ သူ့အပေါ် လုံးဝ သစ္စာရှိနေကြပြီ ဖြစ်တယ်။

“ကောင်းပါပြီ ဆရာ။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘစ်ရှော့ပ်လို့ နာမည်ပေးပါမယ်”

“ကောင်းတယ်၊ ဘစ်ရှော့ပ်။ အခု မင်းရဲ့အလှည့်ပဲ၊ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ အိုင်းရွန်းမေဒင် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ရမယ်။ ကြီးမြတ်လှတဲ့ စလိုင်းမ်နတ်ဘုရားက အလိုရှိတော်မူတယ်”

“ဟုတ်ကဲ့။ ဟုတ်ကဲ့”

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၃)