အခန်း ၁၁၉

အခန်း (၁၁၉) ပါရမီရှင်နဲ့ တွေ့ပြီ

နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲက ခြံဝင်းငယ် တစ်ခုစီတိုင်းအတွက် အလွန် အရေးကြီးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲတွင် အခြား တောင်ထွတ်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိသူများက သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ် အရင်းအမြစ်များကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်၊ အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းပညာရပ်။

ဤအရာများက သတ္တမမြောက်၊ အဋ္ဌမမြောက်၊ နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ် သုံးခု၏ နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ဆုလာဘ်များ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် နှင့် ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယမြောက် ခြံဝင်းငယ်များ ဆိုလျှင် အထက်တန်းအဆင့် ကျင့်စဉ်များနှင့် အချို့သော မှော်ပစ္စည်းများပင် ပါဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝိညာဉ်ဓား၊ ရုပ်သေးရုပ် ကဲ့သို့သော အရာများ ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ အထူးဆုများလည်း ပါဝင်သေးသည်။

အထူးဆု ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းမန် အကောင်းဆုံး နားလည်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ ယွင်ချန်ဌာနခွဲ စာမေးပွဲတွင်လည်း အထူးဆုများ ပါဝင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး၊ ချီသန့်စင်ခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ခွင့် နေရာ။

အားလုံးက အထူးဆုများ ဖြစ်ကြသည်။

ဆရာမ ယန် ရှင်းပြသည်ကို နားထောင်ရင်း ဤတစ်ကြိမ် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းမန် မည်သည့် စိတ်ကူးမှ မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အများဆုံးမှ အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ရရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲသို့ သွားပါက အထက်တန်းအဆင့် နင်းယွမ်ကျင့်စဉ် ရှိနေသည်။

"နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က မကြာခင် စတော့မယ်၊ အခုကစပြီး တောင်ထွတ် အသီးသီးက အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေကို စတင် လေ့လာထားရမယ်၊ ဒါ့အပြင် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ် နဲ့ အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် က အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေကိုလည်း သေချာ သိထားရမယ်"

ကျိုးပုဖန်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ပိုင်း တောင်ထွတ် ခုနစ်ခု ယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ အဖွဲ့ဖွဲ့ရတာ ရှိတယ်၊ သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ် ဒါမှမဟုတ် အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က လူတွေနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ရမှာ"

ဤသို့သော ကိစ္စမျိုး ရှိကြောင်း ကျန်းမန် မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ့အတွက်တော့ ဤအရာများက စောလွန်းနေသေးသည်။ သူ ဒီနှစ် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ဝင်မပြိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သူ့အတွက် အချိန်က လဝက်ကျော်ခန့်သာ ကျန်တော့ရာ အမြန် ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်သည်။

"နောက်နှစ်မှ လေ့လာလည်း အချိန်မီပါသေးတယ်"

ကျန်းမန်က စကားတစ်ခွန်း ထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးပုဖန်က ကျောက်ယောင်ယောင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"နောက်နှစ်မှ လေ့လာလည်း အချိန်မီသေးတယ် ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ရမလဲ"

ကျောက်ယောင်ယောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်တော့ အရေးစိုက်စရာ မလိုဘူးလို့ ပြောတာပေါ့"

ကျိုးပုဖန် နေရာတွင် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။ ဒီနှစ် ငါတို့က နဝမမြောက် ခြံဝင်းငယ်၊ နောက်နှစ် ငါတို့က အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် ဖြစ်သွားမှာလေ။

ဒီနှစ် အရေးစိုက်စရာ မလိုရင်၊ နောက်နှစ် ဘာသွားလေ့လာရမှာလဲ။

——

ကျန်းမန်က ဤလအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ထောင် ထုတ်ယူပြီးနောက် ဖက်တီးလေးထံသို့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ လာဝယ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဖက်တီးလေးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်ကွင်းညိုများလည်း အတော်လေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

လော်ရွှမ်က ယခုအခါ သူ့တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မရှိတော့ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်ဟု ဖက်တီးလေးက ပြောသည်။

တစ်ရက် နှစ်ရက်လောက်တော့ မဖြစ်မနေ အနားယူရမည်၊ မဟုတ်လျှင် အိမ်ကို စာပို့ရလိမ့်မည်တဲ့။

ဖက်တီးလေးက လော်ရွှမ် သူ ကျင့်ကြံမည့် အချိန်ကို နှောင့်နှေးစေသည်ဟု မကျေမနပ် ပြောဆိုနေသည်။

သူ အရမ်း ဒုက္ခရောက်နေပြီတဲ့။

ကျန်းမန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဆက်ပြီး ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံ၊ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံ….

အိမ်ကို စာတစ်စောင်လောက် ပို့လိုက်ရင်တောင် ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေနိုင်ရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို မတက်လှမ်းနိုင်ရင်တောင်၊ ရှေးဟောင်း နည်းလမ်း နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ဘူးလား။

တခြားလူတွေ မတတ်ပေမယ့် အဝါကြီးက တတ်တယ်လေ။

သူတို့ စကားပြောနေချိန်တွင် ချန်ယွီက ပစ္စည်းများ ရောင်းပြီး ရောက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းမန်ကို မြင်တော့ သူမ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး၊ ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"သခင်လေးကျန်း"

ထို့နောက် သူမက ဖက်တီးလေးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးကောင်း၊ လော်ရွှမ်က ချောလား"

"ချောတာပေါ့"

ဖက်တီးလေးက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ကို မိန်းမ အဖြစ် ပေးရင် ယူမလား"

ချန်ယွီက ထပ်မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူး၊ ဒါဆိုရင် ငါ့ဘဝ တစ်သက်လုံး သွားပြီပေါ့"

ဖက်တီးလေးက အသေအချာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယွီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ လော်ရွှမ်က ကိုယ်တိုင် လာပြီး သဘောကျကြောင်း ပြရင်ကော"

ဖက်တီးလေးက အလိုအလျောက် ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို သေချာပေါက် လူမသိသူမသိ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် နင်တို့ ငါ့ကို နောက်နေကြတာပဲ"

ချန်ယွီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နင်တို့တော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး"

ထို့နောက် သူမက ကျန်းမန်ကို အရိုအသေပေးပြီး လော်ရွှမ်ကို သွားရှာလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းမန်က သူမကို စာရွက်တစ်ရွက် ပေးလိုက်ပြီး လော်ရွှမ်ကို ပေးခိုင်းလိုက်သည်။

အပေါ်မှာ သူ လိုချင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ရေးထားတယ်။

ဆရာ့ဆီ သွားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်း သွားထုတ်ရဦးမယ်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကို အစွမ်းကုန် တက်လှမ်းဖို့။

"အစ်ကိုကျန်း၊ ဘာလို့ ငါတို့ဘက်မှာ အရောင်းအဝယ် မကောင်းဘဲ ချန်ယွီ တို့ဘက်မှာ ပစ္စည်းတွေ အရမ်း မြန်မြန် ရောင်းရတာလဲ၊ သူက ဉာဏ်များတတ်လို့လား"

ဖက်တီးလေးက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ပါရမီကြောင့် ဖြစ်မှာပါ"

ပစ္စည်းရောင်းတာက တစ်ခါတစ်လေ ပါရမီ အပေါ်လည်း အများကြီး မူတည်တယ်။

သေချာပေါက် ရောင်းတဲ့ ပစ္စည်း အမျိုးအစား အပေါ်မှာလည်း မူတည်တာပေါ့။

တစ်ဖက်လူ ရောင်းတာ ဝိညာဉ်ဆေးပင် တွေ မဟုတ်လောက်ဘူး။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က ဖက်တီးလေးကို အကြမ်းဖျင်း လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆေးပင် များကို ရရှိခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာ့လေးဆယ် ပေးလိုက်ရသည်။

ဆရာ့ဆီ သွားရင် နှစ်ထောင် နဲ့ လဲလို့ ရတယ်။

တစ်ထောင့်ငါးရာ အသားတင် အမြတ်ရတယ်။

ဒါပေမယ့် လမ်းညွှန်ပေးနေတုန်း ကျန်းမန်က ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ချထားတဲ့ နေရာကို ကြည့်ပြီး ဖက်တီးလေးကို တချို့နေရာတွေ ပြောင်းခိုင်းလိုက်တယ်။

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းမန်က ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ မလှည့်ရသေးခင်မှာပင် ဖက်တီးလေးက တိတ်တဆိတ် ကပ်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကျန်း၊ မကြာခင် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ရှိတော့မယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒါက အရမ်း အရေးကြီးတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

ဖက်တီးလေးက ပြောရင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင် နှင့် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး အလုံး နှစ်ဆယ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ငါးထောင်က လော်ရွှမ် ရဲ့ ဟာ၊ မူလက သူ့ဆီမှာ တစ်သောင်း ရှိတာ၊ ချန်ယွီက ငါးထောင် ချေးသွားတယ်"

"ဖန်ယုံက ရှစ်လပိုင်းမှာ နေရာ တစ်ခု လုပြီး တစ်ဟုန်ထိုး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို တက်ချင်လို့တဲ့"

ပစ္စည်းများကို ကြည့်ပြီး ကျန်းမန် အတော်လေး ခံစားသွားရသည်။ ဖက်တီးလေးသာ သူ့ကို လော်ရွှမ် အကြောင်း ကြွားမနေရင်၊ အိမ်ပြန်ပြီး အမွေဆက်ခံမယ့် အကြောင်း မပြောရင်၊ မုန့်ချဲ့ဝေ့ က သူ့ကို မယားငယ် ယူခွင့်ပြုမလား ဆိုတာ မမေးရင်။

သူတို့က အရမ်းကို ခင်မင်ရတဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း တွေပါပဲ။

ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ကျန်းမန် ယူသွားခဲ့သည်။

ဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းတစ်ထောင် တန်ဖိုး ရှိတယ်။

သူ့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲမှာ ပိုပြီး ကောင်းကောင်း ပါဝင်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် ခြောက်လ နေမှ ပြန်ဆပ်ရမယ်။

နောက်တစ်ခုက သူက ဖက်တီးလေးကို မှာခဲ့သေးတယ်၊ ကိုးလပိုင်း မှာ သူ အချိန်မီ လာနိုင်ချင်မှ လာနိုင်မှာ။

တကယ်လို့ ချန်ချီဝမ် လာရင် သူ့ကို နှစ်ရက်လောက် စောင့်ခိုင်းထားလိုက်ဖို့…..

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းမန်က ဆရာ့ထံသို့ သွားကာ သစ်သား မူလစွမ်းအင် ဆေးလုံး အလုံး နှစ်ဆယ် နှင့် မူလစွမ်းအင် ဆေးလုံး ဆယ်လုံးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းခြောက်ထောင့်နှစ်ရာ ကုန်သွားသည်။

သုံးထောင် ကျန်တော့တယ်။

အဲဒီနောက်ပိုင်း နေ့ရက်တွေမှာတော့ အဆက်မပြတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တယ်။

ငါးရက် ကြာပြီးနောက်၊ ဒုတိယမြောက် ဘူးသီး က လုံးဝ ပြည့်သွားပြီ။

ဆယ့်ငါးရက် ကြာပြီးနောက်။

ကျန်းမန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ကျယ်လောင်တဲ့ အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

တတိယမြောက် ဘူးသီးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စီးဝင်သွားတယ်။

တတိယမြောက် "ဘူးသီး" ကို စတင် ခိုင်မာအောင် လုပ်ရတော့မယ်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်

သုံးရက် ကြာပြီးနောက်

ကျန်းမန်က ဆရာမ ယန်ကို သွားရှာတယ်။

ခွင့်တောင်းဖို့ စတင်တော့တယ်။

ဤကိစ္စအတွက် ဆရာမ ယန်က နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ခွင့်တောင်းမလို့လား တကယ်ပဲ နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ မဝင်တော့ဘူးလား"

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မဝင်တော့ပါဘူး၊ သူတို့ကို နောက်ထပ် တစ်နှစ်လောက် ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ပေးလိုက်ပါဦးမယ်"

"မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ယန်ရိချိုး က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲ ကိုလား"

ကျန်းမန်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်အောက်တွင် ယန်ရိချိုး အတော်လေး မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရောက်သွားပြီလား"

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲ က မနက်ဖြန် စတော့မယ်၊ ပြီးတော့ မဖြစ်မနေ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်ရမယ်။

နဝမမြောက် ခြံဝင်းထဲမှာ ဘယ်သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရောက်နိုင်မှာလဲ။

ဒါကြောင့် ရွေးချယ်ပွဲက နဝမမြောက် ခြံဝင်းထဲမှာ မရှိပါဘူး၊ အခြေခံအားဖြင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်း အထက်တွေချည်းပါပဲ။

ယန်ရိချိုး တခြား ဘာမှ ထပ်မမေးတော့ပါဘူး၊ ဒီနှစ် ကျန်းမန်ကို နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ဝင်ခိုင်းတာက တကယ်တော့ တခြားသူတွေကို အနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်နေတာပါ။

နောက်နှစ် လည်း အနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်မှာ မှန်ပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဒီနှစ် သူတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်။

ထို့နောက် ကျန်းမန် ထွက်လာခဲ့သည်။

နေအိမ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် စာမေးပွဲက အစုလိုက်အပြုံလိုက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုယ့်နေအိမ်မှာ စောင့်နေပြီး အမိန့်ပြားကနေတစ်ဆင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲ ဝင်ရတာပါ။

အထဲရောက်သွားရင် အမိန့်ပြား က ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အချင်းချင်း ဘယ်သူဘယ်ဝါ ဆိုတာ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါတင် မကသေးဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ဖွင့်ချလို့ မရပါဘူး။

စိတ်ချလက်ချ ရဲရဲတင်းတင်း ဝင်လုလို့ ရပါတယ်။

ကျန်းမန်က ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးကို သိပ်မကောင်းဘူးလို့ ထင်တယ်။

လုံးဝ မလိုအပ်ဘူး။

တကယ်တော့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တွေကို ဖော်ပြပေးသင့်တယ်။

ဒါမှ လူတွေကို စိတ်အားထက်သန်အောင် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မှာ။

"ရွေးချယ်ပွဲ စတော့မယ်"

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဝါကြီး၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ရက်တော်တော် ကြာတယ်လို့ ကြားတယ်၊ တကယ်လို့ မုန့်ချဲ့ဝေ့ က စာပို့လာရင် မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း စိုးရိမ်သင့်တာက ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲ က သူမ နဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိမရှိ ဆိုတာပဲ"

နွားဝါကြီးက သတိပေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"ဒါက ရွေးချယ်ပွဲပဲ ရှိသေးတာလေ၊ သက်ဆိုင်မှု မရှိလောက်ပါဘူး မဟုတ်လား"

တစ်ဖက်လူ က စာပို့လာတုန်းက လူတစ်ယောက် လာမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ နောက်ပိုင်း ယွီစီနီယာ က အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ယူလာတယ်လို့ ပြောတယ်။

ဒီနှစ်ခုက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဆက်စပ်မှု ရှိနေလောက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန် ကတော့ ကြိုတင် ကာကွယ်မှု နည်းနည်း လုပ်ထားချင်ပါသေးတယ်။

နွားဝါကြီးကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပါ။

"စီနီယာ မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်"

ကျန်းမန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

နွားဝါကြီးက အေးစက်စွာဖြင့် မလှုပ်မယှက် နေလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ သန်းခေါင်ယံ အချိန် ကျော်လွန်သွားပြီ။

ကျန်းမန် ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိခင်မှာပဲ သူက နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

နွားဝါကြီးလည်း မအံ့ဩပါဘူး၊ ဆက်ပြီး မြက်စားနေလိုက်တယ်။

——

အခြားတစ်ဖက်တွင် ယွီဝမ်ယီက လရောင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲ စပြီ၊ ဝင်သွားနိုင်တယ် ဆိုရင် အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ၊ ကျန်းမန်ဘက်က ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး"

"နင်က အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော ဆရာမရှက ပြောလိုက်သည်။

"သူ မိန်းမကို အားကိုးတာ မကောင်းမှာ စိုးလို့လေ"

ယွီဝမ်ယီ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မိန်းကလေး တွေ သဘောကျအောင် ဘယ်လို ပြောရမယ် ဆိုတာကို ငါ သူ့ကို သွားသင်ပေးရမလား"

"ဒါပေမယ့် သင်ပေးလို့လည်း မရဘူး၊ သူ့ကို စာအုပ်တွေပဲ ပေးဖတ်လို့ ရမယ်"

ဆရာမရှ က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ နတ်သမီး က ဘယ်သူလို့ နင် ထင်လဲ"

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ"

ယွီဝမ်ယီ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အရမ်း စွမ်းမှာပဲ၊ နောက်ခံကလည်း အရမ်း နက်နဲပြီး အရမ်းလည်း ချမ်းသာမှာပဲ"

"မဟုတ်ရင် လူတစ်ယောက်ကို ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးတက်အောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ"

ပိုက်ဆံ ရှိတိုင်း တိုးတက်မှု အရမ်း မြန်မယ်လို့တော့ မပြောနိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် တိုးတက်မှု အရမ်း မြန်တဲ့ သူတွေကတော့ များသောအားဖြင့် ပိုက်ဆံ ရှိတဲ့သူတွေချည်းပါပဲ။

"စီနီယာအစ်ကို လုကတော့ နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲမှာ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ဆယ်ဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းပဲ၊ အရင်တစ်ခေါက်က နင့်ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက အရမ်း ကြီးမားလွန်းသွားတာကိုး"

ဆရာမရှ က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ယီ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ မတတ်နိုင်ဘူး၊ ဒီနှစ် ငါ ဝင်မလုဘူးလေ"

ဆရာမရှက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြလိုက်သည်။

"သူတို့က နင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ လူက ရေပွက်ပမာ ခဏလေးပဲ ပွင့်သွားတာလို့ ထင်နေကြတယ်၊ တောင်ထွတ် ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲ ဝင်ခွင့် မရတာတောင် ထားလိုက်ပါတော့၊ နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲမှာတောင် ခြံဝင်းငယ် သုံးခု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲ မဝင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေကြတာ"

ယွီဝမ်ယီ ကြောင်အမ်းသွားတယ်၊ သူမက တစ်နှစ်လောက် အပြင်မထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

နောက်နှစ် အပြင်ထွက်ရင် ဘယ်သူက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပါရမီရှင် လဲဆိုတာ သူတို့ သိသွားမှာပါ။

"ဒါနဲ့၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ကြေညာမှာလား"

ဆရာမရှ က မေးလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ယီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက်က အမည်မဖော်ဘဲ လုပ်မှာလို့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကိုတော့ မြင်ရလောက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူလဲ ဆိုတာတော့ သိရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ ဆိုတာတော့ မသိဘူး၊ အဲဒီ အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ရဲ့ စနောက်ချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒ လို့တော့ ပြောကြတယ်"

"တရားဝင် ဝင်သွားရင်တော့ အမည်မဖော်ဘဲ ဖြစ်မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

——

ကျန်းမန် စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ သူက ကျယ်ဝန်းတဲ့ တောအုပ်ကြီး တစ်ခုထဲကို ရောက်နေပြီ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘေးနားမှာ ရေကန် တစ်ခု ရှိတယ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ မိစ္ဆာသားရဲ တွေ ခုန်ထွက်လာတာကို တွေ့ရတယ်။

ဒါ့အပြင် တောအုပ်ထဲမှာ တိမ်တိုက်တွေဆီ အထိ ထိုးထွက်နေတဲ့ ကျောက်တိုင်ကြီး တွေကို တစ်ခါတစ်ရံ တွေ့ရတယ်။

အရမ်း မြင့်လွန်းလို့ ကျန်းမန် နေရာကနေ ကြည့်ရင်တောင် အတော်များများကို မြင်ရတယ်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲ က တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်၊ အဲဒီ ကျောက်တိုင်ကြီး တွေပေါ် တက်သွားရုံပါပဲ၊ အဲဒီမှာ သိုင်းပညာရပ် တွေနဲ့ ကျင့်စဉ် တွေ ရှိတယ်။

ဘယ်သူ အရင် ရလဲ ဆိုတဲ့သူက ဝင်ခွင့် အရည်အချင်း ကို ရမှာပါ။

ရနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ကလည်း အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်၊ အဲဒီနေရာကို ကာကွယ်ထားပြီး လုယူဖို့ လာတဲ့ လူဆယ်ယောက်ကို အနိုင်ယူရမှာပါ။

တကယ်လို့ လူဆယ်ယောက် မပြည့်ဘူး ဆိုရင်၊ ကျောက်တိုင်က သူ့အလိုလို ရုပ်သေးရုပ် ဆယ်ရုပ်ကို ဖန်တီးပေးလိမ့်မယ်။

ဒီ ရုပ်သေးရုပ် ဆယ်ရုပ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ရှိတဲ့ လူတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ကူးယူထားတာပါ။

စွမ်းအားကတော့ ကျပန်းပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒီလို ဖန်တီးမှု မျိုးက များသောအားဖြင့် နောက်ဆုံးနေ့ အထိ စောင့်ရလေ့ ရှိတယ်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က စုစုပေါင်း ဆယ့်ငါးရက် အချိန်ရတယ်။

ပထမ ဆယ့်လေးရက် က ကိုယ်တိုင် ဝင်လုလို့ ရတယ်။

နောက်ဆုံးနေ့ ကျမှပဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သူ့အလိုလို ဖန်တီးပေးတာပါ။

"အကုန်လုံးက လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု တွေချည်းပဲ"

ကျန်းမန် အတော်လေး ခံစားသွားရတယ်။

အခုချိန်မှာ သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်၊ ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်သုံး၊ စိတ်အာရုံ အဆင့်လေး။

နဂါးကူး အဆင့်ငါး။

အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး အဆင့်ငါး

ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး အဆင့်လေး။

ရှုံးနိမ့်ခြင်း ကင်းတဲ့ နေရာမှာ ရပ်တည်ချင်ရင်၊ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး ကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုတယ်။

ဒါပေမယ့် ကျင့်စဉ် ကို ကာကွယ်ဖို့က နာရီဝက် အတွင်းမှာ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ လိုတယ်။

မဟုတ်ရင် ကျင့်စဉ်ကို ကာကွယ်တဲ့ သူက ရှုံးတာပဲ။

"ဆယ်ရက် အချိန်က သိပ်မလောက်ဘူး"

ကျန်းမန် အတော်လေး ခံစားသွားရတယ်၊ တကယ်ပဲ ကိုယ့်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာရပ် မရှိသေးဘူးပဲ။

အခုတော့ အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး နဲ့ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးကိုပဲ အရင် မြှင့်တင်ရတော့မယ်။

နောက်တစ်ခုက၊ ဒီနေရာမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုလည်း သုံးလို့ ရတယ်။

ဒါက အသေအပျောက် အများဆုံး တိုက်ကွက်ပဲ။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစပျိုး အဆင့် မှာတုန်းက၊ ဝှက်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဘူးသီး ဆယ်လုံးလောက် ရှိတယ်၊ အခု အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဆိုတော့ ဘူးသီး သုံးဆယ် ဖြစ်သွားပြီ။

သူ ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန် သိပ်မကြာသေးတော့၊ အခု ဝှက်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုစုပေါင်းက ဘူးသီး ဆယ့်ငါးလုံးစာ ရှိတယ်။

ဘူးသီး ဆယ့်ငါးလုံးစာ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရင်၊ အဆင့်ကျော်ပြီး တိုက်ခိုက်လို့ ရမရ ဆိုတာတော့ မသိဘူး။

ဒါပေမယ့် တခြားလူတွေမှာလည်း ရှိနေရင်တော့ ဒုက္ခပဲ။

အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ပါဘူး။

ကျန်းမန် က ကျောက်တိုင် တွေနဲ့ ဝေးရာကို သွားပြီး၊ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်အောက်မှာ စတင် ကျင့်ကြံတော့တယ်။

အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး ကို အရင် ကျင့်ကြံမယ်။

အဆင့်ငါး အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး ကနေ အဆင့်တက်ချင်ရင် အကြိမ် ခြောက်ဆယ့်နှစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံဖို့ လိုတယ်။

ကံကောင်းတာက ကျန်းမန်က အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး နဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှု အတော်လေး ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိလို့ ကျင့်ကြံရတာလည်း အများကြီး ပိုမြန်သွားတယ်။

မိုးလင်းတဲ့ အထိပဲ။

အကြိမ် ခြောက်ဆယ့်နှစ်ကြိမ် ပြီးသွားတယ်။

အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး အဆင့်ခြောက်။

ကျန်းမန် အနားမယူရဲပါဘူး၊ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ကျောက်တိုင်ပေါ် တက်သွားတဲ့ လူတွေကို သူ တွေ့ခဲ့တယ်၊ ကြည့်ရတာ နဂါးကူးက အဆင့်ကိုး အထက် ရှိမှပဲ တက်လို့ ရမယ့်ပုံပဲ။

ဒီလိုဆိုတော့ မသင်လို့ မဖြစ်တော့ဘူးပဲ။

ဒါက ပထမဆုံး အကဲဖြတ် စစ်ဆေးမှုပဲ။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန် က အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး ကို ရပ်မသွားပါဘူး။

ပထမနေ့ ညနေပိုင်း

အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး အဆင့်ခုနစ်

ဒုတိယနေ့ ညနေပိုင်း

အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး အဆင့်ရှစ်

စတုတ္ထနေ့ မနက်ပိုင်း

အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး အဆင့်ကိုး

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ သူ ကျောက်တိုင်ပေါ် တက်သွားတဲ့ လူတွေကို အများကြီး တွေ့ခဲ့သလို၊ ပြုတ်ကျလာတဲ့ လူတွေကိုလည်း အများကြီး တွေ့ခဲ့တယ်။

နောက်ထပ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ နဂါးကူး အဆင့်မမီလို့ ပြုတ်ကျလာတာပါ။

ဒါ့အပြင် ကျောက်တိုင် ဘက်ကနေ တစ်ခါတစ်ရံ အသံတချို့ ထွက်လာတတ်တယ်။

ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ လှည့်ကွက်မျိုး သုံးရဲတယ်ပေါ့၊ သတ္တိရှိရင် နာမည် ပြောစမ်း လို့ ပြောတာမျိုးပေါ့။

အဲဒီနောက် ကျန်းမန်က နာမည် ပြောလိုက်တဲ့ လူတွေကို တကယ် ကြားခဲ့ရတယ်၊ နှမြောစရာကောင်းတာက တစ်ဖက်လူက ကြားပြီးနောက် ဒေါသထွက်သွားတာပဲ။

ပထမ ခြံဝင်း ရဲ့ ပထမနေရာ က ဒီနယ်မြေထဲမှာ လုံးဝ မရှိဘူးတဲ့။

ကျန်းမန် အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားတယ်၊ ဒီနယ်မြေ ထဲမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်တွေပဲ ရှိတာ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ရွေးချယ်ပွဲ လေ၊ တကယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်တာမှ မဟုတ်တာ။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ဖိအား နည်းနည်း ပိုနည်းတာပေါ့။

နောက်ပိုင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲ ဝင်သွားရင်တော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်၊ နှောင်းပိုင်းအဆင့်၊ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် တွေ အကုန်လုံး တစ်နေရာတည်းမှာ ရှိနေနိုင်တယ်။

အများကြီး မတွေးတော့ဘဲ၊ ကျန်းမန် က နဂါးကူးကို စတင် ကျင့်ကြံတော့တယ်။

ဒါပေမယ့် စပြီး ကျင့်ကြံရုံပဲ ရှိသေးတယ်၊ လူနှစ်ယောက်က ဒီနေရာကို ရောက်လာကြတယ်။

"လူရှိတယ်" အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ရဲ့ အသံ ထွက်လာတယ်။

"တကယ်ပဲ လူရှိနေတာပဲ၊ ခိုးပြီး လာကျင့်ကြံတာလား"

ဒါက အမျိုးသား တစ်ယောက်ရဲ့ အသံပါ။

ကျန်းမန် က လာတဲ့သူကို ကြည့်လိုက်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ အရပ်အမောင်း နဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကိုပဲ အကြမ်းဖျင်း မြင်ရတယ်။

ယောကျ်ား မိန်းမ ဆိုတာကိုတော့ ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။

ကျန်တာတွေကိုတော့ မမြင်ရတော့ဘူး၊ မြူတွေ ဖုံးလွှမ်းနေသလိုပဲ။

"မင်းလည်း နဂါးကူးကို လာကျင့်ကြံတာလား"

အမျိုးသား အသံက မေးလိုက်တယ်။

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်"

"ဒါဆို မင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရောက်တာ သိပ်မကြာသေးဘူး ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပေါ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တိုးတက်အောင် ကြိုးစားနေဆဲ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလား" အမျိုးသား က ထပ်မေးလိုက်တယ်။

ကျန်းမန် ဆက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"အဲဒီလိုပါပဲ"

"မင်း တကယ်ကို သတိမထားတတ်တာပဲ၊ မင်းက ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်း ကလား ပဉ္စမမြောက် ခြံဝင်း ကလား"

အမျိုးသား က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"နဝမမြောက် ခြံဝင်းကပါ"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ငါ့အမှားပါ၊ ခုနကတောင် မင်းကို သတိမထားတတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့သေးတာ၊ အခု သတိမထားတတ်ရုံတင် မကဘူး၊ ငါတို့ကိုပါ အရူးလို့ ထင်နေသေးတယ်"

အမျိုးသား က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက ကျင့်ကြံနေကြတာပဲ ဆိုတော့၊ ငါတို့ ဒီမှာ နေတာ မင်းကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်။

"အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူး"

"ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ အမိန့်ပြား နံပါတ် က ဘယ်လောက်လဲ"

အမျိုးသမီး က သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

ကျန်းမန်က အမိန့်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်တယ်၊ အပေါ်မှာ ၂၁၀ လို့ ရေးထားတယ်။

"ဒါဆို မင်း ဝင်လာတာ တော်တော် နောက်ကျတာပဲ၊ နံပါတ်စဉ် က ဘယ်သူ အရင် ဝင်လဲ အပေါ်မှာ မူတည်တာ၊ ငါက ၉၈ နံပါတ်"

အမျိုးသမီး က ပြောလိုက်တယ်။

အမျိုးသား က ဆက်ပြောတယ်။

"ငါက ၉၉"

ကျန်းမန် က ဒါတွေကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ စတင် ကျင့်ကြံတော့တယ်။

ထပ်ပြီး စကားပြောနေရင် အချိန်မမီတော့ဘူးလေ။

နဂါးကူးက အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး ထက် ပိုလွယ်တယ်။

ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံရတာလည်း နည်းနည်း ပိုမြန်တယ်။

ကျန်းမန် ကျင့်ကြံနေတာကို ကြည့်ပြီး ၉၈ နံပါတ် အမျိုးသမီး က အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်တယ်။

"နဂါးကူး အဆင့်ခြောက်လောက်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါဆို အချိန်မမီလောက်တော့ဘူး ထင်တယ်"

၉၉ နံပါတ် အမျိုးသားက ပြောလိုက်တယ်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အဆင့်ခုနစ် ဆိုရင်လည်း တက်လို့ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်၊ သူ အဆင့်ခုနစ် အထိ ရောက်အောင် မြှင့်တင်နိုင်မလား ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ရမှာပေါ့"

သူတို့နှစ်ယောက် ဆက်ပြီး ဘာမှ မပြောကြတော့ဘူး။

၉၉ နံပါတ်က ၉၈ နံပါတ်ကို စတင် လမ်းညွှန်ပေးတော့တယ်။

နေ့လယ်ပိုင်း…

သူတို့ ခဏ အနားယူလိုက်ကြတယ်၊ ကျန်းမန် ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ သူ ဆက်ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ တော်တော်လေး တိုးတက်လာပုံ ရတယ်။

၉၈ နံပါတ် က သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"မင်း အနားမယူဘူးလား"

"ဘာလို့ အနားယူရမှာလဲ ဆက်မကျင့်ကြံနိုင်တော့လို့လား"

ကျန်းမန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

၉၈ နံပါတ် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး၊ အနားမယူဘဲ တိုးတက်ဖို့ ဆိုတာ မလွယ်ဘူး ဆိုတာကို သူ မကြာခင် သိသွားမှာပါ။

ဒါပေမယ့် သန်းခေါင်ယံ အချိန်…..

သူတို့ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ကျန်းမန်က ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ပိုပြီးတောင် တိုးတက်လာသေးတယ်။

ပဉ္စမနေ့ ညဉ့်နက်ပိုင်း ကို ရောက်လာပြီ။

ကျန်းမန် ထပ်ပြီး အဆင့်တက်သွားတယ်။

နဂါးကူး အဆင့်ရှစ်….

ဆဋ္ဌမနေ့ မှာလည်း ကျန်းမန် ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ၊ ၉၈ နံပါတ် လည်း မတတ်သာဘဲ လိုက်ကျင့်ကြံရတော့တယ်။

ဒီလူက လုံးဝ မအနားယူဘူးလား။

ဒီလို လုပ်ရမှာလား။

တကယ်ရော တိုးတက်နိုင်လို့လား။

သတ္တမနေ့ ညနေပိုင်း။

နဂါးကူး အဆင့်ကိုး…..

ကျန်းမန် ကျင့်ကြံတာကို ရပ်လိုက်တယ်။

၉၈ နံပါတ် က သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"အနားယူတော့မလို့လား"

၉၉ နံပါတ် က သူမကို တားလိုက်တယ်။

၉၈ နံပါတ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားတယ်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ၉၉ နံပါတ် ရဲ့ စကားကြောင့် သူမ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့တယ်။

"သူ့ရဲ့ နဂါးကူး အောင်မြင်သွားပြီ"

နဂါးကူး အောင်မြင်သွားပြီလား။

ဒီ စကားလုံး အနည်းငယ်လေး က ၉၈ နံပါတ် ကို သံသယ ဝင်သွားစေတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ အဆင့်ခြောက် လောက်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ပါရမီရှင် နဲ့ တွေ့ပြီပဲ။