← Chapters

အခန်း (၂၄၃၁-၂၄၃၂)

Vol. 244 Ch. 2431-2432

အခန်း (၂၄၃၁-၂၄၃၂)

Vol. 244 Ch. 2431-2432

အခန်း (၂၄၃၁) - စိတ်ကူးပေါက်ရာ ချလိုက်သည့် အကွက်မှ ပြောင်းလဲမှုများစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း

“ဒီအတိုင်းပဲ... ထွက်သွားတာလား ”

ချန်အင်းရွှယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်လေးများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်၏ ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းမှာ ထိုသို့ဖြင့် ဖြေရှင်းသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ချင်ကွမ်းဟိုင်က ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ချန်အင်းရွှယ်၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသည်။

ချင်ကွမ်းဟိုင်ကမူ မျက်နှာပျက်စွာဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၅၀၀) ကို ထုတ်ယူကာ ချန်အင်းရွှယ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ချန်သူရဲကောင်းမလေး၊ ဒါက မင်းကို အပြစ်ရှိတဲ့အနေနဲ့ လျော်ကြေးပေးတာ၊ လက်ခံထားလိုက်ပါ။”

သူ ခဏရပ်ပြီးနောက် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ချန်အင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်ချုပ်စပ်သံချောင်း ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားသည်။

ချန်အင်းရွှယ်မှာ သူမကိုယ်သူမ လုံးဝ ပြန်လည်သက်သာလာပြီဖြစ်ပြီး အတွင်းနယ်မြေ၏ ဦးဆောင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားပြီဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်ကွမ်းဟိုင်က လက်ဆစ်ချိုး နှုတ်ဆက်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် အတွင်းနယ်မြေ၏ အပေါက်ဝသို့ ရောက်သောအခါ တံခါးမှာ ပိတ်နေပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ချန်အင်းရွှယ်ကို မကြည့်ဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာတွင် အတင်းအဓမ္မ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ချန်အင်းရွှယ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး အတွင်းနယ်မြေ တံခါးကို ချက်ချင်း ဖွင့်ပေးကာ ချင်ကွမ်းဟိုင်ကို ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်သည်။

ချင်ကွမ်းဟိုင်မှာ နောက်ကို ပြန်မလှည့်ဘဲ တန်းထွက်သွားသည်၊ တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ။

ထိုအချိန်မှသာ ချန်အင်းရွှယ်မှာ အသက်ကို ဝအောင် ရှူနိုင်တော့သည်။

သူမသည် အခြားအရာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အတွင်းနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ လေဟာနယ်ထဲတွင် အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီးမှ မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ ဆက်လက်၍ အဆင့်တက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

……

“အကျပ်အတည်း ပြေလည်သွားပြီ။”

လီဝူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

ဖန့်ချန်က တရားစီရင်ရေး ဝါးတုတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ကြီးထဲတွင် ချင်ကွမ်းဟိုင် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“လီဝူ သူ့ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လုပ်ရပ်က ချင်ကွမ်းဝူရဲ့ ဆန္ဒလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူရဲ့ ဆန္ဒလားလို့ ထင်လဲ ”

ဖန့်ချန်က တွေးတောစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အရှင်သခင် ဆိုလိုတာက...”

လီဝူတို့မှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်သွားသည်။

“ဒါဟာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုများ ဖြစ်မလား”

“မှန်တယ်၊ ဒါဟာ ကရုဏာတောင်ကို တိုက်ရိုက် ရည်ရွယ်တဲ့ စမ်းသပ်မှု ဖြစ်နိုင်သလို ငါတို့ကို စမ်းသပ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

'ငါတို့' ဆိုသည်မှာ 'ရှန်းဟုန်' မျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း လီဝူတို့ သိသည်။

“ဟော်ဆွေ့မျိုးဆက်က သံသယ ဝင်နေပြီထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မသိသေးဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခေါက် ချင်ကွမ်းဟိုင် ဘေးမှာ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ရှိသူ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။”

လီဝူတို့၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေသည်။

“မင်းသာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးဆိုရင်၊ ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်က ပြန်လည်ဝင်စားလာတယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ”

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

လီဝူတို့မှာ ဤမေးခွန်းကို တန်းမဖြေဘဲ တစ်နာရီခန့် အချိန်ယူကာ စဉ်းစားနေသည်။

“ကျွန်တော်သာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးဆိုရင်၊ ရှန်းဟုန်မျိုးဆက် ပြန်လည်ဝင်စားလာရင်တောင် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အခြေအနေကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်သလို၊ သူ လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ အာဏာကိုလည်း ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ တွေးမှာပါ။”

လီဝူတို့က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။

“ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရရင် ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်က လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့အခါ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့မှာ အတိတ်က အမှတ်တရတွေ မရှိတော့ဘဲ ဒီနေရာက လူသားတွေနဲ့ ဘာမှ ကွာခြားမှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရေစက်လေးတစ်စက် ပင်လယ်ထဲ ကျသွားသလိုပဲ၊ ရေလှိုင်းလေးတောင် ထွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးက ဖန့်ငရဲမင်း ရှိနေတာကို မသိဘူး။ ဒါကြောင့် ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် သေရာကနေ အသက်ပြန်ရှင်လာတာကို သူက ငါတို့ ထင်ထားသလောက် အရေးကြီးတယ်လို့ မထင်ထားလောက်ဘူး။ အကောင်းဆုံးဆိုရင်တော့ သူ့ကို နည်းနည်းလေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတာလောက်ပဲ ရှိမှာပေါ့။”

ချီယန်သူတော်စင်က ဝင်ပြောသည်။

“မှန်တယ်၊ ငါတို့အရင်က မှားယွင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းထဲ ရောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးက ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းချင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေတာ။ ဒါပေမဲ့... သူကိုယ်တိုင်တော့ တစ်ခါမှ မလှုပ်ရှားခဲ့ဘူး။

ငါသိသလောက်ဆိုရင် သူ တစ်ခါမှ မပေါ်လာဘူး၊ သူ့အောက်က လူတွေကိုပဲ စေခိုင်းခဲ့တာ။ ဒါက ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်ဟာ သူ့အတွက် သိပ်အရေးမကြီးတော့ဘူးဆိုတာ ပြနေတယ်။ သူက ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်မှာ အနိုင်ပြန်ယူနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာ။”

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

“ဒီတစ်ခေါက် သူက ငါ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကျဆုံးမသေမျိုး မျိုးနွယ်တွေကို ဖျက်ဆီးခိုင်းတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ပြန်ယူလာပြီး အဘိုးတို့နဲ့ ဆင်တူတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး ကြောင်ကို အတုခိုးပြီး ကျားဆွဲသည် ဆိုသလို ချင်ဟော့ချန်တို့ကို ဟော်ဆွေ့ချင်မိသားစုထဲမှာ ဝင်စားစေတယ်။ ဒါဟာလည်း နောင်တစ်ချိန် ပေါ်လာနိုင်တဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သာမန် အကွက်ချလိုက်တဲ့ အကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”

“ကျွန်တော်သာ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးဆိုရင် ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်ကို ဂရုမစိုက်ရင်တောင် သူတို့ ထွန်းကားလာမှာကိုတော့ ခွင့်မပြုဘူး။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငြိမ်းချမ်းနေရင်တော့ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး။ တစ်ခုခု လက္ခဏာ ပေါ်လာရင်တော့ စမ်းသပ်ကြည့်မှာပဲ။ ဥပမာ ဖန့်ငရဲမင်း မင်ပေါ့။”

ချီယန်သူတော်စင်က ပြောသည်။

“ကျွန်တော်သာ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးဆိုရင် လူသားတွေထဲမှာ ချင်မိသားစုက မမွေးထုတ်ထားတဲ့ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကို တွေ့ရင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်မှာပဲ။ ဒါမှမဟုတ် ချင်ကွမ်းဝူလိုမျိုး လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်မှာ။”

“……”

လီဝူတို့မှာ ရုတ်တရက် ကျောစိမ့်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားတွေးတောလျက် ရှိသည်။

“စမ်းသပ်မှုရဲ့ ရလဒ်ကတော့ ငါက ချင်မိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးမှု မရှိဘူးဆိုတာပဲ၊ ဒါကြောင့်...”

“ဒါကြောင့် မင်းကို ထွက်လာအောင် ဆွဲဆောင်ပြီး အခွင့်အရေးရရင် အဆုံးသတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားမှာပေါ့။ လူသားမျိုးနွယ်အတွက်တော့ အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်အရှင် အဆင့် ရောက်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားတာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးဆက်အတွက်တော့ အန္တရာယ် တစ်ခု လျော့သွားတာပဲ။”

ချီယန်သူတော်စင်က ပြောပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဖန့်ငရဲမင်း၊ ဒီတစ်ခေါက်က ထောင်ချောက် ဖြစ်နေနိုင်တယ်နော် ”

“ငါတို့ မသွားရင် သူတို့က ချန်အင်းရွှယ်ရဲ့ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားတွေကို လုယူသွားမယ်၊ ပြီးတော့ ချင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ကို အဆင့်တက်ပေးလိုက်မှာ။”

“ငါတို့ သွားရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားပြီး၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးဆက်နဲ့ မရင်းနှီးတဲ့၊ ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်ရဲ့ ဝင်စားခြင်း ဖြစ်နိုင်တဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက်ကို အဆုံးသတ်သွားမှာ။”

“ကိစ္စတွေ ပေါက်ကြားသွားရင်တောင်၊ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးက သူ့အောက်က တပည့်တွေရဲ့ အလိုအလျောက် လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်တယ်လို့ ပြောပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ တရားခံကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်။

ချင်ကွမ်းဟိုင်၊ ချန်အင်းရွှယ် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး စားထားတာကို ပေါက်ကြားတဲ့ ချင်ကွမ်းဝူတို့တောင် ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမှာ မဟုတ်ဘူး။”

လီဝူတို့မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“စိတ်ကူးပေါက်ရာ ချလိုက်တဲ့ အကွက်ကနေ ပြောင်းလဲမှုပေါင်း သန်းနဲ့ချီ ဖြစ်လာတယ်၊ ဒီခွေးအိုကြီးက တကယ်ကို လှည့်ကွက်များလွန်းတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ သူ တွက်ချက်မှု လွဲသွားတာ တစ်ချက်ရှိတယ်။ ဖမ်းဆီးခြင်း နည်းလမ်းက ချန်အင်းရွှယ်ကို အန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်စေခဲ့ပြီ။ ဖန့်ငရဲမင်းလည်း ချန်မိသားစုမှာ ပေါ်လာစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီကိစ္စကို နောက်မှပဲ အပြစ်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး ရှာကြတာပေါ့။”

ချီယန်သူတော်စင်က ရယ်မောသည်။

“မှန်တယ်။”

လီဝူတို့က ခေါင်းညိတ်သည်။

“လီဝူ အခြားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်တွေ တပည့်လက်ခံတဲ့ စံနှုန်းကို မင်း သိလား ”

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လီဝူတို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

“အရှင်သခင်၊ ဆိုလိုတာက...”

“ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးတောင် မလှုပ်ရှားရဲတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံတစ်ခု ရှာရမယ်။ အဲဒီကျမှ ရှန်းဟုန်မျိုးဆက်ရဲ့ အထောက်အထားကို ထုတ်ပြမယ်။ အဲဒီကျရင် ငါ ရေသောက်ပြီး သေသွားရင်တောင် ဒါဟာ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး လုပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက ငါ့ကို မသတ်ရဲတဲ့အပြင် ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးပြီး သက်ရှည် အသက်ရာကျော် နေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်ပေးရလိမ့်မယ်။”

ဖန့်ချန်က ရယ်မောသည်။

လီဝူတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တွေးတောသည်။

“ကောင်းကင်အရှင်တွေ တပည့်လက်ခံတာက တကယ်တော့ စံနှုန်း မရှိပါဘူး။ ထူးချွန်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ မျက်စိကျခံရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာလည်း အဲဒီလို ဥပမာတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ လူမျိုးစုနဲ့ မတူဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစံနှုန်း မရှိတာကပဲ တကယ့် အကြီးဆုံး စံနှုန်း ဖြစ်နေတာပေါ့။”

ပြောပြီးနောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အရှင်သခင်ကတော့ ချွင်းချက်ပါပဲ။ အရှင်သခင်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်အရှင်တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ သတိထားမှုကို ခံရရင် အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိပါတယ်။”

“မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းဆိုတာ မလုံလောက်ဘူး။ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှု ရှိရမယ်။”

ဖန့်ချန်က အပြင်ဘက် လေဟာနယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းနေသည်။

……

ချန်မိသားစု။

ချင်ကွမ်းဟိုင်က ခန်းမထဲသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်ဝင်လာပြီး လန်ကျောက်ကို ပြောလိုက်သည်။

“သွားကြမယ်။”

လန်ကျောက်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး ချင်ကွမ်းဟိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို သေချာကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချန်ပင်းတို့က ချန်အင်းရွှယ် ချင်ကွမ်းဟိုင်ဘေးတွင် မပါလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ချန်မော်က ရှေ့ဆုံးမှ မေးသည်။

“ချင်သခက်လေး၊ ကျွန်မသမီး...”

“သူက ကျွန်တော်နဲ့ အိမ်ထောင်မပြုချင်ဘူးတဲ့၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ခံစားချက်ဆိုတာ အတင်းအဓမ္မ လုပ်လို့ မရဘူးလေ။”

ချင်ကွမ်းဟိုင်က ပြောပြီးနောက် လန်ကျောက်ကို ထွက်ခွာရန် အမြန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

လန်ကျောက်မှာ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေမှန်း သိလိုက်သဖြင့် ထပ်မမေးတော့ဘဲ ထပြီး ချင်ကွမ်းဟိုင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။ ချန်ပင်းတို့နှင့်လည်း စကားမပြောခဲ့ပေ။

ချန်မိသားစုဝင် သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်လျက် ရှိနေကြသည်။

အခန်း (၂၄၃၂) - အရာအားလုံး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်

“မျိုးဆက်သစ်သခင်၊ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ”

လေဟာနယ်ထဲတွင် လန်ကျောက်သည် နှမ်းစေ့ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သော 'ပေဝမ်' ကြယ်တာရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ကွမ်းဟိုင်ဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“အခြေအနေက အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားပြီ...”

ချင်ကွမ်းဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကျဉ်းချုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်သည်။

လန်ကျောက် နားထောင်ပြီးချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ၌ ထိတ်လန့်မှုတို့ အပြည့် ဖြစ်သွားသည်။

“ချန်အင်းရွှယ်နောက်ကွယ်မှာ ကရုဏာတောင်က လူကြီးမင်းတစ်ဦးဦးက စောင့်ကြည့်နေတယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူစိမ်းမျိုးနွယ်စုက သူတော်စင် ဖြစ်နေမလား ”

“သူမက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှေဟွေးပညာရေးကျောင်းတော်ရဲ့ ကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ သူစိမ်းမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေနဲ့ ထိတွေ့ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိတာပဲ။ သူစိမ်းသူတော်စင်တစ်ယောက်ယောက်က သူမရဲ့ ပါရမီကို မြင်ပြီး သဘောကျသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”

ချင်ကွမ်းဟိုင်မှာ အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ

“အနီရောင် နတ်ဘုရားသီး တစ်လုံး ဆုံးရှုံးသွားတာတော့ နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ အဲဒါကို အဖေက တစ်ခြား မျိုနွယ်စုရဲ့ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တွေဆီကနေ ဈေးကြီးကြီးပေးပြီး ဝယ်ထားတာလေ... ဒီတစ်ခေါက် ပြန်သွားရင် အဖေ့ကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး။”

“မျိုးဆက်သစ်သခင်၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရပ်က... တကယ်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်မှု နည်းလွန်းတယ်။ အကယ်၍ ချန်အင်းရွှယ်သာ မသေဆုံးခဲ့ရင်၊ မျိုးဆက်သစ်သခင်က ယင်သူတော်စင် နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံတဲ့ကိစ္စက ပေါက်ကြားသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား ”

လန်ကျောက်၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေသည်။

“ပေါက်ကြားရင်လည်း ပေါက်ကြားပါစေတော့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ချန်အင်းရွှယ်ရဲ့ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားတွေကို တကယ်တမ်း လုယူလိုက်တာမှ မဟုတ်တာ။ ဒါဟာ နားလည်မှုလွဲမှားမှုတစ်ခုပဲလို့ ပြောလိုက်ရင် ရပါတယ်။ အဖေက ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးထားတော့ ဒီကိစ္စက ပူစရာ မလိုပါဘူး။”

ချင်ကွမ်းဟိုင် စကားဆုံးသည်နှင့် တံတွေးထွေးလိုက်ကာ -

“ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ၊ မြန်မြန်ပြန်ကြရအောင်။”

“ဟုတ်ကဲ့။”

လန်ကျောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ကွမ်းဟိုင်၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်သော ချင်ကွမ်းဟိုင်မှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားတော့သည်။

ထိုစဉ် လန်ကျောက်၏ အတွင်းနယ်မြေ တံခါးများ ပွင့်ဟသွားပြီး အတွင်းမှ စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ချင်ကွမ်းဟိုင်၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲယူသွားသည်။

ဝိညာဉ်ခေါ်ဆောင်သူ တစ်ဦး ပေါ်လာပြီး လန်ကျောက်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လုပ်ဆောင်စရာရှိသည်များကို ပြီးမြောက်သွားချိန်တွင် လန်ကျောက်သည် သူ၏ အတွင်းနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

……

“ဒီလန်ကျောက်ဆိုတဲ့ကောင်က နောက်ခံ တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ ချင်ကွမ်းဟိုင် လုပ်ရပ်မအောင်မြင်တော့ သူ့ကို သတ်ပြီး ပါးစပ်ပိတ်လိုက်တာပဲ။ သူက ချင်ကွမ်းဟိုင်ကို ယင် သူတော်စင် နည်းလမ်းသုံးဖို့ လမ်းပြပေးခဲ့တဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်ပုံရတယ်။ သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲလို့ မင်းတို့ ထင်လဲ”

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ကိစ္စတွေ ပေါက်ကြားသွားရင် ချင်ကွမ်းဝူက သူ့ကို တရားခံအဖြစ်နဲ့ အသုံးချမှာ ကြောက်လို့ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါကြောင့် တစ်ခါတည်း အပြီးသတ်လိုက်တာ။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကလည်း ကြီးမားတယ်၊ သူကလည်း ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ပဲလေ။ သူ ထွက်ပြေးမယ်ဆိုရင် ချင်ကွမ်းဝူတောင် ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟော်ဆွေ့အိုကြီး ကိုယ်တိုင်သာ မလှုပ်ရှားရင်ပေါ့။”

လီဝူတို့က တွေးတောစွာ ပြောသည်။

ချီယန်သူတော်စင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။”

“ချင်ကွမ်းဟိုင် သေသွားပြီဆိုတော့ ချင်ကွမ်းဝူဘက်က သိရှိသွားမှာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ ချင်ကွမ်းဟိုင်က ချန်မိသားစုဘက်ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီးမှ သေတာဆိုတော့ ဒီကိစ္စက ချန်မိသားစုနဲ့ တိုက်ရိုက် ပတ်သက်သွားလိမ့်မယ်။ ချန်အင်းရွှယ်နဲ့ ချန်ဖေးဖေးတို့က ရွှေဟွေး ကျောင်းသား တွေ ကရုဏာ တောင်ရဲ့ တပည့်တွေပဲ။ ဒီကိစ္စဟာ ကရုဏာတောင်နဲ့ ချင်မိသားစုကြားက ပဋိပက္ခကို ပိုမိုပြင်းထန်လာအောင် လုပ်ဆောင်ချင်တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်။”

ဖန့်ချန်က လွယ်လွယ်လေး ပြောလိုက်သည်။

လီဝူတို့နှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

ထိုခန့်မှန်းချက်သည်လည်း အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေသည်။

“ရှီးမျိုးနွယ်စုများ ဖြစ်နေမလား။ ကော်ယန်လီ တုန်းကလည်း ယင်သူတော်စင် နည်းလမ်းကို သိနေခဲ့တာပဲ။”

ချီယန်သူတော်စင်က အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး

“ရှီးမျိုးနွယ်စုက ဖန့်ငရဲမင်းကို တိုက်ရိုက် လက်စားမချေရဲတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ရေတွေကို အနောက်အယှက် လုပ်လိုက်တာလား ”

“အားလုံး ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်။”

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင် ထဲ၌ လန်ကျောက်၏ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်က သူ့ကို ထပ်မံရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် မအောင်မြင်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားက ဆက်သွယ်ချက် (အကြောင်းအကျိုး) ပြတ်တောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“သူက သူ့ရဲ့ အကြောင်းအကျိုးတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံးပြီး ချင်ကွမ်းဝူက သူ့ကို မရှာတွေ့အောင် လုပ်ထားတာပဲ။”

ဖန့်ချန်က ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချန်အင်းရွှယ် ရှိရာဘက်သို့ ဆက်လက်၍ ခရီးနှင်လိုက်သည်။ လန်ကျောက်သာ နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပါက ထိုလူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သူ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ဖန့်ချန် ချန်အင်းရွှယ်၏ အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အနီရောင် နတ်ဘုရားသီးကြောင့် ချန်အင်းရွှယ်၏ အဆင့်တက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေသည်။ သူတော်စင်အဆင့်ကို အပြည့်အဝ မကျော်လွန်နိုင်သေးသော်လည်း၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို စားသုံးထားခဲ့ဖူးသည့်အတွက် သူမ၏ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲတွင်ပင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ကျင့်စဉ်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း၌ တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်၌ မည်သည့် ယင်သူတော်စင်လာပါစေ၊ သူမ၏ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားကို လုယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်အောင်မြင်သွားပြီ။”

ချန်အင်းရွှယ် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားမှာ ပိုမို ထူထပ်လာသည်။ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော စွမ်းအားကို ဆွဲထုတ်နိုင်သလို ခံစားရသည်။

“ဒီတစ်ခေါက် မိသားစုကိစ္စကြောင့် ပြန်လာခဲ့တာမှာ ချင်ကွမ်းဟိုင်နဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုလား ဒါမှမဟုတ်...”

“အရင်ဆုံး ပြန်သွားကြည့်ဦးမှပဲ။”

ချန်အင်းရွှယ်မှာ အတွင်းနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ ပေဝမ်ကြယ်တာရာဆီသို့ ပျံသန်းရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် အတွင်းနယ်မြေမှာ မိုင်တစ်ရာပင် မရောက်သေးခင်မှာပင် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် အတင်းအကျပ် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ချန်အင်းရွှယ် အံ့ဩသွားပြီး ဘေးဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် -

“ဖန့်ကြီး”

ဖန့်ချန်က ချန်အင်းရွှယ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးစစဖြင့် -

“ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်က မကြာခင် စတော့မယ်လေ၊ မင်းက ကျောင်းတော်မှာ မနေဘဲ ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ ”

“အဲ...”

ချန်အင်းရွှယ် ဖန့်ချန် ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေမှန်း မမေးနိုင်တော့ဘဲ -

“မိသားစုကနေ သတင်းပေးလို့ပါ၊ မိဘတွေ အန္တရာယ် ဖြစ်နေတယ်တဲ့၊ ပြန်ကြည့်ခိုင်းလို့ပါ။”

“မင်းမိဘတွေက အေးဆေးပါပဲ၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းမိသားစုထဲက သူတော်စင်တစ်ယောက်ကို ချင်မိသားစုက ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်တာ၊ မင်းကို အထူးတလည် ပြန်လာအောင် ခေါ်လိုက်တာပါ။”

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်

“အခု ပြန်သွားလို့ မရဘူး၊ ငါနဲ့အတူ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ပြန်မယ်။ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကတော့ ငါ အကြီးဆုံးအစ်ကိုကြီး ကို အစီရင်ခံထားလိုက်မယ်၊ သူပဲ ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မယ်။”

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ချန်အင်းရွှယ် အားလုံးကို နားလည်သွားသည်။ သူမ ဖန့်ချန်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကိုလည်း သိနေတာလား ”

ချင်ကွမ်းဟိုင် အရင်က ‘အဖိတ်ခံလိုက်ရတာ’ ဆိုတာကလည်း ဒီလူကြောင့်လား...

“အခုအချိန်က အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ပဲ၊ ငါတို့ ကရုဏာတောင်ကလည်း ပိုပြီး သတိထားဖို့ လိုတယ်။ တစ်ခါ ရှုံးရင် တစ်ခါ သင်ခန်းစာယူပါ၊ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ကြုံရင် ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ မင်း သိသွားပြီမလား ”

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ချန်အင်းရွှယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် -

“နောက်တစ်ခါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိသွားပါပြီ။”

သူမ ခဏရပ်ပြီး -

“ကျွန်မ မိဘတွေ တကယ်ပဲ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးမလား”

“တကယ် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ အရမ်း လုံခြုံပါတယ်။”

ဖန့်ချန် ရယ်မောသည်။

“ဒါဆိုလည်း တော်သေးတာပေါ့။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ်ကို အန္တရာယ်များပေမဲ့ အကျိုးအမြတ်လည်း ရှိပါတယ်... ကျွန်မက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းကို ဒီလောက်မြန်မြန် မရောက်နိုင်သေးပေမဲ့၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က အနီရောင် နတ်ဘုရားသီး ကျွေးလိုက်လို့ ကြိုတင် အဆင့်တက်သွားတာပါ။”

ချန်အင်းရွှယ် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒုက္ခထဲကနေ မင်္ဂလာ ဆိုတာမျိုးပေါ့။”

ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချန်အင်းရွှယ်ကို သူ၏ အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ဆီသို့ ခရီးနှင်လိုက်သည်။

……

ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းခွဲ၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင်။

ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင် ပွင့်သွားပြီး လူရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ချုံံံံစန်း တို့မှာ ခန်းမအပြင်ဘက်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“ဖန့် အစ်ကိုကြီးက ဘာလို့ မရောက်သေးတာလဲ အင်းရွှယ်လည်း ပျောက်နေတယ် ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်ကို မတွေ့ရပေ။ ချန်ဖေးဖေးမှာမူ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားနေပြီး ဖန့်အစ်ကိုကြီး တကယ်ပဲ ချန်အင်းရွှယ်ကို သွားရှာနေတာလားဟု တွေးတောနေသည်။

ဒီကိစ္စကြောင့်သာ စစ်မြေပြင်ကို နောက်ကျသွားရင်တော့ အပြစ်တင်ခံရသူမှာ သူသာ ဖြစ်တော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် အချို့သော ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများမှာလည်း အံ့ဩနေကြသည်။ အရင်နှစ်တွေက ဖန့်ချန်သည် ဤမျှထိ နောက်မကျတတ်ပေ။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထူးဆန်းနေသည်။

ဝေကွမ်းရှောင်က ကျန်းတောက်ယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျန်းတောက်ယွဲ့၊ ဖန့်ချန် ဘယ်ရောက်သွားလဲ ဒီတစ်ခေါက် စာမေးပွဲကို ကြောက်လို့များ ခွင့်တင်ထားတာလား ”

ဤစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဆရာများစွာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ထိုကာလအတွင်း သူတို့လည်း သတင်းကြားထားသည်။

အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦးက ဖန့်ချန်ကို နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအဆင့် မတက်နိုင်အောင် တားဆီးထားမည်ဟု ပြောဆိုထားကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

All Chapters