အခန်း ၄၅
Vol. 3 Ch. 45
အခန်း (၄၅)
အားရပါးရ ထိုးနှက်ဆုံးမပြီးနောက်မှ တုဇယ်ချန်းသည် အေးအေးဆေးဆေးပင် စာရင်းရှင်းရန် ပြင်လေတော့သည်။
"ပြောစမ်း... မင်းတို့ ဘာတွေ ကြံစည်ထားကြသလဲ”
နျဲ့ချီကျဲသည် မူလကပင် အရိုးမာလှသူ မဟုတ်သည့်ပြင် အားပါလှသော လက်သီးချက်များကြောင့် ချက်ချင်းပင် အလိုက်သိသွားတော့သည်။ "ဘာ... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး”
တုဇယ်ချန်းသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရှန်ယို့ယောင်၏ မျက်လုံးများကို ကာကွယ်ပေးထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ရှိ လျှပ်စစ်တုတ်ဖြင့် နျဲ့ချီကျဲ၏ ဆီးခုံနားတွင် ချိန်ရွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ငါ့ကို အရူးမှတ်နေတာလား။ ငါက အစွန့်ပစ်ခံ ဒုက္ခိတဆိုရင်တောင်... မင်းကိုတော့ ငါနဲ့အတူ ငရဲကို ဆွဲခေါ်သွားလို့ ရတာပဲ။ တုမိသားစုကိုပါ ဒီအရှုပ်ထဲ ဆွဲထည့်လိုက်ရင် ဘယ်သူက ပိုနစ်နာမလဲ... ငါ့ကို စွန့်ပစ်ချင်တဲ့သူတွေလည်း အရှက်ရကုန်မှာပေါ့” ပြောရင်းဆိုရင်း ခလုတ်ကို နှိပ်မည့်အဟန် ပြုလိုက်သည်။
နျဲ့ချီကျဲမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ခုန်ထမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
"ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အပျော်သဘော လုပ်တာပါ။ တုနျန်ယန်နဲ့ ဝေယင်းကျွင်းတို့က ပြောတယ်... ခင်ဗျားကို မကြာခင် နိုင်ငံခြား ပို့တော့မှာတဲ့။ မပို့ခင် အားရပါးရ ကစားလိုက်လို့ ရတယ်၊ ဟော်မိသားစုနဲ့ အဆက်အသွယ် ရမယ်ဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌ တုဟုန်ရိကလည်း သဘောတူမှာပါလို့ သူတို့ ပြောခဲ့တာပါ”
တုဇယ်ချန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟော်မိသားစုကို အားကိုးပြီး တော်တော် ရဲတင်းနေပါလား။ မင်း လုပ်နေတဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဟော်မိသားစုက သိရဲ့လား”
ဟော်မိသားစု အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နျဲ့ချီကျဲမှာ အတင့်ရဲလာပြန်သည်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးရင် ကျွန်တော် ကူညီမယ်။ တုမိသားစု လုပ်ငန်းတွေကို ပြန်ရအောင် ကူညီပေးမယ်လေ”
တုဇယ်ချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို ကူညီမယ်တဲ့လား။ မင်းတို့ မိသားစုက ငါ့အဘိုးရဲ့ ထန်မိသားစုလောက်တောင် အဆင့်မရှိတာ။ ငါ့ကို ကူညီဖို့ထက် မင်းကိုယ်မင်း အရင် ကူညီလိုက်ပါဦး”
"ကျွန်တော့်မှာ ဟော်မိသားစု ရှိတယ် ဟော်မိသားစုရဲ့ အာဏာက ခင်ဗျားတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုကြီးမားတယ်ဗျ" နျဲ့ချီကျဲက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဟော်မိသားစုက မင်းစကားကို နားထောင်မယ်တဲ့လား။ ဝေယင်းကျွင်းလို အရူးမှတ်နေလို့လား”
"နားထောင်မှာပေါ့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက ဟော်မိသားစုအတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်အဖေ မျက်နှာကို သူတို့ ထောက်ထားမှာပါ"
နျဲ့ချီကျဲသည် အလောတကြီးပင် အရာရာကို ဖွင့်ဟနေတော့သည်။ တုဇယ်ချန်း၏ အိတ်ထဲရှိ အသံဖမ်းစက်လေးမှာမူ အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။
"ဒါဆို အရင်က ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးတွေ၊ ယောကျ်ားလေးတွေ ကိစ္စကိုလည်း ဟော်မိသားစုကပဲ လိုက်ရှင်းပေးတာပေါ့"
"အဲဒါတွေက သူတို့ဘာသာ သဘောတူလို့..."
တုဇယ်ချန်းက လျှပ်စစ်တုတ်ဖြင့် တို့မလို ထပ်မံ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "ဝမ်ရွှီက မင်းကို သဘောတူလို့ ဓားနဲ့ ထိုးခံရတာလား။ မိန်နာကရော သဘောတူလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာလား”
"ဇယ်ချန်း... ဒါကို ကြည့်ဦး” ရှန်ယို့ယောင်သည် အခန်းအတွင်း လိုက်လံ ရှာဖွေနေရင်း အိမ်သုံး ဗီဒီယို ကင်မရာ တစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တုဇယ်ချန်းက ဗီဒီယိုဖိုင် တစ်ခုကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းများကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်တော့သည်။ "ယို့ယောင်... တခြားဟာတွေ ရှိသေးလား ရှာကြည့်ဦး”
သူမ ထွက်သွားမှ တုဇယ်ချန်းက ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ နျဲ့ချီကျဲတို့ အနိုင်ကျင့်ခဲ့သော သားကောင်များ၏ ဗီဒီယိုများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအထဲတွင် လင်မယား နှစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ထားသည့် ဖိုင်ပင် ပါဝင်နေ၏။
တုဇယ်ချန်းသည် ရွံရှာလွန်းသဖြင့် အကြည့်လွှဲလိုက်ရသည်။ "ဒါလား... မင်းပြောတဲ့ သဘောတူညီမှု ဆိုတာ”
ယခုအခါ အခြား သက်သေများ မလိုတော့ပေ။ တုဇယ်ချန်းသည် နျဲ့ချီကျဲကို ကြည့်ရသည်မှာပင် စက်ဆုပ်လှပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်မှ ရေခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သောအခါ နျဲ့ချီကျဲက ထိတ်လန့်သွားသည်။
"မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ”
"ဒါက လူကို စိတ်ချမ်းသာစေတဲ့ အရာဆို။ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ စမ်းကြည့်လိုက်တော့” တုဇယ်ချန်းသည် နျဲ့ချီကျဲ၏ ပါးစပ်ကို အတင်း ဖြဲကာ ဆေးရည်များကို တိုက်ချလိုက်လေသည်။
ရှန်ယို့ယောင်သည်လည်း ကျန်သည့် ရေခွက်ကို ယူကာ ဝေယင်းကျွင်းထံ လျှောက်သွားသည်။ ဝေယင်းကျွင်းမှာ ဆက်လက်၍ မေ့ချင်ယောင် ဆောင်မနေနိုင်တော့ဘဲ ငိုယို တောင်းပန်တော့သည်။
"မလုပ်ပါနဲ့... ငါ တကယ် မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး။ နေဦး... မင်း ခြေထောက်က မသန်တာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ မင်းအဖေ သိသွားရင် မင်းကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အတွင်းရေးမှူးယန်ကလည်း မင်းကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်"
"သူတို့က အစကတည်းက ဒုက္ခပေးနေတာပဲလေ” ရှန်ယို့ယောင်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုရင်း ဝေယင်းကျွင်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဆေးရည်များ အတင်း တိုက်ချလိုက်တော့သည်။
သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကြောက်လန့်တကြား ပုန်းကွယ်နေသော ကျောက်ရှောင်တန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ အခြေအနေကို သိရှိသွားသဖြင့်လား၊ သို့မဟုတ် ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်သဖြင့်လား မသိ၊ ရှန်ယို့ယောင် ဆေးတိုက်သည်ကို လုံးဝ မရုန်းကန်ဘဲ ငြိမ်ခံနေရှာသည်။
စားပွဲပေါ်တွင် ရေခွက်တစ်ခွက် ကျန်နေသေးသည်။ တုဇယ်ချန်းက တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အခန်းတံခါး ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
ရှန်ယို့ယောင်က တံခါးမှန်ပေါက်မှ ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ ရှာဖွေနေသော လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တုနျန်ယန်သည် နျဲ့ချီကျဲ ဘာကြောင့် တံခါးပိတ်ထားသနည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။ သူသည် တုဇယ်ချန်း ပျက်စီးသွားမည့် အချိန်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်သဖြင့် လာကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် တံခါး ပွင့်သွားချိန်တွင် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသော အိပ်မက်ဆိုးများပင် ဖြစ်တော့သည်။
ရှန်ယို့ယောင်သည် ဆေးရှိန်တက်နေသော လူလေးယောက်ကို ခုတင်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ တုဇယ်ချန်းက သက်သေများ ဖျက်ဆီးမခံရစေရန် မူလ ကင်မရာကို သိမ်းယူလိုက်ပြီး နျဲ့ချီကျဲ၏ ဖုန်းဖြင့် ဗီဒီယို ရိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် သူသည် ပိုမို ကောင်းမွန်သော အကြံတစ်ခု ရရှိသွားသည်။ သူသည် ကျောက်ရှောင်တန်၏ Livestream အကောင့်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းကို ကင်မရာ ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။ တုနျန်ယန်က အနုပညာရှင် မဟုတ်သဖြင့် အကောင့် မရှိသောကြောင့် ကျောက်ရှောင်တန်၏ အကောင့်ကို သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အရာရာ ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ခုတင်ပေါ်မှ လူများမှာ ဆေးရှိန်ကြောင့် ထိန်းမရ သိမ်းမရ ဖြစ်နေကြပြီ။ တုနျန်ယန်၏ နာကျည်းမှု ပြည့်နှက်နေသော အော်ဟစ်သံများကို လျစ်လျူရှုကာ တုဇယ်ချန်းနှင့် ရှန်ယို့ယောင်တို့သည် အခန်းထဲမှ အမြန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
လှေကားထိပ်တွင် မော့ယွဲ့နှင့် ဒါရိုက်တာ ကျီမင်ချန်တို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မော့ယွဲ့၏ လက်ထဲတွင် ဝိုင်ပုလင်း တစ်လုံး ပါလာသေးသည်။ တုဇယ်ချန်း၏ ဝှီးချဲကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်သာ သူမ ရိုက်မပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကြည့်ရတာ... မင်းကို ငါ အကောင်းစား ထမင်းတစ်နပ် ပြန်ကျွေးရတော့မယ် ထင်တယ်" တုဇယ်ချန်းက မော့ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
မော့ယွဲ့က သူ နောက်ပြောင်နေသည်ကို သိသဖြင့် မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူးအေ"
ဒါရိုက်တာ ကျီမင်ချန်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ "ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဟိုလူတွေကော"
"ကျွန်တော်ကတော့ သူတို့နဲ့ အဆင့်မတူလို့ အတူတူ မကစားနိုင်ဘူးဗျာ။ အမြန် ထွက်ကြရအောင်။ ခဏနေရင် ရဲတွေ ရောက်လာတော့မှာ။ သူတို့က တရားမဝင် ဆေးဝါးတွေပါ သုံးနေကြတာ"
ထိုစကားကြောင့် မော့ယွဲ့နှင့် ဒါရိုက်တာတို့ ထိတ်လန့်သွားပြီး အောက်ထပ်သို့ အမြန် ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။ အောက်ထပ်တွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော သရုပ်ဆောင်များလည်း တုဇယ်ချန်းတို့ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်အေးသွားကြသည်။
သို့သော် လူမိုက်အချို့က တားဆီးရန် ပြင်ကြသည်။
"သခင်လေးနျဲ့ ဘယ်မှာလဲ”
"အပေါ်မှာ ကစားနေတယ်လေ... သွားကြည့်ချင်လား” တုဇယ်ချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
ဒါရိုက်တာ ကျီမင်ချန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ မနက်ဖြန် ရိုက်ကူးရေး ရှိလို့ ပြန်ကြတော့မယ်”
ရိုက်ကူးရေး အဖွဲ့သားများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အချက်ပေးကာ အဝတ်အစားများ အမြန်လဲ၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်ကြသည်။ ဗီလာမှ ဝန်ထမ်းအများစုမှာ သာမန် ဝန်ထမ်းများသာ ဖြစ်သော်လည်း လူမိုက်အချို့က တုဇယ်ချန်းတို့ကို မလွှတ်ချင်ဘဲ တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသည်။
သို့သော် ရှန်ယို့ယောင်၏ လက်ချက်ကြောင့် ထိုလူမိုက်များမှာ အနားပင် မကပ်နိုင်ကြပေ။
ဇာတ်လိုက်မင်းသားက ရှန်ယို့ယောင်၏ တိုက်ခိုက်ပုံကို ကြည့်ပြီး ချီးကျူးသည့်အနေဖြင့် လေချွန်လိုက်စဉ် တုဇယ်ချန်းက မျက်စောင်းထိုး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တုဇယ်ချန်းသည် ဝှီးချဲ လက်ရန်းထဲမှ သံတုတ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ လမ်းပိတ်နေသူကို အားပါပါ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
အားလုံးသည် ပျာယာခတ်လျက် ဗီလာအတွင်းမှ ထွက်လာကြပြီး အဓိက သရုပ်ဆောင်များ၏ ကားများပေါ်သို့ စုပြုံတက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
တုဇယ်ချန်းနှင့် ရှန်ယို့ယောင်တို့သည် ဒါရိုက်တာ၏ ကားပေါ်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
"ရှင့် ဝှီးချဲထဲမှာ ဘာတွေ ရှိသေးတာလဲ” ရှန်ယို့ယောင်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။
တုဇယ်ချန်းက အံဆွဲလေးများကို ဆွဲဖွင့်ပြလိုက်သည်။ "လျှပ်စစ်တုတ်၊ ဓားပြားလေးတွေ၊ ငရုတ်ကောင်းစပရေး၊ အချက်ပေးခလုတ်..."
ရှန်ယို့ယောင် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါတွေ အကုန် ဘယ်တုန်းက ပြင်ထားတာလဲ”
"နျဲ့ချီကျဲရဲ့ မွေးနေ့ပွဲက ပြန်လာကတည်းကလေ” တုဇယ်ချန်းက ဆိုသည်။ "အဲဒီလူက မင်းအပေါ် ရိုင်းစိုင်းခဲ့တာကို ငါ မကျေနပ်ဘူးလေ။ လူတိုင်းက ဉာဏ်ရှိကြတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် လက်ပါလာတဲ့ အခါကျရင် ငါ မင်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်ချင်ဘူးလေ”
ဒါရိုက်တာ ကျီမင်ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "တုသခင်လေးက တကယ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်တတ်တာပဲ။ ဒါနဲ့... ဒီကိစ္စက ရိုက်ကူးရေးကို ထိခိုက်မလား”
"ထိခိုက်မှာပေါ့” တုဇယ်ချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒုတိယမင်းသမီးနေရာက လူကိုတော့ လဲရတော့မယ် ထင်တယ်ဗျာ”
ကျီမင်ချန်သည် ကျောက်ရှောင်တန်၏ အပြုအမူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ သူမ ပါဝင်ပတ်သက်နေပါက ဇာတ်လမ်းတွဲအတွက် မကောင်းနိုင်မှန်း သိရှိသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။
ရိုက်ကူးရေး အဖွဲ့သားများမှာမူ ဘာတွေ အတိအကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိကြဘဲ မော့ယွဲ့ ပြောသမျှကိုသာ နားထောင်ကာ ထိတ်လန့်နေကြသည်။ ညပိုင်းရောက်မှသာ သတင်းမီဒီယာများတွင် ပါတီပွဲမှ ရွံရှာဖွယ်ရာ သတင်းများ တက်လာသောအခါမှ အားလုံးက ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။
…