အခန်း ၅၂၁

အခန်း(၅၂၁)

ဘာနာဘီက လေလံပွဲမှာရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သီးသန့်အခန်းဆီ မိုက်ကယ်ကို ပျော်ပျော်ပါးပါးကြီး ခေါ်သွားတယ်။ မိုက်ကယ်က ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ အခန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တံခါးရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်က မှန်နံရံဆီ တည့်တည့်မျက်နှာမူထားတဲ့ ဆိုဖာကုလားထိုင် အများကြီးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

"ကြည့်စမ်း" လို့ ဘာနာဘီက မှန်နံရံအောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။ "ဒီကနေဆို အကုန်မြင်ရတယ် မဟုတ်လား။ အားရစရာကြီးနော်"

မိုက်ကယ် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မှန်နံရံရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာတင် အမိုးဖွင့် ဟောခန်းကြီးတစ်ခု ရှိနေတာကို တွေ့ပြီး အံ့ဩသွားတယ်။

သူ့ရဲ့အခန်းက ဂီတဖျော်ဖြေပွဲတွေ ဒါမှမဟုတ် အားကစားကွင်းတွေမှာ မြင်ရလေ့ရှိတဲ့ အထူးတန်းအခန်းတွေလိုမျိုး အပေါ်ဆုံးမှာ တည်ရှိနေတာ။

လေလံပွဲကျင်းပတဲ့နေရာက ဘောလုံးကွင်းလောက် မကျယ်ပေမဲ့ ဒီနေရာကြီးက ဘာနာဘီဘဏ္ဍာတိုက် အဆောက်အအုံထဲမှာ ဆံ့နိုင်ခြေမရှိဘူးဆိုတာ မိုက်ကယ် သဘောပေါက်သွားလောက်အောင်တော့ အတော်လေး ကြီးမားပါတယ်။ အတော်လေးကို ကျယ်ဝန်းလွန်းနေတာကြောင့် အဆောက်အအုံရဲ့ အတွင်းပိုင်းတည်ဆောက်ပုံက အပြင်ကနေ မြင်ရတဲ့ အရွယ်အစားထက် နှစ်ဆလောက် ပိုကြီးနေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။

မိုက်ကယ်က လေထုထဲမှာရှိတဲ့ မှော်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုတွေကို ကြည့်ဖို့ သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ မှော်စွမ်းအင်ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံက သူ အရင်က ရောက်ဖူးခဲ့တဲ့ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတွေနဲ့ အတော်လေး တူနေတာကို သတိပြုမိသွားတယ်။

'နေဦး... ဒါက'

ဘာနာဘီက ပြုံးလိုက်တယ်။ "အို မင်း သတိထားမိသွားတာလား။ ငါ့ရဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးက မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတွေ အများကြီးနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာ။ ဒါက ပထမဆုံးတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်။ ပြောရရင်တော့ တော်ဝင်တိုက်ကြီး တစ်ပြင်လုံးမှာရှိတဲ့ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတွေကို အကောင်းဆုံး စုဆောင်းသူအဖြစ် ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူတယ်။ ဘယ်သူပဲရောင်းရောင်း၊ ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးကြီး သေးသေး၊ ဈေးနှုန်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငါ အမြဲတမ်း အမိအရ ဝယ်ယူခဲ့တာ။ တကယ်လို့ ငါက လေလံဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်မလာခဲ့ရင် ငါ့ကုမ္ပဏီက မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတွေကို ရှာဖွေတာနဲ့ ကုန်သွယ်မှုလုပ်တဲ့ဘက်မှာပဲ စုံပလုံစိအောင် လုပ်ဖြစ်မှာ"

မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတွေကို ဒီလိုမျိုး ရောင်းချလို့၊ တည်ဆောက်လို့ ရတယ်ဆိုတာ မိုက်ကယ် တစ်ခါမှ မသိခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါတွေက တစ်နေရာတည်းမှာပဲ အသေတည်ရှိနေပြီး ရွှေ့ပြောင်းလို့မရတဲ့ နေရာလွတ်တွေလို့ပဲ သူ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတွေရဲ့ အရောင်းအဝယ်ဈေးကွက်က အကြီးအကျယ် စည်ကားနေပြီး ဘာနာဘီက အဲဒါတွေကို အများဆုံးဝယ်တဲ့ အကြီးမားဆုံး ဝယ်သူကြီး ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။

"ဒါက စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ပုံအောလိုက်ရမှာပဲ။ မင်း ဒါတွေကို ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘယ်လိုတောင် လာထားလိုက်တာလဲ"

ဘာနာဘီက ရယ်မောရင်း သူ့လက်ညှိုးကို ခါယမ်းပြတယ်။ "အို…ဟား ဟား ဟား…မိုက်ကယ်... မင်း ငါ့ဆီကနေ လျှို့ဝှက်ချက် ဖော်မြူလာကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ မရနိုင်ဘူး။ ဟုတ်ကဲ့... မင်းဘက်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ အလဲအလှယ်လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့"

မိုက်ကယ်ကတော့ ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို တကယ်ပဲ စဉ်းစားလိုက်တယ်။

"ဒါနဲ့ မင်း မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ တခြား ဗီအိုင်ပီ အခန်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်" လို့ ဘာနာဘီက လေလံခန်းမရဲ့ အပေါ်ဘက် ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတဲ့ မှန်အမည်းရောင် ပြတင်းပေါက်တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောတယ်။

"ဒါက ပုံမှန်ဆိုရင် လက်ဂါစီ့စ် အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေအတွက်ပဲ သီးသန့်ချန်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါက ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ ကြိုးကိုင်ပြီး အစွမ်းပြလိုက်ရတာပေါ့။ ဟားဟား... ဒါက ငါ့ရဲ့ လေလံပွဲပဲလေ"

"မင်းအခန်းရဲ့ အောက်ဘက်မှာတော့ အသေးစားအဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိတယ်။ သူတို့က ပိုပြီး အောင်မြင်လေလေ၊ ပိုပြီး အပေါ်ဘက် အခန်းတွေမှာ နေရာရလေလေပဲ။ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မင်းအခန်းရဲ့ ကပ်လျက်အောက်က ကုမ္ပဏီက ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်း ဖြစ်မယ်"

မိုက်ကယ် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ မှန်အမည်းတွေတပ်ထားတဲ့ တခြားအထပ် အများကြီးကို တွေ့ရတယ်။ ပတ်ပတ်လည်မှာ အခန်းပေါင်း ဆယ်ခန်းခောက် ရှိရမယ်၊ အောက်ကို ငါးထပ်အထိ ရှိနေတာဆိုတော့ စုစုပေါင်း အသေးစားအဖွဲ့အစည်း ကုမ္ပဏီ ၅၀ ရှိတာပေါ့။

"ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အောက်ကတော့ မြေညီထပ်ပဲ။ ဒါက လေလံပွဲမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲခွင့် မရပေမဲ့ လာရောက်ကြည့်ရှုခွင့် ရတဲ့ သာမန်လူတွေအတွက်။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ပွဲအခြေအနေ အားလုံး ဖြစ်ပျက်မယ့် စင်မြင့်ရဲ့ ဘေးနားမှာ အတိအကျ ရှိနေကြတာ"

လေလံကွင်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ အဖြူရောင် စတုဂံပုံ စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေပြီး ပတ်ပတ်လည်မှာ စုစုပေါင်း ထိုင်ခုံ ရာနဲ့ချီ ရှိနေရမယ်။ အဲဒီထိုင်ခုံတွေပေါ်မှာ အထက်တန်းလွှာတွေနဲ့သာ သင့်တော်မယ့် အကောင်းစား ဝတ်စုံတွေ၊ ဂါဝန်တွေကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသား အမျိုးသမီးတွေ အပြည့်အသိပ် ထိုင်နေကြတယ်။

"စင်မြင့်က နည်းနည်း ကျယ်လွန်းမနေဘူးလား။ အဲဒါက ပစ္စည်းတွေကို ပြသမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူးလား" လို့ မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းနီးပါးလောက် ကျယ်နေတာကြောင့် ဒါက ထူးဆန်းနေလို့ပဲ။

"ဟိုဟိုဟိုး... ဒါတင် ဘယ်ကမလဲ။ ငါ မင်းကို ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အဲဒီနေရာက ပွဲအခြေအနေ အားလုံး ဖြစ်ပျက်မယ့်နေရာ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် လေလံပွဲမှာ မင်းက ငွေတစ်ခုတည်းနဲ့ ပြိုင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ တချို့ ကိစ္စရပ်တွေလည်း ပါဦးမှာ"

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ဘာနာဘီက စင်မြင့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြန်တယ်။ "မင်း သိတဲ့အတိုင်း ပုံမှန်လေလံပွဲတစ်ခုမှာဆိုရင် ဘယ်သူမှ မတတ်နိုင်တဲ့ ငွေပမာဏကို အပြိုင်အဆိုင် ခေါ်ကြရတယ် မဟုတ်လား။ ကဲ... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီမေးခွန်း ပြန်မေးကြည့်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

မိုက်ကယ်က သူ စဉ်းစားမိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အဖြေကိုပဲ ပြောလိုက်တယ်။ "လူအများကြီးက အဲဒီပစ္စည်းကို ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်ချင်ကြလို့လေ၊ ဒါကြောင့် ငွေတွေအများကြီး သုံးကြတာပေါ့"

ဘာနာဘီက ခေါင်းခါပြတယ်။ "မမှန်ဘူး။ လူတွေ အဲလိုလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရောင်းချသူက သူ့ပစ္စည်းကို အမြင့်မားဆုံးအဆင့် သတ်မှတ်ချက် ရစေချင်လို့။ တကယ်လို့ သူတို့က ရိုးရိုးပဲ ရောင်းချင်တာဆိုရင် တခြား ဘယ်ဆိုင်မှာမဆို ရောင်းလို့ရတာပဲ။ ဘာလို့ လေလံပွဲ လုပ်မလဲ။ ရောင်းချသူက သူ့ပစ္စည်းအတွက် အကောင်းဆုံးငွေကို လိုချင်တာ၊ အဲဒါက သူတို့အတွက် လုံလောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ အဲဒါက လိုအပ်ချက်ရဲ့ တစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပုံမှန်လေလံပွဲတွေမှာ လုံးဝ လွဲချော်နေတာတစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါက စွမ်းရည် ပဲ။ ငါ့ရဲ့ လေလံပွဲမှာတော့ ပစ္စည်းကို တန်ဖိုးထားနိုင်မယ့် ငွေရှိရုံတင်မကဘဲ အဲဒီပစ္စည်းကို ကိုယ့်ထံမှာပဲ မြဲမြံအောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ့် ခွန်အားနဲ့ စွမ်းရည်ရှိကြောင်းကိုပါ သက်သေပြရမယ်"

ဘာနာဘီရဲ့ ရဲရင့်လှတဲ့ အတွေးအခေါ်ကို မိုက်ကယ် အံ့ဩသွားရတယ်။ ပထမဆုံး ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ဒါက အပိုတွေ လုပ်နေသလိုပဲ။ ငွေနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရရင် ဘာလို့ တိုက်ခိုက်နေဦးမလဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ ခွန်အားက ငွေကြေးလိုပဲ အရေးပါတယ်ဆိုတာ သူ ပြန်သတိရသွားတယ်။ မင်းမှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားရှိရင် တစ်ယောက်ယောက်ကို စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ လုပ်ပြီး မဝယ်ဘဲနဲ့လည်း မင်းလိုအပ်တာကို ရနိုင်တာပဲ။ ဒီလေလံပွဲကလည်း အဲဒီသဘောတရားအတိုင်းပဲပေါ့။

"ဒါဆို လေလံပွဲက ဘယ်လို အလုပ်လုပ်တာလဲ။ ငွေနဲ့ပဲ လေလံဆွဲရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်းနဲ့ ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြဖို့ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမှာလား"

ဘာနာဘီက ပြုံးလိုက်တယ်။ "နှစ်ခုစလုံးပဲ။ လေလံပွဲအတွင်းမှာ ငါက မေးခွန်းနှစ်ခု မေးမယ်။ မင်း ဘယ်လောက် ပေးချင်လဲ၊ ပြီးတော့ မင်း ဘယ်သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်လဲ။ လေလံပွဲထဲကို မင်းဝင်ပြိုင်ရင် အဖြေနှစ်ခု ပေးရမယ်"

"တစ်ခုက မင်းရဲ့ လေလံကြေး"

"ပြီးတော့ ဒုတိယတစ်ခုက အဲဒီပစ္စည်းကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရဖို့အတွက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မယ့်သူ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေပဲ"

ဘာနာဘီ ပြောတာကို မိုက်ကယ် နားလည်ပေမဲ့ အပြင်မှာ ကိုယ်တိုင်မမြင်ရသေးဘဲနဲ့တော့ ဒုတိယအပိုင်းကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်ဖို့ ခက်နေသေးတယ်။

"တခြားသူတွေ လုပ်သလိုပဲ လိုက်လုပ်ပေါ့" လို့ ဘာနာဘီက မိုက်ကယ် နည်းနည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ အကြံပြုတယ်။ "ပြီးတော့ စိတ်မပူနဲ့။ လေလံပွဲမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲဖို့ ဘာတွေ လေလံတင်ရမလဲဆိုတာ ငါ လူတိုင်းကို ပြောပြမှာပါ။ တကယ်လို့ မင်းက လေလံပွဲမှာ ပါဝင်ချင်တယ်၊ လေလံပွဲရဲ့ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေကိုလည်း လက်ခံနိုင်တယ်ဆိုရင် မှန်ကို ခေါက်လိုက်ရုံပဲ၊ အဲဒါဆို မင်း ပါဝင်မယ်ဆိုတာ ငါ သိသွားလိမ့်မယ်"

မိုက်ကယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ဒါက အတော်လေးတော့ လွယ်ကူတဲ့ပုံပဲ။

သူက လေလံပွဲရဲ့ အဆုံးသတ်ကျမှသာ ထွက်ပေါ်လာမယ့် ဝိဉာဉ်ဆီ အတွက်ပဲ လေလံဆွဲဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာမို့ လေလံပွဲ ကျင်းပနေတဲ့ အချိန်အတောအတွင်းမှာ စည်းကမ်းတွေကို နားလည်အောင် လုပ်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ရှိပါတယ်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ သွားရတော့မယ်။ လူတိုင်းက လေလံပွဲကို မျှော်နေကြပြီ။ ကံကောင်းပါစေ မိုက်ကယ်။ မင်းအတွက် ငါ အားပေးနေမယ်နော်" လို့ ဘာနာဘီက ပြောပြီး ကမ္ဘာ့အဆင့် အပြေးသမားတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဟုန်မျိုးနဲ့ တံခါးအပြင်ကို ဝူးခနဲ ပြေးထွက်သွားတော့တယ်။

မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့ရဲ့ ဘေးနားမှာရှိတဲ့ တခြား မှန်အမည်းရောင် အခန်းတွေကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။

သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် လက်ဂါစီ့စ် အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေထဲမှာ ကုမ္ပဏီ ဒါမှမဟုတ် အဖွဲ့အစည်း ခြောက်ခုပဲ ရှိတာ။ အဲဒါတွေက လက်ဂါစီ့စ် သုံးခု၊ မှော်မျှော်စင်၊ စစ်သည်တော်များရုံးတော် နဲ့ တော်ဝင်မိသားစု တို့ပဲ။

ပြီးတော့ သူ အပါအဝင်ဆိုရင် စုစုပေါင်း ဗီအိုင်ပီ အခန်း ခုနစ်ခန်း ရှိရမှာ။

ဒါပေမဲ့ သူ အသေအချာ ရေတွက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တကယ်ပဲ အားလုံးပေါင်း ခုနစ်ခန်း ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

* * * * * * *

စာစဉ်(၄၄)