အခန်း ၁၁၄

အခန်း (၁၁၄) လူကောင်းတွေက အနိုင်ကျင့်ခံရတတ်သည်

ကျန်းမန်က အရင်တုန်းက ခြံဝင်းငယ်မှာ ဆရာတွေ ရပ်လေ့ရှိတဲ့ နေရာမှာ ရပ်နေသည်။

အောက်မှာ ရှိတဲ့ လူတွေကို ကြည့်ရင်းနဲ့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေ အများကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဒီနေရာမှာ ရပ်နေတဲ့သူတွေကလည်း သေချာပေါက် ချမ်းသာနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူးပဲဟု တွေးမိသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီမှာ ရပ်နေတာက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တော်တော်များများ ရနိုင်တယ်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ့အတွက် အဲဒီလိုပါပဲ။

ဆရာမမြောင်က ကျန်းမန်ကို မြင်တော့ အံ့ဩသွားသည်။

သူမက ကျန်းမန် အကြောင်းကို သိပ်မသိပါဘူး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းကနေ စာသင်ဖို့ စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက် ဆိုတာပဲ သိတာပါ။

ဆရာမယန်က သူ့ကို အရမ်း ချီးကျူးထားပေမယ့် အသေးစိတ်တော့ မပြောပြခဲ့ပါဘူး။

ယန်ဟွေ့မင်က ဆယ့်ငါးရက်နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်တယ်လို့ ပြောလိုက်မှပဲ ဒီလူက ဒီလောက်တောင် ပါရမီရှင် ဖြစ်နေမှန်း သူမ သတိထားမိသွားသည်။

ဆယ့်ငါးရက်အတွင်းမှာ တိုးတက်မှုနည်းလမ်း ကို သူ ဘယ်လို သင်ယူခဲ့တာလဲ။

ချက်ချင်းပဲ လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

ဆရာမ မြောင် က ဝမ်းသာသွားတယ် မေးတာ ကောင်းတယ်။

ဒီလို မေးခွန်းမျိုးကို ကျန်းမန်က အရင်ကတည်းက ဖြေခဲ့ဖူးတော့ အမှန်အတိုင်းပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ရှစ်ရက်လောက် ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံခဲ့တာနဲ့ လုံးဝ မကင်းပါဘူး။

အားလုံးက နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားတယ် ရှစ်ရက် ကိုးရက်လောက်နဲ့တင်လား။

ကျန်းမန်က အများကြီး ဆက်မရှင်းပြတော့ပါဘူး စာအိတ်ထဲမှာ ဆရာမ ယန် က သူ့ကို နည်းနည်း ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ညအိပ်ပျက်ခံတဲ့ အကြောင်းကို မပြောဖို့ မှာထားတယ်လေ။

ဒီတစ်ခေါက် လာတာက အတွေ့အကြုံတွေကို ပြောပြဖို့ သူတို့ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ဘယ်လို ရောက်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို ပိုနားလည်အောင် လုပ်ပေးဖို့ အဲဒါဆိုရင် တာဝန် ပြီးပြီလို့လည်း ပြောထားတယ်။

ကျန်းမန်ကတော့ အဲဒီလောက်ထိ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ပါဘူး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်တောင် ယူထားပြီးမှ ဘာမှ မလုပ်ပြရင် ယူရတာ အားနာစရာ ကောင်းတယ်လို့ သူ ထင်တယ်။

"ပုံမှန် အခြေအနေမှာ ရှိတဲ့ မေးခွန်းတွေကို မင်းတို့ မေးလို့ ရတယ် ဖြေနိုင်တာတွေကို ငါ ဖြေပေးမယ် ဒီနေ့ မဖြေနိုင်ရင် မနက်ဖြန်တော့ ဖြေနိုင်လောက်ပါတယ်"

ယန်ဟွေ့မင်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"သိုင်းပညာရပ် အကြောင်း မေးလို့ ရမလား"

"ရတယ်"

ယန်ဟွေ့မင် က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို ဘယ်လို ကျင့်ကြံရမလဲ ဆိုတာ မေးကြည့်လို့ ရမလား"

"ခဏနေရင် ငါ ရေးပေးမယ်"

ယန်ဟွေ့မင် ဝမ်းသာသွားသည်။

ဒဏ္ဍာရီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ရေးပေးမှာ။

နောက်ပိုင်းကျရင် ကြွားလို့ ရပြီ။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းက တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကို ဘယ်လို နားလည်ထားလဲ ဆိုတာကို ငါ သိချင်တယ်"

ရှေ့ဆုံးတန်း က လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

တချို့က သဘောတူပေမယ့် တချို့ကတော့ အချိန်ဖြုန်းတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကို အားလုံးက ပြန်လည်ကျင့်ကြံရေး ခြံဝင်းမှာ သင်ယူခဲ့ကြတာကိုး။

အများကြီးတော့ မကွာခြားပါဘူး။

အချိန်ကုန်ခံပြီး အသစ်ပြန်လည် နားလည်ဖို့ မလိုဘူး။

ကျန်းမန်က တိုးတက်မှုနည်းလမ်း နဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှု နှစ်မျိုး ရှိတယ်။

တစ်ခုက အရင်တုန်းက လာသတင်းပို့တုန်းက စီနီယာအစ်ကို ရှင်းပြပေးခဲ့တာ။

နောက်တစ်ခုက နွားဝါကြီး ရှင်းပြပေးခဲ့တာ။

ဒါက စနစ်တကျ သင်ယူဖို့ အခြေခံ ချပေးတာပဲ။

ဒါပေမယ့် စနစ်တကျ သင်ယူတာက အချိန် အရမ်း ကုန်လွန်းတော့ သူက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကို အရင် မြှင့်တင်ရမယ်။

ကျန်တာတွေကို အဝါကြီး ကို အပ်ထားလိုက်တယ်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်လာရင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပြီး ပြန်သင်တဲ့အခါ ပြဿနာ အားလုံးက အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားမယ်လို့ သူ အမြဲတမ်း ယုံကြည်တယ်။

အချိန် အများကြီး ကုန်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။

အချိန် လိုအပ်တယ် ဆိုရင်တောင် အစွမ်းထက်လာတဲ့ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ယူဖို့ အချိန် အလုံအလောက် ရှိနေမှာပါ။

အဲဒီနောက် လူတိုင်းက ဖန်ယုံ ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

သူက ပထမနေရာ ဆိုတော့ သူ ခေါင်းညိတ်ရင် တခြားလူတွေလည်း ငြင်းလို့ မကောင်းတော့ဘူးလေ။

ဖန်ယုံက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေ အများကြီး ဖြစ်ပေါ်နေတယ်။

မသိမသာနဲ့ ကွာဟချက်က ဒီလောက်တောင် ကြီးမားသွားပြီပဲ။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်က သာမန် အဝတ်အစား ဝတ်ထားပြီး နာမည်ကလည်း ယွင်ချန်ဌာနခွဲ မှာလို မထင်ရှားသေးဘူး။

လှောင်ပြောင်တာတွေ ခံရဖို့ လွယ်လောက်တယ်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ သူက နားထောင်ဖို့ ရွေးချယ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ကျန်းမန် တိုးတက်လာတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတာလေ အရင်တုန်းက နောက်ဆုံးအဆင့်ကနေ ကျောင်းလခ တောင် မပေးနိုင်တော့မယ့် အခြေအနေမျိုးကနေ အခု နှစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးခင်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ် ရဲ့ ပထမနေရာကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။

သေချာပေါက် လေ့လာစရာတွေ ရှိနေမှာပါ။

မဖြစ်မနေ လေ့လာရမယ်။

"မင်းတို့ အားလုံးက နားထောင်ချင်နေကြမှတော့ ကျန်းမန်ကို ရှင်းပြခိုင်းလိုက်ပေါ့"

ဘေးနားက ဆရာမ မြောင် က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူမက မလိုအပ်ဘူးလို့ ထင်တာပါ။

တိုးတက်မှုနည်းလမ်းက ဘာတွေများ ဆန်းဆန်းပြားပြား ပြောပြနိုင်မှာမို့လို့လဲ။

ကျန်းမန်က အဝါကြီး ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ပုံမှန် တိုးတက်မှုနည်းလမ်း က ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကုန်လုံးကို လှုံ့ဆော်ပြီး သွေးကြောအင်အား နဲ့ စိတ်အာရုံကို ဆက်သွယ်ပေးတာ ဒီနည်းလမ်းကို မင်းတို့ အားလုံး သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ ငါတို့ နားလည်မှု ပုံစံ နောက်တစ်မျိုး ပြောင်းကြည့်ရအောင် နောက်ဆုံး ရလဒ်ကတော့ သွေးကြောအင်အား နဲ့ စိတ်အာရုံ ကို အရည်ပျော်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးဖို့ အခြေခံကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ပဲ"

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီး ပြောတာတွေကို နားလည်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ဖူးတယ်။

မူလပုံစံနဲ့ အနည်းငယ် ကွာခြားပေမယ့် ယုတ္တိဗေဒ အရတော့ တူညီပါတယ်။

မိစ္ဆာ လမ်းစဉ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။

သူက သွက်သွက်လက်လက် ရှင်းပြနေတာကို မူလက ဂရုမစိုက်တဲ့ သူတွေ အားလုံး အလေးအနက်ထား နားထောင်လာကြတယ်။

ဆရာမ မြောင်တောင်မှ မတ်မတ် ထိုင်လိုက်မိတယ်။

ဒီ တိုးတက်မှုနည်းလမ်းက သူမရဲ့ နည်းလမ်းထက် ပိုပြီး နားလည်ရ လွယ်ကူသလို ပိုပြီးတောင် နက်နဲသေးတယ်လို့ သူမ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါကြောင့်လည်း တစ်ဖက်လူက ပါရမီရှင် ဖြစ်နေတာကိုး။

သူမ မထွက်သွားမိတာ တော်တော် ကံကောင်းတယ်လို့တောင် တွေးလိုက်မိတယ်။

ယန်ဟွေ့မင် ရဲ့ စကားတွေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူမက ထွက်သွားပြီး တစ်ဖက်လူကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်တော့မှာပါ။

အချိန်တစ်ဝက်လောက် ကြာတော့ ကျန်းမန် ရှင်းပြလို့ ပြီးသွားသည်။

"အကြမ်းဖျင်းကတော့ ဒီလိုပါပဲ မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ လေ့လာပြီး ကျင့်ကြံကြည့်လို့ ရတယ်"

အဲဒီနောက် ကျန်းမန်က နေရာတစ်ခု ရှာပြီး တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး သိုင်းကို ရေးပေးပြီး ယန်ဟွေ့မင်ကို ပေးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ စတင် ကျင့်ကြံတော့တယ်။

ဆရာမ မြောင် က အနည်းငယ် ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒါက ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံမလို့လေ အချိန်စောသေးတယ် ဆရာမ မြောင်က မကျင့်ကြံဘူးလား"

ဆရာမ မြောင် ကြောင်အမ်းသွားတယ် သူမက ဘာကျင့်ကြံရမှာလဲ။

ပုံမှန်အတိုင်း အိမ်ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ရင် မရဘူးလား။

"ငါက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ဝင်လုရဦးမှာဆိုတော့ မကျင့်ကြံလို့ မဖြစ်ဘူးလေ"

ဆရာမ မြောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သဘောပေါက်သွားတယ်။

အဲဒီနောက် မိုးချုပ်သွားတယ်။

ဆရာမ မြောင်က ကျင့်ကြံနေတဲ့ ကျန်းမန်ကို ကြည့်ပြီး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေတယ်။

နေပါဦး မင်း အိမ်မပြန်ဘူးလား။

အတူတူ လိုက်ကျင့်ကြံနေတဲ့ သူတွေလည်း အံ့ဩနေကြတယ်။

ဒါ မပြီးသေးဘူးလား။

ကျန်းမန်က လရောင်ကို ခံစားမိမှပဲ သတိဝင်လာတယ်။

အဲဒီနောက် လူတိုင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မပြန်ကြဘူးလား"

အားလုံး "..."

လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"ဆရာက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြာကြာ ကျင့်ကြံနေတာလဲ"

"ငါက ပိုကြိုးစားလို့ ဖြစ်မယ်"

ဆရာမ ယန်က သူ့ကို အများကြီး မပြောဖို့ တားထားပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်က တကယ်ကို အာရုံစိုက်သွားတာပါ။

တကယ်ပဲ ခြံဝင်းငယ် နဲ့ အတူတူ ကျင့်ကြံရတာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေပါပဲ။

ဖန်ယုံ နဲ့ ယန်ဟွေ့မင် ို့ကတော့ ဘာမှ ဆက်မပြောကြပါဘူး။

ကျန်းမန်က ကြိုးစားရုံတင် မကဘူးဆိုတာ သူတို့ သိတယ်လေ သူက မအိပ်တာ။

"ဘာမေးခွန်းတွေ ရေးထားတာ ရှိလဲ မနက်ဖြန် ငါ တစ်ပြိုင်တည်း ဖြေပေးမယ်"

အဲဒီနောက် ဖန်ယုံက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျန်းမန်ကို ပေးလိုက်တယ်။

မေးခွန်းတွေ အားလုံး အဲဒီထဲမှာ ပါတယ်တဲ့။

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ် ပြီးတော့ ပြန်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

ဆရာမ မြောင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ငါကော မေးခွန်းတွေ ရေးလို့ ရမလား"

ဒီဘက်ပိုင်းမှာ တစ်ဖက်လူရဲ့ စွမ်းရည်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ သူမ သိချင်နေတယ်။

ကျန်းမန်ကလည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

"အရမ်း မခက်ရင်တော့ ရပါတယ်"

အဲဒီနောက် ကျန်းမန် ထွက်သွားတယ်။

တတိယမြောက် ခြံဝင်းငယ် မှာ ရှေ့ဆုံးတန်းမှာ ထိုင်နေတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ကျန်းမန် ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ သံသယ အနည်းငယ် ရှိနေတယ်။

ချက်ချင်းပဲ အမြန် ထွက်သွားတယ်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ချိန်းထားတဲ့ နေရာကို ရောက်သွားတယ်။

အဲဒီမှာ အမျိုးသား တစ်ယောက် စောင့်နေတယ်။

ကျန်းပိုင် ဒီတစ်ခေါက် အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်း ကနေ စာလာသင်တဲ့ ခြံဝင်းငယ် ရဲ့ ပထမနေရာ။

ရောက်လာတဲ့ သူကို မြင်တော့ သူက မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက် နောက်ကျနေတာလဲ"

"အဲဒီ ကျန်းမန်က လူတွေကို ခေါ်ပြီး ကျင့်ကြံနေလို့ အခုထိ ကြာသွားတာ"

"နဝမမြောက် ခြံဝင်းက ဆင်းလာတဲ့ ပထမနေရာက ဘယ်လိုနေလဲ"

ကျန်းကျိကျိ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။

"တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကို နားလည်တဲ့ အပိုင်းက တော်တော်လေး စွမ်းတယ်"

ပြောရင်းနဲ့ သူမက အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"နည်းနည်းတော့ စွမ်းတယ် အခု သူက ခြံဝင်းငယ် ရဲ့ ပထမနေရာ ဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက မဆိုးဘူး ဆိုတာကို ပိုပြနေတာပေါ့ ဒီတစ်ခေါက် နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ သူ့ကို သုံးလို့ ရကောင်း ရနိုင်တယ် သူ့ရဲ့ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည် ဘယ်လိုလဲ ဆိုတာကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရမယ် တကယ်လို့ အဆင်ပြေရင် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲမှာ သူ ခြံဝင်းငယ် သုံးခု အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထဲ ဝင်နိုင်ရင် ငါ သွားဆွဲဆောင်ဖို့ တန်တယ်"

ကျန်းကျိကျိ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို သိုင်းပညာရပ်တွေ သင်ပေးဖို့ နည်းလမ်း ရှာကြည့်မယ် ဒါပေမယ့် သူနဲ့ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ လူရှာလို့ မရဘူး သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ငါတို့က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဆိုတော့ အတူတူ လေ့ကျင့်ဖို့လည်း မသင့်တော်ဘူး"

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ သူ ဘယ်လို သိုင်းပညာရပ် တွေ သင်ထားလဲ ဆိုတာကို မေးကြည့်ပါလား ပထမနေရာ ဆိုတော့ ခြောက်လလောက် ဆိုရင် သိုင်းပညာရပ် နဲ့ အရန် လမ်းကြောင်း တွေကို စသင်နေလောက်ပြီ ဒါဆိုရင် ခြောက်လတာ တိုးတက်မှုကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရတာပေါ့"

ကျန်းကျိကျိ က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ စမ်းကြည့်မယ် သူကတော့ စကားပြောရတာ လွယ်ကူမယ့် ပုံပဲ"

"လူတိုင်းကို စကားပြောရ လွယ်ကူတာလား"

ကျန်းကျိကျိ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

ကျန်းပိုင် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

"လူတိုင်းကို စကားပြောရ လွယ်ကူတယ် ဆိုရင်တော့ အနိုင်ကျင့်ခံရဖို့ လွယ်တာပေါ့ မချမ်းသာဘဲနဲ့ စကားပြောရ လွယ်ကူတယ် ဆိုရင် သူရဲကောင်း ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း မရှိဘူး သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုက စိတ်နေစိတ်ထားကြောင့် အများကြီး လျော့ကျသွားလောက်တယ် တကယ်လို့ တခြားလူတွေက သူ့ရဲ့ စကားပြောရ လွယ်ကူတာကို အခွင့်ကောင်း ယူပြီး ချယ်လှယ်လာရင် သူ ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းစွမ်း အောင်မြင်မှုက အကန့်အသတ် ရှိမှာပဲ"

အဲဒီနောက် ကျန်းပိုင် ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။

လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်ကို အရင် စမ်းသပ်ကြည့်မယ်။

နောက်ဆုံးတော့ ရှစ်လပိုင်း အကုန် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကိုပဲ ကြည့်ရမှာပါ။

အဲဒီအချိန်ကျရင် ဆွဲဆောင်လို့ ရရင် ဆွဲဆောင်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးတာပေါ့။

——

ကျန်းမန် နေအိမ်ကို ပြန်ရောက်တော့ စာအုပ်ကို နွားဝါကြီးကို ပေးလိုက်သည်။

အဲဒီနောက် မေးမြန်းရင်းနဲ့ မှတ်စုရေးတယ်။

အစပိုင်းမှာတော့ အဝါကြီး က ပြောတယ် သူက ရေးတယ်။

နောက်ပိုင်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ စကား နည်းနည်း ဝင်ပြောနိုင်လာတယ်။

ပြဿနာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိတယ် ဆိုတာကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြနိုင်တဲ့ အထိပါပဲ။

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန် ပြောနေတာကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩနေတယ်။

"ဒါက ပဲ့တင်ထပ်မှု ပြဿနာ သူကိုယ်တိုင် သေချာ မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ တိုးတက်မှုနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံတာက အပေါ်ယံပဲ တိုးတက်လာပြီး တကယ်တမ်းတော့ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေတယ် အဆင့်တက်တဲ့ အချိန်မှာ ကျရှုံးဖို့ လွယ်တယ် ဒါကြောင့် တချို့လူတွေက တိုးတက်မှုနည်းလမ်း အဆင့်ခုနစ် နဲ့ အရမ်း လွယ်လွယ်ကူကူ အောင်မြင်သွားပေမယ့် တချို့လူတွေကျတော့ ကျရှုံးတာ ဒါက ကျင့်ကြံတဲ့ အလေ့အကျင့်နဲ့ ကျင့်ကြံမှု အတိုင်းအတာကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေပဲ"

ပြောပြီးတဲ့ အခါမှာ ကျန်းမန်က ခေါင်းမော့ပြီး အဝါကြီး ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အဝါကြီး ငါ ပြောတာ ဘယ်လိုနေလဲ"

နွားဝါကြီးက ခေါင်းငုံ့ပြီး မြက်စားနေရင်း ဘာမှ မပြောဘူး။

ကျန်းမန်ကတော့ နောက်ဆက်တွဲတွေကို ဆက်ကြည့်နေပြီး တစ်ခါတစ်လေ နားမလည်တာ ရှိရင် ထပ်မေးတယ်။

ဒါပေမယ့် အကုန်လုံးက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် က ပြဿနာတွေဆိုတော့ ကိုယ်တိုင် ကြုံဖူးတာမို့ နည်းနည်းတော့ နားလည်ပါတယ်။

အထူးသဖြင့် ခက်ခဲတဲ့ အရာတွေကို သင်ယူလေလေ ပါဝင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေက ပိုများလေလေပဲ။

ပိုပြီးတော့တောင် နားလည်လာတယ်။

သေချာပေါက် တချို့အရာတွေကတော့ လုံးဝ နားမလည်ပါဘူး။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် မှာ သူ့ရဲ့ နက်နဲမှုတွေ ရှိတယ် အဲဒီလို အချိန်မျိုးမှာတော့ နွားဝါကြီးကို မေးရတာပေါ့။

နောက်ပြီး ဆရာမ မြောင် ရဲ့ မေးခွန်းလည်း ပါတယ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရဲ့ နင်းယွမ်ကျင့်စဉ် နဲ့ ပတ်သက်တာ။

ကျန်းမန်က နင်းယွမ်ကျင့်စဉ် အကြောင်းကို အများကြီး နားမလည်ဘူး။

အဓိကကတော့ အခြေခံ ကျင့်စဉ် ကိုပဲ ကျင့်ကြံဖူးလို့လေ။

နွားဝါကြီးကိုပဲ မေးရတော့တာပေါ့။

"ဒီ နင်းယွမ်ကျင့်စဉ်က ယောက်ျားလေးတွေကိုပဲ သင်ပေးပြီး မိန်းကလေးတွေကို မသင်ပေးဘူး ဒါပေမယ့် သေချာပေါက် သင့်တော်မယ့် နည်းလမ်းတော့ ရှိမှာပါ ငါ ပြင်ပေးလို့ ရပေမယ့် မင်း လုပ်ရဲလား"

ကျန်းမန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ပြဿနာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲ ဆိုတာလောက်ပဲ ပြောပြပါ"

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျင့်စဉ် မှာ ယောကျ်ား မိန်းမ ကွဲပြားတယ် ဆိုတာကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးတာကိုး။

ကျင့်စဉ် ဆိုတာက ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး ဖြစ်တည်လာတာမို့လို့ ဒီလို ကွာခြားချက်တွေကို အခြေခံပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ရင် ပုံစံ နှစ်မျိုး ထွက်လာနိုင်ပါတယ်။

ကျန်းမန် အကြမ်းဖျင်း ရေးလိုက်ပေမယ့် အကုန်လုံး အသေးစိတ်တော့ မရေးပါဘူး။

အချုပ်အားဖြင့် ပြောရရင်တော့ ဆရာမ မြောင် ကျင့်ကြံဖို့ မသင့်တော်ဘူး ဆိုတာပါပဲ။

အချိန်အတော်ကြာမှ ကျန်းမန် သက်ပြင်းချနိုင်သွားတယ်။

"မင်း ဒီနေရာမှာ အချိန်တော်တော်များများ ဖြုန်းလိုက်တာပဲ"

ကျန်းမန်က စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"လူတွေဆီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ယူထားပြီး သူတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးရတာက အချိန်ဖြုန်းတာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီအတွက်ကြောင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်မှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"တခြားလူတွေ ကြောက်ရင်တောင် ငါက ကြောက်စရာ လိုသေးလို့လား"

"ဒါပေမယ့် မင်း လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု အားနည်းတယ်လေ"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဟုတ်တယ် ဒါပေမယ့် ရွေးချယ်ပွဲ အချိန်က တိုတိုလေးမှ မဟုတ်တာ ဘာလို့ ငါ အထဲဝင်ပြီးမှ သိုင်းပညာရပ်တွေကို မကျင့်ကြံရမှာလဲ တစ်ချိန်လောက် ပုန်းနေပြီး အပြင်ထွက်လာရင် တစ်ဟုန်ထိုး အောင်မြင်သွားနိုင်တာပဲလေ"

"မင်း ကျရှုံးမှာကို တစ်ခါမှ မစိုးရိမ်ဘူးလား"

ကျန်းမန်က စာအုပ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး အဝါကြီး ကို ကြည့်ကာ ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြလိုက်တယ်။

အဝါကြီးလည်း ထပ်မမေးတော့ဘဲ မြက်ကိုသာ ဆက်စားနေလိုက်တယ်။

ကျန်းမန်ကတော့ စတင် ကျင့်ကြံတော့တယ်။

အရင်လိုပဲ စိတ်အာရုံ အဆင့်ကို အရင် မြှင့်တင်ရမယ်။

အခုက စိတ်အာရုံ အဆင့်နှစ် ကို အခုမှ ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်။

အဆင့်သုံး ဒါမှမဟုတ် အဆင့်လေး အထိ အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် မြှင့်တင်ရမယ်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပိုင်း အဆင့် ကနေ အလယ်အလတ်အဆင့် ကို ကူးပြောင်းရမယ့် ပိတ်ဆို့မှု က အရင်ကထက် သေချာပေါက် ပိုထူမှာပဲ။

ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အာရုံ ကို အများကြီး ပိုပြီး မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။

နောက်တစ်နေ့ ကျန်းမန် ဆက်လက် စာသင်ပေးသည်။

စာအုပ်ကို ဖန်ယုံဆီ တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်ပြီး ကူးရေးခိုင်းတာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက် တစ်ရွက်စီ ဆုတ်ယူခိုင်းလိုက်တယ်။

ကျင့်ကြံတာကို ပိုကောင်းအောင် လုပ်ဖို့ပေါ့။

ဆရာမ မြောင်ရဲ့ စာအုပ်ကိုလည်း သူမကို ပေးလိုက်တယ်။

ကျန်းမန် အပေါ်မှာ ရေးထားတဲ့ ရှင်းလင်းချက်တွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အခါမှာတော့ သူမ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့လေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတာလား။

သူမ မသိသလို အများကြီးလည်း မတွေးတော့ပါဘူး။

တစ်ခါတစ်လေ မသိနားမလည်တာက ဘာမှ မဆိုးပါဘူး။

အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြပြီးနောက် ကျန်းမန် ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ထပ်ကျင့်ကြံဦးမလို့လား"

"ဆရာမ မြောင် မကျင့်ကြံဘူးလား"

ဆရာမ မြောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကျန်းမန်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

တတိယနေ့တွင် ကျန်းမန် ကျင့်ကြံတော့မည့် အချိန်၌ ဆရာမ မြောင်က သူ့ကို အနားယူရန် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းမန်မှာ အံ့ဩသွားသော အမူအရာဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဆရာမ မြောင်က သုံးရက်ဆက်တိုက် မကျင့်ကြံဘဲ နေတာ စွမ်းအားတွေ ဆုတ်ယုတ်သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ဆရာမ မြောင် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

ကျန်းမန် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဆရာမ မြောင် က အိမ်ပြန်ပြီး ခိုးကျင့်ကြံနေတာလား"

ဆရာမ မြောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

စတုတ္ထနေ့တွင် ကျန်းမန် မကျင့်ကြံခဲ့ချေ။

"မင်း အနားယူတော့မလို့လား"

"ငါ အိမ်ပြန်ပြီး ခိုးကျင့်ကြံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

ဆရာမ မြောင် "..."

အောက်ရှိ လူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းက ပါရမီရှင်တွေတောင် ဒီလောက် ကြိုးစားနေကြတာ သူတို့တွေသာ မကြိုးစားရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းထဲ ဝင်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိပါ့မလား။

ဆရာမ မြောင် ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းမန် ရပ်နေတဲ့ နေရာက အလင်းရောင်တွေ ဖြာထွက်နေသလိုပဲ သူမကို အရမ်း နေရခက်စေတယ်။

ထိုင်မရ ထမရ ဖြစ်နေတယ်။

ဒီအလင်းရောင်ကြောင့် မထိခိုက်ရအောင်လို့ သူမလည်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကျင့်ကြံရတော့မလို ခံစားရတယ်။

ခုနစ်ရက် အချိန်က သူမအတွက် တစ်ခါမှ မခံစားဖူးအောင် ရှည်လျားလွန်းလှတယ်။

ပဉ္စမနေ့မှာတော့ သူမ တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။

ယန်ရိချိုးကို သွားရှာလိုက်တယ်။

လာတဲ့သူကို မြင်တော့ ယန်ရိချိုး က သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး သူမက ကျန်းမန်ကို နည်းနည်း ထိန်းသိမ်းဖို့ ပြောထားပေမယ့်လည်းပေါ့။

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အလင်းရောင်က အရမ်း စူးရှလွန်းတော့ ညီမငယ်လေးကို နေရခက်စေမှာ သေချာပါတယ်။

"စီနီယာမမ ယန် သူ့ကို မထိန်းတော့ဘူးလား အရင်တုန်းက ဖိနှိပ်ထားတဲ့ ညဉ့်နက်တဲ့အထိ ကျင့်ကြံတဲ့ အလေ့အကျင့်က အခု နားမလည်နိုင်အောင် ပြန်ပြီး ခေတ်စားလာတော့မယ်လို့ ခံစားရတယ်"

ယန်ရိချိုး က လက်ဖက်ရည် သောက်နေရင်း စာရွက် နှစ်ရွက်ကို ဆရာမ မြောင် ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းမှာ ကျန်းမန် ဖြေခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲ နှစ်ခါရဲ့ ရလဒ်တွေပဲ"

ဆရာမ မြောင် ပထမ စာရွက်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်တစ်ဖက်လုံး တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

"ဒါ ဒါက သုံးလပိုင်း စာမေးပွဲလား ကိုး ကိုးဆယ့်ရှစ်မှတ်"

ဒုတိယ စာရွက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"တစ်ရာ့သုံးဆယ့်သုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပိုင်း အဆင့် ရောက်နေပြီလား"

ယန်ရိချိုး က သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ အချက်အလက် တစ်ထပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါက သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး စာမေးပွဲနဲ့ ဒုတိယ စာမေးပွဲ ရလဒ်တွေပဲ"

"ဆယ့်နှစ်မှတ် ကနေ ငါးဆယ့်ရှစ်မှတ် အထိ ခုန်တက်သွားတယ် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက်က ဘာလို့ ဖြစ်ရတာလဲ စီနီယာမမ ယန် ဘယ်လို သင်ပေးလိုက်တာလဲ"

"သူတို့က ကျန်းမန်ရဲ့ ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းကို သင်ယူသွားကြလို့လေ"

"ဘယ်လို ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းမျိုးက ဒီလောက် ကွာဟချက် ကြီးမားသွားစေတာလဲ"

"ညအိပ်ပျက်ခံတာလေ"

"ညအိပ်ပျက်ခံတာလား ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံတာက စိတ်အာရုံကို ထိခိုက်စေမှာ သေချာတယ် အားထုတ်သလောက် အကျိုးမရဘူး"

"ဘယ်သူ ပြောတာလဲ"

"ရှေးခေတ်ကတည်းက ဒီလိုပဲလေ"

"ရှေးခေတ်ကတည်းက ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တိုင်း မှန်တယ်လို့ ပြောလို့ ရလား ညီမလေး ခေတ်ကြီးက ပြောင်းလဲသွားပြီ 'အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း က အုပ်ချုပ်ပြီး လူတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ရပြီ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နင် အခုထိ နားမလည်သေးဘူးပဲ"

"ဒါဆို ကျန်းမန်က ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံလို့ တစ်ရာ့သုံးဆယ့်သုံးမှတ် ရတာပေါ့"

"အသံ မကျယ်နဲ့ နောက်ထပ် နှစ်နှစ်လောက် စောင့်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးကို အံ့အားသင့်သွားအောင် လုပ်ပြမယ် သူ တစ်ဟုန်ထိုး အောင်မြင်လာတာကို ကြည့်လိုက်"

"ဘာလို့ နှစ်နှစ် စောင့်ရမှာလဲ"

"သူတို့ကို နောက်ထပ် တစ်နှစ်လောက် ထပ်ပြီး ကျင့်ကြံခိုင်းလိုက်ပါဦးမယ် မဟုတ်ရင် အခြေခံ တည်ဆောက်နေတုန်းပဲ ရှိသေးတယ်လို့ အပြောခံရမှာ စိုးလို့ ဒီနှစ် သူ ဝင်မပြိုင်ဘူး"

ဆရာမ မြောင် မှာ အံ့ဩမှင်တက်သွားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ဒီတစ်ခေါက် စီနီယာမမ ယန် စကားပြောတာက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေနဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ အပြည့် ပါဝင်နေလို့ပါ။