အခန်း (၂၄၂၇-၂၄၂၈)

အခန်း (၂၄၂၇) - ယင်သူတော်စင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်း

ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင် မစတင်မီ အချိန်ကာလ။

ကရုဏာတောင် ။

ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် လူအများ၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေပြီး မျက်နှာမှာ လေးနက်နေသည်။

"ဒီနှစ်တွေအတွင်း သတင်းစကားတွေကို ကြားပြီးပြီ မဟုတ်လား။"

ဝမ်အိုကြီးနှင့် အခြားသူများ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကြားပါတယ်၊ ကရုဏာတောင်ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ကြိုးစားနေသူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိတယ်လို့ ပြောသံကြားတယ်။"

ချန်ဖေးဖေးက လက်သီးလက်မောင်း တန်းလျက် -

"ဒီတစ်ခါတော့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ အရည်အချင်းကို သူတို့ကို ပြသလိုက်မယ်။"

"နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ မှာ လွယ်ကူတဲ့သူဆိုတာ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ကရုဏာတောင်က ဒီတစ်ခါမှာ အထူးအာရုံစိုက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေကြတဲ့သူတွေ ရှိနေတာပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ အားလုံး သတိထားကြပါ။ လက်ရုံးစမ်းတဲ့အခါမှာလည်း ညှာတာဖို့ မလိုဘူး။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် ရှဲ့အာမန်တို့ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာ လေ့ကျင့်မှုကြောင့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ၏ အာနိသင်သည် အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း၌ပင် စွမ်းအားများ ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်။

"ဖန့်ချန် ညီလေး။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ မှာစရာ ရှိလို့လား။"

ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ လက်အုပ်ချီ၍ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးက မင်းအတွက် သိပ်မစိုးရိမ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စစ်ဆေးသူက စီကုပေ့ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိရတယ်။ သူက မင်းရဲ့ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြား ကို ပြန်ပေးဖို့ ပြောထားတယ်လို့ ကြားရတယ်။ မင်းမှာ အနိုင်ရဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ဘယ်လောက်ရှိလဲ။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့က မေးသည်။

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ကရုဏာတောင်၏ သတင်းရင်းမြစ်များကလည်း အင်မတန် ကျယ်ပြန့်သည်ပဲ။

"၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ ရှိပါတယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီ။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ -

"ဘာမှမရှိရင် လူခွဲလိုက်ကြတော့၊ မင်းတို့ဆီက သတင်းကောင်းကို စောင့်မျှော်နေမယ်။"

ကရုဏာတောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လူတိုင်း မိမိတို့၏ ဂူကျင့်ကြံခန်းများသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဖန့်ချန်၏ အကြောင်းတရား ပိတ်ကာမျက်နှာပြင် ထဲတွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ချန်အင်းရွှယ်၏ အတွင်းနယ်မြေ ဖြစ်ပြီး၊ လက်ရှိတွင် ချန်အင်းရွှယ် မှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမအနီးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေပြီး အနှစ်သာရ သွေး များဖြင့် အစီအရင်တစ်ခုကို ရေးဆွဲနေသည်။ ဤအစီအရင်မှာ အရင်က ထိုက်ဟောင်ယွီက ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ၏ အတွင်းနယ်မြေတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော အစီအရင်နှင့် ဆင်တူလှပြီး အငွေ့အသက်မှာလည်း အလွန်ပင် နီးစပ်သည်။

"ယင်သူတော်စင် "

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုသွားပြီး ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့လည်း အံ့ဩသွားကြသည်။

"ချန်အင်းရွှယ် က ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘယ်လိုလုပ် ယင်သူတော်စင်ရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်ရတာလဲ "

လီဝူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို စားသုံးထားသည့် 'ရှန်းဟုန်' မျိုးဆက် မှ ဖြစ်သည်။ ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်အတွက် အင်မတန် အရေးပါပြီး အနာဂတ်၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပါက ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်အတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံလှုပ်ရှားသွားပြီး အတွင်းနယ်မြေထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လိုက်သည်။

ဂူကျင့်ကြံခန်းအပြင်ဘက်တွင် ချန်ဖေးဖေးက လမ်းလျှောက်နေပြီး ဖန့်ချန်ကို မြင်သည်နှင့် တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အိမ်ကနေ သတင်းစကား ပါးလိုက်တယ်၊ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့ ချန်အင်းရွှယ် ပြန်သွားတယ်တဲ့။ နောက်ဆုံးသတင်းအရ သူမ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်ကို မတက်တော့ဘူးတဲ့၊ အစ်ကိုကြီး ဘယ်လိုမြင်လဲ..."

"သူမ ဒီအချိန်မှာ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကနေ ထွက်သွားတာကို မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို ချက်ချင်း မပြောတာလဲ။"

ဖန့်ချန်၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

ချန်ဖေးဖေး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဘာဖြစ်မှန်း မသိဘဲ အလိုအလျောက် ပြောလိုက်သည်။

"သူမ အလျင်စလို ထွက်သွားတာ၊ ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင် မစခင် ပြန်ရောက်မယ် ထင်ထားတာ၊ ဘာကိစ္စနဲ့ နောက်ကျနေမှန်း မသိဘူး။ ဒီတစ်ခါ သူမ မပါရင် ကရုဏာတောင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်မှာလား။ ကဲပါ၊ ငါ အိမ်ကို တစ်ခေါက် ပြန်သွားပြီး ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်မယ်။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ရင် သူမကို ငါ ဆွဲခေါ်လာခဲ့မယ်။"

"မင်းတို့ ချန်မိသားစုက ဘယ်မှာလဲ။"

ဖန့်ချန်က မေးသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ချန်မိသားစုက ချန်းရွှေ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၊ ပေ့ဝမ် ကြယ်စင်မှာ ရှိတယ်။ အဲဒါက မြို့ငယ်လေးပါ၊ အစ်ကိုကြီး မပင်ပန်းပါနဲ့၊ ကျွန်တော်ပဲ ပြန်သွားပြီး ခေါ်လာခဲ့ပါမယ်။"

ချန်ဖေးဖေးက ပြောသည်။

'ချန်းရွှေ' နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဟုတ်လား။ ဟော်ဆွေ့မျိုးဆက်၏ အဓိက နေရာပေါ့။

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ချန်ဖေးဖေးကို ပြုံးကာ -

"ရပါတယ်၊ မင်း ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ပါ။ အင်းရွှယ်မှာ ကိစ္စရှိလို့ နောက်ကျနေတာပဲ၊ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင် မတက်လည်း နောက်တစ်ခါတက်ပေါ့၊ အတူတူပါပဲ။"

"တကယ် ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား။"

ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ဒေါသထွက်နေသည်ကို သိသိသာသာ မြင်နေရသဖြင့် ချန်ဖေးဖေး စိုးရိမ်နေသည်။

"တကယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ပြန်တော့။"

ဖန့်ချန်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အဆင်ပြေရင် ပြီးတာပဲ။ ဒါဆို ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် အရင်ပြန်နှင့်ပါမယ်။"

ချန်ဖေးဖေးက လက်အုပ်ချီကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ လှည့်ထွက်သွားသည့်အချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့သည် အကြောင်းတရား ပိတ်ကာမျက်နှာပြင် အောက်တွင် လေးနက်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ မျက်နှာပြင်ထဲတွင် ချန်အင်းရွှယ် သည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမ၏ အငွေ့အသက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး အဆင့်တက်မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။

"အရှင်သခင်၊ သူမ ဒီတစ်ခါ ယင်သူတော်စင်ဆီကနေ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားတွေကို အသိမ်းခံရတော့မယ်။"

လီဝူ က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

ဖန့်ချန်သည် အကြောင်းတရား ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေပြီး၊ အတွင်းနယ်မြေသည် သူ၏ စေခိုင်းမှုအောက်တွင် ချန်းရွှေ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွားနေသည်။

ချန်အင်းရွှယ်သည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို စားသုံးပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် သူတော်စင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း စွမ်းအင်စုစည်း နောက်ပိုင်းအဆင့်အထိ ရောက်ရန် ခြေလှမ်းကျန်နေသေးသည်။ အကယ်၍ သူမသည် သေချာစွာ မပြင်ဆင်ဘဲ အဆင့်တက်ပါက သူမ၏ အနာဂတ်အတွက်သာ ထိခိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူမသည် အဆင့်တက်ရန် အဓိက အချိန်အခါတွင် ရောက်နေသည်။ သူမ အဆင့်တက်ပြီးသည်နှင့် ထိုယင်သူတော်စင်က သူမ၏ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားများကို အနိုင်အထက် လုယူသွားလိမ့်မည်။

"သူမကို အချိန်တိုအတွင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်အောင် အတင်းအဓမ္မ ကျင့်ကြံခိုင်းတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ကျွေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ တစ်ဖက်လူက ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင် စတင်မယ့်အချိန်နဲ့ ကိုက်ညီအောင် ရွေးချယ်ထားတာက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို လှည့်စားပြီး သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ပဲ။"

ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ ပြောပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်ကာ စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်၍ အဆင့် ခုနှစ် တံဆိပ်ပြား ကို ကိုင်လိုက်သည်။

လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့သည်လည်း ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ ဓားရှည်နှင့် သံကြိုးကို ကိုင်လိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုက်သော သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။

"သူ့ကို ခေါ်ခဲ့။"

ဖန့်ချန်က မျက်နှာပြင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ နာမည်နှင့် နောက်ခံကို မသိပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် 'ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း အတတ် ဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ပစ်မှတ်များကို ဖမ်းယူရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော် အကြောင်းတရား ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် ဖန့်ချန်သည် ထိုအဆင့်များကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင်ကို လူကို မှတ်မိစေခြင်းကလည်း ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း အတတ်၏ စည်းကမ်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ "

သူတို့နှစ်ဦးသည် အမိန့်ကို နာခံကာ အဖြူရောင် မြူခိုးများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ချန်းရွှေ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ ပေ့ဝမ် ကြယ်စင်။

ဇိမ်ခံ ခန်းမတစ်ခုထဲတွင် ချန်မိသားစုမှ သူတော်စင်များအားလုံးသည် လေးစားစွာဖြင့် အောက်ခြေနေရာများတွင် ထိုင်နေကြသည်။ ထိပ်ဆုံးမှ လူတစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် တစ်ငုံသောက်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ချန်မိသားစုက အရင်က ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း သူတော်စင်လောက်ပဲ ထွက်ခဲ့ဖူးတာ၊ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်တောင် မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့မှာ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။ ကျောင်းသားနှစ်ဦး ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ဝင်နိုင်ခဲ့ပြီး ရလဒ်ကောင်းတွေလည်း ရထားတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ သခင်က မင်းတို့ ချန်မိသားစုနဲ့ မင်္ဂလာစပ်လိုတာပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံမိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ထိုနေရာရှိ ချန်မိသားစု သူတော်စင်များ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩဝမ်းသာမှုများကို မြင်လိုက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ ရှေ့မှလူသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဟော်ဆွေ့မျိုးဆက်မှ ချင် မိသားစု၏ သားတော်တစ်ဦးအိမ်မှ ကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ကျွန်ဟုဆိုသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကမ္ဘာကြီး အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီး နယ်မြေတစ်ခုကိုပင် ထိန်းသိမ်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ချန်မိသားစုမှာ သူ့ကို တက်လှမ်းရန်ပင် မလွယ်ကူသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ၏ သခင်နှင့် မင်္ဂလာစပ်နိုင်ခြင်းမှာ ချန်မိသားစုအတွက် ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ကျေးဇူးတော်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မိသားစု သူတော်စင်များထဲတွင် လင်မယားစုံတွဲတစ်တွဲမှာမူ မျက်နှာပျက်နေပြီး စကားပြောရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အနီးရှိ ချန်မိသားစု သူတော်စင်တစ်ဦးက သူတို့ကို မျက်လုံးဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီး ထိပ်ဆုံးမှ လူကို လက်အုပ်ချီကာ -

"အစ်ကိုကြီး လန်ကျောက်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီကိစ္စ အောင်မြင်စေချင်ပါတယ်။ အကယ်၍ အင်းရွှယ်က အစ်ကိုကြီးတို့ သခင်နဲ့ မင်္ဂလာစပ်ဖြစ်ခဲ့ရင် အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ကူညီစကားလေး ပြောပေးပါဦး။ နောက်ပြီး... ကျွန်တော်တို့ ချန်မိသားစု တပည့်တွေထဲမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အရွယ်ရောက်နေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်..."

အခန်း (၂၄၂၈) - မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲကွ

"ချန်ပင်း၊ စိတ်ချလက်ချသာ နေပါ။ ချန်အင်းရွှယ်သာ ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်း မင်းတို့ ချန်မိသားစုဟာ နန်းတွင်းဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်လာမှာပါ။

မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ဆိုတာ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ပြီးတဲ့ကိစ္စပါ။ ကျွန်တော် အခုပဲ ကြိုတင်ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်။ မင်းတို့ ချန်မိသားစုဟာ ကောင်းကင်ကို တက်လှမ်းသွားပြီလို့သာ မှတ်လိုက်တော့။

မင်းကိုယ်တိုင်တောင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပါ။"

လန်ကျောက်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် အလွန်ကောင်းတာပေါ့၊ အလွန်ကောင်းတာပေါ့ "

ချန်ပင်းမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ချန်မိသားစု သူတော်စင်များလည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသလဲ နောက်ဆုံးတော့ ကြီးမားတဲ့ သစ်ပင်ကြီးကို မှီခိုခွင့်ရပြီဖြစ်လို့ သစ်ပင်ခြေရင်းက ပုရွက်ဆိတ်ဘဝကို စွန့်ခွာနိုင်တော့မှာ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ချန်မိသားစုမှာ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းသွားသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ 'စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း' သူတော်စင်ဆိုလျှင်လည်း ဆယ်ဂဏန်းလောက်သာ ရှိပြီး၊ ထိုအထဲတွင် ချန်ပင်း တစ်ဦးတည်းသာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ကျန်သူများမှာမူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နှင့် အသက်စွမ်းအင် အဆင့်တို့တွင်သာ လည်ပင်းတောင့်နေကြသည်။ အကယ်၍ ချင်မိသားစုက ကူညီပေးမည်ဆိုပါက အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ လန်ကျောက်သခင်၊ မျိုးဆက်ငယ်တွေရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စကိုတော့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်းသာ ဖြစ်စေချင်ပါတယ်..."

ထိုလင်မယားမှာ နောက်ဆုံး၌ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အမျိုးသားက စတင် ပြောလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးမှာမူ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။

လန်ကျောက်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားသလိုပင် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းမှာ ရုတ်တရက် မမှန်တော့ပေ။

"ချန်မို၊ မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ မျိုးဆက်ငယ်တွေရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို သူတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်စေရမယ် ဟုတ်လား။ ဒီစကားက ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်ဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် နားထောင်ကြည့်ဦး"

ချန်ပင်းက ချက်ချင်းပင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"အင်းရွှယ် ကို ငါတို့ မိသားစုက အစွမ်းကုန် ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်ပါ။ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ဝင်နိုင်ဖို့ ငါတို့ ချန်မိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ် ဘယ်လောက်တောင် သုံးလိုက်ရသလဲ။ အခုဆိုရင် ချန်မိသားစုရဲ့ ရတနာအားလုံးကို သူတို့အပေါ်မှာပဲ သုံးထားတာ၊ ကျန်တဲ့ မျိုးဆက်တွေအတွက် ဘာများ ကျန်တော့မှာလဲ။ ဒီလိုအချိန်ရောက်မှ မင်းက ကိုယ်ကျိုးကြည့်ပြီး စကားပြောရဲသေးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။"

ထိုစကားကြောင့် တက်ရောက်လာသော ချန်မိသားစု သူတော်စင်များအားလုံး ချန်မိုကို ဝိုင်းဝန်း ဆူပူကြတော့သည်။ ချန်မိုကို ကြည့်သည့် သူတို့၏ အကြည့်များတွင် ဒေါသများ ရောထွေးနေသည်။

ချန်မိုက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး -

"အင်းရွှယ် မှာ သူ့အကြံအစည်နဲ့သူ ရှိပါတယ်။ ဒီကိစ္စမှာ ဖခင်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တောင် သူမကို အတင်းအဓမ္မ မဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ပါဘူး၊ သူမက မိသားစုရဲ့ ဆန္ဒကို နားထောင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အကယ်၍ အတင်းအဓမ္မ လုပ်မယ်ဆိုရင်တောင် အင်းရွှယ်ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံဖြစ်တဲ့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကရော လက်ခံပါ့မလား။"

ချန်ပင်းနှင့် ချန်မိသားစု သူတော်စင်များ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဘွားအိုတစ်ယောက်က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါက မျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းကမ်းပဲ၊ ကျောင်းတော်က ဒီကိစ္စအထိ ဝင်မစွက်ဖက်နိုင်ဘူး။ ချန်မို၊ မင်းက ချင်မိသားစု သခင်လေးက မင်းသမီးကို လက်ထပ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ရောက်သွားတိုင်း အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိ တောက်ပနေမယ်လို့ မထင်ပါနဲ့။

ကျောင်းတော်ကနေ ထွက်လာတဲ့ သူတော်စင်တွေထဲမှာ ဘဝပျက်သွားတဲ့သူ ဘယ်လောက်တောင် ရှိသလဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ချန်အင်းရွှယ် လည်း သူတို့လို မဖြစ်လာဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။

ငါပြောမယ်၊ သူမနဲ့ သခင်လေး လက်ထပ်ပြီးတာနဲ့ ကျောင်းတော်ကနေ ထွက်ခိုင်းလိုက်၊ သခင်လေးနဲ့အတူတူပဲ နေထိုင်ရမယ်၊ အဲဒါမှ သူမအတွက် အကောင်းဆုံးဘဝပဲ။"

ထိုစကားကို ချန်မိသားစု သူတော်စင် အများစုက ထောက်ခံကြသည်။ အဓိကအချက်မှာ ချန်အင်းရွှယ် က မိန်းကလေးဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် အခြားသူနှင့် ချစ်သူဖြစ်သွားပါက ချန်မိသားစုအတွက် အပြည့်အဝ စဉ်းစားပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်မိသားစု သခင်လေးနှင့်သာ လက်ထပ်လိုက်ပါက ချန်မိသားစုအတွက် အလွန်မြင့်မားသော ကျောထောက်နောက်ခံတစ်ခု ရရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ချန်မိသားစု တိုးတက်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဖြစ်မဖြစ်ကတော့ လူငယ်တွေရဲ့ သဘောအတိုင်းပါပဲ။"

လန်ကျောက်က မျက်နှာတွင် ဘာအရိပ်အယောင်မှ မပြဘဲ ပြောသည်။

"ငါတို့ ချင်မိသားစုက တခြားသူတွေကို မင်္ဂလာစပ်ဖို့ အတင်းအဓမ္မ မလုပ်ပါဘူး။"

ချန်ပင်းက ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း လန်ကျောက်ကမူ စိတ်မဝင်စားသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းသာ ငြိတ်ပြနေသည်။ ချန်မိုလင်မယားမှာမူ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သက်ပြင်းချနေမိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အတွင်းနယ်မြေထဲတွင် ချန်အင်းရွှယ်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ စွမ်းအင်များမှာ အဆမတန် မြင့်တက်နေသည်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်စုံတစ်ခုက ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ သူမက အလိုအလျောက် အတွင်းနယ်မြေကို သုံး၍ ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုအခါ နားထဲတွင် ကဲ့ရဲ့သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

"မရုန်းပါနဲ့တော့။ ဝိညာဉ်ချုပ်စပ်သံချောင်း ထိထားရင် ရုန်းလေ ပိုမြန်မြန် သေလေပဲ။ ဝိညာဉ်တွေ လွင့်စဉ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ခေါ်သူ တောင် မင်းကို ခေါ်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အေးအေးဆေးဆေး နေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးနိုင်သေးတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငရဲပြည်မှာ ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်မှာပေါ့။"

ချန်အင်းရွှယ် သည် အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားသည်။ သူမ မိသားစုထံမှ သတင်းစကားရ၍ မိဘများ အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ထင်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်... သူမ ဤလူနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးနောက် သူ၏ အနိုင်အထက် လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် အတွင်းနယ်မြေတံခါး ပျက်စီးသွားပြီး သူမ သတိလစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင်...

"မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ ငါ့စွမ်းအင်တွေက မြင့်တက်နေတာလဲ ဒါက အဆင့်တက်မယ့် လက္ခဏာပဲ၊ ဒါပေမဲ့..."

ချန်အင်းရွှယ် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မေးခွန်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူမ၏ သံသယကို ရိပ်မိပုံရသော ထိုပုံရိပ်သည် သူမအနီးသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။

ယခုအခါတွင် သူမသည် ထိုသူ၏ ပုံစံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ အလွန်လှပသော ရုပ်ရည်ရှိပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားသည်။ သို့သော် ထိုအပြုံးမှာ လူကို တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ သဘောထားသည့် အလွန်နက်ရှိုင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးစိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ဆောင်နေသည်။

"နင်က ဘယ်သူလဲ "

ချန်အင်းရွှယ် က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူမ၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နီမြန်းသော နတ်ဘုရားသီး တစ်လုံး ရဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ဒါက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးလောက် တန်ဖိုးမရှိပေမဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် တစ်ယောက်ကို အချိန်တိုအတွင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့တောင် အရင်းအမြစ် အများကြီး သုံးပြီးမှ ရခဲ့တာ၊ အခုတော့ မင်းအတွက် အသုံးဝင်သွားပြီ။"

"နင်က ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ "

ချန်အင်းရွှယ် ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆိုးရွားသော နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမအနီးတွင် အစီအရင်တစ်ခု ရေးဆွဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုအရာများတွင် သွေးနံ့များ ရနေသည်။

"လူ့အနှစ်သာရ သွေးတွေကို သုံးပြီး အစီအရင် ရေးဆွဲတယ်၊ ပြီးတော့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ရောက်အောင် အတင်းအဓမ္မ လုပ်ခိုင်းတယ်၊ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က..."

ရုတ်တရက် ချန်အင်းရွယ် သည် အမှန်တရားကို ရိပ်မိသွားကာ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"နင်က ယင်သူတော်စင်ပဲ၊ နင် ငါ့ရဲ့ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားတွေကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ "

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက မြန်သားပဲ။ ငါဘာလုပ်မလို့လဲဆိုတာ တန်းသိသွားပြီ။ ရယ်စရာကောင်းတာက မင်းက ချန်မိသားစုလိုမျိုး အဆင့်နိမ့်တဲ့ နေရာကနေ လာတာကို စင်ကြယ်တဲ့ ဗောဓိသီး စားခဲ့ရတာပဲ။ ငါ့ကျတော့ နောက်ခံကောင်းပေမဲ့ စင်ကြယ်တဲ့ ဗောဓိသီးတစ်လုံးတောင် စားခွင့်မရခဲ့ဘူး။"

တစ်ဖက်လူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ အတွင်းနယ်မြေကိုပဲ ငါ စားပစ်လိုက်တော့မယ်။ ငါ စင်ကြယ်တဲ့ ဗောဓိသီး စားပြီးပြီလို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့မယ်။ ဒီကိစ္စအတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့၊ ကရုဏာတောင်က ဖန့်ချန်ကိုသာ အပြစ်တင်၊ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို ပေးမိလို့ပဲ။ နောက်ပိုင်း သူလည်း သူ့လုပ်ရပ်အတွက် အဖိုးအခ ပေးရလိမ့်ဦးမယ်။"

"နင်... နင်က ချင်မိသားစုဝင် ဖြစ်ရမယ် "

ချန်အင်းရွှယ် ၏ မျက်လုံးများမှာ လွန်စွာ တင်းမာသွားသည်။

"မင်း ထပ်မှန်ပြန်ပြီ။ ဟုတ်တယ်၊ ငါက ချင်မိသားစုဝင်ပဲ။ စိတ်ချပါ၊ ဒီလို ယင်သူတော်စင်နည်းလမ်းမျိုးကို ငါ တစ်ခါပဲ သုံးမှာပါ။ အဆင့်မရှိတဲ့ ကိစ္စမို့လို့ ဘယ်သူမှ မသိစေချင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါသုံးလိုက်ရင်တော့ လုံလောက်ပါပြီ။"

တစ်ဖက်လူက စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အစီအရင်ကို ဆက်လက် ရေးဆွဲနေသည်။ သူ အစီအရင်ကို ချက်ချင်း အပြီးမသတ်သေးသည်မှာ ချန်အင်းရွှယ်ကိုဆင့်တက်မည့် အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှသာ အကောင်းဆုံးသော အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားများကို သူ လုယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဘာမျှမပြောဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ လည်ပင်းကို သံကြိုးနှင့် ရစ်ပတ်ကာ အဖြူရောင် မြူခိုးများထဲသို့ တန်းဆွဲခေါ်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် -

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလည်းကွ"

အဖြစ်အပျက်မှာ လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ချန်အင်းရွှယ်မှာ မတုံ့ပြန်လိုက်ရပေ။ သူမ သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားများကို လုယူမည့် ယင်သူတော်စင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။