အခန်း ၁၈၈

အခန်း(၁၈၈) အဘိုးကြီးကေ၏ ထောင်ချောက်

ချူးရှန့်သည် နူးညံ့သော သားရေထိုင်ခုံပေါ်တွင် မှီထိုင်နေပြီး မျက်ခွံကိုပင် ပင့်မကြည့်ချင်လောက်အောင် ပျင်းရိနေ၏။

ကားအတွင်းရှိ မှိန်ပျပျအလင်းရောင်သည် သူ၏ အေးစက်ခက်ထန်သော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပေါ်လွင်စေပြီး ခြင်္သေ့ပုံလက်သီးကြယ်သီးမှ မှောင်မိုက်သော အလင်းရောင်ခပ်ဖျော့ဖျော့ တစ်ခါတစ်ရံ လက်ကနဲ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူ၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ခွေးရူး၏ အမြင်တွင် အသံတိတ် ဖိအားတစ်ခုဖြစ်ကာ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် သွေးထွက်သံယို မစ်ရှင်အပေါ် အင်အားကြီးမားသူတစ်ဦး၏ အထင်အမြင်သေးမှုလည်းဖြစ်၏။

ဤအရာက ခွေးရူးကို တစ်ကိုယ်လုံး ပူထူလာသည်အထိ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

သူက လွတ်ထွက်လာတော့မည့် သားရဲကြီး လန့်နိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား အသံကို နှိမ့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လေသံမှာမူ အလွန်အမင်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲနေချေသည်။

"အစ်ကိုလုံ... ဒီညရဲ့ မိသားစုညစာစားပွဲက အဘိုးကြီးကေကိုယ်တိုင် အစ်ကို့အတွက် စီစဉ်ပေးထားတဲ့ စုဝေးပွဲတစ်ခုပဲ..."

ခွေးရူးက အံကြိတ်ပြုံးလိုက်ရာ အမာရွတ်သည် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော ကင်းခြေများကဲ့သို့ တွန့်လိမ်သွား၏။

"ဟင်းလျာတွေက ရှီးချန်ဆိပ်ခံတံတားက ကင်းမြီးကောက်ဂိုဏ်းက အမှိုက်ကောင်တွေဆီကလာတာ..."

"ပြီးတော့ ဓားကိုင်ရမယ့်သူက အစ်ကိုတစ်ယောက်တည်းပဲ..."

သူက သိုလှောင်ခန်းထဲမှ အထူးထုတ် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ကာ မီးညှိလိုက်ပြီး မီးခိုးငွေ့ပြင်းပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ချူးရှန့်ကိုမူ မကမ်းပေးရဲပေ။ သူ မဝံ့ရဲချေ။

"အဘိုးကြီးကေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အရမ်းရိုးရှင်းတယ်... တစ်ယောက်ယောက်ကို စံပြအဖြစ် ပြသဖို့ပဲ..."

"အစ်ကို့ရဲ့ ကြက်က ကင်းမြီးကောက်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကင်းမြီးကောက်ပဲ..."

"ပြီးတော့ မျောက်တွေက ဆိပ်ကမ်းမှာ ယုတ်မာတဲ့အတွေးတွေ တွေးရဲတဲ့ ခွေးအတွေ အကုန်လုံးပဲ..."

ခွေးရူးသည် ချူးရှန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သော စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်လောင်နေ၏။

"အဘိုးကြီးကေက ဒီနေ့ ကွင်းထဲမှာ အစ်ကို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အရမ်းကျေနပ်နေတယ်... ဒါပေမယ့် အဲ့လောက်နဲ့မလုံလောက်သေးဘူး..."

"အဘိုးကြီးကေ မြင်ချင်တာက အစ်ကို လူသတ်နိုင်သလားဆိုတာ မဟုတ်ဘူး..."

"သူတို့အားလုံးကို အသေကောင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရဲသလားဆိုတာပဲ..."

ချူးရှန့်က နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်လာ၏။

သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး နေကာမျက်မှန်နောက်ကွယ်ရှိ မျက်လုံးများက နားထောင်နေသည့်အလား ခွေးရူးဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

ခွေးရူးက သူ၏စကားများ အလုပ်ဖြစ်သွားသည်ဟု ထင်ကာ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး လျှာထုတ်ပြနေသော မြွေပွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသံကို ပို၍ တိုးနှိမ့်လိုက်၏။

"ဒီညက လူသတ်ရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူး... အရောင်းအဝယ်တစ်ခုလည်း ရှိတယ်..."

"ပစ္စည်းသစ် ငါးကီလိုဂရမ်အတွက် ကင်းမြီးကောက်က ငွေသား ငါးသန်း ယူလာလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကင်းမြီးကောက်ဂိုဏ်းက စည်းကမ်းတွေကို ဘယ်တော့မှ မလိုက်နာဘူး... သူတို့က လှည့်စားတဲ့ ကစားပွဲကိုပဲ ကစားကြတာ..."

"အရောင်းအဝယ်လုပ်တိုင်း သူတို့က သဘောတူထားတာထက် လူနှစ်ဆ ပိုခေါ်လာတတ်တယ်... ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းပိုက်ပြီး လူတိုင်းကို နှုတ်ပိတ်ပစ်ဖို့အတွက်ပဲ..."

ချူးရှန့်က မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

လူသတ်ခြင်း။ မူးယစ်ဆေးဝါး မှောင်ခိုကူးခြင်း။

ဤသည်မှာ လူယုတ်မာအချင်းချင်း ပြန်စားသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ အတွင်းသစ္စာဖောက်များကိုလည်း ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သေး၏။ ပြဿနာတစ်ခုစီသည် တစ်ခုထက်တစ်ခု ပို၍ ဒုက္ခပေးလှသည်ဖြစ်ရာ အရာအားလုံးကို အမြန်ဆုံးအဆုံးသတ်ပြီး ပြန်အိပ်ချင်နေမိတော့သည်။

စနစ်မှ အသံမြည်လာ၏။

[အတွင်းစိတ်ထဲမှ အတွေးများ... လုပ်စရာတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်... အရမ်းဒုက္ခများတာပဲ... ရက်စက်သော လူမိုက်ဘာသာစကားသို့ ပြောင်းလဲနေသည်... ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ]

အေးစက်ပြီး စိတ်မရှည်သော အသံတစ်ခုသည် သေမင်းတမန်၏ သေမင်းခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ မီးခိုးငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကားအတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"လိုရင်းကိုပြော..."

ထိုစကားက ခွေးရူး၏ နှလုံးခုန်ရပ်သွားစေပြီး မျက်နှာကြွက်သားများကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ရိုးရှင်းသော စကားလုံးအနည်းငယ်တွင် အလွန်အမင်း အထင်အမြင်သေးမှုကို သူ တကယ်ပင် ခံစားသိရှိလိုက်ရ၏။

စကားတွေ အလကား လျှောက်ပြောနေသည့်အတွက် သူ့ကို အထင်အမြင်သေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် အလောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ချူးရှန့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ခွေးရူးသည် ဒေါသထွက်မလာဘဲ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်မှ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော သာယာမှုတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသို့မှ ပိုကောင်းမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် ထိပ်တန်းလူမိုက်တစ်ဦး၌ ရှိသင့်သည့် စတိုင်မျိုးပင် ဖြစ်၏။

"အဟမ်း..."

ခွေးရူးက လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး ကျန်နေသေးသော စီးကရက်တစ်ဝက်ကို ဆေးလိပ်ပြာခွက်ထဲတွင် ထိုးချေလိုက်သည်။

"အဓိကအချက်က ဒီညရဲ့ အရောင်းအဝယ်က ထောင်ချောက်ထဲက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ..."

"ကင်းမြီးကောက်က သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလိမ့်မယ်..."

"အစ်ကိုလုပ်ရမှာက သူတို့ မလှုပ်ရှားခင် သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ပဲ..."

"ကင်းမြီးကောက်ကို သတ်ရုံတင်မကဘူး... သူ ခေါ်လာတဲ့ လူတွေအကုန်လုံးကို ဖမ်းရမယ်..."

"ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူရမယ်... ငွေတွေကိုလည်း သိမ်းရမယ်..."

ခွေးရူး၏ မျက်လုံးများသည် အဆိပ်လူးထားသော ဓားနှစ်လက်ကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် စူးရှလာပြီး ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို မညှာမတာ ခြစ်ဆွဲနေ၏။

"ဒါက အစ်ကို့အတွက် အဘိုးကြီးကေရဲ့ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုပဲ..."

"ပြီးသွားရင် အစ်ကိုဟာ ကျွန်တော်နဲ့ အဘိုးကြီးကေပြီးရင် မြေခွေးနက်ဂိုဏ်းမှာ တတိယမြောက် အာဏာအရှိဆုံး လူဖြစ်လာလိမ့်မယ်... အရှေ့ဘက်မြို့ရဲ့ မြေအောက်လောကတစ်ခုလုံးကို အစ်ကိုက တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်..."

"အကယ်၍ ပျက်စီးသွားခဲ့ရင်တော့..."

ခွေးရူးသည် စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ လည်ပင်းလှီးသည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ကားသည် ချိုင့်ခွက်ပေါသော လမ်းပိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်မောင်းသွားပြီး ကားကိုယ်ထည်က ရုတ်တရက် တုန်ခါသွား၏။

ချူးရှန့်သည် သူ၏ ဒူးပေါ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ဒုက္ခများပြီး သရုပ်ဆောင်ရန်ပင် လိုအပ်သေးသည်ဖြစ်ရာ နောက်ပိုင်း ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်ထံ မည်သို့ အစီရင်ခံစာ ရေးရမည်နည်းဟု သူ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်၏။

စနစ်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ လှုပ်ရှားရန်မလိုသော စွမ်းရည်လိမ်လည်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ။

[အတွင်းစိတ်ထဲမှ အတွေးများ... အစီရင်ခံစာ ရေးရတာ ခက်ခဲလိုက်တာ... ရက်စက်သော လူမိုက်ဘာသာစကားသို့ လက်ရှိ ပြောင်းလဲနေသည်... ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ]

"ငါ့ရဲ့ စည်းကမ်း..."

ကားအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး ချူးရှန့်၏ ခံစားချက်မဲ့နေသော အသံသည် ငရဲဘုံအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အေးစက်သော လေပြေတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

"စကားမပြောဘဲ သတ်ဖို့ပဲ..."

ထိုကြေညာချက်ကို ကြားသောအခါ ခွေးရူး၏ အသက်ရှူသံသည် လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သတ်ဖြတ်မည်တဲ့လား။ မည်မျှ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားနည်း။ မည်မျှ ယုံကြည်ချက်ရှိခြင်းနည်း။

ဤညတွင် သွေးချောင်းစီးကာ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို သူ မြင်ယောင်လာနိုင်လုနီးပါးပင် ဖြစ်၏။

"ကောင်းတယ်..."

ခွေးရူးသည် လုံးဝ စိတ်သက်သာရာရသွားသည့်အလား ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုလုံ... အစ်ကို အဲ့လိုပြောတာကြားရတော့ ကျွန်တော် စိတ်အေးသွားပြီ..."

သူက ကားမောင်းသူနှင့် ခရီးသည်ထိုင်ခုံရှိ သူ၏ ယုံကြည်ရသော လူယုံနှစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီးနောက် အနောက်မှ လိုက်လာသော အခြားကားတစ်စီးကိုပါ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော် ခေါ်လာတဲ့ လူတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေချည်းပဲ... သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက သွေးထွက်သံယိုတွေကို မြင်ဖူးကြတယ်... ဒီညမှာ သူတို့အားလုံးက အစ်ကို့ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်..."

သူက အလွန်ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ သို့သော် လေသံမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခွေးရူးသည် ထပ်မံ၍ ကိုင်းညွတ်လာကာ ချူးရှန့်၏ နားရွက်နှင့် နီးကပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးသာ ကြားနိုင်သော တိုးတိုးလေသံဖြင့် ပြောလိုက်ရာ သူ၏အသံမှာ သင်္ချိုင်းကုန်းထဲမှ လေကဲ့သို့ အေးစက်နေချေသည်။

"အစ်ကိုလုံ... ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ..."

"ကင်းမြီးကောက်ဂိုဏ်းက အမှိုက်ကောင်တွေပါ... ဘာမှ ကြောက်စရာမလိုဘူး..."

"ဒီညမှာ အစ်ကို အသတိထားရဆုံးက..."

"ကိုယ့်လူကိုပဲ..."

"အဘိုးကြီးကေက သံသယအရမ်းများတယ်... သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံဘူး... ဒီစစ်ဆင်ရေးအတွက် အဖွဲ့ထဲမှာ သူ့လူကို သူ ထည့်ထားမှာ သေချာတယ်..."

"အဲ့လူက အစ်ကို့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ ဖြစ်နိုင်သလို... အချိန်မရွေး နောက်ကျောကို ထိုးစိုက်နိုင်တဲ့ ဓားမြှောင်တစ်လက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ခွေးရူးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော အပြုံးမှာ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ တိုးတိုးပြောဆိုမှုများ လုံးဝ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလားပင်။

ကားအတွင်း၌ သုဿန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုက ထပ်မံ ကျဆင်းလာပြန်၏။ ချူးရှန့်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

စောင့်ကြည့်သူတစ်ဦး။ ဤအရာက ရှုပ်ထွေးနေပြီးသား တာဝန်ကို ပို၍ပင် ဒုက္ခများစေတော့သည်။

ယာဉ်သည် တဖြည်းဖြည်း အရှိန်လျှော့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် စွန့်ပစ်ထားသော ဆိပ်ကမ်းဂိုဒေါင်ဧရိယာတစ်ခု၌ ရပ်တန့်သွား၏။

အဝေးတွင် မှောင်မိုက်သော ပင်လယ်ပြင်ရှိနေပြီး လေထုထဲတွင် ပင်လယ်၏ ငန်ကျိကျိ အနံ့အသက်များနှင့် သံချေးတက်နေသော အနံ့ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"အစ်ကိုလုံ... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပါပြီ..."

ခွေးရူးက ကားတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ချူးရှန့်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့၏။

အနက်ရောင်ဂျာကင်များ ဝတ်ဆင်ထားသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် လူမိုက် ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်သည် ကားနှစ်စီးပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး စုရုံးကာ ချူးရှန့်ကို လုံးဝ တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြရိုသေမှု၊ စပ်စုချင်စိတ်နှင့် မသိမသာ ခံစားရသော အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ခွေးရူးက လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။

"အခုအချိန်မှစပြီး ချန်လုံက မင်းတို့ရဲ့ သူဌေးပဲ..."

"သူ့စကားက ငါ့စကားပဲ... သူ့စကားက အဘိုးကြီးကေရဲ့ စကားပဲ... ငါ့ကို ဖီဆန်ရဲတဲ့သူ ဘယါသူ့ကိုမဆို ငါကိုယ်တိုင် မြစ်ထဲမှာ ရေနစ်သတ်ပစ်မယ်..."

"မင်းတို့ နားလည်ကြလား..."

"နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုခွေးရူး..."

လူအုပ်ကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟစ်အော်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ခွေးရူးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချူးရှန့်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ကျေးဇူးပြု၍ ဆိုသည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်၏။

ချူးရှန့်သည် သူ၏ လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ကာ သူ၏ ရှေ့ရှိ အဖွဲ့ ကို ခံစားချက်မဲ့စွာ စကင်ဖတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်အောက်တွင် လူမိုက်အားလုံးသည် အဝတ်ဗလာခွာခံရပြီး ဆိုက်ဘေးရီးယား ရေခဲပြင်ထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခြေဖဝါးမှသည် ခေါင်းထိပ်အထိ အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

သူ၏ အကြည့်သည် ယဉ်ကျေးပျူငှာပုံရသော ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်တပ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးအပေါ်တွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြာကြာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက မီတာတစ်ရာအကွာရှိ တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေသော ဂိုဒေါင်ကြီးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။

ပြစ်မှုမြင်ကွင်းကြည့်မျက်မှန်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲရှိ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် အခြားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ လက်အောက်ငယ်သားများအားလုံးသည် ကွဲပြားသော သွေးနီရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရ၏။

ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖျော့ပါးဆုံး သွေးမြူများရှိသော်လည်း အတွင်းရှိုင်းရှိုင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်သည် ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော အဆိပ်အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး သေစေနိုင်လောက်ပေသည်။

စောင့်ကြည့်သူကို ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်၏။

ချူးရှန့်၏ အကြည့်သည် လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဝေးရှိ ဂိုဒေါင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဂိုဒေါင်အတွင်း၌လည်း ပြင်းထန်သော သွေးထွက်သံယို အငွေ့အသက် ဆယ်ခုကျော် ရှိနေ၏။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ လောင်ကျွမ်းနေသော သွေးမီးတောက်ကဲ့သို့ အတောက်ပဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံး ဖြစ်နေ၏။

ကင်းမြီးကောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချူးရှန့်၏ သူငယ်အိမ်များကို တကယ်ပင် ကျုံ့သွားစေခဲ့သောအရာမှာ ထိုသွေးမီးတောက်ဘေးရှိ အရာပင်ဖြစ်၏။

ထိုနေရာတွင် အသက်ရှူသံတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအငွေ့အသက်သည် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုး မပါရှိသော်လည်း အေးစက်ပြီး စေးကပ်ကာ မှောင်မိုက်သော ရွှံ့နွံထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် အဆိပ်ပြင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှာကိုထုတ်ကာ လူတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေ၏။

ထိုသူသည် ကင်းမြီးကောက်ထက် အဆတစ်ရာ ပို၍ အန္တရာယ်များပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးစက်သော စနစ်အသိပေးချက်တစ်ခုသည် ချူးရှန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

[သတိပေးချက်… သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို တွေ့ရှိရပါသည်]

[လျှို့ဝှက်မစ်ရှင် စတင်ပါပြီ... အိမ်ကို ရှင်းလင်းပါ]

[မစ်ရှင် ရည်ရွယ်ချက်... ဟုန်မင် ထောင်ချောက် စမ်းသပ်မှုကို ပြီးမြောက်နေစဉ်အတွင်း ကင်းမြီးကောက်ဂိုဏ်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ရဲတပ်ဖွဲ့၏ သူလျှိုကို ရှင်းလင်းပါ]

[မစ်ရှင်ကျရှုံးမှုပြစ်ဒဏ်... စနစ်က မစ်ရှင်ကို အတင်းအကျပ် ရပ်စဲမည်ဖြစ်ပြီး သင့်၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်]