အခန်း (၂၄၁၁-၂၄၁၂)

အခန်း (၂၄၁၁) - လူတစ်ယောက်အတွက် အကျိုးအမြတ်မပါသော အကူအညီတောင်းခံခြင်း

"ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို စည်ကားလှချည်လား။"

ချန်းဖေးဖေး သည် ရှေ့တွင် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အကြောင်းမဲ့ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

ချန်းအင်းရွှယ် သည် ရှေ့ရှိ စားပွဲတင်ပေါ်မှ ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် ရှူရှန့် ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံ၍ ဂုဏ်ပြုစကားဆိုနေကြသော သူတော်စင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ကရုဏာတောင်မှာ မိတ်ဆွေတွေက တော်တော်လေး ရှိသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးလိုလိုက အခြားမျိုးနွယ်စုတွေချည်းပဲ။"

"လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင် ကျွန်မတို့နဲ့ ဟော်ဆွေ့ အဆက်အနွယ်တွေက လမ်းကြောင်းမတူကြဘူး။ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေကလည်း အလွယ်တကူ အနီးကပ်ဆက်ဆံဖို့ မဝံ့ရဲကြတာ သဘာဝပါပဲ။"

ရှဲ့အာမန် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ပိုင်ချန်းမင် တို့အဖွဲ့ကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဟော်ဆွေ့ အဆက်အနွယ်ဆိုသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ဧရာမတောင်ကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး ယနေ့ခေတ် လူသားတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဟော်ဆွေ့နှင့် မသင့်မမြတ်ဖြစ်နေခြင်းသည် လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များ၏ ဖယ်ကျဉ်ခြင်းကို ခံရမည့်အရေးမှာ ကံကြမ္မာလိုပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့အဖွဲ့ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အတွင်းနယ်မြေ အများအပြား လေကိုခွင်း၍ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ထိုနောက်တွင်မူ ချင်ဂွေ့ သည် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ ကာကွယ်ရေးဆရာများ၊ ဆရာအများစုကို ဦးဆောင်လာကာ ရှူရှန့်အား ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မနေ့က ရှူရှန့်၏ အရိုက်ခံထားရသည့် အရိပ်အယောင်ပင် လုံးဝ မကျန်တော့ပေ။

"......"

ဟွမ်ချင်းကျူ က တွေးတောရင်း -

"ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့် သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး ကျောင်းတော်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးဆရာအဖြစ် တာဝန်ယူနိုင်တာကတော့ တကယ်ကို သာမန်လူတွေနဲ့ မတူတဲ့ အရည်အချင်းပါပဲ။"

ချန်းဖေးဖေးက သက်ပြင်းချရင်း -

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုပါပဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန် နှင့် ကျန်းတောက်ယွဲ့ တို့သည် ကရုဏာတောင်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဧည့်ခံကျွေးမွေးခြင်း တာဝန်ကို ပြီးဆုံးစေခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်သည် ဝမ်အိုကြီး တို့ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် သူတော်စင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခဲ့သော်လည်း၊ ယနေ့သည် ကရုဏာတောင်၏ အောင်ပွဲခံစားပွဲဖြစ်ပြီး ဖန့်ချန်မှာ အဓိကဇာတ်ကောင် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိကြသဖြင့် အတင်းအကျပ် ရင်းနှီးမှုယူရန် မဝင်လာကြပေ။

အောင်ပွဲခံစားပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူတော်စင်များ အသီးသီး ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြပြီး ကရုဏာတောင်မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ကရုဏာတောင်မှ သူတော်စင်အားလုံးမှာ ယနေ့ပြီးနောက်တွင် ကရုဏာတောင်သည် ပုံစံသစ်တစ်ခုဖြင့် ဤပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်သော ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ခြေချတော့မည်ကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ရှူရှန့်သည် ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်ထပ် ငါးလ၊ ခြောက်လခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ဆွေ့ဟုန်ကျူ သည် ကရုဏာတောင်သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာပြီး စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတစ်လုံးကို ပေးအပ်သည်။

အောက်ဝူဖား သည် ကြီးကြပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဆွေ့ဟုန်ကျူ၏ ဘေးတွင် လိုက်ပါလာသည်။

"နယ်မြေအုပ်ချုပ်သူက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတစ်လုံးပဲ ဆုချလိုက်တယ်။ ကရုဏာတောင်အနေနဲ့ ဘယ်လို ခွဲဝေဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ "

ဆွေ့ဟုန်ကျူက သာမန်မေးခွန်းတစ်ခုသဖွယ် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို လှမ်းယူပြီး သေချာစစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးမှ အင်္ကျီလက်စတွင် သိမ်းလိုက်ကာ ပြုံး၍ လက်ယှက်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဒါကတော့ အရှင်မ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။"

"အင်း"

ဆွေ့ဟုန်ကျူက ခေါင်းအသာညိတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖန့်ချန်က ဘာလို့ မရှိတာလဲ "

"ဖန့်ညီလေးက ပုံမှန်ဆိုရင် ကရုဏာတောင်မှာ သိပ်မရှိဘူး။ ဂူထဲမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အတွင်းနယ်မြေမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပဲ ရှိနေတတ်တာပါ။ သူ ဒီတစ်ခေါက် နေမင်း ခုနှစ်ပါးကျောင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့် နောက်ပိုင်းကို တက်လှမ်းလိုက်တာဆိုတော့ ကျင့်စဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နေမှာပါ။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ငါ ဖန့်ချန်ဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်။"

ဆွေ့ဟုန်ကျူက -

"နှစ်ယောက်လုံး ငါ့နောက် လိုက်စရာ မလိုပါဘူး။"

ဟု ဆိုသည်။

အာ...

ကျန်းတောက်ယွဲ့နှင့် အောက်ဝဖား တို့သည် ဆွေ့ဟုန်ကျူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

" ဆွေ့ အရှင်မက စစ်ဆေးရေးဌာနက၊ ပြီးတော့ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့် သူတော်စင်တစ်ဦးပဲ။ သူက ဖန့်ညီလေးဆီ သွားတယ်ဆိုတာ... ဘာကိစ္စများ ဖြစ်မလဲ "

အောက်ဝူဖား က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့က တွေးတောရင်း -

"အချစ်ရေး အချစ်ဖက်တော့ ဖြစ်မယ်မထင်ပါဘူး။ သူသွားချင်တဲ့နေရာ သွားပါစေ။ နယ်မြေအုပ်ချုပ်သူက တစ်ခုခုမှာစရာရှိလို့ စေခိုင်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဖန့်ညီလေးရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အခုဆိုရင် အကြီးအကဲတွေက သူ့ကို အာရုံစိုက်လာကြပြီလေ။

လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အမွေခံကို မွေးထုတ်ဖို့ အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိပေမဲ့၊ အခြားမျိုးနွယ်စုတွေမှာတော့ ရှိတာပေါ့။"

"ဒီတော့..."

အောက်ဝူဖား ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။

"တကယ်လို့ ဂျူလင် မျိုးနွယ်စုကသာ ဖန့်ညီလေးကို မွေးထုတ်ပေးချင်တယ်ဆိုရင်ကော "

"ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုလား အောက်အရှင်၊ ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုမှာ အခု ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အမွေခံ နှစ်ဦးတောင် ရှိနေတာမဟုတ်လား။ အရင်းအမြစ်အပိုင်းက... တင်းကျပ်နေမှာပေါ့နော် "

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"အတင်းအကျပ် အရင်းအမြစ်တွေ ထပ်ရှာပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရင်တောင် အနည်းငယ် မှားယွင်းမှု ဖြစ်သွားတာနဲ့ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုက အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားမှာ။ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုက အဲဒီလောက်အထိ တာဝန်ယူနိုင်ပါ့မလား ဒါက လောင်းကစားတစ်ခုလိုပဲ။ ကိုယ့်လက်ထဲမှာ ရှိတဲ့ လောင်းကြေးက ဒီလောင်းကစားရဲ့ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးမှာလေ။"

"အင်း၊ မင်းပြောတာလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။ တကယ်လို့ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုက ဖန့်ညီလေးကို မွေးထုတ်ဖို့ တကယ် စိတ်ကူးရှိနေရင် ငါတို့ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုကတော့ လုဖို့ မလောက်ဘူးပေါ့။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒီကိစ္စကို ငါ နောက်မှပဲ ပြန်ကြည့်တော့မယ်။

အခွင့်အရေးရရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သူတော်စင်ကို အခြေအနေတင်ပြပေးမယ်။ တကယ်လို့များ ငါတို့ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကြားမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဖြစ်လာနိုင်မလားပေါ့။"

အောက်ဝူဖား က ပြောသည်။

...

အတွင်းနယ်မြေ။

ဖန့်ချန်သည် အတွင်းနယ်မြေ ကျောက်တုံးကို ကိုင်ထားရင်း အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေသည်။ မျက်လုံးကို ရှေ့ရှိ ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွှေ့လျားကြည့်ရှုနေပြီး သူ၏ နေ့ရက်များမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းလှသည်။

ရုတ်တရက် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဆွေ့ဟုန်ကျူ၏ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"သူက ငါ့ကို လာရှာတာလား "

ဖန့်ချန် အံ့သြသွားသည်။

သူနှင့် ကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုး မသက်ဆိုင်လျှင် ဤ ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဆွေ့ဟုန်ကျူ၏ ရုပ်ပုံ ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

"အရှင်သခင် ဆွေ့ဟုန်ကျူက ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပါ။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အမွေခံတော့ မဟုတ်ပေမဲ့၊ အခုဆိုရင် ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့် သူတော်စင်အထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ နောက်ပိုင်းမှာ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်အထိ ရောက်ဖို့က ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဒီကို လာတာက ဆွေ့ထျန်ဟွမ် ရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

လီဝူ သည် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။

" ဖန့်ငရဲမင်း နဲ့ ပတ်သက်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား သူက ဖန့်ငရဲမင်း ရဲ့ အရည်အချင်းကို သဘောကျပြီး အမျိုးတော်စပ်ဖို့ လာပြောတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။"

ချီယန်သူတော်စင် က ကွဲပြားသော အမြင်ကို ပေးသည်။

"ချင်းမင် မှာ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုတွေက အများကြီးပါပဲ။ အခြားမျိုးနွယ်စု ဖြစ်နေရင်တောင် ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုက ဖန့်ငရဲမင်း လို မိသားစုဝင်မျိုး ရသွားရင် နောက်ပိုင်း သားသမီးတွေ မွေးနိုင် မမွေးနိုင်က အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။"

"မွေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီဝူ က ချီယန်သူတော်စင်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ နှလုံးသားက မီးအိမ်တစ်ခုပါ။ ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကွာခြားချက်က အရမ်းများတယ်။ ရှီးမျိုးနွယ်စု ကတော့ ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဆင်တူတဲ့အတွက် သားသမီးတွေ မွေးနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။"

"မစမ်းသပ်ဖူးဘဲ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။"

ချီယန်သူတော်စင်က ခေါင်းမာစွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

လီဝူက ပြန်လည် ချေပတော့မည့်အချိန်တွင် ဖန့်ချန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို နှစ်ယောက်စလုံး သတိပြုလိုက်မိကြသည်။

ဂူတံခါးရှေ့တွင် ဖန့်ချန်သည် ဆွေ့ဟုန်ကျူကို လက်ယှက်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဆွေ့ အကြီးအကဲ။"

"ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ မခေါ်ပါနဲ့။ မင်းလည်း လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲတစ်ယောက်ပဲ၊ နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေးရရင် စစ်ဆေးရေးဌာနကို ဝင်ခဲ့ပါ၊ ငါ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လာမှာပါ။"

ဆွေ့ဟုန်ကျူသည် ဖန့်ချန်ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ပြုံး၍ ပြောသည်။

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ စစ်ဆေးရေးဌာနကို ဝင်ရမှာလား။

ဆွေ့ဟုန်ကျူသည် ဖန့်ချန်၏ နားမလည်မှုကို မြင်သွားပုံရပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"မင်း မသိဘူးလား ကျောင်းတော်တိုင်းရဲ့ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲတွေက ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာန သူတော်စင်တွေရဲ့ အရံစာရင်းဝင်တွေပဲ။ စစ်ဆေးရေးဌာနက လူခေါ်တဲ့အခါ မင်းတို့ထဲကနေ ရွေးချယ်မှာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင် စမ်းသပ်မှုတွေ အများကြီး ဖြတ်ကျော်ရမယ်၊ ခက်ခဲမှုကလည်း မနည်းဘူး။

ဒါပေမဲ့ စစ်ဆေးရေးဌာနထဲ ရောက်သွားရင်တော့ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။"

"ဒီလောက် အကျိုးအမြတ် များတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ အရင်တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ... တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ဖြစ်ချင်တဲ့သူ မရှိတာလဲ။"

ဖန့်ချန်က ထူးဆန်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက စစ်ဆေးရေးဌာနထဲ ရောက်သွားရင် ကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်မှု များလွန်းလို့ ဖြစ်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် စမ်းသပ်မှုတွေက အရမ်းအန္တရာယ် များလို့လည်း ဖြစ်မယ်။"

ဆွေ့ဟုန်ကျူက ပြုံး၍ ပြောသည်။

"နောက်ဆုံးတော့လည်း လူမုန်းခံရမှာ ကြောက်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ ငါ ကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးခဲ့တဲ့ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေဆိုရင်တင် တစ်ရာကျော်နေပြီ။ ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုထဲကတောင် ငါ့ကို နောက်ကွယ်ကနေ သတ်ချင်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။"

"အဲဒီအကြောင်းရင်းပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဆွေ့အကြီးအကဲ ဒီကို လာတာက"

"မင်းဆီမှာ လူတစ်ယောက်အတွက် အကျိုးအမြတ်မပါတဲ့ အကူအညီတစ်ခု တောင်းချင်လို့ပါ။"

ဆွေ့ဟုန်ကျူက တွေးတောရင်း ပြောသည်။

"ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် မင်းနဲ့ ဆွေ့ထျန်ဟွမ်ကြားက ကိစ္စတွေကို ဝင်ပါဖို့ မသင့်တော်မှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆွေ့ထျန်ဟွမ်ရဲ့ မိခင်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ငါနဲ့ အရမ်းခင်တဲ့သူပါ။ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်အရဆိုရင် သူက ငါ့ကို အဒေါ်လို့ ခေါ်ရမှာ။

မင်းလက်ချက်နဲ့ သူ သေသွားတာကို မကြည့်ရက်လို့ ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး နောက်တစ်ခေါက် ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ တွေ့ရင် သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလို့ ရမလား "

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"ဆွေ့ထျန်ဟွမ်က ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အမွေခံပါ။ ကျွန်တော်က အခုမှ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့် နောက်ပိုင်းကို ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရရင်တောင် ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်သေးဘူး မဟုတ်လား "

"သွေးရွာခန်းမ ရဲ့ ဝူရှီ ဆိုတာကို ကြားဖူးလား အခု သူတော်စင်တော်တော်များများက မင်းကို ဝူရှီ လို့ သံသယရှိနေကြတယ်။ အထောက်အထားတော့ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သတိထားတာတော့ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဝူရှီ က ချီကွမ်းယိ ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုရင် ဆွေ့ထျန်ဟွမ်ကိုလည်း သတ်နိုင်မှာ သေချာတယ်။"

ဆွေ့ဟုန်ကျူက ပြောသည်။

အခန်း (၂၄၁၂) - ငါ စားရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ

"ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ 'ဝူရှီ' မဟုတ်ပါဘူး၊ ဆွေ့အကြီးအကဲ အရမ်းတွေးပူနေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"

ဖန့်ချန်က ရိုးသားဖြူစင်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူသည် ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အသေးစိတ် စူးစမ်းကြည့်သော်လည်း မည်သည့် အပေါက်အမှားမျှ မတွေ့ရပေ။ လက်ရှိ ကျောင်းတော်က စုံစမ်းရရှိထားသော သဲလွန်စအချို့အရလည်း ဖန့်ချန်နှင့် တိုက်ဆိုင်မှု မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆွေ့ဟုန်ကျူက ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီအကူအညီကတော့..."

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်၊ နောက်တစ်ခေါက် ကျွန်တော်နဲ့ ဆွေ့ထျန်ဟွမ် တိုက်ခိုက်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရလာရင်..."

"သူ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်တော့ ပေးပါ့မယ်။"

"သူသာ အဲဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရင် သူ အသက်ရှင်လိမ့်မယ်။"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက်

"စကားကတော့ ဒီလိုပြောရပေမဲ့ ဆွေ့ထျန်ဟွမ်ရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်တော့်ထက် ပိုသာနေနိုင်တာမို့ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုမပြောနိုင်ဘူးလေ။"

ဟု ဆက်ပြောသည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူက ပြုံး၍ -

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်း အခုလိုမျိုး ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပေးတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"တကယ်လို့ သူက အဲဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်မရခဲ့ဘူးဆိုရင်လည်း အဲဒါ သူ့ကံကြမ္မာပဲပေါ့။"

သာမန် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဆွေ့ဟုန်ကျူသည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမ ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပင် ကျန်းတောက်ယွဲ့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် လက်ထဲမှ အရာတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်ရာ ဆွေ့ဟုန်ကျူ ယူလာပေးခဲ့သော 'စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး' သည် ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါက..."

ဖန့်ချန်သည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်းပဲ စီမံလိုက်ပါ၊ မင်း ဒီနှစ်တွေအတွင်း ရရှိခဲ့တဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေကို ဘယ်သူ့အတွက် သုံးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်လိုက်နဲ့။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ရယ်မောရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ -

"မင်း စီမံတာ သေချာမယ်ဆိုတာ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မင်းဆီ အပ်လိုက်ရတာ ငါ စိတ်အေးရတယ်။"

ဟု ဆိုသည်။

သူ ရောက်လာသလိုပင် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဖန့်ချန်ကတော့ ကျန်းတောက်ယွဲ့ အကြောင်းစုံကို ခန့်မှန်းမိနေသည်ကို မအံ့သြပေ။

အကြောင်းမှာ သူတစ်ယောက်တည်း စားရန်အတွက် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများစွာကို ကုန်အောင် မစားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဝမ်အိုကြီး ၏ ဒီနှစ်ပိုင်းအတွင်း ပြောင်းလဲလာမှုများကိုလည်း သူတို့ မြင်တွေ့နေကြမည်မှာ သေချာသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်။

ရှဲ့အာမန်၊ ပိုင်ချန်းမင်၊ ဟွမ်ချင်းကျူ၊ လီဝူဝမ်၊ လီချန်းရှင်းနှင့် ရှိိိန်းကျင်းထော်တို့သည် ဖန့်ချန်၏ ဂူရှေ့သို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်တာ ဘာများ အမိန့်ပေးစရာ ရှိလို့လဲခင်ဗျ "

ပိုင်ချန်းမင်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

"ဒီမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ခြောက်လုံး ရှိတယ်၊ အားလုံး စားလိုက်ကြပါ။"

ဖန့်ချန်က လက်ကို အသာဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်လုံးစီ ရောက်လာသည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်ဓာတ်များသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားဖြင့် တားဆီးထားလိုက်သောကြောင့် ဂူအပြင်ဘက်သို့ လုံးဝ ပေါက်ထွက်မသွားပေ။

ရှိိိန်းကျင်းထော်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ဗောဓိသီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၊ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက် လုပ်နေမိသည်။

ဒါက သူအရင်က စားခဲ့ဖူးတဲ့ စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံးမဟုတ်ပါလား။

တက်ရောက်လာသူများထဲတွင် ရှိိိန်းကျင်းထော်တစ်ဦးသာ ဤအရာ၏ ထူးခြားဆန်းပြားပုံကို သိရှိသည်။ သူသည် ကရုဏာတောင်၏ တပည့် ဖြစ်လာပြီးနောက် ဖန့်ချန်ထံမှ ထိုကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပေ။

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ ဒါက ဘာအရာလဲခင်ဗျ"

ပိုင်ချန်းမင်သည် တံတွေးကို အသာမြိုချလိုက်သည်။ မျက်စိရှေ့က အရာက ဘာမှန်း မသိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တစ်ချက်တည်း ကိုက်စားပစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

ဤတုံ့ပြန်မှုသည် လူသားတို့၏ အရင်းခံ တပ်မက်မှုမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်အောက်ပိုင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါက 'စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး' ပဲ။"

ရှဲ့အာမန်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများသည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"'စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး' ဟုတ်လား"

ပိုင်ချန်းမင်က တွေးတောရင်း -

"ရင်းနှီးသလိုပဲ၊ တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ။"

"ဒါ တကယ်ပဲ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဟုတ်လို့လား"

လီဝူဝမ်သည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေပြီးနောက် ပိုင်ချန်းမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပိုင်အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားတောင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို မသိဘူးလား"

"မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ"

ပိုင်ချန်းမင်က ထူးဆန်းစွာ မေးသည်။

ရှဲ့အာမန်က လေးနက်စွာ ရှင်းပြသည်။

"စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုတာ... ချင်းမင်မှာ... မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်းကင် ငါးပါးမှာ အကောင်းဆုံးသော အတွင်းနယ်မြေ တည်ဆောက်ရေး ဆေးပဲ။"

"သူက ငါတို့ အတွင်းနယ်မြေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ပေးတာ။ အတွင်းနယ်မြေရဲ့ အခြေခံကို တိုးမြှင့်ပေးဖို့ အကူအညီ အများကြီး ရတယ်။ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်လုံးဆိုရင် ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို အဓိက တပည့်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရစေနိုင်တယ်။"

"ဒီအရာက ကျောင်းတော်ထဲမှာတောင် ရှားပါးတယ်။ မျိုးရိုးကြီးတဲ့ သူတွေရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေပဲ ငယ်စဉ်က တစ်လုံး၊ နှစ်လုံး စားဖူးကြမှာ။ ကျွန်မတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ဆိုရင်တော့... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အမွေခံတွေမှသာ စားဖို့ အရည်အချင်း ရှိမှာ။"

ရှဲ့အာမန်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ပိုင်ချန်းမင်သည် သူဘာလို့ ချက်ချင်း စားပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသလဲဆိုတာကို နားလည်သွားသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ဖန့်ချန်ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး အံ့အားသင့်မှု၊ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"စားလိုက်ကြ၊ ဒါတွေက ငါ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ မှာ ယှဉ်ပြိုင်ရင်း ရလာတဲ့ ဆုတွေပဲ။ ဒီအစုကို ကုန်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေ ရှာဖို့ တော်တော် ခက်ခဲတော့မှာမို့၊ စားချင်ရင် အခု စားထားကြ။"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့အရာကို... အစ်ကိုကြီး မစားဘူးလား "

ရှဲ့အာမန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါက တန်ဖိုး အရမ်းကြီးလွန်းတယ်..."

ပိုင်ချန်းမင်က ရေရွတ်သည်။

လီဝူဝမ်နှင့် လီချန်းရှင်းတို့မှာမူ ကရုဏာတောင်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်အတွင်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့ရှေ့က ဖန့်အစ်ကိုကြီးက တကယ်ကို ရက်ရောလွန်းနေပြီ မဟုတ်လား။

"ငါကတော့ စားရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ။ ထပ်စားလည်း ဘာမှ အရမ်းကြီး မထူးခြားတော့ဘူး။ အတွင်းနယ်မြေ ကျောက်တုံးတွေထက် နည်းနည်းလောက်ပဲ ပိုသာတော့တယ်။ အင်း... ပြောရရင်တော့ ရွှေဟွေး တံဆိပ်နဲ့ပဲ အတူတူပါပဲ။"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောရင်း -

"ငါ နေမင်း ခုနှစ်ပါးကျောင်းမှာ ၁၀ ပွဲဆက်တိုက် နိုင်တိုင်း ဗောဓိသီး နှစ်လုံး ရတယ်။ အခု ဒီမှာ ကျန်တဲ့ဟာတွေကလွဲရင် ကျန်တာအားလုံးကို ငါ စားပြီးပြီ။ ငါ ဘယ်လောက်တောင် စားထားလဲဆိုတာ မင်းတို့ ခန့်မှန်းကြည့်လေ။"

ဟု ဆိုသည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချမိသည်။

ရှဲ့အာမန်က စပ်စုရင်း -

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို အများကြီး စားလို့ မရဘူးလား "

ဟု မေးသည်။

"အဲဒါက တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အခြေခံပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ တစ်ယောက်က တစ်လုံးစားရင် သူ့ရဲ့ အရည်အချင်း အားလုံး ပွင့်ထွက်လာမယ်။ ထပ်စားရင် အလကားပဲ။ တစ်ယောက်က နှစ်လုံး၊ သုံးလုံး စားနိုင်တာမျိုးလည်း ရှိတယ်။"

"ငါက အများကြီး စားထားပြီးပြီဆိုတော့ ဘာမှ မထူးခြားတော့ဘူး။ အခြေခံအုတ်မြစ် တိုးတက်မှုဆိုတာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးနဲ့ အကန့်အသတ်မရှိ တိုးမြှင့်နိုင်ရင် ဒီအရာက ငါတို့ လက်ထဲ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေမှာ။ ငါတို့မှာ အနံ့တောင် ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဟု ဖန့်ချန်က ရှင်းပြသည်။

"အော်... အဲဒီလိုလား။"

လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ဤအရာက တကယ်ပဲ သူတို့အတွက် ဟုတ်မဟုတ် နောက်တစ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက် ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ စားလိုက်ကြသည်။

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မရဲ့ အတွင်းနယ်မြေမှာ... ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိလာပြီ..."

ရှဲ့အာမန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အမြန်ဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပြီး နှုတ်ဆက်ချိန်ပင် မရတော့ဘဲ အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ တရားကျင့်တော့သည်။

ကျန်ရှိသူများလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအားလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်ထဲတွင် အာရုံစိုက်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ရှိသည်။

အချို့က သူတို့ဘာသာ အဆင်ပြေပြီး ဗောဓိသီး ရနိုင်ကြသည်။

အဆင်မပြေသူများ၊ ရှဲ့အာမန်တို့ကဲ့သို့သော သူများအတွက်တော့ သူက အကူအညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစေ့ကို စိုက်ပျိုးပြီးပြီ၊ နောက်ပိုင်း ဘာပန်းပွင့်ပြီး ဘာအသီးသီးမလဲ ဆိုတာကတော့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်။

ရှဲ့အာမန်တို့၏ အတွင်းနယ်မြေများသည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကြောင့် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အတွင်းနယ်မြေ၏ အခြေခံ တိုးတက်နှုန်းသည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

၎င်းထဲတွင် ရှိိိန်းကျင်းထော်သည် အနည်းငယ်သာ ထိခိုက်မှု ရှိသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် အရင်က စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို စားဖူးပြီးဖြစ်ရာ ယခုတစ်ခေါက်တွင် အခြေခံ အနည်းငယ်သာ တိုးတက်သော်လည်း၊ သူ့တွင်ရှိသမျှ အလားအလာ အကုန်လုံး ပွင့်ထွက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

နောက်ပိုင်း ထပ်တိုးချင်လျှင်မူ အဆက်မပြတ် တရားကျင့်မှသာ ရနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း နေ့ရက်များလည်း တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာပင် ကုန်ဆုံးသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် လာလည်တတ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဖန့်ချန်သည် ကရုဏာတောင်သို့ သွားကာ ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့နှင့် တွေ့ဆုံတတ်သည်။

၅ နှစ်၊ ၆ နှစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်။

ဖန့်ချန်သည် ဂူထဲတွင် အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေသော လူ ၆ ယောက်ကို ပြန်တွေ့ရသည်။

အသစ်အဆန်းဟု ပြောရခြင်းမှာ ရှဲ့အာမန် ၆ ယောက်၏ စွမ်းအားများသည် အရင်ကနှင့် လုံးဝ မတူညီတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများသည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့် သူတော်စင်တို့၏ စွမ်းအားများ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။

လီဝူဝမ်တို့မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် တစ်ပိုင်း သူတော်စင်မှ သူတော်စင်အဖြစ် ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြရာ၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့်အတူ ဖန့်ချန်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

"အားလုံး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့် သူတော်စင်တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီပေါ့"

လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"ဒါဆိုရင် ပြန်ပြီး ကျင့်စဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ကြတော့။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖြေကြားကြသည်။

သူတို့ ပြန်သွားကြပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် မှော်ဆန်သကဲ့သို့ပင် နောက်ထပ် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အချို့ကို ထုတ်လိုက်သည်။

"အင်း... မိတ်ဆွေဟောင်းတွေကို သွားကြည့်မှ ဖြစ်တော့မယ်။"