အခန်း ၄၃၂

အခန်း။ ၄၃၂

သို့သော်လည်း ရွှီရန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာမူ အလုပ်များလွန်း၍ မနိုင်မနင်းဖြစ်နေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အပြာရောင်ကြယ်သည် မိစ္ဆာအင်အားစုသုံးခုကို တိုက်ခိုက်နေရခြင်းပင်။ အစွမ်းထက်သူများ လုံလောက်မှုမရှိလျှင် အနိုင်ရရှိဖို့မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်သည် အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။

"နဂါးသွေးကြော လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို လျှပ်စီးတပ်ဖွဲ့ ဝင်ခွင့်မရတာ တကယ်ပဲ နှမြောစရာကောင်းတယ်..."

"မှန်ရုပ်ပုံတပ်ဖွဲ့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်နိုင်ပေမဲ့ ရွှီရန်ရဲ့ အံ့ဖွယ်တပ်ဖွဲ့နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ သူတို့က အများကြီး နောက်ကျကျန်ရစ်နေပါသေးတယ်"

"ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ တပ်ဖွဲ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေ၊ တိုက်ကွက်တွေနဲ့ လက်နက်တွေလိုမျိုး ပြင်ပအထောက်အကူပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"

ကောင်းကင်ဘုံလက်မှုပညာရှင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ လုံခြုံရေးနယ်မြေ အကာအကွယ်တွေကို တိုးချဲ့လိုက်တဲ့အတွက် အသုံးမပြုရသေးတဲ့ မြေလွတ်တွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။ လုံခြုံရေးနယ်မြေထဲမှာ ကြားနေမိစ္ဆာတွေကို မွေးမြူပြီး အသားအရင်းအမြစ်တွေ ဖန်တီးမယ်။ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်မယ်။ ပြီးရင် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကြွယ်ဝတဲ့ အပင်တွေကို ဆေးရည်အဖြစ် ထုတ်ယူပြီး ကျင့်ကြံရာမှာ အထောက်အကူပြုအောင် လုပ်ရမယ်..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ထူးချွန်သူတွေကို မွေးထုတ်ပြီး အခြေခံစနစ်ကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ရပါမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ထူးချွန်သူတွေတောင် မကြီးထွားနိုင်ဘူး။ ရွှီရန်လို လူမျိုးက ရှားပါးလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ရွှီရန်ကို ဗဟိုပြုပြီး သူရဲ့ ဝန်ကိုမျှဝေပေးနိုင်မယ့် အရည်အချင်းသစ်တွေကို ဆက်တိုက် မွေးထုတ်ပေးရပါမယ်"

"နောက်နှစ်ငါးဆယ်အတွင်းမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိတဲ့ ထူးချွန်သူတွေကို နောက်ထပ် အသုတ်တစ်ခု မွေးထုတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပြာရောင်ကြယ်က ရွှီရန်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ အခြားကမ္ဘာကို သေချာပေါက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်"

ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်၏ အစီအစဉ်မှာ အလွန်ပြည့်စုံပြီး ရေရှည်မျှော်မှန်းထားခြင်းပင်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ကျူးကျော်မှုများကို မည်သို့ခုခံမည်၊ မည်သို့ ဆက်လက်ရှင်သန်မည်ကိုသာ တွေးတောခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုထက်ပိုမို၍ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များကို တွေးတောနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှ ယုံကြည်မှုအားလုံးမှာ ရွှီရန်ထံမှပင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

အစည်းအဝေးမှာ အချက်ပေါင်းစုံကို ဆွေးနွေးရင်း သုံးနာရီကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးချိန်တွင် အကြမ်းဖျင်း အစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲခဲ့ကြပြီး သုတေသီများက ထပ်မံလေ့လာဆွေးနွေးကာ အဆိုပြုချက်များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ကြသည်။

...

အချိန်များမှာ နေနှင့်လတို့ ရွေ့လျားသကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သွေးမြစ်ကြီး၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန် ဂြိုဟ်သားစစ်မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်မှာ တစ်လပင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လုံခြုံရေးနယ်မြေအတွင်း ရွှီရန်သည် ကျယ်ဝန်းလှသော ရင်ပြင်၏ အလယ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏လက်များမှာ လေထဲတွင် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည်။

သူ၏ ပတ်လည်တွင် လူငယ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်ခန့်က စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ဝိုင်းရံထားကြသည်။

သူ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုများ မြန်ဆန်လာသည်နှင့်အမျှ လေထဲတွင် နက်နဲလှသော သင်္ကေတများ ပေါ်လာပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ ယှက်နွယ်နေကြကာ တစ်စုံတစ်ခု မဖြစ်နိုင်တော့မည့်အလား ပုံပေါ်နေသည်။

သင်္ကေတများ အမှန်တကယ် ရှုပ်ထွေးသွားတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင်

"ဟူး..."

ရွှီရန် အသက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသော ရှုပ်ထွေးနေသည့်အရာများသည် အလိုလိုပြောင်းလဲသွားကာ သင့်လျော်ရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရှုပ်ထွေးနေသောအရာသည် ပြီးပြည့်စုံသော တိုက်ကွက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီရန်မှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အရှင်သခင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော လူငယ်များအား မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကဲ... အားလုံးပဲ သေချာမြင်လိုက်ရရဲ့လား"

"ဆရာ ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါပြီ"

လူတစ်ထောင်က တစ်သံတည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှီရန်မှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နားလည်ပြီဆိုရင်တော့ အားလုံးပဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သွားပြီး လေ့ကျင့်ကြတော့"

ထိုစကားကြောင့် လူစည်ကားနေသော ရင်ပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရွှီရန်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထွက်ခွာသွားသူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထွက်ခွာသွားသူများကို ကြည့်ရင်း ရွှီရန်မှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခုဆိုရင် ငါ့ဆီမှာ အဆောင်တွေကို အကန့်အသတ်မရှိ ရတော့မယ်။ ချက်ချင်းချေမှုန်းခြင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ ကုန်သွားမှာကို နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ရွှီရန်၏ ပတ်လည်တွင် စုရုံးနေကြသော လူငယ်များမှာ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်က ဟွာရှားတစ်ခွင်မှ စုဆောင်းထားသည့် သင်္ကေတအရိုးစုပါရှိသော ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျင့်ကြံသူများကို အဆောင်များ အကန့်အသတ်မရှိ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန်ပင်။

ရွှီရန်၏ ချက်ချင်းချေမှုန်းခြင်းမှာ အဆောင်များ အမြောက်အမြား လိုအပ်သည်ကို သူကိုယ်တိုင် သိရှိသည်။

သို့သော်လည်း သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် အဆောင်များကို အချိန်တိုအတွင်း များစွာ ထွင်းထုနိုင်မည်မဟုတ်သဖြင့် ကျောင်းသားများကို သင်ကြားပေးရန် ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူခဲ့ခြင်းပင်။

ရွှီရန်၏ သင်ကြားမှုအကူအညီဖြင့် တစ်လအတွင်းမှာပင် ထိုထူးချွန်သူ တစ်ထောင်ကျော်မှာ အဆောင်များကို လွတ်လပ်စွာ ထွင်းထုနိုင်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာများပေါ်တွင် တိုက်ကွက်များကိုပါ ထွင်းထုနိုင်သည့်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အတွေးထဲတွင် ရှိနေစဉ် အပြာရောင် အရိပ်တစ်ခုက ရွှီရန်၏ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

ရွှီရန်သည် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး "ဘယ်လိုလဲ ရှောင်လန် ဒီနေရာက ပတ်ဝန်းကျင်က သင့်တော်ရဲ့လား"

ရှောင်လန်သည် နားထောင်ပြီး ပြုံးကာ ပြောသည်။

"ဒီနေရာက ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေက အရမ်းထူထပ်တယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကမ္ဘာ့သွေးကြောပန်းတွေ ရှင်သန်ဖို့အတွက် အတော်လေးသင့်တော်ပါတယ်"

ရွှီရန်တို့သည် ယခုအခါ တိုးချဲ့ထားသော လုံခြုံရေးနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတွင် နေထိုင်နေကြသည်။

ပြီးခဲ့သည့် တစ်လအတွင်းမှာပင် ဟွာရှား၏ ပါတီအသီးသီးက အခြေခံအဆောက်အအုံဆိုင်ရာ ဝါသနာရှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ဆယ်ဆတိုးချဲ့ထားသော လုံခြုံရေးနယ်မြေအတွင်းတွင် အဆောက်အအုံသစ်များကို အဆက်မပြတ် တည်ဆောက်နေကြသည်။

ဤနေရာမှာ ရွှီရန်ကို သင်ကြားမှုအတွက် ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်က သီးသန့် ခွဲဝေပေးထားခြင်းပင်။

သင်ကြားမှုအတွက်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤနေရာကို ရွှီရန်အတွက်သာ သတ်မှတ်ထားခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များလည်း အကြွယ်ဝဆုံးဖြစ်သည်။

ရှောင်လန် ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကမ္ဘာ့သွေးကြောပန်းအားလုံးကို ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

"အရင်က ကျွန်မနေခဲ့တဲ့ လုံခြုံရေးနယ်မြေနဲ့ဆို လုံးဝကို ကွာခြားသွားတာပဲ"

ရှောင်လန်က ပြောပြသည်။

ရှောင်လန်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို ရွှီရန် ယခုထိ မှတ်မိနေသေးသည်။

ထိုအချိန်က ရှောင်လန်မှာ လုံခြုံရေးနယ်မြေအတွင်းတွင်ပင် ညှိုးနွမ်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က လုံခြုံရေးနယ်မြေတွင် ယခုကဲ့သို့ အဆောက်အအုံများ၊ လူလုပ်ရေကန်များ၊ တောအုပ်များပင် မရှိခဲ့ဘဲ သစ်ပင်တစ်ပင်တောင် မတွေ့ရလောက်အောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ လုံခြုံရေးနယ်မြေအတွင်းတွင် ထိုအဆောက်အအုံများနှင့် နေရာများအားလုံး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"လုံခြုံရေးနယ်မြေကို ဒီလောက်စည်ကားတဲ့ နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာက မင်းရဲ့ ကမ္ဘာ့သွေးကြောပန်းတွေက ထုတ်လွှတ်တဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေကြောင့်လေ"

ရွှီရန်က ပြောသည်။

"ရှင်သာ ကမ္ဘာ့သွေးကြောပန်းတွေကို မနှိုးထခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားမှာပါ။ ဒီအရာအားလုံးကို ရှင်ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖန်တီးခဲ့တာပါ"

ရှောင်လန်က ရွှီရန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

ရွှီရန်က ပြုံးစစဖြင့် "ကဲပါ... အဲ့ဒီအကြောင်းတွေကို ထပ်မပြောကြပါနဲ့တော့။ အဝေးကြီး ရောက်သွားသလို ခံစားရလို့ပါ။ ငါ ကျောင်းသားတွေကို သင်ကြားပေးပြီးပြီဆိုတော့ ကမ္ဘာ့သွေးကြောပန်းတွေပေါ်မှာ တိုက်ကွက်တွေကို ဆက်ထွင်းကြရအောင်"

"ဟုတ်ကဲ့... သွားကြရအောင်"

ထို့နောက် ရွှီရန်နှင့် ရှောင်လန်တို့သည် လူလုပ်ရေကန်နှင့် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အပြာရောင် အကာအရံတစ်ခုဆီသို့ အတူတကွ လမ်းလျှောက်သွားကြသည်။