အခန်း ၁၀၄

အခန်း (၁၀၄) ယောကျ်ား လူတွေက ကျွန်မ ရှင့်ကို မြေမြှုပ်ပစ်လိုက်ပြီလို့ ပြောနေကြသည်

ချစ်ရွှေတောင်ထွတ်မှ ထွက်လာသော ကောင်းရုံတို့ နှစ်ဦးသည် ချစ်ရွှေမြစ်အတိုင်း တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု လမ်းမကြီးပေါ်တွင် လျှောက်လာကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သတင်းလာပို့သော တပည့်သစ်များ အများအပြား ရှိနေသည်။

သူတို့ကို ကြည့်လျက် ကောင်းရုံက အတော်လေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"နှစ်တိုင်း ဒီလောက်လူတွေ အများကြီး လာကြပေမယ့် တကယ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တဲ့သူက အနည်းအကျဉ်းလေးပါပဲ လူတော်တော်များများက ချီသန့်စင်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်မှာပဲ ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ အချိန်ကုန်နေရတာ"

လူတိုင်းက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ကြရသည်။ ရှေ့ကလူတွေက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားသော်လည်း နောက်ကနေ ဝင်လာသူများက ပို၍ပင် များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ပါရမီနှင့် အရင်းအမြစ် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ထိပ်ဆုံးနေရာများကို ယှဉ်ပြိုင်ရန်ဆိုသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ ယွင်ချန်ဌာနခွဲတွင် မည်မျှပင် ထူးချွန်နေပါစေ ဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားပါက သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်များကို သူ အများကြီး တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

"သခင်လေးကောင်းက ဒီ ကျန်း ဆိုတဲ့ လူကို သိပ်ပြီး အထင်ကြီးပုံ မပေါ်ဘူးနော်"

လော်ရွှမ်ရဲ့ အစ်မဝမ်းကွဲ လော်လုက မေးလိုက်သည်။

"အထင်ကြီးစရာ အထင်ကြီးစရာ မရှိပါဘူး ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာတာ ကောင်းလား မကောင်းဘူးလား ဆိုတာကို သေချာ မပြောနိုင်သေးဘူးလေ"

ကောင်းရုံက လမ်းလျှောက်ရင်း ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူက ရှောင်ကောင်းနဲ့ ရင်းနှီးတာ ရိုးရိုးသားသားတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ ရှောင်ကောင်းမှာ ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး မရှိပေမယ့် သူက လုံးဝ သုံးလို့ မကုန်ဘူးလေ အဲဒီအထဲက ဘယ်လောက်တောင် အဲဒီလူရဲ့ ဗိုက်ထဲ ဝင်သွားလဲလို့ ထင်လဲ ဆင်းရဲသားတွေထဲမှာ ဘယ်သူက ရိုးသားလို့လဲ အားလုံးက သိသိကြီးနဲ့ ကြိတ်ခံနေကြတာပါ ဒါပေမယ့် ရှောင်ကောင်းက သူငယ်ချင်း သိပ်မရှိဘူးလေ သူက အကျိုးအမြတ် လိုချင်တယ် ရှောင်ကောင်းက သူငယ်ချင်း လိုချင်တယ် အဲဒီတော့ ဒီသူငယ်ချင်း သံယောဇဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရတဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို သူ့ကို ခံစားခွင့် ပေးလိုက်ရုံပေါ့ တကယ်လို့ သူက တကယ်ပဲ ထိပ်ဆုံးစာရင်းထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ကို နည်းနည်းလောက် ကူညီပေးလိုက်ရင်ကော ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ တကယ်လို့ မရောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း ရှောင်ကောင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို သေချာ ထိန်းသိမ်းထားလိုက်ရင် သူ့အတွက်လည်း သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိလာမှာပဲ"

"သူက ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့ ပထမ လို့တော့ ကြားတယ်"

လော်လုက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ကောင်းရုံက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့ ပထမ မဖြစ်ဖူးတဲ့သူက ဘယ်သူ ရှိလို့လဲ နှစ်တိုင်း ထွက်လာတဲ့ ပထမတွေက အရမ်း များလွန်းတယ် ရှောင်ကောင်းက သိပ်ပြီး အစွမ်းအစ မရှိဘူး ဂိုဏ်းအကြောင်းကိုလည်း နားလည်တာ မဟုတ်ဘူး ငါကတော့ သူလာတာကို သဘောမတူခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့် အဘိုးကြီးက သူ့ကို သဘောကျတယ်လေ ဦးလေးကြီးကလည်း သဘောကျတယ် ကံကောင်းလို့ ဒီလောက် ပြဿနာလေးပဲ ရှိသေးတာ"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ကောင်းရုံက လော်လုကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းကော"

"ငါကတော့ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိပါဘူး သခင်လေးကောင်းက သူ့ကို စိတ်နေစိတ်ထား ရှုပ်ထွေးတယ်လို့ ထင်ရင် သူက အဲဒီလို လူမျိုး သေချာပေါက် ဖြစ်မှာပါ"

လော်လုက ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းရုံက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြပြီး အခြားစကားများ ဆက်မပြောတော့ပေ။ ဒီလို ကိစ္စသေးသေးမွှားမွှားလေးများကို စကားပြောရင်းဖြင့်ပင် ပြီးသွားခဲ့သည်။ စိတ်ထဲ ထားနေစရာ မလိုချေ။ တကယ်တမ်းတော့ သူတို့ကြားမှာ နောက်ထပ် ပတ်သက်မှု ရှိလာဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။ သို့သော် ယွန်းရှာတောင်ထွတ် ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာလျှင်တော့ သွားကြည့်ရန် စိတ်ကူးရှိသေးသည်။

————

"ငါ့ကို ဘာလို့ ကြည့်နေတာလဲ"

ချန်ချီဝမ်က နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

တခြားသူတွေ စကားပြောနေစဉ် ကျန်းမန်က သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် သူ အတော်လေး စိုးရိမ်လာရသည်။

ကျန်းမန်က ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလာပြီး ချန်ချီဝမ်အနားသို့ ကပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးချန် ငါ ဒီရက်ပိုင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်း ပြတ်နေတယ်"

"ငါလည်း ပြတ်နေတယ်"

ချန်ချီဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်မှာ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဘိုးချန် ဖြစ်သွားရသနည်း ဆိုသည်ကိုပင်။ သူက ဒီနှစ်မှ အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်သာ ရှိသေးသည်။ အားလုံးက ရွယ်တူတွေချည်းသာ ဖြစ်သည်။

"ငါ ရှင်းပြတာကို မင်း နားထောင်ကြည့်ဦးမလား"

ကျန်းမန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်းကို လိမ်စားပါ့မလား"

"ငါ့မှာ တကယ် ပိုက်ဆံ မရှိတော့ဘူး ဖန်ယုံက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင် ချေးသွားတယ်"

ချန်ချီဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

"..."

ကျန်းမန် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ဖန်ယုံက တကယ့် ရန်သူကြီးပင် သူ့ထက်တောင် ခြေလှမ်း မြန်သွားသေးသည်။

ကျန်းမန်လည်း အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ယုံလား"

ချန်ချီဝမ် ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံမှ မရှိတော့တာကိုး။

"မင်း ယုံတယ်ဆိုရင် တခြားလူတွေဆီကနေ သွားချေးကြည့်လို့ ရတယ်လေ ဥပမာ အရင်တုန်းက ချန်ယွီဆီက ချေးသလိုမျိုး အခုလည်း မင်းနဲ့ အတူတူ ပစ္စည်းပို့တဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေဆီကနေ သွားချေးကြည့်လို့ ရတာပဲ မင်းက ငါ့အတွက် ချေးပေးတာလို့ ပြောလိုက်ပေါ့ ပြီးတော့ ငါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ပြောလိုက်

တကယ်လို့ သူတို့က မယုံဘူးဆိုရင် ငါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ဂဏန်းလောက်ပဲ လိုတော့တယ်လို့ ပြောလိုက် သူတို့က သေချာပေါက် ချေးပေးမှာပါ ဒါ့အပြင် မင်းက သူတို့ရဲ့ အကြွေးရှင် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ မင်း ပစ္စည်းပို့တဲ့အခါ ကြုံရမယ့် အန္တရာယ်တွေလည်း လျော့သွားမှာပေါ့ ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ရဲ့ အကြွေးရှင်ကို သေစေချင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ သူတို့က ငါ့ကို လာရှာဖို့က မလွယ်ဘူး"

ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မူလက ငြင်းပယ်ဖို့ချည်း စဉ်းစားနေခဲ့သော ချန်ချီဝမ်မှာ ကြားလေလေ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ခံစားရလေလေ ဖြစ်လာသည်။

"တခြားလူတွေကို ချေးပေးရင် အရင်းပြုတ်သွားနိုင်ပေမယ့် ငါ့ကို ချေးပေးရင်တော့ အဲဒီလို ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းမန်က ယုံကြည်ချက် အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ချီဝမ်က အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ခဏလောက် စောင့်"

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တော့မှာလား"

ကျန်းမန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြလိုက်သည်။

"ငါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ"

ချန်ချီဝမ်က မယုံသော်လည်း ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သွားချေးတာ ဖြစ်လောက်ပေသည်။ ကျန်းမန်က ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ထပ်ရလာပြီဟု တွေးကာ ဝမ်းသာနေမိသည်။ သုံးလအတွင်း ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်နိုင်မည် ဆိုတာကိုတော့ မသိသေးပေ။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးအနားသို့ သွားပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဝါကြီး ကြည့်စမ်းပါဦး ငါ့ပုံစံက အရင်တုန်းကနဲ့ ဘယ်လောက်တောင် တူနေပြီလဲ"

နွားဝါကြီးက ခေါင်းမမော့ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး မြက်စားနေသည်။ ကျန်းမန်က ခေါင်းခါလိုက်သည် အဝါကြီးက စကားပြောရတာ ပိုပိုပြီး ပျင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဖက်တီးလေးတို့နှင့် စကားနည်းနည်းလောက် ပြောနေတုန်း ချန်ချီဝမ် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းနှစ်ထောင် ချေးလာနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူ ခြောက်လလောက် နေရင် ပြန်လာမည်ဖြစ်ရာ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြန်ဆပ်ဖို့ မျှော်လင့်သည်။ ကျန်းမန်က သဘောတူလိုက်သည် ခြောက်လနေရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းလေးထောင် ပြန်ဆပ်မည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။

အဲဒီနောက် ကျန်းမန်က ဖက်တီးလေးဆီကနေ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး အလုံး နှစ်ဆယ် ချေးလိုက်သေးသည်။ အဲဒါတွေကို သွားရောင်းလိုက်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ထောင် ရမည် ဖြစ်သည်။ စုန်ချင့်က အရမ်း ဆင်းရဲလွန်းသည် နောက်တစ်ခါကျရင် သေချာပေါက် ပိုက်ဆံစုထားမယ်လို့ ပြောသည်။ လော်ရွှမ်ဆီကတော့ ကျန်းမန် မချေးဖြစ်ခဲ့ပေ။

အဲဒီနောက် ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ခေါ်ပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။ ချန်ချီဝမ်နှင့် စုန်ချင့်တို့က မနက်ဖြန် ထွက်ခွာကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။ စုန်ချင့်က ဖက်တီးလေးတို့ကို လာပို့ရတာဆိုတော့ ဒီမှာ အကြာကြီး နေခွင့်မရှိပေ။ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခေါက် ယွင်ချန်ဌာနခွဲကနေ ပစ္စည်းတွေ ပို့ရင် သူလည်း လိုက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အဓိကကတော့ ဖက်တီးလေးအတွက် ပစ္စည်းတချို့ သယ်လာပေးဖို့ပင်။

ယွန်းရှာတောင်ထွတ်က အိမ်ကို ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းမန်က ခြံဝင်းထဲက ပေါင်းပင်တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး နွားဝါကြီးကို ပြောလိုက်သည်။

"အဝါကြီး ဒါတွေအကုန်လုံးက မင်းအတွက် သေချာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အစားအစာတွေပဲ"

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပစ္စည်း နှစ်ခုကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ တစ်ခုက သစ်သားဓားဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက မုန့်ချဲ့ဝေ့ ရဲ့ နာမည်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က အဲဒါတွေကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး လက်ထဲက သစ်သားဓားကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အဝါကြီး ငါ သစ်သားဓားနဲ့ ဓားပျံစီး လို့ ရမလား"

ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ သူ ဓားစီးပျံသန်းရေး သိုင်းပညာရပ်ကို သင်ယူလို့ ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဓားပျံ သိုင်းပညာရပ်က အရမ်း ဈေးကြီးတယ်"

နွားဝါကြီးက မြက်စားနေရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းမန် အံ့ဩသွားသည် ဓားပျံ သိုင်းပညာရပ်ကိုတောင် ဝယ်ရဦးမယ်ဆိုတာ သူ မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့် အခု သူက အတော်လေး ချမ်းသာနေပြီ ဖြစ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးချည်းပဲ တစ်သောင်းခုနစ်ထောင့်လေးရာ ရှိသည် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး ခြောက်ထောင်ဖိုးနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်း နှစ်သောင်းသုံးထောင့်လေးရာ ရှိသည်။

ညဘက်မှာ ကျန်းမန်က ကျင့်ကြံရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို မေးကြည့်သည်။ ဥပမာ အဓိက လမ်းကြောင်းကို ဘာရွေးမလဲ အရန် လမ်းကြောင်းကိုကော ဘာရွေးသင့်လဲ ဆိုတာမျိုးပင်။

ရလာတဲ့ အဖြေကတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြစ်မတင်ဘူး ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တွေအတွက်ကတော့ ဘာကျင့်ကျင့် အတူတူပဲ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ စကားတွေကို နွားဝါကြီးက ခိုးပြောသွားတယ်လို့ ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည်။ အရန် လမ်းကြောင်းအတွက် ကျန်းမန် စဉ်းစားကြည့်တော့ အစပျိုးရ လွယ်ကူပြီး အချိန် သိပ်မကုန်မယ့် ဟာမျိုးကိုပဲ ရွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဥပမာ အစီအရင် အဆောင်ရေးဆွဲခြင်း မျိုးပင်။

ရိုးရှင်းတဲ့ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ကျန်းမန်က အားနေမနေဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်နေခဲ့သည်။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဒီလောက် ထူထပ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပိုပြီး အသားကျလာနိုင်ပေမည်။ နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံတဲ့အခါ ပြဿနာ မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ဖို့ပင်။

နောက်တစ်နေ့

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အရှေ့ခြံဝင်း နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်

ကျောက်ယောင်ယောင်က မနက်စောစောကတည်းက ဒီကို ရောက်နေခဲ့သည်။ သူမက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ချောချောမွေ့မွေ့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်မှာ ပထမနှစ်နဲ့တင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်ကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒီလောက် အမြန်နှုန်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှာ ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ရှိမှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါပေမယ့် သူမ ထွက်လာပြီးနောက်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်ကို သွားမေးကြည့်ပေမယ့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ လူကိုတော့ မတွေ့ခဲ့ရချေ။ တစ်ဖက်လူက ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ ပထမ လို့ လိမ်ပြောသွားခဲ့သည်။

သူမကို တကယ်ပဲ အရေးမစိုက်ခဲ့တာပင်။ ဟန်ဆောင်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ကိုယ် ဟန်ဆောင်မယ့်လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိထားသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် အဲဒီလူကို ရှာမတွေ့တော့လည်း သူမက အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ပေ။

နောက်ပိုင်း တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ရချင်မှ ရတော့မှာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူရဲ့ အဲဒီပုံစံနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မလား ဆိုတာတောင် မသေချာချေ။

အဲဒီနောက် သူမက တခြားလူတွေ ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်သည်။ ဒီနှစ်ကြိမ်အတွင်း ယွန်းရှာတောင်ထွတ်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့သူက အယောက် နှစ်ဆယ့်သုံးယောက်လောက် ရှိသည်။

နောက်ပိုင်း နှစ်ခေါက် ထပ်ရှိသေးတယ် သူတို့တွေလည်း နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ထဲပဲ ပေါင်းဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။ အားလုံးပေါင်း အယောက် ငါးဆယ်လောက် ရှိလောက်ပေမည်။ နောက်ပိုင်းမှာ တခြားလူတွေလည်း တဖြည်းဖြည်း ရောက်လာကြသည်။ တော်တော်များများက ကျောက်ယောင်ယောင် သိတဲ့သူတွေချည်းသာ ဖြစ်သည်။

အများစုက သုံးနှစ်လောက် ပြန်လည်ကျင့်ကြံပြီးမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လာသူတွေ ဖြစ်ပေမယ့် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ခဏခဏ လုပ်ဖြစ်ကြတော့ သေချာပေါက် မှတ်မိနေတာပင်။ ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း ကျန်းမန်က ယွန်းရှာတောင်ထွတ် တပည့် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူမက အသေအချာ ယုံကြည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူမ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းမန်က အပြင်ကနေ ဝင်လာတာကို သူမ မြင်လိုက်ရလို့ပင်။

"သူက ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ"

ကျောက်ယောင်ယောင် စိတ်ထဲမှာ အံ့ဩသွားသည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ လူတွေကလည်း တော်တော်စုံနေပြီ တာဝန်ခံ ဆရာလည်း ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ သွားပြီး မေးဖို့က သိပ်အဆင်မပြေပေ။ ဒါပေမယ့် သူမက ဘေးနားက သူငယ်ချင်းတွေကိုတော့ မေးကြည့်လိုက်သည်။

"အန်းရုံ နင် သူ့ကို သိလား"

ကျောက်ယောင်ယောင်က နောက်ဘက်က ကျန်းမန် ထိုင်နေတဲ့ နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မေးလိုက်သည်။

အန်းရုံက သုံးနှစ်လောက် ပြန်လည်ကျင့်ကြံပြီးမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လာသူဖြစ်ပြီး ကြည့်ရတာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်လောက် ရှိကာ ရင်ဘတ်ကလည်း အတော်လေး ထွားကြိုင်းသည်။

သူမက ကျန်းမန်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ဆင်းရဲတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့လား တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"

ယုတ္တိအရဆိုရင် ဒီလို ဆင်းရဲတဲ့ ပုံစံမျိုးက မှတ်မိဖို့ အလွယ်ဆုံးပင်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆင်းရဲတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် ဆင်းရဲတဲ့ ပုံစံမျိုး အပြင်ကို အထင်းသား ပေါ်နေတဲ့သူက အရမ်းကို ရှားလို့ပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက သပ်သပ်ရပ်ရပ် နေချင်ကြတာပဲ မဟုတ်ပါလား။ ဆင်းရဲတဲ့ သူတွေလည်း ဒီလိုပါပဲ။

"ယွန်းရှာတောင်ထွတ်မှာ ဒီလိုလူမျိုး ရှိလို့လား"

ကျောက်ယောင်ယောင်က မေးလိုက်သည်။

"ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်မှာတော့ သေချာပေါက် မရှိဘူး"

အန်းရုံက အသေအချာ ပြောလိုက်သည်။ အဲဒီနောက် သူမက ဘေးနားက နောက်တစ်ယောက်ကို ထပ်မေးကြည့်သည်။ ရလာတဲ့ အဖြေကတော့ ချီသန့်စင်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်မှာလည်း အဲဒီလူ မရှိဘူးဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဒါဆို ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ် တခြား တောင်ထွတ်ကနေ ပြောင်းလာတာပင်။

ဘာလို့ ပြောင်းလာတာလဲ။ အနိုင်ကျင့်ခံရလို့ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘဲ တောင်ထွတ် ပြောင်းဖို့ လျှောက်ထားခဲ့တာ ဖြစ်လောက်သည်။ ဒီလောက် ဆင်းရဲတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ဆိုတော့ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

အန်းရုံလည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး ဒီလို ကိစ္စမျိုးက သူမနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလေ။ ကျောက်ယောင်ယောင်ကတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးမိသည်။ တစ်ဖက်လူက သူဟာ ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ ပထမပါလို့ အသေအချာကြီး ပြောခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် အနိုင်ကျင့်ခံရပြီး တောင်ထွတ် ပြောင်းလာတဲ့ ပုံစံမျိုး မပေါ်ချေ။

ဒါပေမယ့် သူမ အများကြီး မတွေးရသေးခင်မှာပဲ အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က ရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စုစုပေါင်း လူနှစ်ဆယ့်လေးယောက် ဆိုတော့ အကုန်စုံပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ အသံတွေ အကုန်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အားလုံးက တာဝန်ခံ ဆရာ စကားပြောလာမယ့် အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေကြသည်။

"ငါ့နာမည်က ယန်ရိချိုး လို့ ခေါ်တယ် နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ တာဝန်ခံပဲ ဒီကိုးနှစ်လုံးလုံး မင်းတို့ကို ငါက အုပ်ချုပ်ရမှာ မင်းတို့ အကုန်လုံး အဓိက လမ်းကြောင်း ဘာရွေးမလဲ ဆိုတာကို စဉ်းစားပြီးကြပြီလား ငါ နာမည်ခေါ်မယ် မင်းတို့က အဓိက ကျင့်ကြံရမယ့် အခြေခံ ကျင့်စဉ်ကို လာယူကြ ကျိုးပုဖန်"

ယန်ရိချိုးက နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဘာကျင့်ကြံမလဲ"

ယန်ရိချိုးက မေးလိုက်သည်။

"ဓားလမ်းစဉ်"

ကျိုးပုဖန်က ဖြေလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဓားလမ်းစဉ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အဓိက ကျင့်စဉ်က သူ့ရှေ့ကို ရောက်လာသည်။

"ကျောက်ယောင်ယောင်"

ယန်ရိချိုးက ထပ်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။ ကျောက်ယောင်ယောင်က မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဓားလမ်းစဉ်"

ယန်ရိချိုးက ဆက်ခေါ်သည်။

"အန်းရုံ"

သူမက ဖြေသည်။

"မှော်လမ်းစဉ်"

နာမည်တွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အခေါ်ခံနေရသည်။ နောက်ဆုံးကျမှ ကျန်းမန် အလှည့်ကို ရောက်လာသည်။

"ကျန်းမန်"

ယန်ရိချိုးက ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းမန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"မှော်လမ်းစဉ်"

ချက်ချင်းပင် စာအုပ် တစ်အုပ်က သူ့ရှေ့ကို ရောက်လာသည်။ အဲဒါက နင်းယွမ်ကျင့်စဉ် လို့ ခေါ်တဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက မှော်ပညာကို အဓိကထားတဲ့ ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

"မင်း မတ်တပ်ရပ်နေပြီဆိုမှတော့ အားလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါဦး ကြည့်ရတာ သူတို့က မင်းနဲ့ မရင်းနှီးကြဘူးထင်တယ် မင်း ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ဆိုတာကို ပြောပြလိုက်လေ"

ယန်ရိချိုးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်ကမှ ဝင်လာတာပါ မနေ့ကမှ တရားဝင် လာသတင်းပို့ဖြစ်တယ်"

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ စကားဆုံးသွားတာနဲ့ လူတွေက အတော်လေး အံ့ဩသွားကြသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်ကမှ ဝင်လာတာတဲ့လား။

ကျောက်ယောင်ယောင်ကတော့ ပိုပြီးတောင် အံ့ဩသွားသေးတယ် အချိန်တွေကို တွက်ကြည့်လိုက်တော့ ဆိုလိုတာက သူ ဂိုဏ်းကို လာသတင်းပို့တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာတင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားတာပေါ့။

သူက ပြန်လည်ကျင့်ကြံဖို့ မလိုဘူးလား။ ဒါဆို တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကကော။

"ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာ ပြန်လည်ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်ချက်တွေ ပြည့်မီနေတာကို ငါ နားလည်နိုင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် မင်းက တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကို ဘယ်အချိန်ကတည်းက သင်ယူထားတာလဲ"

ကျိုးပုဖန်က မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း အဲဒါကို သိချင်နေတာ"

ယန်ရိချိုးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ တကယ်ကို စဉ်းစားလို့ မရပါချေ။

"ငါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်မှ တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကို စပြီး ကျင့်ကြံတာ"

ကျန်းမန်က သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် အားလုံးက ကျန်းမန်ကို အံ့ဩမှင်တက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ကျောက်ယောင်ယောင်ကတော့ ပိုပြီးတောင် ခံစားနေရသေးတယ် တစ်ဖက်လူက သူမကို ဒီလို ပြောနေသလိုပင် ငါ ဂိုဏ်းထဲ မဝင်ခင်က နင်က ပထမ ငါ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာပြီးတော့ ငါက ပထမ ဖြစ်သွားပြီ ဟူ၍တည်း။

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ မင်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ တုန်းက ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ် ဟုတ်လား"

ယန်ရိချိုးက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာကို ထားလိုက်တော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်ရင်တော့ အဲဒီလို ဆက်လုပ်လို့ မရတော့ဘူးနော် ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ စိတ်နေသဘောထားက အရမ်း အရေးကြီးတယ် အဲဒီလို ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံတာက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေသလို စိတ်နေသဘောထားကိုလည်း ပျက်စီးစေတယ်

အစပိုင်းမှာတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမယ့် အချိန်ကြာလာရင် နာတာရှည်ရောဂါ ဖြစ်သွားနိုင်တယ် အဲဒီနောက်ပိုင်း ဆက်ပြီး တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်ရဲ့ ရှုခင်းတွေက အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ခံနေရတာ အခုဆိုရင် ညဘက် အရမ်း နောက်ကျတဲ့အထိ ကျင့်ကြံနေလို့ မရတော့ဘူး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြူခိုးတွေတောင် ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ အချိန်မရတော့ဘူး"

ယန်ရိချိုးက သတိပေးစကား ပြောလိုက်ပြီး အားလုံးကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ယွန်းရှာတောင်ထွတ်မှာ မြူခိုးတွေ နည်းနေတာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ စုပ်ယူခံလိုက်ရလို့လား။ သူကတော့ ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ နည်းပါးနေတယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာပင်။ ညအိပ်ပျက်ခံပြီး မကျင့်ကြံဖို့ ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

"ကဲ အခု မင်းတို့ကို ကျင့်စဉ်အကြောင်း ရှင်းပြမယ် ဒီသုံးလလုံးလုံး သေချာ ကျင့်ကြံကြ သုံးလ ကြာရင် ခြံဝင်းငယ်မှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာမေးပွဲ ရှိမယ် အရန် လမ်းကြောင်းတွေကိုတော့ မင်းတို့ဘာသာ ရွေးချယ်ပြီး သွားသင်ယူကြ တစ်ယောက်ကို နှစ်ခု ရွေးလို့ ရတယ် ဒါပေမယ့် သုံးလ ကြာရင် ဖြေရမယ့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာမေးပွဲမှာတော့ အရန် လမ်းကြောင်း အမှတ်တွေကို ထည့်မတွက်ဘူး"

ယန်ရိချိုးက ခဏရပ်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းမန် နားထောင်ရင်းနဲ့ တစ်ဖက်လူက သုံးလ ကြာမှ အရန် လမ်းကြောင်းတွေကို သွားသင်ယူဖို့ ပြောနေသလိုပဲလို့ ခံစားနေရသည်။

အခု အဓိက လမ်းကြောင်းကို သေချာ ကျင့်ကြံရင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပိုကောင်းမည် မဟုတ်ပါလား။ ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်ကတော့ ဘာကိုမှ စိတ်ပူမနေပါဘူး။ အားလုံးက အခုမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ခါစတွေပဲလေ အခုအချိန်မှာ သူတို့တွေက သူနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး အချိန်မှာ ရှိနေကြတာပင်။

အထူးသဖြင့် သူက ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံနေတာ မဟုတ်ပါလား။ သူတို့တွေ သူ့ကို လိုက်မီဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ပါရမီကလည်း သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေတော့ သူ ပျင်းရိလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။

တခြားလူတွေ ကျင့်ကြံရင် သူလည်း ကျင့်ကြံရမယ် တခြားလူတွေ အနားယူရင်တောင် သူက ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေရဦးမှာပဲ။ အချိန်ဆိုတာ လူကို စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူး လူရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလူတွေ ဘယ်လိုများ အိပ်ပျော်နေကြတာလဲ ဆိုတာ သူ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ဘူး။

ဘယ်သူ မှန်တယ် ဘယ်သူ မှားတယ် ဆိုတာကို သုံးလ ကြာရင် သိရမှာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အခုလောလောဆယ်တော့ နင်းယွမ်ကျင့်စဉ်ကို အရင် သင်ယူဖို့ လိုသည်။ ရက်နှစ်ဆယ်ပဲ အချိန်ကျန်တော့တယ် ကျင့်ကြံရ လွယ်မလွယ် ဆိုတာတော့ မသိသေးပေ။

ဆရာမ ယန် က သေချာ ရှင်းပြပေးပေမယ့် သူမက ရှင်းပြဖို့တင် ခုနစ်ရက် အချိန်ယူမယ်လို့ ပြောသည်။ သူမက လူတိုင်းကို ဒီခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ သေချာ စဉ်းစားဖို့နဲ့ သေချာ နားလည်သွားမှ စပြီး ကျင့်ကြံရင်လည်း နောက်မကျသေးဘူးလို့ ပြောခဲ့သည်။

ကျန်းမန်က ဘယ်လိုလုပ် စောင့်နိုင်မှာလဲ။ ပြန်ရောက်တာနဲ့ နွားဝါကြီးကို သွားရှာလိုက်သည်။ အသစ် ပြန်ရှင်းပြခိုင်း၏။ သူ ဒီညပဲ စပြီး ကျင့်ကြံတော့မည်။

ရှေးဟောင်း ခြံဝင်းငယ်ထဲမှာ မုန့်ချဲ့ဝေ့က ကြယ်ရောင်တွေ လင်းလက်နေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း ဘာတွေ တွေးနေမှန်း မသိချေ။

သူမရဲ့ ရှေ့မှာတော့ အလင်းလုံး အသစ်လေး တစ်လုံး ရှိနေတယ် သူမ စကားပြောလာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေပုံရ၏။

အဲဒီကနေ တစ်ဆင့် မသိနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုဆီကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ပင်။ မိုးလင်းတဲ့အထိ သူမ ဘာပြောရမလဲ ဆိုတာကို စဉ်းစားလို့ မရခဲ့ဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ ချင်းတိုက်က ဝင်လာသည်။

"သခင်မလေး"

ချင်းတိုက်က ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဘာသတင်းတွေ ရသေးလဲ"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က အလင်းလုံးလေးကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"လူငယ်မျိုးဆက်ထဲက ပါရမီရှင် တစ်ယောက်က ကံကြမ္မာဇယားရဲ့ အငွေ့အသက်ကို သတိထားမိသွားတယ်လို့ ပြောကြတယ်

အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတွေထဲက ဝူယွင်ဂိုဏ်း လို့ ခေါ်တဲ့ ဂိုဏ်းမှာလို့ ပြောကြတယ် နောက်တစ်ခုက"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ချင်းတိုက်က ဆက်ပြောကာ စကားပြောဖို့ တွန့်ဆုတ်နေသည်။

"နောက်တစ်ခုက ဘာဖြစ်လဲ"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က မေးလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက ကံကြမ္မာဇယားကို သတိထားမိတယ် ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမကတော့ သံသယ ဝင်နေတုန်းပင်။ သူမတောင်မှ ကံကြမ္မာဇယားရဲ့ အငွေ့အသက်ကို သတိမထားမိတာ တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတိထားမိနိုင်မှာလဲ။

"အဲဒီ ပါရမီရှင်က ပြောတယ် သူ သတိထားမိတဲ့ ကံကြမ္မာဇယားက ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေတယ်တဲ့ ဒါကြောင့် ဒါကြောင့် သခင်မလေးက ယောကျ်ားကို ဝူယွင်ဂိုဏ်းမှာ မြေမြှုပ်ပစ်ခဲ့တာလား"

ချင်းတိုက်က သတိထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ကိုယ်တိုင် မြေမြှုပ်ပစ်ခဲ့တာလို့ နင် ဘယ်လို သေချာနေတာလဲ ငါ အဲဒီကို သွားလို့ မရဘူး ထင်တယ်"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ချင်းတိုက်ကို ကြည့်ပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ပြောလိုက်သည်။ ချင်းတိုက် မျက်လွှာချလိုက်၏။

သခင်မလေးက တကယ်ပဲ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ဖူးပြီး ပြန်လာတော့ အိမ်ထောင်သည် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ယောက်ျား ရဲ့ သတင်း အစအနတောင် မကြားရတော့ချေ။

မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရပြီလို့ ယူဆတာကလည်း ယုတ္တိရှိပေသည်။ ဒါပေမယ့် သခင်မလေးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ယောက်ျား တကယ်ပဲ မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရပြီလို့ ပြောချင်တာလား။ မုန့်ချဲ့ဝေ့က အရင်တုန်းကတော့ သံသယ ဝင်နေခဲ့တာ အခုကြည့်ရတာ အဲဒီ လူငယ်လေးက လိမ်ပြောနေတာပဲ ဖြစ်၏။

"သေချာ စောင့်ကြည့်ထားလိုက် သူ တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ ဆိုတာကို"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် ချင်းတိုက်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။ သူမ အခုအချိန်အထိ ယောက်ျား က သခင်မလေးရဲ့ သတ်တာကို ခံလိုက်ရပြီလား ဆိုတာကို သေချာ မသိသေးချေ။

သခင်မလေးရဲ့ အပြုအမူကို ကြည့်ရတာ လူသတ်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ တူသလိုလို မတူသလိုလို ဖြစ်နေသည်။ လူထွက်သွားပြီးမှ အလင်းလုံးလေးက မုန့်ချဲ့ဝေ့ရဲ့ ရှေ့မှာ ပြန်ပေါ်လာ၏။

"ယောက်ျားက တစ်ချိန်လုံး ထွက်မလာတော့ အခုဆို သူတို့တွေက ရှင် သေသွားပြီလို့ ပြောနေကြပြီ ဒါတင်မကသေးဘူး ကျွန်မက ရှင့်ကို ဝူယွင်ဂိုဏ်းမှာ မြေမြှုပ်ပစ်လိုက်ပြီလို့တောင် ပြောနေကြတယ်

အခု တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီကို သွားနေပြီ ယောက်ျား ကျွန်မကို အဲဒီကို သွားပြီး ရှင်းပြပေးဖို့ ကူညီပေးမလား"

သူမရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ အသံလေးက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နူးညံ့သွားသည်။