အခန်း (၁၁၄၁-၁၁၄၂)

အခန်း ၁၁၄၁ - လူသားလောက၏ လမ်းစဉ်

ဖန့်ချင်းလန်သည် လီယန်ချူ၏ ပုခုံးထက်တွင် စိုက်ဝင်နေသော သန်မာလှသော ဓားကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ မျက်ဝန်းအစုံ၌ စိုးရိမ်ပူပန်သော အရောင်အဝါများ ယှက်သန်းသွားခဲ့ရပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူကမူ အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

"သူတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်..."

သူ၏ စကားသံမှာ လေးလံခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အစောပိုင်းက တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် သူ၏ သွေးသားအရှိန်အဝါများနှင့် စွမ်းအားများမှာမူ များစွာ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းနေခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိနေကြသော များစွာသော ကောင်းကင်လူသားများ၏ နားစည်အတွင်း၌မူ၊ ဤစကားသံကား မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုအလား ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားခဲ့ရပေရာ... စိတ်ဝိညာဉ်များပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားခဲ့ကြရတော့၏။

လက်ထဲတွင် ကြေးညိုမီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ပါရမီရှင်လူငယ် ကူရှင်းသည်လည်း တူညီစွာပင် စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး ညည်းတွားလိုက်တော့သည်။

"လူသားလောကမှာ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ထက်မြက်တဲ့သူ ရှိနေမှတော့၊ ငါတို့ လျှောက်လှမ်းရမယ့် လမ်းစဉ်က ဘယ်မှာ ရှိတော့မှာလဲ... ဒီလိုမှန်းသိရင် ငါ မလာခဲ့တာ ပိုကောင်းတာပေါ့"

သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက်၊ တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း ကျွေ့ဟွာ၏ နောက်ကွယ်တွင် အသက်ကိုးသက်ကြောင်နတ်ဘုရား၏ ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေရာ၊ ကူရှင်းသည် မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းမှာ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းရေးလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက်၊ အေးစက်စွာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။

"အခုမှတော့ နင်က ပြန်ပြေးချင်နေတာလား"

သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ပွင့်ထွက်နေခဲ့ရပေပြီ။

အစောပိုင်းတုန်းက သူမသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ရာရရှိမည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ၊ ထိုကြေးညိုမီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသား၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့်... ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ခွဲပစ်ရန် ကြံစည်နေခဲ့ရာ၊ မည်ကဲ့သို့ ဖလှယ်၍ ထွက်ပြေးခွင့် ပေးနိုင်လိမ့်မည်နည်း။

ကူရှင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပေသည်၊ ယနေ့တွင် သူသည် တကယ်ပဲ ဤနေရာ၌ သေဆုံးရတော့မည်လော။

ကျွေ့ဟွာသည် နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းရေးလှံကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ရှေ့သို့ အတင်းအကြပ် သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လာခဲ့ပေရာ၊ သူသည် မိမိ၏ ကြေးညိုမီးအိမ်အတွင်းက နတ်ဘုရားမီးလျှံများကို အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်လျက် ထိုဆန်းကြယ်လှသော ပင်ကိုယ်ပါရမီ ဆန်းကြယ်အစွမ်းကို ရှောင်ကွင်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေသော လူငယ်တာအိုဆရာသည် ရုတ်တရက် လေဟာနယ်ထက်သို့ ပျံတက်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် မိမိ၏ မန္တန်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်ထဲတွင် ကြေးညိုမီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကူရှင်းမှာမူ သူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အနည်းငယ်မျှပင် အလိုမရှိတော့ချေ။

သူသည် ကြေးညိုမီးအိမ်ကို သုံးလိုက်ရာ၊ အဆုံးမရှိသော မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ထိုမီးပင်လယ်ကြီး၏ အတွင်းမှနေ၍ ကြီးမားလှသော ငှက်ရဲကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လျက် လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့ရတော့၏။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်၌ ကုန်ဆုံးမှု အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့်၊ ဓားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကြပ် ဆွဲလျက် ခြေလှမ်းများကို ရွေ့လျားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌မူ၊ ထိုအဆုံးမရှိသော မီးပင်လယ်ကြီး၏ အတွင်းမှနေ၍ လူငယ်တာအိုဆရာသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမျှ မရှိခဲ့ပါတကား။

လီယန်ချူသည် ဓားဖြင့် ကူရှင်း၏ ဝမ်းဗိုက်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးစိုက်လိုက်တော့၏။

ဖျတ်...

ကူရှင်း ကြီးစွာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက သူသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ဆန်းကြယ်အစွမ်း၏ အရှိန်အဝါကိုမျှ သတိပြုမိခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

"သူက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားမီးလျှံတွေကို ဒီလောက်အထိ အကြောက်အလန့် မရှိရတာလဲ"

ကူရှင်းသည် အလွန်တရာ သန်မာလှသော ကောင်းကင်လူသား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများနှင့် အချက်အချာနေရာများသည် လီယန်ချူ၏ ဓားချက်ကြောင့် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။

ဘုန်း...

ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းကြီးတစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ငါးကမ္ဘာခြောက်လင်္ကာနှင့် ဝိညာဉ်အင်္ဂါ ငါးပါးစလုံး လုံးဝဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မီးလျှံမဟာတာအိုလမ်းစဉ်ကို နားလည်ဆင်ခြင်ထားသဖြင့်၊ ထိုစစ်မှန်သော မီးလျှံများကို အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ဤပါရမီရှင်လူငယ် ကူရှင်းကို အလစ်အငိုက် ဖမ်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထက်မြက်လှသော ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့်၊ ကူရှင်း၏ အနည်းငယ်မျှသော ပေါ့ဆမှုကား၊ သေဆုံးခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေပြီ။

ကျွေ့ဟွာသည်လည်း နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းရေးလှံကို ကိုင်ဆောင်လျက် အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ဓားချီစွမ်းအားများသည်လည်း လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံသွားခဲ့ရပေရာ... ထိုသူနှစ်ဦးသည် ပူးပေါင်းလျက်၊ ဝမ်းဗိုက်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော ကူရှင်းကို အမိအရ ပိတ်ဆို့တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

လီယန်ချူသည် အခွင့်အရေးကို ကြည့်လျက်၊ ကူရှင်း၏ ခြေဆစ်ကွေးနေရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်ပေရာ၊ ကူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကျဆင်းသွားခဲ့ရတော့၏။

ထို့နောက်တွင်မူ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ၊ တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ဦးခေါင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြတ်တောက်ကျဆင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

အနှိုင်းမဲ့လှသော ပါရမီရှင်လူငယ်တစ်ဦး နောက်ဆုံးတွင်မူ သေဆုံးသွားခဲ့ရလေပြီ။

ဤသည်ကား သာမန် အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါး သေဆုံးရခြင်းထက်ပင်၊ ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ပိုမို၍ ကြီးစွာသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားများ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ သန်မာလှပြီး၊ နတ်ဘုရားလောကတွင် ကမ္ဘာမြေအသီးသီးကို စီမံအုပ်ချုပ်နေကြခြင်းဖြစ်ကာ၊ ဤမျိုးဆက်တွင်မူ နတ်ဘုရားဘုရင်၏ သားတော် သုံးပါး ရှိနေခဲ့ကြပြီး အားလုံးပင် အနှိုင်းမဲ့လှသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း...

ယခုအခါတွင်မူ ဤသေးငယ်လှသော ကန်ယွမ်အောက်ကမ္ဘာလေးအတွင်း၌၊ နှစ်ဦးတိုင်တိုင် ဆက်တိုက် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပါတကား။

ကျန်ရှိနေခဲ့ကြသော ကောင်းကင်လူသားများသည် စိတ်ဝိညာဉ်များ ကြီးစွာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားခဲ့ကြရတော့၏။

လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်နှင့် ကျွေ့ဟွာ တို့ကို ခေါ်ဆောင်လျက်၊ ထိုသူများထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် မိမိ၏ ကုန်ဆုံးမှုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ၊ ပင်ကိုယ်ပါရမီ ဆန်းကြယ်အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ကိုးသက်ကြောင်နတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်လူသားအားလုံး၏ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းကို တိုက်ရိုက်ပင် နှေးကွေးသွားစေခဲ့ရတော့၏။

တစ်ဦးကား အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော လူသားလောက၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးကား ထက်မြက်မှု အနှိုင်းမဲ့လှသော ဓားနတ်သမီးတစ်ပါး ဖြစ်ပေရာ...

ကောင်းကင်လူသားများသည် တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ဆက်တိုက် သေဆုံးသွားခဲ့ကြရပြီး၊ သွေးများ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ချင်းချင်းနီအောင် ပန်းထွက်နေခဲ့ကြရတော့၏။

ယခုအချိန်၌ လီယန်ချူသည် ဝတ်ရုံဆန်းပြားလှပပြီး စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသော အမျိုးသမီး မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့်၊ စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ရပေသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လှသော်လည်း၊ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌မူ ချီးကျူးမိသော အရောင်အဝါများ ရှိနေခဲ့၏။

လီယန်ချူနှင့် သူမ၏ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသွားခဲ့ကြသည့်အချိန်၌၊ သူသည် ထိုသူကား လွန်ခဲ့သောအချိန်တုန်းက ယွမ်မုန့်ကျောက်၌ မိမိနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော မိန်းမပျိုလေး ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ မှတ်မိလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူတို့သည် တစ်ဦးစီ ကောင်းကင်လူသားများကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြပေရာ၊ ကောင်းကင်လူသားများသည် လျင်မြန်စွာပင် စစ်ရှုံးသွားခဲ့ရပြီး၊ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြရတော့၏။

အစောပိုင်းတုန်းက မြင့်မြတ်လှစွာသော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ရှိနေခဲ့ကြသော ကောင်းကင်လူသားများသည်၊ ယခုအခါတွင်မူ အိမ်ခြေမဲ့ခွေးများအလား အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေခဲ့ကြရပေပြီ။

ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် ယခုအချိန်၌ အစွမ်းကုန် ကုန်ဆုံးနေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို သိရှိနိုင်ကြသော်လည်း၊ မည်သူမျှ ရှေ့သို့ တိုးကပ်၍ တိုက်ခိုက်ရန် မရဲကြတော့ချေ။

မိမိ၏ စွမ်းအားမျှဖြင့်သာ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားကို နတ်ဘုရားလောကသို့ အတင်းအကြပ် မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ရုံမက၊ ထို့နောက်တွင်မူ ကျောက်စိမ်းနှင့်ကျောက်တုံး အတူတကွ ပျက်စီးခြင်းအလား ရက်စက်လှသော နည်းလမ်းကို သုံးလျက် အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားနှင့် ပါရမီရှင်လူငယ် ကူရှင်းကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပါတကား။

ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်သူမျိုးကို၊ မည်သူက မိမိ၏ အသက်ဖြင့် လာရောက်၍ စလောင်းကစား ပြုလုပ်ရဲပါတော့မည်နည်း။

ကောင်းကင်လူသားများ ကြီးစွာ စစ်ရှုံးသွားခဲ့ရလေပြီ။

များစွာသော မြေပြင်နတ်ဘုရားများသည် အတူတကွ ပူးပေါင်းလျက်၊ ထိုကောင်းကင်လူသားများကို လိုက်လံပိတ်ဆို့ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြတော့၏။

ဤမဟာတိုက်ပွဲကြီးကား အလွန်တရာ ပြင်းထန်ရက်စက်လှပေသည်၊ အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားနှင့် ပါရမီရှင်လူငယ်တို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့ကြရပြီးနောက်တွင်လည်း၊ ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် အချိန်အတော်ကြာအောင် သတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်လူသားများသည် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် အလွန်တရာ မြင့်မားလှပြီး ပြင်းထန်သော ဆန်းကြယ်အစွမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုမြင့်မြတ်လှသော ကောင်းကင်လူသားများသည်၊ လီယန်ချူ ဦးဆောင်သော လူသားလောက၏ ကျင့်ကြံသူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ကြရပေရာ... တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

တိမ်ပင်လယ်ကြီး၏ အထက်က သတ်ဖြတ်သံကြီးများ နောက်ဆုံးတွင်မူ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည့်အချိန်၌၊ မဟာချန်နိုင်ငံ မြို့တော်ကြီးအတွင်းရှိ ပြည်သူလူထုအားလုံးသည် ရန်သူများကို နှိမ်နင်းပြီးနောက်တွင်၊ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်မတတ် ကျယ်လောင်လှသော အောင်ပွဲခံအော်ဟစ်သံကြီးများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့၏။

မဟာအောင်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် အရေးနိမ့်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ယခုအကြိမ်တွင်မူ များစွာသော ပညာရှင်များကို စေလွှတ်ခဲ့ရုံမက ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားကိုပါ သုံး၍ လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း...

နောက်ဆုံးတွင်မူ လူသားလောက၏ လက်ချက်ဖြင့်သာ ထပ်မံ၍ အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရပြန်တော့၏။

၎င်းအပြင် ဤတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ လူသားလောကဘက်မှ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးမျှ သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့ ကံကြမ္မာများမှာလည်း ဆက်လက် တည်ရှိနေခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ရွှေကျီးကန်းလေးနှင့် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေသော ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီး သံစားဝက်ဝံကြီး ကို မိမိ၏ ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို သုံးလျက် သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးလိုက်တော့၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်း၏အတွင်း၌ ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုသနေခဲ့ကြပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရားအားလုံးသည်လည်း နန်းတော်ကြီး၏ အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းထံမှနေ၍ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် နတ်ဘုရားဆေးပင်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ယူလျက် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံအချို့ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေခဲ့သော်လည်း၊ လုံးဝဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးဘဲ၊ ထိုမြေပြင်နတ်ဘုရားများအတွက် ဒဏ်ရာများကို ဦးစွာ ကူညီကုသပေးလိုက်တော့၏။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အချို့သော မဟာတာအိုဒဏ်ရာများနှင့် ဓားချီစွမ်းအားများမှာမူ၊ အချိန်ယူလျက် ဖြည်းညှင်းစွာသာ ဖျက်ဆီးပစ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏အတွက်လည်း တူညီစွာပင် ဖြစ်ပေသည်၊ အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးနှင့် ပါရမီရှင်လူငယ် နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆန်းကြယ်လှသော နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့်၊ ယခုအချိန်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှပေသည်။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ဒဏ်ရာများသာမကဘဲ၊ အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် သွေးသားအရှိန်အဝါများနှင့် မန္တန်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမို၍ လေးလံလှခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူသည် မိမိ၏ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကောင်းကင်လူသားများကို အတင်းအကြပ် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့်၊ လူသားလောက၏ မြေပြင်နတ်ဘုရားများ၏ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နန်းတော်ကြီး၏ အတွင်း၌ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသဖြင့်၊ များစွာသော မြေပြင်နတ်ဘုရားများသည် ၎င်း၏အတွင်း၌ ဒဏ်ရာများကို ကုသလျက် မိမိတို့၏ အသက်ရှူနှုန်းများကို ပြန်လည်ညှိနှိုင်းနေခဲ့ကြတော့၏။

ဤတိုက်ပွဲကြီးကား ကောင်းကင်လူသားများ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ကြီးစွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားစေခဲ့ရပြီး၊ နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ပါရမီအရည်အသွေးမျိုး ရှိနေခဲ့ကြသော ပါရမီရှင်လူငယ် နှစ်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့ရရုံမက၊ များစွာသော ပညာရှင်များလည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပေရာ... လူသားလောကအတွက်မူ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော မဟာအောင်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ အစောပိုင်းတုန်းက ပြောခဲ့ဖူးသော 'ဤကောင်းကင်လူသားများကို အကုန်သတ်ပစ်မည်' ဟူသော စကားကို၊ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မချန်ဘဲ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပါတကား။

ဝတ်ရုံဆန်းပြားလှပပြီး စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသော အမျိုးသမီး မိစ္ဆာဘုရင်သည်မူ၊ တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးခါနီးအချိန်တုန်းကတည်းကပင် ဆန်းကြယ်အစွမ်းကို သုံးလျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ လူအုပ်ကြီး၏ အတွင်း၌ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လျက်၊ မိမိ၏ အောင်မြင်မှုနှင့် အမည်နာမများကို အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို သုံးလျက် လူတိုင်းအတွက် ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးပြီးနောက်တွင်၊ သူမ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိသဖြင့်၊ နှုတ်မှနေ၍ မေးမြန်းလိုက်တော့၏။

ယွမ်ချွီက ဆိုလိုက်၏။

"သူမက ပြောတယ်... နင်က တကယ့်ကို ကပ်စေးနည်းတဲ့သူတဲ့၊ ငါးဟင်းရည် တစ်ပန်းကန်လေးတောင် မကျွေးချင်ဘူးဆိုပြီးတော့၊ နင့်ကို မတွေ့ချင်တော့ဘူးတဲ့"

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရပေသည်၊ ကောင်းကင်လူသားများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည့် အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသဖြင့်၊ သူသည် ထိုသူနှင့် အသေးစိတ် စကားပြောရန် အချိန်မရလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

များစွာသောလူများသည် အကြည့်များကို လီယန်ချူထံသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ကြပြီးမှ၊ ထို့နောက်တွင်မူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရွှေ့လျားလိုက်ကြတော့သည်မှာ...

ဤနေရာတွင်မူ မည်သို့သော ဇာတ်လမ်းအချို့ ရှိနေခဲ့ပုံရပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် လီယန်ချူကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထိုအကြည့်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ 'လီတာအိုဆရာက တကယ့်ကို နှလုံးသား ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်တယ်' ဟု ပြောဆိုနေသည့်အလား ရှိနေခဲ့၏။

လီယန်ချူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ရပေသည်၊ သူမ၏ ယခုကဲ့သို့သော စကားဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော အကြည့်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းပြရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤကိစ္စရပ်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရပြီး၊ လူတိုင်းသည် မိမိတို့ဘာသာ ပြန်လည်ညှိနှိုင်းနေခဲ့ကြတော့၏။

လီယန်ချူသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးလိုက်သည့်အချိန်၌မှ၊ ဒဏ်ရာများမှာ သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုမို၍ ပြင်းထန်လှကြောင်းကို သိရှိလိုက်ရတော့၏။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားမျိုးစုံနှင့် မဟာတာအိုဒဏ်ရာများ ကျန်ရှိနေခဲ့ပေသည်။

"တကယ်လို့ အစောပိုင်းတုန်းက တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်ကို မျိုချခဲ့ပြီးတော့ နတ်ဘုရားရုပ်ခန္ဓာကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့၊ ဒီတိုက်ပွဲကြီးက ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်တယ်"

"ဒီလိုဆိုရင်တောင်မှ ဒါတွေကို သန့်စင်ပြီးတော့ ပြန်လည်ကုသရမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဟာကွက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး၊ နောက်ထပ် အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ဖို့အတွက် ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ ဆိုလိုက်၏။

မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံအချို့ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးနောက်တွင်၊ လူတိုင်းသည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်လူသားများ၏ ရုပ်အလောင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ညစ်ညမ်းမှုများကို ရှင်းလင်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ကြတော့သည်မှာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ များစွာသော သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများသည် အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာများအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြရပြီး အဆက်မပြတ် ကွေးကောက်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

နေရာအချို့မှာမူ သေမင်းတမန်နယ်မြေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်း၏အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ပါက၊ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ဆူညံသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ညစ်ညမ်းစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤကိစ္စရပ်ကို လုံးဝဥဿုံ ဖြေရှင်းပြီးနောက်တွင်မူ၊ များစွာသော မြေပြင်နတ်ဘုရားများသည် တစ်ဦးစီ ဖရိုဖရဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြရတော့၏။

ဝေမြို့၊ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းတော်။

လီယန်ချူသည် လေမီးဖျာပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ မီးလျှံ များမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေခဲ့ပေသည်။

မီးလျှံများသည် အဆီအနှစ်၊ အရှိန်အဝါနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် သုံးရပ်စလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းပေးနိုင်သဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာတာအိုဒဏ်ရာများကို သန့်စင်ရန်အတွက် အလွန်တရာ သင့်တော်လှပေသည်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် မိမိဘာသာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအလား ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ကမ္ဘာကြီးမှာမူ ဒဏ်ရာများစွာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် ကြေမွပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားလှသော ဒဏ်ရာအနာအဆာများ မရှိသော်လည်း၊ များစွာသော မဟာတာအိုဒဏ်ရာများသည် နေရာအသီးသီးတွင် အခြေချနေခဲ့ကြရပြီး၊ များစွာသော ဆန်းကြယ်အစွမ်းများဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ခက်ခဲလှသဖြင့်၊ သေချာစွာ သန့်စင်ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မဟာတာအိုဒဏ်ရာများကို သန့်စင်ခြင်းအပြင်၊ လီယန်ချူသည် ပေတုကျမ်းစာနှင့် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်ရသည်မှာ၊ ဤတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်နှစ်ခုစလုံးသည် ဒဏ်ရာရရှိမှု အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ပေတုကျမ်းစာထံက နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ရပြီး၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးမှာလည်း ပိုမို၍ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရကာ၊ ရှေးဟောင်းလှသော အရှိန်အဝါများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့ခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ သာမန် ကြေးညိုအိုးလေးတစ်လုံးအလား ဖြစ်နေခဲ့ရတော့သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးစလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာများမှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားကို ခုခံရာ၌ ချန်ထားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုဖလားကြီး၏အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့ စွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသော ဒဏ်ရာအနာအဆာ အလေးလံဆုံးအပိုင်းမှာလည်း၊ ထိုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားကြောင့် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပေတုကျမ်းစာဟူသော ဤရှေးဟောင်းကျမ်းစာသည် ဆန်းကြယ်လှသော ကြယ်တာရာများ ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့်၊ ၎င်းကို အသုံးပြုလျက် အစွမ်းများကို တွက်ချက်ရာ၌ အထူးသဖြင့် ကြီးမားလှသော တိုးတက်မှုများ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်မူ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ရသဖြင့်၊ တိုတောင်းလှသော အချိန်အပိုင်းအခြားအတွင်းမှာမူ ထပ်မံ၍ အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

လီယန်ချူသည် ယခုအကြိမ်တွင် အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ်မှတ်များကို ရရှိခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကို သုံး၍ အဆင့်မြှင့်နိုင်သော်လည်း၊ သူသည် ယခုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်ကို ချက်ချင်းပင် ပြုလုပ်ရန် စိတ်မလောခဲ့ပါချေ။

"ဒီအတွင်းထဲက မဟာတာအိုဒဏ်ရာတွေကို နားလည်အောင် လုပ်နိုင်ရင်တော့၊ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းထဲက ဒဏ်ရာတွေကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ပေတုကျမ်းစာ၏ ဒဏ်ရာများကိုမူ ကုသိုလ်မှတ်များ သုံး၍ အဆင့်မြှင့်ကာ ပြုပြင်နိုင်သော်လည်း၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ၊ ပေတုကျမ်းစာနှင့် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးပေါ်က နိယာမစည်းမျဉ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းက၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာတာအိုဒဏ်ရာများကို သန့်စင်ရန်အတွက် အကူအညီ ဖြစ်စေနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ထပ်မံ၍ ထုတ်ယူလိုက်ရသည်မှာ၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် ဤတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ အလွန်တရာ အချက်အချာကျလှသော အခန်းကဏ္ဍမှနေ၍ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ ဒဏ်ရာရရှိမှု အလွန်တရာ အလေးလံဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဤအိုးမှာ မူလကပင် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံထားရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ်သားတည်းအလား ဖွဲ့စည်းထားကာ၊ ပင်ကိုယ်ကပင် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော ဖန်တီးခြင်း တာအိုလမ်းစဉ် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအကြိမ်တွင် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏အတွင်းက မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ကို ပိုမို၍ နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ရပေရာ...

ယခုအကြိမ်တွင် ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်ကို သုံးလိုက်သဖြင့်၊ ၎င်းသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လှည့်ပတ်သွားခဲ့ရတော့၏။

မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး၏ အတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားထံက ကျန်ရှိနေခဲ့သော စွမ်းအားအချို့ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ ဤအိုးကို များစွာ မှိန်ဖျော့သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်တွင်၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် လှည့်ပတ်နေခဲ့ရပြီး၊ မူလက ထိုစွမ်းအားများကြောင့် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံထားရသော နေရာများသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်၍ ဆက်သွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မီးလျှံများကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ၎င်း၏အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလျက် အဆက်မပြတ် သန့်စင်ကျင့်ကြံနေခဲ့တော့၏။

ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်မှာ ပင်ကိုယ်ကပင် အလွန်တရာ မြင့်မားလှသော လက်နက်များကို သန့်စင်သည့် မဟာပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ သက်စောင့်စွမ်းအားများ နိုးထလာခဲ့ရပြီး၊ ရှေးဟောင်းအိုးလေးထံမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ကာ၊ တောက်ပလှသော အရောင်အဝါများ ယှက်သန်းသွားခဲ့ရတော့၏။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားထံမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော အချို့သော စွမ်းအားများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း များစွာသော နားလည်မှုများကို ရရှိသွားခဲ့ရပေပြီ။

သူသည် ပေတုကျမ်းစာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်ကို သုံးလိုက်ရာ... ပေတုကျမ်းစာသည် တစ်မျက်နှာပြီးတစ်မျက်နှာ ဆက်တိုက် လှန်လှောသွားခဲ့ရပြီး၊ ရှေ့မျက်နှာစာရှိ စာလုံးများ စီးဆင်းသွားခဲ့ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလား၏ စွမ်းအားများကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ရတော့၏။

ထို့နောက်တွင်မူ လီယန်ချူသည် မိမိ၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်များအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလား၏ စွမ်းအားအားလုံးကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ပစ်လိုက်တော့သည်။

၎င်း၏အတွင်းက ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ များစွာသော နားလည်မှုများကို ရရှိသွားခဲ့ရပေရာ...

ယခုအကြိမ်တွင် သူသည် လေမီးဖျာပေါ်တွင် ထိုင်လျက်၊ ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာတာအိုဒဏ်ရာများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့၏။

ဤသည်ကား သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်ကို သုံးလျက် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုတိုက်ပွဲကြီးကား သူ၏အတွက်မူ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် စိတ်ထဲမှ ကြိုတင်သိရှိနေခဲ့သည်မှာ၊ ဤမဟာတာအိုဒဏ်ရာများကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ မလွဲမသွေ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အချိန်သည် တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်သည် မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ပညာရပ်ကို နိုးထစေခဲ့ရပေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးအလယ်ဗဟို၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လျင်မြန်စွာပင် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဝါများသည်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် မြင့်တက်လာခဲ့ရတော့၏။

ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှင့် မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ပညာရပ် သုံးခုစလုံးအကြား၌မူ၊ မလွဲမသွေ ဆန်းကြယ်လှသော ဆက်နွှဲမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့ရပေသည်။

အတိတ်တုန်းက မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ဖန်တီးခဲ့သော တည်ရှိမှုကြီးသည်၊ လက်နက်များကို သန့်စင်ခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်လှရုံမျှမက၊ ဖန်တီးခြင်း တာအိုလမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှသော နားလည်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ပညာရပ်မှာ မူလကပင် မဟာအောင်မြင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဤမဟာပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ မိမိသည် လမ်းစတင်ကာ လျှောက်လှမ်းရုံမျှသာ ရှိသေးသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေရာ...

လီယန်ချူသည် တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ကြီးစွာ အံ့ဩသွားခဲ့ရတော့၏။

လျင်မြန်စွာပင်၊ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားကြောင့် ကျန်ရှိနေခဲ့သော မဟာတာအိုဒဏ်ရာများသည် လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်အတန်းက စွမ်းအားများနှင့် တိုက်ခိုက်ရခြင်းမျိုးသည်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်ပြီး၊ တကယ်လို့ သန့်စင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အလွန်တရာ ရှည်လျားလှသော အချိန်ကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း...

လီယန်ချူကမူ အလွန်တရာ တိုတောင်းလှသော အချိန်အပိုင်းအခြားအတွင်းမှာပင် ထိုမဟာတာအိုဒဏ်ရာများကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ပစ်နိုင်ခဲ့ပါတကား။

သူ၏ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ပညာရပ်သည်လည်း ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်၏ အောက်တွင်၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေလျက် ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ ယနေ့တွင် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာအားလုံးကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဝါများသည် ပိုမို၍ လေးလံထုထည်ကြီးမားလာခဲ့ရတော့၏။

မူလကပင် တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်ကို မျိုချခဲ့ပြီးနောက်တွင်၊ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့်ခုနစ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ အောင်မြင်စွာဖြင့် အဆင့်ရှစ်သို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အဆင့်ရှစ် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ရလေပြီ။

လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ဤသွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲကြီးကား သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ရုံမျှမက၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကိုပါ အခွင့်အရေးအဖြစ် သုံး၍ ဖြတ်ကျော်စေခဲ့ရပေရာ... မန္တန်စွမ်းအားများသည်လည်း မူလကထက် ပိုမို၍ ကြီးမားထုထည်ကြီးမားလာခဲ့ရတော့၏။

၎င်းအပြင်၊ သူသည် ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှင့် မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ပညာရပ်တို့နှင့် ပတ်သက်၍လည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အဆင့်ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် ပထမဆုံးသော ကိစ္စရပ်အဖြစ်၊ လီယန်ချူသည် လီရွှမ်၏ တည်ရှိရာနေရာကို တွက်ချက်ရန် စမ်းသပ်လိုက်တော့၏။

သူသည် လက်ထဲတွင် ပေတုကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပေတုကြယ်တာရာ ခုနစ်စင်း၏ တာအိုပုံရိပ်များနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် ရှစ်ကွက်အစီရင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပေသည်။

သို့သော်လည်း လီရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာရန်ငြိုးများနှင့် ဆက်နွှဲမှုများ ရှိနေခဲ့ရုံမက၊ ထိုရဟန်းအိုကြီးကလည်း သူ၏အတွက် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။

လီယန်ချူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တွက်ချက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

"မင်း ဘယ်လောက်အထိ ပုန်းကွယ်နေနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့၏။

ဤတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ သူသည် အဆုံးမရှိသော မဟာကုသိုလ်မှတ်များကို ရရှိခဲ့ရုံမက၊ များစွာသော ကောင်းကင်လူသားများ၏ နတ်ဘုရားလက်နက်များကိုလည်း ရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဓားဖြစ်သော 'ဟန်ရှားဓား' နှင့် ရှစ်ကွက်အစီရင် နတ်ဘုရားဝတ်ရုံတို့လည်း ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ ထိုဓားကား အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့်၊ အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ပင် ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ဟန်ရှားနတ်ဘုရားဓားနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိခဲ့သည့်အချိန်၌၊ တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ကွဲအက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့၏။

လီယန်ချူသည် ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဓား ဟန်ရှားဓားကို ယူဆောင်လိုက်ရာ၊ ဤဓား၏ အပေါ်တွင် ကူယူဟွမ်၏ များစွာသော တံဆိပ်အမှတ်အသားများ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် စိတ်မလောခဲ့ဘဲ၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို တိုက်ရိုက်ပင် သုံးလိုက်ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ... အိုး၏အတွင်းမှနေ၍ ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့၏။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဓား ဟန်ရှားဓားထံမှနေ၍ ထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအားများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ရပေရာ...

တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင်၊ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရတော့၏။

"အရှင်သခင်မရှိတဲ့ ဓားတစ်စင်းကတောင် ဒီလောက်အထိ ထက်မြက်နေတာလား၊ တကယ့်ကို မဆိုးပါဘူး"

လီယန်ချူသည် တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူသည် ကူယူဟွမ်ကိုပင် သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ ဤနတ်ဘုရားဓားတစ်စင်းမျှကိုမူ မည်သို့ ဂရုစိုက်လိမ့်မည်နည်း။

ယခုအခါ၌ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အဆင့်ရှစ် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် မန္တန်စွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလှရုံမျှမက၊ ကောင်းကင်ပြုပြင်ခြင်းပညာရပ်နှင့် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတို့နှင့် ပတ်သက်၍လည်း များစွာသော နားလည်မှုများကို ရရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအကြိမ်တွင် ဟန်ရှားနတ်ဘုရားဓားကို သန့်စင်ရခြင်းမှာမူ၊ ထိုမျှအထိ ခက်ခဲခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

လျင်မြန်စွာပင်၊ ထုထည်ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကိန်းအောင်းနေသော နတ်ဘုရားဓားကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ စင်ကြယ်လှသော စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကျန့်ကျောင်းဓား၏ အပေါ်သို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်တော့၏။

လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ သန့်စင်ကျင့်ကြံလိုက်ရာ၊ အောင်မြင်သွားခဲ့သည့်အချိန်၌မူ၊ ကျန့်ကျောင်းဓားသည် လေဟာနယ်ထက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေခဲ့သဖြင့် လေဟာနယ်ကြီးပင် တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့၏။

ဓားချီစွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ဝန်းရံနေခဲ့ပေသည်။

"အစိမ်းရောင်ကနေ ခရမ်းရောင်ကို ပြောင်းလဲသွားတာပဲ"

လီယန်ချူသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ဤဓားကား သူနှင့်အတူ များစွာသော တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် များစွာသော ပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားလိုက်ရုံမျှဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်နွှဲနေခဲ့သည့်အလား ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသည်ကား အလွန်တရာ အသုံးပြုရ အဆင်ပြေလှသော နတ်ဘုရားဓားတစ်စင်းဖြစ်ပြီး၊ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ၎င်း၏အတွင်းက ထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရတော့၏။

မဟာချန်နိုင်ငံ မြို့တော်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်က တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌၊ ယွန်းနျန်းသည် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပေသည်။

သူမသည် မူလကပင် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသော သစ်သားဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး၊ စင်ကြယ်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုဖြစ်ကာ၊ ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်နှင့် အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှသော ဆက်နွှဲမှုများ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အမြဲတမ်းပင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေလျက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် အစီရင်အတတ်ပညာရပ်၌ အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ထိုမျှအထိ မြင့်မားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ မြို့တော်ကြီး၏ တိုက်ပွဲအတွင်း၌မူ ကြီးမားလှသော အခန်းကဏ္ဍမှနေ၍ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အစီရင်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအပြင်၊ သူမသည် လက်ထဲတွင် နဂါးကျားအမြုတေ ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက်၊ မိမိ၏ ဆန်းကြယ်လှသော ကိုယ်ဟန်ပညာရပ်ကို အသုံးချကာ သန်မာလှသော ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါးကို တားဆီးပိတ်ဆို့လျက် အချိန်ဆွဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်၌ ယွန်းနျန်းသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ သူမ ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်းမှာ လီယန်ချူ တောင်ပိုင်းဒေသထံမှနေ၍ ယူဆောင်လာခဲ့သော ကွေ့ဟွာနတ်ဘုရားကျမ်းစာ ဖြစ်ပေသည်။

ကွေ့ဟွာနတ်ဘုရားကျမ်းစာသည် မူလဝိညာဉ်နယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ သူမသည် ပိုမို၍ ကျွမ်းကျင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ သူမ ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှာ ထိုမျှအထိ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိဘဲ၊ လီယန်ချူသည် ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို သုံးလျက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ တစ်ကိုယ်လုံး မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရပေပြီ။

နင်ယွမ် သည် ယွန်းနျန်၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ရသည်မှာ၊ သူမကား နတ်ဘုရားဆေးပင်တစ်ပင် လမ်းစဉ်ကို နားလည်ဆင်ခြင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ အလွန်တရာ အေးချမ်းတည်ငြိမ်လှသော်လည်း၊ ထိုသည်ကား သူမ လူသားလောက၏ ရှင်သန်မှုအရှိန်အဝါများကို နှစ်သက်မိစေရန်အတွက် အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်မလာခဲ့ပါချေ။

သူမသည် အတိတ်တုန်းက ဆိုင်ရှင်မနှင့်အတူ မဟာချန်နိုင်ငံ၏ နာမည်ကြီးလှသော တောင်ကြီးတောင်ငယ်များနှင့် မြစ်ချောင်းများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးရုံမက၊ လီယန်ချူနှင့်အတူ သုံးဆယ့်ခြောက်ခု နတ်ဘုရားနယ်မြေ နှင့် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု လျှိုဝှက်နယ်မြေများကို တံဆိပ်ခတ်ရန် လှုပ်ရှားခဲ့ဖူးသဖြင့်... တောင်တန်းမြစ်ချောင်းများနှင့် မြေပြင်အစီရင်ကြီးများနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ထဲ၌ လုံးဝဥဿုံ နားလည်သဘောပေါက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်၌၊ ယွန်းနျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေခဲ့ပြီး၊ သူမသည် မဟာချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ တောင်တန်းမြစ်ချောင်းများကို မဟာအစီရင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ကြံစည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်ကျရောက်လာခဲ့ပါက၊ ကောင်းကင်လူသားများ လူသားလောကသို့ ထပ်မံ၍ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြလျှင်၊ အစီရင်ကြီးသည် သဘာဝအတိုင်းပင် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် သူမအား အစီရင်အတတ်ပညာရပ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းမှာလည်း၊ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပင်ကိုယ်ကပင် သစ်သားဝိညာဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တောင်ကြီးများ၏အတွင်း၌ ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့်၊ ဤမဟာလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

"အစီရင်အတတ်ပညာရပ်ဆိုတာ မူလက အားနည်းတဲ့သူက အားသန်တဲ့သူကို အောင်နိုင်ဖို့အတွက်ပဲ၊ အစီရင်ကို တိုက်ပွဲတွေမှာ သုံးတာက အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ၊ အစီရင်လမ်းစဉ်ရဲ့ ဆန်းကြယ်မှုက အဆုံးမရှိလှသလို၊ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ဖုန်းရွှေအစီရင်တွေကလည်း ပိုမိုပြီးတော့ ဆန်းကျယ်တယ်"

ယွန်းနျန်း၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ဆိုင်ရှင်မ မထွက်ခွာမီအချိန်တုန်းက ပြောခဲ့ဖူးသော စကားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပေရာ၊ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ အလင်းတန်းများ ယှက်သန်းသွားခဲ့ရတော့၏။

"ငါ သေချာပေါက် ပင်ကိုယ်သဘာဝ ဖုန်းရွှေအစီရင်ကြီးကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံရမယ်"

ဆိုင်ရှင်မသည် သူမအား ဦးစွာ လက်နက်များ သန့်စင်ခြင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ အစီရင်အတတ်ပညာရပ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူမ၏အပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော မျှော်လင့်ချက်များကို ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်တရားက သက်သေပြလိုက်သည်မှာ၊ ယွန်းနျန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီအရည်အသွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူမသည် တိုက်ခိုက်ခြင်း၌ မကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ အစီရင်အတတ်ပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ အလွန်တရာ အနှိုင်းမဲ့လှသော နားလည်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ...

လီယန်ချူသည် အစီရင်စာလုံး ကို နားလည်ဆင်ခြင်ထားခဲ့လျှင်ပင်၊ သူမကိုမူ အဝေးကြီးအထိ မှီနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို သန့်စင်ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်မူ၊ တာအိုကျောင်းတော်၏အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းများကို လေ့ကျင့်နေခဲ့တော့၏။

သူ နားလည်ဆင်ခြင်ထားသော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းများသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားများအကြား အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာ၌ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အားသာချက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အရှိန်အဝါမှာ ရံခါတွင် ပြင်းထန်လှပြီး၊ ရံခါတွင် နူးညံ့လှသဖြင့်၊ ပြောင်းလဲမှုများမှာ အဆုံးမရှိလှချေ။

သူသည် ယွန်းနျန်းနှင့် မတူညီပါချေ၊ သူကား တိုက်ခိုက်ရေးမဟာပညာရပ်များကိုသာ သီးသန့်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်၌၊ ရင်ဘတ်ကြီးမားပြီး တင်ပါးဆုံကောက်ကြောင်းလှကာ ခြေတံရှည်လှသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျွေ့ဟွာသည်၊ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ တောက်ပလှသော အရောင်အဝါများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် လေ့ကျင့်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျွေ့ဟွာသည် စဉ်းစားလျက် ဆိုလိုက်၏။

"ငါက ငါ လျှောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ လမ်းစဉ်က ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သတိပြုမိလိုက်တယ်၊ 'လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ မန္တန်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ' က မဆိုးဘူးဆိုပေမဲ့၊ ပထမဆုံးအနေနဲ့ မန္တန်တွေကို နားလည်ထားရမယ်၊ မိုက်မဲပြီး အတင်းအကြပ် စွမ်းအားတွေကို သုံးပြီးတော့ မန္တန်တွေကို ဖျက်ဆီးတာမျိုး မဟုတ်သင့်ဘူး"

လီယန်ချူသည် အံ့ဩသွားခဲ့ရပေသည်။

"မင်းက အမှန်တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး နားလည်မှုတွေ ရှိနေတာလား"

ကျွေ့ဟွာသည် ထိုမျှအထိ နက်ရှိုင်းလှသော စကားများကို ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ လီယန်ချူကို အလွန် အံ့ဩသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျွေ့ဟွာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီးမှ၊ ထို့နောက်တွင်မူ မာနတကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်တော့၏။

"ဒါက အလွန် ရိုးရှင်းတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမသည် မာနတကြီးဖြင့် မေးစေ့ကို မြှင့်တင်လိုက်ပေရာ၊ ဖြူဖွယ်နုနယ်လှသော လည်ပင်းတိုင်လေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဝတ်ရုံနက်၏ အောက်တွင် အသားအရေမှာ ပိုမို၍ ဖြူဖွယ်လွန်းလှပေသည်။

တစ်ခဏမျှ နားလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျွေ့ဟွာက ထပ်မံ၍ ဆိုလိုက်၏။

"လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ မန္တန်တွေကို ဖျက်ဆီးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မန္တန်တွေကို ပြောင်းလဲတာပဲဖြစ်ဖြစ်... နောက်ပိုင်းကျရင် နင်က ငါ့ကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းတွေကို သင်ပေးစေချင်တယ်၊ ပြီးတော့ နင်နဲ့အတူ လေ့ကျင့်ချင်တယ်"

ကျွေ့ဟွာသည် အစောပိုင်းတုန်းက ဆန်းကြယ်အစွမ်းများကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်စစ်လှံကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ တူညီစွာပင် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ပါရမီမျိုး ရှိနေခဲ့သော ပါရမီရှင်လူငယ် ကူရှင်းကို ပိတ်ဆို့တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ကမ္ဘာကြီးကို ကြီးစွာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမကမူ စိတ်ထဲ၌ ကျေနပ်ခြင်း မရှိသေးပါချေ။

သူမသည် မူလကပင် ထိုသူကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ စိတ်ထဲ၌ ပိုမို၍ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ အရိုက်ခံရနိုင်တယ်နော်"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

"ဘယ်သူက အရိုက်ခံရမလဲဆိုတာ မသေချာသေးပါဘူး"

ကျွေ့ဟွာသည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်တော့၏။

"အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာမှာတော့ တကယ့်ကို အတွေ့အကြုံတွေကို စုဆောင်းထားရမယ်၊ ဒီလိုဆိုမှတော့လည်း ကောင်းပြီပေါ့"

လီယန်ချူသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို မတ်မတ်ထားလျက်၊ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်လှပေသည်။

"ဘာလုပ်မလို့လဲ" ကျွေ့ဟွာ နားမလည်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဆရာတင်ရမယ်လေ၊ ငါ မင်းကို ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးသော တပည့်ကြီးအဖြစ် လက်ခံလိုက်မယ်"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

ကျွေ့ဟွာသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ဆိုလိုက်တော့၏။

"နင်က ငါ့ကို 'အရှင်သခင်' လို့ ခေါ်တာကို ကြိုက်ရုံတင်မကဘဲ၊ 'ဆရာ' လို့ ခေါ်တာကိုလည်း ကြိုက်နေတာလား"

"........................" လီယန်ချူ။

မရေမရာဖြင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အခန်း ၁၁၄၂ - အစီရင်တည့်ပစ္စည်း

လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးပညာ ကို သင်ကြားပေးလိုက်တော့၏။

ကျွေ့ဟွာသည် လေ့လာပြီးနောက်တွင်မူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလောက်အထိ ရိုးရှင်းတာလား"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

"ဒီပညာရပ်ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ သိုင်းတာအိုကျင့်ကြံခြင်း နားလည်မှုတွေ ပါဝင်နေတာ၊ ဆက်ပြီးတော့ လေ့လာသွားရင် အကျိုးကျေးဇူးက အဆုံးမရှိနိုင်ဘူး"

ကျွေ့ဟွာက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူမသည်လည်း ပြန်လည်ငြင်းဆန်ရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပါချေ။

လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ကျွေ့ဟွာသည် စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်တော့၏။

"ဒီလိုဆိုမှတော့လည်း အခုပဲ လက်ရည်စမ်းကြည့်ကြရအောင်... ငါ နင့်ကို နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

လီယန်ချူသည် အူလှိုက်သည်းလှိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

"တကယ့်ကို ဆိုးသွမ်းတဲ့ တပည့်မလေးပဲ"

ထို့နောက်တွင်မူ ကျွေ့ဟွာ၏ ပုံရိပ်မှာ ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်၍ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အတိတ်တုန်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သော ဝါဂွမ်းဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသား... သို့မဟုတ် ကျွေ့ဟွာ၏ စျေးပေါလှသော အစ်ကိုကြီးသည်၊ ကောင်းကင်နဂါးအရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ကျွေ့ဟွာ၏ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လျက် အပြင်းအထန် အရိုက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်ကား ကျွေ့ဟွာ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်၏။

လီယန်ချူသည် လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ စက်ဝိုင်းပုံစံအလား ကျွေ့ဟွာ၏ စွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်မောင်းကို ရင်ဘတ်ထံသို့ ဖိနှိပ်လိုက်တော့၏။

ထို့နောက်တွင်မူ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး၊ ကျွေ့ဟွာ၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းအကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ကျွေ့ဟွာ၏ လက်သီးချက်မှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပြီး၊ တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ... အနည်းငယ်မျှပင် အားနာခြင်း မရှိပါချေ။

သို့သော်လည်း ဤလက်သီးချက် မထွက်ပေါ်လာမီမှာပင်၊ လီယန်ချူသည် ခါးကို လှည့်လျက် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် တုန်ခါလိုက်ပေရာ... ကျွေ့ဟွာကို အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်တော့၏။

တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင်၊ ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သဖြင့်... သူမသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားခဲ့ရကာ၊ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည့်အချိန်၌၊ သူမသည် လျင်မြန်စွာပင် လူးလဲထလိုက်တော့၏။

သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ထပ်လာဦး"

........................

အချိန်ဝက်ခန့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ကျွေ့ဟွာသည် တဟူးဟူးနှင့် အသက်ရှူနေခဲ့ရပြီး၊ နဖူးထက်တွင် ချွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ... ဆံပင်ရှည်များမှာမူ အနောက်ဘက်တွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး၊ ဝတ်ရုံများမှာလည်း မသပ်မရပ် ဖြစ်နေခဲ့ရပေပြီ။

သူမသည် လီယန်ချူ၏ အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

"ထပ်လိုချင်သေးလား"

"မလိုတော့ဘူး... ငါ မခံစားနိုင်တော့ဘူး"

ကျွေ့ဟွာသည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်တော့၏။

လီယန်ချူနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့ဆုံမီတုန်းက၊ သူမသည် လီယန်ချူက ဤမျှအထိ သန်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ... စင်ကြယ်လှသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင်မူ၊ သူမသည် လုံးဝဥဿုံ အားနည်းချက် ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး... အမြဲတမ်းပင် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် စဉ်းစားတွေးတောလျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့၏။

အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးပညာ ကို ကျင့်ကြံရခြင်းမှာ၊ သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သကဲ့သို့ မရိုးရှင်းပါချေ... ၎င်း၏အတွင်း၌ ပြောင်းလဲမှုမျိုးစုံ ပါဝင်နေရုံမျှမက၊ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများလည်း ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကြောင်လေးသည် တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် အနည်းငယ် စိတ်ဒုက္ခရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူနှင့် တိုက်ခိုက်လေ့ကျင့်ရခြင်းမှာ သူမ၏အတွက်မူ အလွန်တရာ အကျိုးကျေးဇူးများလှသဖြင့်၊ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

"အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးပညာကို လေ့လာတာနဲ့ မလေ့လာတာက ကွာခြားချက် သိပ်မရှိပေမဲ့... တိုက်ပွဲကတော့ သေချာပေါက် တိုက်ရမှာပဲ"

ကျွေ့ဟွာသည် မိမိ၏ စိုပြေထွားအိပြီး စွင့်ကားလှသော တင်ပါးဆုံကို တစ်ချက် ပွတ်သပ်လိုက်ကာ၊ ထို့နောက်တွင်မူ သွယ်လျပြီး လုံးဝန်းလှသော ခြေတံရှည်ကြီးများကို နှိပ်နယ်လိုက်ရသည်မှာ... တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

........................

ကျွေ့ဟွာကို အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ပေးပြီးနောက်တွင်မူ၊ လီယန်ချူသည် အခန်းအတွင်း၌ စတင်ကျင့်ကြံနေခဲ့တော့၏။

သူ၏ မီးလျှံမဟာတာအိုလမ်းစဉ်မှာ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားများနှင့် တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ ထုထည်ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း...

နောက်ဆုံးတွင် မန္တန်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး သွေးသားအရှိန်အဝါများ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းနေခဲ့ရသည့်အချိန်၌၊ အခြားတစ်ဦးဖြစ်သော ပါရမီရှင်လူငယ် ကောင်းကင်လူသား ကူရှင်း၏ မီးပင်လယ်ကြီးကို အတင်းအကြပ် အောင့်အီးခုခံလျက်၊ ဓားဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ထံသို့ ထိုးစိုက်ကာ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အင်္ဂါ ငါးပါးစလုံးကို ကြေမွပျက်စီးသွားစေခဲ့ခြင်းမှာ... သူ၏ မီးလျှံမဟာတာအိုလမ်းစဉ်အပေါ် အားကိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်၌၊ လီယန်ချူသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ ထို 'နန်မင်လီဟွာဓား' ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ... ၎င်း၏အတွင်း၌ နန်မင်လီဟွာမီးလျှံများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး၊ ဤသည်ကား အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသော မီးလျှံတစ်မျိုး ဖြစ်ကာ သုံးလောကစစ်မှန်သောမီးလျှံထက်ပင် အားနည်းခြင်း မရှိပါချေ။

သူသည် နန်မင်လီဟွာမီးလျှံများကို သန့်စင်လိုက်ပေရာ... မီးလျှံမဟာတာအိုလမ်းစဉ်မှာ ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် သုံးရောင်ခြယ်စစ်မှန်သောမီး၊ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီး၊ မြေကမ္ဘာမီး၊ နေမင်းစစ်မှန်သောမီး၊ တာအိုမဟာမီး၊ အကုသိုလ်မီး နှင့် နန်မင်လီဟွာမီး ဟူသော မီးလျှံခုနစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ... အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။

မီးလျှံမဟာတာအိုလမ်းစဉ်အပေါ် အားကိုးလျက်၊ မန္တန်စွမ်းအားများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို တည်ငြိမ်စေနိုင်ရုံမျှမက၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်က နတ်ဘုရားဆေးပင်များကို သန့်စင်ရာ၌လည်း လျင်မြန်စေနိုင်သဖြင့်၊ ဆန်းကြယ်လှသော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အဆုံးမရှိလှချေ။

မီးလျှံမဟာတာအိုလမ်းစဉ်၏ နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းကို နားလည်ဆင်ခြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အမှန်တကယ်ပင် စစ်မှန်သော မီးလျှံနတ်ဘုရား သို့မဟုတ် မီးလျှံကျင့်ကြံသူတစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

လီယန်ချူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် နားလည်ဆင်ခြင်ပြီးနောက်၊ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ပါရမီရှင်လူငယ် ကူရှင်း၏ ကြေးညိုမီးအိမ်ကို ထုတ်ယူလျက် သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်တော့၏။

"ဒီကြေးညိုမီးအိမ်နှစ်လုံးက ဘယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာလဲ မသိဘူး... ကြည့်ရတာတော့ တစ်ဦးတည်းသောသူရဲ့ လက်ချက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

လီယန်ချူသည် ကူရှင်း၏ ကြေးညိုမီးအိမ်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည့်အချိန်၌၊ မိမိ၏ ကြေးညိုမီးအိမ်ထက် တာအိုအရှိန်အဝါများ ပိုမို၍ သန်မာလှပြီး၊ ၎င်း၏အတွင်းက အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားများမှာလည်း ပိုမို၍ ကြီးမားလှကြောင်းကို သိရှိလိုက်ရတော့၏။

"တစ်ကိုယ်လုံး ထျန်းတိုင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့တွေ၊ အသူရာနတ်ဘုရား သုံးပါး၊ ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းရဲ့ ထောင်စုနှစ် စုဆောင်းမှုတွေက... အခုထိ ဒီကြေးညိုမီးအိမ်တစ်လုံးတည်းကိုတောင် မှီနိုင်ခြင်း မရှိသေးပါလား"

လီယန်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

ကောင်းကင်လူသားများသည် လောကအသီးသီးကို စစ်မက်ပြုကြပြီး၊ တာအိုကျောင်းတော်များကို တည်ထောင်ကြသည်ဖြစ်ရာ... နတ်ဘုရားလောကအတွက် ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မိမိတို့ဘာသာလည်း လူသားလောက၏ အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့ ကံကြမ္မာများကို ခံစားကြရသဖြင့်... ဤကဲ့သို့သော ထုထည်ကြီးမားလှသော အခြေအနေမျိုး ရှိနေခြင်းမှာလည်း နားလည်နိုင်စရာ ရှိပေသည်။

ကြေးညိုမီးအိမ်နှစ်လုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် သန့်စင်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ၎င်း၏အတွင်းက ထုထည်ကြီးမားလှသော အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့များမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ရပြီး ပိုမို၍ ကြီးမားထုထည်ကြီးမားလာခဲ့ရတော့၏။

လီယန်ချူသည် ဤမီးအိမ်၏အတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ဖလားထံက အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့စွမ်းအားအချို့ကိုလည်း ခိုးယူထားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ရသည်မှာ... အနည်းငယ်မျှသော အပိုင်းအစမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ကြေးညိုမီးအိမ်နှစ်လုံး ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်း မရှိသေးပါချေ... သို့သော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်သော စွမ်းအားများမှာမူ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေရာ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအား ထုထည်မကြီးမားလှသော အချို့သော နတ်ဘုရားလက်နက်များပင် လုံးဝဥဿုံ မှီနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"လူတွေ ပြောကြတာကတော့ 'ကြေးညိုမီးအိမ်နှင့် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓ' တဲ့... ဒါဆိုရင်တော့ ဒီမီးအိမ်ကို 'ကြေးညိုမီးအိမ်' လို့ပဲ နာမည်ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းတာပေါ့"

လီယန်ချူသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

........................

နောက်တစ်နေ့၌မူ...

နတ်ဆရာကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပေရာ၊ ဒဏ်ရာရရှိထားသော မည်းကြီးသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သဖြင့်... နတ်ဆရာကြီးကိုပင် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့ရတော့၏။

"မင်းက တကယ့်ကို မိုက်မဲတဲ့ ကောင်ပဲ"

နတ်ဆရာကြီး က စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

မည်းကြီးသည် သွားများကို ဖြဲပြလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာထက်၌ ဆန်းကြယ်လှသော အပြုံးကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့၏။

နတ်ဆရာကြီး သည် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး၊ ဘေးဘက်သို့ သွား၍ မြက်စားရန် စေခိုင်းလိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် နတ်ဆရာကြီးအတွက် ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ရာ...

နတ်ဆရာကြီး သည် တစ်ငုံမျှ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။

"ဒီရသာကတော့ တကယ့်ကို မှန်ကန်တာပဲ... အထူးသန့်စင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားဆေးဖက်ဝင် လက်ဖက်ရည်ပဲ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

"ဦးလေးက တကူးတက ရောက်လာတာ... လက်ဖက်ရည် ကုန်သွားလို့တော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်"

နတ်ဆရာကြီး က ပြုံးလိုက်ပြီး...

"ဒါက ကိစ္စရပ်တစ်ခုပါ၊ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်"

"ဘာကိစ္စလဲ"

"မူလကတော့ ငါ့မှာ ဘာခံစားချက်မှ မရှိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ကျင့်ကြံပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ လူသားလောကရဲ့ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်မှာ ဟာကွက်တွေ ရှိနေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းနဲ့ အတူတူ လာပြီးတော့ ဆွေးနွေးတာပဲ"

နတ်ဆရာကြီး က ဆိုလိုက်၏။

"ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်လည်း သိပါတယ်"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

"ဟင်..."

နတ်ဆရာကြီး ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး...

"မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ သိနေတာလဲ... ငါက ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ တိုက်ပွဲကြီး ပြီးသွားပြီးတဲ့နောက် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ပိုပြီးတော့ သန်မာလာခဲ့မှ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို နားလည်ဆင်ခြင်မိပြီးတော့မှ သတိပြုမိလိုက်တာလေ"

"အစောပိုင်းတုန်းက ကောင်းကင်မျက်လုံး ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရတာပါ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

နတ်ဆရာကြီး သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ထို့နောက်တွင်မူ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ... မိမိ၏ ဤတူတော်မောင်သည် လူအများ ထင်မှတ်မထားသော ကိစ္စရပ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ နည်းပါးလှသလော... ထို့ကြောင့် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေလိုက်တော့၏။

"ကျင့်ကြံနေတဲ့အချိန်တုန်းက ငါက အမြဲတမ်း ပြတ်တောက်နေတဲ့ တံတားကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရလေ့ရှိတယ်... အဲဒီတံတားက ကောင်းကင်နဲ့မြေပြင်ကို ဆက်သွယ်ထားသလိုမျိုးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဦးစီ ပြတ်တောက်နေခဲ့တာ၊ စိတ်ထဲမှာတော့ သံသယတွေ ရှိနေတယ်... ဒီမြင်ကွင်းကို မင်းလည်း မြင်တွေ့ဖူးလား"

နတ်ဆရာကြီး က ဆိုလိုက်၏။

လီယန်ချူ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်တော့၏။

အတိတ်တုန်းက ဆိုင်ရှင်မသည်လည်း တံတားကြီးတစ်ခု ရှိနေကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကား နတ်ဆရာကြီး နှင့် မတူညီပါချေ... သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော တံတားကြီးမှာ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုကြောင့် ရိုက်ချိုးခြင်း ခံထားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ရပြီး...

"ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာလမ်း ပြန်လည်ဆက်သွယ်သွားခဲ့ပြီ ဆိုမှတော့၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တံတားကြီးကလည်း ဆက်သွယ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟုတ်တယ်... ငါလည်း ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ စိတ်ဝင်စားနေတာ၊ ငါ့ရဲ့ နားလည်မှုတွေ မှားယွင်းသွားခဲ့တာလား... ဒါမှမဟုတ် အဲဒါက မူလက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တံတားကြီး မဟုတ်တာလား ဆိုတာကို မသေချာဘူး"

နတ်ဆရာကြီး သည် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရုံမျှမကဘဲ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို နားလည်ဆင်ခြင်နိုင်ကာ၊ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်၏ ဟာကွက်များကိုပင် သတိပြုမိနိုင်သူ ဖြစ်ပေရာ... မည်သည့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော တာအိုပုံရိပ်များကမျှ သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တံတားကြီးက အခုထိ ပြတ်တောက်နေဆဲ အခြေအနေမှာ ရှိနေသေးတယ် ဆိုရင်တော့... အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်သွားခဲ့ကြတဲ့ နတ်ဘုရားတွေက ဘယ်နေရာကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြတာလဲ"

ဤကဲ့သို့ စဉ်းစားလိုက်မိသည့်အချိန်၌၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့၏။

နတ်ဆရာကြီး ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်လှပေသည်၊ ဤသည်ကား သူ ယခုအကြိမ် လာရောက်ရခြင်း၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းက ထုံးစံတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

"ဆွေ့ကျိုးမြို့ရဲ့ ရှေ့မှောက်က နက်ရှိုင်းလှတဲ့ ချောက် ကမ္ဘာကြီးကို မှတ်မိသေးလား"

"အဲဒီအထဲက စိတ်ဝိညာဉ်စွန့်လွှတ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရား က ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့ရတာလဲ"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်းရှိ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားခဲ့ရပြီး...

"ဦးလေး... မင်း ပြောချင်တာက အစောပိုင်းတုန်းက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်သွားခဲ့ကြတဲ့လူတွေ အကုန်လုံးက၊ အဲဒီ ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ ထဲကို ကျဆင်းသွားခဲ့ကြတာလို့ ပြောတာလား"

ဆိုင်ရှင်မနှင့် ပတ်သက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ တည်ငြိမ်လှသော လီယန်ချူပင်လျှင် စိတ်အေးချမ်းစွာ မရှိနိုင်တော့ပါချေ။

အတိတ်တုန်းက သူသည် ခွန်လွန်တောင်၌ လူများ ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားသိခဲ့ရသည်မှာ ဆိုင်ရှင်မ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားခဲ့စဉ်တုန်းက မြင်ကွင်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားခမ်းနားလှကြောင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းအပြင် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော ဆိုင်ရှင်မသည်၊ သန်မာလှသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်နိုင်သည့်အလား ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့လျှင်ပင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း...

တကယ်လို့ တက်သွားခဲ့သည့်နေရာကား နတ်ဘုရားလောက မဟုတ်ဘဲ၊ ထို ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ ဖြစ်နေခဲ့မည် ဆိုပါက...

၎င်းအပြင် ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အတွင်းက ကွဲအက်ကြောင်းကြီးသည်လည်း အတိတ်တုန်းက နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

အတိတ်တုန်းက မိမိနှင့် ထိုမဟာရှနိုင်ငံ၏ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဘိုးအို ပန်းပဲဆရာကြီး၊ အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သော စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသော ဂိုဏ်းတော်၏ ရဟန်းမြတ်ကြီးတို့ အားလုံးပင် နတ်ဘုရားလောကကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးပြီး... အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသဖြင့်၊ မိမိဘာသာ မသိလိုက်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

လီယန်ချူသည် ဝတ်ရုံလက်အစွပ်၏အတွင်းက လက်ကို မသိလိုက်ဘဲ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိတော့၏။

နတ်ဆရာကြီး သည် ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

"မသေချာသေးပါဘူး... ငါ မင်း ပြောတာကို ကြားဖူးတာကတော့၊ အဲဒီ ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေက လူတွေကို ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ဖို့ ဆွဲဆောင်တဲ့ အခြေအနေက... ခွန်လွန်တောင်၊ ချင်းချန်းတောင်၊ လုံဟူရှန်းတောင် စတဲ့ နေရာအသီးသီးက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာနေရာတွေနဲ့ မတူညီဘူး"

"ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင်... တကယ်လို့ အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းက အတုအယောင်ဖြစ်ပြီးတော့၊ နောက်ကွယ်က ဆက်သွယ်ထားတာက ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒီလောက်အထိ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် မဟုတ်သလို... ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ မိုးကြိုး တွေလည်း ရှိနေလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လီယန်ချူသည် အမြဲတမ်းပင် တည်ငြိမ်လှသူဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ စိုးရိမ်စိတ်များကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ... စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်၌မှ စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်တော့၏။

"အကျိုးအကြောင်း ရှိပါတယ်... တကယ်လို့ ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေရဲ့ ကွဲအက်ကြောင်းကြီး ပွင့်ထွက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာနေရာက အဆင့်သုံး ပညာရှင်တွေလည်း အများကြီး သွားကြရလိမ့်မယ်"

နတ်ဆရာကြီး က ဆက်လက်၍ ဆိုလိုက်၏။

"ငါက တစ်ခါတလေ ကိစ္စရပ်အချို့က အနည်းငယ် ဆန်းကြယ်နေတယ်လို့ ခံစားရုံတင်ပါ... အကျိုးအကြောင်းအရဆိုရင်တော့၊ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာလမ်း ပြန်လည်ဆက်သွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့... လူသားလောကက ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ကောင်းကင်ဘုံကို တက်နိုင်သလို၊ ကောင်းကင်လူသားတွေလည်း လူသားလောကကို ဆင်းသက်နိုင်ပြီတော့၊ ဒီတံတားက ဆက်သွယ်သွားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

များစွာသော ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများ၏ ကောလာဟလများအတွင်း၌လည်း မဟာတိုက်ပွဲကြီးများအကြောင်းကို ဖော်ပြထားခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ အသေးစိတ် အခြေအနေများကိုမူ အသေးစိတ် ပြောဆိုထားခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

လီယန်ချူသည်လည်း ဤကိစ္စရပ်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ လက်ညှိုးနှင့် လက်လယ်ကို ဓားအလား ပူးပေါင်းလျက် နဖူးထက်သို့ ဖြတ်သန်းလိုက်ရာ... သေးငယ်လှသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ ကောင်းကင်မျက်လုံး ပွင့်ထွက်လာခဲ့ကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားခဲ့ရတော့၏။

ဤကောင်းကင်မျက်လုံးကား အလွန်တရာ အနှိုင်းမဲ့လှပြီး၊ လေဟာနယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

လီယန်ချူသည် လူသားလောက၏ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်မှာ အခုထိ ဟာကွက်များ ရှိနေဆဲ အခြေအနေ၊မပြည့်မစုံ ဖြစ်နေဆဲ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း...

မည်သည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တံတားကြီးကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ... လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုလိုက်လျှင်ပင် ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝေမြို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌မူ ပိုးစုန်းကြူးလေးများအလား ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းလေးများ ရှိနေခဲ့ကြပြီး... ထိုနေရာကား များစွာသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများနှင့် လောကအသီးသီးကို ဆက်သွယ်ထားသော နေရာ ဖြစ်ပေ၏။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ပြန်လည်ပိတ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ စိတ်ထဲမှ ဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တံတားကြီးဆိုတာ... မသိနိုင်တဲ့နယ်မြေ မှာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

နတ်ဆရာကြီး သည် ဤနေရာ၌ လီယန်ချူနှင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် အသေးစိတ် စကားပြောဆိုပြီးနောက်၊ တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

"ငါ အော်မေတောင် ကို တစ်ခေါက် သွားရမယ်... အဲဒီနေရာမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေလို့၊ အဲဒီနေရာမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တံတားကြီးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် ငါ ဦးလေး နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

နတ်ဆရာကြီး က ဆိုလိုက်၏။

"မလိုပါဘူး... အော်မေတောင်ကို သွားတာက ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံတွေကို ရှာဖွေဖို့တင်ပဲ၊ မင်းနဲ့ငါ့မှာ တစ်ဦးစီရဲ့ ကံကြမ္မာရန်ငြိုး တွေ ရှိနေကြလို့... အတူတူ ပူးပေါင်းသွားရင်လည်း သိချင်တဲ့အရာကို တွေ့ချင်မှ တွေ့လိမ့်မယ်"

များစွာသော သာမန်ပြည်သူလူထုအားလုံး၏အတွင်းမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာလျက် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ သဘာဝအတိုင်းပင် ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ လောကီလောကက မင်းညီမင်းသားများနှင့် မူးမတ်များထက်ပင် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ပိုမို၍ သန်မာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဆရာကြီး ထွက်ခွာသွားမည့်အချိန်၌မူ မည်းကြီးကို ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါက ဒီမိုက်မဲတဲ့ကောင်နဲ့ အတော်လေး ရေစက်ပါပုံရတယ်... အစောပိုင်းတုန်းက မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်ခဲ့တာကလည်း အဲဒီကောင်ရဲ့ ခြေလှမ်းအရှိန်အပေါ် အားကိုးခဲ့ရတာပဲ၊ ကျောင်းတော်ရဲ့အတွင်းမှာ ထားခဲ့မယ့်အစား ငါနဲ့အတူ အဝေးကြီးကို လိုက်ခဲ့တာ ပိုကောင်းပါတယ်"

ထို့ကြောင့် နတ်ဆရာကြီး သည် မည်းကြီးကို စီးနင်းလျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့၏။

သူသည် ယခုအချိန်၌ လုံဟူရှန်းတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိဘဲ၊ ရိုးရှင်းလှသော တာအိုဝတ်ရုံတစ်ထည်ကိုသာ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

နတ်ဆရာကြီး က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ မည်းကြီး၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် တိမ်တိုက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့ရကာ... မျက်နှာထက်၌ ဆန်းကြယ်လှသော အပြုံးကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သာမန် မြည်းတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ စရိုက်မှာမူ အလွန်တရာ ထူးခြားလှပြီး ပြေးလွှားသည့် အရှိန်နှုန်းမှာလည်း အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် မည်းကြီးကို စီးနင်းလျက် တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေရာ... အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိဘဲ မိမိ၏ ဆန်းကြယ်အစွမ်းအလား ရှိနေခဲ့သည်မှာ... တကယ့်ကို ရှားမှရှားလှပေသည်။

........................

နတ်ဆရာကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မူ၊ ကျွေ့ဟွာသည် အပြင်ဘက်ကနေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်ဟန်ကို ပြင်လျက် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်တော့၏။

လီယန်ချူသည် ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး၊ ကျွေ့ဟွာကို ထိုကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောပြလိုက်တော့၏။

ကျွေ့ဟွာသည် "အာ..." ဟု အာမေဍိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ပါးစပ်ကြီးမှာ ဟ သွားခဲ့ရသည်။

"ဒါဆိုရင် အစ်မကြီးက ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား"

သူမသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ခြေထောက်ကို အလွန်တရာ အားကိုးတကြီး ဖက်တွယ်ထားခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်တက်လာခဲ့ကာ များစွာသော ဆန်းကြယ်အစွမ်းများကို လေ့လာနိုင်ခဲ့ရုံမျှမက၊ သွေးသားများကို နိုးထစေလျက် ကောင်းကင်နဂါးကိုယ်ပွားနှင့် နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားများကိုပါ ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

ယခုအချိန်၌ သူမသည် ဆိုင်ရှင်မအတွက် မသိလိုက်ဘဲ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရတော့၏။

"နတ်ဆရာကြီး က အော်မေတောင်ကို သွားပြီ... သူ ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ လူတစ်ယောက်ချင်းစီမှာ တစ်ဦးစီရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါတွေ ရှိနေကြလို့၊ အတူတူ ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားရင်လည်း သိချင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို တွေ့ချင်မှ တွေ့လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့ စိတ်မချနိုင်ဘူး... ငါ အခုပဲ ခွန်လွန်တောင်ထံကို တစ်ခေါက် ထပ်သွားပြီးတော့၊ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာနေရာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်ရမယ်"

ကျွေ့ဟွာက ဆိုလိုက်၏။

"ငါ နင်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမက ထပ်မံ၍ ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟော့ထုံတောင်၊ လီရှန်းတာအိုနန်းတော်၊ ယွမ်မုန့်ကျောက် စတဲ့ နေရာတွေ အကုန်လုံးက နင်နဲ့ငါ အတူတူ ပူးပေါင်းသွားခဲ့ကြတာလေ... ဘာမှ ပြောင်းလဲမှု မရှိခဲ့ဘူးဆိုတော့၊ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် နင်နဲ့ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါက စောစောစီးစီးကတည်းက ဆက်နွှဲနေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ရမယ်"

လီယန်ချူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ"

နောက်တစ်ခဏ၌မူ၊ သူတို့သည် တောက်ပသော အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက်၊ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ကြရတော့၏။

........................

ခွန်လွန်တောင်၏ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာနေရာ၌မူ၊ ဆိုင်ရှင်မသည် ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး မြင်ကွင်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားခမ်းနားလှပေရာ...

ယနေ့တိုင်အောင် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော များစွာသော ကျင့်ကြံသူများအကြား၌ အပြောများသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်ရာတံခါး ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဤကဲ့သို့သော ခမ်းနားလှသော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပါချေ။

လီယန်ချူသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်၊ ပထမဆုံးအဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ၊ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ဖွင့်လျက် ကြည့်ရှုလိုက်တော့၏။

ယခုအခါ၌ သူသည် အဆင့်ရှစ် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ထုထည်ကြီးမားလှပြီး၊ ပိုမို၍ သန်မာလှသော ဆန်းကြယ်အစွမ်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေရာ...

ကောင်းကင်မျက်လုံး ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်ပသွားခဲ့ကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို လိုက်လံကြည့်ရှုလိုက်တော့၏။

အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ... လှပဆန်းကြယ်လှပြီး၊ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများမှာလည်း မှုံဝါးစွာ ရှိနေခဲ့၏။

ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော နတ်ဘုရားလောကနှင့် မတူညီပါချေ... သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်ကား ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် ပျံသန်းနေသော ငှက်များနှင့် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၊ နတ်ဘုရားဆေးပင်များနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော သစ်ပင်များမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ...

ကျယ်ပြောလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများသာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အဆုံးမရှိအောင် ကျယ်ပြောလှခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း မရေမရာဖြင့် လူသားများကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ခံစားချက်မှာမူ... ပိုမို၍ စစ်မှန်လှသည်ဟု ခံစားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်၌ လီယန်ချူသည် နောက်တစ်ကြိမ် သေချာစွာ ကြည့်ရှုချင်သော်လည်း ထပ်မံ၍ မပြုလုပ်နိုင်တော့ပါချေ... မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး...

မှုံဝါးစွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကြိမ်းမောင်းအော်ဟစ်သံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ရှိနေခဲ့၏။

နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးကို ဖွင့်လျက် ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အချိန်၌မူ၊ အစောပိုင်းက မြင်ကွင်းကိုပင် ထပ်မံ၍ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

သူသည် ကျွေ့ဟွာကို ဤကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောပြလိုက်ပေရာ... ဘေးဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးကမူ သူသည် ရူးကြောင်ကြောင် စကားများကို ပြောဆိုနေသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေခဲ့ကြတော့၏။

များစွာသောလူများသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာလမ်း ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီးကတည်းက ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလျက် လောကီလောကက ကိစ္စရပ်များကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ဘဲ...

ပင်ပန်းကြီးစွာ ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီလိုမျိုး ကမ္ဘာကြီးက ပိုပြီးတော့ စစ်မှန်ပုံရတယ်... နတ်ဘုရားလောကဆိုတာ အလွန်တရာ ကြီးမားခမ်းနားလှရမှာပဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာနေရာဆိုတာ... အပြင်ဘက်က နေရာအစွန်းအဖျားလေးတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လီယန်ချူသည် စဉ်းစားတွေးတောလျက် ဆိုလိုက်၏။

ကျွေ့ဟွာသည် ဦးခေါင်းကို ညိတ်လိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်... ကျယ်ပြောလှတဲ့ နတ်ဘုရားလောကကြီးထဲမှာလည်း နေရာတိုင်းမှာ ပျံသန်းနေတဲ့ ငှက်တွေ၊ သားရဲတွေနဲ့ နတ်ဘုရားဆေးပင်တွေ ရှိမနေနိုင်ပါဘူး"

သူတို့နှစ်ဦးသည် စကားပြောဆိုရင်းနှင့် ဤနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့၏။

ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်၌၊ အချို့သောလူများမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

"အစောပိုင်းတုန်းက သူ ပြောသွားတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... သူက အမှန်တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတွေကို လိုက်ပြီးတော့ ကြည့်ရှုနိုင်တာလား"

ဤသူသည်လည်း ကောင်းကင်မျက်လုံး သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်မျက်လုံးအတတ်ပညာရပ် ဆန်းကြယ်အစွမ်းမျိုးစုံကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်ပေရာ... သူသည် ဆန်းကြယ်အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်လျက် လိုက်လံကြည့်ရှုရန် စမ်းသပ်လိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် တောက်ပလှသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။

"အား... အား... အား..."

သူသည် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားလိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်၌ လူးလှိမ့်နေခဲ့ရကာ... မျက်ဝန်းအစုံအတွင်းမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ပြီး ကြီးစွာ ငိုကြွေးနေခဲ့ရတော့၏။

လူတိုင်းသည် သူ့ကို ကြည့်လျက် ကြီးစွာ အံ့ဩသွားခဲ့ကြရပြီး၊ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ဤသူသည် ဘာဖြစ်လို့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် ရုတ်တရက် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသနည်း။

ထိုကျင့်ကြံသူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ မျက်လုံးများကို အုပ်လျက် ကြီးစွာ ငိုကြွေးနေခဲ့ရပြီး၊ ဟိုဘက်ဒီဘက်သို့ လူးလှိမ့်နေခဲ့သည်။

"မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး... ငါ နောက်တစ်ခါ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး၊ မကြည့်ရဲတော့ပါဘူး"

သူသည် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်ညည်းတွားနေခဲ့ရပြီး၊ စက္ကန့်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသော်လည်း... မျက်ဝန်းအစုံမှာမူ လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

အသက်အရွယ် အိုမင်းလှသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး...

"မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတာပဲ... ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းဆိုတာ နတ်ဘုရားလောကကို ဆက်သွယ်ထားတာလေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ စိတ်ကြိုက် ကြည့်ရှုလို့ ရမှာလဲ... မမြင်တွေ့ရတာကပဲ ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်"

နတ်ဘုရားလောက၏ နိယာမစည်းမျဉ်းများမှာ အလွန်တရာ တင်းကြပ်လှပေရာ... မည်သို့လျှင် သာမန်လူသားတစ်ဦးက ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနိုင်လိမ့်မည်နည်း။

ထိုကျင့်ကြံသူသည် ထလိုက်ပြီး၊ သူ၏ နားစည်အတွင်း၌လည်း အစောပိုင်းတုန်းက မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုအလား စကားသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"သတ္တိကောင်းလှချေလား"

ဤစကားသံတစ်ချက်တည်းဖြင့်၊ အနောက်ဘက်က စကားသံများကိုမူ သူ ထပ်မံ၍ ကြားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါချေ... နားနှစ်ဖက်စလုံး နားမကြားတော့ဘဲ၊ မျက်စိနှစ်ဖက်စလုံးလည်း ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

လီယန်ချူကား ဤကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှ သတိပြုမိခြင်း မရှိပါချေ... သူသည်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကြိမ်းမောင်းသံကို ကြားလိုက်ရရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးကား အလွန်တရာ အနှိုင်းမဲ့လှသဖြင့် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပါချေ။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဤနေရာ၌ ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံများကို ရှာဖွေလိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့၏။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ဆန်းပြားပြီး ထွားအိလှကာ ခြေတံရှည်လှသော ကျွေ့ဟွာနှင့်အတူ ဆန်းကြယ်အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်လျက်၊ ထို့နောက်တွင်မူ ချင်းချန်းတောင်၊ လုံဟူရှန်းတောင် စသည့် နေရာအသီးသီးသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြတော့၏။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာမူ၊ ကူလွန်တောင်၏ ပထမဆုံးသော ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းမှလွဲ၍... မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ ထပ်မံ၍ မမြင်တွေ့ရတော့ပါချေ... ကြည့်ရတာတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရသည့်အလား ရှိနေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း နေရာအတော်များများသို့ ဆက်တိုက် သွားရောက်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ လီယန်ချူသည် မည်သည့် ယုတ်မာညစ်ညမ်းသော အရှိန်အဝါမျိုးကိုမျှ ခံစားရခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပြီး၊ မိစ္ဆာလည်းမဟုတ်၊ ဖုတ်ကောင်လည်းမဟုတ်ဘဲ... ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ညစ်ညမ်းမှုများနှင့်လည်း မတူညီပါချေ... လူသားများကို အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှသော အထင်အမြင်များကို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

လီယန်ချူသည် နတ်ဆရာကြီး နှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ... နတ်ဆရာကြီး သည် မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မသိရပါချေ။

ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာနေရာအားလုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ၊ လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲ၌ များစွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရတော့၏။

ဝေမြို့၏ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်၊ လီယန်ချူသည် စိတ်ခံစားမှုများကို ငြိမ်သက်သွားစေရန်အတွက် 'ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာ' ကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်လိုက်တော့မှ... နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝဥဿုံ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရတော့၏။

........................

ဖန့်ချင်းလန်နှင့် ယွန်းနျန်း တို့သည် တစ်ဦးစီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်၏။

ဖန့်ချင်းလန်ကား အနှိုင်းမဲ့လှသော ဓားတာအိုလမ်းစဉ်ကို နားလည်ဆင်ခြင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယွန်းနျန်းကမူ ပင်ကိုယ်သဘာဝ ဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးကို နားလည်ဆင်ခြင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူမသည် ဖန့်ချင်းလန်ထက် တစ်လှမ်း ဦးစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဆိုလိုက်တော့၏။

"အောင်မြင်ပြီ... ငါ အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ"

ဤဦးခေါင်းထက်တွင် ဆံပင်များကို စနစ်တကျ ထုံးဖွဲ့ထားပြီး အလွန်တရာ အေးချမ်းတည်ငြိမ်ကာ ကဗျာဆန်လှသော အမျိုးသမီးလေးသည်၊ လီယန်ချူကို ရှာဖွေလျက် ဤကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဟာချန်နိုင်ငံရဲ့ မူလက ရှိနေခဲ့တဲ့ မူလ တောင်တန်းမြစ်ချောင်းတွေကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် သုံးပြီးတော့၊ ဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီ"

ယွန်းနျန်းက ဆိုလိုက်၏။

"မဟာချန်နိုင်ငံရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဖုန်းရွှေအခြေအနေကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် သုံးပြီးတော့... လောကဓာတ် ငါးပါး ၊ နန်းတော် ကိုးပါးနှင့် အစီရင် ရှစ်ကွက် တို့ကို သတ်မှတ်လိုက်ရင်... တစ်နိုင်ငံလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်မယ့် မဟာအစီရင်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး၊ တကယ်လို့ ကောင်းကင်လူသားတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရင် ပထမဆုံးအချိန်မှာတင် ချက်ချင်း သတိပြုမိနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါတင်မကသေးဘူး... ဒီအစီရင်ကြီးက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တဲ့ နေရာမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်"

လီယန်ချူသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ဒီ ပင်ကိုယ်သဘာဝ ဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးကို အောင်မြင်အောင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ရင်တော့... အလွန်တရာ ကြီးမားလှတဲ့ ကုသိုလ်မှတ် တွေ ရရှိမှာပဲ"

ယွန်းနျန်း၏ ဖြူစင်လှသော မျက်နှာထက်တွင် နီမြန်းသော အရောင်အဝါများ ယှက်သန်းနေခဲ့ပြီး၊ ကြည်လင်လှသော မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အလွန်တရာ တောက်ပနေခဲ့ရပေရာ... အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပုံရပေသည်။

လီယန်ချူသည် တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းလျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ယွန်းနျန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးကို လိုက်လံတည်ဆောက်လိုက်တော့၏။

အတိတ်တုန်းက ဆိုင်ရှင်မသည် ယွန်းနျန်းကို ခေါ်ဆောင်လျက် မဟာချန်နိုင်ငံ၏ တောင်တန်းမြစ်ချောင်းအားလုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ စိတ်ထဲ၌ လုံးဝဥဿုံ နားလည်သဘောပေါက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တကယ်လို့ အစောပိုင်းတုန်းက တံဆိပ်ခတ်ခြင်း မပြုလုပ်ရသေးမီအချိန်တုန်းက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး ဖြစ်နေခဲ့မည် ဆိုပါက... လျှို့ဝှက်နယ်မြေများနှင့် နတ်ဘုရားကျွန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင် နေရာအသီးသီးရှိ သက်စောင့်စွမ်းအားများ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသဖြင့်၊ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယွန်းနျန်း၏ ယခုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့် တွက်ချက်နိုင်မည့် မဟာအစီရင်ကြီးမျိုး မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ၊ လီယန်ချူသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လျက် ထိုနယ်မြေအသစ်များကို တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ မဟာချန်နိုင်ငံသည် မူလအခြေအနေအတိုင်း တည်ရှိနေခဲ့ပေရာ... ယခုအချိန်၌ ပင်ကိုယ်သဘာဝ ဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးကို ထပ်မံ၍ တည်ဆောက်ရခြင်းမှာမူ အလွန်တရာ အဆင်ပြေချောမွေ့လှပေသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် အချို့သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့်၊ အခြေခံအစီရင်အချို့ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကွက်တိပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းအကွာအဝေးကို ချုံ့နိုင်သော နတ်ဘုရားအစွမ်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ယခုအခါ၌ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှသဖြင့်... ယွန်းနျန်းသည် တယ်လီပို့အစီရင်အတတ်ပညာရပ်၌ ကျွမ်းကျင်လှသော်လည်း၊ သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါကမူ အဝေးကြီးအထိ မှီနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ဦးကား ခန့်ညားထက်မြက်လှသော တာအိုဆရာငယ်လေး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးကား လှပချောမောလှသော အမျိုးသမီးလေး ဖြစ်ပေရာ... ထိုသူနှစ်ဦးသည် ကြည့်ရသည်မှာ လိုက်ဖက်ညီလှသော စုံတွဲတစ်တွဲအလား ရှိနေခဲ့ကြပြီး... မဟာချန်နိုင်ငံ၏ နာမည်ကြီးလှသော တောင်ကြီးတောင်ငယ်များနှင့် မြစ်ချောင်းများ၏အတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာကြလျက်၊ မဟာအစီရင်ကြီးကို တည်ဆောက်လိုက်ကြတော့၏။

"ဒီဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးက အစီရင်တည့်ပစ္စည်း တစ်ခု လိုအပ်တယ်"

ယွန်းနျန်းက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

"ဘယ်လိုမျိုး အစီရင်တည့်ပစ္စည်း လိုအပ်တာလဲ"

လီယန်ချူက မေးမြန်းလိုက်၏။

"မတူညီတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေရှိတဲ့ အစီရင်တည့်ပစ္စည်းက... ဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သလို၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း အချို့ စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်"

"ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေးကို အဓိကထားမလား၊ ကာကွယ်ရေးကို အဓိကထားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရေးကို အဓိကထားမလား"

ယွန်းနျန်းက ဆိုလိုက်၏။

"သုံးခုစလုံးကို လိုချင်ရင် ရမလား"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

ယွန်းနျန်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီးမှ၊ ထို့နောက်တွင်မူ ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး...

"သဘာဝအတိုင်း မရဘူး... ဒီဖုန်းရွှေမဟာအစီရင်ကြီးက အစီရင်တည့်ပစ္စည်း တစ်ခုပဲ လိုအပ်တာ၊ များသွားရင် အသုံးမဝင်တဲ့အပြင်... ပြန်ပြီးတော့ ဟန်ချက်ညီမှုကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ်"

လီယန်ချူသည်လည်း အစီရင်အတတ်ပညာရပ် လမ်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသူဖြစ်ရာ၊ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်၌ ဦးခေါင်းကို ညိတ်လိုက်တော့၏။

သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒီမှန်က အမှန်တရားနဲ့ အတုအယောင်တွေကို ခွဲခြားပေးနိုင်သလို၊ လူတွေကို ရှာဖွေပြီးတော့ တည်နေရာကို သတ်မှတ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်... ဒါကြောင့် အစီရင်တည့်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးဖို့အတွက် ကွက်တိပဲ၊ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရေးကို အဓိကထားတာပေါ့"