အခန်း ၁၁၅၄

အခန်း ၁၁၅၄ နှစ်ထပ်ကွမ်း စမ်းသပ်ခြင်း

"နဂါးလား" လုံချန်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း အော်လိုက်သည်။ သူ အိပ်မက် မက်နေသည်ဟုပင် ခဏတာ ထင်မိသည်။ လျှပ်စီးတန်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော နဂါးတစ်ကောင် ကောင်းကင်ယံတွင် လှည့်လည်ပျံသန်းနေသည်။

​"အဲဒါ စီရင်ခြင်း နဂါးလား။ ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ အဲဒီ နဂါးက အင်မော်တယ် သူတော်စင် အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ ပေါ်လာတဲ့ စမ်းသပ်ခြင်းမှာပဲ ပါတာလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက အခုမှ မြေပြင်သူတော်စင် အဆင့် စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံယူနေတာ မဟုတ်လား" ဒုတိယ တမန်တော်က နဂါးကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။

​"အာ... လုံချန်း။ ငါတို့ အန္တရာယ်ရှိနေပြီ ထင်တယ်။ တကယ်တော့ နင့်ရဲ့ နည်းလမ်းက ဒီလောက်အထိ အဆင့်တက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အဲဒီနေရာမှာပဲ ပြဿနာက စတာပဲ" ရွှင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မြေပြင်သူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘုံ စမ်းသပ်ခြင်း တစ်ခု ရောက်လာသလိုမျိုး အင်မော်တယ် သူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါမှာလည်း တစ်ခု ထပ်လာ တတ်တာလေ။ နင်က အဆင့်တွေ အများကြီးကို ခုန်ကျော်သွားခဲ့တာမို့ ဒီအဆင့် နှစ်ဆင့်လုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်ရမယ့် အခြေအနေ ဖြစ်လာတာပဲ"

​"အာ... စမ်းသပ်ခြင်း နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်လို့ ပြောတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

​"တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နင် အခုလက်ရှိ စမ်းသပ်ခြင်းကို အဆုံးသတ်တဲ့အထိ နဂါးတွေက ကောင်းကင်မှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နင် အနားယူဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ နောက်ထပ် စမ်းသပ်ခြင်းက ချက်ချင်း ဆက်လာမှာမို့လို့" ရွှင်းက လေးနက်စွာ ဖြေသည်။

​"နဂါးတွေလို့ ပြောတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ငါက တစ်ကောင်တည်းပဲ မြင်ရတာပါ"

​"ဒီစမ်းသပ်ခြင်းမှာ မိုးကြိုးခုနစ်ချက် ရှိသလိုမျိုးပဲ။ နောက်တစ်ဆင့်မှာလည်း နင်က နဂါးသုံးကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ပထမဆုံး လျှပ်စီးနဂါးကို အောင်မြင်ပြီးမှ နောက်တစ်ကောင်က ထပ်ပေါ်လာမှာ" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။

​"ဟားဟား... ငါ ဝမ်းသာရမလား ဝမ်းနည်းရမလား မသိတော့ဘူး။ ဒီမိုးကြိုးတွေကိုတောင် မနည်း ထိန်းထားရလို့ သတိလစ်တော့မလို ဖြစ်နေတာကို အခု နဂါးတွေကိုပါ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်ပေါ့။ တကယ်တော့ ငါ ဝမ်းနည်းသင့်တာပဲ" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

​"ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ငါ ပီတိဖြစ်နေတယ်။ မိုးကြိုးခုနစ်ချက်ကိုပဲ စုပ်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတာကို အခု နဂါးတွေပါ ရောက်လာတာ။ ဒါက အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ့အတွက် စွမ်းအားတွေ ပိုရလာတော့မှာ"

​"ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ အဆင့်တွေ ပိုတက်ချင်သေးတယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားအကုန် ထုတ်ပေးလိုက်စမ်း။ အရာအားလုံးကို ငါ လိုချင်တယ်" လုံချန်းက ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျှပ်စီးနဂါးကလည်း လုံချန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ လုံချန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် မတူဘဲ နဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံက တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး လူတိုင်းအား ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။

​နဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် လုံချန်းကမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ဖြောင့်မတ်စွာ ရပ်တည်လျက် နဂါးကို ရင်ဆိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ စင်စစ် သူသည် နဂါးကို ရန်သူအဖြစ် မမြင်ဘဲ အစာတစ်ခုသဖွယ် မြင်နေသည်။

​စတုတ္ထမြောက် မိုးကြိုးတန်းက ကောင်းကင်မှာ ပေါ်လာပြန်သည်။ ယခင်ကထက် ပိုမကြီးသော်လည်း ပိုမို ထူထဲပြီး အရောင်မှာလည်း ပိုမို နက်မှိုင်းနေသည်။ မိုးကြိုးတန်းက လုံချန်းထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်။ လုံချန်းက ခြေနှစ်ဖက်ကို မြေပြင်တွင် ခိုင်မာစွာ ကုတ်တွယ်ထားလိုက်သည်။

​ဓားနှင့် မိုးကြိုး ထိတွေ့မိပြန်သည်။ အချိန်ဓားက မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို အငမ်းမရ စုပ်ယူနေသည်။

​"ဒါပဲလား။ ဒါလောက်နဲ့ ငါ့ကို ဖြိုချနိုင်မယ်လို့ ထင်ရင် မှားလိမ့်မယ်" လုံချန်းက နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ့အတွင်းစိတ် တစ်နေရာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု တိုးစေရန် သူ ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် လုံချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စွမ်းအားများ ပြည့်ဝလာသည်။ ယခင်ကထက် ပိုမို ခိုင်မာလာပြီဖြစ်သောကြောင့် မိုးကြိုးကို စုပ်ယူရသည်မှာ ယခင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုမို လွယ်ကူလာသလိုပင်။

​"ငါ ပိုသန်မာလာလေလေ မိုးကြိုးတွေကို စုပ်ယူရတာ ပိုလွယ်လေလေပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေက ပထမ စမ်းသပ်ခြင်းက လာတာပဲ။ ငါကတော့ ဒုတိယ စမ်းသပ်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် သန်မာနေပြီ" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း အသက်ကယ် ဆေးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

​သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစိတ်အပိုင်းတိုင်း ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားသလို ခံစားရဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကလောက် မပြင်းထန်တော့ပေ။ သူ ဆက်လက် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သေးသည်။

​သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဆက်လက် တိုးတက်လာပြီး အင်မော်တယ် သူတော်စင် အဆင့် ၁၀ အထိ ရောက်ရှိသွားကာမှ ရပ်တန့်သွားသည်။

​"မင်းရဲ့ လျှပ်စီးတွေက တကယ်ပဲ အားနည်းလာပြီပဲ။ လာခဲ့စမ်း၊ ဒါ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစ အဆုံးသတ်ပဲလား။ မင်းက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး" လုံချန်းက ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ နောက်ထပ် မိုးကြိုးတန်းတစ်တန်း ပေါ်လာချိန်တွင် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

​သူသည် မိုးကြိုးတန်းများကို ဆက်တိုက် ရင်ဆိုင်ရင်း ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် သတ္တမမြောက် မိုးကြိုးတန်းမှာလည်း လုံချန်း၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။