အခန်း (၂၄၄၁-၂၄၄၂)

အခန်း (၂၄၄၁) - မင်း ဘာတွေ လုပ်ထားတာလဲ

နေမင်းခုနှစ်ပါး စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဖန့်ချန် ကို ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင် ငါးပါး နန်းတော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆရာအချို့မှာ သိသိသာသာ နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော ဆရာများမှာ ဖန့်ချန် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလျင်အမြန်ပင် အနားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဖန့်ချန်၊ စစ်ဆေးမှုမှာ ရှုံးလား၊ နိုင်လား"

ဆရာများ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေကြသည်။ မည်သို့ဆိုစေ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ ချင်ဝူဆန့်၏ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများကို ခိုးယူခဲ့သည် ဟူသော ကိစ္စကြောင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တစ်ဖက်သတ် ပိတ်ဆို့မှုများကို ခံထားရသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း ချထားပေးသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးသည်။

ဖန့်ချန် နှင့် ဖန်ကျစ်ရွှယ် ဟူသော နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား နှစ်ဦးကိုသာ မှီခိုပြီး အရင်းအမြစ် အနည်းငယ် ခွဲဝေယူနေရခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမမှ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရပါက ပြဿနာမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသွားလိမ့်မည်။

"ဆရာတို့၊ ဒီတိုက်ပွဲမှာ နိုင်ခဲ့ပါတယ်။"

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ လက်ဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ နေရာတွင်ရှိသော ဆရာများမှာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နှစ်သိမ့်လိုက်ကြသည်။

"ငါ ပြောသားပဲ ဖန့်ချန် သေချာပေါက် နိုင်မှာလို့၊ မင်းတို့က ဘာတွေ စိုးရိမ်နေတာလဲ "

"မင်း ပြောတာကတော့ လေချဉ်တက်သလိုပဲ၊ မင်း အခုနက စိုးရိမ်လွန်းလို့ အသက်ရှူမှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား အခုမှ လာပြီး စကားနောက်မှ ပြောနေတယ်"

"ဖန့်ချန် က အခု စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်၊ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျောင်းတော်ဘက်က ခွဲဝေပေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အရင်ကထက် ပိုများလာမှာပါ။

ငါ့လက်ထဲက ရွှေဟွေး အမိန့်တံဆိပ်တွေလည်း နောက်ဆုံးတော့ ဖြည့်တင်းလို့ ရတော့မှာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် အောက်က ကျောင်းသားတွေ သုံးတာနဲ့တင် ကုန်နေမှာ "

"ဖန့်ချန် ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ပြိုင်ဘက်က စီကုပေ့၊ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူပဲ။ ဒီလို ပြိုင်ဘက်မျိုးကို နိုင်လိုက်တာက မလွယ်တဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ကျောင်းတော်ဘက်ကလည်း တစ်ခုခုတော့ ဂုဏ်ပြုပေးသင့်တာပေါ့ "

ဆရာတစ်ဦးက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် ပြောသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် နေမင်းကြီး တစ်လုံးသည် ဝေးလံသော နေရာမှ လွန်စွာ မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူတို့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နေရာတွင် ရှိနေသော ဆရာများမှာ အကြီးအကဲ သူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလေးအနက် ထားသော အမူအရာများဖြင့် ထို 'နေမင်း' ကို မျက်လုံးကျဉ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြား နည်းနည်းတော့ မတူသလိုပဲ။"

ဖန့်ချန် ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြား၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသည့်အရာနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသည်ဟု ဆိုရုံသာမက၊ လာသူ၏ စွမ်းအားမှာပင် နေရာတွင် ရှိနေသော ဆရာများထက် တစ်ဆင့် မြင့်မားနေသည်။ လာသူမှာ အကြီးအကဲ သူတော်စင် ဖြစ်ပြီး အကြီးအကဲ သူတော်စင်များမှာ ကျောင်းသား အဆင့်အတန်းမှ လွတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်ရာ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား ဖြစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လာသူမှာ အဘယ်ကြောင့် နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားရတာလဲ ဤအရာမှာ ပြန်သိမ်းခံရမည် မဟုတ်ဘူးလား မည်သို့ဆိုစေ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြား ရှိနေပါက အတွင်းနယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထို နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းမှာ အလွန်နည်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်တွင် ဤမျှလောက် အလိုအလျောက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ရတနာ သို့မဟုတ် စွမ်းအားရှင် မည်မျှရှိသနည်း။

ထိုအချိန်တွင် ထွန်းလင်းတောက်ပသော နေမင်းကြီး၏ အလင်းရောင်မှာ စီးဆင်းလာသော ရေကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆရာများကို လက်ဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ အကြာကြီး မတွေ့ရတာ ကြာပြီ။"

လာသူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ဖြူဖွေးနေပြီး ဆံပင်များအထိ ဖြူနေသည်။ မျက်ဝန်းအိမ်တွင်သာ ရွှေရောင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုအချက်ကြောင့် သူနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံမိပါက စိတ်ထဲတွင် ဖိအားနှင့် စိုးရိမ်စိတ်တို့ ပိုမို တိုးပွားလာသည်။

"ဒါ၊ ဒါ မင်းလား လွမ်းချူးထျန် "

ဆရာတစ်ဦးက အရင်ဆုံး သတိထားမိပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ဤနေရာတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားဟန်ရှိသည်။

"တကယ်ပဲ လွမ်းချူးထျန် လား"

"သူ သေသွားပြီ ထင်နေတာ..."

"ဒီလောက်ကြာအောင် မပေါ်လာတော့ ငါလည်း သူ သေသွားပြီ ထင်တာ၊ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ မထင်မိဘူး။"

လွမ်းချူးထျန် က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် -

"အားလုံးပဲ၊ ငယ်ငယ်တုန်းက ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်မှာ အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြဖူးတာပဲ။ ငါ သေသွားတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိုချင်နေကြတာလဲ ဒါက အရပ်စကားနဲ့ ပြောရင် မယဉ်ကျေးဘူး မဟုတ်လား "

"အဲ..."

နေရာတွင် ရှိနေသော လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များမှာ အားနာစွာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးက ပြောသည်။

"ငါတို့ ဒီလို ထင်တာလည်း မဆန်းပါဘူး၊ မင်း ပျောက်သွားတာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ တစ်သိန်းလား နှစ်သိန်းလား "

"အဲဒီလောက်တောင် ကြာသွားပြီလား"

လွမ်းချူးထျန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အမိန့်အရ အပြင်မှာ အလုပ်လုပ်နေရတာ၊ အချိန်တွေ ကြာသွားတော့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မေ့သွားတယ်၊ ဒီလောက် ကြာအောင် ပြန်မလာခဲ့မိဘူး။"

"လွမ်းချူးထျန်၊ မင်း ပြန်လာတာ ခဲယဉ်းလှပြီ၊ ငါတို့ဆီ လာတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး ငါတို့ ငယ်ငယ်က ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြပေမဲ့၊ အဲဒီတုန်းက မင်းက ကောင်းကင်၊ ငါတို့က မြေကြီး ဖြစ်နေလို့ ကွာခြားချက်က အရမ်းများတယ်။ မင်းနဲ့လည်း ဘာမှ အဆက်အသွယ် မရှိပါဘူး..."

ဆရာတစ်ဦး၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

လွမ်းချူးထျန် ရယ်မောလိုက်ပြီး -

"ငါ မင်းတို့ကို လာရှာတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကို လာရှာတာ။"

သူ့အကြည့်မှာ ဖန့်ချန် ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဖန့်ချန် ကို ရှာတာလား မင်း ဖန့်ချန် ကို ဘာလုပ်ဖို့လဲ"

ဆရာများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖန့်ချန် က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်

"စီနီယာ ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရှာတာလဲခင်ဗျ"

သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ကရုဏာ တောင်တန်းတွင် ရှေးဟောင်း စာအုပ်များကို ဖတ်ရှုစဉ်က ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နောက်ထပ် ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုဖြစ်သော ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စု အကြောင်း ပါရှိသည်။

ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ဤသူနှင့် အလွန်တူသည်။ ထို့ပြင် 'လွမ်း' နာမ်စားသည်လည်း ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို စီနီယာလို့ မခေါ်ပါနဲ့၊ ငါက ဆရာရဲ့ အမိန့်နဲ့ လာတာပါ။ ဆရာက အခု ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် အပြင်မှာ ကြာနေလို့ ပြန်မလာနိုင်သေးဘူး။ သူက မင်းကို ဒီကာလမှာ ကျောင်းတော်မှာပဲ ကောင်းကောင်းနေဖို့၊ ဟိုဟိုဒီဒီ မသွားဖို့ ပြောခိုင်းထားတယ်။ သူ ပြန်လာမှပဲ စကားပြောကြမယ်။"

လွမ်းချူးထျန် က ပြုံး၍ ပြောသည်။

"ဆရာ လွမ်းချူးထျန်၊ မင်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်သူလဲ"

ဆရာတစ်ဦးက သတိထားသော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဖန့်ချန် က မင်းတို့ ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စုကို အပြစ်လုပ်မိတာ မဟုတ်ပါဘူးနော် ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကို ဖိနှိပ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။"

ဆရာအချို့မှာ ဖန့်ချန် ကို နောက်သို့ ဆွဲခေါ်ကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန် မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် နွေးထွေးသွားသည်။ ထိုဆရာများသည် ရှန်းဟုန် မျိုးဆက်သစ်များ ဖြစ်လာနိုင်သူများ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ဆရာက ကျောင်းအုပ်ကြီးလေ၊ ဘာလဲ၊ မင်းတို့ မသိကြဘူးလား"

လွမ်းချူးထျန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"..."

နေရာတွင် ရှိနေသော ဆရာများမှာ စက္ကန့်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆရာတစ်ဦးက ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းဆရာက ကျောင်းအုပ်ကြီး ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်လေ။"

လွမ်းချူးထျန် ခေါင်းညိတ်၍ -

"ဒါ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"

"ဘယ်တုန်းကတည်းကလဲ"

"အစောကြီးကတည်းကပါ၊ ငါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်တုန်းကတည်းက ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာတာ။"

"ငါ ပြောသားပဲ သူ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူးချွန်တာလဲ။"

"အရင်က ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်မှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေက တကယ် လှပတာပဲ "

"တကယ်တော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ တပည့်ပဲ"

"နေဦး၊ မင်းတို့ အရင်ကတည်းက မသိကြဘူးလား"

လွမ်းချူးထျန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဆရာတစ်ဦးက မျက်လုံးကို လှန်လိုက်ပြီး -

"ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ မင်း ပြောဖူးလို့လား "

"အင်း... ငါ ပြောခဲ့တယ် မထင်ဘူး။"

လွမ်းချူးထျန် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည့်ပုံ ပေါ်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ ဒီကိစ္စကို ဆက်မပြောကြပါနဲ့တော့။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ကျောင်းအုပ်ကြီး တပည့် မဟုတ်ရင်တောင် တခြား ကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်မှာပါ။ လွမ်းချူးထျန်၊ ငါ မေးချင်တာက၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဖန့်ချန် ကို ကျောင်းတော်မှာပဲ နေဖို့ ပြောတာ သူ တစ်ခုခု အန္တရာယ် ရှိလို့လား"

ဆရာတစ်ဦးက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

လွမ်းချူးထျန် က ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်က သူ့ကို သတ်မယ်လို့ ကြုံးဝါးထားတယ်။ အကယ်၍ မသတ်နိုင်ရင် သူ့မျိုးရိုးကို ပြောင်းပြန်ရေးမယ်တဲ့။"

"ဟူး"

ဆရာများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူမှားသွားပြီး ဖန့်ချန် ကို ငေးကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မင်း ဘာတွေ လုပ်ထားတာလဲ ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်တောင် ဒီလောက်ထိ ကြုံးဝါးရလောက်အောင်"

"ကျွန်တော်လည်း ဘာမှ မလုပ်မိပါဘူး။"

ဖန့်ချန် က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။ စီကုမျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်တောင် ကျဉ်းမြောင်းတာလား ဒီလောက် ကိစ္စသေးသေးလေးနဲ့ ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်တောင် ဒီလောက်ထိ ကြုံးဝါးရမှာလား။

"ဘာမှ မလုပ်မိဘူး ဟုတ်လား မင်း ချီထျန်း မျိုးနွယ် စီကုမျိုးနွယ်စုရဲ့ စီကုပေ့ ကို လဗြွတ်ကြီး ထွက်လာအောင် ရိုက်ထားတာလေ။ ဒီကိစ္စက မကြာခင် ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ခါ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေလည်း စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ငါတို့ ချင်းမင်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရတော့မှာ။"

လွမ်းချူးထျန် က လက်မထောင်၍ -

"ငါ ငယ်ငယ်တုန်းကတောင် ဒီလောက် သတ္တိမရှိခဲ့ဘူး၊ မင်းကတော့ တကယ်ကို ရဲရင့်တာပဲ။"

"..."

အခန်း (၂၄၄၂) - မင်းမှာရော အမှားမရှိဘူးလား

"စီကုပေ့ ကို မင်း ရိုက်လိုက်တာ လဗြွတ်ကြီးတောင် ထွက်လာတယ်ပေါ့လေ "

လွမ်းချူးထျန် ၏ စကားကြောင့် နေရာတွင် ရှိနေသော လူသားမျိုးနွယ်စု ဆရာများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"အဲလောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ်..."

လွမ်းချူးထျန် က လေးလေးနက်နက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို လဗြွတ်ကြီး ထွက်လာတဲ့အထိ ရိုက်လိုက်တာပါ။"

"..."

"ဖန့်ချန်၊ ဒီကာလမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်ပြီး အပြင်မထွက်နဲ့၊ တစ်လှမ်းတောင် မထွက်ပါနဲ့။"

ဆရာတစ်ဦး၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။

နောက်တစ်ဦးက ထပ်ဖြည့်စွက်သည်။

"ကျောင်းတော်ထဲမှာတောင် သတိထားနေပါ၊ အရင်ကလည်း ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"

"ဒီကိစ္စကိုတော့ ဆရာတို့ စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ ဆရာ အခုသွားတာက အဲဒီ ကောင်းကင်အရှင် နဲ့ သေချာ စကားပြောဖို့ပါ၊ သူ ကလေးငယ်တွေကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

လွမ်းချူးထျန် က ပြုံး၍ ပြောသည်

"အဲဒီ ကောင်းကင်အရှင် ဘယ်လောက်ပဲ ဘာဖြစ်ဖြစ်၊ ကျောင်းတော်ထိတော့ တိုက်ရိုက်လာရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလိုလုပ်ရင် စည်းကမ်းပျက်ပြီ၊ လင်ယောင် ကိုတောင် ပြန်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လူအများမှာ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန် လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ စီကုပေ့ ကို အနိုင်ရလိုက်သည်မှာ မကြာသေးပေ၊ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးက သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အညစ်အကြေးများကို ရှင်းလင်းပေးနေပြီဖြစ်သည်။

"ဖန့်ချန်၊ မှတ်ထားနော်၊ ဟိုဟိုဒီဒီ မသွားနဲ့။"

လွမ်းချူးထျန် က ထပ်မံ မှာကြားပြီးနောက် လူအများအား ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်ကာ အတွင်းနယ်မြေကို စီးနင်း၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

နေရာတွင် ရှိနေသော ဆရာများမှာ စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်၊ ဖြစ်ပျက်သွားသည့် ကိစ္စကို အစာကြေအောင် ကြိုးစားနေဟန် တူသည်။

"ဆရာတို့၊ ဒီ လွမ်းစီနီယာ က ဆရာတို့နဲ့ တစ်ခေတ်တည်းသားလား "

ဖန့်ချန် က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခေတ်တည်းလောက်ပါပဲ၊ ငါဆိုရင် သူထက်တောင် စောသေးတယ်။"

ဆရာတစ်ဦးက ခံစားချက်ပါစွာ ပြောသည်

"သူက အဲဒီတုန်းက အခု မင်းလိုပဲ၊ ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်မှာ နတ်ဘုရားကို တွေ့ရင်တောင် နတ်ဘုရားကို သတ်တဲ့အထိ အရမ်းကို ထက်မြက်ပြီး မာန်ဖီနေတာ။ ချင်ဝူဆန့် ဆိုတဲ့ ဆရာကို သိတယ်မလား အရင်က ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်မှာ လွမ်းချူးထျန် ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသေအလဲ အရိုက်ခံခဲ့ရဖူးတယ်။"

"ဒါဆို တကယ်ကို အားကောင်းတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူ့ရဲ့ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြားက..."

ဖန့်ချန် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြား အကြောင်းကတော့ မင်း မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မမီသေးလို့ပါ။"

ဆရာတစ်ဦးက ရှင်းပြသည်

"စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း၊ အသက်တမ်းစွမ်းအင် ၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း ဆိုတဲ့ အဆင့်သုံးဆင့်မှာ တစ်ကြိမ်စီ နံပါတ် (၁) ရလိုက်ရင် နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြားကို ထာဝရ သိမ်းထားလို့ ရတယ်၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းဆီကနေ ပြန်သိမ်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြား ဆိုတာကတော့ အတွင်းနယ်မြေ ရတနာတစ်မျိုးလို့ ဆိုနိုင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ ရှားပါးမှုက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေထက်တောင် အဆများစွာ သာလွန်တယ်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာတောင် အများကြီး မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီတံဆိပ်ပြားကို ယူသွားဖို့ စံနှုန်းက အရမ်းကို ခက်ခဲတယ်။"

"နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ကျောင်းဆင်းနိုင်တဲ့ ကျောင်းသားဆိုတာ လက်ချိုးရေလို့ ရတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ ခေတ်တုန်းကဆိုရင် အယောက်နည်းနည်းလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုတော်တော်များများမှာတောင် ဒီလို ကျောင်းသားမျိုး မထွက်လာတာ ကြာပြီ။"

"ဖန့်ချန်၊ မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မှာ နံပါတ် (၁) တစ်ခါ ရထားပြီးပြီ။ အသက််််််််််စွမ်းအင်အဆင့်ရောက်ရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်နိုင်ဦး။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရောက်တဲ့အခါ မင်းကို နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြားနဲ့ ကျောင်းဆင်းခွင့် မပေးချင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်၊ မင်းကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ တားဆီးလာလိမ့်မယ်။

ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုတွေ ပူးပေါင်းပြီးတောင် လုပ်လာနိုင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုက ဖြစ်နေလို့လေ၊ ငါတို့ လူသားတွေက... အင်အား မတောင့်တင်းဘူးဆိုတာ သူတို့ သိနေကြတာပဲ၊ သူတို့က မကြောက်ဘူး။ အဲဒီအဆင့် ရောက်ရင် မင်းကိုယ်တိုင် သတိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

ဖန့်ချန် က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် -

"ဆရာတို့ရဲ့ ဆုံးမစကားကို ဖန့်ချန် မှတ်သားထားပါ့မယ်။"

ထိုသတင်းမှာ သူအတွက်တော့ မမျှော်လင့်ထားသော ဝမ်းသာစရာပင်။ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ပြားကို ဆက်လက် သိမ်းဆည်းထားနိုင်လျှင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်သည့်တိုင် တံဆိပ်ပြား၏ မြှင့်တင်မှု မရှိတော့သဖြင့် စွမ်းအားကျဆင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ထိုအရာကိုသာ သာမန် သူတော်စင် တစ်ဦးကို ပေးလိုက်ပါက သူတို့အဆင့်တွင် တောက်ပလာမည်မှာ အသေအချာပင်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများထက် ပိုမိုများပြားသည်မှာ အမှန်ပင်။

ထိုလူသား ဆရာများသည် ဖန့်ချန် ကို နောက်ထပ် အနည်းငယ် ဆုံးမပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန် လည်း သူ၏ အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

စိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်နှင့် အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရုပ်ပုံနှစ်ခုမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ ထိုသူနှစ်ဦး၏ အတွင်းနယ်မြေမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာလွန်းသည်။ အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ဖြစ်သော်လည်း ဖန့်ချန် တို့မှာပင် ရင်တုန်သွားရသည်။

"မင်း ငါ့ရှေ့ကနေ ဖယ်စမ်း"

"မဖယ်ဘူး ထိုင်ပြီး သေချာ စကားပြောကြရအောင်၊ ကလေးငယ်လေးအတွက်နဲ့ ငါတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို မပျက်စီးစေချင်ဘူး။"

"ဖယ်စမ်း မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ဘာဆက်ဆံရေး ရှိလို့လဲ မင်းလို ကောင်၊ မင်းရဲ့ အောက်က ကျောင်းသားတွေ ဘာလုပ်ထားလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး "

"စိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့၊ စီကုပေ့ က ဒီတစ်ခေါက် စစ်ဆေးသူ ဖြစ်လာတာ မင်းလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ ဒီကိစ္စမှာ မင်းမှာရော အမှားမရှိဘူးလား"

"မင်း..."

"ငါတို့ တခြားဘက်ကနေ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရအောင်၊ စီကုပေ့ ကိုယ်တိုင်မှာရော အမှားမရှိဘူးလား"

"သူ ဒီတစ်ခေါက် ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတာက ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အမှားလား "

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား"

"မင်းလို ကောင်၊ ငါ့ရှေ့ကနေ ဖယ်စမ်း၊ ငါ မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေကို နားမထောင်ဘူး၊ ဒီတစ်ခါ ငါသာ ဖန့်ချန် ကို မသတ်နိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ စီကု ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးကို ပြောင်းပြန်ရေးမယ် "

"ကုတ်စီ ဆိုတာလည်း နားထောင်လို့ ကောင်းတာပဲ၊ ပြောင်းပြန်ရေးရင်လည်း ရေးလိုက်ပေါ့၊ မင်းက ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကလေးငယ်နဲ့ ဒီလောက်တောင် စိတ်တိုနေစရာ လိုလို့လား၊ ဒါက အနိုင်အရှုံး တစ်ခုပဲလေ၊ လိုအပ်လို့လား"

"အနိုင်အရှုံး တစ်ခု ဟုတ်လား မင်း အဲဒီစကားကို ထပ်ပြောကြည့်စမ်း "

" ဒါက အနိုင်အရှုံး တစ်ခုပဲလေ၊ ကလေးငယ်တွေကြားက ကိစ္စကို ကလေးတွေပဲ ဖြေရှင်းပါစေ၊ ငါတို့လို လူကြီးတွေ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ စည်းကမ်းပျက်ရင် လူတိုင်းအတွက် ကြည့်မကောင်းဘူး။ ငါ့စကား နားထောင်၊ လင်ယောင် ကို ပြန်လိုက်တော့၊ အခု မပြန်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်ချင်ရင်တောင် ပြန်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်းလို ကောင်၊ မင်း တကယ်ပဲ ဖယ်မပေးဘူးပေါ့လေ ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ချီထျန်း ကြီးမားသော ကျောက်စာကျမ်း ကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်"

စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ထိုသူတော်စင်၏ စွမ်းအားမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ လှိုင်းထန်လာကာ တုန်ခါသွားသည်။

"စီကုအစ်ကို၊ စိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့ တကယ်တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူး "

"မင်း ဖယ်မပေးရင် ငါ တကယ် တိုက်ခိုက်တော့မယ်"

"စီကုအစ်ကို၊ ငါ့စကား တစ်ခွန်းလောက် နားထောင်ပါ..."

"သူ့ကို မတားပါနဲ့တော့၊ သူ တိုက်ချင်ရင် တိုက်ပါစေ၊ ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်တော့။"

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံက ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သို့သော် လာသူမှာ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ အရပ်လေးမျက်နှာမှ စွမ်းအားအရှိန်အဝါများစွာ ပေါင်းစုံ၍ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ကလဲ အတော်ကို ရက်စက်ကြတာပဲ"

ချီထျန်း ကြီးမားသော ကျောက်စာမှတ်တမ်းကို သုံး၍ အခြားသူကို ခြောက်လှန့်မည်ဟု ကြံရွယ်ထားသော သူတော်စင်မှာ ထိုအခြေအနေကို မြင်သဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ပစ်ချကာ နောက်လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားရာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကိစ္စမှာ ဤမျှနှင့် ပြီးဆုံးသွားပြီး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ထဲမှ မြင်ကွင်းများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ ဖန့်ချန် လည်း နောက်မှ လာသောသူများကို သေချာ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

"ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်ကို တားဆီးပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီ။"

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ ပြောသည်။

လီဝူ နှင့် ချီယန် သူတော်စင် တို့မှာ ခံစားချက်များစွာဖြင့် -

"ဖန့်ချန်၊ အခု မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက တကယ့်ကို ထိပ်တန်းပဲ၊ ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင်တွေတောင် မင်းအတွက်နဲ့တောင် အားကုန်ထုတ်သုံးပေးနေရပြီ။"

ချီယန် သူတော်စင် က အလွန်အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

"ဒါက စည်းကမ်းအရပဲလေ၊ ဒီနေ့ သတ်မယ့်သူက ငါသာ မဟုတ်ရင်တောင် ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့က သူ့ကို လွှတ်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထောက်လိုက်သည်။ အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မျက်နှာပြင်ငယ် များစွာ အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ ထဲတွင် ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်မှ မြင်ကွင်းများဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်နေသူတိုင်းမှာ ချင်းမင်ကျောင်းသားများ သို့မဟုတ် လင်ယောင် ကျောင်းသားများ ဖြစ်သည်။

စီကုပေ့ ကဲ့သို့သော နမူနာ ရှိထားသဖြင့် ချငမင် ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ တက်ကြွနေပြီး ရူးသွပ်နေသော ခွေးများကဲ့သို့ အသက်ကိုတောင် မငဲ့ဘဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လင်ယောင် ကျောင်းသားများမှာမူ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားကိုပင် ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း မထုတ်နိုင်ကြပေ။ သူတို့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် အမှတ်တမဲ့ဖြင့် လဗြွတ်ကြီး ထွက်အောင် အရိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

အခြား မျက်နှာပြင်ငယ် တစ်ခုတွင်မူ ကျန်းတောက်ယွဲ့ နှင့် ဝေလျန့်ယွမ် တို့၏ ပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူတို့မှာ ချန်ရှန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ ပေဝမ် ကြယ်စင်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။