အခန်း ၅၃
Vol. 4 Ch. 53
အခန်း (၅၃)
ဘာဘီကျူးဆိုင်အတွင်းရှိ သန့်စင်ခန်းမှာ များစွာ ကျယ်ဝန်းခြင်း မရှိသဖြင့် တုဇယ်ချန်းသည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေရင်း သူတို့နှစ်ဦး၏ အငြင်းအခုန်များကို အတိုင်းသား ကြားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ချူကျဲက အလိုအလျောက် ရေရွတ်မိလိုက်သည်။ "ရှင်... အစ်ကိုဇယ်ချန်း”
တုဇယ်ချန်းက အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက အရင် ဖွင့်ပြောခဲ့တာပါ။ မင်းမှာ ဘာပြောစရာ ကျန်သေးလဲ။ ပြီးတော့... နောက်ဆိုရင် ဒီလောက် ရင်းနှီးတဲ့ အခေါ်အဝေါ်မျိုး မသုံးပါနဲ့တော့။ ငါတို့က သာမန် သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ။ ငါ့ကို ဥက္ကဋ္ဌတုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တုဇယ်ချန်းလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေလိုပဲ တုသခင်လေး လို့ပဲ ခေါ်ပါ”
ချူကျဲ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက်၊ အရှက်မရှိ ဆက်လက် ပြောဆိုတော့သည်။
"ဟင့်အင်း... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ချစ်နေခဲ့တာ တော်တော် ကြာပါပြီ... ကျွန်မ..."
တုဇယ်ချန်းက ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း။ ငါ အိမ်ထောင်ကျပြီးသားလေ၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ ငါ့အိမ်ထောင်ရေးကို ဖျက်ဆီးချင်တာလား။ သူများ အိမ်ထောင်ကြား ဝင်နှောင့်ယှက်တဲ့ မယားငယ်တွေကို ငါ ဘယ်လောက် မုန်းတယ်ဆိုတာ မင်း သိမှာပါ”
ချူကျဲ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားတော့သည်။ ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ အဲဒီလို မရည်ရွယ်..."
တုဇယ်ချန်းက သူမကို ဆက်လက် အဖက်မလုပ်တော့ဘဲ ရှန်ယို့ယောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ လေသံမှာ ချက်ချင်းပင် နူးညံ့သွားတော့သည်။ ပြောလိုက်သည်။ "ယို့ယောင်... ပြန်ရအောင်”
ရှန်ယို့ယောင်သည်လည်း ချူကျဲကို လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ တုဇယ်ချန်းနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။
စောစောက ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော တုဇယ်ချန်းသည် ယခုအခါတွင်မူ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှင်းပြနေတော့သည်။ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အဲဒါကို စိတ်ထဲမထားနဲ့နော်၊ ကိုယ် သူ့ကို တစ်ခါမှ မချစ်ခဲ့ပါဘူး။ သူက ဒီလို စိတ်ကူးမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားဘူး”
သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ သူမသည် မိမိ လက်ထပ်လိုက်သဖြင့် စိတ်ထဲ တစ်မျိုးဖြစ်ကာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "မနက်ဖြန်ကျရင် သူ့ကို အလုပ်ထုတ်ပစ်မယ်”
ရှန်ယို့ယောင်သည် ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ခေါင်းခါပြကာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကြောင့် အလုပ်ကိစ္စကို မထိခိုက်စေရန် ဖျောင်းဖျသင့်သူ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ချူကျဲက တုဇယ်ချန်းကို ချစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မချစ်သည်ဖြစ်စေ သူမနှင့် ဘာမျှ မပတ်သက်ပေ။ အကြောင်းမှာသူတို့မှာ ဟန်ပြလက်ထပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် တုဇယ်ချန်း၏ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ လျှို့ဝှက်သော ချိုမြိန်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယုတ်မာတယ်ပဲ ဆိုဆို၊ သူမ စိတ်ထဲတွင် ချူကျဲကဲ့သို့သော လူစားမျိုးအပေါ် စာနာစိတ် ထားရန် မလိုဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူလိုက်တော့သည်။
သူတို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ကျွေးမွေးပွဲမှာလည်း ပြီးဆုံးလုနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်ယို့ယောင်သည် မနက်ဖြန် အစောကြီး ရိုက်ကွင်းသို့ ပြန်ရမည်ဖြစ်ရာ တုဇယ်ချန်းသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ငွေရှင်းပြီးနောက် အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
အပြန်လမ်းတွင် နှစ်ဦးသား တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ရှန်ယို့ယောင် ဘာတွေ တွေးနေသလဲဆိုသည်ကို တုဇယ်ချန်း မသိသဖြင့် သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။ "စိတ်ဆိုးသွားတာလား”
ရှန်ယို့ယောင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး... ချူကျဲရဲ့ ကိစ္စကို စဉ်းစားနေတာပါ”
တုဇယ်ချန်းက စိတ်မကြည်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူ့အကြောင်း မစဉ်းစားပါနဲ့တော့၊ စဉ်းစားစရာအကြောင်း မရှိပါဘူး။ မနက်ဖြန်ကျရင် သူ့ကို အလုပ်ထုတ်လိုက်မှာ”
ရှန်ယို့ယောင်သည် ရယ်ချင်သလို ငိုချင်သလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ စဉ်းစားနေတာက... သူက ဘာလို့ ကျွန်မကို လာပြီး ရန်စဖို့ သတ္တိရှိပေမဲ့ ရှင့်ကိုကျတော့ ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပြောဖို့ သတ္တိ မရှိခဲ့ရတာလဲ ဆိုတာကိုပါ”
ဤအချက်ကိုတော့ တုဇယ်ချန်း နားလည်သည်။ အငြင်းခံရမှာကို ကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အငြင်းခံလိုက်ရပါက သူငယ်ချင်းအဖြစ်ပင် ဆက်လက် တည်ရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ယခု သူ၏ အခြေအနေမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်တိုင်း ဖွင့်ပြောချင်နေသော်လည်း သူမ လန့်သွားမှာ စိုးရိမ်မိသည်။ အကယ်၍ ယို့ယောင်က သူ့ကို မချစ်ပါက ကိစ္စများမှာ ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုနောက်ဆက်တွဲကို သူ မခံစားနိုင်သဖြင့် သေချာပေါက် အောင်မြင်မည်ဟု မယုံကြည်မချင်း သူ စွန့်စားရန် မဝံ့ရဲသေးပေ။ သို့သော် သူသည် ချူကျဲနှင့်တော့ ကွာခြားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူက ကြိုးစားကြည့်ချင်သူ မဟုတ်ပါလား။
သူက ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံးတော့လည်း သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က မခိုင်မာလို့ပဲ။ တကယ်သာ ချစ်နေရင် အဲဒီလောက်ထိ အများကြီး တွေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး”
တုဇယ်ချန်းသည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ကိုယ် မေးကြည့်ပါရစေ... မင်းရော တစ်ယောက်ယောက်ကို ချစ်မိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ။ ကိုယ်တိုင် သွားပြီး ဖွင့်ပြောမလား”
ရှန်ယို့ယောင်သည် ရှေ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
"ပြောမှာပေါ့... အနည်းဆုံးတော့ ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲလေ။ ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်တစ်ချိန်မှာ နောင်တ မရတော့ဘူးပေါ့”
တုဇယ်ချန်းသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ စနောက်လိုက်သည်။ "ဒီစကားအရဆိုရင်... မင်းမှာ ချစ်ရမဲ့သူ ရှိနေပြီပေါ့"
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်ယို့ယောင်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ တုဇယ်ချန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေးသော်လည်း ပြတ်သားစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အင်း”
မိမိကိုယ်မိမိ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တုဇယ်ချန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူသည် ရှန်ယို့ယောင်အား လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်လွှဲခြင်းမရှိသော သူမ၏ အကြည့်နှင့် တိုးသောအခါ သူ၏ နှလုံးခုန်သံများမှာ ထိန်းမရအောင် မြန်ဆန်လာတော့သည်။ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း..."
သူ ဆက်လက် မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် စူးရှလှသော ဖုန်းမြည်သံက ကြားဖြတ် နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။ တုဇယ်ချန်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဖုန်းကို ပိတ်ပစ်ရန် ကြံလိုက်သော်လည်း ဦးလေးပိုင်၏ ဖုန်းဖြစ်နေသဖြင့် အမြန် ကိုင်လိုက်ရသည်။
ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးရဲ့ အမေ ဆေးရုံတက်လိုက်ရပြီ”
ထိုသတင်းစကားကြောင့် ကြည်နူးစရာ အခြေအနေများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ပြားသွားပြီး သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဆေးရုံသို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့ကြရသည်။ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူတို့ ဦးစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသူမှာ ချန်ရွေ့ ဖြစ်နေသည်။
တုဇယ်ချန်းသည် သူမကို အဖက်မလုပ်ဘဲ မိခင်ဖြစ်သူထံသို့ အရင် သွားကြည့်လိုက်သည်။
"မေမေ... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်။ စစ်ဆေးထားတာ ဘာမှမရှိဘူး ဆို။ ဘယ်နားက နေလို့ မကောင်းလို့လဲ”
စကားအဆုံးတွင် ထန်ရွှမ်သည် သူ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ အသာအယာ ညှစ်လိုက်သည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ပါးစပ်မှမူ အားနည်းဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မေမေ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... သားကို လန့်သွားစေလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”
သူမသည် နေမကောင်းဟန် ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တုဇယ်ချန်းသည် အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ချန်ရွေ့နှင့် ပတ်သက်နေမည်မှာ သေချာသည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ချန်ရွေ့က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်... ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကျွန်မကြောင့်ပါ”
တုဇယ်ချန်း၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေသည်။
"အတိအကျ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ ပြောစမ်း”
ချန်ရွေ့သည် ထန်ရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ အပြင်ထွက်ပြီး စကားပြောကြရအောင်”
တုဇယ်ချန်းသည် ရှန်ယို့ယောင်အား ထန်ရွှမ်ကို ပြုစုရန် ထားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ချန်ရွေ့၏ အနောက်မှ လိုက်ပါခဲ့သည်။ သူမ ဘာတွေ ကြံစည်နေသနည်းဟု သူ သိချင်နေသည်။ ချန်ရွေ့သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ တုနျန်ယန်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို အန်တီထန်ကို ပြောပြလိုက်မိလို့ပါ”
တုဇယ်ချန်းက သူမကို မော့ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။
"မင်းက ဘာသဘောလဲ။ ငါ့အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စတွေမှာ မင်းက ဘာလို့ ဝင်ပါနေရတာလဲ”
ချန်ရွေ့က ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ တကယ်ပဲ တမင် လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစတုန်းက သူက တရားမဝင်သားမှန်း ကျွန်မ လုံးဝ မသိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံးက နိုင်ငံခြားက ပြန်လာကြတာဆိုတော့ အတွေးအခေါ်ချင်း တူလို့ သံယောဇဉ် ရှိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးက ရုတ်တရက်ကြီး ရှင်နဲ့ စေ့စပ်ခိုင်းတော့... ရှင်က အပျော်အပါးမက်တဲ့သူ ဆိုတာ ကြားဖူးထားလို့ ကျွန်မ ငြင်းခဲ့တာပါ။ နောက်တော့ ရှင့်မှာ ပြဿနာတက်တော့ ပိုတောင် မသွားချင်တော့ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးက ကျွန်မကို ရှင့်ဆီ သွားပြီး ပြုစုခိုင်းတော့... ကျွန်မလည်း စိတ်တိုတိုနဲ့ တုနျန်ယန်နဲ့ တွဲလိုက်မိတာပါ”
ချန်ရွေ့၏ ရှင်းပြချက်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လှသည်။ လူကုံထံ သခင်မလေး တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော လူစိမ်းတစ်ဦးကို ချက်ချင်း ချစ်မိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူမှာ ဒုက္ခိတ ဖြစ်နေသည်ဆိုပါက သူမ ငြင်းဆိုခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်... အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ငဲ့ကွက်မိလို့ ရှင့်အပေါ် ဒီလောက်ထိ ထိခိုက်သွားမယ်လို့ မတွေးမိခဲ့ဘူး” ချန်ရွေ့က အလေးအနက် တောင်းပန်လိုက်သည်။
"တွဲပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူက တရားမဝင်သားမှန်း သိလိုက်ရတော့ ကျွန်မလည်း အရမ်း အံ့ဩသွားခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို တကယ် ချစ်နေမိလို့ လမ်းခွဲဖို့ စိတ်မကူးခဲ့ဘူး... ဒါတွေ ဖြစ်မလာခင် အထိပေါ့”
တုဇယ်ချန်းက မေးလိုက်သည်။ "ဒါတွေ ဖြစ်မလာခင် အထိ ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ”
သူမက ပြောလိုက်သည်။
"သူက နျဲ့ချီကျဲတို့နဲ့ ပေါင်းပြီး ဗီလာ ပါတီပွဲ ကိစ္စတွေကို ကြံစည်နေမှန်း သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်အထိပါပဲ”
ချန်ရွေ့၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ "လူတွေကတော့ သူ ပြဿနာတက်လို့ ကျွန်မ လမ်းခွဲလိုက်တာလို့ ထင်နေကြပေမဲ့... တကယ်တော့ သူက လူတစ်ဖက်သားကို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဒုက္ခပေးဖို့ ကြံစည်နေတာကို သိလိုက်ရလို့ ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ဖြစ်ခဲ့တာပါ”
တုဇယ်ချန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းက ဒါတွေကို ကြိုသိနေခဲ့တာပေါ့"
ချန်ရွေ့က ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး။ သူ ပြဿနာတက်ပြီး သတင်းတွေ မြင်လိုက်ရမှ အရင်ရက်တွေက သူ နျဲ့ချီကျဲ၊ ဝေယင်းကျွင်းတို့နဲ့ ခဏခဏ တွေ့နေတာတွေကို ပြန်စဉ်းစားပြီး ရိပ်မိလိုက်တာပါ။ ကျွန်မက အခွင့်အရေးကို ကြည့်တတ်တာ မှန်ပေမဲ့ လူကို ဒုက္ခပေးဖို့တော့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး"
သူမက ပြောလိုက်သည်။
"အခုလည်း အတူတူပါပဲ... တုနျန်ယန်နဲ့ အတွင်းရေးမှူးယန်တို့ ပြောပြဖူးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြန်သတိရလိုက်မိလို့ပါ။ ဗီလာကိစ္စမှာ သူတို့ ဝဋ်ပြန်လည်ခဲ့ပေမဲ့ ရှင့်အပေါ်မှာတော့ ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေကြတုန်းပဲ။ သူတို့ လက်စားချေမှာ စိုးရိမ်လို့ ကျွန်မ လာပြီး သတိပေးတာပါ”
ချန်ရွေ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ရှင့်ကို တိုက်ရိုက် လာတွေ့မလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် ကျွန်မကို တွေ့ချင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်လို့ အန်တီထန်ဆီကိုပဲ သွားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အန်တီ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးက... တောင်းပန်ပါတယ်... တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်"
အဆက်မပြတ် တောင်းပန်နေသော ချန်ရွေ့ကို ကြည့်ရင်း တုဇယ်ချန်းသည် ဤမိန်းကလေး၏ စကားပြော ကောင်းမွန်မှုကို ချီးကျူးမိလိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ သဘာဝကျပြီး စစ်မှန်လှသည်။ အကယ်၍သာ ချန်တွော့က သူမ၏ အကြောင်းများကို ကြိုတင် မဖွင့်ချခဲ့ပါက သူသည်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ယုံကြည်မိသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မိခင်ဖြစ်သူက သူမနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ပြုမူနေသည်ကို ကြည့်ရုံနှင့် တစ်စုံတစ်ခု ကြံစည်ထားကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို မဖွင့်ချဘဲ ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်း ဘာတွေ သိထားလို့လဲ”
သူမက ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက တုနျန်ယန် ပြောတာ တစ်ခါ ကြားဖူးတယ်... ထန်အဘိုးကြီးရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ရပြီးတာနဲ့ တုဥက္ကဋ္ဌက ရှင့်တို့ သားအမိကို ချက်ချင်း နှင်ထုတ်လိမ့်မယ်တဲ့။ အဲဒီကျရင် သူတို့က တရားဝင် တုကတော်နဲ့ တုသခင်လေး ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့”
ချန်ရွေ့က ပြောလိုက်သည်။ "တုဥက္ကဋ္ဌက အတွင်းရေးမှူးယန်ကို ချစ်လို့တင် မဟုတ်ဘဲ သူ့လက်ထဲမှာ တုဥက္ကဋ္ဌရဲ့ သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့ သူတို့ ခိုင်းသမျှ လုပ်နေရတာလို့လည်း ပြောဖူးတယ်”
"အစတုန်းကတော့ ကျွန်မလည်း အများကြီး မတွေးမိပါဘူး၊ ရှင်တို့က ရန်ဘက်တွေ ဖြစ်နေကြတာဆိုတော့ အဲဒီလို ဖြစ်ချင်တာ သဘာဝပဲလေ” ချန်ရွေ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆက်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဗီလာကိစ္စကို သူတို့ ကြံစည်ခဲ့မှန်း သိလိုက်ရချိန်မှာတော့ ကျွန်မ စိတ်မအေးတော့ဘူး။ သူတို့က စိတ်ကူးနေရုံတင် မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ပါ လုပ်လာမှာမို့လို့ ရှင့်နဲ့ အန်တီ သတိထားကြဖို့ ပြောချင်တာပါ”
တုဇယ်ချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ သတိပေးချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးပဲ”
ချန်ရွေ့က ထပ်မံ ဆိုလိုက်သည်။ "အန်တီ့ ကိစ္စအတွက်တော့ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်"
တုဇယ်ချန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ဝေ့ယမ်းပြကာ မိခင်ဖြစ်သူထံသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ရှန်ယို့ယောင်သည် ထန်ရွှမ်၏ မျက်နှာကို သုတ်ပေးနေပြီး ထန်ရွှမ်ကလည်း သူမအား ပြုံး၍ တစ်စုံတစ်ခု ပြောဆိုနေသည်။ ချန်ရွေ့သည် ထန်ရွှမ်က ရှန်ယို့ယောင်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသော်လည်း သူမသည် သင်ခန်းစာ ရရှိထားသူဖြစ်ရာ စိတ်မလောတော့ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထန်ရွှမ်နှင့် တုဟုန်ရိကို ကွာရှင်းပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ တုဇယ်ချန်းမှာမူ ခြေထောက် မသန်တော့သဖြင့် အဆင့်အတန်းတူသူနှင့် လက်ထပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ သူမ၏ ပထမခြေလှမ်းမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ချောမွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ပိုင်းတွင် အမှတ်များ ပိုမို ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေသည်။ ထိုသို့ တွေးတောရင်း ချန်ရွေ့သည် ဆက်မနေတော့ဘဲ တုဇယ်ချန်းတို့ သားအမိကို ထပ်မံ တောင်းပန်ပြီးနောက် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
ထန်ရွှမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ဇယ်ချန်းလေး... မိန်းကလေးချန်ကို လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါဦး”
တုဇယ်ချန်းသည် ချန်ရွေ့အား လိုက်ပို့ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှန်ယို့ယောင်ကမူ တံခါးဝသို့ ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ရွှမ်သည် စိတ်ထဲမှ ခိုးရယ်နေမိသော်လည်း ပါးစပ်မှမူ ပြောလိုက်သည်။
"ယို့ယောင်... သမီးလည်း မိန်းကလေးချန်ကို သွားပြောပေးလိုက်ပါဦး။ သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းနဲ့ စိတ်ထဲ မထားဖို့ပေါ့။ နောက်ရက်ကျရင် လက်ဖက်ရည် သောက်ဖို့ ဖိတ်ပါ့မယ်လို့လည်း ပြောလိုက်ဦးနော်”
ရှန်ယို့ယောင်က ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။ "မေမေက သူ့ကို တကယ်ပဲ ဖိတ်ဦးမလို့လားဟင်”
ထန်ရွှမ်သည် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
"လိုအပ်ရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ယဉ်ကျေးမှုအရ ပြောလိုက်တာပါကွယ်” သူမက စနောက်လိုက်သည်။ "သမီး မသွားချင်လည်း ရပါတယ်နော်”
ရှန်ယို့ယောင်သည် ခေတ္တ တွေဝေသွားပြီးမှ စောစောက သူတို့နှစ်ဦး ဝင်လာစဉ် အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသည်ကို သတိရကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ထန်ရွှမ်ကမူ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ခိုးရယ်နေတော့သည်။
ရှန်ယို့ယောင် အပြင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အထပ်မှာ သိပ်မမြင့်သဖြင့် သူမသည် လှေကားမှ ဆင်းလာခဲ့ရာ ဓာတ်လှေကားထဲမှ ထွက်လာသော သူတို့နှစ်ဦးနှင့် ဆုံသည်။ သူမ စကားစရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချန်ရွေ့၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ရှင် အခု ရှန်ယို့ယောင်နဲ့ တကယ်ပဲ အတူတူ နေနေတာလား”
တုဇယ်ချန်းက သူမကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်ရွေ့က အမြန် လက်ဝေ့ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်။
"ကျွန်မ တခြားသဘော မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်က အဘိုး ပြောပြတာတော့... ရှင့်တို့ လက်ထပ်တာက အနုပညာလောကက ကိစ္စတွေကြောင့် ခဏတဖြုတ် ဟန်ဆောင်တာပဲ၊ သတင်းတွေ ငြိမ်သွားရင် ကွာရှင်းကြမှာလို့ သိထားလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူက ရှင့်အနားမှာ ရှိနေပေးတာ မြင်တော့ တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားမိလို့ပါ..."
တုဇယ်ချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"တုနျန်ယန်က မင်းကို ဘယ်လို ပြောပြခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့... တကယ်တမ်းတော့ ငါတို့က အစကတည်းက ချစ်နေခဲ့ကြတာလေ။ လျှို့ဝှက်ပြီး လက်မှတ်ထိုးခဲ့ကြလို့ အဘိုး မသိခဲ့တာ။ ဒါကြောင့်လည်း အဘိုးက မင်းနဲ့ ငါ့ကိစ္စကို ချန်အဘိုးကို ပြောခဲ့မိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဘိုး သိသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ မင်းကိုတော့ မိတ်ဆွေရဲ့ မြေးမလေး တစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ သဘောထားခဲ့တာပါ။ ဒါကို မင်း သိလောက်ပါတယ်၊ အဲဒီတုန်းက ယို့ယောင် ပြောပြခဲ့သားပဲ”
သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်မ တကယ်ပဲ နောင်တရစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့” ချန်ရွေ့က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ တုနျန်ယန်နဲ့ ပေါင်းခဲ့တာကတော့ ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်ခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ အဲဒီအတွက် တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့... နောင်ကျရင် အကူအညီ လိုအပ်တာ ရှိရင် ပြောပါနော်။ ရှန်ယို့ယောင်တို့ရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းက ရှင့်ကို ကူညီဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် မဟုတ်လား”
တုဇယ်ချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါကိုတော့ မိန်းကလေးချန် စိတ်ပူပေးဖို့ မလိုပါဘူး”
ရှန်ယို့ယောင်က အနားသို့ အမြန် လျှောက်လာခဲ့သည်။ ပြောလိုက်သည်။
"မိန်းကလေးချန်”
ချန်ရွေ့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှန်ယို့ယောင်သည် တုဇယ်ချန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်ကို သဘာဝကျစွာ တင်လိုက်ပြီးမှ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"မေမေက ရှင့်ရဲ့ သတိပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောခိုင်းလိုက်လို့ပါ။ နောက်မှ အခွင့်အရေးရရင် အတူတူ လက်ဖက်ရည် သောက်ကြတာပေါ့”
ချန်ရွေ့၏ အပြုံးမှာ အေးစက်သွားသည်။ "ရပါတယ်၊ ဒီနေ့ ကျွန်မကပဲ စိတ်လောသွားမိတာပါ”
ထွက်ခွာသွားသော သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှန်ယို့ယောင်က ပြောလိုက်သည်။ "သူက ရှင့်ရဲ့ အာရုံကို ပြန်ဆွဲဆောင်ချင်နေတာပဲ”
သူမ၏ လေသံမှာ ထူးဆန်းနေသဖြင့် တုဇယ်ချန်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်ယို့ယောင်သည် ချန်ရွေ့၏ ကျောပြင်ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးမှာလည်း မသိမသာ စူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ စိတ်ဆိုးနေဟန် ပေါ်နေသည်။ တုဇယ်ချန်းသည် ရင်ထဲတွင် ကြည်နူးသွားပြီး သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ... သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ဘာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး”
ရှန်ယို့ယောင်သည် သူတို့၏ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့မှာ အစီအစဉ်သစ်တွေ ရှိနေနိုင်တယ်၊ ရှင် သတိထားနော်”
တုဇယ်ချန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးသား အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါမှ တုဇယ်ချန်းသည် ထန်ရွှမ်အား အကြောင်းစုံ မေးမြန်းတော့သည်။
ထန်ရွှမ်က ပြောပြသည်။ "ညနေပိုင်းမှာ သူက တုဟုန်ရိနဲ့ တုနျန်ယန်တို့ရဲ့ DNA စစ်ဆေးချက်ကို ယူပြီး အမေ့ဆီ လာခဲ့တာလေ။ ခုနက သားကို ပြောပြသလိုပဲ... သူက တုနျန်ယန်ကို တကယ် ချစ်ခဲ့တာပါ၊ နောက်မှ တရားမဝင်သားမှန်း သိခဲ့တာပါ၊ လူကို ဒုက္ခပေးမှန်း သိလို့ လမ်းခွဲခဲ့တာပါ ဆိုပြီးတော့ပေါ့”
တုဇယ်ချန်းက ပြောလိုက်သည်။ "အမေ့ကိုလည်း အဲဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တာပေါ့လေ”
ထန်ရွှမ်က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်။ "ဒီမိန်းကလေးက တော်တော်လေးတော့ ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ၊ ရည်မှန်းချက်လည်း ကြီးတယ်။ နှမြောစရာပဲ... အဆုံးအမ မတတ်တော့ လမ်းမှားကို ရွေးခဲ့မိတာပေါ့”
…