အခန်း ၁၀၃
Vol. 8 Ch. 103
အခန်း (၁၀၃) သူက ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား
သတင်းပို့ရာ အခန်းထဲတွင် ကျန်းမန်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
ခုနက အပြင်ဘက်တွင် လူအများအပြားမှာ အခြေအနေကို ချက်ချင်း သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။ ဘာအခြေအနေမှန်းလည်း မသိကြချေ။
ထို့ကြောင့် သိပ်ပြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ မဖြစ်သွားခဲ့ချေ။
သို့သော် အခြေအနေကို သိရှိသော ဟယ်ချန်ဖုန်းနှင့် ပိုင်တန်ယန်တို့ကတော့ ဤကိစ္စက မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းကြောင်းကို နားလည်ကြသည်။
သတင်းလာပို့ပြီး ဆယ့်ငါးရက်အတွင်းမှာပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသို့သောကိစ္စမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့ချေ။
ပိုင်တန်ယန်က ရှေ့ရှိလူကို အမှန်တကယ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်မရောက် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
မျက်နှာမပျက်စေရန်အတွက် တမင် ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်းလားဟု တွေးမိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူမက ထိုအတွေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့က ကျန်းမန်ကို အရှိန်အဝါ ထုတ်လွှတ်ခိုင်းလိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အထူးသဖြင့် ပိုင်တန်ယန်ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူမက ရှေ့ရှိလူသည် လမ်းပင် မရှာတတ်ဘဲ သာမန်ခြံဝင်းငယ်သို့သာ သွားကာ သာမန်ဘဝဖြင့်သာ နေထိုင်သင့်သူဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
ယခု ကြည့်ရသည်မှာ အထူးခြံဝင်းငယ်ကမှ သူ့အတွက် သာမန်ဘဝတစ်ခု ဖြစ်နေပေမည်။
သူမက ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် နေရာဟု ထင်ခဲ့သောနေရာကို တစ်ဖက်လူက ဝင်ပင် မဝင်ချင်ခဲ့ပေ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ကူးသွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ အရင်က သူတို့၏ စကားဝိုင်းကိုသာ တစ်ယောက်ယောက်က ကြားသွားခဲ့ပါက ရှက်လွန်း၍ လူပင် မျက်နှာပြရဲမည် မဟုတ်ပေ။
သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဟယ်ချန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ ထူးခြားတယ် ဒါပေမယ့် စီစဉ်ပေးလို့ ရပါတယ် တခြားလူတွေထက် နည်းနည်း ပိုရှုပ်ထွေးတာလေးပဲ ရှိတာ"
ကျန်းမန်က အနည်းငယ် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်သွားတာတောင် ဘာလို့ ပိုရှုပ်ထွေးသွားရတာလဲ"
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းလိုအခြေအနေမျိုးက အရမ်း ရှားလွန်းလို့လေ"
အစပိုင်းတွင် သူက တစ်ဖက်လူသည် လော့ယွင်မြို့မှ လာသူဖြစ်၍ အနည်းငယ် စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် အရင်းအမြစ်များ ပိုရပါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်ရန် ပိုလွယ်ကူမည် ဖြစ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမဖြစ်ရာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်နိုင်ခြေက အလွန် မြင့်မားသည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်... သူ မည်သို့မျှ မထင်ထားခဲ့သည်မှာ တစ်ဖက်လူက ရောက်လာသည်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ စောင့်ရှောက်မှုက ဘာမှ အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဒီလိုမျိုး ယွန်းရှာတောင်ထွတ်မှာ ရောက်နေတာ အရင်းအမြစ် ဆုလာဘ်တွေ ရမလား"
အရင်က ချင်းယွင်ဆောင်ပင်လျှင် သူ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင် ပေးခဲ့သေးသည်။
ယခု ဂိုဏ်းထဲဝင်သည်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ယွန်းရှာတောင်ထွတ်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပင် ဖြစ်သည်။
ဘာမှမပေးဘဲ နေမည်တော့ မဟုတ်လောက်ပေ။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းထဲက ဘယ်ခြံဝင်းငယ်က မင်းကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ဖူးလဲ"
ကျန်းမန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"မရှိပါဘူး"
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်း ဒီလောက် မြန်မြန် အဆင့်တက်သွားတာ သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်လို့ ပြောလို့ ရမလား"
ကျန်းမန် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြန်သည်။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို ဘယ်သူက ဆုလာဘ် ပေးရမှာလဲ"
သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြသည်။
ကျန်းမန်လည်း နားလည်သွားသည်။
သူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်သွားသည့်အတွက် မည်သူမျှ သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးအမြတ် မရလိုက်ကြသဖြင့် အကျိုးအမြတ်ကို ဝေမျှမည့်သူလည်း ရှိမည်မဟုတ်ချေ။
အနီးစပ်ဆုံး ပြောရလျှင် သူ ဂိုဏ်းထဲဝင်သည်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်သည်မှာ အလွန် မြန်ဆန်သည်။
သို့သော် အဝေးကနေ ကြည့်မည်ဆိုပါက တခြားလူများထက် တစ်နှစ်ခန့်သာ ပိုမြန်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤတစ်နှစ်က သူတို့နှင့် အနီးကပ်ဆုံး အချိန်ဖြစ်လိမ့်မည် ဆိုတာကို မည်သူမျှ သိမည်မဟုတ်သော်လည်း ကြည့်ရသည်မှာ ကွာခြားချက်က တစ်နှစ်သာ ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဘာကိုမှ သက်သေမပြနိုင်ချေ။
ယွီဝမ်ယီကိုသာ အားကိုးရတော့မည်။
သို့သော် မရလျှင်လည်း နေပါစေဟု ကျန်းမန်က သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။
နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံရေး ကိစ္စများကို အမြန်ဆုံး သိအောင် လုပ်ရန်သာ လိုအပ်သည်။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို လိုက်ပို့ပေးမယ် အဲဒီကျရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြောင်းတွေကိုလည်း တစ်ခါတည်း ရှင်းပြပေးလို့ ရတာပေါ့ နောက်တစ်ခုက မင်း နေဖို့ နေရာကော စီစဉ်ထားပြီးပြီလား"
ကျန်းမန်က သံပြားအမှတ်အသားကို ထုတ်ပြကာ မေးလိုက်သည်။
"ဒါလေး ရှိရင်ကော"
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ခဏရပ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါရှိရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်မှာ သီးသန့် နေစရာ ရနိုင်တယ် ပြင်ပဂိုဏ်းမှာ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ ဈေးလည်း နည်းနည်း သက်သာတယ်"
ဈေး ဟုတ်လား။
ကျန်းမန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ချက်ချင်းပင် မေးကြည့်လိုက်သည်။
ဘေးမှ ပိုင်တန်ယန်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"တပည့်သစ်တွေက ပထမ သုံးနှစ်အတွင်း ကျောင်းလခ ပေးစရာ မလိုဘူး ဒါပေမယ့် နေစရာအတွက်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးရတယ် ပိုကောင်းတဲ့ နေရာဆိုရင် ပိုဈေးကြီးတာပေါ့ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ လူအများစုက ရှစ်ယောက် တစ်ခန်းမှာ နေကြမှာလဲ"
ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ရှစ်ယောက် တစ်ခန်းက တစ်လကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးရလဲ"
ပိုင်တန်ယန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"သာမန် နေစရာက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ ပေးရတယ် လေးယောက်ခန်းက ကံကောင်းရင် ခြောက်ရာနဲ့ ရနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် အရေအတွက် နည်းတယ် ဒီလို ထောက်ခံစာ ပါတဲ့ သူတွေကတော့ နှစ်ယောက်ခန်းမှာ နေလို့ ရတယ် တစ်လကို တစ်ထောင် ပေးရတယ်"
"တစ်ယောက်ခန်းက တစ်လကို နှစ်ထောင်"
"မင်းတို့က လျှော့ဈေး ရတယ်ဆိုတော့ တစ်ထောင့်ခြောက်ရာလောက်ပဲ ပေးရမယ်"
"သီးသန့် ခြံဝင်းငယ်လေးက တစ်လကို သုံးထောင် ပေးရတယ် လျှော့ဈေးနဲ့ ဆိုရင် နှစ်ထောင့်လေးရာပေါ့"
ကျန်းမန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်သွားသော ကျင့်ကြံသူကြီး၏ အခွင့်အရေးက နည်းနည်းလေးတောင် မတွေ့ရပေ။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ရှုံးတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့ တစ်ယောက်ခန်း နေဖို့ အရည်အချင်း ရှိတာ ဘယ်သူမှ မဟုတ်ဘူး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်ကို အရှေ့ခြံဝင်းနဲ့ အနောက်ခြံဝင်း ဆိုပြီး နှစ်ခု ခွဲထားတယ် အရှေ့ခြံဝင်းကမှ အခွင့်အရေး ရှိတာ အနောက်ခြံဝင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်ပြီးရင်တောင် နှစ်ယောက်ခန်းမှာ သွားနေရတာ သုံးဆကနေ ငါးဆအထိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပိုပေးနိုင်ရင်တော့ နေခွင့် ရှိတယ်"
ထို့နောက် ဟယ်ချန်ဖုန်းက ကျန်းမန်ကို ခေါ်ပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက လမ်းလျှောက်ရင်း ရှင်းပြနေသည်။
"မင်း ကြိုက်တဲ့ နေရာမှာ နေလို့ ရတယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သက်သာချင်ရင် ရှစ်ယောက်ခန်းမှာတောင် သွားနေလို့ ရတယ် ဒါပေမယ့် ဒီနေရာတွေရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်က လူအရေအတွက် မဟုတ်ဘူး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပဲ လူနည်းတဲ့ နေရာတွေမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုများတယ် ဒါကြောင့် ဒီလို နေရာတွေက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတာ အထူးသဖြင့် တစ်ယောက်ခန်းတွေဆိုရင် အနောက်ခြံဝင်းကတောင် အရှေ့ခြံဝင်းက ပါရမီရှင်တွေအတွက် ဖယ်ပေးရတာ"
"တကယ်လို့ မင်းဆီမှာ ထောက်ခံစာ ပါမလာဘူးဆိုရင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မြင့်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ တစ်ယောက်ခန်းကို ရွေးလို့ ရမှာ"
ကျန်းမန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ မနေလို့ မရပေ။
သူ့တွင် နွားဝါကြီး ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ တခြားလူများနှင့် အတူတူ နေ၍ မရနိုင်ပေ။
ဤအကြောင်းကို တွေးမိတော့မှ ဖန်ယုံကို နွားဝါကြီး ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မေးရန် မေ့သွားကြောင်း သတိရသွားသည်။
များသောအားဖြင့် ဖက်တီးလေးထံတွင် ရှိလောက်သည်။
ခဏနေလျှင် သူ၏စာအိတ်ကို ကြည့်ကြည့်ရမည်။
တစ်ခုခုတော့ ရေးထားလောက်သည်။
တောင်တက်လမ်း တစ်ဝက်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် အဆောက်အအုံများစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။
မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့လိုပင် ဖြစ်သည်။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက လမ်းလျှောက်ရင်း မိတ်ဆက်ပေးနေသည်။
"ယွန်းရှာတောင်ထွတ်ကို ခြံဝင်းသုံးခု ခွဲထားတယ် ချီသန့်စင်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်၊ ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်လို့ ခေါ်တယ် ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်က တပည့်သစ်တွေ သွားရမယ့် နေရာပဲ သုံးနှစ်အတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို မရောက်ရင် ချီသန့်စင်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်ကို သွားရမယ် အဲဒီနောက်ပိုင်းကျရင်တော့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အပေါ် မူတည်ပြီး ကျောင်းလခ ပေးရလိမ့်မယ်"
"တကယ်လို့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အရှေ့ခြံဝင်းကို ဝင်ရမယ်"
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အရှေ့ခြံဝင်းမှာ ကိုးနှစ် နေရမယ် အတွင်းဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်မရရင် အနောက်ခြံဝင်းကို သွားရမယ် အဲဒီမှာ ဆက်ကြိုးစားရမယ် အဲဒီမှာလည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အပေါ် မူတည်ပြီး ကျောင်းလခ ပေးရတာပဲ"
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ တချို့အကြောင်းအရာများကို ယွီဝမ်ယီ ပြောပြဖူးသည်။
သုံးနှစ်အတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်ရန် ရှုံးနိမ့်ပါက ကျောင်းလခ ပေးရမည်။
ကိုးနှစ်အတွင်း အတွင်းဂိုဏ်းဝင်ရန် ရှုံးနိမ့်ပါကလည်း ကျောင်းလခ ပေးရမည်။
ကျန်းမန် အတော်လေး သိချင်သွားသည်၊ ဤကျောင်းလခက အတိအကျ ဘယ်လောက် ပေးရသနည်း။
ပေးနိုင်သူမရှိ၍ ဂိုဏ်းမှ ထွက်သွားရသူများ ရှိမရှိ သိချင်သည်။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
"ကျောင်းလခက အများကြီးပဲ သာမန်လူတွေက ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် အဲဒီလူတွေ အကုန်လုံးက ဂိုဏ်းကနေ ထွက်မသွားချင်ကြဘူးလေ အများစုက ဂိုဏ်းမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး ဆက်နေကြတာပဲ"
"ဥပမာ နေရာတစ်ခုခုမှာ အလုပ်လုပ်တာတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဆိုင်တွေကို စောင့်ပေးတာတို့ လုပ်ကြတယ်"
ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။
"အတွင်းဂိုဏ်းဝင်သွားရင်တော့ ဒီကိစ္စတွေကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူးလား"
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ပြန်မဖြေချေ။
ကြည့်ရသည်မှာ ထိုမျှအထိ လှပသော အခြေအနေမျိုး ရှိမည်မထင်ပေ။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"သတင်းမပို့ခင် ငါ မင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း ပြောပြဖို့ စဉ်းစားထားတာ ဒါပေမယ့် မင်းပုံစံ ကြည့်ရတာ နည်းနည်းပါးပါး သိထားပြီးသားဆိုတော့ ဘာတွေ သိထားလဲ ဆိုတာ အကြမ်းဖျင်း ပြောပြပါလား"
ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်၊ သူ သိထားသည်မှာ အဓိကလမ်းကြောင်းနှင့် အရန်လမ်းကြောင်း အကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဒါတွေ သိထားပြီဆိုတော့ ငါ မင်းကို ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အကြောင်း ပြောပြမယ်"
ထို့နောက် ကျန်းမန် သိလိုက်ရသည်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းက အဆင့်ကိုးဆင့် ရှိပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းက အဆင့်ငါးဆင့် ရှိကြောင်းပင်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပျိုး၊ အစပိုင်း၊ အလယ်အလတ်၊ နှောင်းပိုင်းနှင့် ပြည့်ဝမှု ဆိုပြီး အသီးသီး ရှိသည်။
ယခု ကျန်းမန်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပျိုး အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး တကယ့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဟူ၍ မရှိသေးပေ။
ထို့နောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူရမည် ဖြစ်သော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းနှင့်တော့ မတူပေ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ငါးဆင့်က ရွှေ၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဆိုသည့် ဓာတ်ကြီးငါးပါးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
အဆင့်တစ်ခုစီတိုင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အနည်းငယ် ကွာခြားသည်။
ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသည့် အမြန်နှုန်းက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုနှေးသွားလိမ့်မည်။
လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဟယ်ချန်ဖုန်းက အများကြီး ပြောပြခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် လိုအပ်သော ဆေးလုံးများ အကြောင်းဖြစ်သည်။
အဆင့်မတူလျှင် ဆေးလုံးလည်း မတူပေ။
ကုန်ကျစရိတ်က ချီသန့်စင်ခြင်းတုန်းကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများသည်။
ဒုတိယအချက်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကလည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် လိုအပ်ပြီး စိတ်အာရုံကိုလည်း သန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်။
ဤသည်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။
ထို့အပြင် အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်ကတော့ အဓိက ကျင့်ကြံမည့် ကျင့်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ပြီဆိုသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်က ခွက်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားသည်။
ဓားလမ်းစဉ်က ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ဝှက်ထားနိုင်သည်၊ မှော်လမ်းစဉ်က မှော်စွမ်းအင်ကို ဝှက်ထားနိုင်သည်၊ ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ်က သွေးကြောအင်အားကို ဝှက်ထားနိုင်သည်။
တချို့လူများက ကိုးနှစ်လောက် ဝှက်ထားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ပြည့်ဝသော သူများပင် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါကြောင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အချင်းချင်း ရမ်းသန်းပြီး ရန်မဖြစ်သင့်ဘူး လက်မပါသင့်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ဖက်လူက ဘယ်လောက်တောင် ဝှက်ထားလဲဆိုတာကို မသိနိုင်လို့ပဲ"
"အထူးသဖြင့် ချမ်းသာတဲ့ သူတွေကို သွားမရန်စနဲ့ သူတို့က စုဆောင်းတာ ပိုမြန်တယ်"
မိတ်ဆက်ပြောဆိုနေရင်းနှင့် ကျန်းမန်က ဟယ်ချန်ဖုန်းခေါ်ဆောင်ရာ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ရိုးရှင်းစွာ သတင်းပို့ပြီးနောက် နေစရာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကိုးထောင့်ခြောက်ရာ လျော့သွားသည်။
စပေါ်ငွေ တစ်လ သုံးလစာ ကြိုပေးရသည်။
ကျန်းမန် နေရာတွင်ပင် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ပေါက်ကွဲထွက်မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ယခု သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင့်လေးရာသာ ကျန်တော့သည်၊ ထုတ်ယူခွင့်ရှိသည်နှင့် ပေါင်းလျှင်ပင် ငါးထောင့်လေးရာသာ ရှိတော့သည်။
ထမင်းပင် မစားနိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ဤအရာများ အားလုံး လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဟယ်ချန်ဖုန်းက ကျန်းမန်ကို နေရာများ လိုက်ပြပေးပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
ကျန်းမန် အတော်လေး သိချင်သွားသည်၊ တစ်ဖက်လူက ဘာကြောင့် မိမိကို ဤမျှ အသေးစိတ် ကူညီပေးနေရသနည်း။
ဟယ်ချန်ဖုန်းက ပြုံး၍ ဖြေလိုက်သည်။
"မင်းက အစွမ်းထက်လို့လေ"
ကျန်းမန် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။
တခြားလူများထံမှ ဤအကြောင်းပြချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
များသောအားဖြင့် သူကသာ တခြားလူများကို ဤသို့ ပြောလေ့ရှိသည်။
ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက လှည့်ထွက်သွားသည်။
သို့သော် မထွက်ခွာမီ အသစ်ဝင်လာသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်များက သုံးလအကြာတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဟု ပြောသွားသေးသည်။
ကျန်းမန် အနည်းငယ် နှမြောသွားသည်။
"သုံးလ ကြာမှ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာလား"
ဝင်ဝင်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းသင့်သည်။
သို့သော် အဓိက လမ်းကြောင်းရွေးချယ်ပြီး ကျင့်စဉ်များ ရရှိပြီးမှသာ အပြောင်းအလဲများကို ပြသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကျင့်စဉ်ကိစ္စကိုလည်း ဟယ်ချန်ဖုန်းက ပြောသွားသေးသည်၊ မနက်ဖြန် စက်တင်ဘာလ တစ်ရက်နေ့ တရားဝင် စာသင်ချိန်စပြီဆိုလျှင် အဓိက လမ်းကြောင်းရွေးချယ်ပြီး ရိုးရှင်းသော ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းများကို ဝေပေးလိမ့်မည်။
ထို့နောက် ကျန်းမန်က ချောက်ကမ်းပါးဘေးရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်၊ ဤနေရာတွင် ပေါင်းပင်များ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကလည်း အလွန် သိပ်သည်းနေသည်။
"တစ်လကို နှစ်ထောင့်လေးရာ တန်တဲ့ နေရာ ဆိုတော့လည်း မတူပါဘူး နွားဝါကြီး အတွက်တော့ ကောင်းတာပေါ့"
မိမိ၏ သံပြားအမှတ်အသားဖြင့် နေရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းမန်က ချစ်ရွှေ တောင်ထွတ်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
လမ်းတွင် ဖက်တီးလေး ရေးထားသော စာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်-
အစ်ကိုကျန်း ကျွန်တော့်အဖေ ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးနေပြီ သူက အရမ်း လွန်လွန်းတယ် အစတုန်းက ဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်တည်း သွားရမယ်လို့ ပြောထားပြီးတော့ အခု လူတစ်ယောက် ပိုထည့်ပေးလိုက်တယ်။
ကျွန်တော့်ကို ဆိုင်ဘယ်လို ဖွင့်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးဖို့တဲ့ ပြီးတော့ ကျင့်ကြံတာကိုလည်း သင်ပေးနိုင်မယ်တဲ့။
သာမန် ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ဒါပေမယ့် သူက လော်ရွှမ်ကို ထည့်ပေးလိုက်တာလေ။
မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူ သွားဖို့ ဘယ်လိုလုပ် သင့်တော်မှာလဲ ပြီးတော့ အဲဒီလူက အရမ်း ဣန္ဒြေကြီးတာ ပြီးတော့ အစွမ်းလည်း ထက်သေးတယ်။
ကျွန်တော်က သူ့ကို ဘယ်လို ရန်စရဲမှာလဲ ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးရင်တောင် ကျွန်တော် စိတ်ညစ်ရမှာ။
မိသားစု နှစ်ခု ပူးပေါင်းလိုက်တာကို သူက ကျွန်တော့်ကို အနစ်နာခံခိုင်းတယ် လူတစ်ယောက်ကို သီးသန့် ဂိုဏ်းဆီ ပို့ပေးဖို့ နည်းလမ်း ရှာလို့ မရဘူးလား။
ကျွန်တော့်အဖေက ထပ်ပြောသေးတယ် သူမမှာ ကျွန်တော့်ကို ကြီးကြပ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်တဲ့။
မိသားစုရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လွတ်မြောက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်နေခဲ့တာ အခုမှ ကျွန်တော့်အဖေက ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်ပိုင် ရပ်တည်ခွင့် ပေးဖို့ မရည်ရွယ်ထားဘူးဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။
ကျန်းမန် ဤနေရာအထိ ဖတ်ပြီးနောက် ညီညာနေသော စာရွက်ကို တွန့်ကြေသွားအောင် ဆုပ်နယ်လိုက်သည်။
ဖက်တီးလေးက သူ့ကို ကြွားနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအနည်းငယ် ဝိုင်းစက်နေသော မျက်နှာလေးက ပြုံးပြီး သူ့ကို ပြောနေသကဲ့သို့ပင်- အစ်ကိုကျန်း ကြည့်စမ်း ကျွန်တော့်ဘေးမှာ မိန်းမလှလေး ရှိတယ် ကျွန်တော် တကယ် ဒုက္ခရောက်နေတာပါ။
ဆိုးရွားလှသော ချမ်းသာသည့် သခင်လေးများပါလား။
ဖက်တီးလေးကို ဒုက္ခတွင်းထဲမှ ကယ်တင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူက ဆက်ဖတ်လိုက်သည်-
ဒါနဲ့ ချန်ယွီလည်း ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူ ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ ဂိုဏ်းထဲ ရောက်လာတယ် ဖန်ယုံရဲ့ စာတစ်စောင် ဂိုဏ်းကို ရောက်လာတာနဲ့ လူကို အထဲ ခေါ်သွင်းသွားတာလို့ ပြောကြတယ်။
သခင်လေးဖန်ကတော့ တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ ဒါပေမယ့် သူမ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မသိသေးဘူး။
ဒါပေမယ့် ဆိုင်ရတယ်ဆိုတာကတော့ အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလို့ ကျွန်တော့်အဖေက ပြောတယ်။
ပြီးတော့ ဟိုနွားကြီးကို လောလောဆယ် ကျွန်တော် ကျွေးထားတယ်။
နောက်ပိုင်းတွင်တော့ သာမန် နေ့စဉ်ဘဝ အကြောင်းများနှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံရေး အကြောင်းများ ရေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အချုပ်ပြောရလျှင် ဘယ်လို ဆက်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာ မသိ၍ ညအိပ်ပျက်ခံပြီး မကျင့်ကြံတော့ကြောင်း ရေးထားသည်။
ပြီးတော့ သူက ဆေးလုံးတွေ နည်းနည်း စုထားပြီး ချေးလို့ ရပြီဟုလည်း ရေးထားသည်။
စာအိတ်ကို သိမ်းပြီးနောက် ကျန်းမန်က ချစ်ရွှေမြစ် အတိုင်း အပေါ်သို့ ဆန်တက်လာခဲ့သည်။
ချစ်ရွှေမြစ်က ကြည်လင်နေသော်လည်း နီရဲသော အရောင်လေး သန်းနေသည်။
ချစ်ရွှေတောင်ထွတ်ပေါ်တွင် နတ်သစ်သီးများ ပေါက်နေပြီး မြစ်ရေ ဖြတ်သွားသောအခါ သစ်သီး၏ အနီရောင် ကူးစက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျန်းမန်က ချစ်ရွှေတောင်ထွတ်အောက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင်လည်း သတင်းပို့နေဆဲ ဖြစ်ကာ လူသွားလူလာ များပြားပြီး ယွန်းရှာတောင်ထွတ်ထက် မနည်းပါပေ။
ထို့နောက် ကျန်းမန်က ကျယ်ဝန်းသော လမ်းမကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ လူများ သွားလာနေပြီး အတော်လေး စည်ကားလှသည်။
လိပ်စာအတိုင်း ကျန်းမန်က လမ်းမကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်သွားသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဘေးတွင် ရပ်ပြီး မြက်စားနေသော နွားဝါကြီးနှင့် မြက်ခွံ့ပေးနေသော စုန်ချင့်၊ ပြီးတော့ ဘေးတွင် စောင့်နေသော ချန်ချီဝမ်တို့ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ အကုန်လုံးက ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေကြသည်။
ဤအချိန်တွင် ဆိုင်ရှေ့၌ အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက် ရပ်နေပြီး ဖက်တီးလေးကို တစ်ခုခု ပြောနေသည်။
မျက်နှာတွင် အပြုံးလေးနှင့် ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ဖက်တွင်တော့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က လော်ရွှမ်ကို တစ်ခုခု ပြောနေသည်။
လဝက်လောက် မတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤလူများက သိပ်ပြီး အပြောင်းအလဲ မရှိပါပေ။
ဖက်တီးလေး၏ မျက်ကွင်းညိုများပင် ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ပျင်းရိနေခြင်းပင်။
သူ့ကို ပြန်ကျင့်ကြံခိုင်းမှ ရမည်။
သူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက အကြည့်များ လှည့်လာကြသည်။
ဖက်တီးလေးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကျန်း"
ကျန်းမန် ရောက်သွားသောအခါ ဖက်တီးလေးက ဘေးရှိ အမျိုးသားကို ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုလတ် ဒါက ကျွန်တော် ပြောတဲ့ အစ်ကိုကျန်းလေ ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ"
ထို့နောက် ဖက်တီးလေးက သူ၏ အစ်ကိုလတ်အကြောင်းကို နည်းနည်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
ကောင်းရုံ၊ သူတို့ မိသားစုတွင် ဒုတိယမြောက်သား ဖြစ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်က တပည့် ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် ကောင်းရုံက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းလေးက မင်းအကြောင်း ခဏခဏ ပြောတာ ကြားဖူးတယ် တကယ်ပဲ ထူးချွန်တဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ"
"ဘယ်တောင်ထွတ်ကလဲ"
ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ ဖြေလိုက်သည်။
"ယွန်းရှာတောင်ထွတ်"
ကောင်းရုံက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ယွန်းရှာတောင်ထွတ်လား အဲဒီဘက်က ညရှုခင်းက အလှဆုံးဆိုတော့ အားကျစရာပဲ ငါ အဲဒီဘက်မှာ စာသင်ပေးတဲ့ ဆရာတချို့ကို သိတယ်"
"သုံးလနေလို့ မင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်ထဲ ဝင်ရင် ငါ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ပေးလို့ ရတယ်"
"မင်းကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးလို့ ရတာပေါ့"
"မင်းကို မြန်မြန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်နိုင်အောင်လည်း လုပ်ပေးနိုင်တယ်"
ပြောရင်းနှင့် သူက ကျန်းမန်အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျန်းမန်၏ ပခုံးကို ဖွဖွလေး ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကြိုးစားပါ မင်းရဲ့ နောက်ခံအရဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တက်ဖို့က နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ် အခက်အခဲ တစ်ခုခု ရှိရင် ကောင်းလေးဆီ လာခဲ့ပါ သူကနေ တစ်ဆင့် ငါ့ကို ရှာလို့ ရတယ်"
"ကောင်းလေးက နည်းနည်း ဆော့တတ်တယ် မင်းက သူ့ကို နည်းနည်း ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါဦး"
"နောက်တစ်ခုက အဝတ်အစား တစ်စုံလောက် လဲလိုက်ပါ ဒီလို ပုံစံမျိုးဆိုရင် တခြားလူတွေရဲ့ လက်ညှိုးထိုးတာ ခံရလွယ်တယ်"
"ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လေ သူ့ဘေးက လူက ဒီလောက် ဆင်းရဲနွမ်းပါးနေတာကို တခြားလူတွေ မြင်သွားရင် ငါတို့က နှိပ်စက်ထားတယ်လို့ ထင်သွားကြလိမ့်မယ်"
ထို့နောက် တစ်ဖက်လူက ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
လော်ရွှမ်နှင့် စကားပြောနေသော အမျိုးသမီးက ကျန်းမန်ကို တစ်ချက်တောင် မကြည့်ဘဲ ကောင်းရုံနှင့်အတူ ထွက်သွားသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တခြားအရာများ အများကြီး မပါဝင်ဘူးဟု ထင်ရသည်။
ကျန်းမန်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အထင်သေးခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အခုမှ ရောက်ခါစဖြစ်၍ အရှိန်အဝါ မထွက်သေးသည်မှာ တကယ် ဒုက္ခပင်။
အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် သူတို့နှင့် တွေ့နိုင်မလားဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ရတော့မည်။
ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် ဖက်တီးလေးကို မေးလိုက်သည်။
"သူတို့က ဘယ်တောင်ထွတ်ကလဲ"
ဖက်တီးလေး မျက်နှာ နီရဲနေပြီ၊ သူ၏ အစ်ကိုလတ် လုပ်ရပ်က အရမ်း လွန်သည်ဟု သူ ထင်နေသည်။
အထက်စီးကနေ ဆက်ဆံနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ပြီးတော့ ဘာဝတ်ရမည် ဆိုတာကိုပါ ဝင်စွက်ဖက်နေသည်။
သူ ဒေါသထွက်နေပေမယ့် ဘာမှတော့ ပြောမထွက်ချေ။
ကျန်းမန်က တည်ငြိမ်နေတာကို မြင်တော့မှ သူလည်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။
"ကျွန်တော့် အစ်ကိုလတ်က နန်ဖန်တောင်ထွတ်ကပါ ဂိုဏ်းထဲမှာ နေတာ ရှစ်နှစ် ရှိပြီဆိုတော့ စကားပြောတာက နည်းနည်း ကြမ်းတယ် နောက်တစ်ယောက်က လော်ရွှမ်ရဲ့ အစ်မဝမ်းကွဲပါ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်တာ ငါးနှစ် ရှိပြီ"
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က နန်ဖန်တောင်ထွတ်တို့လို နေရာမျိုးတွေအထိ မရောက်နိုင်ဘူး ထင်သည်။
တစ်ဖက်လူနှင့် အဆင့် အရမ်း ကွာနေလို့ပင်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေက အသေးကနေ အကြီးကို သွားတာကိုး။
ဥပမာ ခြံဝင်းငယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၊ တောင်ထွတ် တစ်ခုတည်းက ရွယ်တူတွေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၊ တောင်ထွတ် တစ်ခုတည်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၊ တောင်ထွတ် ခုနစ်ခုက ရွယ်တူတွေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၊ တောင်ထွတ် ခုနစ်ခုလုံးရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဆိုပြီး ရှိသည်။
ဒါဆိုရင်တော့ တောင်ထွတ် ခုနစ်ခုလုံးရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အပြည့်အစုံကို သူတို့ကို ပြရတော့မှာပေါ့။
ကျန်းမန်လည်း ဒီအကြောင်းတွေကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ စုန်ချင့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"စုန်ချင့် ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"
လူတွေ ထွက်သွားတာနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်လည်း လိုက်လာကြတာလေ။
စုန်ချင့်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း မထင်ထားဘူး သခင်လေးက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ရှိနေတာကိုး သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ လူတောင် ကြောင်သွားတယ်"
"ကျွန်တော့် ဘေးက လူတွေက တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေကြမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
ဖက်တီးလေးက ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ကို ဖက်တီးလေးလို့ပဲ ဆက်ခေါ်ပါ"
စုန်ချင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"အဲဒါတော့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ကိုယ်ရံတော် လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကို လုပ်ရမယ်"
သူက ခဏရပ်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ လော်ရွှမ်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်သွားတယ်"
ဖက်တီးလေးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ ကိုယ်ရံတော် မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူမရဲ့ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်သွားတာလဲ"
စုန်ချင့်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"ပြောရခက်တယ်"
ဤအချိန်တွင် ချန်ချီဝမ်က ဘေးတွင် ရပ်ပြီး နားထောင်နေပေမယ့်...
ကျန်းမန်၏ အကြည့်တွေက သူ့အပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ရောက်နေတာကို သူ သတိထားမိလိုက်တယ်။
သားကောင် တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုးပေါ့။
"..."
မကောင်းတဲ့ အတိတ်နိမိတ်တွေ ခံစားနေရတယ်။