အခန်း ၂

အခန်း (၂) - သတ်ဖြတ်လိုစိတ်

ညဉ့်ဦးယံသည်ကား ယခင်အတိုင်း မိုးစက်မိုးပေါက်တို့ဖြင့် မမောနိုင်၊ မပန်းနိုင် ရွာသွန်းလျက်ပင်။

အေးစက်သော ညဉ့်ဦးယံ၏ သစ်တောအတွင်း၌။

လူငယ်သည် ဓားကိုကိုင်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် အလောင်းတစ်လောင်း ချိတ်တွဲလျက် ရှိနေတုန်းပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်ဘဝနှင့် ယခုဘဝ နှစ်ခုပေါင်းတွင် ဤသည်မှာ ချူချင်း၏ ပထမဆုံးသော လူသတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မူလခန္ဓာပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်မည်ထင်၏။ ချူချင်းသည် ထူးခြားသော ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မခံစားရပေ။

သူသည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားမိသည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ဘာမှ ပေါ်မလာရတာလဲ. စနစ်ကလည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပါ့လား."

ဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိပေ။

"ငါ ထင်နေတာ မှားနေပုံပဲ…"

လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အလောင်းသည် ဓားသွားပေါ်မှ လွှင့်စင်ကျသွားသည်။

စောဏက စနစ်ပွင့်လာစဉ် 'သွေးလှံ'၏ ခေါင်းပေါ်မှ အရာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ သူသည် လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တိုင်း ခေါင်းပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

'သွေးလှံ'၏ ခေါင်းပေါ်မှ အရာသည် စနစ်၏ ပွဲဦးထွက် နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်မည်လော။ သူ့ကို သတ်ခြင်းနှင့် လုံးဝ မပတ်သက်ဘူးလော။

ရတနာသေတ္တာဆိုသည်မှာ စတင်သူအတွက် လက်ဆောင် သဘောမျိုးဖြစ်မည်လား…။

သူသည် ဤမေးခွန်းအပေါ် အချိန်အကြာကြီး တွေးတောမနေတော့ပေ။ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ နားမလည်နိုင်သေးဟု ခံစားရသော်လည်း ၎င်းမှာ အရေးမကြီးလှပေ။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုမှတော့ ထွက်ပြေးစရာလည်း မလိုတော့ဘူးထင်တယ်... အာဖေးရဲ့ အမြန်ဆုံးဓား... ကောင်းကင်အောက်က ပထမဆုံးသော အမြန်ဆုံးဓား…"

ချူချင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လူသတ်သမား ငါးယောက်။

အစပိုင်း တွေ့ဆုံချိန်တွင် သူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သည်။ ကျန်လေးယောက်ထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။

တစ်ယောက်က သစ်ပင်တွင် ချိတ်ဆွဲလျက်ရှိပြီး၊ တစ်ယောက်က ရွှံ့နွံထဲ လဲကျလျက်ဖြစ်သည်။

ယခုဆိုလျှင် နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။

အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးရမည့်အစား ဤနေရာတွင် ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေမည်။

မူလခန္ဓာပိုင်ရှင် 'နျဲ့ကျင့်ထိုင်'၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရချိန်ကတည်းက ဤသည်မှာ သေမှသာ ပြီးဆုံးမည့် အခြေအနေဖြစ်ကြောင်း ချူချင်း သဘောပေါက်သည်။

'နျဲ့ကျင့်ထိုင်'သည် သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခွင့်မပြု။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ကြားတွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းဖြင့် အဆုံးအဖြတ် ပေးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဤအထူးစွမ်းရည်သာ မရှိပါက၊ ဤကမ္ဘာသို့ သူ ကူးပြောင်းရောက်ရှိခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုအောက်တွင် အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေက မတူတော့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် ထိုလူသတ်သမားနှစ်ဦးကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းနိုင်သရွေ့ သူ့အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ပိုမို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးမိပြီး ချူချင်းသည် သစ်ပင်အောက်သို့ ပြန်သွားကာ ခြေချိတ် ထိုင်ချလိုက်သည်။

'အာဖေး၏ အမြန်ဓား' ကို ရရှိလိုက်သော်လည်း သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ သက်သာသွားခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ အနားယူ လေကျင့်ရန် လိုအပ်နေသည်။

ချူမိသားစု၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သိုင်းပညာမှာ 'ရော့ရွှီကျင့်'ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်တွင် တာအိုလမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးသည် တစ်ချိန်က တာအိုဂိုဏ်းဖြစ်သော 'ရွှီဟွိုက်ကျောင်း'သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးရာအတွင်း သိုင်းလောကတွင် အကြီးအကျယ် သွေးချောင်းစီးခဲ့သည်။ 'ရွှီဟွိုက်ကျောင်း'သည် ထိုမုန်တိုင်းကို ကြံကြံမခံနိုင်ဘဲ တပည့်များမှာ သေသူကသေ၊ ပြေးသူကပြေးဖြင့် ဂိုဏ်းပျက်စီးခဲ့ရသည်။

ထိုထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသူများထဲတွင် ဤချူမိသားစု ဘိုးဘေးလည်း ပါဝင်သည်။ သူသည် 'ရော့ရွှီကျင့်'နှင့် 'ရွှီဟွိုက်ကျောင်း'၏ သိုင်းပညာများကို အသုံးပြု၍ ထျန်းဝူမြို့တွင် ချူမိသားစု၏အုတ်မြစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် 'ရော့ရွှီကျင့်'သည်လည်း ချူမိသားစု၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သိုင်းပညာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တာအိုသိုင်းပညာသည် သင်ယူရန် လွယ်ကူသော်လည်း ကျွမ်းကျင်ရန် ခက်ခဲသည်။ မျှတတည်ငြိမ်မှုကို အဓိကထားပြီး ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် အားအင် စုဆောင်းရသည်။

အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးမှာ အတွင်းအားဖောက်ပြန်ခြင်း အန္တရာယ် နည်းပါးခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူချင်းသည် ငါးနှစ်သားအရွယ်မှစ၍ ဤအတွင်းအားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့ရာ ယခုဆိုလျှင် ဆယ့်လေးနှစ်တိုင် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း တတိယအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်။

သူ၏အတွင်းအားမှာ နက်ရှိုင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အသုံးပြုချိန်တွင် အတွင်းအားသည် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးပြီး စဉ်ဆက်မပြတ် မပြတ်တောက်ဘဲ ခံနိုင်ရည်အား အလွန်ကောင်းသည်။

ဤသည်မှာ 'ရော့ရွှီကျင့်'၏ ထူးခြားချက် ဖြစ်သည်။ ပေါက်ကွဲအား ကောင်းချင်မှ ကောင်းမည်ဖြစ်သော်လည်း တာရှည်တိုက်ပွဲများအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ချူချင်းသည် 'နျဲ့ကျင့်ထိုင်'မှ လူသတ်သမားငါးယောက်၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ယခုအချိန်အထိ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဝိုင်းရံမှုမှ ဖောက်ထွက်ကာ မိမိထက် သိုင်းပညာမြင့်မားသော သိုင်းသမားတစ်ဦးကို အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤသိုင်းပညာကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သော ဒန်တျန်မှ အတွင်းအားများ စတင် ထွက်ပေါလာပြီး၊ စိမ်းပြာရောင် မီးခိုးငွေ့တို့သည် သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းကာ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနေတော့သည်။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ မည်မျှ ကြာသွားသည်ပင် မသိချေ။

လူရိပ်နှစ်ခုသည် ချူချင်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ဤလူနှစ်ယောက်သည်လည်း အနက်ရောင် ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားသည်။

ပေါ်လာပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ဘယ်ဘက်မှ လူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

'ဝီ...ဝီ...ဝီ' ဟူသော အသံသုံးချက်နှင့်အတူ မြားသုံးစင်းသည် လေကို ထိုးခွဲကာ ချူချင်း၏ မျက်နှာဘေးသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ထို့နောက်တွင် ညာလက်မှ ဓားမြှောင်သည် မြားများ၏နောက်မှ ကွယ်ကာ ချူချင်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ထိုးစိုက်ဝင်လာသည်။

အခြားတစ်ယောက်ကမူ ကြိုးတပ်မြားတစ်စင်းကို လွှဲပစ်လိုက်သည်။

ကြိုးတပ်မြားသည် ကြိုး၏ထိပ်တွင် ချွန်ထက်သော မြားသွားတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသော လက်နက်ပျော့တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

ဤလက်နက်ကို အသုံးပြုသည့်အခါ အရှိန်ယူရန် လိုအပ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကြိုးတပ်မြားကို အရှိန်တင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပစ်လွှတ်ရသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် သာမန်မဟုတ်သည့်အပြင် အလှည့်အပြောင်းများကာ ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့အပြင် ဤသူ၏ နည်းစနစ်မှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် လေနှင့် မိုးကြိုးသံများ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။

ဤလူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် သေစေနိုင်သော သတ်ကွက်များသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက် ထိမှန်သည်နှင့် ချူချင်း နေရာတွင်ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးရမည် ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ချူချင်း မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် မြားသုံးစင်းကို ချက်ချင်း ခတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားသွားသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ချွမ်း ဟူသော အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားချက်က ဘယ်ဘက်မှ လူ၏ ဓားမြှောင်ကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး လက်နက်နှစ်ခု ထိတွေ့ရာမှ မီးပွားများ ပန်းထွက်သွားသည်။

ဓားရှည်နှင့် ဓားမြှောင်တို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

တစ်ခုက လည်ချောင်းကို ထုတ်ချင်းဖောက်သွားပြီး နောက်တစ်ခုမှာမူ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကပ်သီးလေး ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြိုးတပ်မြားသည် ချူချင်း၏ နောက်ကျောဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်။

ချူချင်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့မှ ဓားမြှောင်ကို လက်ဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ခြေတစ်ချက်ဆောင့်ကာ ဓားကို အသုံးပြု၍ ရှေ့မှ လူသတ်သမား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့ ဖိတွန်းလိုက်သည်။

တစ်လှမ်း၊ နှစ်လှမ်း၊ သုံးလှမ်း။

သုံးလှမ်းလှမ်းပြီးနောက် သူ၏ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားသည်။ လှည့်၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ထန် ဟူသော အသံတစ်ချက် ကြားလိုက်ရသည်။

ကြိုးတပ်မြား၏ မြားသွားသည် ဓားချက်ကြောင့် လွှင့်စင်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ လက်ရှိနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကြိုးတပ်မြားသည် အရှိန်ကုန်သွားပြီး သူ့ထံသို့ မရောက်နိုင်တော့ပေ။

နောက်မှ လူသတ်သမားသည် ဤပညာရပ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွမ်းကျင်ပြီးသားဖြစ်ရာ မြားသွား လွှင့်စင်သွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် လက်ဖြင့် တစ်ချက် ဆွဲလိုက်သည်နှင့် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထပ်မံ တိုက်ခိုက်မည် ကြံစည်စဉ်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးထောင့်မှ ငွေရောင်အရိပ်တစ်ခုကို ဖြတ်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။ ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ လည်ချောင်းတွင် ဓားတစ်ချောင်းက ဖောက်ဝင်နေပြီးဖြစ်သည်။

‘ဘယ်...ဘယ်တုန်းကလဲ…’

ထိုလူသတ်သမား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း လည်ချောင်းမှ ဝူး...ဝူး.... ဟူသော အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး စကားလုံးတစ်လုံးမျှ ပီသစွာ မထွက်နိုင်တော့ပေ။

ချူချင်းသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ လူသတ်သမား၏ အလောင်းသည် လဲကျသွားပြီး ရေများ ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ချူချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ယိုင်နဲ့သွားပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်မှ ခြေလှမ်းများ တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ပြီးပြီ... တကယ်လို့ 'နျဲ့ကျင့်ထိုင်'က သူတို့အပြင် တခြားလူတွေ ထပ်မလွှတ်ထားဘူးဆိုရင်တော့ ခဏတော့ လွတ်မြောက်သွားပြီလို့ ဆိုရမယ်…"

သူသည် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားသူ ဖြစ်ရာ စောစောက တိုက်ပွဲသည် လွယ်ကူပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း အသုံးပြုလိုက်ရသည်။

အတွင်းအားမှာလည်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ လူအနည်းငယ်သာ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပါက သူ အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေအထိတိုင် သူသည် စနစ်တကျပင် လှုပ်ရှားလျက်ရှိပြီး ဤလူများ၏ အလောင်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ရှာဖွေစစ်ဆေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ငွေစအနည်းငယ်နှင့် ငွေစက္ကူတချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုငွေစက္ကူများကို ချူချင်း အသုံးပြုရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ငွေစက္ကူများစွာသည် သတ်မှတ်ထားသော ငွေတိုက်များတွင် ငွေသားနှင့် ပြန်လည် လဲလှယ်ရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ ငွေစက္ကူ၏ မူလပိုင်ရှင်သည် ငွေတိုက်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှုရှိပြီး အမှတ်အသားတစ်ခုခု ထားခဲ့ပါက၊ မဆင်မခြင် အသုံးပြုမိလျှင် ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားလာနိုင်သည်။

ထို့အပြင် အမည်မသိဆေးဝါးအချို့နှင့် ဖယောင်းဖြင့် စည်းခတ်ထားသော စာတစ်စောင်ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

စာအပေါ်တွင် လက်ခံမည့်သူ မရေးထားသဖြင့် မည်သူ့ထံ ပေးပို့သည် မသိနိုင်သော်လည်း ဖယောင်းတံဆိပ် အသုံးပြုထားသဖြင့် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။

"လောလောဆယ်တော့ ဘေးကင်းသွားပြီ... ဒါပေမဲ့ ဒီလူငါးယောက် ဒီည တာဝန်ပြီးကြောင်း သတင်းပြန်မပို့ရင်... နောက်ထပ် လူသတ်သမားတွေ ငါ့ကို လိုက်သတ်ဖို့ လာကြဦးမှာ... ဒါက ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေမှတော့ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး စော်ကားလိုက်ရလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး…"

ချူချင်းသည် ခေါင်းကို အသာခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုစာကို ဖွင့်ဖောက်လိုက်သည်။

သို့သော် အတွင်းမှ စာသားများမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ၎င်းမှာ ဝှက်စာတစ်စောင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် အကြောင်းအရာကို သိရှိလိုပါက သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖတ်ရှုရန် လိုအပ်သည်။

ချူချင်းသည် 'နျဲ့ကျင့်ထိုင်'တွင် တစ်နှစ်နီးပါး ကျင်လည်ခဲ့ရာ သူတို့၏ လျှို့ဝှက်စာ ဖတ်နည်းကို သိရှိသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ စာတိုတစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

[သံလက်ဝါး တူအဲ့ ချူယွန်ဖေး၊ ငွေ ငါးထောင်။]

ချူချင်း မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။

ချူယွန်ဖေး...

ဤသူမှာ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ဖခင်အရင်း မဟုတ်ပါလော။