အခန်း (၂၄၃၉-၂၄၄၀)

အခန်း (၂၄၃၉) - ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာတောင် ထွက်လာပြီလား

ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူတစ်ယောက်သည် အတွင်းနယ်မြေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မီးရှို့ပြီး တိုက်ခိုက်ရသည်အထိ အခြေအနေဆိုးဝါးကာ လမ်းစပျောက်နေသည့်အခါမှသာ ရွေးချယ်သည့် နောက်ဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

စီကုပေ့၏ အတွင်းနယ်မြေမှာ တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ စွမ်းအားတို့မှာ အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာပြီး၊ နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် ဖြင့် အရိုက်ခံရသည့်အခါ၌လည်း အရင်ကလောက် မနာကျင်တော့ပေ။

နောက်ထပ် နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် တစ်ချက် ကျလာပြန်သည်။ စီကုပေ့ က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အားနှင့်မာန်နှင့် ပြန်ဖမ်းလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးတန်းများ စီးဆင်းနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန် ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တော်လောက်ပြီ"

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အရပ်ရပ်မှ သူတော်စင်တို့မှာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ လင်ယောင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျောင်းသားများမှာ စိတ်ထဲမှ တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေကြသည်။ စီကုပေ့ သည် အတွင်းနယ်မြေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မီးရှို့ပြီးနောက် အခြေအနေကို ပြန်လှန်နိုင်ပါ့မလား။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ဆုပ်ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော လျှပ်စီးတန်းများမှာလည်း ဘာအရိပ်အယောင်မျှ မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအရာများမှာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

စီကုပေ့ က လေထဲတွင် ဖမ်းမိလိုက်သလို ဖြစ်သွားသဖြင့် မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းနောက်ပိုင်းကို အပြင်းအထန် အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် မှာ စီကုပေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ကျရောက်နေသည်။ သူသည် ထရန် ကြိုးစားတိုင်း နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် ၏ ရိုက်ချချက်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဖိချခံရသည်။ အတွင်းနယ်မြေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မီးရှို့ခြင်းဖြင့် ရလာသော စွမ်းအားတိုးတက်မှုမှာ ဤတိုက်ပွဲအတွက် ဘာမျှ အကျိုးမပြုနိုင်သလိုပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စီကုပေ့၏ အတွင်းနယ်မြေမှာလည်း တစ်လက်မချင်း ပြိုကွဲနေသည်။ တံခါးပေါက်မှ စတင်၍ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ ပြိုလဲကျနေသည့် နေရာမှာ သီးခြားကျွန်းကလေး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ထိုကျွန်းကလေးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်နေသည်။

သူတော်စင်အားလုံးမှာ စိတ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး၊ ချွေးစေးများ စီးကျလာသည်။ ထိုအဖြစ်ဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်မှာ စီကုပေ့ မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအတွင်းနယ်မြေမှာ... လုံးဝ ရိုက်ချိုးခံရတော့မည့်ပုံပင်ဤတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင် စီကုပေ့ မသေဆုံးခဲ့လျှင်တောင်မှ ထိုဒဏ်ရာမျိုးကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်ဒါဇင်ကျော် မစားဘဲနဲ့တော့ ပြန်ကောင်းလာနိုင်ပါ့မလား။

စီကုမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူတို့၏ ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူတစ်ဦးကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်ဒါဇင်ကျော် အကုန်ခံပြီး ကျွေးမွေးနိုင်ပါ့မလား။

"အား အား အား "

စီကုပေ့ က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။ နာကျင်မှု၊ အရှက်ရမှု၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု စသည့် စိတ်ခံစားမှုမျိုးစုံတို့မှာ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် စီကုပေ့ မှာ အလွန်အမင်း နောင်တရသွားသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ဤတစ်ခါ စစ်ဆေးရေးအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ယူရန် ကိုယ်တိုင် မတောင်းဆိုခဲ့လျှင်... သူသည် ထိုအခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

နောင်တရနေရင်းနှင့်ပင် သူသည် မိမိရှေ့ရှိ တစ်ဖက်လူအပေါ် တဖြည်းဖြည်း ကြောက်ရွံ့လာမိသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများက ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။ အဲဒီလူရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က တကယ်ပဲ ဟုတ်နေတာလား မျက်စိရှေ့က လူက တကယ်တော့ သွေးရွာခန်းမက ဝူရှီ ဖြစ်နေတာလား။

"ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်ရဲ့ ကြီးကြပ်သူတွေက ဘာလို့ ထွက်ပြီး မတားကြတာလဲ "

"လူအသက်သေဆုံးတဲ့အထိ လုပ်ခွင့်မပေးဘူး မဟုတ်ဘူးလား "

"စီကုပေ့ တကယ်ပဲ အရိုက်ခံရပြီး သေတော့မှာလား"

ဒန်ရှီး နှင့် ချန့်ယောင် ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားများမှာ ကောင်းကင်တွင်ရှိသော အရိပ်များကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းနေကြသည်။ သို့သော် ထိုအရိပ်များမှာ ယခုအချိန်အထိ မလှုပ်ရှားပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အေးစက်စက် သတိပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင် ငါးပါးရဲ့ ကြီးကြပ်သူတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ပါနိုင်မှာလဲ စီကုပေ့ က အရိုက်ခံရပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေတာပဲ ရှိသေးတာ၊ တကယ် သေတာမှ မဟုတ်တာ။ ဖန့် ကျောင်းသားက သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးနေတာပဲ ရှိတာပါ။"

သင်ခန်းစာ ဟုတ်လား လင်ယောင် ကျောင်းသားများမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ဒီလောက်ဖြစ်နေတာကို သင်ခန်းစာ ပေးတာလို့ ခေါ်တာလား ဒါက အရိုက်ခံရပြီး မသေမရှင် ဖြစ်နေတာလေ။

"အရမ်းနာတယ်၊ အရမ်းနာတယ်..."

စီကုပေ့ မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ဖြစ်နေရင်း အရင်က အပြစ်ပေးခံရသည့် အချိန်ကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ စွမ်းအားများ လျော့ကျသွားသည်နှင့်အမျှ နာကျင်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ဤသည်မှာ အပ်နှင့် ထိုးသကဲ့သို့ နာကျင်မှုဖြစ်သည်။ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားမယ့် နာကျင်မှုမျိုး။

"တော်၊ တော်ပါတော့၊ ငါ အရှုံးပေး..."

စီကုပေ့ မှာ အရှုံးပေးချင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အော်ပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ငါ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ အရှုံးပေးဖို့ မတွေးနဲ့။"

ဖန့်ချန် က အေးစက်စက် ပြောသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူ့လောက ၏ စွမ်းအားမှာ စီကုပေ့ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်းတွင် ချုပ်နှောင်နိုင်သည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး၊ ဝမ်ချွမ်း ရေစီးကဲ့သို့ စီကုပေ့ ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

စီကုပေ့ မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့သည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပင် လှုပ်ရှားမရတော့ဘဲ နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် ၏ အရိုက်ခံခြင်းကိုသာ အကြိမ်ကြိမ် ခံယူနေရပြီး အော်ဟစ်ရန်ပင် မစွမ်းသာတော့ပေ။ တိတ်ဆိတ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စီကုပေ့၏ အော်သံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် လေထဲကို ခုတ်မောင်းသည့် အသံနှင့် စီကုပေ့၏ အသားစိုင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည့် အသံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ စီကုပေ့၏ အတွင်းနယ်မြေမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်သားဖြင့် သေခြင်းထက် ကြောက်စရာကောင်းသော ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံစားနေရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ ဖန့်ချွန်း နတ်တောင် တပည့်များမှာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စီကုပေ့ကို ကြည့်နေကြသည်။

"ဖန့် ကျောင်းသားက တုန်းဖန်းဟို့ အတွက် လက်စားချေပေးနေတာပါ။"

သူတော်စင်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုသူတော်စင်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကာကွယ်ရေးဆရာ ၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး တုန်းဖန်းဟို့ နှင့် ရင်းနှီးမှုမှာ သာမန် ကျောင်းသားများထက် ပိုမို နီးကပ်သည်။ တုန်းဖန်းဟို့ သေဆုံးသွားသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ လက်စားချေနိုင်မည့် စွမ်းအား မရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ စီကုပေ့၏ အတွင်းနယ်မြေမှာ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီ။ အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း သေခြင်းနှင့် ဘာထူးခြားတော့မလဲ။ တုန်းဖန်းဟို့ ၏ အငြိုးအတေးကို နောက်ဆုံးတွင် လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်မှ လက်စားချေပေးလိုက်နိုင်ပြီ။

"မရိုက်ပါနဲ့တော့၊ မရိုက်ပါနဲ့တော့..."

စီကုပေ့ က စိတ်ထဲမှ တောင်းပန်နေသည်။ သူသည် ဝမ်းဗိုက်ထဲက အရာတောင် မထိန်းနိုင်တော့ဟု ခံစားနေရသည်။

ဖျန်း

အသံတစ်ခု မြည်လာပြီးနောက် နတ်ဘုရားရိုက်တုတ် တစ်ချက် ထပ်မံ ကျရောက်လာပြန်သည်။ အနက်ရောင် အရာတစ်ခု ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်လာပြီး အနီးနားရှိ လင်ယောင် ကျောင်းသားတစ်ဦးအား သွားထိမှန်သည်။ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာ"

အနီးနားရှိ သူတော်စင်များမှာ သူ၏ လက်ထဲရှိ အရာကို ကြည့်ကာ အသက်ရှူရမည့်အချက်ကိုပင် မေ့သွားကြသည်။ ထိုလင်ယောင် ကျောင်းသားက လက်ကို အလိုလို ခါယမ်းလိုက်ပြီး အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားဖြင့် လက်ကို ဆေးကြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို သူတော်စင် အများစုက မမြင်လိုက်ရသော်လည်း မြင်လိုက်ရသူများလည်း ရှိသည်။

"စီကုပေ့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာတောင် ထွက်လာပြီ "

"ဟာသပဲ၊ ဒီလိုလူက လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေကို ခေါ်ပြီး ငါတို့ ချင်းမင် ကျောင်းသားတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိရှိသေးတာလား "

"အကဲဖြတ်ပွဲ ပြီးရင် ငါတို့လည်း လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေကို အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရအောင် "

ချင်းမင် ကျောင်းသားများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ တစ်ဖက်တွင် လင်ယောင် ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားသည်။ တန်ခယ်ရွှမ် တို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူတို့မှာ ဟားတိုက်ရယ်မောနိုင်မည့် စိတ်အခြေအနေ မရှိတော့ပေ။ ကိစ္စက ကြီးကျယ်သွားပြီ စီကုပေ့ သေမသေ ဆိုတာက အဓိက မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ တကယ်သေဆုံးသွားလျှင် လင်ယောင် ကျောင်းသားများ၏ ဒေါသကို ပိုမို နိုးကြားစေနိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့... ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာတောင် ထွက်လာတယ် ဒါ ဘာတွေလဲ ထိုကိစ္စမှာ ကြာမြင့်စွာတိုင်အောင် လင်ယောင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် မေ့ပျောက်၍ မရနိုင်သော ရှက်ဖွယ်ရာ အမှတ်အသား ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"သူ တမင်လုပ်တာပဲ"

တန်ခယ်ရွှမ် က ဖန့်ချန် ကို စိုက်ကြည့်ကာ -

"သူ တမင်လုပ်တာပဲ"

"တန်ခယ်ရွှမ်၊ တမင်လုပ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာဖြစ်လဲ "

ရုတ်တရက် အရိပ်တစ်ခုက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာပြီး တန်ခယ်ရွှမ်၏ ဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ လာသူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသလိုက်ကြသည်။ ချင််းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသား၊ လွမ်းဟုန်ဟွမ်။

ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စုမှာ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုနှင့်အတူ ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် လူဦးရေ နည်းပါးခြင်းကြောင့် ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုလောက် မကြီးမားပေ။ သို့သော် တစ်ဦးချင်း စွမ်းရည်တွင်မူ ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စုမှာ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုထက်ပင် သာလွန်သည်။

သို့သော် ဤနှစ်များတွင် ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စုမှာ ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်ထက် ဆူပူအုံကြွရာ နေရာများတွင်သာ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသည်။ လူငယ်မျိုးဆက် အများစုမှာ သွေးရွာခန်းမ တွင်သာ လေ့ကျင့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟုန်ဟွမ် အစ်ကိုကြီး။"

ဆွေ့ထျန်ဟွမ် မှာ ချီတုံချတုံဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ လွမ်းဟုန်ဟွမ် က ခေါင်းညိတ်၍ တန်ခယ်ရွှမ် ကို ကြည့်ကာ -

"ဘာဖြစ်လဲ မင်းတို့ လင်ယောင် ကို မီးမွှေးခွင့်ပေးပြီး၊ ငါတို့ ချင်းမင် ကို မီးမမွှေးခိုင်းတာလား "

တန်ခယ်ရွှမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက စီကုပေ့ တစ်ယောက်တည်း လုပ်တာပါ။"

"မင်းတို့ မတားဆီးဘူးဆိုရင် အဲဒါ မင်းတို့ လင်ယောင် ရဲ့ သဘောထားပဲ။ သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကို အသုံးပြုနိုင်မှာလဲ "

လွမ်းဟုန်ဟွမ် က ရယ်မော၍ -

"ဒီလိုသာ သိရင် ငါလည်း ငါ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်စစ်သည် စွမ်းအားကို ဖန့်ချန် ကို ငှားသုံးခိုင်းလိုက်မှာပါ။"

သူ၏ နောက်ကျောတွင် ဓားတစ်လက် ရှိနေသလိုမျိုး ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ အနီးနားရှိ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အနည်းငယ် ခွာသွားကြသည်။

အခန်း (၂၄၄၀) - ငါ မဟုတ်ဘူး

တန်ခယ်ရွှမ် က လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည့် ဓားပုံသဏ္ဍာန် အရိပ်ကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းအောက်ခြေတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"စီကုပေ့ရဲ့ တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး က ဘယ်ကရလာတာလဲဆိုတာကို ငါတို့လည်း မသိဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်လိုက်တာ အကုန်လုံးပဲ။"

တန်ခယ်ရွှမ် က လေးလေးနက်နက် ပြောသည်။

"ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ အခုတော့ ရလဒ်ထွက်လာပြီလေ။"

လွမ်းဟုန်ဟွမ် က အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးရယ်လျက် ဟင်းလင်းပြင် တိုက်ပွဲကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတော်စင်အားလုံး၏ အကြည့်မှာ စီကုပေ့ အပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် အခြေအနေဆိုးဝါးနေသည့် ပုံစံကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ ပါးပြင်များမှာလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာမိသည်။

အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲ မသိတော့ပေ။ စီကုပေ့ က ရှေ့ကို အကြည့်မဲ့စွာ ငေးကြည့်နေသည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ၏ ပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ချင်သော်လည်း မည်သို့မျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။ မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူ အသေးစိတ် သိရှိထားသည်။ ထိုအချက်ကို သိရှိထားခြင်းကပင် သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်စေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း အရှုံးပေးနိုင်ပြီ။"

ဖန့်ချန် ၏ အသံမှာ စီကုပေ့ ၏ နားနားတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

စီကုပေ့ က ရုတ်တရက် မိမိကိုယ်ကို လှုပ်ရှားနိုင်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မျက်လုံးပေါင်း များစွာက စီကုပေ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

စီကုပေ့ က အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန် ၏ ပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရစေရန် ကြိုးစားကြည့်သည်။ သူ ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မိမိအနေဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်တော့ဘဲ မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးနေသည်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ကြိုးစားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဖန့်ချန်..."

စီကုပေ့ က အသံဩဇာ ပြတ်သားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလည်း ငါ့နောက်ကို မကြာခင် လိုက်လာရမှာပါ။ ငါတို့ သေမင်းကမ္ဘာမှာ တွေ့ကြတာပေါ့။"

သူတော်စင်အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဒါ သေတာမှ မဟုတ်တာလေ အဲဒီတော့...

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့သည် စီကုပေ့ ၏ အသက်စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် လျော့ကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတော့မှာလား "

"..."

သူတော်စင်အားလုံးမှာ အရင်ဆုံး အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အခုနက မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း၊ အကယ်၍သာ သူတို့ကိုယ်တိုင် စီကုပေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါက၊ လောကကြီးထဲတွင် မျက်နှာပြရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမလို့လား"

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ ပြောသည်

"ချင်းမင် ကျောင်းတော်က မင်းကို ငါ သတ်ဖြတ်ခွင့် မပေးဘူးလို့ပဲ ပြောထားတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ သေသွားရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါ ဖမ်းဆီးထားလို့ ရတယ်။ ယင်လောက ကို သွားချင်တာလား ဘယ်လောက်လွယ်ကူလိုက်မလဲ။"

"မင်းမှာ ဝိညာဉ်ကို ချုပ်နှောင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိနိုင်ဘူး "

စီကုပေ့ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အံ့အားသင့်ကာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ၏ ပုံရိပ်ကို မမြင်ရသေးသော်လည်း၊ မိမိ၏ တစ်ဘဝလုံးတွင် အမုန်းတရား အများဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဤသူ ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ သိလိုက်သည်။

"မင်း လောင်းကစား လုပ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။"

ဖန့်ချန် က ရယ်မော၍ ပြောသည်။

"ငါ မယုံဘူး"

"မင်း လောင်းကစား လုပ်ကြည့်လိုက်လေ။"

"..."

စီကုပေ့ ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီးနောက် -

"ငါ အရှုံးပေးတယ်။"

သူတော်စင်များမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ နောက်ဆုံးတော့ ရလဒ်တစ်ခု ထွက်လာပြီ။ စီကုပေ့ မှာ ဖန့်ချန် ၏ ရှေ့တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန်လည်း မရဲတော့ပေ။

"မှန်တယ်၊ မင်းရဲ့ အရင်က ရေးသားချက်တွေကို ငါ မင်းကို ပြန်ပေးမယ်။"

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ ပြောပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြည့်တစ်ချက် ပို့လိုက်သည်။

"ချင်းမင် ကျောင်းသားတို့၊ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာတွေကို ထုတ်ပစ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားကြလား "

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တောင်ပြိုမတတ် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စိတ်ဝင်စားတယ်"

"အလွန် စိတ်ဝင်စားတယ်"

ချင်းမင် ကျောင်းသားအချို့မှာ အော်ဟစ်ရင်း ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေကြသည်။ တက်ရောက်နေသည့် လင်ယောင် ကျောင်းသားများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် မျက်နှာပျက်နေကြသည်။ ထို ချင်းမင် ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်မှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ပွဲကြည့်နေသော သူတော်စင်များလည်း အသီးသီး မိမိနေရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။

... ...

ချင်းမင် ကျောင်းတော်။

စီကုပေ့ မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားပြီးနောက်မှ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်နိုင်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောင်းသားများမှာလည်း သူ့ကို အကြည့်မလွှဲဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ လင်ယောင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျောင်းသားများကပင် သူ့ကို အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"စီကုပေ့၊ မင်း အခုနက ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာတောင် ထွက်လာတယ် မဟုတ်လား။"

နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားထဲမှ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုဝင် ဖန်ရွှေ က စတင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မဟုတ်ဘူး "

စီကုပေ့ က ဖန်ရွှေ ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူတော်စင်များမှာ သွေးစွန်းနေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ကြည့်ကာ ဘာမျှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ဖန်ရွှေ က ရယ်မော၍ -

"ထုတ်ပစ်လိုက်တာပဲလေ၊ တစ်ယောက်ယောက် ဖမ်းမိတာတောင် ငါ မြင်လိုက်သေးတယ်၊ ဟူး... အနံ့ကလည်း နံလိုက်တာ "

"ဖန်ရွှေ၊ မင်း ကောင်းကောင်း မသေရစေရဘူး"

(သူတို့ပြောတဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက အရာက လဗြွတ်ကြီး ထင်တာပဲ)

စီကုပေ့ က မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လဲ မင်း ငါ့ကို တိုက်ခိုက်မလို့လား မင်းရဲ့ အတွင်းနယ်မြေမှာ ပြိုကွဲသွားပြီ၊ မင်းက အခု... အသုံးမကျတဲ့ကောင် ဖြစ်နေပြီ။ ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာတောင် ထွက်လာတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်။ ဖန့်ချန် ရှေ့မှာတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေဖို့ မရဲတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင် "

ဖန်ရွှေ က အေးစက်စက် ပြောသည်

"မင်း တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကို ဘယ်သူက ကူညီပြီး ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ပေးတာလဲဆိုတာ ပြောပြရင် ပိုကောင်းမယ်။"

"စီကုပေ့၊ မင်း ကိုယ်တိုင် မီးမွှေးပြီးတော့ အခုတော့ အဲဒီမီးကို မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်ငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီ။ ဒီကိစ္စက လင်ယောင် အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ထိခိုက်မှု ရှိမလဲဆိုတာ မင်း သိလား မင်းကြောင့် လင်ယောင် ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ဘယ်လောက် ကျဆင်းသွားမလဲဆိုတာ မင်း သိလား "

တန်ခယ်ရွှမ် က အေးစက်စက် ပြောသည်။ စီကုပေ့ က တန်ခယ်ရွှမ် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ရပ်ပြီး ပြောနေတာနဲ့ မနာကျင်ဘူး မထင်နဲ့၊ ဖန့်ချန် က မင်းကိုလည်း ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ မမေ့နဲ့၊ ချင်းမင် မျိုးနွယ်စု က မင်းနဲ့ အရင်ဆုံး ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့တာ မင်းလည်း ငါ့နောက်ကို မကြာခင် လိုက်လာရမှာပါ၊ ဟဲဟဲဟဲ..."

တန်ခယ်ရွှမ် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်

"မင်းရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာ ထွက်လာပြီ။"

"..."

စီကုပေ့ ၏ ရယ်မောသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်စေ၊ အလယ်ပိုင်း ဖြစ်စေ၊ အစောပိုင်း ဖြစ်စေ၊ သူ့ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းနေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ "

စီကုပေ့ က ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်း၍ -

"ပြန်လည် မွေးဖွားဖို့လောက်က ဘာဖြစ်လဲ၊ ဘယ်သူ့ကို ကြောက်ရမှာလဲ "

စကားပြောနေရင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အသက်စွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားသည်။ သေဆုံးသည့်တိုင် စီကုပေ့ ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ချင်းမင် ကျောင်းသား အားလုံး၊ စီကုပေ့ သေဆုံးသွားပြီ။"

တန်ခယ်ရွှမ် က စီကုပေ့ ၏ ရုပ်အလောင်းကို ကြည့်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"သူ အရင်က လှုံ့ဆော်ခဲ့တာတွေက လင်ယောင် ရဲ့ သဘောထား မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းတို့ နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"နားလည်ပေးရမှာလား၊ ဖန့်ချန် ရဲ့ စစ်ဆေးမှု ပြီးရင် သူ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို သွားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါပဲ အစပျိုးပေးလိုက်မယ်၊ ဒီတစ်ခါ ပန်းတိုင်က ဘယ်သူက လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကအရာတွေကို ထုတ်ပစ်နိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ။"

လွမ်းဟုန်ဟွမ် က ရယ်မော၍ ပြောသည်။ ထိုစကားကြောင့် ချင်းမင် ကျောင်းသားများမှာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ လင်ယောင် ကျောင်းသားများမှာမူ မျက်နှာပျက်ကာ ဒေါသထွက်နေကြသည်။

"လွမ်းဟုန်ဟွမ်၊ မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ "

တန်ခယ်ရွှမ် က အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ လွမ်းဟုန်ဟွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီကိစ္စကို လူသိများသွားစေချင်လို့ပါ။ ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်အထိ ရောက်သွားရင် ပိုကောင်းတာပေါ့။"

တန်ခယ်ရွှမ် မှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ အနီးနားရှိ လင်ယောင် ကျောင်းသားအချို့မှာ ဤကိစ္စ၏ အရေးပါမှုကို သတိပြုမိပြီး ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ အကယ်၍ ထိုသတင်းသာ ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်သို့ ရောက်သွားပါက...

"လင်ယောင် သူတော်စင်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ကျဆင်းသွားပြီး ချင်းမင် ကတော့... သူတို့ ရှေ့တန်းစစ်ပွဲက ရလဒ်တစ်ခု မကြာခင် ထွက်လာတော့မှာပဲ။"

ရှန်ရှိုးယွမ် က လေးနက်စွာ ပြောသည်။ ဖူယွမ်ကျူး က မျက်နှာပျက်နေသော တန်ခယ်ရွှမ် ကို ကြည့်၍ ခေါင်းညိတ်သည်။ ရင်တန့် က တန်ခယ်ရွှမ် ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တန်ခယ်ရွှမ်၊ တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကိစ္စမှာ ချင်းမင် မျိုးနွယ်စု က ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခါ ပိလော့ ကျောင်းသားတွေကလည်း မင်းတို့ကို ရိုက်မှာပဲ "

"မင်းတို့ ဘာလို့ ဝင်ပါနေတာလဲ "

"တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကိစ္စကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ "

နေရာတွင် ရှိနေသော ချင်းမင်မျိုးနွယ်စု၊ ကွန်မျိုးနွယ်စုများမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရင်တန့် ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် ပိလော့ ကျောင်းသားများမှာလည်း အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စု၊ ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများမှာလည်း တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့တိုးလာကြသည်။

တင်းမာသော လေထုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ဆွေ့ထျန်ဟွမ် မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ နေမင်းခုနှစ်ပါး စစ်ဆေးမှု တစ်ခုတည်းကပင် ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူတော်စင် တစ်ဦးမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုကိစ္စမှာ ချင်းမင် အတွက် အလွန် အကျိုးရှိသွားသည်မှာ အသေအချာပင်။