အခန်း ၁၁၁

အခန်း (၁၁၁) မုန့်ချဲ့ဝေ့ ငါ မုဆိုးမ ဖြစ်နေတာကို လာကြည့်ကြတာလား

ရှေးဟောင်း ခြံဝင်းငယ်

လေပြည်သွေးလာသဖြင့် အပြာရောင် ဂါဝန်စများ လွင့်ပျံသွားသော်လည်း အနည်းငယ် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကိုပါ ရောနှော သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လက်ဖက်ရည် ဖျော်နေသော ချင်းတိုက် က သတိထား၍ မေးလိုက်၏။

"သခင်မလေးမှာ စိတ်ရှုပ်စရာ ရှိလို့လား"

"အပြင်က လူတွေ အကုန်လုံးက ငါ့ကို မုဆိုးမလို့ ထင်နေကြပြီ ငါက စိတ်အေးအေး နေနိုင်ပါ့မလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ခေါင်းမော့ကာ ချင်းတိုက် ကို ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ချင်းတိုက် က ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏。

"အဲဒါဆို သခင်မလေးက ယောက်ျား က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ပြောပြလိုက်ရင် မပြီးသွားဘူးလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ချင်းတိုက် ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်းတိုက် မှာ အကြည့်ခံရသဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားရ၏။

သခင်မလေးက ကိုယ်တိုင် မရှင်းပြသလို သတင်းတွေကလည်း ဆိုးနေတော့ အပြင်က လူတွေ ထင်ကြေးပေးတာ မဆန်းပါဘူး ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် တွေးရုံသာ တွေးရဲပြီး ထုတ်မပြောရဲပေ။

"နင် ဘာတွေးနေတာလဲ"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

"ဘာမှ မတွေးပါဘူး"

ချင်းတိုက် က ချက်ချင်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"နင် ဘာတွေးနေလဲ ဆိုတာကို ငါ သိတယ်"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က မျက်လွှာချကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"သခင်မလေးက ကျွန်မ ဘာတွေးနေတယ်လို့ ထင်လို့လဲ"

ချင်းတိုက် က မေးလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် မုန့်ချဲ့ဝေ့ က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ကာ အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ချင်းတိုက် အပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏。

၎င်းကို မြင်သော် ချင်းတိုက် က ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့ကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"သခင်မလေး... လူငယ်မျိုးဆက်ထဲက ပါရမီရှင်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပေါက်ဝကို ယူပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်း ကို သွားပေမယ့် ဖွင့်ဖို့က မလွယ်ဘူးတဲ့"

"ဒါကြောင့် အကြီးအကဲ တချို့က သခင်မလေးကို တွေ့ချင်နေကြတယ်"

"ငါ့ကို တွေ့ချင်တယ် ဟုတ်လား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က အကြည့်ကို လက်ဖက်ရည်ခွက်ပေါ်သို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏。

"ငါ လူသတ်မိလား ဆိုတာကို လာမေးကြမှာလား ဒါမှမဟုတ် ငါ မုဆိုးမ ဖြစ်နေပြီလား ဆိုတာကို လာမေးကြမှာလား"

ချင်းတိုက် က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"သူတို့ကတော့ မျက်နှာချင်းဆိုင် မမေးရဲလောက်ပါဘူး"

ယောက်ျား ကို သတ်တာက သတ်တာပဲ၊ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ကို ထပ်သတ်တာကလည်း သတ်တာပါပဲ။

ဘယ်သူကမှ ဘာမှ ပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"သူ့ကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ပြောလိုက်၏။

သိပ်မကြာမီမှာပင် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ရှေးဟောင်း ခြံဝင်းငယ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်၏。

"သခင်မလေး"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က စကားမပြောဘဲ အရှေ့ရှိ လူကိုသာ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ ခေါင်းငုံ့နေရပြီး နောက်ကျောတွင်လည်း ချွေးအေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ချင်းတိုက် က သူတို့ သတင်းလွှင့်ထားသည်များကို သခင်မလေး သိရှိသွားပြီဟု ပြောထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အထူးသဖြင့် သခင်မလေးက ဘာစကားမှ မပြောခြင်းက သူ့ကို ပို၍ ကြောက်လန့်စေသည်။

"မင်းက အခုမှ ရာထူးတက်လာတဲ့ အကြီးအကဲလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါ့ကိုတောင် သခင်မလေး လို့ ခေါ်ရသလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏。

"မသိတဲ့သူတွေက မင်းကို အပြင်က ဧည့်သည် လို့တောင် ထင်သွားဦးမယ်"

"သခင်မလေးက တခြားသူတွေနဲ့ သဘာဝကျကျကို ကွာခြားပါတယ် သခင်မလေး အပေါ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေးစားမှုက မြစ်ရေစီးဆင်းသလို အဆုံးအစ မရှိပါဘူး"

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က အရှေ့ရှိ အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက် အသက်ကြီးနေပြီကို ဒီလို စကားတွေ ပြောရတာ မင်းအတွက်လည်း ခက်ခဲမှာပဲ"

မခက်ခဲပါဘူး၊ အောက်က လူတွေက ကျွန်တော့်ကို ပြောတဲ့ စကားတွေချည်းပါပဲ ဟု အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

"အောက်က လူတွေက မင်းကို ဒီစကား နှစ်ခွန်းပဲ ပြောတာလား ပြောပြီးရင် ဆက်မပြောတော့ဘူးလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။

အသံထဲတွင် အေးစိမ့်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ချမ်းတုန်သွားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ အလွယ်တကူ စကားမပြောရဲတော့ချေ။

"ပြောလေ ဘာကိစ္စလဲ"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က မေးလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က မျိုးဆက်ထဲမှာ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတယ် သူက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကနေ အခွင့်အရေးတွေ ပိုရှာချင်နေတာ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက မိသားစု အတွင်းမှာတော့ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရတော့ပေမယ့် အထဲမှာ တခြား လျှို့ဝှက်ချက်တွေ သေချာပေါက် ရှိနေဦးမယ်လို့ ယုံကြည်ရတယ်"

"ဒါက မိသားစု အတွက်လည်း ပါပါတယ်"

"အခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဖွင့်ဖို့ လျှို့ဝှက်အမိန့် တစ်ခု လိုအပ်နေလို့ လျှို့ဝှက်အမိန့် တစ်ခု လာတောင်းတာပါ"

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏。

မုန့်ချဲ့ဝေ့ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဓာတ်ကြီးငါးပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ဘာတွေ စဉ်းစားနေမှန်း မသိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသော် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ ဝန်ကျသွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချနိုင်သွား၏။

ထို့နောက် ချင်းတိုက် က သူ့ကို အပြင်သို့ ပို့ပေးခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း ခြံဝင်းငယ်မှ ထွက်လာသောအခါ အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

"ချင်းတိုက် အပြင်က သတင်းတွေ သခင်မလေး နားထဲကို ဘယ်လိုများ ရောက်သွားတာလဲ"

"ကျွန်မ မသိဘူးလေ သခင်မလေးက အားနေလို့ အပြင်ကို လေ့လာကြည့်ရင်း သိသွားတာများလား"

ချင်းတိုက် က မေးလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ချင်းတိုက် သတင်းသွားပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကျွန်မ ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ကျွန်မက ရှင်တို့နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းလေ"

"ချင်းတိုက် နင် စကားပြောတာ တကယ်ကို ယုံစရာ မရှိဘူး"

"တကယ်ပါ နင် ငါ့ကို ယုံရမယ်"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က သူတို့ နှစ်ယောက် ထွက်သွားသည်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

သူမ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်မှုများက ထိုလူနှစ်ယောက်ထံသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူတို့က ချမ်းတုန်သွားပြီး ခြေလှမ်းများကို အမြန် သွက်လိုက်ကြ၏။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က သူမကိုယ်တိုင် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီး မြည်းကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ချထားလိုက်သည်။

အရမ်း ခါးတယ်၊ သောက်လို့ မကောင်းဘူး။

သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်သွားခြင်းက သူမအတွက် အကျိုးကျေးဇူး အနည်းငယ်တော့ ရှိပေသည်။

လျှို့ဝှက်အမိန့် ထဲတွင် သူမ၏ နည်းလမ်းများ ပါဝင်နေ၏။

"ယောက်ျား အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြေ ဖြစ်သွားရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ခါနီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား"

——

နွားဝါကြီးက အဆောင် စာအုပ်ကို တစ်နေကုန် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကျန်းမန်လည်း အလောတကြီး မလုပ်ဘဲ သူ့ဘာသာသူသာ ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာလိုပဲ စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ် ကနေ စတင်ရမယ်။

အရင်ဆုံး စိတ်အာရုံ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရမယ်။

ဒါက အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်လောက်တယ်။

အနာအဆာကင်း စိတ်တည်ငြိမ်ဆေးလုံး တွေ ဝယ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အတွက် ကျန်းမန်က သူဆီမှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို ပြန်တွက်ကြည့်လိုက်တယ်။

အရင်တုန်းက သုံးသောင်း ခြောက်ထောင် ရှိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် နှစ်လတာ အချိန်အတွင်း သူက တစ်သောင်း နှစ်ထောင် ယူခဲ့တယ်။

ဒါဆို လေးသောင်း ရှစ်ထောင်၊ အန်းရုံ တို့က မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေး ကနေ နာမည်ဖျက်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်စီ ပေးခဲ့တယ်။

အဲဒါနဲ့ဆို ငါးသောင်း ဖြစ်သွားပြီ။

ပြီးခဲ့တဲ့လက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုစုပ်ယူချင်လို့ အစီအရင် တစ်ခု ခေါ်ယူဖို့ တစ်ထောင် သုံးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အစီအရင် ကျောက်တုံးတွေ ဝယ်ဖို့ တစ်လကို တစ်ရာ ကုန်တယ်။

ဒါဆို လေးသောင်း ကိုးထောင် ကျန်မယ်။

ဒီနေ့ စာမေးပွဲ ဝင်ကြေး ငါးရာ ပေးလိုက်ရတော့ လေးသောင်း ရှစ်ထောင့် ငါးရာ ကျန်သေးတယ်။

ဒါ့အပြင် အနာအဆာကင်း စိတ်တည်ငြိမ်ဆေးလုံး ဆယ်လုံး ဝယ်ခဲ့တယ်။

ခြောက်ထောင် ကုန်တယ်၊ လျှော့ဈေးနဲ့ ဆိုတော့ သုံးရာ သက်သာတယ်။

ဒါဆို ငါးထောင့် ခုနစ်ရာ။

လေးသောင်း နှစ်ထောင့် ရှစ်ရာ ကျန်မယ်။

တော်တော်များသေးတာပဲ။

ကျန်းမန် ထပ်တွက်ကြည့်လိုက်တယ်၊ တကယ်တော့ လေးသောင်း တစ်ထောင့် ခြောက်ရာ ပဲ ကျန်တော့တာ။

စားသောက်စရိတ် တွေလည်း အများကြီး ကုန်သွားလို့လေ။

"ရပါပြီ"

နွားဝါကြီး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျန်းမန် ချက်ချင်း လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"သင်ပေးလို့ ရပြီလား"

"အစပျိုး အဆင့်ကိုတော့ သင်ပေးလို့ ရတယ်၊ အခြေခံ အဆင့်ကိုတော့ မင်း သက်ဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေ ဝယ်ဖို့ လိုသေးတယ်"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်၏。

ထို့နောက် ကျန်းမန်က နွားဝါကြီး ရှင်းပြသည်ကို စတင် နားထောင်တော့သည်။

အဆောင် ရေးဆွဲခြင်းက မခက်ခဲပါဘူး၊ အဓိကကတော့ ရေးဆွဲတဲ့ နေရာမှာပဲ၊ အစပျိုး ရေးဆွဲနည်းမှာ ကောက်ကြောင်းဆွဲနည်း ကိုးမျိုးကို သင်ယူပြီးရင် အဆောင် စတင် ရေးဆွဲဖို့ ကြိုးစားလို့ ရပြီ။

သေချာပေါက် စိတ်အာရုံ၊ အားအင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့တော့ လိုအပ်ပါတယ်။

အစပျိုး လေ့လာသူတွေ အတွက်ကတော့ အဆောင် သုံးမျိုး ရေးဆွဲနိုင်တယ်။

အဲဒါတွေကတော့ ခြေလှမ်းမြန် အဆောင်၊ ဒါက နတ်ခြေလှမ်း နဲ့ ဆင်တူတယ်၊ လူတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ရတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ ဒီ အဆောင်က ဘာအသုံးမှ မဝင်ပါဘူး။

ဆွဲငင်အား အဆောင်၊ ဒါက ပစ္စည်းတွေရဲ့ အလေးချိန်ကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ်၊ အတူတူပဲ၊ လူတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ရတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ ဘာအသုံးမှ မဝင်ပါဘူး။

ခွန်အား အဆောင်၊ ဒါလည်း အတူတူပဲ။

အကုန်လုံးက ကလေးတွေ ကစားဖို့ပဲ ကောင်းတာ။

"အသုံးဝင်တဲ့ အဆောင် တစ်ခုမှ မရှိဘူးလား"

ကျန်းမန် အံ့ဩသွား၏။

နွားဝါကြီးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အစပျိုး အဆောင်ရေးဆွဲတာက ဘာအခက်အခဲမှ မရှိဘူး၊ မင်းက ဘယ်လို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အဆောင်မျိုးကို လိုချင်နေတာလဲ"

"နောက်တစ်ခုက အစပျိုး အဆောင်ရေးဆွဲတာမှာ အချိန်ပေးရမယ့် တစ်ခုတည်းသော အရာက ကောက်ကြောင်းဆွဲနည်း နဲ့ အားအင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါင်းစပ်မှုပဲ"

"အဲဒါအတွက် သီးသန့် လည်ပတ်မှု နည်းလမ်း လိုအပ်တယ်"

"ဒါက မင်းအတွက်တော့ အရမ်း လွယ်ကူမှာပါ"

ကျန်းမန် အတော်လေး ဝမ်းသာသွား၏။

"ဒီလိုဆိုတော့ ငါက အဆောင် ရေးဆွဲဖို့ အရမ်း သင့်တော်တာပဲ"

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို တစ်ချက် မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းက အစပျိုး အဆင့်အတွက် သင့်တော်တာချည်းပဲ၊ ဈေးပေါပြီး သင်ယူရ လွယ်ကူလို့လေ"

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီး၏ စကားကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သင်ကြားမှုများကို စတင် မှတ်သားတော့၏။

ထို့နောက် လက်တွေ့ စတင် ရေးဆွဲတော့သည်။

ဒီအရာက စိတ်ကူးယဉ်နေရုံနဲ့တော့ သေချာပေါက် မရပါဘူး။

တစ်ချက်ချင်းစီ ရေးဆွဲရမှာပါ။

ပါရမီ ကောင်းတာက တကယ် လက်တွေ့ ရေးဆွဲတာလောက် မကောင်းပါဘူး။

ဒီအလုပ်က နည်းနည်းပါးပါးတော့ ပိုက်ဆံ ရနိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် အရန် လမ်းကြောင်း သင်ယူတာက ဘာအသုံးကျမှာလဲ။

ကျန်းမန် ရေးဆွဲသည့် အမြန်နှုန်းက မမြန်လှပေ၊ ကောက်ကြောင်း တစ်ခုစီတိုင်းကို အလွန် ဂရုတစိုက် ရေးဆွဲနေ၏။

တစ်ညတာ အချိန်အတွင်းမှာ သူက အဆောင် ကိုးမျိုး ကောက်ကြောင်းဆွဲနည်းကို မနည်း သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ခြေလှမ်းမြန် အဆောင် ကို စတင် ရေးဆွဲတော့၏။

ခြေလှမ်းမြန် အဆောင် က အလွန် ရိုးရှင်းပြီး ကောက်ကြောင်း အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် ကလောင်ချပြီး ရေးဆွဲလိုက်သည်။

အဆောင် အောင်မြင်သွား၏。

ဒီလောက် လွယ်တာလား။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က အခြား အဆောင် တစ်မျိုးဖြစ်သည့် ဆွဲငင်အား အဆောင် ကို ပြောင်းရေးဆွဲလိုက်သည်။

အနည်းငယ် ပိုခက်ခဲသော်လည်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အောင်မြင်သွား၏။

အဆောင်ရေးဆွဲခြင်း ခြံဝင်းက ပေးလိုက်သော အဆောင် စက္ကူ ဆယ်ရွက်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကုန်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းမန်က အခြေခံ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရန် သွားလို့ ရပြီဟု ထင်လိုက်၏။

ထို့နောက် သွားရောက် မေးမြန်းကြည့်လိုက်သည်။

အခြေခံ တစ်ထောင်။

အလယ်အလတ် နှစ်ထောင်။

စာမေးပွဲ နှစ်ခါ ဖြေရမည်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်း တစ်ထောင် ဖြစ်၏。

ဆိုလိုသည်မှာ အဆောင်များကို ရောင်းချလိုပါက အရင်ဆုံး လေးထောင့်ငါးရာ အကုန်ခံပြီး သင်ယူရမည်လား။

ကျန်းမန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သော် တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မလုံလောက်ပါက အဆောင်ရေးဆွဲခြင်း အခြေခံအဆင့်တွင် အဆောင်ရေးဆွဲခြင်း ခြံဝင်း၌ အလုပ် ရှာဖွေနိုင်ကြောင်း ပြောပြလာ၏။

ကျန်းမန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ ပေး၍ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုကာ နောက်ထပ် တစ်ထောင် ပေး၍ သက်ဆိုင်ရာ စာအုပ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အစပျိုး အဆင့်က တစ်ရက်တည်း ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အခြေခံ အဆင့်က နှစ်ရက်ဆို လောက်ပြီ မဟုတ်လား။

သို့သော် စာအုပ်များကို နွားဝါကြီးထံ ပေးလိုက်သောအခါ ရရှိလာသည့် အဖြေကတော့

"ဆယ်ဆလောက် ခက်သွားပြီ၊ မင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားမှ ရမယ်" ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ကျန်းမန်က လေ့လာနိုင်သော အဆောင်များကို အံ့ဩစွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး အဆောင် - ခန္ဓာကိုယ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တည်ငြိမ်စေသည်၊ များသောအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်အာရုံ အဆင့် မလုံလောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မတည်ငြိမ်မှုများတွင် အသုံးပြုသည်။

စိတ်အာရုံ တည်ငြိမ်ရေး အဆောင် - ပြင်ပ သက်ရောက်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ပေးနိုင်သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြင်း၊ အခြားသူများ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် အံ့ဩခြင်းများ ဖြစ်၏。

အကြောသေ အဆောင် - ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိမှုများတွင် အများဆုံး အသုံးပြုသည်၊ သွေးတိတ်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ နာကျင်မှုကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ သက်သာစေသည်။

အဆောင်များ၏ အညွှန်းများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းမန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။

"အသုံးတော့ ဝင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အများကြီးတော့ အသုံးမဝင်ဘူး"

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပုံမှန် ကျင့်ကြံသူများက ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးများနှင့် ကြုံတွေ့ရခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် အကြောသေ အဆောင်ကတော့ အသုံးအဝင်ဆုံး ဖြစ်၏。

သွေးတိတ်စေပြီး နာကျင်မှုကို သက်သာစေနိုင်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က အကယ်၍ ခြေလှမ်းမြန် အဆောင် တွင် ကောက်ကြောင်း အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး အဆောင် တွင် ကောက်ကြောင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိပြီး အကြောသေ အဆောင် တွင်မူ ကောက်ကြောင်း ရာဂဏန်းခန့် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ထို့အပြင် သူ သင်ယူခဲ့သော ကောက်ကြောင်းဆွဲနည်း ကိုးမျိုးက လုံးဝ မလုံလောက်တော့ချေ။

"အခက်အခဲက တက်လာပြီ၊ အချိန် နည်းနည်း ပေးရမယ် ထင်တယ်"

ကျန်းမန်က သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရင်း အတော်လေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ့အတွက် လက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်သာ ဖြစ်သည်၊ သူ့တွင် ပါရမီ ရှိလျှင်ပင် ဤအရာများက အချိန်အတော်များများ ယူရမည် ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေလိမ့်မည်။

အစပျိုး အဆင့်က တစ်နေကုန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်၊ အခြေခံ အဆင့်က အနည်းဆုံး ရက်အတော်ကြာ အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းအဆင့်များဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားမည် ဖြစ်၏。

အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် ကျန်းမန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုသာ အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်မည်၊ အားလပ်ချိန်နှင့် ထမင်းစားချိန်များတွင်သာ အဆောင်ရေးဆွဲခြင်းကို လေ့လာမည်။

ပိုက်ဆံ ရဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး၊ အမှတ်နည်းနည်း ရရင်ပဲ တော်ပါပြီ။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်လာရင် အဆောင်ရေးဆွဲတာထက် ပိုက်ဆံရှာရတာ ပိုမြန်မှာ သေချာပါတယ်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျန်းမန်က စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံတော့၏။

နေ့ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ဆေးလုံးများကလည်း တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ငါးရက်ကြာပြီးနောက် ကျန်းမန်က အနာအဆာကင်း စိတ်တည်ငြိမ်ဆေးလုံး ဆယ်လုံးကို ထပ်မံ ဝယ်ယူခဲ့၏။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင့်ခုနစ်ရာ လျော့နည်းသွားသည်။

သုံးသောင်း လေးထောင် ကျန်တော့၏။

နောက်ထပ် ငါးရက် ကြာပြီးနောက်၊ ကျန်းမန်က စိတ်အာရုံ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာသည့် အရိပ်အယောင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းကလည်း ပိုမို ထက်မြက်လာ၏။

စိတ်အာရုံ ဒုတိယမြောက် ဘူးသီး ပွင့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

စိတ်အာရုံ အဆင့်နှစ်။

အစီအစဉ်အတိုင်း အနာအဆာကင်း မူလစွမ်းအင် ဆေးလုံး ဝယ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်ရမည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း တစ်ထောင့် လေးရာ သုံးပြီး ဆေးလုံး အလုံး နှစ်ဆယ် ဝယ်ယူလိုက်၏。

နှစ်သောင်း နှစ်ထောင် ကျန်တော့သည်။

ဆယ်ရက် ကြာပြီးနောက်။

ဖေဖော်ဝါရီလ အစောပိုင်း။

ခန္ဓာကိုယ် အရိုးများ၏ သိပ်သည်းဆ များစွာ တိုးတက်လာကြောင်း ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရ၏。

ဤတိုးတက်မှုက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် တိုးတက်မှုနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။

ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေသော ခံစားချက်မျိုး ရရှိစေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်နှစ်။

"ဒုတိယအကြိမ် စာမေးပွဲ စဖို့ တစ်လတောင် မလိုတော့ဘူး"

ကျန်းမန် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏。

ခြောက်လအတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပိုင်း အဆင့်။

မနှေးဘူးလို့ ပြောလို့ ရပါတယ်။

သို့သော် အရေးတကြီး လုပ်ရမည့် ကိစ္စမှာ လစဉ်ပေးသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ထောင်ကို အရင် သွားယူရန် ဖြစ်၏。

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ထောင် တိုးလာသည်။

နှစ်သောင်း ရှစ်ထောင် ကျန်တော့၏။

ကျင့်ကြံရတာ တကယ် ပိုက်ဆံကုန်တယ်။

ပြီးတော့ နောက်ထပ် တစ်လမပြည့်ခင်မှာ ချန်ချီဝမ် ရောက်လာတော့မယ်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းလေးထောင် ပြန်ဆပ်ရဦးမယ်။

ချွေတာသုံးမှ ရတော့မယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ တစ်သောင်းလေးထောင် ချန်ထားရမယ်။

——

အတွင်းဂိုဏ်း။

ဝါးအိမ်လေး တစ်လုံးရှေ့တွင် ယွီဝမ်ယီက ရိုသေစွာ ဒူးထောက်နေ၏。

ထိုအချိန်တွင် ဝါးအိမ်၏ ကျောက်စိမ်း လှေကားထစ်ပေါ်၌ နတ်သမီးလေး တစ်ပါး ရပ်နေသည်၊ ဆံပင်များကို တစ်ဝက်ခန့် ထုံးဖွဲ့ထားပြီး အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ဆံထိုးတစ်ခုကို စိုက်ထားကာ တောင်လေပြည် သွေးလာသဖြင့် ဆံစအချို့ လွင့်မျောနေပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော အသားအရေပေါ်သို့ ကျရောက်နေ၏။

ထိုမျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးနေပြီး မျက်လုံးထောင့်များတွင် အနီရောင် သမ်းနေကာ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားတိုင်း ရေလှိုင်းလေးများလို လင်းလက်နေပြီး မျှော်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ပျင်းရိမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှု အနည်းငယ် ရောနှောနေသည်။

"မင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ သူက ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးရှိလို့လား"

အမျိုးသမီးက မေးလိုက်၏။

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့"

ယွီဝမ်ယီက အသေအချာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

အမျိုးသမီးက မေးလိုက်၏。

"သူက မိန်းမကို အားကိုးနေတာ၊ အနာဂတ်က အကန့်အသတ် မရှိနိုင်ဘူးလို့ ကျွန်မ သံသယ ရှိတယ်"

ယွီဝမ်ယီက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"မိန်းမကို အားကိုးတယ် ဟုတ်လား မင်း တွေးတတ်လိုက်တာ၊ ရူးကြောင်ကြောင်ပဲ"

"ဆရာ... ကျွန်မကို နေရာတစ်ခုလောက် ပေးပါ"

ယွီဝမ်ယီက တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ငါက ဘာပြန်ရမှာလဲ"

အမျိုးသမီးက မေးလိုက်၏။

ယွီဝမ်ယီက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဒီညပဲ စီနီယာဦးလေး... မဟုတ်ဘူး၊ ရှန်ထျန်းလင်ဆီ သွားပြီး မီးရှို့လိုက်မယ်၊ သူ့အိမ်ကို မီးရှို့ပစ်မယ်"

အမျိုးသမီးက ယွီဝမ်ယီကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချကာ ပြောလိုက်၏。

"ထားလိုက်ပါတော့၊ တကယ်လို့ သူသာ ပဏာမ ရွေးချယ်မှုမှာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါက မင်းကို လက်ဆောင် ပေးလိုက်မယ်လို့ သဘောထားလိုက်၊ တကယ်လို့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ နောက်ပိုင်း ရမယ့် အရင်းအမြစ်တွေထဲကနေ ဖြတ်ယူမယ်"

"မင်းရဲ့ ရွှေအမြုတေ အဆင့် လမ်းကြောင်းက လျှောက်ရ ခက်သွားလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

ယွီဝမ်ယီက အနည်းငယ်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ဖြေလိုက်သည်။

လူဆိုတာက အစနဲ့ အဆုံး ညီညွတ်ရမယ်လေ၊ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခေါက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အကျိုးအမြတ်က တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်။

ဒီနေရာမှာ ဒူးလာထောက်မယ့် တခြား ဘယ်သူမဆို သူမလိုပဲ ရွေးချယ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သူမ ယုံကြည်တယ်။

ထို့နောက် အမိန့်ပြား တစ်ခုက ယွီဝမ်ယီ၏ အရှေ့သို့ ကျရောက်လာ၏။

"ဒီနှစ် ရှစ်လပိုင်းမှာ လုပ်မယ့် ပြင်ပဂိုဏ်းရဲ့ နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲမှာ သူ ပါဝင်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ ဒီအမိန့်ပြားကို ယူပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ရေး စာမေးပွဲကို သွားခိုင်းလိုက်"

"ဒါပေမယ့် ရွေးချယ်ရေးမှာ အခြေခံ သတ်မှတ်ချက် ရှိတယ်၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပိုင်း အဆင့် မရှိရင် ဝင်ခွင့်မပြုဘူး"

"တကယ်လို့ သူ ဝင်ခွင့်မရခဲ့ရင် အဲဒါက ရှုံးနိမ့်တာပဲ"

"ဒါ့အပြင် အထဲမှာက လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်ရမှာ၊ သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပိုင်း အဆင့်တွေထဲမှာ ထူးချွန်အောင် မလုပ်နိုင်ရင်လည်း ရှုံးနိမ့်တာပဲ"

"ဒီကိစ္စက သိုင်းပညာရပ် အများကြီးနဲ့ အဲဒီ သိုင်းပညာရပ်တွေကို အသုံးချနိုင်မှု အပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

"မင်း အရင်တုန်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှာ ဘယ်လို အဆင့်မျိုး ရှိခဲ့လဲ ဆိုတာ ပြန်တွေးကြည့်"

ယွီဝမ်ယီ မတွေးချင်ပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သုံးလပိုင်း စာမေးပွဲမှာ သူမက သေချာပေါက် ကိုးဆယ့်ရှစ်မှတ် မရခဲ့ဘူးလေ။

——

ကျန်းမန်က ကြေးနီ အမိန့်ပြားကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။

"နေရာ ရပြီလား"

"ရပြီ ကျန်တာကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်၊ ငါလည်း အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုမျိုး လုပ်ခဲ့ရတယ်"

ယွီဝမ်ယီက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်လပိုင်း စာမေးပွဲကို မင်း ဝင်ခွင့် မရတော့ဘူး၊ ဆိုလိုတာက မင်း တောင်ထွတ် ခုနစ်ခု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သလို သိုင်းပညာရပ် တစ်ခုကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်"

"ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စသာ အောင်မြင်သွားရင် ရမယ့် အကျိုးကျေးဇူးက တောင်ထွတ် ခုနစ်ခု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထက် သေချာပေါက် ပိုများမှာပါ"

"မင်းလည်း သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ သွားမလား မသွားဘူးလား ဆိုတာကို"

"ပြီးတော့ ဒါက ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ ရှိသေးတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ထပ်ရှိဦးမှာ"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏。

"ရွေးချယ်မှုကို အောင်မြင်ရင် ဘာတွေ ရနိုင်မလဲ"

"ကျင့်စဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အထက်တန်းအဆင့်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ ဆိုတာတော့ သေချာ မပြောနိုင်သေးဘူး"

ယွီဝမ်ယီက ပြောလိုက်သည်။

ကျင့်စဉ်၊ ကျန်းမန်က သူ့မှာ လိုအပ်နေတာက ကျင့်စဉ်ပဲလို့ ထင်လိုက်တယ်၊ သိုင်းပညာရပ် ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး ရှိနေပြီလေ၊ နိုင်နိုင်ခြေ မရှိဘူး ဆိုရင်တောင် ရှုံးဖို့တော့ မလွယ်ပါဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ သူ သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

"မင်းရဲ့ မိန်းမက ကူညီပေးမှာလား"

ယွီဝမ်ယီက မေးလိုက်၏။

ကျန်းမန် "..."

သူက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါ ကျင့်ကြံတာ ငါ့ဘာသာငါ ကြိုးစားတာပါ"

"ငါ နားလည်ပါတယ်"

ယွီဝမ်ယီက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် ထွက်သွားတော့သည်။

ကျန်းမန် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

လှည့်ပြီး နွားဝါကြီးကို မေးလိုက်သည်။

"သူ တကယ် နားလည်သွားပြီလား"

"နားလည်သွားပြီပေါ့"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပိုင်း အဆင့်ကို အမြန် ရောက်အောင် ကြိုးစားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ဖေဖော်ဝါရီလ ကုန်ပိုင်း။

ဝေ့ပေ့ချွမ်က နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ ရောက်လာပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ နေရာက အတော်လေး နောက်ကျနေသော်လည်း နောက်ရက်အနည်းငယ် ကြာပါက အရှေ့သို့ ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်၏。

အထူးသဖြင့် အရှေ့က လူတွေ မျက်နှာတွေ ဖြူရော်နေတာကို မြင်ရတဲ့ အချိန်မှာပေါ့။

ဒီတစ်ခေါက် စာမေးပွဲက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလို့ သူ ထင်တယ်။

သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။

ဒါပေမယ့် သူကတော့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ။

ဒီလူတွေကို သူ့ရဲ့ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တွေကို စောစောစီးစီး ခံစားရအောင် လုပ်ပေးမယ်။

အခု လုပ်ရမှာက သီးခံပြီး စောင့်နေဖို့ပါပဲ။

စာမေးပွဲ ပြီးရင်တော့ တစ်ဟုန်ထိုး အောင်မြင်လာတော့မှာပါ။

နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ အချိန်ကျရင် သူက နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှာ ပထမနေရာကို ရယူမယ်။

အဲဒီနောက်ပိုင်းတော့ အပြတ်အသတ် ရှေ့ရောက်သွားမှာပါ။

ယန်ရိချိုး ဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာ ဒီလူတွေရဲ့ အခြေအနေက စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေတာကို သူမ တွေ့လိုက်ရတယ်။

အရင်တုန်းက ဆိုရင်တော့ သူမက အပြစ်တင်မိမှာပါ။

ဒါပေမယ့်...

အခုတော့ သူမ အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေမိတယ်။

ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ တိုးတက်လာတာလား ဒါမှမဟုတ် ဆုတ်ယုတ်သွားတာလား ဆိုတာကို သိချင်နေတယ်။