အခန်း ၄၄၀

အခန်း။ ၄၄၀

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် လူတိုင်း ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ရှောင်လန် ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားရာ မကြာမီပင် ကျောက်တံခါးကြီးတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤကျောက်တံခါးမှာ စိမ်းရင့်ရောင် အလင်းများ ဖြာထွက်နေပြီး မည်သည့်အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိနိုင်ပေ။

ကျားမလေးသည် တံခါးပေါ်တွင် လက်တင်ကာ အစွမ်းကုန် တွန်းလိုက်သော်လည်း တံခါးမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားပေ။

"မရဘူး၊ ဒီကျောက်တံခါးကိုတော့ အားနဲ့ တွန်းလို့ မရဘူး"

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ရှောင်လန်က ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

"ကျွန်မ ဖွင့်ပေးမယ်"

ချက်ချင်းပင် ရှောင်လန်၏ ကိုယ်မှ အပြာရောင် အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာ့သွေးကြောပန်း၏ အရှိန်အဝါများဖြင့် ကျောက်တံခါးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်တံခါးမှာ ပွင့်သွားတော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်လန်က "အရင်ဆုံး အတွင်းထဲ ဝင်ကြရအောင်၊ စက်ယန္တရား သတ္တဝါတွေက ဒီကျောက်တံခါးကို ဖြတ်ပြီး မဝင်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောသည်။

ထိုစကားနှင့်အတူ အားလုံး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ဝင်ပြီးသည်နှင့် တံခါးမှာ ပြန်ပိတ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် စိမ်းရင့်ရောင် အလင်းတန်းများမှာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ထိုးကျလာသည်။ ရှေ့တွင်ရှိသည့် အရာကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဂူ၏ အလယ်ဗဟို၌ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော စိမ်းရင့်ရောင် ကျောက်တုံးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှီရန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးကို ကြည့်ကာ "ဒါက ဘာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အနှစ်သာရပဲ"

ရှောင်လန်က ရှင်းပြသည်။

"အခုလေးတင် ဂူထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ အချက်အလက် အများကြီး ကျွန်မ စိတ်ထဲ ပေါ်လာတယ်။ ကျွန်မတို့ရှေ့က ဒီစိမ်းရင့်ရောင် ကျောက်တုံးက တကယ်တော့ နက်ရှိုင်းသော သံအနှစ်သာရပဲ။ အပြင်မှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ စိမ်းရင့်ရောင် တောင်တန်းတွေက ဒီ သံအနှစ်သာရ တောင်တန်းကြီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ။ သံအနှစ်သာရ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးက ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အနှစ်သာရကနေ ဆင်းသက်လာတာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီရန် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"သံအနှစ်သာရကနေပဲ နောက်ထပ် သံအနှစ်သာရတွေ ထပ်ထွက်လာနိုင်တာလား"

ရှောင်လန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သံအနှစ်သာရက သတ္တုတစ်မျိုးပေမဲ့ သံအနှစ်သာရ အနှစ်သာရကတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သတ္တုအားလုံးရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ။ သတ္တု ဂုဏ်သတ္တိ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက ဒီ သံအနှစ်သာရ အနှစ်သာရကနေ ဆင်းသက်လာတာ"

အားလုံးက ခေါင်းညိတ် နားလည်သွားကြသည်။

"ဒါဆိုရင် အပြင်က စက်ယန္တရား သတ္တဝါတွေ ပြန်မရှင်လာအောင် ဒီအနှစ်သာရကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲ"

ရွှီရန်က မေးသည်။

ယခု သူတို့အတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ စက်ယန္တရား သတ္တဝါများ၏ အနှောင့်အယှက်မှ လွတ်မြောက်ရန် ဖြစ်သည်။

"ရွှီရန်၊ မင်းပဲ လုပ်နိုင်တယ်"

ရှောင်လန်က ရွှီရန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"သံအနှစ်သာရ အနှစ်သာရက သတ္တုတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သလို နဂါးသွေးကြောကနေ မွေးဖွားလာတာ။ ရွှီရန် မင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း နဂါးသွေးကြောနဲ့ နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်နေသူမို့ ဒီတာဝန်က မင်းအတွက်တော့ လွယ်ကူပါတယ်။ ပြီးတော့ နောက်ထပ် အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်"

ရှောင်လန် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဘာလဲ"

အားလုံးက တစ်ပြိုင်တည်း မေးလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ရှောင်လန်က ဆက်ရှင်းပြသည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အနှစ်သာရကို ထိန်းချုပ်ပြီးတာနဲ့ အပြင်က စက်ယန္တရား သတ္တဝါတွေ ပြန်ရှင်တာကို တားဆီးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ၊ နဂါးသွေးကြောက သူတို့နဲ့ ချိတ်ဆက်သွားရင် သူတို့က နဂါးသွေးကြောရဲ့ အမိန့်ကို နာခံရတော့မှာ"

ယခုအခါ ရွှီရန် နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီအနှစ်သာရကို ထိန်းချုပ်ပြီးတာနဲ့ ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမှာပေါ့။ အောင်မြင်သွားရင်တော့ အဆုံးမဲ့ ပြန်ရှင်နိုင်တဲ့ စက်ယန္တရား သတ္တဝါတွေက အပြာရောင်ကြယ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ့် အစောင့်အရှောက်တွေ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ"

ရွှီရန်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ရှောင်လန်ကလည်း ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။

လက်ရှိ အပြာရောင်ကြယ်ပေါ်တွင် သူတို့မှလွဲ၍ နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားမျိုး မရှိသေးပေ။ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသော လျှပ်စီးအဖွဲ့ပင်လျှင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ နီးကပ်ရုံသာ ရှိသေးသည်။

အကယ်၍ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ စက်ယန္တရား သတ္တဝါများကို အပြာရောင်ကြယ်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ပါက အပြာရောင်ကြယ်အတွက် နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားစု အများအပြားကို ချက်ချင်းပင် ပိုင်ဆိုင်သွားမည်ပင်။

ထိုစွမ်းအားများမှာလည်း အားနည်းသူများ မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆိုရင် မြန်မြန် စတင်လိုက်ကြရအောင်"

ကျားမလေးမှာ စိတ်မရှည်တော့ပေ။ ရွှီရန်လည်း အပြာရောင်ကြယ်၏ နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး တိုးမြှင့်လိုသည်။

"ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ"

ရွှီရန်က မေးသည်။

"မင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အနှစ်သာရ အရှေ့ကို သွားလိုက်ရုံပဲ။ နဂါးသွေးကြောရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် သူက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို သူ့အလိုလို ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီရန်သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အနှစ်သာရ အရှေ့သို့ သွားလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သံအနှစ်သာရ ကျောက်တုံးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုက ခေါ်ဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စိမ်းရင့်ရောင် အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေကာ ဂူတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မကြာမီပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အနှစ်သာရမှာ ရွှီရန်၏ နဖူးဆီသို့ ပျံတက်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်ပေါင်းစပ်သွားသည်။

စိမ်းရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အနှစ်သာရမှာ ရွှီရန်နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရွှီရန်၏ စိတ်ထဲတွင် အချက်အလက်များစွာ စီးဝင်လာသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် တည်ရှိနေသော စက်ယန္တရား သတ္တဝါများအကြောင်းလည်း ပါဝင်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

ရွှီရန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျားမလေးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် "အစ်ကို ဘာကို နားလည်သွားတာလဲ" ဟု မေးသည်။

ရွှီရန်က ရှင်းပြသည်။

"အခုလေးတင် ပေါ်လာတဲ့ စက်ယန္တရား သတ္တဝါတွေ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက စည်းမျဉ်း မိစ္ဆာတွေဟာ စည်းမျဉ်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ မွေးဖွားလာတာ။ သူတို့က သံအနှစ်သာရတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပြီး သတ္တုရိုင်းတွေကို စားသုံးကြတယ်။ နှစ်ကာလကြာရှည်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်တဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ဖြစ်လာကြတာပဲ"

ကျားမလေးမှာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး "ဒါဆို မြို့ထဲက အဆောက်အအုံတွေထဲမှာ ရှိတဲ့ သံချောင်းတွေကလည်း သံအနှစ်သာရနဲ့ လုပ်ထားတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စက်ယန္တရား တိုင်နိုဆောတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပုံရိပ်များကို သူမ အမှတ်ရမိသည်။

ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"သံအနှစ်သာရသာ ဒီလောက် ကြာရှည်တဲ့ အချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ"

ကျူးယွီဟန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက သတ္တဝါတွေက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ သံအနှစ်သာရနဲ့တောင် လုပ်ထားနိုင်တာ"

ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်ကာ "တကယ်တော့ လူသားတွေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အမျိုးမျိုးပါပဲ။ အပြာရောင်ကြယ် တည်ရှိခဲ့တဲ့ အချိန်ကာလကိုက မသိနိုင်အောင် ရှည်လျားပြီး ယဉ်ကျေးမှုပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာ။ အပြာရောင်ကြယ် တစ်ခုလုံးက ဖော်ထုတ်ရဦးမယ့် ရတနာသိုက်ကြီးပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကျားမလေး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

"အစ်ကို အခု အပြာရောင်ကြယ်ပေါ်မှာ သံအနှစ်သာရ ဆိုတဲ့ သတ္တုမျိုး မရှိသေးဘူး မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ စည်းမျဉ်း မိစ္ဆာတွေက သံအနှစ်သာရနဲ့ လုပ်ထားတာဆိုရင် သူတို့ အပြာရောင်ကြယ်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ အဆုံးမဲ့ ပြန်ရှင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကြသည်။

ဒီကျားမလေးက... ဒီလောက်အထိ အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းမျိုးကို ဘယ်တုန်းကတည်းက စဉ်းစားတတ်သွားရတာလဲ...

"အင်း... မဆိုးဘူး မင်း တကယ်ပဲ ဦးနှောက် သုံးတတ်လာပြီပဲ"

ရွှီရန်က ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်သည်။