အခန်း ၅၃၆

အခန်း(၅၃၆)

မြေပြင်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြွတက်လာတဲ့ စင်မြင့်ဆီကို လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကပ်ပါသွားကြပါတယ်။ ဘာနာဘီစတင်ဆင်က ပစ္စည်းကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အနီရောင် ပုဝါစကို ဖယ်လိုက်တဲ့အခါ လက်သန်းလောက်ပဲရှိတဲ့ ပုလင်းလေးတစ်လုံး ပေါ်လာတယ်။ အထဲမှာ ပါတဲ့အရာက သိပ်မမြင်ရတာမို့ ဗလာဖြစ်နေသလိုတောင် ထင်ရပါတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်ဆီ ငါးစက်ပဲ ပါတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီငါးစက်တည်းနဲ့တင် မက်ထရိုပိုလစ် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ရူးသွပ်သွားစေဖို့ လုံလောက်နေတာပေါ့။ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေတောင် အဲဒီပုလင်းလေးကို လိုချင်တက်မက်တဲ့ စိတ်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။ အကယ်၍သာ သူတို့ကို ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ဧရာမ အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးပြီး အပိုင်သိမ်းကြမှာ အသေအချာပဲ။

သဲဒင်္ဂါးတွေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ ရွှေဒင်္ဂါးတွေနဲ့ ဝယ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အဲဒီပစ္စည်းအတွက် တန်ဖိုးကြီးမားလှတဲ့ ငွေပမာဏကို လေလံဆွဲဖို့ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နေပါပြီ။

ဘာနာဘီစတင်ဆင်က သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး လေလံပွဲမှာရှိတဲ့ သီးသန့်ဆွိတ်ဝတ်စုံ အခန်း ခြောက်ထပ်လုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်ကတော့ လူတွေကို အခွင့်အရေး ပေးချင်တယ်ဗျာ။ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေက ဒီပုလင်းကို အပိုင်ရချင်နေကြမှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တခြား ကုမ္ပဏီတွေကို အမီမလိုက်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်ဆိုတာလည်း ကျွန်တော် သိနေတာပဲ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်က လေလံဆွဲခွင့်ကို အင်အားနည်းအဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ အောက်ခြေကလူတွေအတွက်ပဲ ကန့်သတ်ပေးပါမယ်။ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေကိုတော့ ပါဝင်ခွင့် ပယ်ဖျက်လိုက်ပါတယ်"

ဒီအချက်က လူအများအပြားကို ပျော်ရွှင်သွားစေတယ်။ ဝိညာဉ်ဆီကို လိုချင်ပေမဲ့ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ လေလံပွဲအောက်မှာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရင်းအမြစ် မရှိမှန်း သိနေကြတဲ့ အောင်မြင်မှုမရသေးတဲ့ ကုမ္ပဏီလေးတွေဟာ ဘာနာဘီစတင်ဆင်ရဲ့ ကြေညာချက်ကြောင့် ချက်ချင်းပဲ ကျေးဇူးတင်သွားကြတာပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့လည်း အဲဒီ ဝိညာဉ်ဆီ အစက်အနည်းငယ်ကို ရဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားခဲ့ပြီလေ။

ဒါပေါ့၊ ရိုင်းဇင်းဆစ် ထက် ပိုပြီး ကျေးဇူးတင်တဲ့သူတော့ မရှိပါဘူး။ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေ မရှိတော့တာမို့ အဲဒီအစက်တွေကို ရဖို့ သူတို့မှာ အခွင့်အရေး အကောင်းဆုံး ရှိသွားပြီလေ။

"တစ်... နှစ်... သုံး... လေလံ စတင်ပါပြီ"

ဘာနာဘီစတင်ဆင် စကားဆုံးတာနဲ့ လေလံကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ တူထုသံတွေ တဆက်တည်း မြည်ဟည်းသွားတော့တယ်။ မူလလေလံဈေး တစ်သိန်းဟာ စက္ကန့်ပိုင်းလောက် တူထုလိုက်ရုံနဲ့တင် တစ်သန်းအထိ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

"နှစ်သန်း... နှစ်သန်း"

"အို... အခု သုံးသန်း ဖြစ်သွားပါပြီ။ မဟုတ်သေးဘူး... ငါးသန်း"

"လာပါ... လာပါ... ထပ်တိုးလိုက်ကြစမ်းပါ။ ခုနစ်သန်း"

ဒီလေလံပွဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အတွက်တော့ ဒီ ဝိညာဉ်ဆီ အစက်အနည်းငယ်ဟာ ဒီညမှာ သူတို့ လက်တွေ့ကျကျ ရနိုင်မယ့် နောက်ဆုံးအရာ ဖြစ်နေပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လေလံပွဲမှာ ကျန်နေတာဆိုလို့ မော်တော်ကားတွေနဲ့ တခြား ဝိညာဉ်ဆီ တစ်ဆယ့်ငါးစက်ပဲ ရှိတော့တာကိုး။ အဲဒီပစ္စည်းတွေကိုတော့ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေက သိမ်းကျုံးယူသွားကြမှာ အသေအချာပဲ။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ကုမ္ပဏီအများစုဟာ သူတို့ တတ်နိုင်သလောက် အစွမ်းကုန်သုံးပြီး ဝိညာဉ်ဆီအစက်တွေကို လေလံဆွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။

"ဆယ်သန်း... တစ်ဆယ့်တစ်သန်း ရောက်ပါပြီ"

ဘာနာဘီစတင်ဆင်က လေလံဈေးတွေကို ဆက်တိုက် ကြေညာနေရတာကြောင့် မောပန်းလာတာနဲ့ အနည်းဆုံး တိုးရမယ့် လေလံဈေးနှုန်းကို မြှင့်လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

"အခုကစပြီး ငါးသန်းစီ တိုးတဲ့ လေလံဈေးတွေကိုပဲ လက်ခံပါတော့မယ်" လို့ ဘာနာဘီစတင်ဆင်က အော်ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပြောလိုက်တာတောင် တူထုတဲ့ အကြိမ်ရေက လုံးဝ လျော့မသွားပါဘူး။ လူတွေက ဆက်တိုက် လေလံဆွဲနေကြတာမို့ တကယ်တမ်းတော့ ဘာမှ ထူးမခြားနားလှပါဘူး။

"ဝေါင်း... မောင်တိန်မူးဗားစ် ဆီကနေ သန်းငါးဆယ် လေလံဈေး ရထားပါတယ်"

လူအုပ်ထဲကနေ ညည်းတွားသံအချို့ ပျံ့လွင့်လာတယ်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရိုင်းဇင်းဆစ် က လူလုံးပြလာပြီပေါ့..."

"အား... ငါတော့ အမီမလိုက်နိုင်တော့ဘူး။ သူတို့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ဈေးနှုန်းကို အမြင့်ကြီး မြှင့်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

ဒီအချိန်မှာတော့ ကုမ္ပဏီအားလုံးရဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က လက်လျှော့ထွက်ခွာဖို့ အခြေအနေ ကြုံနေရပါပြီ။ သူတို့သာ ဆက်ပြီး ပြိုင်ချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စုဆောင်းငွေတွေကိုပါ ထုတ်သုံးရတော့မှာဖြစ်ပြီး ဈေးနှုန်းကလည်း ရပ်တန့်မယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသေးတဲ့ပုံပဲ။

"သန်းငါးဆယ့်ငါးသန်း... စပိုက်စ်ဗိုက်စ် က ပေးထားပါတယ်" လို့ ဘာနာဘီစတင်ဆင်က ကြေညာလိုက်တယ်။

"အို... ခရိုကိုဒိုင်းလယ်သာကုမ္ပဏီ ဆီကနေ နောက်ထပ် လေလံဈေးတစ်ခု။ သန်းခြောက်ဆယ်"

"သန်းခုနစ်ဆယ် ကြားရမလား... သန်းခုနစ်ဆယ် ကြားရမလား... ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်း က သန်းခုနစ်ဆယ် ပေးထားပါတယ်"

လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ပစ်ဇီ ရဲ့ မှုန့်တွေ ကို ရဖို့ သူတို့ ပူးပေါင်းခဲ့ကြပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ ရိုင်းဇင်းဆစ် ဟာ ပြိုင်ဘက်တွေအဖြစ် ပြန်လည် ရင်ဆိုင်နေကြတဲ့ပုံပါပဲ။ သူတို့က တစ်ယောက်တစ်လှည့် ဈေးပြိုင်ပေးနေကြပြီး ဈေးနှုန်းကို အလွန်အမင်း မြှင့်တင်နေတာကြောင့် ကုမ္ပဏီ နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ဆက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါတော့တယ်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ဒီ ဝိညာဉ်ဆီ အတွက် သူတို့ပဲ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြတာ"

"ငါ ကြိုသိနေသင့်တာ။ ဒါကို ရဖို့ သူတို့က အသည်းအသန်ဆုံးပဲကိုး"

"ဟုတ်တယ်... ဒါကို ရရင် သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်နိုင်မှာလေ။ ဒီလေလံပွဲပြီးရင် ရိုင်းဇင်းဆစ် ရဲ့ အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲသွားတာကို တောင် မြင်ရနိုင်တယ်"

ဝိညာဉ်ဆီ ရဲ့ ဈေးနှုန်းဟာ အခုဆိုရင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ရွှေဒင်္ဂါး သန်းတစ်ရာကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ လေလံဆွဲတာက တူထုသံတွေ ခဏတာ နားသွားတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ လေလံဈေးတွေကြားထဲမှာ စက္ကန့်ပိုင်းလောက် အချိန်ရသွားတာကြောင့် ဘာနာဘီစတင်ဆင်လည်း အသက်ကို ပုံမှန် ပြန်ရှူနိုင်သွားတာပေါ့။

"သန်းတစ်ရာ့ငါးဆယ်... ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်း က လေလံဆွဲလိုက်ပါပြီ" လို့ ဘာနာဘီစတင်ဆင်က အော်ပြောလိုက်တယ်။ လေလံဆွဲတာက နောက်ဆုံးတော့ ရပ်တန့်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့် သူက လူတိုင်းကို နောက်ဆုံး သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးလိုက်ပါတယ်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဒါက ပုံမှန်လေလံပွဲ မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားတဲ့အရာ ဖြစ်တာကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လေလံပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက နည်းနည်း ကွဲပြားပါလိမ့်မယ်"

"ဂိမ်းထဲမှာ ပါဝင်မယ့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အရေအတွက်အတွက် လေလံဆွဲတာမျိုး ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပါဝင်မယ့် ကုမ္ပဏီအားလုံးဟာ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ သူတို့အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ပေးဖို့ သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးသမား ငါးယောက် လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ငါးယောက် လိုအပ်တာကတော့ လက်ရှိ လေလံတင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆီ ငါးစက်နဲ့ ကိုက်ညီအောင် ဖြစ်ပါတယ်"

"နောက်တစ်ခုကတော့ အမြင့်ဆုံးလေလံဈေးကို အနိုင်ရတဲ့သူက မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး ထဲမှာ ခွင့်ပြုမယ့် မက်ဂ်နက်တစ် အရေအတွက်ကို သတ်မှတ်ခွင့် ရပါလိမ့်မယ်။ နောက်ဆက်တွဲ ကိုက်ညီတဲ့ လေလံဈေးပေးမယ့်သူတွေကတော့ ဂိမ်းမှာ ပါဝင်ဖို့အတွက် အမြင့်ဆုံးလေလံဈေးရဲ့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ ပေးသွင်းရမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ဘာနာဘီစတင်ဆင် ရဲ့ ကြေညာချက်ဟာ လေလံပွဲရဲ့ အခြေခံအချက်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပါတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ပစ္စည်းတစ်ခုရဲ့ အမြင့်ဆုံးလေလံဈေးကို ပေးရတာက ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ မရှိပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တခြားလူတွေကလည်း ဂိမ်းမှာ ပါဝင်ဖို့အတွက် တူညီတဲ့ လေလံဈေးကိုပဲ ပေးကြမှာမို့လို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ အခုကတော့ အမြင့်ဆုံးလေလံဈေး ပေးတဲ့သူဖြစ်ရတာက တိုက်ရိုက် အကျိုးကျေးဇူး ရှိနေပါတယ်။

ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီတွေအနေနဲ့ ဂိမ်းမှာ ပါဝင်ဖို့ အမြင့်ဆုံးလေလံဈေးရဲ့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပေးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်က နောက်ဆုံးမှာ ပြိုင်ဘက်တွေ ပိုများလာမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ။

ဒေါက်

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်း ဆီက ဘိုး က နောက်ထပ် လေလံဈေးတစ်ခု တင်လိုက်ပါတယ်။

"သန်းနှစ်ရာ" လို့ ဘာနာဘီစတင်ဆင်က အော်လိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာတော့ လူတိုင်းက ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်း ပဲ လေလံကို နောက်ဆုံး အနိုင်ရတော့မယ်လို့ ထင်နေကြတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ လူအုပ်ထဲမှာ အကဲခတ်ကောင်းတဲ့သူတွေ ရှိနေရင်တော့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက သူတို့ရဲ့ လေလံဈေးကို မတင်ရသေးတာကို သတိပြုမိကြပါလိမ့်မယ်။

ရီနေးတား ကုမ္ပဏီက ထူးဆန်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာကိုး။

အဲဒီအတောအတွင်းမှာ မိုက်ကယ် က နောက်ဆုံးတော့ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အရောင်မှိုင်းထားတဲ့ မှန်ချပ်ကို တောက်တောက်တောက်နဲ့ ထုပြီး တိုးမြှင့်ထားတဲ့ လေလံဈေးအသစ်ကို တင်လိုက်ပါတယ်။

"ဟိုးဟိုး... သန်းသုံးရာ... ရီနေးတား ကုမ္ပဏီက ပေးလိုက်ပါပြီ"

မိုက်ကယ် ရဲ့ လေလံဈေး ထွက်လာတာနဲ့ လူအတော်များများဟာ ချက်ချင်းပဲ ရှိန်သွားကြတော့တယ်။ သူ့ရဲ့ ကြီးစိုးလှတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ပြသချက်က သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူက ဒီပစ္စည်းအတွက်လည်း ထပ်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ပုံပဲလေ။

"သူတို့က တကယ် ချမ်းသာတာပဲ"

"ဒါနဲ့ဆိုရင် ရိုင်းဇင်းဆစ် ပဲ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တော့မှာ"

"ဒီလို လူမသိသူမသိ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ရိုင်းဇင်းဆစ် ကိုတောင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအပိုင်းမှာ အမီမလိုက်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်တာက အံ့ဩစရာပဲ"

ဒီ လေလံဈေးအကြီးကြီးပြီးနောက် ဘာနာဘီစတင်ဆင်က အချိန်ရေတွက်ခြင်းကို စတင်လိုက်ပါတယ်။

"သန်းသုံးရာ... တစ်ကြိမ်... သန်းသုံးရာ... နှစ်ကြိမ်... အတည်ပြုပါတယ်... ဂိမ်းမှာ ပါဝင်ချင်တဲ့ ဘယ်ကုမ္ပဏီမဆို ဒီပစ္စည်းအတွက် သန်းနှစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ် လေလံပေးရပါမယ်"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာ တူထုသံ ခြောက်ချက် မြည်ဟည်းသွားခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ် အနေနဲ့ ရိုင်းဇင်းဆစ် နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာပေါ့။

"အံ့ဩစရာပဲ... အခုဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးလေလံဈေးကြောင့် ဂိမ်းထဲမှာ မက်ဂ်နက်တစ် အရေအတွက်ကို သတ်မှတ်ခွင့်က ရီနေးတား ကုမ္ပဏီဆီကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ"

ဒါပေါ့၊ မိုက်ကယ် က အရောင်မှိုင်းထားတဲ့ မှန်ချပ်ပေါ်ကို တစ်ချက်တည်းပဲ တောက်ခနဲ ထုလိုက်တယ်။

ဘာနာဘီစတင်ဆင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး 'ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ... မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး ထဲမှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုချင်းစီအတွက် မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ကောင်တည်းနဲ့ အရာရှိ ငါးယောက်ပဲ ခွင့်ပြုပါမယ်။ ကုမ္ပဏီတို့... သင်တို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေကို ပြင်ဆင်ကြပါတော့'

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၅)