အခန်း ၂၃၃

အခန်း (၂၃၃)

အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာခြင်း၊ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာအတွက် ပြင်ဆင်မှုများ

နန်ယန်မြို့၏ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများမှာ အလွန်ပင် အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်နေခဲ့လေသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်က ပြည်နယ်တစ်ခု၏ ပြည်တွင်းရေးရာများကို တာဝန်ယူခဲ့ဖူးသော စွမ်းရည်ထက်မြက်သည့် အမျိုးသမီးဖြစ်သူ နန်ကုန်းယွင်ရှူ၏ သံမဏိစည်းကမ်းနှင့် ထိရောက်သော စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် အရာအားလုံး မှာ စနစ်တကျ လည်ပတ်လျက်ရှိနေခဲ့လေသည်။

သူမသည် ပြည်သူများကို နှစ်သိမ့်ခြင်း၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုများ ပြန်လည်စတင်ခြင်း၊ ဆုံးရှုံးမှုများကို စာရင်းကောက် ခြင်း၊ ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းစသည့် အရာအားလုံးကို အစိုးရ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန် စွာဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤသည်က ဖန်းဟန်အား သူ၏ တာဝန်များအားလုံးကို လုံးဝလက်လွှတ်ကာ ရှားပါးလှသော အားလပ်ချိန်များကို ခံစားနိုင်စေခဲ့ပေသည်။

ကပ်ရောဂါကို တိုက်ဖျက်ရသော တိုက်ပွဲက သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကို များစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် အနားယူရန် လိုအပ်နေခဲ့လေသည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဖန်းဟန်သည် အိမ်နောက်ဖေးရှိ လွှဲကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း နန်ကုန်းယွင်ရှူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် နှိပ်နယ်ပေးခြင်းကို ခံစားနေခဲ့ပြီး ပိုင်ကျီရိုကမူ အခွံနွှာထားသော စပျစ် သီးတစ်လုံးကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ခွံ့ပေးနေခဲ့လေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ လျူရူမေနှင့် ပိုင်ရွှီကျန်းတို့မှာ စွန်လွှတ်နေကြလေသည်။ နေမကောင်းဖြစ်ပြီးနောက် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလာသော လျူရူမေ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ကြည့်ရင်း ဖန်းဟန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရမ္မက်ဆန္ဒများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာခဲ့လေသည်။

ပိုင်ရွှီကျန်းသည် ပြေးလာကာ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုအလား အာလူးကြော်အိတ်တစ်အိတ်ကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်လေ၏။

“ခဲအို... ဒါလေး စားကြည့်ပါဦး...”

ဖန်းဟန်သည် ပြုံးကာ တစ်ခုယူစားလိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ရွှီကျန်း၏ ပါးပြင်လေးကို ဖွဖွလေး ဆွဲလိမ်လိုက်ရာ ကောင်မလေးမှာ ချွဲနွဲ့စွာ နှာမှုတ်လိုက်လေတော့သည်။

*အင်း... ခေတ်သစ်ကမ္ဘာက အသင့်စားမုန့်တွေက အကောင်းဆုံးပဲ...*

သူ၏ ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေကြသော အလွန်လှပသည့် မိန်းမချောလေးများကို ကြည့်ရင်း ဖန်းဟန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိလေသည်။ သူသည် ဤပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဘဝကို ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဘဝနှင့်ပင် လဲ လှယ်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သာယာမှုနယ်မြေသည် သူရဲကောင်းများအတွက် သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေ သည်။ ယခုအခါ ပြန်သွားပြီး ပစ္စည်းများ ဖြည့်တင်းရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ညနေခင်းရောက်သောအခါ ဇနီးမယားများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားရခြင်း၏ သာယာမှုများကို ခံစားရသည်မှာ သဘာဝ ကျစွာပင် အမြင့်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ပြင်းပြသော ချစ်တင်းနှီးနှောမှုများနှင့် အကန့်အသတ် မရှိသော သာယာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။ ဤအရာများ၏ အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းမှုများမှာ ပြင်ပလူများ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပေသည်။

ဤနူးညံ့သော ပွေ့ဖက်မှုများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေရင်း ဖန်းဟန်သည် နေ့ရက်ပေါင်းများစွာ တင်းမာနေခဲ့သော သူ၏ အာရုံကြောများ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးလောက်အောင် ပြေလျော့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထိုညတွင် အမျိုးသမီးလေးဦးစလုံးကို ကျွေးမွေး ပြုစုပြီးနောက် ဖန်းဟန်သည် စာကြည့်ခန်းဆီသို့ တစ်ယောက် တည်း ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ရှေးဟောင်းကမ္ဘာတွင်မူ နန်ယန်ကို ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဂုဏ်သတင်းကို လည်း ရရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ နန်ကုန်းယွင်ရှူနှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ကိစ္စရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲ ပေးနေသဖြင့် အခြေအနေများမှာ ယာယီအားဖြင့် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပေသည်။

သူ၏ တဟုန်ထိုး တက်လာသော စွမ်းအင်များနှင့် အသစ်ပွင့်လာသော အခွင့်အရေးများကို အသုံးပြုရန် နေရာ တစ်ခု အရေးတကြီး လိုအပ်နေခဲ့လေသည်။

*ခေတ်သစ်ကမ္ဘာဆီ ပြန်သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပဲ...*

သူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိလေ၏။ သူသည် ရိက္ခာများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်နှင့် ခေတ်သစ်စက်မှု လုပ်ငန်းများကို ဂရုစိုက်ရန်အတွက် ပြန်သွားရန် လိုအပ်နေခဲ့ပေသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ဖန်းဟန်က သူသည် နတ်ဆေးများကို ဖော်စပ်ရာတွင် စွမ်းအင် များစွာ အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် ပိုမိုနက်နဲသော အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်များကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရန်အတွက် ရက်အနည်းငယ်ခန့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်လေသည်။

ပိုင်ကျီရိုနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများမှာ သဘာဝကျစွာပင် သူ့ကို သံသယအလျဉ်းမရှိ ယုံကြည်ခဲ့ကြလေ၏။ သူတို့ သည် သူနှင့် ခွဲခွာရမည်ကို အလွန်ပင် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံးက နာခံစွာဖြင့် သူ၏ ကျန်းမာရေး ကို ဂရုစိုက်ရန် မှာကြားရင်း အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြလေသည်။

မထွက်ခွာမီ ဖန်းဟန်သည် တိကျသေချာသော ပြင်ဆင်မှုများကို အစီအရီ ပြုလုပ်ခဲ့လေ၏။

သူသည် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ပင်နီဆလင် ပုလင်းအနည်းငယ်ကို နမူနာအဖြစ် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှ ယူဆောင် လာခဲ့သော အထူးပြုလုပ်ထားသည့် အပူချိန်နိမ့် ထိန်းသိမ်းရေးသေတ္တာထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းလိုက် လေသည်။

ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ အရည်များကို ကြည့်ရင်း ဖန်းဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးယောင်သမ်း သွားခဲ့လေ၏။

ဤအရာများက ရှေးဟောင်းကမ္ဘာတွင် သေဆုံးသူများကိုပင် အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်သော နတ်ဆေးတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာတွင်မူ... မမျှော်လင့်ထားသော အံ့အားသင့်မှုများကို ယူဆောင်လာပေးနိုင် ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူသည် ယခင်စစ်ပွဲအတွင်းက သိမ်းဆည်းရမိခဲ့ပြီး လီမိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစုတို့ထံမှ သိမ်းယူထား သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၊ ပန်းချီကားများ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ၊ ကျောက်စိမ်းရတနာများနှင့် အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အမျိုးအစားခွဲခြား ထုပ်ပိုးကာ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားရန် မာပေါ်ကော့နှင့် နျူအာတို့ကို ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

ဤအရာအားလုံးက ခေတ်သစ်ကမ္ဘာတွင် ငွေကြေးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများပင် ဖြစ်ချေ ၏။ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခြင်းက အမြတ်အစွန်းများကို အများဆုံးရရှိရန်အတွက် သော့ချက်ပင် ဖြစ်လေ သည်။

ပြင်ဆင်မှုများအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုနေ့ ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ဖန်းဟန်သည် ဇနီးမယားများ၏ မခွဲခွာ လိုသော အကြည့်များကြားမှ သူ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် စနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေ၏။

*ခေတ်သစ်ကမ္ဘာဆီကို ပြန်သွားမယ်...*

သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဆွဲနုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရင်းနှီးနေသော မူးဝေမှုတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းများမှာ စတင် လိမ်ကောက်ပြီး မှုန်ဝါးသွားခဲ့လေသည်။

မြင်ကွင်းများ ပြန်လည်ရှင်းလင်းသွားသောအခါ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ရှေးဟောင်းပုံစံ အခန်းမဟုတ်တော့ ဘဲ ရင်းနှီးနေသော အဆင့်မြင့်နည်းပညာသုံး ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ အရှည်ရှိသော ပြတင်းပေါက်ကြီး နှင့် ထိုပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ လင်းထိန်နေသော မြို့ပြ၏ ညမြင်ကွင်းပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

သူသည် သူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စွန့်ခွာထားခဲ့သော ခေတ်သစ်ကမ္ဘာရှိ သူ၏ ဗီလာအိမ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ သွားခဲ့လေပြီဖြစ်၏။