အခန်း ၅၃၉

အခန်း(၅၃၉)

မိုက်ကယ်က စင်မြင့်အလယ်မှာရှိတဲ့ ဧရာမအပေါက်ကြီးထဲကို ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ ဝင်ပေါက်ဆီကို သူ့ခြေထောက်ကနေ စလို့ တစ်ကိုယ်လုံး ဖြည်းဖြည်းကလေး တိုးဝင်သွားပါတယ်။

သူ့ခေါင်းပါ ပေါ်တယ်ထဲကို ကျော်ဖြတ်ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ ဆုံးစမရှိတဲ့ ကောင်းကင်ပြာကြီးအစား သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ထူထပ်လှတဲ့ သစ်ပင်အုပ်ကြီးက မျက်စိတစ်ဆုံး ပေါ်လာပါတော့တယ်။ သိပ်မကြာလိုက်ပါဘူး မိုက်ကယ်ရဲ့ ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်က ခြောက်သွေ့တဲ့ မြေကြီးပေါ် တည့်တည့်မတ်မတ် ကျနသွားတော့မှပဲ သူဟာ ဒီနယ်မြေထဲကို စမ်းတဝါးဝါးနဲ့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပြီဆိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်ပါတော့တယ်။

ဒါက တော်တော်လေး အဆင်ပြေသား။ တယ်လီပို့လုပ်လိုက်သလို ခံစားချက်မျိုး လုံးဝမရှိဘဲ တံခါးတစ်ချပ်ကို ဒီတိုင်း ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့ရသလိုမျိုးပဲ။

သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး မြေပုံပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ လက်ရှိတည်နေရာ ဘယ်နားမှာလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ လုပ်ဖို့အကောင်းဆုံးအရာက သစ်ပင်တွေအပေါ်ကနေ ပျံသန်းပြီး မြေပုံတစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးကနေ ငေးကြည့်တာက အကောင်းဆုံးဆိုတာ သူသိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီအကြံက သိပ်မကောင်းလှဘူးဆိုတာ သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစကတည်းက လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အကြီးအကျယ် ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားနိုင်လို့ပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဂိမ်းမှာ အနိုင်ရဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းဗျူဟာတွေထဲက တစ်ခုက ပြိုင်ဘက်တွေအားလုံးကို ရှင်းပစ်ပြီး ကျလာမယ့် ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အပိုင်သိမ်းဖို့ပဲလေ။ အကယ်၍ သူသာ သစ်ပင်အုပ်တွေရဲ့ အထက်ကို ခေါင်းပြူလိုက်တာနဲ့ ရိုင်းဇင်းဆစ် အဖွဲ့ဝင်အားလုံးက သူရှိတဲ့နေရာဆီ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလုအယက် ရောက်လာကြမယ်ဆိုရင်တောင် သူ အံ့ဩနေတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကံကောင်းတာတစ်ခုကတော့ ဒီမှော်ကမ္ဘာငယ်လေးက မှော်စွမ်းအင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအောက်မှာပဲ လည်ပတ်နေသေးတာပါပဲ။

သူက ကမ္ဘာကြီးကို မှော်စွမ်းအင်တွေ မြင်တွေ့နေရတဲ့ ပုံစံအတိုင်း မြင်နိုင်ဖို့ သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်တယ်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်က သစ်ပင်တွေနဲ့ အရာအားလုံးဟာ သဘာဝမှော်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အများစုကတော့ မြေဒြပ်စင်၊ ရေဒြပ်စင်နဲ့ လေဒြပ်စင်တွေပေါ့။

သဘာဝလောကထဲမှာ တွေ့ရခဲဆုံးအရာက အလင်းဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် ဖြစ်တာကြောင့် အသက်ရှင်လှုပ်ရှားနေတဲ့ သက်ရှိမှန်သမျှက အဝေးကြီးကနေကြည့်ရင်တောင် ထင်းခနဲ ပေါ်လွင်နေတတ်ပါတယ်။

ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ သူက ပြိုင်ဘက်တွေ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို သူ့တည်နေရာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ကြည့်ရှုနိုင်တာပါ။

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့အနီးအနားမှာ အလင်းဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် အစုအဝေး အနည်းငယ်လောက်ပဲ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့တယ်။ မျက်စိထဲမှာ မြင်နေရတဲ့ သေးငယ်လှတဲ့ အပိုင်းအစအနလေးတွေကို အသည်းအသန် ရှာဖွေပုံဖော်ရမယ့် ဝှက်ဖဲပဟေဠိစာအုပ်တစ်အုပ်လိုမျိုး ကစားရလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ သူ မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာတော့ အလင်းဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် အစုအဝေးကြီးတွေက နေရာအနှံ့မှာ ပြန့်ကျဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတော့တယ်။ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လောက် သေးငယ်တဲ့အကောင်တွေရှိသလို ဆင်တစ်ကောင်လောက် ကြီးမားတဲ့ အစုအဝေးကြီးတွေလည်း ရှိနေတာ။

အမှန်တော့ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ သတ္တဝါတွေ ရှိနေတာက သိပ်တော့ ထူးဆန်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ လေလံပွဲဂိမ်းတွေတုန်းကလည်း သူ ခဏခဏ တွေ့ဖူးတာကြောင့် သူတို့ရှိနေမယ့်အခြေအနေကို အသေအချာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ပတ်ပတ်လည်က သက်ရှိအားလုံးကို သေချာကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူတို့က သာမန်သက်ရှိတွေ လုံးဝမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုက ပြင်းထန်လှတဲ့ မှော်စွမ်းအင် အစုအဝေးကြီးတွေကြောင့် ပိုပြီးတော့တောင် အရှိန်အဝါ တောက်ပနေပါသေးတယ်။

ဒီကောင်တွေက သာမန်တိရစ္ဆာန်တွေ မဟုတ်ကြဘူး။ ဒါတွေက မိစ္ဆာတွေပဲ။

သာမန်တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ မတူတာက ဒီသက်ရှိတွေက လူသားတွေလိုပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေထက်တောင် ပိုပြီး မှော်အတတ်နဲ့ မှော်စွမ်းအင်ကို စိတ်တိုင်းကျ ခိုင်းစေနိုင်စွမ်း ရှိကြပါတယ်။ ဒါက သူတို့ကို ဘယ်သူမှ သင်ပေးထားတာ မဟုတ်ဘူး။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သဘာဝတရားရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတွေကနေတစ်ဆင့် သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အလိုအလျောက် စွဲမြဲသွားခဲ့တာ။ ဆိုလိုတာက သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ တန်ခိုးက သာမန်လူသားတွေထက်တောင် သာလွန်နိုင်တယ်ပေါ့။

ပြီးတော့ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆကို ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် အချို့ကောင်တွေက ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဒါမှမဟုတ် ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေလိုမျိုး တန်ခိုးကြီးမားကြပါတယ်။ သူတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သူ အသက်ရှင်နိုင်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အနိုင်ရနိုင်မယ်ဆိုတာ အသေအချာ သိနေပေမဲ့လည်း ဒီလိုစွန့်စားရမယ့် အခွင့်အရေးကိုတော့ သူ မယူချင်ပါဘူး။

'ငါ တော်တော်လေး သတိထားမှ ဖြစ်တော့မယ်'

သူ အဲဒီလို တွေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်ယံထက်ဆီကနေ ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဘာနာဘီရဲ့ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပါတယ်။

"ကစားသမားတို့... မင်းတို့ သတိထားမိလောက်မှာပါ၊ ဒီမှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ မင်းတို့တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ကစားသမားတွေက တစ်နေရာတည်းမှာပဲ အသာလေးပုန်းအောင်းပြီး သူတို့အဖွဲ့ဝင်တွေ သော့ရှာတွေ့တဲ့အထိ စောင့်နေမှာမျိုး မလုပ်နိုင်အောင်လို့ ငါကိုယ်တိုင် ငါ့ရဲ့မိစ္ဆာတွေကို ဒီနယ်မြေထဲ ထည့်ပေးထားတာ။ အကယ်၍ အဲဒီလိုသာ လုပ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ သဘာဝတရားရဲ့ ထိပ်သီးအမဲလိုက်သတ္တဝါကြီးတွေရဲ့ လိုက်လံအမဲလိုက်ခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံရနိုင်တာပေါ့။ သတိထားကြပါ ကစားသမားတို့... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိစ္ဆာတွေက သွေးဆာနေကြလို့ပဲ"

ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက်မှာ မိုက်ကယ်က သူ့အနီးအနားမှာ ဘယ်မိစ္ဆာမှ ရှိမနေဘူးဆိုတာ သေချာအောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်တယ်။ သူတစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာ သေချာသွားတော့မှ သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲကနေ ဒရုန်းကို ထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။

ဘာနာဘီက တစ်နေရာတည်းမှာ မနေဖို့ အတိအလင်း သတိပေးထားပေမဲ့လည်း မိုက်ကယ်ကတော့ ဒီနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အစုံ မြင်တွေ့ချင်တာကြောင့် ဒီစွန့်စားမှုကို လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ။

သူက မြေပုံရဲ့ အခြားအစိတ်အပိုင်းတွေမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာကို သိချင်သလို ဖန်စီမိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြီး ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကိုလည်း သိချင်နေတယ်။ အဖွဲ့ဝင်တွေ သော့ရပြီးတာနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်က အဲဒီနေရာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်လေ။

သူက ဒရုန်းဘောင်ရဲ့ ဘေးဘက်ကို နှိပ်လိုက်တဲ့အခါ သေတ္တာဘူးလေးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး မိုက်ကယ်က အထဲက မျက်မှန်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပါတယ်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်လို့ ဘယ်သူမှမရှိတာ သေချာသွားတဲ့အခါ မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး ဒရုန်းရဲ့ အမြင်အာရုံထဲကို ဝင်ရောက်လိုက်ပါတော့တယ်။

သူ့ရဲ့ စိတ်အာရုံက ဒရုန်းဆီကို ကူးပြောင်းမသွားခင် တစ်စက္ကန့်လောက် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒရုန်းရဲ့ ပန်ကာတွေက တဝီဝီအသံတွေနဲ့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လည်ပတ်သွားပြီး ဒရုန်းက အပေါ်ကို ပျံတက်သွားခဲ့ပါပြီ။

သူက ဒရုန်းကို သစ်ပင်တွေရဲ့ ထူထပ်လှတဲ့ သစ်ကိုင်း သစ်ရွက်တွေကြားထဲကနေ သေချာလေး ထိန်းကျောင်း မောင်းနှင်လိုက်ပြီးတဲ့နောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ သစ်ပင်အုပ်တွေရဲ့ အထက်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကောင်းကင်ပြာကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါတော့တယ်။

သူ့အနီးအနားမှာ ဘယ်သူမှ ရှိမနေတာ သေချာအောင် သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို ထပ်မံအသုံးပြုရင်း သစ်ပင်တွေရဲ့ အထက်မှာ ခဏလောက် ဝဲပျံနေလိုက်တယ်။

စက္ကန့်ပိုင်းလောက် စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူက ဒရုန်းကို ကောင်းကင်အမြင့်ကြီးဆီ ပျံတက်စေလိုက်ပြီး မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်ရှုလိုက်ပါတယ်။

ဘယ်ဘက်အခြမ်းမှာတော့ ဒီနယ်မြေရဲ့ ဒေသနှစ်ခုကို ပိုင်းခြားထားတဲ့ အလင်းမပေါက်တဲ့ အကာအရံကြီးကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီနေရာက ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေ လက်ရှိရှိနေတဲ့ နေရာပေါ့။

သူ့အနေနဲ့ အဲဒီစည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက် နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ စိတ်ကူး လုံးဝမရှိပါဘူး။ ပထမအချက်က မတရားကစားလို့ ဂိမ်းထဲကနေ ထုတ်ပယ်ခံရမလားဆိုတာ သူ မသိတာကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်ကတော့ သူ့အတွက် သော့တွေကို သူတို့ ယူလာပေးလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်နေလို့ပဲ။

အရှေ့မြောက်ဘက်ခြမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်ဆီ ပစ္စည်းတွေ ရှိနေတဲ့ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြီးကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

ပြီးတော့ အဲဒီမိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြီးရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာအုပ်ကြီးက အစောင့်အကြပ်အနေနဲ့ ထူထူထပ်ထပ် ဝိုင်းရံရပ်တည်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းနဲ့ နီးကပ်လေလေ မိစ္ဆာတွေက ပိုပြီး စိပ်လာလေလေ၊ ပိုပြီးတော့လည်း သန်မာလာလေလေပါပဲ။

ဒီမိစ္ဆာတွေထဲက အချို့ကောင်တွေက ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား ဧရာမကြီးမားလွန်းတာကြောင့် သူတို့ကို မြင်ဖို့ သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို တကူးတက သုံးနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ရှည်လျားလှတဲ့ ခေါင်းမိုးကြီးတွေနဲ့ ဆူးချွန်တွေအပြည့်ရှိတဲ့ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးတွေက သူတို့ပတ်ပတ်လည်က သစ်ပင်တွေကိုတောင် သေးငယ်သွားစေပါတယ်။

'နိုဗာ... ငါ့ရဲ့ လက်ရှိတည်နေရာကို ပြသပေးမယ့် ဒီကမ္ဘာရဲ့ မြေပုံအသေးလေးတစ်ခု လုပ်ပေးစမ်း'

[သဘောပေါက်ပါပြီ... အမြင်အာရုံထဲမှာ ပြသမယ့် မြေပုံစနစ်ကို ဖန်တီးနေပါတယ်... အောင်မြင်ပါတယ်]

မိုက်ကယ်က ကမ္ဘာကြီးကို မြင်နေရတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအမြင်အာရုံအပေါ်မှာ ထပ်ဆင့်ပေါ်လာတဲ့ အနည်းငယ် လင်းထင်နေတဲ့ လေးထောင့်ပုံစံ မြေပုံအသေးလေးကို မြင်လိုက်ရတယ်။ မြေပုံရဲ့ ညာဘက်အောက်ခြေ တည့်တည့်မှာတော့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိတည်နေရာကို အချက်ပြနေတဲ့ တောက်တောက် တောက်တောက် အစက်ကလေးကို သူ မြင်လိုက်ရတာပေါ့။

ဒီမြေပုံအသေးလေး ရှိနေတာကြောင့် သူ လိုအပ်တဲ့အချိန်ကျရင် ဖန်စီမိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီကို လမ်းကြောင်းမှန်မှန်နဲ့ ရောက်အောင်သွားနိုင်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေပါတယ်။

'ငါ နောက်ထပ် လှည့်ပတ်ရှာဖွေကြည့်ရမလား' သူက တွေးတောလိုက်တယ်။ 'ငါသာ အမြင့်ကြီးကနေ ပျံသန်းနေသရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး'

သူက ရိုင်းဇင်းဆစ် အဖွဲ့ဝင်တွေ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို သိချင်နေတာပါ။ အကယ်၍ ဒီနယ်မြေထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ မိစ္ဆာတွေသာ မရှိဘူးဆိုရင် မိုက်ကယ်က ဒရုန်းရဲ့ အမြင်အာရုံထဲမှာပဲ ဆက်ရှိနေပြီး တတိယလူရဲ့ အမြင်ကနေ ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေမိမှာပါ။

သူက ရိုင်းဇင်းဆစ်အဖွဲ့နဲ့ မတော်တဆ ဆုံတွေ့ပြီး သူတို့အကြောင်း၊ သူတို့ရဲ့ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်တွေ၊ အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ ဒီဗာတွေနဲ့ စွမ်းရည်တွေအကြောင်း အချက်အလက်တွေ ပိုပြီး စုံစုံလင်လင် ရရှိဖို့ မျှော်လင့်နေခဲ့တာ။

သူက ဒရုန်းကို ရှေ့ဆက်ပြီး မောင်းနှင်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ တစ်စုံတစ်ခုက သူရှိရာအရပ်ဆီကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာနဲ့ ဦးတည်ပြေးဝင်လာတာကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရပါတော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၅)