အခန်း (၂၄၃၃-၂၄၃၄)
Vol. 244 Ch. 2433-2434
အခန်း (၂၄၃၃) - အမှန်အတိုင်း ပြောပြခြင်း
ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ဝေဆရာကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ တပည့်တွေက စစ်ပွဲကို ရှောင်လေ့မရှိပါဘူး။ ဖန့်ချန်က တစ်စုံတစ်ရာကိစ္စနဲ့ နောက်ကျနေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ သူသာ ဒီတစ်ခေါက် ခွင့်ယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားရင် ကြိုတင်ပြီး အကြောင်းပြချက် ပေးထားမှာပါ။”
“ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင်တောင် ပွင့်နေပြီ၊ ခဏနေရင် ပိတ်တော့မှာ။”
ဝေကွမ်းရှောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် လှောင်ပြောင်စကားများ ဆက်ပြောရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ဝေလျန်ယွမ်် ၏မျက်ရိပ်ပြမှုကြောင့် ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။
အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းခွဲမှ ကျောင်းသားများမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင်ထဲသို့ အားလုံး ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ကရုဏာတောင်မှ လူများသာ ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ဆက်လက် ရပ်နေကြသည်။
ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူသိထားသော ဖန့်အစ်ကိုကြီး၏ အကျင့်အရဆိုလျှင် ဤသို့ အကြောင်းမဲ့မရှိဘဲ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို ပျက်ကွက်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။
ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေသည် ပြင်းထန်သော ပြဿနာတစ်ခုခုကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။
“မင်းတို့ အရင်ဝင်နှင့်ကြပါ။”
ကျန်းတောက်ယွဲ့က ကျန်သူများကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် အတွင်းနယ်မြေလှိုင်းတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာသည်။
လူတိုင်းမှာ နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အတွင်းနယ်မြေတစ်ခု လေဟာနယ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဖန့်အစ်ကိုကြီး ရောက်လာပြီ။”
ချန်ဖေးဖေးက ဝမ်းသာအားရ ပြောသည်။
လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ မီအောင် ရောက်လာပြီ။”
ဖန့်ချန်သည် ချန်အင်းရွှယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတွင်းနယ်မြေထဲမှ ထွက်လာသည်။
“မင်း အရင် ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင်ထဲ ဝင်နှင့်တော့။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ချန်အင်းရွှယ်မှာ အရိပ်တစ်ခုပမာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ဝမ်ချုံစန်းတို့အနားသို့ ရောက်သွားသည်။
ပိုင်ချန်းမင် တို့မှာ ဖန့်အစ်ကိုကြီးက ချန်အင်းရွှယ်ကို ဘယ်ခေါ်သွားတာလဲ၊ ဘာကြောင့် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို နောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတာလဲဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။”
ကျန်းတောက်ယွဲ့က ဖန့်ချန်ကို ပြုံးမေးသည်။
“ချန်အင်းရွှယ်ကို လူတစ်ယောက်က ရွှေဟွေးကျောင်းတော်အပြင်ဘက်ကို လိမ်ခေါ်သွားပြီး ယင်သူတော်စင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေလုမြောပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အစ်ကိုကြီး၊ ဒီကိစ္စက ချန်းရွှေ နယ်မြေ၊ ပေဝမ်ကြယ်တာရာက ချန်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ရှိနေသော ဆရာများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တောင့်တင်းသွားကြသည်။ သူတို့မှာ အချင်းချင်း အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အနီးအနားရှိ ချန်အင်းရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာများမှာ ပိုမိုလေးနက်လာသည်။
ဝေလျန်ယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -
“ယင်သူတော်စင်က သူမကို တိုက်ခိုက်တယ်ဟုတ်လား အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ဆိုရင် သူမ အဆင့်တက်နေချိန်မှ ဖြစ်မှာလေ၊ ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူမက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်း မဟုတ်ဘူးလား ”
သို့သော် သူပြောပြီးသည်နှင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ရသည်။ သူနှင့်တကွ ရှိနေသော ဆရာများမှာ ချန်အင်းရွှယ်၏ လက်ရှိ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရ၍ ဖြစ်သည်။
“တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို အနီရောင် နတ်ဘုရားသီး ကျွေးလိုက်လို့ပါ။ ဒါကြောင့် ချန်ညီမလေးလည်း ဒုက္ခထဲကနေ မင်္ဂလာ ဆိုသလို အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ကြိုတင်ပြည့်စုံပြီး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းကို ရောက်သွားတာပါ။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ကျန်းတောက်ယွဲ့၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စကို ငါသိပြီ၊ မင်း အရင် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်သွားနှင့်၊ ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်။”
“အစ်ကိုကြီး၊ သတိထားပါ။ ကရုဏာတောင်ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်မှာ စိုးရိမ်မိတယ်။”
ဖန့်ချန်က သတိပေးစကား ပြောလိုက်ပြီးနောက် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းကာ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
ကောင်းကင်ငါးပါး ခန်းမဆောင် တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်သွားသည်။
အပြင်ဘက်တွင်မူ တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။
ဖန့်ချန် ပြောသွားသော အချက်အလက်များမှ ကောက်ချက်များစွာ ထုတ်နိုင်ပါသည်။
ယင်သူတော်စင်တစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် ရဲတင်းလွန်းပြီး ရွှေဟွေးကျောင်းသားတစ်ဦးကို လိမ်ခေါ်ကာ အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားကို လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုယင်သူတော်စင်တွင် အနီရောင် နတ်ဘုရားသီး ရှိနေသည်၊ ၎င်းမှာ ဆရာများပင် ရှာမရနိုင်သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
အနီရောင် နတ်ဘုရားသီး တစ်လုံး၏ တန်ဖိုးမှာ အတွင်းကမ္ဘာကျောက်တုံး ငါးထောင်ထက် မနည်းပေ။ ၎င်းက သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားစုမှာ မသေးကြောင်း ပြသနေသည်။
“ကျန်းတောက်ယွဲ့၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ။”
ဝေလျန်ယွမ်ကကျန်းတောက်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ မေးသည်။
“ဆရာကြီးများ၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ ကိစ္စပါ၊ ကျွန်တော်ပဲ ဖြေရှင်းပါ့မယ်။”
ကျန်းတောက်ယွဲ့က ရယ်မောကာ လက်ဆစ်ချိုး နှုတ်ဆက်သည်။
ဝေကွမ်းရှောင်က မျက်လုံးအိမ် လှည့်လိုက်ပြီး -
“ဘာက ကရုဏာတောင်ရဲ့ ကိစ္စလဲ ချန်အင်းရွှယ်က လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းခွဲရဲ့ ကျောင်းသူ မဟုတ်ဘူးလား ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ ကျောင်းသူ မဟုတ်ဘူးလား ကျောင်းသူကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ဆိုရင် အဲဒါ ကျောင်းတော်ရဲ့ ကိစ္စပဲ။”
“ဖန့်ချန်က ချန်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တယ်လို့ ပြောထားတာပဲ၊ ချန်မိသားစုဆီကပဲ အရင် စစစ်ကြည့်ကြတာပေါ့။”
ဆရာတစ်ဦးက အကြံပြုသည်
“ကျွန်တော်လည်း အလုပ်မရှိသေးတော့ အတူတူ လိုက်သွားပေးမယ်။”
“ကျွန်တော်တို့လည်း အလုပ်မရှိပါဘူး၊ သွားမယ်ဆိုရင် အတူတူ သွားကြတာပေါ့။”
ပြောသူမှာ ရွှမ်းထျန်း တောင်မှ ဆရာဖြစ်သည်။ ဆရာများစွာမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အတူတူ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
“ဒီကိစ္စကို စစ်ဆေးရေးဌာနကို အရင် အစီရင်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား ”
ဆရာတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာ သတိပေးသည်။ သို့သော် သူချက်ချင်းပင် အတိုက်အခံ ပြုခံလိုက်ရသည်။
“စစ်ဆေးရေးဌာနကို အစီရင်ခံရမှာလား ကျောင်းတော်ထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ အပြင်မှာ လိမ်ခေါ်သွားတာလေ။ စစ်ဆေးရေးဌာနက ကျောင်းတော်ထဲက ကိစ္စပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်တာ။ ဒါ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စဆိုတော့ သူစိမ်းမျိုးနွယ်စုတွေကို ပါဝင်ခိုင်းစရာ မလိုပါဘူး။ အဲဒီဌာနက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေနဲ့ဆိုရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာဦးမယ်။ သူတို့ လက်လှမ်းမီတဲ့အချိန်မှာတော့ ယင်သူတော်စင်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ကျန်းတောက်ယွဲ့၊ ကရုဏာတောင်အနေနဲ့ အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း တာဝန်ယူမနေပါနဲ့တော့။ ချန်အင်းရွှယ်က လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းခွဲရဲ့ ကျောင်းသူပဲ၊ အားလုံးလည်း အားနေကြတာဆိုတော့ အတူတူ သွားလိုက်ကြတာပေါ့။ မင်းတို့ ကရုဏာတောင်ကို ပစ်မှတ်ထားတာ ဆိုရင်တောင် ငါတို့တွေ အများကြီးနဲ့ဆိုရင် သူတို့ အလွယ်တကူ လက်မရဲတင်းနိုင်တော့ဘူး။”
ကျန်းတောက်ယွဲ့မှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင်လည်း ဆရာကြီးတို့ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ပါပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်် ”
……
တိုက်ပွဲဝင်ဇုန်။
ကျယ်ပြန့်လှသော စင်မြင့်ကြီးပေါ်တွင် လူအများအပြား ပြည့်နှက်နေသည်။
ဖန့်ချန် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များမှာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
“ကျွန်တော် ပြောမယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်ငါးပါး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကတော့ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်တော့မှာ ”
“ဘာကိစ္စလဲ ရှေ့တန်းစစ်ပွဲကို မင်းတို့ လင်ယောင်ဘက်က အနိုင်ရသွားလို့လား ”
“အဲလောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရှေ့တန်းစစ်ပွဲကတော့ ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတာက ချန်ယောင် ကျောင်းတော်က စီကုပေ့ က ပြောထားပြီးပြီ။ ဒီတစ်ခေါက် သူ ဖန့်ချန်ကို နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသား မဖြစ်အောင် တားဆီးမယ်၊ သူ့လက်ထဲက နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်ကို ပြန်ပြီး အပ်ခိုင်းမယ်တဲ့။ နောက်ပြီးတော့ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမနဲ့ လုံးဝ မပတ်သက်နိုင်အောင် လုပ်ပစ်မယ်တဲ့ ”
ပြောသူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်အားရနေသည့် အပြုံးများ ပေါ်နေသည်။ သူ့၏ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုဝင် အဖြစ်ကလည်း သူ၏ စကားကို ပိုမိုယုံကြည်မှု ရှိစေသည်။
အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အချို့က မေးသည်။
“မင်းတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက စီကုပေ့က အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိတာလား ဖန့်ချန်ကို နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမနဲ့ မပတ်သက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလား ”
“မင်းက စီကုပေ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မသိဘူးလားကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံမယ့်သူ၊ ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ချီထျန်း ကြီးမားသော ကျောက်စာမှတ်တမ်း ပညာရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူပဲ။”
ချီထျန်းသူတော်စင်က လှောင်ပြုံးဖြင့် -
“ဖန့်ချန်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်တွေက လှပကောင်း လှပလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက တကယ့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ဘယ်တုန်းက အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်ဖူးလို့လဲ သူတို့တွေက သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကိုကျော်လွန်ဖို့အတွက် ဖန့်ချန်နဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေး မဆုံးရှုံးချင်လို့သာ ရှောင်နေကြတာပါ။”
“ရှကျိ၊ မင်း သူတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုတွေ လေလုံးထွားနေတာကို နားမထောင်ပါနဲ့။”
ချင်ဟော့ချန်မှာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရှကျိကလည်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
အနီးအနားရှိသူများမှာ နှစ်ဦး၏ စကားကြောင့် ဝေဝါးသွားကြသည်။ ထိုချီထျန်းမျိုးနွယ်ဝင်က သူတို့ကို စေ့စေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် -
“အော်... မင်းတို့က လူသားမျိုးနွယ်စုတွေပဲကိုး၊ ဖန့်ချန်ဘက်ကနေ ကာပြောပေးနေတာပေါ့။ သူသာ ဒီတစ်ခေါက် လာရဲရင် စီကုပေ့က ဖန့်ချန်ကို ဘယ်လို ဖိနှိပ်သွားမလဲဆိုတာ မင်းတို့ မြင်ရလိမ့်မယ်။”
ရှကျိတစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်တွင် ရင်းနှီးသော အရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဖန့် ညီကို တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။”
ဖန့်ညီကို ဟုတ်လား
လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာကို သေချာမြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
အနည်းငယ်အကြာက လေလုံးထွားနေသော ချီထျန်းမျိုးနွယ်ဝင်၏ မျက်နှာမှာမူ အံ့ဩသွားဟန် ရှိသည်။ သို့သော် သူသည်လည်း ဖန့်ချန်ကို စီကုပေ့က နှိပ်ကွပ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားရင်း ခေါင်းမော့ကာ ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြတာပါ၊ စိတ်မရှိပါနဲ့။”
အခန်း (၂၄၃၄) - ငါ စီကုပေ့ကို အသေအလဲ ထုရိုက်ပစ်နိုင်တယ်
လူအများစုမှာ ဖန့်ချန်သည် ထိုစကားနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်ချေပလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဖန့်ချန်ကမူ ထို 'ချီထျန်း' မျိုးနွယ်စုဝင် သူတော်စင်၏ စကားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှကျိ နှင့်သာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောနေတော့သည်။
ထိုချီထျန်းမျိုးနွယ်ဝင်မှာ အဖြေမရသည့်အတွက် အရှက်ရကာ စကားမပြောတော့ဘဲ စာမေးပွဲ စတင်ရန်သာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။ သူသည် စီကုပေ့က ထိုလူမျိုးစုငယ်လေးမှ လာသော သူတော်စင်ကို မည်သို့ ဖိနှိပ်ပစ်မည်ကို မျက်ဝါးထင်ထက် မြင်တွေ့လိုနေသည်။
“ဖန့် ညီကို ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးရစေ၊ ဒီတစ်ယောက်က တန်လင် ကျောင်းတော်က ကျောင်းသား 'ချင်ဟော့ချန်' ပါ။”
ရှကျိက သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသော ချင်ဟော့ချန်ကို ဖန့်ချန်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ချင်ဟော့ချန်က ပြုံးလျက် -
“ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးပါတယ်ခင်ဗျာ။”
“ချင်ညီကိုက ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်လား ”
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
ချင်ဟော့ချန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်သော်လည်း မောက်မာသောပုံစံမျိုး မရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်လို့တော့ ဆိုနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘက်ကလည်း သိပ်အရေးမစိုက်လှပါဘူး။ အရည်အချင်းနဲ့ ယှဉ်မယ်ဆိုရင်လည်း ဖန့်အစ်ကိုကြီးလောက် ဘယ်လိုမှ မမီပါဘူး။”
သူ၏ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင်နှင့် လုံးဝ မနီးစပ်ပေ။ ထိုအချက်၌ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဆိုသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ မြင့်မားနေသည်။ နောက်ဆုံးအချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွင်း၌သာ အသုံးဝင်သော်လည်း၊ ပထမအချက်မှာ ကောင်းကင်ငါးပါးရှိ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အားလုံးက လေးစားကြသည်။
“ညီကိုချင်ရယ် မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချမနေပါနဲ့။ မင်း နောက်ထပ် လေ့ကျင့်လိုက်ရင် ထိပ်ဆုံး (၁၀၀) စာရင်းဝင်ပြီး နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသား ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့။ အဆင့် (၅၀၀) အတွင်း ဝင်နိုင်ရင်တောင် ဒါဟာ ကောင်းကင်ငါးပါးမှာ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်အဆင့်ပါပဲ။”
ရှကျိက ရယ်မောသည်။
“အဲဒါက မင်းအတွက်မို့လို့လေ၊ ငါကတော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် မင်းကိုကြည့်ရတာ အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူးနော်၊ နောက်ထပ် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်လုံးများ ထပ်ကောက်ရပြန်ပြီလား ”
ချင်ဟော့ချန်က နောက်ပြောင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်ထဲတွင်မူ အံ့ဩမှုများ ရောယှက်နေသည်။ ရှကျိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိသော်လည်း အရှိန်အဝါမှာ အရင်ကထက် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်ရာ စွမ်းအားအခြေခံအုတ်မြစ်များ တိုးတက်လာသည်မှာ သေချာနေသည်။
“တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နေတာ။”
ရှကျိက ရယ်မောသည်။ ချင်ဟော့ချန်နှင့် အနီးအနားရှိသူများမှာမူ ရှကျိကို နောက်ပြောင်နေသည်ဟုသာ ထင်မှတ်သွားကြသည်။ သူတို့ မသိသည်မှာ ရှကျိသည် တကယ်ပင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး နှစ်လုံးကို ကောက်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအလုံးမှာ သူ၏ ဂူထဲတွင်ပင် ကောက်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ဖန့်ညီကို ဒီတစ်ခေါက် စာမေးပွဲအတွက် ဘယ်လောက်လောက် ယုံကြည်မှု ရှိလဲ ”
ရှကျိက စကားကို ပြန်လှည့်ကာ ဖန့်ချန်ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များမှာ နားစွင့်နေကြသည်။ ထို 'ချီထျန်း' သူတော်စင်မှာလည်း တည်ငြိမ်သယောင် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အာရုံစိုက်မှုမှာ ဖန့်ချန်ထံတွင်သာ ရှိနေသည်။
“ယုံကြည်မှု ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ် ငါ စီကုပေ့ကို အသေအလဲ ထုရိုက်ပစ်နိုင်တယ်။ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင်က ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ဝင်စားဖို့တောင် ပို့လိုက်ဦးမှာ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ရှကျိနှင့် ချင်ဟော့ချန်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“...”
အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထိုလူပြောသော စကားမှာ အတော်လေး... မောက်မာလွန်းသည်။ စီကုပေ့ကို (၁၀၀) ရာခိုင်နှုန်း အနိုင်ယူနိုင်မည်တဲ့လား။ သူက ကောင်းကင်အရှင်၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံမည့်သူ မဟုတ်ပါလား။
အချို့သူများက ဖန့်ချန်သည် နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင်တွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိထားသော်လည်း ထိပ်တန်း ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း မရှိသေးသည်ကို သတိရသွားသည်။
“ဖန့်ချန်၊ မင်း မောက်မာလွန်းနေပြီ။ စီကုပေ့ကိုသာ မင်းက အသေအလဲ ထုရိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှာတောင် အဆင့်တူတွေထဲမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေမှာပေါ့။”
ထိုချီထျန်းသူတော်စင်က မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။
“မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းကို အခုမှ ရောက်တာ၊ တည်ငြိမ်အောင်တောင် မလုပ်ရသေးဘူး။ ဒီလောက်နဲ့ပဲ မောက်မာနေတာလား။ ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကို အထင်သေးလွန်းတာပဲ။”
“မင်းတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲမှာ ငါ လေးစားတာက သွေးရွာခန်းမ က ချီကွမ်းယိ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ အသုံးမကျတဲ့ ငါးပုပ်နံ့တွေပဲ။”
ဖန့်ချန်က သူ့ကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“...”
လေထုမှာ ထပ်မံ၍ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သွေးရွာခန်းမ မှ ချီကွမ်းယိ။ ထိုနာမည်မှာ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အလွန်ပင် ကျော်ကြားနေသော နာမည်ဖြစ်သည်။
ထိုချီထျန်းသူတော်စင်မှာ ပြန်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖန့်ချန်က ချီကွမ်းယိကို ကိုးကားလိုက်သဖြင့် ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိတော့ဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ စကားမပြောတော့ပေ။
“သွေးရွာခန်းမ အကြောင်း ပြောရရင်၊ အခွင့်အရေးရရင် အဲဒီ မငြိမ်မသက်နယ်မြေ က သူတော်စင်တွေမှာ ဘာထူးခြားချက်ရှိလဲဆိုတာ သွားကြည့်ချင်တယ်။”
ရှကျိက စိတ်ဝင်တစား ပြောသည်။
ချင်ဟော့ချန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ထဲမှာတောင် အနည်းငယ်လောက်ပဲ သွေးရွာခန်းမ မှာ သွားရောက် လေ့ကျင့်ခွင့် ရကြတယ်။ ကျွန်တော်တော့ မပါဝင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သွားနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရဦးမှာပဲ။
ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်က နှစ်တစ်ရာမှ တစ်ခါ ပွင့်တာဆိုတော့ ပညာရပ်တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး။”
“မင်းတို့က သွေးရွာခန်းမ ကို တကယ်ပဲ ကောင်းတဲ့နေရာလို့ ထင်နေကြတာလား။ အဲဒီမှာ နေ့တိုင်း၊ အချိန်တိုင်း သူတော်စင်တွေ သေဆုံးနေတာ။ အဲဒီရောက်ရင် ကျောင်းတော်ရဲ့ ကာကွယ်မှုဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။
ဘယ်လိုနောက်ခံပဲ ရှိရှိ၊ တစ်ခုခုမှားတာနဲ့ အသတ်ခံရမှာပဲ၊ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်အတွက် တာဝန်ယူပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်း နံပါတ်တစ် ဖန်းကျီးဆိုရင်တောင် သွေးရွာခန်းမ မှာပဲ သေသွားခဲ့တာ၊ သူ့ရဲ့ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုတောင် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။”
သူတော်စင်တစ်ဦးက လေးနက်စွာ ပြောသည်။
“အဲဒီလိုနေရာမျိုးကို တတ်နိုင်သလောက် ရှောင်သင့်တယ်။ အဲဒီမှာ ရှိသမျှသူတွေက ဓားသွားပေါ်မှာ လျှာနဲ့ လျှက်နေရတဲ့သူတွေပဲ။”
“မှန်တယ် မငြိမ်မသက်နယ်မြေက သူတော်စင်တွေက ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ သူပုန်တွေပဲ။ ရိုးရိုးပြောရရင် အဲဒါက လူပေါင်းစုံ ရောပြွမ်းနေတဲ့ အမှိုက်ပုံကြီးပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက် မြင့်မားတာလဲ၊ အဲဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘာလို့ အန္တရာယ်ခံပြီး သွားရမှာလဲ။”
ထိုချီထျန်းသူတော်စင်က ဝင်ပြောသည်
“ချီကွမ်းယိ နာမည်ကြီးတာကလည်း သူက သွေးရွာခန်းမ မှာ ရှိနေလို့ပဲ။ သူသာ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင်မှာဆိုရင် ဒီလောက် ရာထူးမြင့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကြောင်းအရာကို နားမလည်ဘဲ လူတွေနောက် လိုက်ပြီး ချီကွမ်းယိက ဘယ်လောက်တော်တယ်ဆိုပြီး ပြောနေတာ၊ တကယ်ကို မိုက်မဲလိုက်တာ။”
သူသည် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကြားဖူးတာတော့ ချီကွမ်းယိကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ဝူရှီ ဆိုတဲ့လူက ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးက သူတော်စင်တဲ့။ ဖန်ညီကို၊ အဲဒီလူက မင်း ဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား ”
ချင်ဟော့ချန်က မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည်။
နေရာအနှံ့မှ သူတော်စင်များမှာလည်း သိချင်စိတ်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း ဝူရှီ ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်းဟူသော ကောလာဟလများစွာ ရှိခဲ့သည်။
“ချင်ညီကို၊ ငါက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းနဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်းက သူတော်စင်ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့အဆင့်ထိ မရောက်သေးပါဘူး။ သာမန်လူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဆိုရင်တော့...”
ဖန့်ချန်သည် ထိုချီထျန်းသူတော်စင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ
“တစ်ဆင့်ကျော်ပြီး တိုက်တာက ပြဿနာမရှိပေမဲ့၊ ချီကွမ်းယိနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ ငါ သူ့ကို မနိုင်ဘူး။”
သူသည် အမှန်အတိုင်း ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူသည် ချီကွမ်းယိကို တိုက်ခိုက်၍ အနိုင်ရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကျောက်၊ စက္ကူ၊ ကတ်ကြေး ကစားနည်းဖြင့်သာ အနိုင်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။”
ချင်ဟော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အခြားသူများမှာလည်း ဖန့်ချန်က ငြင်းဆိုလိုက်သဖြင့် အမှန်ပင် သူမဟုတ်ဟု ထင်မှတ်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်၏ နောက်ပြောင်မှုကြောင့် အရှက်ရသွားသော ချီထျန်းသူတော်စင်မှာမူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင် ချီကွမ်းယိကို မနိုင်သလို ဖန့်ချန်ကိုလည်း မနိုင်သောကြောင့် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဒေါသကို မြိုသိပ်လိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင် တောက်ပသော စာလုံးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းခွဲ - ဖန့်ချန် ၊ ချန်ယောင်ကျောင်းတော်၊ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းခွဲ - စီကုပေ့
တိုက်ပွဲဝင်နယ်မြေ ၊ စိန်ခေါ်မှုနယ်မြေ ၊ အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲနယ်မြေ ၊ နေမင်းခုနစ်ပါးနယ်မြေ
နေရာအနှံ့မှ သူတော်စင်များမှာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြရာ အချို့၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်မှုတို့၊ အချို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။