အခန်း ၁၀၈

အခန်း (၁၀၈) ဪ... မင်းက မိန်းမကို အားကိုးနေတာကိုး

စာလုံးတစ်လုံးချင်း၊ ဆုလာဘ်တစ်တန်းချင်းက ယွီဝမ်ယီကို ခဏတာ တွေဝေသွားစေခဲ့သည်။

သူမ မျက်စိများ မှားနေသလားဟုပင် သံသယဝင်မိသွား၏။

ထိုအရာများက သူမနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ပါသလား။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် လူတိုင်းက သူမကို လှမ်းကြည့်နေကြပြီး ထိုအားကျသော အကြည့်များက အလွန် စစ်မှန်လှပေသည်။

ယခင်က သူမက အခြားသူများကို ကြည့်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် ဆရာမရှ က သူမကို တွန်းလိုက်သည်။

"မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အံ့ဩစရာ ရှိနေပုံရတယ်"

ထိုအခါမှသာ ယွီဝမ်ယီ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့၏။

သူမ... ရတနာကြီး တစ်ခု ကောက်ရလိုက်သလိုပါပဲ။

လဝက်အတွင်း အခြားသူများ သုံးနှစ် လျှောက်ရမည့် လမ်းကို လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမက ဓားပိုက်ထားသော စီနီယာကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

တစ်ဖက်လူက သူမနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသောအခါ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နောက်မှ တွေ့မယ်"

ထို့နောက် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ဆက်နေရန် မျက်နှာ မရှိတော့ချေ။

ယွီဝမ်ယီလည်း သူ့ကို ဂရုမစိုက်အားတော့ဘဲ ယွန်းရှာတောင်ထွတ်သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့သည်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု နေရာက အမြဲတမ်း နည်းပါးခဲ့ပြီး သူမ နေရာရစက ကျင့်စဉ်နှင့် သိုင်းပညာရပ်များအပေါ် လုံလောက်သော ပါရမီရှိပြီး ချမ်းသာသော သူတစ်ယောက်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့် ယခင်က ဖန်ထျန်းချန် ကဲ့သို့သော သူမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အလွန် တည်ငြိမ်ပေလိမ့်မည်။

အနည်းဆုံးတော့ အရှုံးမပေါ်နိုင်ချေ။

ကျန်းမန်ကို ရွေးချယ်မိခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ဆရာမရှ က သူမကို တစ်ကြိမ် ပြောပြခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူမ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

တကယ်ကို မဆိုးလှသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အားနည်းသွားမည်ဟု ခံစားခဲ့ရ၏။

ဖန်ထျန်းချန်ကသာ အသင့်တော်ဆုံး ပစ်မှတ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မူလကတည်းက ကျန်းမန်အတွက် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အစနှင့် အဆုံး ညီညွတ်သင့်သည်ဟု တွေးကာ ကျန်းမန်ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏。

အဆိုးဆုံးဆိုလျှင်တောင် အရှုံးပေါ်မည်မဟုတ်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတော့...

တစ်ဖက်လူက လဝက်အတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်သွားခြင်းမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့ချေ။

သူမက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ဖြစ်ပါလျက် ယခုမှသာ သိရှိရ၏။

အပြစ်တင်ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

——

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းရုံက မျက်လွှာချကာ ချစ်ရွှေတောင်ထွတ်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေ၏။

ယနေ့က အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်မည့်နေ့ဖြစ်ရာ သူက ဖက်တီးလေး၏ သူငယ်ချင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။

သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် သူ၏ အမြင်က မှန်ကန်သည်၊ တစ်ဖက်လူက အာရုံစိုက်ရန် မထိုက်တန်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်၏ ထိပ်ဆုံးစာရင်းတွင် သူ့ကို လုံးဝ မတွေ့ရချေ။

ဖက်တီးလေး သူငယ်ချင်းရွေးချယ်မှု အဆင့်အတန်းကို သိရှိရန် သူက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အားလုံးကို အသေအချာ ရှာဖွေခဲ့ပြီး ဤကျန်းမန် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို ကြည့်ချင်ခဲ့၏။

သို့သော် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်ရှိ ခြံဝင်းငယ် အားလုံးကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဤသူကို မတွေ့ရချေ။

သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူများကို မေးမြန်းကြည့်မှသာ အဖြေကို သိရှိလိုက်ရ၏။

ကျန်းမန်က ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်တွင် မဟုတ်ဘဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းထဲဝင်ပြီး ဆယ့်ငါးရက်အတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။

သိချင်စိတ်ဖြင့် သူက ယွန်းရှာတောင်ထွတ်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ပထမဆုံး စာမေးပွဲတွင် ပထမနေရာကို ရယူထား၏။

ခြံဝင်းငယ်၏ ပထမ ဖြစ်သော်လည်း...

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ ဖြစ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်တွင် တစ်ခြံတည်း ပထမ ဖြစ်ရန်မှာမူ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

တောင်ထွတ်တစ်ခုတွင် တစ်နှစ်လျှင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ် တစ်ခုသာ ရှိပြီး အားလုံးက ချီသန့်စင်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်နှင့် ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းငယ်တို့မှ ယှဉ်ပြိုင် တက်လှမ်းလာသူများသာ ဖြစ်ကြ၏。

ကျန်းမန်၏ နာမည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ နောင်တရသွားခဲ့သည်။

တခြားသူတွေအပေါ် သဘောကောင်းကောင်း မထားတတ်လို့ အခုလို ခံရခက်တဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာပဲ။

ထို့ကြောင့် သူက ဖက်တီးလေးကို သွားမေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။

အချို့ကိစ္စများကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းမန်က သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သော်လည်း မကြာမီတွင် သူ့ကို ကျော်တက်သွားတော့မည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် တစ်ဖက်လူက အတိတ်က ကိစ္စများကို ပြန်လည် သတိရလာပါက...

သူသည် ကြီးမားသော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရရန် အလွန် လွယ်ကူသွားပေမည်။

ယခင်ကလည်း သူ ဤသို့ပင် လူများကို အထင်သေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ပြဿနာ တစ်ခါမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးချေ။

အထူးသဖြင့် လော့ယွင်မြို့မှ ထွက်လာသူများထဲတွင် အရေးစိုက်စရာလူ သိပ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် အမြဲရပ်နေပါက ဖိနပ်မစိုဘဲ မည်သို့ နေနိုင်မည်နည်း။ ငယ်ရွယ်စဉ်က သူသည် အခြားသူများနှင့် သင့်မြတ်စွာ နေထိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ဖူး၏။

စွမ်းအားများ ပိုမို ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ အခြားသူများ အောင်မြင်လာသည်ကို မမြင်တွေ့ရတော့ချေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် မျှော်လင့်မထားဘဲ အောင်မြင်လာပြီး တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းလာမည့် သူမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရန် အလွန် ခက်ခဲကြောင်း သူ နားလည်လာခဲ့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူများက အစကတည်းက တောက်ပနေသင့်သောကြောင့်ပင်။

စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းရုံက ဖက်တီးလေးထံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဖက်တီးလေးက ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ရေလောင်းနေပြီး လော်ရွှမ်ကမူ ဝိညာဉ်ဆေးပင် အချို့ကို ပြုပြင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏。

"အစ်ကိုလတ်"

ဖက်တီးလေးက ရောက်လာသူကို အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းရုံက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"ကျန်းမန်က ယွင်ချန်ဌာနခွဲမှာတုန်းက သူ့ကို ရန်စတဲ့သူတွေ ရှိလား"

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့၊ အများကြီးပဲ"

ဖက်တီးလေးက ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။

"သူ့ကို ရန်စတဲ့သူတွေ နောက်ဆုံး ဘယ်လို လုပ်ကြလဲ"

ကောင်းရုံက မေးလိုက်၏။

ဖက်တီးလေးက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။

"ဖန်ယုံ သေချာ သိလောက်တယ် သူလည်း ကျန်းမန်ကို ရန်စခဲ့ဖူးတယ်လို့ ကြားတယ်"

ဖန်ယုံ၏ အခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် ကောင်းရုံက တစ်ဖက်လူကို သွားရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မထွက်ခွာမီ ဖက်တီးလေးက စေတနာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလတ်၊ အစ်ကိုကျန်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်နေပြီနော် သူ့အပေါ် နည်းနည်းလေး ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံပါ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကောင်းရုံက သူ့ကို မေးလိုက်၏။

"မင်း ဘယ်အချိန်ကတည်းက သိတာလဲ"

ဖက်တီးလေးက အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ပြီး သတိပေးချင်ခဲ့သော်လည်း လူကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။

ကောင်းရုံက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏。

"နောက်ပိုင်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိရင် ငါ့ကို လာရှာလို့ ရတယ် အကြီးကြီးတွေတော့ ငါ မကူညီနိုင်ဘူး အသေးအမွှားတွေဆိုရင်လည်း ငါ မကူညီချင်ဘူး ဒါပေမယ့် မင်း ငါ့ကို လာပြောလို့ ရတယ်"

ထို့နောက် ဖက်တီးလေးက တစ်ဖက်လူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လော်ရွှမ်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေးလော် ငါ့ အစ်ကိုလတ် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လော်ရွှမ် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်၏。

"ကျန်းမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်နေပြီဆိုတာ သူ့ကို မပြောပြခဲ့လို့ မင်းကို အပြစ်တင်နေတာ ဖြစ်မယ်"

"အရှုံးခံတာက ကောင်းချီး တစ်ခုပဲလေ"

ဖက်တီးလေးလည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

—

"ကျန်းမန်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အားလုံးရဲ့ နည်းလမ်းက အတူတူပါပဲ"

ဖန်ယုံက ရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကောင်း မိသားစုမှ သခင်လေးက ကျန်းမန်ကို မည်သို့ ရန်စမိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း...

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ အမှန်တကယ် အတွေ့အကြုံ ရှိပေသည်။

"မင်း အရင်က သူ့ကို ရန်စဖူးလား"

ကောင်းရုံက မေးလိုက်၏။

ဖက်တီးလေးဆီမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ မနှောင့်နှေးခဲ့ချေ။

အချိန်မီမည် မဟုတ်မည်ကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်၏။

ဖန်ယုံက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း ရန်ငြိုး အနည်းအကျဉ်း ရှိခဲ့ဖူးတယ် နောက်ပိုင်းတော့ ပြေလည်သွားပါတယ်"

ကောင်းရုံက နည်းလမ်းကို မေးမြန်းလိုက်၏။

ဖန်ယုံ၏ အဖြေက အလွန် ရိုးရှင်းသည်၊ ကျန်းမန်က ဆင်းရဲသား တစ်ယောက် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် လတ်တလောတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝင်ငွေ သိပ်မရှိသေးသော ဆင်းရဲသား တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ရက်အနည်းငယ် ကြာပါက သူ့ထံတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှိလာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကောင်းရုံ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ဖန်ယုံက ကိုယ်တိုင် ဥပမာပေးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်၊ သူ့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ရှိပြီး ယခု တိုးတက်လာသဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပိုများလာကြောင်း ပြောပြ၏။

ကျန်းမန်ကတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ၊ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပမာဏက အများကြီး ပိုများလာမည်မှာ သေချာသည်။

သေချာပေါက် သူက ငါးရာ ပိုရလာကြောင်းကိုတော့ ပြောမည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းရုံက ဤကိစ္စမျိုးကို နားလည်သွားပြီးနောက် ဖန်ယုံကို ယခင်က ဘယ်လောက် ပေးခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းလိုက်၏。

"တစ်သောင်း နှစ်ထောင်"

ဖန်ယုံက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

"သခင်လေးကောင်း လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက သိပ်ပြီး မလွန်ကဲဘူးဆိုရင် ခန့်မှန်းခြေ တစ်သောင်းခုနစ်ထောင်၊ တစ်သောင်းရှစ်ထောင် လောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်အချင်းချင်း ဖြစ်နေတဲ့ ရန်ငြိုးမို့လို့ပါ"

"ကျွန်တော် အဲဒီတုန်းက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ"

"သခင်လေးကောင်းသာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် သွားပြောပေးပါ့မယ်"

"အခုချက်ချင်း သွားလိုက်ပါ"

ကောင်းရုံက ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။

ယွန်းရှာတောင်ထွတ်….

ချောက်ကမ်းပါး အစွန်း။….

ကျန်းမန် အံ့ဩသွားသည်။

"ဘယ်လောက်"

"သူ့ဆီက တစ်သောင်းငါးထောင် တောင်းလိုက်မယ်လို့ ငါပြောမယ် ငါက သုံးထောင် ယူမယ်လေ"

ဖန်ယုံက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူငယ်ချင်း၊ သူငယ်ချင်းကောင်းပဲ။

ကျန်းမန် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်၊ ယခင်က ဖက်တီးလေး၏ အစ်ကိုလတ်က စကား အနည်းငယ်သာ ပြောခဲ့သဖြင့် သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်လောက်ဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဟု ထင်ထားခဲ့၏။

တစ်သောင်းငါးထောင် တောင် တက်သွားတာ ဘယ်လိုလုပ် တက်သွားတာလဲ။

ဖန်ယုံက အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ဖန်ယုံက တကယ် လူကောင်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ကျန်းမန် လေးစားသွားရ၏။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးထောင်လောက် ပေးခဲ့တာကို တစ်သောင်း နှစ်ထောင်လို့ တကယ်ပဲ ပြောရဲတယ်။

အပြင်ထွက်ရင် ကိုယ့်တန်ဖိုးကို ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ရတာပဲ။

"သဘောတူတယ်"

ကျန်းမန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောင်းရုံဘက်မှ သတင်း ရလာခဲ့၏။

ဖန်ယုံ၏ ဖျောင်းဖျမှုဖြင့် တစ်သောင်းရှစ်ထောင်မှ တစ်သောင်းငါးထောင်သို့ လျော့ကျသွားသည်။

ကောင်းရုံက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင် မြတ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် ကျန်းမန်ကို တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အလွန် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် တောင်းပန်ခဲ့သည်။

ကျန်းမန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အားလုံးက သူငယ်ချင်းတွေပဲ၊ အရင်က ကိစ္စတွေကို သူ မေ့သွားပြီဟု ပြောလိုက်၏။

တကယ်တော့ မကြာခင်မှာပဲ သူ တကယ် မေ့သွားတော့မှာပါ။

အမြဲတမ်း ရှေ့ကိုပဲ သွားနေတဲ့သူက အတိတ်ကို ပြန်မကြည့်နိုင်ပါဘူး။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်ဖို့ကသာ အရေးအကြီးဆုံးပဲလေ။

ကောင်းရုံ ထွက်သွားခဲ့ပြီး လမ်းတွင် သက်ပြင်းကို လေးလေးနက်နက် ချလိုက်၏။

အပြန်လမ်းတွင် လော်လုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရာ တစ်ဖက်လူက ကျန်းမန်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို လာပြောပြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ"

ကောင်းရုံက ဖြေလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသော် လော်လု နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းရုံက သူမကို အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို ပြောပြလိုက်၏。

"ဒါက ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနိုင်မလား"

လော်လုက မေးလိုက်သည်။

ကောင်းရုံက ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဘာပြဿနာ ရှိနိုင်မှာလဲ ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင် မြတ်သွားတယ်၊ သူတို့ကလည်း ပွဲစားခ ရသွားတယ်၊ ကာယကံရှင်လည်း ကျေနပ်သွားတာပဲလေ"

"တော်တော် ကောင်းပါတယ်"

"အရှုံးခံတာက ကောင်းချီး တစ်ခုပဲလေ၊ ငါ ဒီအရှုံးကို ခံလိုက်တော့ သူတို့က အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပျော်သွားကြတာပေါ့"

"နောက်တစ်ခုက ရှောင်ကောင်းရဲ့ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူး"

လော်လု အတော်လေး အံ့ဩသွား၏။

သို့သော် အခြားစကားများ ဆက်မပြောတော့ချေ။

လော်လုကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကောင်းရုံက တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာခဲ့သည်။

နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပေါင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်၏။

နှမြောတသသော မျက်နှာထားဖြင့် "ငါတော့ အရှုံးပေါ်သွားပြီကွာ" ဟု အော်လိုက်သည်။

——

ကောင်းရုံတို့ကို ပြန်လွှတ်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းမန်က ယွီစီနီယာ ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

လာပြီ၊ အခွင့်အရေးတွေ တိုးမြှင့်ပေးဖို့ လာပြီ။

"စီနီယာယွီ"

ကျန်းမန်က သွားကြိုလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ယီက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ရင်း အခုထိ မယုံနိုင်သေးသလို ခံစားနေရဆဲပင်။

"မင်း တကယ်ပဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်သွားပြီလား ပြီးတော့ ခြံဝင်းငယ် အသစ်မှာလည်း ပထမလား"

ကျန်းမန်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏。

"စာမေးပွဲက သိပ်အဆင်မပြေပေမယ့် ကံကောင်းပြီးတော့ ပထမ ရခဲ့ပါတယ်"

"သိပ်အဆင်မပြေဘူး ဟုတ်လား"

ယွီဝမ်ယီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အကြမ်းဖျင်း ဘယ်လောက် ရခဲ့လဲ"

ကျန်းမန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏。

"နည်းနည်းတော့ လိုသွားတယ် ကိုးဆယ့်ရှစ်မှတ်ပဲ ရတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယွီဝမ်ယီ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လောက်"

ကျန်းမန်က စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောပြလိုက်၏。

ယွီဝမ်ယီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်၊ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

နွားဝါကြီးက ဒီဘက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီး မြက်ကို ဆက်စားနေလိုက်၏။

အချိန်အတော်ကြာမှ ယွီဝမ်ယီက စကားပြန်ပြောလာသည်။

"မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက ငါ့ကို အံ့ဩသွားစေတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက သဘာဝကျကျ တိုးလာမှာပါ"

"လောလောဆယ် မင်းက တစ်လကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင် ရနေတာ၊ အခု သုံးဆ တိုက်ရိုက် တိုးပေးမယ်၊ တစ်လကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ထောင် ရမယ်"

"ဒုတိယ အချက်ကတော့ နေထိုင်စရိတ် လျှော့ပေးတာက နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ကနေ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အထိ တိုးသွားမယ်"

"ဆေးလုံး လျှော့ပေးတာက နှစ်ရာခိုင်နှုန်း ကနေ ငါးရာခိုင်နှုန်း အထိ တိုးသွားမယ်"

"မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက တကယ်ကို ကြီးမားတယ်၊ ငါလည်း မြတ်သွားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင် ထပ်ထောက်ပံ့ပေးမယ်၊ အဲဒီအပြင် ဓားပျံသန်းရေး သိုင်းပညာရပ် ကိုလည်း ပေးမယ်"

ပြောရင်းနှင့် သူမက စာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ကို ထုတ်ပေးကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း စာအုပ်ကို ယူပြီး သိုင်းပညာရပ် ဖြန့်ဝေရေး ဌာနကို သွားပြီး မှတ်ပုံတင်ရမယ် မဟုတ်ရင် ဓားပျံသန်းရေး သိုင်းပညာရပ်ကို တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံတယ်လို့ အထင်ခံရလိမ့်မယ်"

ကျန်းမန်က ဒီနေ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေနဲ့ အပစ်ခံရပြီး မူးမေ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

အရမ်း များလွန်းတယ်။

ကံကောင်းလို့ ဒီလ အိမ်လခ မပေးရသေးတာ။

ဒုတိယ အချက်အနေနဲ့ သုံးလနေရင် ချန်ချီဝမ် လာတောင်းရင်လည်း သူ ပြန်ဆပ်နိုင်ပြီလေ။

အနာဂတ်က မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ။

အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် သူက ယွီစီနီယာ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏。

"ဓားပျံသန်းရေး သိုင်းပညာရပ်တောင် ပေးတာ ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက်လောက်ကော မပေးချင်ဘူးလား"

"မရှိဘူး"

ယွီဝမ်ယီက ငြင်းလိုက်သည်။

ကျန်းမန်လည်း မနှမြောပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတစ်ခေါက် ရလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက အများကြီး ဖြစ်နေပြီလေ။

နောက်တစ်ခါပေါ့။

"ဒါနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးတက်လာရတာလဲ"

ယွီဝမ်ယီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏。

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ပါရမီက ကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ တခြားလူတွေထက် ပိုကြိုးစားလို့လေ"

ကျန်းမန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေလိုက်သည်။

"လူတိုင်းက နေ့တိုင်း ကျင့်ကြံနေကြတာပဲ၊ ဘယ်လောက် ပိုကြိုးစားနိုင်မှာလဲ"

"ငါ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာကတည်းက တစ်ခါမှ မအိပ်ဖူးဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယွီဝမ်ယီ အံ့ဩသွား၏။

"ဒါက စိတ်အာရုံကို ထိခိုက်စေပြီး၊ ကျင့်ကြံလို့ မတိုးတက်နိုင်အောင် ဖြစ်စေ..."

တစ်ဝက်လောက် ပြောပြီးချိန်တွင် ယွီဝမ်ယီ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ကိုးဆယ့်ရှစ်မှတ် ရထားတဲ့ အမှတ်အမြင့်ကြီးက၊ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် တိုးတက်လို့ မရနိုင်ဘူး ဆိုတာနဲ့ လုံးဝ သက်ဆိုင်မှု မရှိဘူးလေ။

ဒီလို အကြံပေးတာက လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး။

ပုံမှန်အားဖြင့် ပထမဆုံး စာမေးပွဲက နင်းယွမ်ကျင့်စဉ် ရဲ့ တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးတာ ဖြစ်ပြီး အမှတ်တွေက အရမ်း မြင့်လေ့ မရှိဘူး၊ နောက်ထပ် တစ်လ နှစ်လလောက် နေမှ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အာရုံ တိုးတက်လာပြီး ဝှက်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သန့်စင်မှု ကို လုပ်နိုင်မှာ။

အဲဒီကျမှ အမှတ်တွေက အများကြီး တက်လာမှာ။

ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။

ယွီဝမ်ယီက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းဘာသာမင်းပဲ ကြည့်လုပ်တော့ မင်းလို အခြေအနေမျိုးကို ငါလည်း မကြုံဖူးဘူး၊ ဆက်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ပါ ငါက မင်းအတွက် ပိုကောင်းတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရအောင် ကြိုးစားပေးမယ်"

"ဒါပေမယ့် မင်း တခြားသူတွေနဲ့ စာချုပ် သွားမချုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"သူတို့က များသောအားဖြင့် ခြေနင်းတုံး အဖြစ်ပဲ အလိုရှိကြတာ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ပါရမီကို အလကား မဖြုန်းတီးပစ်လိုက်နဲ့"

"ဒုတိယ အချက်ကတော့ ဆရာတင်တဲ့ အခါမှာလည်း သတိထားရမယ်၊ သူတို့ကလည်း မင်းကို စာချုပ်တချို့ ချုပ်ခိုင်းလိမ့်မယ်"

"မင်းရဲ့ အလားအလာတွေကို အသုံးချပြီး သူတို့အတွက် လမ်းခင်းပေးဖို့လေ"

"ဒါပေမယ့် စိတ်ချပါ၊ ငါတို့ကြားမှာ စာချုပ် မရှိပါဘူး၊ ဒါက ဂိုဏ်းက ပေးတဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပဲ"

"မင်း တိုးတက်လာရင် ငါလည်း ဂိုဏ်းကနေ ဆုလာဘ်တွေ ရမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်း ရတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက တခြား မိသားစုတွေ ပေးတာလောက်တော့ များမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့ ငါက မိသားစု တစ်ခုခုကို ဝင်လိုက်မယ် ပြီးတော့ သူတို့နဲ့ စာချုပ် ချုပ်လိုက်မယ် ဆိုရင်၊ စီနီယာမမ ဆီက အရင်းအမြစ်တွေကို ရနိုင်သေးလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်၏。

ယွီဝမ်ယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရတယ်၊ မဆန့်ကျင်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါ အကြံမပြုချင်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို သူတို့က ကန့်သတ်ထားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ငါ အမြတ်နည်းသွားရင် ရှုံးသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းမန်က နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ယွီဝမ်ယီက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် မကြာသေးခင်က အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဂိုဏ်းကို လာတယ်လို့ ကြားတယ်၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တံခါး တစ်ခုကို ယူလာပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ထဲက လူတချို့ကို ရွေးပြီး ဝင်ခိုင်းမယ်တဲ့"

"အတွေ့အကြုံ ယူတဲ့ သဘောမျိုးပေါ့၊ နေရာ ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်"

"မင်း သေချာ ကြိုးစားပါ၊ ငါ မင်းအတွက် နေရာတစ်ခု ရအောင် ကြိုးစားပေးမယ်"

"ဒါပေမယ့် တောင်းဆိုချက်က အတော်လေး မြင့်လောက်တယ်၊ အနည်းဆုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် လောက် ရှိမှ ရမယ်"

"တကယ်လို့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မမီရင်တော့ ထားလိုက်တော့"

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဟုတ်လား။

ကျန်းမန်က အရင်က မွေးရာပါ ရွှေဝါရောင် မန္တန်အိုး ကို ချက်ချင်း သတိရသွား၏。

တကယ်လို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ တခြား ပစ္စည်းတွေ ရှိနေရင်၊ သူ့ရဲ့ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ပါရမီတွေကို ထပ်ပြီး လှုံ့ဆော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ခန့်မှန်းခြေ ဘယ်အချိန်လောက် ဖြစ်မလဲ"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"မသိဘူး၊ တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက်တော့ ကြာဦးမယ် ထင်တယ်၊ မင်းအတွက်တော့ မျှော်လင့်ချက် သိပ်မရှိဘူး၊ မင်းကို ပန်းတိုင်တစ်ခု ပေးထားရုံ သက်သက်ပဲ"

ယွီဝမ်ယီက ပြောလိုက်၏။

ကျန်းမန်က တွက်ကြည့်လိုက်တယ်၊ နှစ်နှစ် ဆိုရင်တော့ လောက်လောက်ပါတယ်။

"ဒါနဲ့ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးတက်လာရတာလဲ ဆိုတာ ညအိပ်ပျက်ခံတာ ကလွဲပြီး တခြား အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလား"

ယွီဝမ်ယီက အတော်လေး နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ကျန်းမန်က အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်တော့ တစ်ခု ရှိနိုင်တယ်"

"ဘာလဲ"

ယွီဝမ်ယီက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်၏。

"ငါက နတ်သမီးလေး တစ်ပါးကို လက်ထပ်လိုက်လို့ ဖြစ်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယွီဝမ်ယီ ကြောင်အမ်းသွားပြီး အံ့ဩစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နတ်သမီးလေး ဟုတ်လား"

ကျန်းမန်က သေချာစွာ ဖြေလိုက်၏。

"ဟုတ်တယ်၊ နတ်သမီးလေး"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယွီဝမ်ယီ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းက ဆင်းရဲပေမယ့် ကြိုးစားလို့ အောင်မြင်လာတာလို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ၊ ဪ... မင်းက မိန်းမကို အားကိုးနေတာကိုး"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ"

"အရင်က အဖော် ရှိရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်မယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့ဖူးတာကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပါတယ်"

"မင်းရဲ့ အဖော်က ဒီလောက် ချမ်းသာတယ် ဆိုတာ ငါ တကယ် မသိခဲ့လို့ပါ"

"ဒါဆိုရင် မင်း တခြား မိန်းကလေးတွေနဲ့ ခပ်ဝေးဝေး နေပါ၊ မဟုတ်ရင် သူက မင်းကို အထင်လွဲသွားလိမ့်မယ်"

"မင်း အမြန် တိုးတက်ဖို့ကို နှောင့်နှေးစေလိမ့်မယ်"

ပြောရင်းနှင့် ယွီဝမ်ယီက နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက် အကွာအဝေး ဆိုရင် ရလောက်ပြီ၊ နောက်ပိုင်း မင်း သေချာ ကြိုးစားပါ၊ နေရာ ရဖို့ ကိစ္စကို ငါ့တာဝန် ထားလိုက်"

မှာစရာ ရှိတာလေးတွေ ထပ်မှာပြီးနောက် ယွီဝမ်ယီ ထွက်သွားတော့သည်။

ကျန်းမန်က ဘေးမှာရှိတဲ့ နွားဝါကြီးကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။

"အဝါကြီး၊ သူ ယုံသွားတာလား"

"မင်း မပျော်ဘူးလား၊ အမှန်အတိုင်း ပြောတာကို လူတစ်ယောက် ယုံသွားပြီလေ"

နွားဝါကြီးက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ပါရမီက ရေတွေ ရောနေပြီပေါ့။

ထို့နောက် ကျန်းမန် အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ပေ၊ နတ်သမီးလေးကို လက်ထပ်နိုင်တာကလည်း ပါရမီ တစ်မျိုးပဲလေ။

တခြားလူတွေ ဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယား ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ငါ့ဆီမှာတော့ ကံကြမ္မာဇယား က နောက်ကနေပဲ လိုက်နိုင်တာလေ။

ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ဒီနေ့ ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို တွက်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ကောင်းရုံ ဆီက တစ်သောင်း နှစ်ထောင်၊ ယွီစီနီယာမမ ဆီက ငါးထောင် နဲ့ ဓားပျံသန်းရေး သိုင်းပညာရပ်…..

ကိုယ်ပိုင် နှစ်သောင်း ခြောက်ထောင်နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင်…..

စုစုပေါင်း လေးသောင်း သုံးထောင်။

အိမ်လခ ခြောက်ထောင့် သုံးရာ နုတ်လိုက်ရင် သုံးသောင်း ခြောက်ထောင့် ခုနစ်ရာ ကျန်မယ်။

ချန်ချီဝမ် ဆီက အကြွေး သုံးသောင်း လေးထောင် ကို နုတ်လိုက်မယ် ဆိုရင် မနည်းတော့ လောက်ငှသွားတာပဲ။

ဖက်တီးလေးဆီက ထောင်ဂဏန်းလောက် ရှိသေးတယ်လေ။

"ကြည့်ရတာ ဆက်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်မှ ဖြစ်မယ်၊ နောက်ပြီး ဆရာတင်တဲ့ ကိစ္စ ဘယ်လိုလဲ ဆိုတာလည်း ကြည့်ရဦးမယ်"

နောက်တစ်နေ့…..

ကျောက်ယောင်ယောင်က အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

မနေ့ညက သူမ အနားယူချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် လှဲအိပ်လိုက်တိုင်း ကျန်းမန် ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက ခေါင်းထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်။

"မင်းတို့ အိပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ငါက ရှေ့ကို ဆက်သွားနေတယ်။"

"မင်းတို့ ဘယ်လိုများ အိပ်ပျော်ကြတာလဲ"

ပြီးတော့ သူမက ကျိုးပုဖန် က ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံနေမလား၊ အန်းရုံ ကကော ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံနေမလား လို့ တွေးမိတော့ လူတိုင်းက သူမရှေ့ကို ရောက်သွားသလို ခံစားရပြီး ဘယ်လိုမှ အိပ်မပျော်တော့ဘူး။

မကျင့်ကြံရင် သူမ စိတ်မချမ်းသာဘူး။

တခြားသူတွေကော ကျင့်ကြံကြသလား ဆိုတာကို သူမ အရမ်း သိချင်နေခဲ့တယ်။

အထဲဝင်ဝင်ချင်းပဲ ကျန်းမန် ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ နေရာမှာ ထိုင်ပြီး ဘာတွေ ဖတ်နေမှန်း မသိဘူး။

သိချင်စိတ်နဲ့ သူမ အနားသွားပြီး မေးကြည့်လိုက်၏。

"အရင်က ဘယ်သူတွေ ငါ့ကို လှောင်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ကြည့်နေတာ"

ကျန်းမန်က စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်ယောင်ယောင်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက မှတ်ဉာဏ် သိပ်မကောင်းတော့ ခဏခဏ ပြန်ထုတ်ဖတ်ဖို့ လိုတယ်"

ကျောက်ယောင်ယောင် "..."

ထို့နောက် သူမက အခုလေးတင် ဝင်လာတဲ့ အန်းရုံ ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

အန်းရုံ ရဲ့ ရင်ဘတ်က လှုပ်ခါနေပြီး မျက်နှာကလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေတယ်။

မှတ်စုစာအုပ်မှာ မှတ်ခဲ့တဲ့ နေ့ကို ပြန်တွေးပြီး သူမ အရမ်းကို နောင်တရနေမိတယ်။