အခန်း ၁၁၅၃
Vol. 109 Ch. 1153
အခန်း ၁၁၅၃ နဂါး
"သူ ဒီတစ်ခါကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်ပေါ့" ပထမ တမန်တော်က ပြောသည်။ "သတ္တမမြောက် မိုးကြိုးက ခုနစ်ဆလောက် ပိုပြင်းထန်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလောက်ဆိုရင် ဒီနေရာရဲ့ အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကိုတောင် ပျက်စီးသွားစေနိုင်တယ်"
"သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ စမ်းသပ်ခြင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေရတာလဲ။ သူ လက်နက်သုံးနေရင်တောင် ဒီလောက်တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး" ဒုတိယ တမန်တော်က မိုးကြိုးတန်း တစ်တန်း ကောင်းကင်ဘုံဆီမှ ကျဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
မိုးကြိုးတန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော သုံးခွချွန် လက်နက်ကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။ လုံချန်းသည်လည်း ရှိရှိသမျှ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်တစ်လက်ဖြင့် အသင့်ပြင်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။
အချိန်မဆိုင်းဘဲ လုံချန်းသည် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
မိုးကြိုးတန်းနှင့် ဓားတို့ ထိတွေ့မိချိန်တွင် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အနိုင်ရရန် ရုန်းကန်နေကြသော်လည်း အချိန်ဓားက ထူးဆန်းသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေသည်။ မိုးကြိုး၏ စွမ်းအင်တစ်စက်မျှပင် ဓားအား ကျော်မသွားနိုင်ဘဲ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။
စင်စစ် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများ လျော့ကျသွားပုံသာ ပေါ်လာသည်။ အချိန်ဓားသည် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုမိုးကြိုး၏ ဧရာမ စွမ်းအင်ကန်ကြီးကို သူ စုပ်ယူနေခြင်းဖြစ်သည်။
စုပ်ယူလိုက်သော စွမ်းအင်အချို့အား အချိန်ဓားက သုံးစွဲလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသည်များကိုမူ လုံချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။
လုံချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စွမ်းအင်များ အလုံးအရင်းဖြင့် စီးဝင်လာချိန်တွင် သူ့ပါးစပ်မှာ အနည်းငယ် ဟသွားသည်။
"အား..."
ခံနိုင်ရည်မရှိသော နာကျင်မှုကြောင့် လုံချန်း၏ ပါးစပ်မှ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျက်စီးသွားတော့မလို ခံစားနေရသော်လည်း သူ လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ သူ ဆက်လက် ကြိုးစားရန် လိုသည်။ သတိမေ့မသွားအောင် သူ ထိန်းထားရမည်။
သူသာ ဆက်လက် ကြိုးစားနိုင်ပါက ပိုမိုကောင်းမွန်သော အနာဂတ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
သူ့အနာဂတ်နှင့် ထျန်းရှန်အား ရင်ဆိုင်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအားကို တွေးတောရင်း စိတ်ဆန္ဒအား ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ထားလိုက်သည်။ သူ့့ကျင့်စဉ် အဆင့်မှာမူ ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။
မြေပြင်သူတော်စင် အဆင့် ပထမအဆင့်... မြေပြင်သူတော်စင် ဒုတိယအဆင့်... မြေပြင်သူတော်စင် တတိယအဆင့်။
မကြာမီမှာပင် မိုးကြိုးတန်း တစ်တန်းလုံးကို လုံချန်း စုပ်ယူပြီးသွားသည်။ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးတန်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လုံချန်းသည် အသက်ရှူရ ခက်ခဲစွာဖြင့် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ သူ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အဆင့်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် အခုဆိုလျှင် မြေပြင် သူတော်စင် အဆင့်၏ နောက်တွင် ရှိသော ကောင်းကင် သူတော်စင် အဆင့်၏ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆင့် ၁၁ ဆင့်အထိ တိုးတက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် ခဏတာ အနားယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို အနားပေးမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။
ပိုမို ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးတန်း တစ်တန်းသည် ကောင်းကင်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီး လုံချန်းကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေရန် ကျရောက်လာသည်။
ထိုမိုးကြိုးတန်းမှာ ပထမ တစ်တန်းထက် သုံးဆမျှ ပိုကြီးမားပြီး သုံးကီလိုမီတာခန့် ရှည်လျားသည်။
လုံချန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး မတ်တပ် ရပ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေသော်လည်း အနားယူ၍ မရကြောင်း သူ သိသည်။ မိုးကြိုးများကို ဆက်လက် ရင်ဆိုင်မှသာ သူ အနားယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
...
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူ အသက်ရှင်နေတာလား" မိုးကြိုးတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသော တတိယ တမန်တော်က အော်ပြောလိုက်သည်။
"ငါလည်း မသိဘူး" ဒုတိယ တမန်တော်က ပြန်ဖြေသည်။
ပထမ တမန်တော်ကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ကြည့်နေသည်။
...
ဒုတိယ မိုးကြိုးတန်းမှာလည်း လုံချန်းထံသို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ လုံချန်းသည်လည်း အချိန်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
ဓားနှင့် မိုးကြိုးတို့ ထပ်မံ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပြန်သည်။ ဓားကပင် အနိုင်ရပြန်သည်။
တိုက်ပွဲတွင် လုံချန်းသည် စွမ်းအားတက်လာသလို ခံစားချက်မှာလည်း ပိုမို ဆိုးရွားလာသည်။ သူ စုပ်ယူလေလေ ပိုမိုနေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်လေလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ လက်မလျှော့နိုင်ကြောင်း သိသည်။ မိုးကြိုးတိုင်းမှာ သူ့အတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် လုံချန်းထံတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေသေးသည်။ မိုးကြိုးများကို စုပ်ယူလေလေ၊ မိုးကြိုးအကြောင်းကို ပိုမို နားလည်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးကို သူ ပိုမို နားလည်သဘောပေါက်လာသည်။
ကောင်းကင် သူတော်စင် ဒုတိယအဆင့်... တတိယအဆင့်... ဒသမအဆင့်...
လုံချန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်နေသည်။ အခြား ကျင့်ကြံသူများ ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားရမည့် အဆင့်ကို သူက မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ရရှိသွားသည်။ ဒုတိယ မိုးကြိုးတန်းကို စုပ်ယူပြီးရုံနှင့်ပင် သူ အများကြီး တိုးတက်သွားခဲ့သည်။
ဒုတိယ မိုးကြိုးတန်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လုံချန်းသည် ယခင်ကဲ့သို့ ထိုင်မနေတော့ပေ။ အနားယူစရာ အချိန်မရှိကြောင်း သူ သိသည်။ မြန်မြန် ပြီးလေလေ လွတ်လပ်လေလေ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားကို ကောင်းကင်ဘက်သို့ ထပ်မံ ညွှန်ပြပြီး စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ "ဒါပဲလား"
မိုးကြိုးတန်း နောက်တစ်တန်း ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤတစ်ခါတော့ ပိုရှည်ရုံမက ပိုထူထဲလာသည်။ မိုးကြိုးတန်းမှာ လုံချန်း ရပ်နေသော တောင်ကုန်းလောက်ပင် ထူထဲနေသည်။
"အို... ကောင်းကင်ဘုံကို ဆက်ပြီး မစိန်ခေါ်သင့်တော့ဘူးလို့ ထင်တယ်။ နင့်ရဲ့ အခြေအနေက မတည်ငြိမ်တော့ဘူး" ရွှင်းက သတိပေးလိုက်သည်။
"ဟား... အဲဒီလိုမှ မပျော်စရာကောင်းမှာပေါ့။ ငါ အားလုံးကို လိုချင်တယ်။ ငါ ရနိုင်သမျှ စွမ်းအားအကုန် လိုချင်တယ်။ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုပစ်မယ်" လုံချန်းက ကြွေးကြော်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးကို ရဲရင့်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ "အကုန်လုံး ပစ်လွှတ်လိုက်စမ်း။ မင်း လုပ်နိုင်တာ အကုန်လုပ်"
...
"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ နားမလည်တော့ဘူး။ တတိယ မိုးကြိုးတန်းက ပထမတစ်ခုထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆလောက် ပိုပြင်းထန်နေတယ်" တတိယ တမန်တော်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
အထက်ဘုံမှ လာသော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြပေ။ တောင်ကုန်းပေါ်တွင် လုံချန်း အော်ဟစ်နေသည်ကို သူတို့ မကြားနိုင်ကြပေ။
"ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို တကယ်ပဲ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းချင်နေတာ ဖြစ်မယ်" ဒုတိယ တမန်တော်က ပြောသည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ သေသွားရင် ငါတို့အတွက် ပိုကောင်းတာပဲ"
...
အင်မော်တယ် သူတော်စင် အဆင့် ပထမအဆင့်... ဒုတိယအဆင့်... ပဉ္စမအဆင့်... အင်မော်တယ် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
တတိယ မိုးကြိုးတန်းကိုပါ စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် လုံချန်း အင်မော်တယ် သူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
လုံချန်း၏ အသက်ရှူသံမှာ နှေးကွေးနေသော်လည်း မျက်လုံးများတွင်မူ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ အကုန်လုံးကို အဆုံးသတ်ချင်သည်။ လေးချက်သာ ကျန်တော့သည်။
"ငါ မင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြမယ်။ မင်း ငါ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး" လုံချန်းက သူ့စွမ်းအားများကို စုစည်းရင်း ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
သူသည် စွမ်းအားများ ထပ်မံ ရရှိစေရန် အသက်ကယ်ဆေး တစ်လုံးကိုလည်း မျိုချလိုက်သည်။
"ငါက မင်းကို အုပ်စိုးဖို့ ဖန်ဆင်းခံထားရတာ။ တခြားဘယ်သူမှ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ရသင့်ရထိုက်တာကို ငါ ရယူမယ်။ မင်းတောင် ငါ့ကို မတားဆီးနိုင်ဘူး" လုံချန်းက ကောင်းကင်ဘုံကို ဒေါသထွက်စေရန် ကြိုးစားရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ့တွင် မိုးကြိုး လေးချက်သာ ကျန်တော့ပြီး ၎င်းတို့မှာလည်း အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်စေချင်သည်။
ကောင်းကင်တွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် ထပ်မံ ပေါ်လာပြီး မိုးတိမ်များကြားမှ မိုးကြိုးနဂါး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အဲဒါ နဂါးလား" လုံချန်း ရေရွတ်လိုက်သည်။