အခန်း ၄၆

အခန်း (၄၆)

【ပင်လယ်ပြာဗီလာတွင် လူကုံထံသားများ စုပေါင်း ပျော်ပါးပြီး မေ့ဆေးနှင့် စိတ်ကြွဆေးများ အသုံးပြုမှု ဖြစ်ပွား】

【ပင်လယ်ပြာဗီလာ အရှုပ်တော်ပုံမှတစ်ဆင့် မုဒိမ်းမှုကြီး ပေါ်ပေါက်လာခြင်း လူကုံထံသားများသည် ဥပဒေကို လျစ်လျူရှုထားကြလေသလား】

【သရုပ်ဆောင် ကျောက်ရှောင်တန်သည် ပျော်ပါးနေသည့် မြင်ကွင်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခဲ့ရာ ဖမ်းဆီးစစ်ဆေးခံနေရ】

【ပင်လယ်ပြာဗီလာမှ ရွံရှာဖွယ် မြင်ကွင်းများ ပျံ့နှံ့လာခြင်း၊ လူကုံထံသားများနှင့် အနုပညာရှင်များစွာ ပါဝင်ပတ်သက်နေ】

...

ပါတီပွဲတွင် ရှိနေသူ အားလုံးနီးပါး ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ရိုက်ကူးရေး အဖွဲ့သားများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ အကယ်၍သာ ထိုနေရာတွင် ဘာမှမသိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါက သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းတွဲမှာလည်း အပြီးတိုင် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအဖြစ်အပျက်ကြောင့် အားလုံးမှာ ဘေးဒုက္ခကို အတူတူ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြရသဖြင့် သံယောဇဉ်များ ပိုမို ခိုင်မြဲလာကာ ဆက်ဆံရေးများလည်း ပိုမို ချောမွေ့လာခဲ့သည်။

ထိုသို့သော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းကြောင့် တုဇယ်ချန်းသည် ချက်ချင်း ပြန်မသွားသေးဘဲ နေခဲ့သည်။ သူသည် ဟန်ကျန့်စစ် ထံသို့ ဖုန်းဆက်ကာ နျဲ့ချီကျဲ၏ အသံဖိုင်ကို ပေးပို့လိုက်ပြီး ဗီဒီယို ကင်မရာကိုလည်း ရိုက်ကူးရေး နေရာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် လူလွှတ်၍ ပေးပို့လိုက်လေသည်။

တုဇယ်ချန်း ဖုန်းချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ယို့ယောင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။ "နျဲ့ချီကျဲ ထောင်ကျမှာလား”

သူမ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ညှိုးငယ်နေသည်ကို တုဇယ်ချန်း သတိပြုမိလိုက်ပြီး ပြန်လည် မေးမြန်းသည်။ "အင်း... ကိစ္စက ဒီလောက်ထိ ကြီးကျယ်သွားပြီဆိုတော့ ဟော်မိသားစုက တောင် ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ နေလို့ မကောင်းဘူးလား”

ရှန်ယို့ယောင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သော်လည်း ထိုညတွင်မူ သူမသည် အိပ်မက်ဆိုးများ မက်လေတော့သည်။ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် သူမ၏ ရုန်းကန်နေမှုကို တုဇယ်ချန်း သတိထားမိလိုက်သည်။ သူမသည် မျက်မှောင်များကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်ထားပြီး လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက် လေထဲတွင် အသာအယာ ဝေ့ယမ်းနေရှာသည်။

တုဇယ်ချန်းက သူမကို နှိုးလိုက်သည်။ "ယို့ယောင် ယို့ယောင်"

ရှန်ယို့ယောင်သည် ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးပွင့်လာပြီး မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ တုဇယ်ချန်း ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရမှသာ သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချနိုင်တော့သည်။

တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများကို အသာအယာ သုတ်ပေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာတွေ အိပ်မက်မက်လို့လဲ”

ရှန်ယို့ယောင်သည် မိမိကိုယ်တိုင်ပင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်နေရသနည်းဟု နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး တုဇယ်ချန်း၏ အနားသို့ မသိမသာ တိုးကပ်သွားရင်း ဆိုသည်။ "နေ့လယ်က ဖြစ်ရပ်တွေပါပဲ”

တုဇယ်ချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဗီဒီယိုတွေကို မြင်ခဲ့တာလား”

ထိုကိစ္စများကို ရှန်ယို့ယောင် ပြန်မတွေးချင်ပေ။ သူမသည် ထိုသို့သော ကိစ္စရပ်များကို ကြားသာ ကြားဖူးခဲ့ပြီး ယခုကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းမှာ များစွာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ လူ့လောကတွင် ဤမျှ ယုတ်မာသော မိစ္ဆာများ ရှိနေနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ သူမက ဆိုသည်။

"မြင်ခဲ့တယ်"

တုဇယ်ချန်းထံ ကင်မရာ မပေးမီတွင် ထိုအထဲ၌ သက်သေများ ပါမပါ သူမ ဖွင့်ကြည့်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်သူများက သူမနှင့် တုဇယ်ချန်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ စိတ်အစဉ်တွင် များစွာ ထိတ်လန့်နေမိသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်မက်ထဲတွင်မူ သူတို့သည် လက်တွေ့ဘဝကဲ့သို့ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ အနှောင်အဖွဲ့ခံခဲ့ရသည်ဟု မြင်မက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တုဇယ်ချန်းသည် သူမ၏ တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံစားမိလိုက်ချိန်တွင် သူမသည် မည်မျှပင် သန်မာပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ နျဲ့ချီကျဲတို့ ပြုမူခဲ့သမျှမှာ ရွံရှာဖွယ်ရာများသာ ဖြစ်သဖြင့် အချစ်ကိုပင် မကြုံတွေ့ဖူးသေးသော သူမအတွက် များစွာ စိတ်ဒဏ်ရာ ရစေသည်မှာ အမှန်ပင်။

တုဇယ်ချန်းက သူမအား ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး နောင်တတကြီး ဆိုလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်”

သူမအား အစွမ်းကုန် ကာကွယ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း မိမိ၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ဤကဲ့သို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ ယူဆမိသည်။ ရှန်ယို့ယောင်သည် သူ၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ တို့ထိလိုက်သည်။ မီးပျက်သည့် ညကတည်းကပင် ဤကဲ့သို့သော အထိအတွေ့များသည် သူမအား လုံခြုံမှု ပေးနိုင်ကြောင်း သူမ သိရှိခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူမသည် ရှက်ရွံ့နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် တိုးတိုးလေးသာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့ တောင်းပန်နေရတာလဲ”

တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ အပြုအမူလေးကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ၊ သူမအား ရင်ခွင်ထဲသို့ ပိုမို ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ချော့မြှူလိုက်သည်။ "အိပ်တော့နော်၊ နောက်တစ်ခါ အိပ်မက်ဆိုးမက်ရင် ကိုယ် နှိုးပေးမယ်”

ရှန်ယို့ယောင်သည် စိတ်အေးချမ်းစွာဖြင့် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုညတွင် အိပ်မက်ဆိုးများ ထပ်မံ မမြင်မက်တော့ပေ။

သို့သော် ထိုညတွင် လူအများအပြားမှာမူ အိပ်စက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။ နျဲ့ချီကျဲ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းသည် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဂယက်ကြီးမားလှသဖြင့် နျဲ့မိသားစုပင်လျှင် သူ့အား တွေ့ဆုံခွင့် မရရှိဘဲ အတိအကျ မည်သည့် ပြဿနာ ရှာခဲ့သည်ကိုပင် မသိရှိကြပေ။ နျဲ့ဖခင်သည် ဟော်မိသားစုထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက် အကူအညီတောင်းသော်လည်း ဟော်အဘိုးကြီးက သူ့အား နှင်ထုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှောင်တန်သည် နာမည်ကျော် မဟုတ်သော်လည်း သူမမှာ အနုပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သူမ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခဲ့သော ရွံရှာဖွယ် ဗီဒီယိုထဲမှ လူများ၏ အထောက်အထားများမှာ မကြာမီမှာပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး လူထု၏ ကန့်ကွက်မှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသဖြင့် ဟော်မိသားစုမှာလည်း ထိုကိစ္စနှင့် အမြန်ဆုံး ကင်းရှင်းအောင် လုပ်ရတော့သည်။

ဟော်အဘိုးကြီးသည် အသံဖိုင်ကို နျဲ့ဖခင်ထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ နျဲ့မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်ဖို့ ငါတို့ အဆင့်မမီပါဘူး”

အသံဖိုင်ထဲတွင် နျဲ့ချီကျဲ ပြောဆိုခဲ့သမျှမှာ ထိတ်လန့်နေစဉ်အတွင်း မဆင်မခြင် ပြောဆိုမိခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ နျဲ့မိသားစုတွင် ဤကဲ့သို့သော စိတ်ကူးမျိုး ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ နျဲ့ချီကျဲသည် ဟိုင်ရှီမြို့တွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ပြဿနာ ရှာတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က နိုင်ငံခြားသို့ အပို့ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင်မူ သင်ခန်းစာ မရရှိသည့်အပြင် ပိုမို ဆိုးသွမ်းလာခြင်း ဖြစ်ရာ နျဲ့မိသားစု၏ ဆုံးမသွန်သင်မှုမှာ မည်မျှ ညံ့ဖျင်းကြောင်း ပေါ်လွင်နေတော့သည်။

ဟော်မိသားစုက လျစ်လျူရှုလိုက်သဖြင့် နျဲ့မိသားစုမှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ ဝေမိသားစုထံ သွားရောက်သော်လည်း ဝေယင်းကျွင်းသည်လည်း အဓိက တရားခံတစ်ဦး ဖြစ်နေပြန်သဖြင့် ဝေမိသားစုကပင် နျဲ့မိသားစုကို ပြန်လည် ရန်တွေ့ချင်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဖြစ်မှန်ကို သိရှိသူမှာ တုနျန်ယန် သာ ရှိသော်လည်း သူသည်လည်း ခွဲစိတ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဘယ်အချိန်တွင် သတိပြန်ရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို မတွေ့လိုက်ရပေ။ သူမသည် ထိုကိစ္စမှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းမှန်း သိထားသဖြင့် မိမိ၏ မျက်စိကို အညစ်အကြေး မခံချင်ပေ။ သတင်းများတွင် "နစ်နာသူ တုမျိုးရိုး" ဟူသော စာသားကို တွေ့ရချိန်တွင် တုဇယ်ချန်းသည် ကံကောင်းလွန်းသဖြင့် အမြန်ဆုံး ကယ်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အပြီးတိုင် ပျက်စီးသွားပြီဟု သူမ တွေးတောကာ ကျေနပ်နေမိသည်။

တုဇယ်ချန်းတို့ ဇနီးမောင်နှံ အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရကြောင်း တစ်နိုင်ငံလုံး သိစေရန်အတွက် သူမသည် မားကက်တင်း အဖွဲ့များကို အစွမ်းကုန် အလုပ်လုပ်ခိုင်းနေစဉ်မှာပင် နျဲ့မိသားစုနှင့် ဝေမိသားစုတို့ ရောက်ရှိလာမှသာ တုနျန်ယန်ပါ အဖြစ်ဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သူမ သိလိုက်ရတော့သည်။ ထိုအချိန်အထိ သူမသည် များစွာ မတွေးမိသေးပေ။ အကြောင်းမှာ တုနျန်ယန်က သူမအား ဖုန်းဆက်စဉ်က တုဇယ်ချန်းနှင့် ရှန်ယို့ယောင်တို့ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အတွင်းရေးမှူးယန်သည် သားဖြစ်သူအား ထိုကိစ္စတွင် မပါဝင်ရန် တားမြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူမသည် သားဖြစ်သူအား ရက်စက်တတ်ရန် သင်ကြားပေးသော်လည်း ဆိုးသွမ်းသူ တစ်ဦး မဖြစ်စေချင်ပေ။

သားဖြစ်သူ ဖမ်းဆီးခံရသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သူမ ဖုန်းဆက်ကြည့်သော်လည်း တုနျန်ယန်မှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်သဖြင့် ဆေးရုံတွင် ရှိနေကြောင်းသာ ပြန်လည် သိရှိခဲ့ရသည်။ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အတွင်းရေးမှူးယန်သည် အိပ်ရာဝင်ဝတ်စုံနှင့်ပင် ဆေးရုံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ တုနျန်ယန်အား ခွဲစိတ်ခန်းမှ ပြန်လည် ထုတ်လာချိန်တွင် သူမသည် ဆရာဝန်အား စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလေတော့သည်။ "ကျွန်မသား ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူ ဘယ်လို နေသေးလဲ”

ဆရာဝန်က ပြောကြားရင်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ "အချိန်မီ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လို့ အသက်အန္တရာယ်တော့ မရှိပါဘူး”

အသက်မသေသော်လည်း အခြေအနေမှာမူ အလွန်ပင် စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ ကောင်းလှသည်။ နျဲ့ချီကျဲသည် ယောကျ်ားချင်းကို ပိုမို စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်သည့်အပြင် နှိပ်စက်ရခြင်းကို သဘောကျသူ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဆေးရှိန်လည်း တက်နေသဖြင့် တုနျန်ယန် ရုန်းကန်လေ သူက ပိုမို စိတ်ကြွလေ ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဗီလာမှာ လူသူကင်းမဲ့သည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှတစ်ဆင့် အခြေအနေကို သိရှိကာ ရဲတပ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာချိန်အထိ တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း တုနျန်ယန်မှာ အလူးအလဲ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်။ ရဲများ တံခါးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် နျဲ့ချီကျဲသည် သားရေကြိုးဖြင့် တုနျန်ယန်၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်ကာ အသက်ထွက်လုနီးပါးအထိ ပြုမူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် သားဖြစ်သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်ရင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို တွေးတောကာ ရူးမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ရဲအရာရှိလေးက ဖျောင်းဖျကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ "အစ်မယန်... စိတ်အေးအေးထားပါ။ သားဖြစ်သူကို နှစ်သိမ့်ပေးရအုံးမယ်လေ"

တုဟုန်ရိသည်လည်း သတင်းကြားသည်နှင့် အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။ တုနျန်ယန်၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ "သူက နျဲ့ချီကျဲတို့နဲ့ အတူတူ ဆော့နေတာ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် မျက်လုံးများ နီရဲလျက် တုဟုန်ရိအား စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"တုဇယ်ချန်း... ဒါ တုဇယ်ချန်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ။ သူ လုပ်တာ သေချာတယ်"

…

တုဟုန်ရိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဇယ်ချန်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ နျန်ယန်က နျဲ့ချီကျဲတို့နဲ့အတူ ပြဿနာတက်တာ မဟုတ်ဘူးလား”

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် စကားပြန်မပြောနိုင်ပေ။ သူမသည် တုဇယ်ချန်းတို့ ဇနီးမောင်နှံကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့သည့် အစီအစဉ်ကို တုဟုန်ရိအား ဖွင့်မပြောနိုင်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အသေအချာ ယုံကြည်နေသည်။

"သူပဲ... သူက နျန်ယန်ကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးချင်နေတာ။ သူ ငါတို့ကို မုန်းနေတာလေ"

တုဟုန်ရိသည် သူမအား ယုတ္တိမရှိသူတစ်ဦးဟု ယူဆမိသည်။ "မင်းကရော သူ့ကို မမုန်းဘူးလား။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူက အစပျိုးခဲ့တာလဲ” သူသည် တွေးမိလေ ဒေါသထွက်လေ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းသာ အစကတည်းက သူ့ကို သတ်ဖို့ မကြံခဲ့ရင်၊ မင်းသာ စိတ်မလောခဲ့ရင် ကိစ္စတွေက ဒီလောက်ထိ ရှုပ်ထွေးလာပါ့မလား။ အခုကျမှ ဘာဖြစ်ဖြစ် ဇယ်ချန်း ခေါင်းပေါ်ပဲ ပုံချနေတာပဲ။ ဇယ်ချန်းရဲ့ အခြေအနေနဲ့ နျဲ့ချီကျဲတို့လို လူမျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပေါင်းလို့ရမှာလဲဆိုတာ မင်း မစဉ်းစားမိဘူးလား”

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် သူ၏ ပြစ်တင်စကားများကို နားထောင်ရင်း ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲ။ နျန်ယန် အခုလို ဖြစ်ရတာက သူ့အပြစ်လို့ ပြောချင်တာလား”

"သူ့အပြစ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းက ပြောလို့လဲ" တုဟုန်ရိက ဒေါသတကြီး ပြန်အော်လိုက်သည်။ မိမိ၏ သားတစ်ဦး ဤကဲ့သို့ အဖြစ်ဆိုး ကြုံတွေ့ရသည်ကို သူ အဘယ်ကြောင့် စိတ်မကောင်း မဖြစ်ဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော်လည်း တရားခံနှစ်ဦးမှာ ဖမ်းဆီးခံထားရပြီ ဖြစ်သလို နျဲ့မိသားစုနှင့် ဝေမိသားစုမှာလည်း အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အသိုင်းအဝိုင်းများ မဟုတ်ပေ။ သူ ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။

"ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ နျန်ယန်အတွက် လက်စားချေပေးရမယ်" အတွင်းရေးမှူးယန်သည် သူ၏ အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ "ကျွန်မ တုဇယ်ချန်းကို လွှတ်မထားဘူး"

တုဟုန်ရိလည်း ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။

"သူ အခုလို ဖြစ်ရတာ ဘယ်သူ့ကြောင့်လဲ။ ငါနဲ့ ဝေမိသားစု အဆင်မပြေမှန်း သိရက်နဲ့ မင်းကပဲ သူ့ကို ဝေယင်းကျွင်းနောက် လိုက်ခိုင်းပြီး နျဲ့သခင်လေးနဲ့ မိတ်ဖွဲ့ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုလို ဖြစ်သွားတော့မှ ဇယ်ချန်းရဲ့ အပြစ်တဲ့လား။ ယန်ရှောင်ယွမ်... ငါ မင်းကို သတိပေးမယ်၊ ဇယ်ချန်းကလည်း ငါ့သားပဲ။ မင်း လွန်မလာနဲ့"

"ဒါဆို နျန်ယန်ကရော။ နျန်ယန် ဒီလောက်ထိ အစော်ကားခံလိုက်ရတာကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားရမှာလား”

အတွင်းရေးမှူးယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

တုဟုန်ရိက မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းက ဘာလုပ်စေချင်လို့လဲ။ နျဲ့ချီကျဲနဲ့ ဝေယင်းကျွင်းတို့လည်း အဖမ်းခံထားရပြီပဲ။ မင်းက ဘာထပ်လိုချင်သေးတာလဲ” သူသည် အတွင်းရေးမှူးယန်၏ နီမြန်းနေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ ပြန်လည် ချော့မြူလိုက်သည်။

"ကဲပါ... မင်း စိတ်ဆိုးနေတာ ငါ သိပါတယ်။ ငါ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းတွေကို တရားဝင် လွှဲပြောင်းယူပြီးရင် နျန်ယန်အတွက် သေချာပေါက် လက်စားချေပေးပါ့မယ်။ ဝေမိသားစုကို ယင်းဟောင်ကနေ မောင်းထုတ်မယ်၊ နျဲ့မိသားစုကိုလည်း မြို့တော်ကနေ နှင်ထုတ်မယ်... ဟုတ်ပြီလား”

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သူမ၏ ဆံပင်များကို ထိုးဖွလိုက်သည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ဖြေရှင်းချက်မျိုးကို လုံးဝ အားမရပေ။ သူမသည် တုဇယ်ချန်းကိုလည်း ဖျက်ဆီးချင်နေသေးသည်။

တုဟုန်ရိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထပ်မံ ဖျောင်းဖျရန် ပြင်လိုက်သည်။ "မင်း အခု စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

သူ၏ စကားမှာ ဖုန်းမြည်သံကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။ ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှ အမည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တုဟုန်ရိသည် အလိုက်သင့်ပင် မျက်နှာအမူအရာကို ပြင်လိုက်ပြီး ဖုန်းကိုင်လိုက်ချိန်တွင် လေသံမှာ အလွန်ပင် နူးညံ့သွားတော့သည်။ "မိန်းမ... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်”

"ဪ... ကုမ္ပဏီမှာ ကိစ္စလေး နည်းနည်း ရှိနေလို့ပါ... နည်းနည်းတော့ အလုပ်များသွားတာပေါ့”

တုဟုန်ရိက ပြုံး၍ ချော့မြူလိုက်သည်။

"အင်းပါ၊ အမြန်ဆုံး ရှင်းပြီးရင် ပြန်လာခဲ့မယ်။ မင်း ကျန်းမာရေး မကောင်းဘူးလေ၊ စောစော အိပ်နှင့်နော်။ မနက်ဖြန် မနက် မင်းနိုးလာရင် ငါ့ကို မြင်ရစေရမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်”

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် သားဖြစ်သူ ဤမျှ အဖြစ်ဆိုး ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင်ပင် တုဟုန်ရိက အခြား အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မျက်နှာမပျက်ဘဲ ချော့မြူနိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားတော့သည်။ သူ ဖုန်းချလိုက်သောအခါ သူမက မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ဒီနေ့ အိမ်ပြန်မလို့လား”

တုဟုန်ရိက ဖြေလိုက်သည်။ "ထန်ရွှမ် နေလို့ မကောင်းဘူးဆိုလို့ ငါ ပြန်ကြည့်ရမယ်”

အတွင်းရေးမှူးယန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် တုဟုန်ရိက ထပ်ပြောသည်။

"သေတမ်းစာ ပြင်ဖို့ ကိစ္စကို သူ နည်းနည်း သဘောကျလာပြီ။ ဒီရက်ပိုင်း ငါ သူနဲ့ စကားပြောဖို့ လိုတယ်”

သူသည် အတွင်းရေးမှူးယန်၏ စကားကို ဆက်လက် နားမထောင်တော့ဘဲ ခုတင်ပေါ်ရှိ တုနျန်ယန်ကို သွားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချကာ မှာကြားလိုက်သည်။

"အခုက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မို့လို့ ငါ သူ့ဆီကို ခဏခဏ လာလို့ မဖြစ်ဘူး။ ခဏနေရင် သူ့ကို တခြားဆေးရုံ ပြောင်းလိုက်ပါ။ ဒီလို အများပြည်သူ ဆေးရုံမျိုးက သတင်းတွေ ပေါက်ကြားလွယ်တယ်။ ကျားမု ဆေးရုံကို ပြောင်းလိုက်၊ မဟုတ်ရင် သူ နိုးလာတဲ့ အခါ ရဲတွေ လိုက်လာလိမ့်မယ်”

"မင်း သူ့ဘေးမှာပဲ နေပေးပါ။ လိုအပ်ရင် စိတ်ကျန်းမာရေးဆရာဝန် တစ်ယောက်လောက် ခေါ်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးခိုင်းလိုက်ဦး”

တုဟုန်ရိ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အတွင်းရေးမှူးယန်သည် အံကြိတ်ထားလိုက်မိသည်။ သူမသည် ဤကိစ္စကို ဤမျှနှင့် လုံးဝ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကိစ္စရပ်များကို လူသိမများစေချင်သဖြင့် သူမသည် တုနျန်ယန်အား ဆေးရုံပြောင်းရန် ချက်ချင်း စီစဉ်လေသည်။ ထိုစဉ် ဖုန်းထဲမှ မားကက်တင်း အဖွဲ့၏ အကြောင်းပြန်စာကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူမသည် သတင်းများ ဖြန့်ရန် ငွေပေးထားခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်သည်။

သူမ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အစီအစဉ်ကို ရပ်နားရန် ဖုန်းဆက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် အမည်မသိ အီးမေးလ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။ 【အရင်က ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်လိုက်တာပါ။ သူ့ကို သေချာ ကာကွယ်ထားနော်၊ ထပ်ပြီး စိတ်မထိခိုက်ပါစေနဲ့။】

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြိုတင် ခံစားမိလိုက်သဖြင့် တုန်ရီသော လက်များဖြင့် အီးမေးလ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဗီဒီယိုဖိုင် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုဗီဒီယိုမှာ ကျောက်ရှောင်တန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှတစ်ဆင့် ဖုန်းဖြင့် အလိုအလျောက် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး တုနျန်ယန်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အတွင်းရေးမှူးယန်သည် ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ ဖုန်းကို လွှတ်ချလိုက်မိတော့သည်။

သူမသည် ကမန်းကတန်း ဖုန်းကို ပြန်ကောက်၍ ဗီဒီယိုကို ပိတ်လိုက်သောအခါ အီးမေးလ်သည်လည်း တစ်ပါတည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ခါမှ မရရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာမူ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖျောက်ပစ်၍ မရနိုင်သော အမာရွတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ဗီဒီယို အစပိုင်းမှာတင် ဤမျှ ဆိုးရွားနေပါက အနောက်ပိုင်းတွင် သားဖြစ်သူ မည်မျှအထိ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရမည်နည်း။

ထိုအတွေးများကြောင့် သူမသည် ရူးမတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး လက်သည်းများဖြင့် မိမိ၏ အသားကို ဆွဲခြစ်ကာ နှုတ်ခမ်းများမှ သွေးထွက်သည်အထိ အံကြိတ်၍ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ "တုဇယ်ချန်း... မင်းကို ငါ အသေသတ်မယ်"

ထိုသို့ဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် ကြန့်ကြာသွားခဲ့ရာ မားကက်တင်း အဖွဲ့များမှာလည်း လုပ်ငန်း စတင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အတွင်းရေးမှူးယန်က သတင်းများ ရပ်နားရန် ဖုန်းဆက်သောအခါ တစ်ဖက်မှ အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"မိန်းကလေးယန်... ကျွန်တော်တို့ အလုပ်တွေ တစ်ဝက်လောက် ပြီးနေပြီဗျ။ ပေးစရာ ရှိတဲ့ ငွေတွေကိုတော့ အပြည့်ပေးရမှာပဲ။ ပြီးတော့... သတင်းတွေကို ပြန်ဖျောက်ပေးဖို့ ဆိုရင်တော့ ဈေးနှုန်းက တခြားစီ ဖြစ်သွားမှာပါ။ အရင်ဆုံး စရန်ငွေ ထပ်ပေးရပါမယ်”

အတွင်းရေးမှူးယန်သည် စရန်ငွေကို အမြန် ပေးလိုက်ပြီး သတင်းများ ပျောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ သားဖြစ်သူကိုသာ အာရုံစိုက်နေတော့သည်။ သူမ မသိရှိသည်မှာ မားကက်တင်း နည်းပညာတွင် သူမ တစ်ဦးတည်းသာ တော်သည် မဟုတ်ကြောင်းပင်။ မိမိကို ဖျက်ဆီးချင်သူအပေါ် တုဇယ်ချန်းသည်လည်း အလျှော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

မမျှော်လင့်သော ကိစ္စရပ်များကြောင့် တုဇယ်ချန်းသည် ညတွင်းချင်း အိမ်မပြန်နိုင်ခဲ့ဘဲ နောက်တစ်နေ့ နံနက်မှသာ မြို့ထဲသို့ ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ထန်အိမ်တော်ဟောင်းသို့ သူ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထန်ရွှမ်သည် မနက်စာ စားသုံးနေပြီး တုဟုန်ရိသည်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်ကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့လိုက်ရသည်။ တုဇယ်ချန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသော်လည်း တုဟုန်ရိက ထန်ရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တုဇယ်ချန်းအား အလိုက်သိရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ထန်ရွှမ်၏ ကျန်းမာရေးမှာ ယခုမှ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကာစ ဖြစ်ရာ တုဇယ်ချန်းသည် အဖြစ်မှန်ကို ဗြောင်ကျကျ ပြောပြရန် အစီအစဉ် မရှိသေးသဖြင့် ငြိမ်နေလိုက်သည်။ သို့သော် "အဖေ" ဟူသော စကားကိုမူ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ထန်ရွှမ်သည်လည်း သတိမထားမိဘဲ တီဗီမှ မနက်ခင်း သတင်းများကိုသာ အာရုံစိုက်နေခြင်းပင်။

"နျဲ့အမည်ရှိသူနှင့် ဝေအမည်ရှိသူတို့ အပါအဝင် လူကုံထံသားများသည် ပါတီပွဲအတွင်း အဓမ္မပြုကျင့်မှုနှင့် တရားမဝင် ဆေးဝါးများ အသုံးပြုမှုကြောင့် ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သက်သေ ဗီဒီယိုဖိုင်များစွာကို ရရှိထားပြီး နစ်နာသူများကလည်း တရားစွဲဆိုထားကြသည်။ ပါတီပွဲတွင် ရှိနေသူ အများစုမှာ ယင်းဟောင် ကုမ္ပဏီမှ အနုပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး..."

ထန်ရွှမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တုဟုန်ရိအား မေးလိုက်သည်။ "ဝေအမည်ရှိသူ ဆိုတာ ဝေမိသားစုက ကလေး မဟုတ်လား။ နျဲ့အမည်ရှိသူကရော ဟို နျဲ့မိသားစုကလား။ ဒါက တော်တော်လေးကို လွန်လွန်းနေပြီ။ ရှင်ကော ဘာလို့ မထိန်းကျောင်းတာလဲ၊ ကုမ္ပဏီက ကလေးတွေက အသက် ဘယ်လောက် ရှိကြသေးလို့လဲ”

"ကျွန်မ ကြည့်ရတာ ဇယ်ချန်းလေး ပြဿနာတက်ပြီးကတည်းက ယင်းဟောင်ကလည်း ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ။ ရှင်က ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းတွေကို အာရုံစိုက်နေပေမဲ့ ယင်းဟောင်ကိုတော့ ပစ်မထားသင့်ဘူးလေ။ အဲဒါ ရှင့်ရဲ့ တစ်သက်တာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ မဟုတ်လား”

တုဇယ်ချန်းသည် စိတ်ထဲမှ လှောင်ရယ်လိုက်မိသည်။ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ယင်းဟောင် ကုမ္ပဏီမှာ ဘာမျှ မဟုတ်သည်ကို သူ သိနေသည်လေ။

တုဟုန်ရိက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်။ "ဟုတ်ပါတယ်... ကိုယ်လည်း အလုပ်တွေ များလွန်းလို့ နည်းနည်း ပေါ့ဆမိသွားတာပါ။ အဲဒါကြောင့် သူတို့တွေ ဒီလောက်ထိ ရှုပ်ပွေကုန်ကြတာပေါ့”

ထန်ရွှမ်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။ "ကျွန်မ မှတ်မိသလောက်တော့ ရှင်က ယင်းဟောင်ကို အတွင်းရေးမှူးယန်နဲ့ သူ့သားကို လွှဲထားပေးတယ် မဟုတ်လား။ သူတို့က ကုမ္ပဏီကို ဒီလိုပဲ စီမံတာလား။ ရှင်က ဇယ်ချန်းလေးအတွက် လက်ပါးစေတွေ ထားပေးချင်တယ် ဆိုရင်တောင် သေချာလေ့ကျင့်ခိုင်းသင့်တာပေါ့။ အတွင်းရေးမှူးယန်က အသက်ကြီးလာလို့ ရည်မှန်းချက် မရှိတော့တာလား မသိဘူး၊ သူ့စိတ်က သားဆီမှာပဲ ရှိပုံရတယ်။ နျန်ယန်ကလည်း ငယ်သေးတော့ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ လက်ထောက်နေရာက သူ့အတွက် နည်းနည်းတော့ ကြီးမားလွန်းနေပုံပဲ”

တုဟုန်ရိက ပြုံး၍ ပြန်ပြောသည်။ "မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သူက နာမည်ကြီး ကျောင်းဆင်းဆိုတော့ အားကိုးကြည့်မိတာ၊ အခုတော့ အားနည်းချက်တွေ တွေ့ရပြီ။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ရှေ့တန်း လုပ်ငန်းခွင်ဆီ ပို့ပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းဖို့ ငါ အမိန့်ထုတ်လိုက်ပါပြီ”

တုဇယ်ချန်းသည် စိတ်ထဲမှ ရွံရှာမိသည်။ တုနျန်ယန်သာ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ မည်မျှအထိ ဟန်ဆောင်ကောင်းကြောင်း သိရှိသွားလျှင် မည်သို့ ခံစားရမည်နည်း။ အချစ်ရဆုံးသား၊ အမွေဆက်ခံသူဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း နျန်ယန် ဤမျှ အဖြစ်ဆိုး ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင် တုဟုန်ရိက ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နိုင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ အလေးအနက်ထားသည်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တုဇယ်ချန်းသည် ထမင်းကို နှစ်လုတ်ခန့်သာ စားပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ လောင်ဟွေ့ ကုမ္ပဏီ၏ သူတော်စင်တိုက်ဂိမ်းသည် မကြာမီ စတင်တော့မည် ဖြစ်ရာ သူ အလုပ်များနေသည်။

ထန်ရွှမ်သည် သားဖြစ်သူ သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်သည်။ "ယို့ယောင် ရိုက်ကွင်းမှာ ဘယ်လို နေသေးလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား”

ရှန်ယို့ယောင် အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တုဇယ်ချန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလိုအလျောက် ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။ သူက စကားနည်းပေမဲ့ ကျွန်တော် သွားကြည့်တော့ သူ အရမ်း ပျော်သွားရှာတယ်"

ထန်ရွှမ်က သားဖြစ်သူ၏ တက်ကြွနေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ စနောက်လိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ တိုးတက်မှုတွေ ရှိနေပုံပဲနော်”

တုဇယ်ချန်းက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "ဒါပေါ့... အမေ့သားပဲ၊ ဘယ်မှာ ရှုံးဖူးလို့လဲ”

တုဟုန်ရိသည် ထိုသားအမိ နှစ်ဦး၏ ပျော်ရွှင်နေပုံကို ကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော အေးချမ်းသည့် အချိန်မျိုးကို သူ မခံစားရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ထန်အဘိုးကြီး ဆုံးပါးသွားပြီးကတည်းက အတွင်းရေးမှူးယန်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အမွေအနှစ်များနှင့် နျန်ယန်၏ နေရာမှလွဲ၍ ဘာမျှ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ထိုခံစားချက်မှာ ခေတ္တမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကြီးပွားချင်လျှင် ဤအရာများကို စတေးရမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။

တုဟုန်ရိက မေးလိုက်သည်။ "ထန်ရွှမ်... ကိုယ့်ဖုန်း အားသွင်းတာ ပြီးပြီလား”

မနေ့ညက သူ ပြန်လာချိန်တွင် ဖုန်းအားကုန်နေသဖြင့် ထန်ရွှမ်က ကူညီ အားသွင်းပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ရွှမ်က အစေခံကို ခေါ်၍ ဖုန်းယူခိုင်းလိုက်ပြီး တုဟုန်ရိထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

တုဟုန်ရိက မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ စက်ပိတ်ထားတာလဲ”

…