အခန်း (၂၄၂၃-၂၄၂၄)

အခန်း (၂၄၂၃) - ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ

ဆွေ့ရှုံ ၏ အမြင်အရဆိုလျှင် ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု၏ ချင် မျိုးဆက် အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းမှ လူကြီးများကသာ သူ့ကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တောင်းဆိုလာပါက၊ သူသာ ပိုင်ဆိုင်ထားမည်ဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းကို စော်ကားမိပါက ရလာမည့် အကျိုးဆက်များမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

ယခု ဖန့်ချန်ကဲ့သို့ပင် သူသည် ချင်ကွန်းဝူ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပါက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို မုချရရှိလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

ဖန့်ချန်သာ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူ ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ဘူးဆိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချင်ကွန်းဝူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဖန့် ကျောင်းသား၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုတာမျိုးက သာမန်လူဆိုရင် တစ်လုံး၊ နှစ်လုံး စားရုံနဲ့တင် အာနိသင် မရှိတော့ပါဘူး... မင်းရဲ့ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ ထဲက စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ကြည့်ရင် မင်းဟာ အနည်းဆုံး အလုံး ၃၀ ကျော်လောက်တော့ ရထားမှာပါ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူတစ်ယောက်တည်းက ကုန်အောင် စားနိုင်မှာလဲ။"

ချင်ဂွေ့ နှင့် နင်ကျောင်းအုပ်တို့ကလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် တွေးထင်နေကြသည်။ ဖန့်ချန်၏ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး များမှာ သိမ်းဆည်းထားပြီး အလွယ်တကူ သုံးစွဲမည်မဟုတ်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။

မည်သို့ဆိုစေ၊ ထိုအရာမှာ မဟာဗျူဟာမြောက် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်၊ မိမိကိုယ်တိုင် မစားနိုင်ပါကလည်း နောက်ပိုင်းတွင် တခြား ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန် ချန်ထားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်သည်။ သို့သော် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အခုလောလောဆယ်တွင် ဘာမှ မပြောသေးပေ။

"ချင်ကွန်းဝူ အကြီးအကဲ၊ အကြီးအကဲ မသိတာပါ။ ကျွန်တော့်မှာရှိတဲ့ ဗောဓိသီးတွေ အကုန်စားဖို့က တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ပိုလျှံနေတာတွေကို ကရုဏာတောင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီငယ် ညီမငယ်တွေကို ဝေပေးလိုက်တာပါ။"

ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ ပြောသည်။

"အကြီးအကဲ မယုံဘူးဆိုရင် ကရုဏာတောင်က ညီငယ် ညီမငယ်တွေကို ခေါ်မေးကြည့်လို့ ရပါတယ်။ သူတို့က အကြီးအကဲကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ အဖြေပေးပါလိမ့်မယ်။"

ချင်ဂွေ့၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်သွားသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ကရုဏာတောင်က လူငယ်တွေဆီ ဝေပေးလိုက်တယ်ဟုတ်လား။

သူနှင့် နင်ကျောင်းအုပ်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်တွင် ကရုဏာတောင်မှ ကျောင်းသားများ ထူးချွန်ထက်မြက်နေခြင်းကို သူတို့ ပြန်တွေးမိသည်။ လူတိုင်းက နဂါးဓား နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကို နားလည်သဘောပေါက်နေကြသည်။

အရင်တုန်းက သူတို့သည် ကရုဏာတောင်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို လေ့လာရန် ထူးခြားသည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေသည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို စားသုံးထား၍ အတွင်းနယ်မြေကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း၊ ထို့ကြောင့် အရည်အချင်းကိုပါ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွား၍ စွမ်းအားကို လေ့လာရာတွင် အလွယ်တကူ အကျိုးရှိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

ချင်ကွန်းဝူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး မျက်နှာပေါ်က အပြုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဆွေ့ရှုံ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်မှုများ ပေါ်လာကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး က ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတာလဲ၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားသူတွေကို အလွယ်တကူ ပေးနိုင်ရတာလဲ"

"ဆွေ့ရှုံ ဆရာလည်း စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ သိနေတာပဲမဟုတ်လား တန်ဖိုးရှိလွန်းလို့ပဲ ကျွန်တော် မစားနိုင်တဲ့ အပိုတွေကို ညီငယ် ညီမငယ်တွေကို ပေးလိုက်တာပါ။ ဒါမှာ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ "

ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ ပြန်ဖြေသည်။ ထို့နောက် နင်ကျောင်းအုပ်ကို ကြည့်၍ လက်ယှဉ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နင်ကျောင်းအုပ်၊ ကျောင်းတော်မှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို တခြားသူကို မပေးရဘူးဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ရှိလို့လား"

"ဒီလို စည်းကမ်းမျိုး မရှိပါဘူး။ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုတာ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ က မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ပါ။ မင်း ဘယ်လိုပဲ စီမံခန့်ခွဲပါစေ မင်းရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်းပါပဲ။ ရန်သူကိုသာ မပေးအပ်ရင် စည်းကမ်း မချိုးဖောက်ပါဘူး။"

နင်ကျောင်းအုပ်က ခေါင်းငြိမ့်၍ ပြောသည်။

ချင်ဂွေ့က ဖန့်ချန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲတွင် နောင်တရသွားသည်။ အကယ်၍သာ အစကတည်းက ဒီကောင်လေးကို သူ့ရဲ့ ထိုင်ရှန်ကျောက်ဟွာတောင် ထဲ ခေါ်သွင်းခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူ့လက်အောက်က တပည့်တွေအားလုံး တစ်လုံးစီ ရသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။

အခန်းထဲရှိ လေထုမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေ ဖြစ်လာသည်။

ချင်ကွန်းဝူ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဖန့် ကျောင်းသား၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုတာ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား "

"မသိပါဘူး။"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါသည်။

ချင်ကွန်းဝူက ခပ်အေးအေး ပြောသည်။

"စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုတာ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေခံကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။"

"အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အခုဆိုရင် ကရုဏာတောင်ရဲ့ အခြေခံကိုလည်း အဲဒီအရာနဲ့ပဲ မြှင့်တင်ထားနိုင်ပြီလေ။"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

ချင်ကွန်းဝူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ကရုဏာတောင်ရဲ့ အခြေခံကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေခံကို ပြောတာ။ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဟာ သင့်တော်တဲ့သူကို စားစေမှ အကျိုးအများဆုံး ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ဖန့် ကျောင်းသားအမှား မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖန့် ကျောင်းသားက ငယ်သေးတော့ တွေးခေါ်မှု မပြည့်စုံသေးတာပါ။ ငါတို့ အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းကလည်း အရင်က ဒီကိစ္စကို သိပ်အရေးမကြီးဘူးလို့ ထင်ထားတာ။

ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို ဝေငှတဲ့အခါမှာ ငါတို့ အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ ပူးပေါင်းပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ချင်ကွန်းဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များ လှိုင်းထလာသည်။ သူသည် ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများက လွှမ်းခြုံလာသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဧရာမ လှိုင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသလို ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်မှာမူ လှိုင်းလုံးကြီးများအကြားတွင် တိမ်းစောင်းနေသော လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး နစ်မြုပ်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံနေရသည်။

ထိုသို့ အရာရာ ဝေဝါးသွားသည့် ခံစားချက်မှာ တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်သည်။

နင်ကျောင်းအုပ် ထရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ့ပခုံးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဖန့်ချန်၊ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော်က ထူးခြားတာက အပြင်လောကနဲ့ ထိတွေ့စရာ မလိုသလို အပြင်လောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေကိုလည်း လိုက်နာစရာ မလိုတာပဲ။ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မင်းစိတ်ကြိုက်သာ လုပ်ပါ၊ တခြားသူတွေရဲ့ အပြောစကားအတိုင်း မလုပ်ပါနဲ့။"

ဖန့်ချန်၏ ခေါင်းထဲမှ ဝေဝါးမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ နင်ကျောင်းအုပ်က ချင်ကွန်းဝူ၏ ဖိအားကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။

ချင်ကွန်းဝူ၏ မျက်နှာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ ဖန့်ချန်ကို ကြင်နာတတ်သော လူကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖိအားကို နင်ကျောင်းအုပ်က ဖျက်ဆီးလိုက်သည်ကို ဘာမှ မဖြစ်သလိုပင်။

"ချင်ကွန်းဝူ အကြီးအကဲ၊ အကြီးအကဲ မေ့သွားပုံရတယ်။ ကျွန်တော်က ဖန့် ဖြစ်ပြီး ချင် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ကိုးကွယ်တာက ကရုဏာတောင်ပဲ၊ ဟော်ဆွေ့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ရှိတာက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၊ ချန်းဆွေ နယ်မြေ မဟုတ်ဘူး။"

ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ လက်ယှဉ်ပြီး -

"ဟော်ဆွေ့ ချင်မျိုးနွယ်စုက ကျွန်တော့်ကိစ္စတွေကို ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ နောက်တစ်ခါ ဗောဓိသီးရရင်လည်း ကိုယ်ပေးချင်တဲ့သူကိုပဲ ပေးမယ်၊ ကိုယ်စားချင်ရင်လည်း ကိုယ်ပဲ စားမယ်။ ဘယ်သူပဲ လိုချင်လိုချင် ကျွန်တော့်စိတ်တိုင်းကျပဲ၊ ကျွန်တော့်စိတ်မကောင်းရင် ဘယ်သူလာလာ မရဘူး။"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆွေ့ရှုံကို ကြည့်ကာ -

"ဒီစကားက ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်အတွက်လည်း ပြောတာ။ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုက ဆွေ့ထျန်ဟွမ် တောင် ကျုပ် မကြောက်တာ၊ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်ကတော့ ကြောင်သူတော်လို ဟန်ဆောင်ပြီး ထွက်မလာနဲ့တော့။ အော်... ကျုပ်က ဆွေ့ဟုန်ကျူ အကြီးအကဲနဲ့လည်း ရင်းနှီးတယ်နော်။ ခင်ဗျားတို့ကို ခေါ်သွားဖို့ သူ့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ရမလား "

" ဆွေ့ဟုန်ကျူ "

ချင်ဂွေ့၊ နင်ကျောင်းအုပ်နှင့် ချင်ကွန်းဝူတို့ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ခဏချင်းတွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဆွေ့ရှုံတို့ သုံးဦးမှာမူ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေရင်း ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဆွေ့ဟုန်ကျူ ကာကွယ်ရေးဆရာက ငါတို့ ယန်တန်းကျောင်းတော်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးဆရာတင် မဟုတ်ဘူး၊ စစ်ဆေးရေးဌာန ရဲ့ သူတော်စင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ မင်းနဲ့ ရင်းနှီးတယ်ဟုတ်လား ဒီစကားကို ငါတို့ ယုံရမလား "

ပြောပြီးနောက် ဆွေ့ရှုံက ချင်ကွန်းဝူကို ကြည့်ကာ -

"ချင်ကွန်းဝူ၊ ခင်ဗျားတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုက တော်တော်ကို မသိနားမလည်တာပဲ။ နောက်တစ်ခါ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကူအညီ လိုရင် ဒီနေ့ကိစ္စကို ပြန်တွေးကြည့်ကြဦးပေါ့။"

"မင်းတို့ သုံးယောက်က ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုလို့ ရလို့လား "

"ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ"

ဆွေ့ရှုံ၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူတိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိလိုက်ကြသည်။ စကားပြောလိုက်သူမှာ အခန်းထဲရှိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မဟုတ်ပေ။

ဆွေ့ရှုံမှာ တံခါးပေါက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ သုံးဦးစလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူက ချင်ဂွေ့ကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ -

"ချင် ကာကွယ်ရေးဆရာ၊ ကျွန်မ ခွင့်မတောင်းဘဲ ရောက်လာတာ ခွင့်လွှတ်ပါ။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ချင်ဂွေ့က လက်ယှဉ်၍ နှုတ်ဆက်သည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူက နင်ကျောင်းအုပ်ကိုလည်း နှုတ်ဆက်ပြီး ချင်ကွန်းဝူနှင့်လည်း စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အရင်ကလည်း တွေ့ဖူးပုံရသည်။

ချင်ကွန်းဝူမှာ ဆွေ့ဟုန်ကျူ ပေါ်လာပြီးနောက် သံသယဝင်သွားဟန်ဖြင့် စကားမပြောတော့ဘဲ ငြိမ်နေသည်။

"ဆွေ့ရှုံ၊ ရှင်တို့ သုံးယောက်က ယန်တန်းကျောင်းတော်မှာ တပည့်တွေကို မသင်ပေးဘဲ လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်ဘက်မှာ လာပြီး ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုအတွက် အရှက်တကွဲ ဖြစ်အောင် လုပ်နေကြတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ဘာအပြစ်ပေးသင့်လဲ "

ဆွေ့ဟုန်ကျူ၏ အကြည့်များက ဆွေ့ရှုံတို့ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ဆွေ့ရှုံတို့ သုံးယောက်မှာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ထစ်အနေပြီး နဖူးပေါ်တွင် အေးစက်စက် ချွေးများပင် စီးကျလာသည်။

အခန်း (၂၄၂၄) - တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး

ဆွေ့ဟုန်ကျူ သည် ဆွေ့ရှုံတို့၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်ချက်အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖန့်ချန်ထံသို့ လှည့်၍ တောင်းပန်စကား ဆိုသည်။

"ဖန့် ကျောင်းသား၊ ဒီသုံးယောက်က ဒီတစ်ခါ မင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ သူတို့ကို ကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်ခေါ်သွားပါ့မယ်။ အကယ်၍ ကျောင်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်မိတယ်ဆိုရင်လည်း စစ်ဆေးရေးဌာန က ဥပဒေအတိုင်း အရေးယူသွားမှာပါ။"

"ဆွေ့ဟုန်ကျူ အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဖန့်ချန်က တစ်ဖန် လက်ယှဉ်၍ နှုတ်ဆက်သည်။

"ပြောပြီးသားပါ၊ ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ ခေါ်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်းနဲ့ ငါက နောင်တစ်ချိန်မှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တာပဲလေ။"

ဆွေ့ဟုန်ကျူက အနည်းငယ် ပြုံးကာ နင်ကျောင်းအုပ်နှင့် ချင်ဂွေ့တို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဆွေ့ရှုံတို့ သုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ခန်းမအတွင်းရှိ လေထုမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် အဆင်မပြေ ဖြစ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ ဆွေ့ဟုန်ကျူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ချင်ကွန်းဝူကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆွေ့ရှုံတို့က ချင်ကွန်းဝူကို အကူအညီတောင်း၍ ခေါ်ဆောင်လာသည့် လုပ်ရပ်အပေါ် အလွန်ပင် မကျေနပ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ကွန်းဝူညီ၊ ဒီတစ်ခါ ဆွေ့ရှုံတို့ ခင်ဗျားကို ခေါ်လာတာ ခင်ဗျား လာသင့်တာ မဟုတ်ဘူး။ အစကတော့ သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ အမှားလောက်ပဲ ရှိတာ၊ အခုဆိုရင် ဆွေ့ဟုန်ကျူက ခင်ဗျားပါ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျောင်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းကို ဖျက်ဆီးချင်နေတယ်လို့ ထင်သွားတော့မှာပဲ။"

နင်ကျောင်းအုပ်က ခပ်အေးအေး ပြောသည်။

ချင်ကွန်းဝူသည် အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။

"ကျောင်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းကို ဖျက်ဆီးတယ် ဟုတ်လား လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို တောင်းဆိုတာသာ ဖြစ်တယ်။ ကရုဏာတောင်မှာ ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်တွေ ရှိနေရင်လည်း ပြီးတာပဲလေ။ နောက်တစ်ခါ ကရုဏာတောင် အခက်အခဲ ကြုံရတဲ့အခါ လူသားမျိုးနွယ်စုဆီကို အကူအညီ လာမတောင်းပါစေနဲ့။"

ပြောပြီးနောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဖန့်ချန်၊ ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ အေးဆေး ကျင့်ကြံလိုက်ဦး။"

နင်ကျောင်းအုပ်က ဖန့်ချန်ကို ပြုံး၍ ပြောသည်။

"နင်ကျောင်းအုပ်၊ ချင် ကာကွယ်ရေးဆရာ၊ ကျွန်တော် အရင်သွားခွင့်ပြုပါ။"

ဖန့်ချန်က လက်ယှဉ်၍ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်ဂွေ့က ရုတ်တရက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"နင်ကျောင်းအုပ်၊ ချင်ကွန်းဝူ ဒီကိုလာတာက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။"

"တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး ဟုတ်လား ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုက သူတို့ လက်အောက်က တပည့်တွေအတွက် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို မရှာပေးဘဲ ဂျူနီယာတွေဆီကနေ အတင်း လုယူချင်တာကို တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်ဘူးလို့ ခေါ်တာလား ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး မရခဲ့ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။

အဲဒီ ဗောဓိသီးတွေ ဘယ်သူတွေဆီ ရောက်ကုန်လဲဆိုတာ ချင်ဂွေ့ ကာကွယ်ရေးဆရာ အသိဆုံးပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့လို ဘေးထွက်မျိုးနွယ်ခွဲ တွေတောင် နည်းနည်းပဲ ရကြတာပါ။ ဂျူနီယာတွေအတွက် ရန်ပုံငွေ ကျောင်းတော်က ချင်မျိုးဆက်တွေပဲ အကုန်စားသွားတာ မဟုတ်လား။"

နင်ကျောင်းအုပ်က ခပ်အေးအေး ပြောသည်။

"ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆုလာဘ် အများစုက ရှေ့တန်းမှာ ရန်သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း ရလာတဲ့ သူတော်စင်တွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ။ သူတို့တွေက ချင် လို့ နာမည်မခံထားကြဘူး။"

ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။ ချင်ဂွေ့မှာ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ငေးငိုင်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

...

အတွင်းနယ်မြေ။

စီကုပေ့ သည် ကောင်းကင်ယံတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ကျောနောက်တွင် ဆန်းကြယ်သောစွမ်းအား တံဆိပ်ခတ်များက တောက်ပသော အရောင်အလင်းများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ပြင်းထန်လှသော အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားတို့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေသည်။

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အတွက် စွမ်းအင်စုဆောင်းမှုမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထိရောက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ စီကုပေ့သည် မျက်လုံးများကို အားပါးတရ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးမှ ထွက်လာသော နတ်ဘုရားအလင်း များက တစ်ခဏချင်းတွင် အတွင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထိုစွမ်းအားမှာ လူတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏ တခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား တံဆိပ်ခတ်များပင်လျှင် ထိုမျက်ဝန်းအောက်တွင် အရောင်မှိန်သွားကြသည်။ ချီထျန် ကြီးမားသော ကျောက်စာမှတ်တမ်း ကို ကိုယ်စားပြုသည့် တံဆိပ်ခတ်တစ်ခုသာလျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတော့သည်။

"အောင်မြင်ပြီ ငါ တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီ။ ဒီတစ်ခါ ဖန့်ချန်ကို နှိပ်ကွပ်ဖို့ဆိုတာ လက်ဖဝါးထဲက ကစားစရာလိုပဲ "

စီကုပေ့မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေသည်။ မျက်ဝန်းမှ အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် မကြာမီပင် သူသည် နှမြောတသဟန် ဖြစ်သွားသည်။

"နှမြောလိုက်တာ၊ အတွင်းကမ္ဘာရတနာ ကို ငှားသုံးပြီး ခဏတာပဲ ရတာ။ တကယ်တမ်း နားလည်သဘောပေါက်တာ မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့မှာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းအား နှစ်ခု ရှိလာမှာ၊ ဘယ်သူက ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။"

"ခဏတာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး ကို သုံးနိုင်တာနဲ့တင် ကျေနပ်သင့်ပါတယ်။ မင်းက ချီထျန် မျိုးနွယ်စု ဖြစ်နေလို့သာ ပြစ်ဒဏ်ပေးနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုစွမ်းအားကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်တာ။"

စီကုပေ့ဘေးတွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသူမှာ စီကုပေ့ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် တစ်ဆင့်ပိုမြင့်ပြီး အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖန်ကျီး နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

"ဖန် အစ်ကို၊ ဒီတစ်ခါ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဖန့်ချန်လို အောက်ခြေလူတန်းစားက စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ ကောင်ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ၁၀ ဆ ပေးလိုက်သလိုပါပဲ။"

စီကုပေ့က ရိုးသားစွာပင် လက်ယှဉ်၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။

လာရောက်သူကမူ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် -

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါကလည်း ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူ့ကို သတ်စေချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အတူတူပါပဲ။"

စီကုပေ့မှာ သိချင်စိတ်ဖြင့် -

"ဖန် အစ်ကို၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဖန့်ချန်က သွေးရွာခန်ူမ ရဲ့ ဝူရှီ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

လာရောက်သူက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်စက်ကလေးပဲ ရှိရင်တောင် ငါ ဒီလိုလုပ်ရကျိုး နပ်ပါတယ်။"

စီကုပေ့က ရယ်မော၍ ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်။"

"မင်း မယုံဘူးပေါ့"

ဟိုလူက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

စီကုပေ့မှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံကြည်ပေ။ ဝူရှီဆိုသည်မှာ ချီကွမ်းယိ ကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်သည့် လူစားမျိုးဖြစ်သည်။ ချီကွမ်းယိကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်နဲ့တင် အနိုင်ယူခဲ့သည့် အရှိန်အဝါမျိုးဖြစ်သည်။ ဒါဟာ သာမန်လူမဟုတ်၊ တချို့သော ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင်တွေက လျှို့ဝှက် မွေးမြူထားသည့် ထူးချွန်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို ဖန့် ဆိုသည့်ကောင်မှာမူ လူသားမျိုးနွယ်စုက ဖြစ်ပြီး မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ရလာသူ ဖြစ်သည်။ အများဆုံးဖြစ်လျှင် တန်ခယ်ရွှမ် တို့လောက်သာ ရှိမည်။ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ အလွန်ကြီးတော့ ထူးခြားမည် မဟုတ်ပေ။

လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝူရှီ လို မိစ္ဆာမျိုးကို မွေးထုတ်နိုင်မှာလဲ။

"ဖန် အစ်ကို၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ခင်ဗျား ပြောတာသာ မှန်ရင်တောင် ကျွန်တော့်မှာ တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး ရှိနေရင်တောင် ဝူရှီ ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူက ဝူရှီမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အသေအချာ ပြောရဲတယ်။"

စီကုပေ့က ပွင့်လင်းစွာ ပြောသည်။

ထိုအခါ တစ်ဖက်လူက အရာတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သွေးစွန်းနေသော မျက်လုံးလုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စီကုပေ့မှာ အံ့ဩသွားပြီး ထိုအရာမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသဖြင့် ယူရမည်လား မယူရမည်လား ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းရဲ့ တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး နဲ့ဆိုရင်တော့ ဝူရှီ ကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမျက်လုံးလုံးနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင်ကော "

"မင်း အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒါကို စားလိုက်၊ မင်းရဲ့ တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းရည်ရှိပါစေ၊ အဲဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားပြီး မင်းရဲ့ အသတ်ခံရတော့မှာပဲ။"

စီကုပေ့မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

"ဖန် အစ်ကို၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာလား..."

သူ့ရှေ့ကလူမှာ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ဖြစ်သည်။ အခု သူတို့ကို မျိုးနွယ်စု စွမ်းအားပေးရုံမက ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက မျက်လုံးလုံးကိုပါ ထုတ်ပေးနိုင်တယ်ပေါ့။

"ဒါတွေ မင်းသိစရာ မလိုပါဘူး။ အခု မင်း ဝူရှီ နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိပြီလား "

"ရှိတာပေါ့"

စီကုပေ့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝူရှီ ဆိုသူ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ၊ သူက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်ကိုတော့ မကျော်လွန်နိုင်ဘူး။ အသက်စွမ်းအင် အဆင့် တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တော့ သူ လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ဘူး။

...

ဖန့်ချန်က အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေရင်း မျက်လုံးများမှာ တည်တင်းသွားသည်။

"အသက်စွမ်းအင် အဆင့် တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် ဘီလူးမျက်လုံး ဟုတ်လား"

"ဒီ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကတော့ ရူးနေပြီ။ ဒီအရာရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘဲနဲ့ ဒီလို ပစ္စည်းမျိုးကို ထုတ်သုံးပြီး လောင်းကစား လုပ်ရဲတာလား "

လီဝူ ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားသည်။ ချီယန်သူတော်စင် လည်း အန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဖန့် ငရဲမင်း၊ ခင်ဗျားမှာ ဘယ်လောက်ထိ ယုံကြည်မှု ရှိလဲ "

"သာမန်အတိုင်းဆိုရင်တော့ အဆင့်မြင့် မျိုးနွယ်စုစွမ်းအားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ငါ့မှာ ယုံကြည်မှု နှစ်ဆ၊ သုံးဆလောက်ပဲ ရှိတယ်။"

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းနေသည်။ သူတွက်ချက်ကြည့်သည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ချီကွမ်းယိသာဆိုလျှင်လည်း ထိုသို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ယုံကြည်မှု နှစ်ဆ၊ သုံးဆထက် ပိုမရှိနိုင်ပေ။

"အနိုင်ရဖို့ ခက်ခဲလွန်းတယ်။"

လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါကြောင့် သူနဲ့ တည့်တည့်မတိုးတော့ဘူး။ ငါတို့ သွားပြီး အဲဒီ မျက်လုံးလုံးကို ခိုးယူကြမယ်။"

ဖန့်ချန်က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။