အခန်း (၂၄၄၇-၂၄၄၈)

အခန်း (၂၄၄၇) - မင်းမှာ တာဝန်မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား

"ဝူချုံး၊ နင်က ကျိလင် ရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်လျက်နဲ့ သူက ယင်သူတော်စင် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်သုံးပြီး မကောင်းကြံနေတာကို မသိခဲ့ဘူးလား "

ကျိုကျိတောင် ၏ ပင်မခန်းမကြီးအတွင်း ဝေကွမ်းရှောင် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှေရှင်း တို့အဖွဲ့မှာမူ ခန်းမနှစ်ဘက်တွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

ကျိလင် ဆိုသည့် ဂျူနီယာညီကိုသူတို့ အနည်းငယ် မှတ်မိကြသည်။ သူ၏ အရည်အချင်းမှာ သာမန်ကျောင်းတော်သားများထက် အနည်းငယ်သာ ပိုသာသည်။ ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်သော်လည်း ယခင်က တုန်းဖန်းဟို နှင့် ခင်မင်မှုရှိခဲ့သဖြင့် သူတို့ အနည်းငယ် ဂရုစိုက်မိခဲ့ကြသည်။ ဖန့်ချန် နှင့် သူ၏ ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးကြောင့်လည်း အမှတ်တရ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိလင် သည် ယင်သူတော်စင် ဖြစ်လာပြီး ကျိုကျိတောင်မှ ချင်မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် ကျောင်းတော်သားတစ်ဦးကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးထားခဲ့ကြပေ။

ချင်ခွန်း နှင့် ချင်ယွဲ့ တို့မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး ဝူချုံး ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အငြိုးအတေးများ လွှမ်းနေသည်။ ချင်ဝူဆန့် အကျဉ်းချခံရပြီးနောက် ချင်ခွန်း၊ ချင်လွမ်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးနှင့် ချင်ယွဲ့ တို့သည် ကျိုကျိတောင်တွင် ခေတ္တကျင့်ကြံနေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကျိုကျိတောင်နှင့် ချင်ကွေ့ တို့၏ အထူးဆက်ဆံရေးကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကိစ္စကြောင့် ချင်လွမ်း ၏ အသက်ကိုပါ ထိခိုက်စေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မတွေးခဲ့ကြပေ။

"ဆရာ... အရင်က ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် ပြီးဆုံးချိန်မှာ ကျိလင်နဲ့ ကျွန်မက ချစ်သူဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ။ သူ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မသိခဲ့ပါဘူး..."

ဝူချုံး ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။ သူမသည် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်ကို ကြောက်ရွံ့နေပြီး နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ စီးကျနေသည်။ သူမ၏ ဘေးမှာ အတူနေလာခဲ့သူသည် ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မည်သို့မျှ မထင်ခဲ့မိပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် ဤနှစ်များအတွင်း အဆင့်တက်ခြင်း မရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်... အသက်စွမ်းအင်အနှစ်သာရ အလုခံလိုက်ရမည့်သူမှာ သူမ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"ဝူချုံး၊ နင် လိမ်ပြောနေတာ ကျိလင် က ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာတာ ဒီဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား သူ အရင်ကတည်းက လေ့လာထားမှသာ ချင်လွမ်း ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လက်စွမ်းပြနိုင်မှာပေါ့ "

ချင်ခွန်း က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နင် အမှန်အတိုင်း မပြောရင် ငါ နင့်ကိုသတ်ပြီး ချင်လွမ်း အတွက် လက်စားချေမယ် "

ဝူချုံး က ချင်ခွန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ

"ကျွန်မ တကယ်ပဲ မသိပါဘူး။" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ချင်ခွန်း မှာ ဒေါသအလွန်ထွက်ကာ ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝေကွမ်းရှောင် ၏ စူးရှသော အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

"ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်တဲ့လား၊ ဟဲဟဲ... အရင်ကတော့ ရှီး လူမျိုးတွေ ပျက်စီးသွားလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ကော်ယန်လီ က ကာကွယ်ရေးမှူး ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ သူ့လက်အောက်ခံတွေကို ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ခိုင်းပြီး ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သား ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ရဲ့ အနှစ်သာရကို လုယက်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တယ်။"

ဝေကွမ်းရှောင် က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အခုတော့ ဒီလိုမျိုး ရှက်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ဖြစ်လာရုံတင်မကဘဲ ငါတို့ ကျိုကျိတောင်မှာပါ ဖြစ်လာရတယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။ ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါလည်း တာဝန်ယူပြီး ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်သင့်ပြီပေါ့၊ ဟုတ်လား"

တပည့်များမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲကြပေ။ ရုတ်တရက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိ ကျောင်းတော်သားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ... ဒီကိစ္စကို တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ကို ခေါ်ပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းသင့်ပါတယ်။ တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲမှာ ကျောင်းတော်ကို စစ်ဆေးရမည့် တာဝန်ရှိပါတယ်။ အကယ်၍ သူက ဒီကိစ္စအတွက် အဖြေမပေးနိုင်ဘူးဆိုရင် သူကိုယ်တိုင်ပဲ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းရွက်ရလိမ့်မယ်။"

ရွှေရှင်း တို့အဖွဲ့မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိုကျောင်းတော်သားကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်လူမှာလည်း ချင်မျိုးနွယ်စုဝင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျောင်းတော်အတွင်း ချင်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဖန့်ချန် တို့မှာ ဆက်ဆံရေး မကောင်းကြပေ။ အရင်က ချင်ဝူဆန့် ကိစ္စကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မုန်းတီးမှုတွေ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ချင်ခွန်း ၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားပြီး ဝေကွမ်းရှောင် ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဒီကိစ္စကို တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ကိုပဲ တာဝန်ယူခိုင်းလိုက်ပါ။ သူ့ကိုပဲ ကျိလင် ကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်ပါ"

ဖမ်းမယ် ဟုတ်လား

ချင်းမင် က ဤမျှ ကျယ်ပြောလှသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ အစအနမကျန်အောင် ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ ဖမ်းရမည်နည်း တကယ်တမ်း ဖမ်းမည်ဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ ကျိလင် ၏ တည်နေရာကို ရှာတွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ချင်းမင် အထက်ပိုင်းမှ တရားဝင် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ မလုပ်သရွေ့ နှစ်တစ်ရာအတွင်း ကွန်ရက်ပိုက်စိတ်တိုက် ရှာဖွေနိုင်ဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"ဒီကိစ္စကို ထပ်မပြောကြနဲ့တော့။"

ဝေကွမ်းရှောင် က ရုတ်တရက် အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ဆိုတာလည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်လောက်ပဲ ရှိသေးတာ၊ သူ့ကို ဒီတာဝန်ပေးရမတဲ့လား အဲဒီလိုလုပ်ရင် အပြင်လူတွေကို ငါတို့ ကျိုကျိတောင်က ဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ လူငယ်လေးတွေကို အနိုင်ကျင့်နေတာလို့ ပြောသလို ဖြစ်မနေဘူးလား ကျိလင် က ငါတို့ ကျိုကျိတောင်ရဲ့ တပည့်ပဲ၊ ပြဿနာဖြစ်ရင် တာဝန်က ငါ့အပေါ်မှာပဲ ရှိတယ်။ ငါကိုယ်တိုင် စုံစမ်းရေးဌာနကို အစီရင်ခံလိုက်မယ်၊ သူတို့ ဘယ်လို စီရင်မလဲဆိုတာ သူတို့အလုပ်ပဲ။"

ခန်းမအတွင်းရှိ ချင်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သားများ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စိတ်မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ဝေကွမ်းရှောင် ၏ အရှိန်အဝါကို ကြောက်သဖြင့် ငြင်းဆန်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ချင်ခွန်း မှာ ငြင်းဆန်ရန် ကြိုးစားသေးသော်လည်း ချင်ယွဲ့ က သူ့လက်ကို ဆွဲထားကာ မျက်စိဖြင့် အတင်းတားဆီးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရိပ်တစ်ခု ခန်းမထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဝေကွမ်းရှောင် မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျောက်ကျိ အစ်ကိုကြီး။"

ကျောင်းတော်သားများမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အမူအရာမှာ ပို၍ လေးစားသမှုရှိလာသည်။ ကျောက်ကျိ ဆိုသည်မှာ ချင်ဂွေ့ ၏ လက်အောက်မှ အတော်ဆုံး တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ စွမ်းအားအရဆိုလျှင် ကျိုကျိတောင်မှ ဆရာနှစ်ဦးထက်ပင် သာလွန်သည်။

ကျောက်ကျိ က ဝေကွမ်းရှောင် ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်ရမယ်ဆိုတာ သိသေးတာလား ဒီမှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်နေတာကို ဘာလို့ ဆရာ့ဆီ အကြောင်းမကြားရတာလဲ ဆရာက ငါ့ကို ကိုယ်တိုင် စေလွှတ်ပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းရမတဲ့လား "

"ဆရာ သိသွားပြီလား"

ဝေကွမ်းရှောင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ ဒီကိစ္စကို မသိတဲ့သူ ရှိသေးလို့လား"

ကျောက်ကျိ က အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပြီး ပင်မထိုင်ခုံသို့ တန်းသွားလိုက်သည်။

ဝေကွမ်းရှောင် မှာ အနည်းငယ် အနေရခက်စွာဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေလိုက်ပြီး ကျောက်ကျိ က သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်ကို ငေးကြည့်နေရသည်။ ထိုင်ပြီးသည်နှင့် ကျောက်ကျိ က ဝူချုံး ကို ကျိလင် အကြောင်း ထပ်မံ စတင် မေးမြန်းသည်။ မေးမြန်းပြီးနောက် သူက ချင်ခွန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း နာမည်က ချင်ခွန်း ဟုတ်လား အရင်က ချင်ဝူဆန့် နဲ့ ကျင့်ကြံခဲ့တာလား "

"ဟုတ်ပါတယ်"

ချင်ခွန်း က ချက်ချင်း ရှေ့တိုးပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"သွား... ဖန့်ချန် ကို ခေါ်ခဲ့။"

ကျောက်ကျိ က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ကျောင်းတော်မှာ ဒီလောက် ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စဖြစ်နေတာကို သူက မပေါ်လာဘူးဆိုတာ စည်းမျဉ်းနဲ့ မညီဘူး။"

"ဟုတ်ကဲ့"

ချင်ခွန်း မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ မရောက်မီ ရိပ်တစ်ခုနှင့် တိုးမိသွားသည်။ ချင်ခွန်း မှာ ယိုင်လဲသွားပြီး အံ့ဩဒေါသထွက်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူ၏ မျက်နှာကို သေချာမြင်လိုက်ရသောအခါ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဖန့်ချန်"

ခန်းမအတွင်းရှိ ကျောင်းတော်သားများ၏ အကြည့်များသည် ဖန့်ချန် ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်သွားကြသည်။ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ချင်မျိုးနွယ်စုမှလွဲလျှင် ကျန်သူများမှာ ထို 'တရားဆွေးနွေးပွဲ' ကြောင့် ဖန့်ချန် နှင့် ခင်မင်မှု ပိုတိုးသွားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ကျိ ၏ အကြည့်များမှာ ခန်းမကြီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဖန့်ချန် ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ဖန့်ချန် မှာမူ ချင်ခွန်း ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝေကွမ်းရှောင် ကို လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ကျောင်းတော်သား ဖန့်ချန်၊ ကွမ်းရှောင် ဆရာ့ကို အရိုအသေပေးပါတယ်။"

ဝေကွမ်းရှောင် က အတင်းပြုံးပြလိုက်သည်။

"အင်း၊ မင်း ရောက်လာတာ ကောင်းတယ်။ ကျိလင် ကိစ္စကို မင်း ကြားပြီးပြီ မဟုတ်လား"

"အဲဒီကိစ္စကြောင့်ပဲ လာခဲ့တာပါ။"

ဖန့်ချန် က ဆိုသည်။

"မင်းက ဘာလို့ ဒီထဲ ဝင်ပါတာလဲ"

ဝေကွမ်းရှောင် ၏ အသံမှာ ဖန့်ချန် နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

"ဟိုဟိုဒီဒီ ဖြေပြီး ပြန်သွားလိုက်၊ ကရုဏာတောင်ကိုပဲ ပြန်တော့။ ဒီကိစ္စကို မင်း ပါဝင်ပတ်သက်ရင် ဘာအကျိုးမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဖန့်ချန် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ကျိ က ဝေကွမ်းရှောင် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန် ဘက်သို့ လှည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"မင်း ဒီကိစ္စအတွက် လာတာဆိုတော့ ကောင်းပြီ။ တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်း။ ဆရာ့ဆန္ဒကတော့ ဒီကိစ္စကို အပြင်ရောက်မသွားဖို့ပဲ။ ကျောင်းတော်ကနေပြီး ပညာရေးဌာနကို အပြစ်ပေးခံရပြီး အသုံးစရိတ်တွေ ဖြတ်တောက်ခံရမှာ စိုးရတယ်။ ကျောင်းတော်အတွင်းမှာပဲ ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ။"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ တစ်ယောက်အနေနဲ့ အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးပါ့မယ်။"

ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ သူ့ဆီသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားသည်။ ဖန့်ချန် က ထိုကိစ္စကို မည်သို့ ဖြေရှင်းမည်ကို သိချင်နေကြသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ယင်သူတော်စင်တွေအပေါ် ကျွန်တော့်သဘောထားက အားလုံးနဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဘယ်တော့မှ အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်လို့ မရပါဘူး။"

"ကျိလင် က ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်သုံးထားတဲ့အတွက် သူ့ကို ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ရမှာပဲ။"

"ကျိလင် ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှာတွေ့မလဲဆိုတာကိုတော့ အာမခံလို့ မရဘူး။"

"ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းရေးဌာနဆီ အစီရင်ခံတင်ပြဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုပါတယ်။"

"ပြောလို့ ပြီးပြီလား"

"ပြီးပါပြီ။" ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိတ်သည်။

ကျောက်ကျိ က ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်ရော မင်းက တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ကျောင်းတော်မှာ ဒီလိုကိစ္စ ဖြစ်လာတာကို မင်းမှာ တာဝန်မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား "

"ဖန့်ချန်၊ မင်း ဒီကိစ္စအတွက် တာဝန်ယူရမယ်"

ချင်ခွန်း က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

အခန်း (၂၄၄၈) - မင်းက အိပ်မက်တွေ မက်နေတာလား

"ကျွန်တော်မှာ ဘာတာဝန် ရှိလို့လဲ"

ဖန့်ချန် က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ရာထူးကို တာဝန်ယူပြီးနောက်ပိုင်း ကျောင်းတော်မှာ ယင်သူတော်စင် ပေါ်ပေါက်လာတာကို မင်းမှာ တာဝန်အနည်းငယ်တောင် မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား မင်းရဲ့ တာဝန်ဆိုတာ ကျောင်းတော်ကို စစ်ဆေးကြပ်မတ်ဖို့ပဲ။ မင်းရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ ဒီလို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာရတာ။ ဒီကိစ္စမှာ မင်း တာဝန်မကင်းဘူး။"

ကျောက်ကျိ က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျိလင် နဲ့ မင်းနဲ့က သာမန်ဆက်ဆံရေး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား မင်း အရင်က ကျောင်းတော်ကို ဝင်ခွင့်ရတာ ကျိမျိုးနွယ်စုဘက်ကနေ အကြံပြုပေးလို့လို့ ကြားဖူးတယ်။"

ချင်ခွန်း က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို မင်းပဲ ကျိလင် ကို သင်ပေးလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား "

"ဖန့်ချန် ကျောင်းတော်သားကို မစွပ်စွဲပါနဲ့၊ သူနဲ့ ကျိလင် က အရင်ကတည်းက အဆင်မပြေတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးမှာလဲ "

ဝူချုံး က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဝူချုံး၊ နင်က ဘာလို့ သူ့အတွက် ကာကွယ်ပေးနေတာလဲ"

ချင်ခွန်း ၏ အကြည့်များမှာ ဝူချုံး နှင့် ဖန့်ချန် ကြားတွင် သံသယဖြင့် လှည့်လည်နေသည်။

"သူတို့က လူအများရှေ့မှာ သရုပ်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်မလဲ ဒီနေ့ ဖန့်ချန် ကို သံသယကနေ ကင်းလွတ်အောင် လုပ်ပေးဖို့လေ"

ချင်ခွန်း ပြောလေ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိလေ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိကြသည်။ ဝေကွမ်းရှောင် က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကျိ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျောက်ကျိ အစ်ကိုကြီး၊ ဒီကိစ္စက တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ဖန့်ချန် နဲ့ သိပ်ပြီး ပတ်သက်မှု မရှိပါဘူး။ သူက တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ဖြစ်ပေမဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်လောက်ပဲ ရှိသေးတာပါ။

တဖက်မှာလည်း ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်သုံးသူတွေက အလွန်သတိကြီးကြတာ၊ ကျောင်းအုပ် တွေတောင် မရိပ်မိခဲ့တာ၊ ဖန့်ချန် က ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ "

"ကျောင်အုပ် မှာ သူ့တာဝန်နဲ့သူ ရှိတယ်၊ ကိုယ့်ရာထူးမှာ မရှိရင်တော့ ဒီကိစ္စကို ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့။"

ကျောက်ကျိ က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"ဝေကွမ်းရှောင်၊ မင်းက ဖန့်ချန် ကို ကာကွယ်ပေးနေပြီး သူ ထမ်းရွက်ရမယ့် တာဝန်ကို ရှောင်လွှဲပေးနေသလိုပဲနော် "

"ကျောက်ကျိ အစ်ကိုကြီး၊ အဲဒီလို ပြောလို့ မရပါဘူး..."

ဝေကွမ်းရှောင် မှာ အနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဆရာက ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါ့ကို စေလွှတ်လိုက်တာ၊ မင်း အေးဆေး မဖြေရှင်းချင်ရင် ဘေးမှာ ရပ်နေပြီး စကားမပြောနဲ့။"

ကျောက်ကျိ က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကြည့်မှာ အလွန်အေးစက်နေပြီး ဖန့်ချန် ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ကျိလင် က ထွက်ပြေးသွားပေမဲ့ ကျိမျိုးနွယ်စု က ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ကျိလင် က ယင်သူတော်စင် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ကျိမျိုးနွယ်စု မှာလည်း တာဝန်ရှိတယ်။ မင်းကိုယ်တိုင် အရှေ့ထွက်ပြီး ကျိမျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်အားလုံးကို ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်လိုက်ပါ။ ချင်လွမ်း အတွက် လက်စားချေပေးလိုက်ပါ။

ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် မင်း တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး နှစ်ပေါင်းငါးရာ နံရံကို မျက်နှာမူပြီး တရားမှတ် ပါ။ ငါးရာနှစ် ကြာပြီးရင်တော့ ကျိလင် ကို ပြန်လည် ဖမ်းဆီးဖို့ တာဝန်ယူရမယ်။"

ကျိမျိုးနွယ်စုကို ဖျက်ဆီးခိုင်းမယ် နှစ်ပေါင်းငါးရာ တရားမှတ်ခိုင်းမယ် ပြီးတော့ နှစ်ငါးရာ ကြာရင် ကျိလင် ကို ဖမ်းခိုင်းမယ် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ပထမအချက်မှာ သိပ်မထူးခြားသော်လည်း ဒုတိယအချက်က ပြဿနာဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းငါးရာ တရားမှတ်ရမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင် စည်းမျဉ်းအရ နှစ်သုံးရာကျော်ပြီး သုံးကြိမ်ထက်ပို၍ ကောင်းကင် ငါးပါစစ်မြေပြင်သို့ မဝင်ရလျှင် ဖန့်ချန် သည် နေမင်း ခုနစ်ပါး အမှတ်အသား ကို ဆက်လက် ကိုင်ဆောင်ထားရန် အရည်အချင်း မရှိတော့ပေ။ နေမင်း ခုနစ်ပါးခန်းမ၏ အတင်းကျပ်ဆုံး စည်းမျဉ်းမှာ စစ်ပွဲကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိရဟူသည့် အချက်ဖြစ်သည်။

ချင်မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် ကျောင်းတော်သားများမှာ ကျောက်ကျိ ၏ အစီအစဉ်ကို အလွန်နှစ်သက်သဖြင့် ချက်ချင်း ထောက်ခံကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ကျိလင် ယင်သူတော်စင် ဖြစ်လာပြီဟု ကြားလိုက်ကတည်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီကိစ္စကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျိလင် ယင်သူတော်စင် ဖြစ်လာခြင်းမှာပင် သူ့ကို အခက်တွေ့စေရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေနိုင်သည်။

"မင်းရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ငါ သဘောမတူနိုင်ပါဘူး။"

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"ပထမအချက်၊ ကျိမျိုးနွယ်စု က ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ အတည်မပြုနိုင်ဘဲ ဘာလို့ တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ရမှာလဲ နောက်ဆို ကျောင်းတော်တွေကြားက အငြင်းပွားမှုတွေကိုပါ မိသားစုတွေအထိ တိုးချဲ့ကြတော့မှာလား "

လူအများစုမှာ သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ဒုတိယအချက်၊ ငါ့ကို နှစ်ပေါင်းငါးရာ တရားမှတ်ခိုင်းမယ် မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ဒီစကားတွေကို ပြောနေတာလဲ အိပ်မက်တွေ မက်နေတာလား ငါ့ရဲ့ နေမင်းခုနစ်ပါး အမှတ်အသားကို ဒီလို အကြောင်းပြချက်မျိုးနဲ့ လွှဲပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမမှာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တားဆီးချင်ရင် ငါ့ကို နိုင်အောင် တိုက်ပြီး ထုတ်သွားလိုက်။"

"တတိယအချက်ကတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဖန့်ချန် က ကျောက်ကျိ ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

ကျောက်ကျိ မှာ ဒေါသအလွန်ထွက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်ပြီးမှ စကားနှစ်ခွန်း၊ သုံးခွန်းနဲ့ တာဝန်ကို ရှောင်လွှဲချင်တာလား၊ မင်းကမှ အိပ်မက်တွေ မက်နေတာ။"

"ငါ ဒီနေ့ ရောက်လာတာကိုက မင်းတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးထားတာပဲ။ ငါ ဒီကိစ္စကို မပါဝင်ဘူးဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်မလဲ ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်တဲ့သူက ကျိလင်၊ သေတဲ့သူက ချင်မျိုးနွယ်စု။ ငါ နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ "

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သိချင်တယ်။ ကျိလင် နဲ့ ချင်လွမ်း တို့ ပြဿနာဖြစ်တာ၊ အကျိုးဆက်ကျတော့ ငါကပဲ တရားခံဖြစ်ပြီး နေမင်း ခုနစ်ပါး တံဆိပ်ပြားကိုပါ အသိမ်းခံရတော့မလို ဖြစ်နေတယ်။ ဒီကိစ္စမှာ တစ်ခုခု လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေတာလား အကယ်၍ ကျိလင် ကိုသာ ဖမ်းမိရင်တော့ အတွင်းကျကျ သိရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။"

ကျောက်ကျိ -

"မင်းကို နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်ပြား အသိမ်းခံရမယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး။"

"နှစ်ပေါင်းငါးရာ တရားမှတ်ခိုင်းတာက နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်ပြားကို ပြန်ပေးခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား "

ဖန့်ချန် က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ နေမင်း ခုနစ်ပါး ခန်းမမှာ ရထားတဲ့ ရလဒ်တွေက တစ်ယောက်ယောက်ကို ခြိမ်းခြောက်နေလို့လား"

လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝေကွမ်းရှောင် မှာ ငြိမ်သက်နေသည်။ ကျောက်ကျိ မှာမူ ဖန့်ချန် ကို အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဖန့်ချန်၊ မင်း အတွေးတွေက သိပ်ကို ကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်။ မင်း ဒီလိုပဲ တွေးနေရင်လည်း ငါ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျိလင် ကိစ္စအတွက် မင်း အဖြေတစ်ခုတော့ ပေးရမယ်။"

ခဏရပ်ပြီးနောက်

"ငါ ဒီနေ့ လာတာက မင်းကို အသိပေးဖို့သက်သက်ပဲ။ ဆရာ ပြောထားတယ်၊ သုံးနှစ်ကြာတဲ့နေ့မှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ အစည်းအဝေး ရှိတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ကာကွယ်ရေးဆရာတွေနဲ့ ဆရာတွေ အကုန် တက်ရောက်ကြလိမ့်မယ်။ မင်းမှာ တာဝန်ရှိမရှိဆိုတာကို အဲဒီအခါကျရင် သူတို့ကို ရှင်းပြပေါ့။"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်ကျိ ထရပ်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန် ဘေးမှ ဖြတ်သွားသည့်အခါ ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာကြည့်တာလဲ မင်း အရင်က ရှုရှန့် ဆရာနဲ့ အတူတူ ကျောင်းတက်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ရှုရှန့် ဆရာတောင် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ်အဆင့် ကို ရောက်နေပြီ၊ မင်းကတော့ အခုထိ ကမ္ဘာကြီးအဆင့် မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။ အဲဒီလို အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား ကိုယ့်ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံလိုက်ပါ။"

ဖန့်ချန် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ကျိ ၏ ခြေလှမ်းများ ခဏရပ်သွားပြီး သူ့ကိုယ်မှ စွမ်းအင်များ တုန်ခါနေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် ဒေါသကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကိစ္စအတွက် မင်းလို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကောင်လေးက လာမပြောနဲ့။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ လက်ရလွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ အမြန် ထွက်သွားလိုက်သည်။ ဝေကွမ်းရှောင် မှာမူ အနည်းငယ် ခံစားချက် ရှိနေသည်။ ကျောက်ကျိ က အရင်က ရှုရှန့် ကို မည်သို့ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။ မထင်မှတ်ထားဘဲ ရှုရှန့် က စွမ်းအားကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ်အဆင့် ရောက်နေကာ ချင်းမင် သံတမန် ဖြစ်လာပြီး ချင်ဂွေ့ ကိုပင် အရှက်ခွဲခဲ့သည်။

"ကွမ်းရှောင် ဆရာ၊ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။"

ဖန့်ချန် က ဝေကွမ်းရှောင် ကို လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်သည်။

"ကျန်းတောက်ယွဲ့ ဆီကို သွားပြီး မင်းတို့ ကရုဏာတောင် ကနေပဲ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်ပါ။"

ဝေကွမ်းရှောင် က အသံတိုးတိုးဖြင့် သတိပေးသည်။ ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ ချင်ခွန်း က သူ့ကို တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရသေးမီ ဖန့်ချန် ၏ မမြင်ရသော စွမ်းအင်ရိုက်ချက်ကြောင့် ပါးစပ်သို့ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရကာ မြေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။

ခန်းမကြီးမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဖန့်ချန် လက်ချက်မှန်း သိသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမဟရဲကြပေ။ ချင်ခွန်း မှာ ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ အငြိုးအတေးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

……

"ချင်ဂွေ့၊ မင်း ဒီကိစ္စကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဖန့်ချန် ကို ဖိအားပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။"

နင် ကျောင်းအုပ် က အမူအရာမဲ့နေသည့် ချင်ဂွေ့ ကို ကြည့်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"ဘယ်လို ဖိအားလဲ သူက တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲ ရာထူးကို ရထားပြီးသားပဲ။ ဒီကိစ္စအတွက် တာဝန်ယူရမှာပေါ့။"

ချင်ဂွေ့ က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"ကိစ္စတွေက ဒီလောက်တောင် တိုက်ဆိုင်နေတာလား စုံစမ်းရေးဌာနက ကျောင်းတော်တွေရဲ့ တရားစီရင်ရေးအကြီးအကဲတွေကို စစ်ဆေးဖို့ စတင်တော့မယ့်အချိန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာတယ်"

နင် ကျောင်းအုပ် က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက ဖန့်ချန် အတွက် ပထမဆုံး စာမေးပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ယင်သူတော်စင်တစ်ယောက်ကို ဒီလောက် ကျယ်ပြန့်တဲ့ ချင်းမင် မှာ ဖန့်ချန် က ဘယ်လို ရှာမှာလဲ "

"ဒါက သူ့ကိစ္စပဲ။"

ချင်ဂွေ့ ရယ်မောလိုက်သည်။

"တခြားကိစ္စ မရှိတော့ရင် ငါ သွားတော့မယ်။"

သူ ထရပ်ပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။ နင်ကျောင်းအုပ် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မကောင်းမှုများ ပြုလုပ်သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ပျက်စီးစေတတ်၏။

မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုတွေ ဒီနှစ်ပိုင်းမှာ အရမ်းလွန်နေပြီ..."

ချင်ဂွေ့ ခြေလှမ်း ခဏရပ်သွားသော်လည်း နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။