အခန်း (၂၄၁၃-၂၄၁၄)
Vol. 242 Ch. 2413-2414
အခန်း (၂၄၁၃) - ဇနီးကြောက်သူ
ဒုတိယမြောက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် အတွင်းနယ်မြေတစ်ခုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားနေသည်။
ရံဖန်ရံခါတွင် လမ်းကြောင်းအတိုကောက်ကို အသုံးပြု၍ သာမန် သူတော်စင်များ နားမလည်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားသည်။
"လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေက တကယ်ကို ကျယ်ဝန်းလှတာပဲ။"
ချီယန် သူတော်စင်သည် သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
ယခင်က မီးနတ်ဘုရားနယ်မြေ ကို ရှန်းချန်နတ်ဘုရား နယ်မြေ ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့စဉ်က၊မီးတောက်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုသည် လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။
ထိုစဉ်က သူသည် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပေ။
ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် လူသားမျိုးနွယ်စု ပိုင်ဆိုင်ထားသော နယ်မြေများသည် သူ အိမ်မက်တောင် မမက်ဖူးသည့် အတိုင်းအတာဖြစ်သည်။
လီဝူက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်။
"လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ခုနှစ်ခုကတော့ ချန်းရွှေ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ ယွမ်ဇယ် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ ဟွာထျန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ ချင်းရှောင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ ဂူပေ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ လင်တုန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေနဲ့ ယွမ်ချုံ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေပဲ။"
"နယ်မြေ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက မင်း တွေးတောင် မတွေးနိုင်တဲ့ နေရာတွေပဲ။"
ချီယန် သူတော်စင်သည် ပြန်လည် ချေပစရာ စကားမရှိတော့သဖြင့် ဖန့်ချန်အား လှည့်ကြည့်ကာ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။
"ဖန့် ငရဲမင်း၊ ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့် ဦးတည်ရာက ဘယ်နေရာလဲ"
"ဂူပေ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက သေးငယ်တဲ့ နေရာလေး တစ်ခုပါ။"
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
ချီယန် သူတော်စင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဖန့်ချန်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရာ စိတ်ခံစားမှု အကြောင်းအကျိုးတို့၏ ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တစ်ပိုင်း သူတော်စင်အဆင့်ပင် မရှိသေးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အခြားသူများနှင့် အသက်လု တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး အခြားသူများ၏ ရယ်မောပြက်ရယ်ပြုခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ ပြိုင်ဘက်ကတော့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ၏ ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်အားပေးမှုကို ရရှိသွားသည်။
"အရှင်သခင်၊ ဒီလူကလည်း ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုဝင်ပဲလား
လီဝူက ရုတ်တရက် မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကတော့ သာမန်ပါပဲ။"
"ကျုပ် ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲ ရောက်လာတာ နှစ်ပေါင်း ၂,၀၀၀ ကျော်ပြီ။ သူကလည်း နှစ်ကြိမ်လောက် ပြန်လည်ဝင်စားပြီးပြီ။"
"အရင်ဘဝတုန်းက နှစ် ၃၀၀ ပဲ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး ဒီဘဝမှာတော့ အတော်လေး ကြာကြာ နေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကတော့ သာမန်ပါပဲ၊ အခုဆိုရင် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ခြင်းရဲ့ ပထမအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ နှင့် ယှဥ်လိုက်လျှင် ဤသူ၏ အရည်အချင်းမှာ အလွန်ပင် သာမန်ဆန်လွန်းလှသည်။
ကျယ်ပြန့်လှသော ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် အခြားမျိုးနွယ်စုများနှင့် မဆိုထားနှင့်၊ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာပင် အလယ်အလတ်အောက်သာ ရှိသည်။
သို့သော်လည်း ယခင် နယ်မြေကိုးခု နှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင်တော့ ထိုအရည်အချင်းကို 'နတ်ဆိုးကဲ့သို့ ထူးချွန်သည်' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက် ၂,၀၀၀ မပြည့်ခင်မှာပင် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
နိုးထခြင်း၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၊ လမ်းစဉ်ကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ အဆင့်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ခြင်း။
ယခင် နယ်မြေကိုးခုတုန်းကဆိုလျှင် အဆင့်ကိုး မသေမျိုးပင် ရှာရခက်သည်၊ ထိုနေရာမှာ အဆင့်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ခြင်းအကြောင်း ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
"အရှင်သခင်၊ ဒီလို အရည်အချင်းဆိုရင် ဘာမှ ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီဘဝမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သူတော်စင် ဖြစ်လာရင်တောင် အမြင့်ဆုံးပဲ၊ ချီယန်တို့လိုမျိုးပေါ့။"
လီဝူဒေါင်းက ချီယန် သူတော်စင်ကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်ကာ ပြောသည်။
ချီယန် သူတော်စင်မှာ ပြန်လည် ချေပစရာ စကားမရှိတော့ပေ။ ယခင်က သူသည် မီးတောက်မျိုးနွယ်စု၏ သူတော်စင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ယခု ဖန့်ချန်ကို နောက်ပါးလိုက်ရင်း လောကအမြင် ကျယ်လာပြီးနောက် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သူတော်စင်ဆိုသည်မှာ ချင်းမင်တွင် ဘာမျှ မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။
ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်တစ်ဦးကို ခေါ်ထုတ်လာလျှင်ပင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်သည် မဟုတ်ပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော သူတော်စင်ကို ဘာမှလုပ်လို့ မရနိုင်တော့ပေ။
"အဲဒါက သူ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို မသောက်ရသေးလို့ပါ။ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို သောက်လိုက်ရင်တော့ ပြောရခက်တာပေါ့။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
လီဝူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားမိသည်။
ယခင်က အထွတ်အထိပ်တာအို လမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံခဲ့သူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ထိုလူတွင် ရှေ့ရေး မရှိကြောင်း တစ်ချက်တည်းနှင့် သိလိုက်သည်။
သို့သော် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ငါးပါးတွင် အကောင်းဆုံးသော အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရေး ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
မျိုးရိုးကြီးများမှ တပည့်များပင် မလောက်ငှအောင် ဖြစ်နေရချိန်တွင်၊ မိမိတို့၏ အရှင်သခင်က ဤလူကို ပေးမည်ဆိုတော့... တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။
ဂူပေ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ အမည်မသိ နေရာတစ်ခု။
ရှောင်မျိုးနွယ်စု။
ဖန့်ချန်၏ အတွင်းနယ်မြေ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် တစ်ချက်စူးစမ်းလိုက်ရာ ဤနေရာတွင် အသက်စွမ်းအင် သူတောင်စင်အဆင့် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထိုနေရာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ရှေးယခင် ရှန်းချန်နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
မျိုးနွယ်စုတွင်း ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ တစ်ခုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျင်းပနေသည်။
ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ လူများမှာ ဤနယ်မြေတွင် သိန်းနှင့်ချီ ရှိကြပြီး နှစ်တစ်ရာတွင် တစ်ကြိမ်သာ ကျင်းပသော မျိုးနွယ်စုတွင်း ပြိုင်ပွဲအတွက် အရပ်ရပ်မှ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
အခြားအတွက် မဟုတ်ပေ၊ ပထမဆုအတွက် ဖြစ်သည်။ ပထမဆုကတော့ ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ တစ်ဦးတည်းသော သူတော်စင်ထံမှ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းခံရပြီး အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ပေးမှုမျိုး ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ စည်ကားလှသော လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး မည်သူမျှ သတိမပြုမိကြပေ။
အကြောင်းမှာ ထိုနေရာရှိ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ တစ်သက်လုံး တစ်ခါမျှပင် မတွေ့ဖူးကြသူများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရှောင်ကျန်းပဲ ပထမ ရမှာ သေချာတယ်။ နှစ်ခုနှစ်ရာကျော်လောက်ပဲ ကျင့်ကြံရသေးတာကို အဆင့်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ခြင်းရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားတာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။"
"မအံ့ဩပဲ နေမလား။ ရှောင်ကျန်းက အပြင်မှာ ထူးခြားတဲ့ ကံကြမ္မာ ကြုံခဲ့ရပြီး သူတော်စင်တစ်ဦးရဲ့ အားပေးမှုကို ရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။"
"ဒီသတင်းကသာ အမှန်ဆိုရင် ဒီတစ်ခေါက် မျိုးနွယ်စုပြိုင်ပွဲမှာ ရှောင်ကျန်းပဲ နိုင်မှာ သေချာတယ်။ အဲဒီ အဆင့်ကျော်တဲ့ သူတွေကတော့ နောက်တစ်ခေါက်မှပဲ စောင့်တော့၊ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ။"
"မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောမလဲ။ အဲဒီ အဆင့်ကျော်တဲ့သူတွေထဲမှာ အသက်အငယ်ဆုံးကတောင် နှစ် ၁,၂၀၀ ကျော် ကျင့်ကြံထားတာ၊ အသက်အကြီးဆုံးကတော့ နှစ် ၂,၀၀၀ နီးပါး ရှိနေပြီ။ ရလဒ်ကတော့ နှစ်ခုနှစ်ရာကျော်ပဲ ကျင့်ကြံရသေးတဲ့ နောက်မျိုးဆက်ကို အနိုင်ယူမခံရတော့ဘူး၊ သူတို့ ဘယ်လို ခံစားရမလဲတော့ မသိဘူး။"
နေရာတိုင်းတွင် ထိုမျိုးနွယ်စု ပြိုင်ပွဲအကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုနေကြသည်။
ရလဒ် ထွက်ပေါ်ဖို့ နောက်နှစ်အနည်းငယ် လိုသေးသော်လည်း၊ ပထမဆုကို မည်သူရမည်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားကြပြီး ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး အရက်ဆိုင်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
"ရှောင်လန်ရွှိုင်၊ ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း အရက်သောက်နေရတာလဲ။ ငါ့အဖေက မင်းကို အခုချက်ချင်း လာတွေ့ဖို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ် "
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"မတွေ့ဘူး။"
ထို့နောက် သူသည် အရက်ကိုသာ ဆက်သောက်နေပြီး ထိုသူကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
လာခေါ်သူမှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ -
"မင်း ဘာလို့ ငါ့အဖေကို မတွေ့ချင်ရတာလဲ။ မင်း အဆင့်ကျော်နိုင်ခဲ့တာက ငါ့အဖေက အားပေးလို့၊ ဆေးဝါးတွေ အများကြီး ပေးခဲ့လို့ ဆိုတာ မမေ့နဲ့။ မင်း ဒီနှစ်တွေအတွင်း တစ်ခါမှ ပထမမရခဲ့တဲ့အပြင် ဒီတစ်ခေါက်မှာလည်း ရှောင်ကျန်းကို ရှုံးသွားတာ။ မင်း အဖေ့ဆီသွားပြီး ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြလိုက် ငါ့အစ်မဆီမှာလည်း မင်း ရှင်းပြစရာ ရှိသေးတယ် "
"မတွေ့ဘူးလို့ ပြောရင် မတွေ့ဘူးပဲ။" ရှောင်လန်ရွှိုင်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ ထိုစဉ် နန်းတွင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး အရက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပျော်ရွှင်ရွှင်တူးစရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို မြင်ရတော့မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသည်။
ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်လူများထက် ပိုမို ဝဖိုင့်နေပြီး လှမ်းလိုက်တိုင်း မြေကြီးပင် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် လူငယ်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် -
"အစ်မ" ဟု ခေါ်ပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးက ခေါင်းအသာညိတ်ပြီး ရှောင်လန်ရွှိုင်ကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း အရက်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
"လန်ရွှိုင်၊ အိမ်ပြန်ပြီး အဖေ့ကို သွားတွေ့လိုက်ပါ။ အဖေ ဒီတစ်ခေါက် အရမ်းစိတ်ဆိုးနေတာ၊ မင်း နှစ်ခွန်းလောက် ရှင်းပြလိုက်ရင် သူ စိတ်ပြေသွားမှာပါ။"
အမျိုးသမီးက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မိုက်သွားသည်။
"မတွေ့ဘူး"
အနီးအနားမှ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။
အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒူးထောက်"
ဒူးထောက်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် အလိုအလျောက်ပင် ဒူးထောက်လိုက်မိပြီး လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အရက်ခွက်မှာ ဝိုင်တစ်ဝက်လောက် ဖိတ်ကျသွားသည်။
သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။ သူ ထရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အမျိုးသမီး၏ တင်းမာသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်သွားပြီး ခြေထောက်မှာ အားမရှိတော့ပေ။
ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ၏ ရယ်မောခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှောင်လန်ရွှိုင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အခု ကျွန်မနဲ့ ပြန်လိုက်ခဲ့တော့မလား"
"ကျွန်တော်က ယောက္ခမကြီးကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိတာ၊ ပြန်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ နီရဲလာသည်။
"မင်း ရှုံးသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ရှောင်မျိုးနွယ်စု ပြိုင်ပွဲက နောက်နှစ်အနည်းငယ်မှ ပြီးမှာ။ မင်း အခုကတည်းက မျှော်လင့်ချက် မရှိဘူးလို့ ထင်နေရင် အဲဒါကမှ အဖေ့ကို ပိုစိတ်ပျက်အောင် လုပ်တာပဲ။"
အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ဖန့်ချန်က ကြားမှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ ဇနီးသည်နဲ့အတူ မြန်မြန်ပြန်လိုက်သွား။ မင်းရဲ့ ယောက္ခမကြီးကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်က ဤစကားဝင်ပြောသော လူကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးနောက် အရက်ခွက်ထဲမှ အရက်ကို တစ်ချက်တည်း မော့သောက်လိုက်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းနဲ့ ပြန်လိုက်ခဲ့မယ်"
"မထင်မှတ်ထားဘူး၊ ရှောင်လန်ရွှိုင် မင်းက ဇနီးကြောက်တတ်တဲ့သူ ဖြစ်နေတာကိုး။"
အရက်ဆိုင် တံခါးဝတွင် လူအုပ်စုတစ်စု ရောက်လာသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ လူမှာ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ရှောင်လန်ရွှိုင်ကို ရယ်စရာကောင်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"ရှောင်ကျန်း"
အနီးအနားရှိ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
အခန်း (၂၄၁၄) - အချစ်ကို မြတ်နိုးသူ
ရှောင်ကျန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ မျက်နှာသည် လူတိုင်း မြင်နိုင်သည့်အတိုင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။
"ဇနီးသည်၊ ပြန်ကြရအောင်။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် အနည်းငယ် ဟန်လုပ်လိုက်ပြီး နန်းတွင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ဆွဲခေါ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်သည်။
ရှောင်ကျန်းကမူ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ပြီး -
"ခဏလေး၊ ငါ ပြောစရာ နှစ်ခွန်းရှိတယ်။"
"မင်း ပြောတာ ပေါက်ကရတွေပဲ၊ ငါ မကြားချင်ဘူး။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောသည်။
ရှောင်ကျန်းသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ရယ်သလိုလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ရှောင်လန်ရွှိုင်၊ မင်း ကြောက်နေတာပဲ။"
ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး စပ်စုလိုစိတ် ဖြစ်လာကြသည်။
နန်းတွင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးပင်လျှင် ရှုပ်ထွေးသွားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"လန်ရွှိုင်၊ နင်တို့က အရင်ကတည်းက သိနေတာလား "
မိမိ၏ ခင်ပွန်းသည်မှာ ထိုသူထက် အသက်ပိုကြီးသည်၊ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် မည်သည့်အချိန်က အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့သနည်း။
"မသိဘူး။"
"သိတယ်။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်နှင့် ရှောင်ကျန်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဖြေနှစ်မျိုးကို ပြောလိုက်ကြသည်။
အမျိုးသမီးသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်သည်။
ရှောင်ကျန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး -
"ရှောင်လန်ရွှိုင်၊ ငါ နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်ပြီ။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။
"မင်းနဲ့ စကားများနေရတာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်။"
"ငါကတော့ ပြောကိုပြောရမယ်၊ အရင်က ဆရာက မင်းကို နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေ သင်ပေးခဲ့တာက ဆရာ့အရှေ့မှာ အငယ်ဆုံးတပည့်လေးက မင်းအတွက် စကားကောင်းတွေ ပြောပေးခဲ့လို့ပဲ။"
ရှောင်ကျန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်
"နှမြောစရာကောင်းတာက အငယ်ဆုံးတပည့်လေးက လူမှားခဲ့တာပဲ၊ မင်းက အိမ်ထောင်ကျပြီးသား ဖြစ်နေမှန်း သူ မသိခဲ့ဘူး။"
ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အမျိုးသမီးနှင့် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲကာ ချက်ချင်းပင် ရှင်းပြသည်။
"ဇနီးသည်၊ ကိုယ်ပြောတာ နားထောင်ပါဦး။"
အမျိုးသမီးသည် တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ အရက်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။
သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူက ရှောင်လန်ရွှိုင်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ -
"ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူ"
ဟု ပြောပြီး သူ၏ အစ်မနောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားသည်။
"ရှောင်ကျန်း၊ မင်း ဒီလောက်အထိ လုပ်ဖို့ လိုလို့လား"
ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ မျက်နှာသည်လည်း မှောင်မိုက်သွားသည်။
ရှောင်ကျန်းက ပြုံး၍ -
"ငါက အမှန်အတိုင်း ပြောပြတာပါ။"
"ရှောင်လန်ရွှိုင်နဲ့ ရှောင်ကျန်းက... ဆရာတစ်ယောက်တည်းရဲ့ တပည့်တွေလား "
"တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တီးတိုးစကားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ရှောင်ကျန်းနှင့် ထပ်ပြီး စကားမများချင်တော့ဘဲ အရက်ဆိုင်ပြင်သို့ လျှင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။
"ရှောင်လန်ရွှိုင်၊ ဒီတစ်ခေါက် မျိုးနွယ်စုတွင်း ပြိုင်ပွဲမှာ မင်း ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်၊ အဲဒီအခါကျမှ ဆရာက သူ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို လူမှားပေးခဲ့မှန်း သဘောပေါက်လိမ့်မယ်။"
သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖြတ်ကျော်သွားချိန်တွင် ရှောင်ကျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး လျှင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
"ရှောင်လန်ရွှိုင်၊ မင်းရဲ့ ဇနီးသည်က ဝက်လိုမျိုး အဆီတွေနဲ့ ဖောင်းပွနေတာကို၊ ဘာလို့ သူမအတွက်နဲ့ အငယ်ဆုံးတပည့်လေးကို မကြိုက်ရတာလဲ "
ရုတ်တရက် ရှောင်ကျန်း၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ခြေလှမ်း ရပ်သွားသည်။ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်နေသည်။
"မင်း ခုနက... ဘာပြောလိုက်တယ်"
"ငါ ပြောတာက..."
ဘုန်း
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ရှောင်ကျန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်။
အဆင့်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ထားသူ နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာတွင် လူအများအရှေ့၌ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများကို မပျက်စီးစေရန် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံတက်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် အရက်တစ်အိုးကို ကိုင်ကာ အရက်ဆိုင်ဝသို့ လာရပ်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်သည်။
"အဲဒီ ရှောင်လန်ရွှိုင် ရူးသွားပြီလား မျိုးနွယ်စုပြိုင်ပွဲ ကာလမှာတောင် ဘိုးဘွား တို့ရဲ့ နယ်မြေမှာ စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့ "
"ပြိုင်ပွဲဝင်ခွင့်ကနေ ထုတ်ပယ်ခံရတော့မှာပဲ။"
"ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒီတစ်ခေါက် ပြိုင်ပွဲမှာ ရှောင်ကျန်းက ပထမရမှာ သေချာနေတာပဲ၊ ယှဉ်ပြိုင်တာ မယှဉ်ပြိုင်တာ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။"
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တီးတိုးစကားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးအနားမှ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင်များက ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ကာ ဝေဖန်နေကြသည်။
ရှောင်ကျန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူများမှာမူ ရယ်မောပျော်ရွှင်နေကြသည်။
သူတို့ သိကြသည်၊ ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ရှောင်ကျန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ပါ။
တစ်ဦးက အဆင့်တစ်၊ တစ်ဦးက အဆင့်နှစ်၊ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။
တကယ်ပင် မကြာမီမှာပင် ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် သွေးအန်ပြီး နှာခေါင်းပေါက်၊ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ရစရာမရှိအောင် အနိုင်ကျင့်ခံလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှောင်ကျန်းဆီသို့ ဆက်တိုက် တိုးဝင်သည်။
"မင်း တိုက်ဦးမှာလား"
ရှောင်ကျန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
"မင်း မေလင်"
ရှောင်လန်ရွှိုင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး -
"ဒီနေ့ မင်းကို ငါ အသေမသတ်ရမချင်း မရပ်ဘူး "
ဘုန်း
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချခံလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
ရှောင်ကျန်းသည် ရှောင်လန်ရွှိုင်အရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ခြေဖြင့် နင်းထားကာ အပေါ်စီးမှ ကြည့်သည်။
"မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး အသက်ကို မောကြီးပန်းကြီး ရှူရင်း ရှောင်ကျန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှောင်ကျန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် စိတ်ပျက်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"အငယ်ဆုံးတပည့်လေးသာ မင်းရဲ့ ဒီလို အခြေအနေကို သိရင်၊ ဒီလို ဝဖိုင့်တဲ့သူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့..."
"အား... အား"
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ရှောင်ကျန်း၏ ခြေထောက်ကို အားကုန် ဖိကိုက်လိုက်သည်။
ရှောင်ကျန်းသည် ချက်ချင်း ခြေထောက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှောင်လန်ရွှိုင်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ကြာကြာမှ ပြောလိုက်သည်။
"ရူးနေတာပဲ။" ဟု ဆဲဆိုလိုက်သည်။
သူသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ သူငယ်ချင်းအဖွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ထိုနေရာတွင် အသက်ရှူမှန်အောင် ခဏနေပြီးမှ ထရပ်ကာ ရှောင်ကျန်း ထွက်သွားသည့်ဘက်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဇနီးသည် ထွက်သွားသည့်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားသည်။
သို့သော် နှစ်လှမ်းမျှ မလျှောက်ရသေးမီတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
"မင်းက အချစ်ကို ဒီလောက် မြတ်နိုးတဲ့သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ လူတွေက မင်းကို ဇနီးကြောက်သူလို့ပဲ ထင်နေကြတာ။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
"ဖယ်စမ်း။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ဖန့်ချန်ကို မှတ်မိသည်။ ဟိုတစ်ခေါက် အရက်ဆိုင်ထဲမှာ သူ့ကို ရယ်မောခဲ့သူပင်။
"ဒေါသကြီးမနေပါနဲ့၊ အရင်က မင်းက ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
"ငါ အရင်က"
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် -
"စိတ်ဖောက်ပြန်နေတာ။"
ဟု ပြောပြီး ဖန့်ချန်ကို ကျော်သွားကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ခဏကြာပြီးနောက် အိမ်ကြီးတစ်လုံးဆီ ပြန်ရောက်သွားပြီး မှောင်မိုက်နေသည့် ယောက္ခမကြီး၊ မျက်နှာပျက်နေသည့် ဇနီးသည်နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် သူတို့သုံးယောက်သည် ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"ကျွန်တော် ရှင်းပြလို့ရပါတယ်။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်က ခါးသီးစွာ ရယ်မောသည်။
"အဖေ၊ လန်ရွှိုင်ကို ရှင်းပြခွင့် တစ်ခါလောက် ပေးရင် မကောင်းဘူးလား "
အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ပြောသည်။
အဘိုးအိုသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ခေါင်းကို အသာညိတ်သည်။
"မင်း ရှင်းပြကြည့်။"
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကုန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူ အပြင်ရောက်နေချိန်တွင် သူတော်စင်တစ်ဦး၏ အားပေးမှုကို ရခဲ့ခြင်း၊ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ခြင်း၊ ထိုသူတော်စင်၏ သမီးငယ်က သူ့ကို သဘောကျခဲ့ခြင်း၊ ထိုသူတော်စင်၏ တပည့် ရှောင်ကျန်းက မနာလို ဖြစ်ခဲ့ခြင်း... စသည်တို့ကို ပြောပြသည်။
အဘိုးအိုသည် အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။
"မင်းက သူတော်စင်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ မျိုးနွယ်စုတွင်း ပြိုင်ပွဲက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး၊ ဒါဆိုရင်..."
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ချက်ချင်း တည်ကြည်စွာဖြင့် -
"ယောက္ခမကြီး၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဇနီးသည်ရဲ့ အချစ်က ခိုင်မြဲပါတယ်၊ သူတော်စင်ရဲ့ သားမက် ဖြစ်ဖို့အတွက်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးကို စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
"မင်းတို့မှာ ကလေးလည်း မရှိသေးဘူးလေ။"
အဘိုးအိုက ပြောသည်။
ထို့နောက် သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး -
"ငါတို့ အိမ်ရဲ့ အခြေအနေကို မင်း သိပါတယ်၊ ရင်အာ က အရင်က အဲ့ဒီ လူကြီးမင်းရဲ့ သမီးကို မတော်တဆ စိတ်ညစ်အောင် လုပ်မိခဲ့လို့ ဒီလို ဖြစ်သွားတာ၊ တစ်သက်လုံး ပြန်ကောင်းလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ် ရှိရင်တော့..."
အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။
ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မုန်းတီးမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပြောလိြက်သည်။
"ယောက္ခမကြီး၊ ကျွန်တော် ရှောင်လန်ရွှိုင် ကတိပေးတယ်၊ ကျွန်တော့်ဇနီးကို ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်ပေးမယ်၊ ဒီကတိကို ဖျက်ရင် လူ့လောကမှာ ပြန်မဝင်စားရဘဲ ဝိညာဉ်အဖြစ်နဲ့ပဲ နေသွားမယ် "
သုံးယောက်လုံးသည် ရှောင်လန်ရွှိုင်၏ ပြင်းထန်သော ကတိစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းတို့သည် နူးညံ့သွားသည်။
"ခင်ပွန်းသည်"
"ဇနီးသည်"
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ချက်ချင်း အနားသို့ တိုးသွားပြီး သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"အဟွတ် အဟွတ်... အချစ်မပြပါနဲ့တော့။"
ခန်းမထဲရှိ လူများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူတို့ ဘယ်တော့မှ မမြင်ဖူးသော သူစိမ်းတစ်ယောက်သည် ခန်းမထဲသို့ ပေါ်တင် ဝင်လာသည်။
"မင်းပဲလား မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအထိ လိုက်လာပြီး ငါ့ကို လှောင်ပြောင်ရဲတာလဲ "
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် ဖန့်ချန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါက အချစ်ကို မြတ်နိုးတဲ့သူတွေကို သဘောကျတယ်၊ မင်းက အချစ်ကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူလို့ ငါထင်တယ်၊ ဒီမှာ ဆေးတစ်လုံး၊ ဒါကို စားလိုက်ပါ။"
"စားပြီးရင် မင်းရဲ့ ဇနီးသည်ကို ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန်သည် အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော 'စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး' ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
ရှောင်လန်ရွှိုင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ရူးနေသောသူတစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း... မင်းက လမ်းဘေးက ရလာတဲ့ အရာတစ်ခုကို ငါ စားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ "