အခန်း ၅၉

အခန်း (၅၉)

သေတမ်းစာ ထုတ်ပြန်မည့် ပွဲကို ချန်ရှီး အဆောက်အဦ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ အစည်းအဝေးခန်းမတွင် ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ ထန်ရွှမ်၊ တုဇယ်ချန်းနှင့် ရှန်ယို့ယောင်တို့သည် အထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ယန်ရှောင်ယွမ်တို့ သားအမိမှာမူ တုဟုန်ရိကို စောင့်ဆိုင်းသောအားဖြင့် တံခါးဝတွင်သာ ရိုးသားစွာ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ အရာရှိများနှင့် ရှေ့နေများ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သလို၊ သက်သေများစွာလည်း ရှိနေကြသည်။ အဘိုးထန်၏ သူငယ်ချင်းများအပြင် ထန်မိသားစုနှင့် တုမိသားစု လုပ်ငန်းများမှ အဓိက ရှယ်ယာရှင်ကြီးများလည်း ပါဝင်ကြသည်။ ထူးခြားသည်မှာ ချန်သခင်ကြီး ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အဘိုးထန်၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဘေးတွင် ချန်မိသားစု၏ လက်ရှိ အကြီးအကဲ ချန်ဖေးမင်နှင့် သမီးဖြစ်သူ ချန်ရွေ့တို့ပါ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကွာရှင်းမှု အမှုတွဲက မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်အထိ ကြိုးစားရန် ပြင်ဆင်လာပုံ ရသည်။

တုဟုန်ရိမှာမူ ရောက်မလာသေးပေ။ ထန်ရွှမ်ကတော့ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင် တွက်ဆထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ပြီး အကွက်မြင်သူ ဖြစ်ရာ မိမိကိုယ်မိမိ အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်ဟု လူအများ မထင်စေရန်အတွက် စိတ်လောနေလျှင်ပင် အချိန်ကွက်တိ ရောက်လာတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ထန်ရွှမ်သည် ရောက်ရှိနေသူများကို ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တုဇယ်ချန်းနှင့် ရှန်ယို့ယောင်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေရာယူလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ တုဟုန်ရိသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အနောက်တွင် ယန်ရှောင်ယွမ်နှင့် တုနျန်ယန်တို့ ပါလာခဲ့ကြသည်။

ထန်ရွှမ်တို့၏ ခံ့ညားလှသော ပြင်ဆင်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက တုဟုန်ရိ၏ ဝတ်စုံမှာ ပုံမှန်နှင့် များစွာ မခြားနားသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူသည် ပိုမို တက်ကြွနေပုံ ရသည်။

သူသည် တရားမဝင်သားနှင့် ချစ်သူကို ဇနီးနှင့် သားအရင်းရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် အနေမခက်ဘဲ ထန်ရွှမ်၏ ဘေးတွင် သဘာဝကျစွာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ချိုသာစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ထန်ရွှမ်... ဇယ်ချန်း”

ကွာရှင်းစာချုပ် တင်လိုက်ကတည်းက သူသည် ထန်အိမ်တော်ဟောင်းသို့ ပြန်မလာတော့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ရောက်ရှိနေသော သက်သေအများစုမှာ ဤမြင်ကွင်းကို အံ့ဩဟန် မပြကြခြင်းပင်။ အဘိုးထန်၏ သူငယ်ချင်း အနည်းငယ်သာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း တုနျန်ယန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် သူသည် တရားမဝင်သား ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက ရိပ်မိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထန်ရွှမ်က ထိုကိစ္စကြောင့် ကွာရှင်းရန် ကြိုးစားနေသည်ကိုလည်း ချန်မိသားစု၏ ကျေးဇူးကြောင့် အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် သတင်းများ ပျံ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဘိုးထန်၏ သေတမ်းစာ ထုတ်ပြန်မည့် နေရာသို့ ဤလူများကို တုဟုန်ရိ ဘာကြောင့် ခေါ်လာသနည်းဟု သူတို့ တွေးတောနေကြသည်။

လူအများ စူးစမ်းနေစဉ်မှာပင် ချန်ဖေးမင်က မချေမငံ စတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌတု... ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ပွဲကို တရားမဝင်သားကိုပါ ခေါ်လာတာက ဘာသဘောလဲ”

တုဟုန်ရိက သူ့ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ချန်မိသားစုရဲ့ လုပ်ငန်းတွေမှာ ပြဿနာတွေ တက်နေတယ်လို့ ကြားပါတယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌချန်က ငါ့အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စတွေကိုတောင် လာပြီး ကြည့်ရှုပေးနိုင်တာကတော့ တကယ့်ကို ရှားရှားပါးပါးပါပဲ”

မိသားစု နှစ်ခုမှာ လက်ရှိတွင် အကြီးအကျယ် အားပြိုင်နေကြသည်ဖြစ်ရာ အားလုံးက ထိုစကားများကို ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးမင်က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ဒါက အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားကိစ္စလား ဆိုတာ မသေချာသေးဘူးလေ။ အဘိုးထန်က တစ်သက်လုံး ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခဲ့သူပါ။ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို သူတစ်ပါးက လှည့်စားယူသွားမှာကိုတော့ ငါတို့က ဒီအတိုင်း ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး”

"ထန်မိသားစုရဲ့ အမွေတွေကို လှည့်စားယူမှာကို စိုးရိမ်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ ချန်မိသားစုက အပိုင်စီးချင်လို့လား ဆိုတာကိုတော့ အားလုံးက အသိပဲလေ” တုဟုန်ရိက သတိပေးလိုက်သည်။ "ငါ အကြံပေးချင်တာကတော့... ချန်မိသားစုရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ အကြံတွေကို ဒီမှာ လာမသုံးပါနဲ့လို့ပဲ”

ထို့နောက် သူသည် ထန်ရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထန်ရွှမ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မင်းတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက တော်တော်လေး အန္တရာယ် များတယ်ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။ ဒါ ငါတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်ရဲ့ ကိစ္စလေ။ အိမ်ထဲမှာ မင်း ငါ့ကို ရိုက်မလား ဆဲမလား စိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ ရတာပဲ၊ ဘာလို့ ချန်မိသားစုနဲ့ သွားပြီး ပူးပေါင်းရတာလဲ။ ချန်ရွေ့ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ဇယ်ချန်း ဒုက္ခရောက်တုန်းကတောင် နှိမ်ခဲ့တဲ့သူလေ၊ အဲဒီလို လူမျိုးတွေကို မင်းက ယုံရဲလို့လား”

သူသည် အသံကို မြှင့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့သာ ငါနဲ့ မင်း ကွာရှင်းလိုက်ရင် မင်းနဲ့ ဇယ်ချန်းက စီးပွားရေးအကြောင်း ဘာမှ သိတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါကလည်း မင်းတို့ကို ကူညီပေးဖို့ အကြောင်းမရှိတော့တဲ့ အခါကျရင်... ချန်မိသားစုက မင်းကို ကွာရှင်းပေးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်း တစ်ခုလုံးကိုပါ သိမ်းပိုက်သွားလိမ့်မယ်”

သူ့စကားကြောင့် အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ချန်မိသားစုဝင် သုံးဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ တုဟုန်ရိ ပြောသည်မှာလည်း ယုတ္တိရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ချန်ဖေးမင်သည် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီးမှ တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ချစ်သူနဲ့ တရားမဝင်သားက ထန်ရွှမ်နဲ့ တုဇယ်ချန်းရဲ့ အသက်ကို ရန်ရှာဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာလေ။ ကံကောင်းလို့ ငါ့သမီးလေး သိသွားခဲ့လို့ ကူညီပေးခဲ့တာ။ ဒီမှာရှိနေသူတွေလည်း မေးကြည့်လို့ ရတာပဲ။ ထန်ရွှမ်က ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ကွာရှင်းချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဥက္ကဋ္ဌတုက သူ့ကို အိမ်မှာ အကျယ်ချုပ် ချုပ်ထားတာ မဟုတ်လား”

"ထန်မိသားစုဝင်တွေကို ဒုက္ခပေးနေတာ မြင်ရက်နဲ့ ငါတို့က ဘာလို့ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရမှာလဲ”

လူအများ၏ အကြည့်များမှာ ယန်ရှောင်ယွမ်တို့ သားအမိထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။ ချန်မိသားစုအပေါ် သံသယများလည်း အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားကြသည်။

ချန်သခင်ကြီးကလည်း သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်။ "ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာတောင် မင်းက တရားမဝင်သားနဲ့ ချစ်သူကို ဗြောင်ကျကျ ခေါ်လာရဲတယ် ဆိုတော့... ထန်အဘိုးကြီးရဲ့ အမွေတွေကို ရပြီးရင် ထန်ရွှမ်တို့ သားအမိကို နှိပ်စက်မှာ သေချာနေတာပေါ့။ အဘိုးထန်က မသေခင်မှာ သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါလို့ ငါ့ကို မှာခဲ့တာလေ၊ ငါကတော့ မင်း သူတို့ကို အနိုင်ကျင့်တာကို ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး”

တုဟုန်ရိက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ "ငါ သူတို့ကို ခေါ်လာတာက ကြွားဝါဖို့လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ သေတမ်းစာ မဖွင့်ရသေးခင်မှာ ငါက အဲဒီလောက်အထိ ရူးမိုက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ထိုင်နေရာမှ ထကာ အားလုံးကို ဦးညွှတ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ သေတမ်းစာ ဖွင့်ပြီးမှ အားလုံးကို တရားဝင် ရှင်းပြမလို့ပါပဲ။ အခု ချန်သခင်ကြီးက မေးလာမှတော့ ကျွန်တော် အဖြစ်မှန်ကို ဖွင့်ပြောပါရစေ။ နျန်ယန်က ကျွန်တော့်ရဲ့ သားအရင်း ဖြစ်တာ မှန်ပါတယ်”

သူသည် နောင်တရပြီး နာကျင်နေသော မျက်နှာဖြင့် ထန်ရွှမ်နှင့် တုဇယ်ချန်းကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြလေတော့သည်။ "ဒါပေမဲ့ အားလုံး ထင်သလိုမျိုး ချစ်သူအဖြစ် ထားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ နျန်ယန်ဆိုတာ ကျွန်တော် ငယ်စဉ်က အတွင်းရေးမှူးယန်ကို ခေါ်ပြီး အလုပ်ကိစ္စ သွားရင်းနဲ့ အရက်မူးပြီး အမှတ်မထင် မှားခဲ့တဲ့ အမှားတစ်ခုပါ။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိခဲ့ပါဘူး”

ယန်ရှောင်ယွမ်သည်လည်း ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ တုဟုန်ရိ၏ စကားကို အတည်ပြုပေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒီတုန်းက တကယ့်ကို မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မက ဥက္ကဋ္ဌတုရဲ့ ဘေးမှာ ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်အေးလက်အေး ဘယ်လို နေနိုင်ပါ့မလဲ။ ကလေး ရလာတာကိုသာ စောစော သိခဲ့ရင် ကျွန်မ ဖျက်ချလိုက်မှာပါ။ အဲဒီအချိန်က ကုမ္ပဏီ တိုးချဲ့နေတဲ့ အချိန်ဆိုတော့ ကျွန်မ အလုပ်တွေ အရမ်း များနေခဲ့တာလေ။ ကျန်းမာရေးကိုလည်း ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ ကလေးရှိနေတာကို လုံးဝ မသိခဲ့ပါဘူး။ ဗိုက်သိသိသာသာ ထွက်လာမှပဲ သိခဲ့တာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာတော့ ဖျက်ချလို့ မရတော့သလို ကျွန်မကလည်း အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်နေတော့... စိတ်နုသွားပြီး မွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ”

"အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်မ ကလေးကို တစ်ယောက်တည်း ကျွေးမွေးရမှာဆိုတော့... ဒီအလုပ်ကို ဆုံးရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ဥက္ကဋ္ဌတုရဲ့ ဘေးမှာ ဆက်ပြီး နေခဲ့တာပါ..."

သူမသည် ပြောဆိုပြီးနောက် ထန်ရွှမ်နှင့် တုဇယ်ချန်းကို အလေးအနက် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မရဲ့ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ရှင့်တို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့မိပြီ။ ဒီနေ့ ပြီးသွားရင်တော့ ကျွန်မ ယန်မြို့ကနေ ထွက်သွားပါ့မယ်၊ ရှင့်တို့ ရှေ့ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်ပေါ်မလာတော့ပါဘူး”

ထန်ရွှမ်နှင့် တုဇယ်ချန်းတို့က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ သူတို့ ဟန်ဆောင်နေကြသည်ကိုသာ ကြည့်နေကြသည်။ တုဟုန်ရိသည် သူတို့ကို ရှင်းပြနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အပြင်လူများအမြင်တွင် မိမိကိုယ်မိမိ သန့်ရှင်းအောင် လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ သားအမိတွင် သက်သေ မရှိမှန်း သူ သိထားသဖြင့် အမှန်တရားကို လိုသလို ပြောင်းလဲကာ တုနျန်ယန်ကို အသိအမှတ်ပြုရန် လမ်းခင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဘေးမှ လူတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့တာဆိုရင်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးပေါ့။ တုကတော်... အခုလည်း ကလေးက ဒီလောက် ကြီးနေပြီပဲလေ။ ဥက္ကဋ္ဌတုက ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အေးအေးဆေးဆေး နေလာတာကိုလည်း အားလုံး မြင်နေကြတာပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါဦး။ တကယ်ကြီး ကွာရှင်းကြမှာလား”

အခြားတစ်ဦးကလည်း ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါပေ့ဗျာ၊ ဥက္ကဋ္ဌတုလို လူမျိုးက ရှားပါတယ်။ ဒီလို အမှားသေးသေးလေးကြောင့် ကွာရှင်းလိုက်ရင် နှမြောစရာကြီး ဖြစ်နေဦးမယ်”

ပွဲတစ်ခုလုံးတွင် တုဟုန်ရိကို စာနာပေးသော အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တုဇယ်ချန်းသည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများကို သေချာ အကဲခတ်နေမိသည်။ ဤလူများမှာ တုဟုန်ရိ သိမ်းသွင်းထားသော လူယုံများ ဖြစ်နေကြသည်လေ။

"မတော်တဆတဲ့လား" ချန်ဖေးမင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "တုနျန်ယန်က လွန်ခဲ့တဲ့ လေးလကတည်းက ယင်းဟောင်မှာ မင်းဘေးမှာ အလုပ်လုပ်နေတာလေ။ ဒါကို မတော်တဆလို့ ခေါ်သလား။ ဘယ်သူကများ မတော်တဆ ရလာတဲ့သူကို အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် လေ့ကျင့်ပေးမှာလဲ။ ကျုပ် သိသလောက်တော့ တုဇယ်ချန်းကို မင်းရဲ့ဘေးမှာ ထားပြီး တစ်ခါမှ အလုပ်မသင်ပေးခဲ့ဖူးဘူးနော်”

တုဟုန်ရိက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းတို့ ချန်မိသားစုက ငါတို့ကို ကွာရှင်းစေချင်တာ အသေအချာပဲပေါ့။ ငါ့ကို ထန်မိသားစုနဲ့ ခွဲခွာစေပြီး သူတို့ သားအမိကို မင်းတို့ရဲ့ လက်ကိုင်တုတ် လုပ်ချင်နေတာ မဟုတ်လား”

"ငါ ဇယ်ချန်းကို အလုပ်မသင်ပေးခဲ့တာက သူ ကိုယ်တိုင်က မကြိုက်လို့လေ" တုဟုန်ရိက ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

"သူက ငါနဲ့ ထန်ရွှမ်တို့ အသည်းအသန် မွေးထားရတဲ့ သားလေးပါ။ ငါ သူ့ကို ငယ်ငယ်တည်းက အလိုလိုက်ခဲ့တာ။ သူ မကြိုက်ရင် ငါ အတင်းအကျပ် မလုပ်ဘူး။ ငါက အားရှိတုန်းမို့လို့ သူ့အတွက် လိုအပ်တာတွေ အားလုံး ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး သူ အလုပ်လုပ်ချင်တဲ့ စိတ် ပေါ်လာမှ လွှဲပေးမယ်လို့ စိတ်ကူးထားတာ။ အဲဒီအချိန်မှာ နျန်ယန်မှာ အရည်အချင်း ရှိတာကို တွေ့လိုက်ရတော့၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ညီအစ်ကိုတွေပဲလေ ဆိုပြီးတော့..."

တစ်ဦးက ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌတု တွေးတာ မှန်ပါတယ်” ထို့နောက် ချန်သခင်ကြီးအား ပြောလိုက်သည်။

"လူတွေ ပြောလေ့ရှိတာက... အိမ်ထောင်တစ်ခုကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့တဲ့။ ကွာရှင်းတာ မကွာရှင်းတာကတော့ တုကတော်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ဖြစ်ပါစေ။ မင်းတို့ကတော့ ကြားထဲက ဝင်မရှုပ်ပါနဲ့တော့”

ထိုစကားကြောင့် ချန်သခင်ကြီးနှင့် ချန်ဖေးမင်တို့မှာ မျက်နှာ ပျက်သွားကြပြီး ထပ်မံ ပြောဆိုရန် ခက်ခဲသွားတော့သည်။

တုဟုန်ရိသည် ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့် တုဇယ်ချန်း၏ ခြေထောက်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဇယ်ချန်း ကားတိုက်မှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ” သူသည် ပြောရင်းနှင့်ပင် မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့သီလာသည်။

"သူ့ခြေထောက်တွေ ခံစားမှု မရှိတော့သလို စိတ်ဓာတ်တွေလည်း ကျဆင်းနေခဲ့တာလေ။ ငါက အဆိုးဆုံးကို ကြိုတွေးပြီး သူ့ရဲ့ ရှေ့ရေးအတွက် အစစအရာရာ ပြည့်စုံအောင် လုပ်ပေးချင်တာပါ။ ငါတို့က သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ချစ်ချစ်၊ တစ်သက်လုံးတော့ အနားမှာ ရှိနေပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒီတော့ သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်မဲ့ ညီအစ်ကို တစ်ယောက် ရှိနေအောင်လို့ နျန်ယန်ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ”

"ဥက္ကဋ္ဌတုက တကယ်ကို စိတ်စေတနာ ကောင်းလှပါတယ်”

"မှန်တာပေါ့၊ ညီအစ်ကို အရင်းအချာတွေ ဆိုတော့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကူညီကြမှာပေါ့”

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကိုယ့်သွေးရင်းသားရင်းက ပြင်ပလူတွေထက် ပိုပြီး အားကိုးရတာပဲ”

...

တုဟုန်ရိ၏ စကားများကြောင့် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ သူ၏ လုပ်ရပ်မှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆကုန်ကြသည်။

တစ်ဦးက တုဇယ်ချန်းအား ပြောလိုက်သည်။ "ဇယ်ချန်း... မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်။ နောက် ဆယ်နှစ်လောက် ကြာရင်တော့ မင်းအဖေ မင်းအပေါ် ထားတဲ့ စေတနာကို မင်း နားလည်လာမှာပါ”

"မိဘတွေရဲ့ စေတနာကတော့ အလွန် ကြီးမားလှပါတယ်..."

တုဟုန်ရိသည် အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်လို့သာ ဇယ်ချန်းသာ ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ အလုပ်လုပ်ချင်တဲ့ စိတ် ရှိနေမယ်ဆိုရင် ငါက သူ့ကိုပဲ အစွမ်းကုန် မြေတောင်မြှောက်ပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ကျန်းမာရေးက မကောင်းသလို သူ ဝါသနာပါရာကိုပဲ လုပ်ချင်နေတာလေ။ ငါကတော့ သူ့သဘောအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားပေးချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တုမိသားစု လုပ်ငန်း ဆိုတာ ငါ့နာမည် တပ်ထားရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ဝန်ထမ်းပေါင်း ထောင်သောင်းချီရဲ့ ဘဝတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလေ။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စမှာ ငါ တစ်ကိုယ်ကောင်း ဆန်ချင် ဆန်လို့ ရပေမဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေအပေါ်မှာတော့ ငါ တာဝန်ယူရမယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဆက်ခံသူ ကိစ္စကို အခုကတည်းက သေချာ စဉ်းစားရတော့မယ်”

သူသည် စကားပြောရင်း တုနျန်ယန်ကို အနားသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး တုဇယ်ချန်းအား မေးလိုက်သည်။

"ဇယ်ချန်း... အဖေ့ကို နားလည်ပေးနိုင်မလား”

သူ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ တုဇယ်ချန်းသည် အသုံးမကျသော ဒုက္ခိတ ဖြစ်နေသဖြင့် တုနျန်ယန်ကိုသာ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်ရမည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

တုနျန်ယန်သည် ရင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မနည်း ထိန်းချုပ်ကာ လူအများကို ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

တုဇယ်ချန်း စကားမပြောမီ ဘေးမှ လူများက ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။ "ဥက္ကဋ္ဌတုက တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးတာပဲ။ သခင်လေးလည်း နားလည်ပေးမှာပါ”

"ဟုတ်ပါပေ့ဗျာ၊ ကိုယ့်မိသားစုကိုရော ကုမ္ပဏီကိုပါ ငဲ့ကွက်တာပဲ။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လုပ်ငန်းကြီးကို စီမံဖို့ဆိုတာ အကူအညီ လိုတာပေါ့။ ညီအစ်ကိုတွေ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ”

"နျန်ယန်ကလည်း ကုမ္ပဏီမှာ လုပ်တာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးပေမဲ့ တော်တော်လေး အလုပ်လုပ်နိုင်တာ အားလုံး အသိပဲလေ” တစ်ဦးက တုဇယ်ချန်းကို ဖျောင်းဖျပြန်သည်။

"ဇယ်ချန်း... မင်းအဖေက အားလုံးကို တွက်ချက်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်တာပါ။ မင်းအတွက်တင် မကဘူး၊ ကုမ္ပဏီအတွက်ပါ စဉ်းစားပေးတာလေ။ မင်းလည်း လူကြီး ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ နားလည်ပေးသင့်တာပေါ့”

တုဇယ်ချန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ လူအများကို သုံးပြီး သူ့ကို အကျပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသာ နားမလည်ပါက အသိဉာဏ် မရှိသူ၊ မဆင်မခြင် ပြုမူသူဟု အသတ်မှတ်ခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ဤလူယုတ်မာများက မိမိတို့ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ပါက တုဟုန်ရိ၏ ဇာတ်လမ်းဆင်ပုံနှင့် လူများ၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပုံကို သူ သေချာပေါက် လက်ခုပ်တီး ချီးကျူးမိပေလိမ့်မည်။ သူသည် အမြဲတမ်း ဤမျှအထိ ထူးချွန်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်လေ။

တုဇယ်ချန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဖေက... ကျွန်တော့်ရဲ့ ခြေထောက်တွေ မသန်တော့ဘူး၊ အနာဂတ်မှာလည်း ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယူဆပြီးတော့ တုနျန်ယန်ကိုပဲ အမွေပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပေါ့ ဟုတ်လား”

"ခြေထောက် မသန်ရုံနဲ့ အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်သွားမယ်လို့ ဘယ်သူ ပြောလဲ” တုဇယ်ချန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကုမ္ပဏီကရော အောင်မြင်နေတာပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါလည်း အနုပညာလောကမှာ သတင်းကြီးနေတာပဲလေ”

"ပြီးတော့..." တုဟုန်ရိ စကားပြန်မပြောမီမှာပင် တုဇယ်ချန်းသည် ဝှီးချဲပေါ်မှ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ အဖေ... ကျွန်တော်က အခု ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ လန်းဆန်းနေပြီလေ” သူသည် ပြောရင်းနှင့်ပင် လူအများရှေ့တွင် ခုန်ပေါက်ပြလိုက်သေးသည်။

"ပြီးတော့ လောင်ဟွေ့ ကုမ္ပဏီကို စီမံပြီးတဲ့ နောက်မှာ စီးပွားရေး လုပ်ရတာ တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမှန်း ကျွန်တော် သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် တုမိသားစု လုပ်ငန်းကို ကျွန်တော်ပဲ ဆက်ခံချင်တယ်... အဖေ ကျွန်တော့်ကိုရော မြေတောင်မြှောက်ပေးဦးမလား”

သူ၏ လုပ်ရပ်မှာ လူတိုင်း မမျှော်လင့်ထားသော အရာဖြစ်သဖြင့် အားလုံး အံ့ဩမှင်တက်သွားကြတော့သည်။

အထူးသဖြင့် တုဟုန်ရိနှင့် ယန်ရှောင်ယွမ်တို့ သားအမိမှာ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။

တုဟုန်ရိသည် ဝမ်းသာအားရဟန် ပြရမည်မှန်း သိသော်လည်း အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ်များ အားလုံး ပျက်စီးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာမှသာ အံ့ဩနေသည့် အမူအရာကို မနည်း ဖော်ယူလိုက်ရသည်။

ယန်ရှောင်ယွမ်နှင့် တုနျန်ယန်တို့မှာမူ မျက်နှာထားကို ပြင်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။ သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်မှာ တုဇယ်ချန်း ဒုက္ခိတ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မသန်စွမ်းမှုက အလုပ်ကို မထိခိုက်နိုင်ဟု ဆိုသော်လည်း ကုမ္ပဏီ၏ ပုံရိပ်နှင့် သွားလာရ ခက်ခဲမှုများကြောင့် အမွေဆက်ခံရန်အတွက် လူအများ၏ သံသယကို ရရှိစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုမူ သူသည် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တုဇယ်ချန်းသည် သူတို့၏ မျက်နှာထားများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး တုနျန်ယန်အား ပြောလိုက်သည်။

"အားနာပါတယ်ကွာ... ငါ အခု ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေသလို တုမိသားစု လုပ်ငန်းကိုလည်း ငါပဲ ဆက်ခံချင်နေတာဆိုတော့... မင်းကိုတော့ လောလောဆယ် မလိုအပ်တော့ဘူး ထင်တယ်နော်” ထို့နောက် တုဟုန်ရိအား မေးလိုက်သည်။ "အဖေ... အဖေကော ဘာပြောချင်လဲဟင်”

"ဇယ်ချန်း... မင်း ပြန်ကောင်းသွားပြီလား။ ဘယ်တုန်းက ကောင်းသွားတာလဲ”

တုဟုန်ရိက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သော်လည်း သူ၏ ဦးနှောက်မှာ လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။ တုဇယ်ချန်းအပေါ် သူ အနည်းငယ် ပေါ့ဆခဲ့မိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော ကိစ္စကို သူ မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးမှ ယခုကဲ့သို့ ပြန်ကောင်းလာရန်မှာ ထူးချွန်သော ဆရာဝန်ကြီးများ၏ အကူအညီနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လေ့ကျင့်ခန်းများစွာ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။ သတင်း တစ်စက်မှ မပေါက်ကြားဘဲ ရှိနေသည်မှာ.../

တုဟုန်ရိသည် ထန်ရွှမ်၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် မလုံမလဲ ဖြစ်လာတော့သည်။

"ပြန်ကောင်းတာ မကြာသေးပါဘူး” တုဇယ်ချန်းက ပြောလိုက်သည်။ "အဖေက ကျွန်တော့်ကို ချစ်တယ်သာ ပြောတာ... ကျွန်တော် ခွဲစိတ်ကုသမှုတွေ ခံယူရင်း ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ လုံးဝ မသိခဲ့ဘူးပဲ။ ဪ... သိပြီ၊ အတွင်းရေးမှူးယန်က အဖေ့ကို လိမ်ပြောထားလို့ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား”

"သူ ကျွန်တော့်ကို ပြောတုန်းကတော့... ကျွန်တော့်ခြေထောက်တွေက တစ်သက်လုံး ပြန်မကောင်းတော့ဘူး၊ တစ်သက်လုံး ဝှီးချဲပေါ်မှာပဲ နေရတော့မယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ” တုဇယ်ချန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဦးလေးပိုင်က ကျွန်တော့်အတွက် ဆရာဝန်ကြီး တစ်ယောက် ရှာပေးခဲ့တယ်လေ။ သူကတော့ ပြန်ကောင်းနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိပါတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ”

ယန်ရှောင်ယွမ်သည်လည်း လျင်မြန်စွာပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမသည် ယနေ့ကိစ္စမှာ အေးအေးဆေးဆေး ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသော်လည်း တုဟုန်ရိ တည်ဆောက်ထားသော ကိစ္စရပ်များကိုမူ မပျက်စီးစေရန် ကာကွယ်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။

ပြောလိုက်သည်။

"ဇယ်ချန်း... မင်း ငါ့ကို မုန်းနေတာ ငါ သိပါတယ်။ ဒီနေ့ ဒီတံခါးကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ ငါ ဒီကနေ ထွက်သွားတော့မှာပါ။ မင်းရှေ့ကိုလည်း ဘယ်တော့မှ ထပ်ပေါ်မလာတော့ပါဘူး။ ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး မဟုတ်တမ်းတရား စွပ်စွဲဖို့တော့ မလိုပါဘူးကွယ်”

တုဇယ်ချန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားသာ ဒီနေရာကို လုံးဝ ရောက်မလာခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့... ခင်ဗျား ပြောတာတွေက နည်းနည်းလောက်တော့ ယုံကြည်စရာ ကောင်းနေဦးမှာပါ”

သူက ပြောလိုက်သည်။ "အရာအားလုံးက မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့တာဆိုရင်တော့၊ ခင်ဗျားဘက်က ဘာမှ မမျှော်လင့်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပေါ့ ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် အခု ငါ တုနျန်ယန်ကို မလိုအပ်တော့ဘူးလေ။ ခင်ဗျား သူ့ကို ခေါ်ပြီး ငါတို့ရှေ့ကနေ အမြန်ဆုံး ပျောက်ကွယ်သွားပေးသင့်တာပေါ့..."

ယန်ရှောင်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားပြီး တုဟုန်ရိကို အလိုလို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

တုဟုန်ရိက ခေါ်လိုက်သည်။ "ဇယ်ချန်း..." တုဟုန်ရိမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းပင် ပြောစရာ ပျောက်သွားတော့သည်။

တုဇယ်ချန်းက ရုတ်တရက် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နောက်တာပါဗျာ၊ ကြည့်စမ်း... ကြောက်သွားလိုက်တာ။ ကျွန်တော်က တုမိသားစု လုပ်ငန်းတွေကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တုနျန်ယန်က ကောင်းကောင်း စီမံနိုင်တယ်ဆိုရင်လည်း သူ့ကိုပဲ ဆက်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ယင်းဟောင်ထဲ ရောက်လာကတည်းက ငါတို့ ယင်းဟောင် ကုမ္ပဏီဟာ သူဌေးတွေ၊ အာဏာရှိသူတွေနဲ့ ဘယ်လောက်တောင် ပတ်သက်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ။ သူကိုယ်တိုင်တောင် ရှေ့တန်းကနေ ပါဝင်ပေးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား..."

"တုဇယ်ချန်း... မင်း" တုနျန်ယန်၏ မျက်နှာမှာ အရှက်ရလွန်းသဖြင့် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ ဗီလာပါတီပွဲ အရှုပ်တော်ပုံကြောင့် ယင်းဟောင် ကုမ္ပဏီမှာ အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် နာမည်ပျက်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် တုနျန်ယန် အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရသည့် ကိစ္စမှာ သာမန် ပြည်သူများသာမက အထက်တန်းလွှာ လူကုံထံများကလည်း လှောင်ပြောင်စရာ တစ်ခုအဖြစ် စိတ်ဝင်စားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တရားမဝင်သား ဖြစ်ရသည့်အပြင် ထိုကဲ့သို့သော အရှုပ်တော်ပုံထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းမှာ အလွန်ပင် သိက္ခာကျစရာ ကောင်းလှသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားသော မိသားစုတိုင်းက သူ့ကို အထင်သေးကြမည်မှာ သေချာသည်။

ယန်ရှောင်ယွမ်၏ မျက်နှာတွင်လည်း နာကျည်းမှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။

"ဇယ်ချန်း... မင်း ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတွေ ပြောတာကတော့ တော်တော်လေး လွန်သွားပြီနော်..."

"စကားက ရိုင်းသလား။ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို လူပြောမှာ ကြောက်နေလို့လား။ ငါပြောတာတွေက အမှန်တရားတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီနှစ်ထဲမှာ ယင်းဟောင်က နာမည်ကြီး အနုပညာရှင် ဘယ်လောက်တောင် လက်မှတ်ထိုးခဲ့လဲ၊ ဘယ်လောက်တောင် ထွက်သွားခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ နည်းလမ်းသစ်တွေရဲ့ ရလဒ်ကရော ဘယ်လိုရှိလဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရတာတော့... တော်တော်လေးကို သဘောကျနေပုံရတယ်နော်"

"အဲဒီတော့ ငါလည်း ဝင်မရှုပ်တော့ပါဘူး။ တုနျန်ယန်ကိုပဲ ကောင်းကောင်း ဆက်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါကတော့ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းတွေကိုပဲ ဆက်ခံလိုက်ပါ့မယ်”

တုဟုန်ရိ၏ မျက်နှာမှာ ထပ်မံ၍ ပျက်ယွင်းသွားပြန်သည်။

တုဇယ်ချန်းက နားမလည်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အဖေ ပြောတဲ့ တုမိသားစု လုပ်ငန်းဆိုတာထဲမှာ... အဘိုးရဲ့ အမွေအနှစ်ဖြစ်တဲ့ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းတွေပါ ပါဝင်နေလို့လား”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ယင်းဟောင် ဆိုတာကတော့ အဖေ ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ နယ်ပယ်မို့လို့ ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းကတော့ ကျွန်တော့်အဘိုးက ကျွန်တော့်အတွက် ချန်ထားပေးခဲ့တာလေ။ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းလည်း ဒါကို သိကြတာပဲ။ အဲဒါကိုတော့ အဖေက တခြားလူကို ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိပါဘူး”

တုနျန်ယန်မှာမူ အံကြိတ်ထားပြီး မိမိ၏ မုန်းတီးမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားရသည်။ အကယ်၍သာ တုမိသားစု လုပ်ငန်း သက်သက်အတွက် ဆိုပါက သူတို့ သားအမိသည် ဤမျှအထိ သည်းခံပြီး အနစ်နာခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် မိမိ၏ လေသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသော်လည်း နာကျည်းမှုများမှာ ဖုံးကွယ်၍ မရဘဲ ရှိနေသည်။

"အစ်ကိုဇယ်ချန်း... ကျွန်တော်က ဝါတန် စီးပွားရေး တက္ကသိုလ်မှာ စီမံခန့်ခွဲမှု ပညာကို သင်ယူခဲ့တာပါ။ လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုကို အမွေဆက်ခံဖို့ ဆိုတာက ခင်ဗျား ထင်သလို မလွယ်ကူဘူး။ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းရဲ့ အင်အားက ယင်းဟောင်ထက် ဆယ်ဆမက ကြီးမားတာလေ။ ခင်ဗျားက ယင်းဟောင်အကြောင်းတောင် သေချာ မသိသေးဘဲနဲ့ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းကို ဆက်ခံမယ်လို့ ပြောနေတာ... ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား”

ထန်မိသားစု၏ အဓိက ရှယ်ယာရှင်ကြီး တစ်ဦးကလည်း ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

"ဇယ်ချန်းရာ... မင်းက အရာရာကို လွယ်လွယ်လေးလို့ ထင်နေတာပဲ။ စီးပွားရေး လုပ်ရတာ မလွယ်ပါဘူးကွယ်။ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းအပိုင် ဖြစ်လာမှာ သေချာပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းအဖေပဲ စီမံတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ရှယ်ယာရှင်တွေပါ ဒုက္ခရောက်ကုန်မှာပေါ့”

ချန်ဖေးမင်က အခွင့်အရေးကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ အခုခေတ်မှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မန်နေဂျာတွေ ရှိနေတာပဲ။ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းတွေမှာလည်း ခိုင်မာတဲ့ စနစ်တွေ ရှိပြီးသားလေ။ ဇယ်ချန်းက သိပ်မသိသေးရင်တောင် ရှိတာကို ထိန်းသိမ်းသွားဖို့ကတော့ ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ပြီးတော့ သူက လူငယ်ဆိုတော့ တက်ကြွမှုလည်း ရှိတာပေါ့။ လူတိုင်းကလည်း ငယ်ရာကနေ လာကြတာပဲ မဟုတ်လား”

"ချန်ဖေးမင်" တုဟုန်ရိသည် နောက်ဆုံးတွင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တုဇယ်ချန်းက သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် ဒေါသထွက်နေချိန်တွင် အခုမှ ရောက်လာသောသူက ထန်မိသားစုကိုပါ မျက်စိကျနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။

ဤလုပ်ငန်းများကို သူက လှည့်စားယူထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ မျက်စိကျပြီဆိုပါက သူ့အပိုင်ဟုသာ သူ သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ မည်မျှပင် ယုတ်မာပြီး မှောင်မိုက်နေစေကာမူ အပြင်ပန်းတွင်မူ လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦးပမာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ချန်မိသားစုက ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ”

"ဇယ်ချန်းက ငယ်သေးလို့ နားမလည်ဘူး ဆိုပါစို့... မင်းကရော နားမလည်တာလား။ ထန်မိသားစု ကိစ္စတွေက ကျွမ်းကျင် မန်နေဂျာ ရှိရုံနဲ့ စနစ် ရှိရုံနဲ့ ပြီးသွားမဲ့ ကိစ္စလား။ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေဟာ အုပ်ချုပ်သူရဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တစ်ညတွင်းချင်း ပြိုလဲသွားနိုင်တာတွေ အများကြီးပဲ”

"ထန်ရွှမ်နဲ့ ဇယ်ချန်းက စီးပွားရေးအကြောင်း ဘာမှ မသိကြဘူး။ သူတို့လက်ထဲကို ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းတွေ အပ်လိုက်တာဟာ... မင်းတို့ ချန်မိသားစုလို မြေခွေးတွေ လာပြီး ဝါးမျိုဖို့ လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား”

တုဟုန်ရိက ပြောပြီးနောက် ထန်မိသားစု၏ ရှယ်ယာရှင် အချို့ကလည်း ဒေါသထွက်လာကြသည်။ အချို့က ဆိုလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ဇယ်ချန်းက ဆက်ခံချင်တယ် ဆိုရင်တောင် ငါတို့ကတော့ သူ့လက်ထဲကို စိတ်ချလက်ချ မအပ်နိုင်ဘူးဗျ”

ဒါသည် ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တုဇယ်ချန်း အရှက်ရသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တုနျန်ယန်မှာမူ ကျေနပ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်လုံး အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေသော ထန်ရွှမ်က နောက်ဆုံးတွင် စကားစလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဦးလေးဝမ်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက... ကျွန်မတို့ ထန်မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ကျွန်မတို့ မိသားစုဝင်တွေ မဟုတ်တဲ့သူကပဲ ဆက်ခံရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား”

ဦးလေးဝမ်ဟု ခေါ်သော ထန်မိသားစု ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဝမ်ကျန့်ဟွေးက လေသံကို လျှော့ကာ ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"ထန်ရွှမ်ရယ်... ဦးလေးက မင်းကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြည့်လာတာပါ။ ဦးလေးက အဲဒီလို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဥက္ကဋ္ဌတုကလည်း ငါတို့ လူရင်းပဲ မဟုတ်လား။ ဇယ်ချန်းက ဆက်ခံချင်တယ်ဆိုရင်လည်း သူ့အဖေဆီကနေ အလုပ်တွေ သေချာ သင်ယူပြီးမှ လုပ်တာက ပိုပြီး စိတ်ချရတာပေါ့”

ထန်ရွှမ်က ရုတ်တရက်ပင် အကွက်ကြီး တစ်ကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သူက ငါတို့ လူရင်း မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုရင်ကော"

ချန်မိသားစုဝင်များမှာ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ဒါသည် ထန်ရွှမ် ကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်သော စကားဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေးမင်သည် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တုဟုန်ရိ၏ မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲမှုများကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်ဟွေးက ဆက်၍ ဖျောင်းဖျပြန်သည်။

"ဒီလို ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာလို့ မင်း စိတ်မချမ်းသာဘူးဆိုတာ ဦးလေး သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထန်ရွှမ်ရယ်... လောကမှာ နေထိုင်ရတာ ဒီလိုပါပဲ။ မင်းရဲ့ ဘဝက နတ်ပြည်မှာ နေရသလိုမျိုး ပြည့်စုံနေတာလေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါ... ဘယ်အမျိုးသမီးကမှ မင်းလောက် စိတ်ချမ်းသာရတာ မရှိဘူး။ တုဟုန်ရိရဲ့ မတော်တဆ အမှားလေး တစ်ခုကြောင့်နဲ့ သူ့ကို ဒီလောက်အထိ နှိပ်စက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်”

"ဟုတ်ပါပေ့ဗျာ၊ နောက်မှ နောင်တ ရနေပါဦးမယ်။ လင်မယားတွေကြားမှာ ရန်ဖြစ်တာကတော့ သဘာဝပဲလေ”

"မှန်တာပေါ့... ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်မိန်းမနဲ့ ရန်ဖြစ်တိုင်း ကွာရှင်းမယ်လို့ ပြောတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါမှ မကွာဖြစ်ပါဘူး။ တုကတော် စိတ်အေးအေး ထားပါဦး”

ထန်ရွှမ်သည် တုဟုန်ရိ၏ စည်းရုံးနိုင်စွမ်းကို အလွန်ပင် လေးစားမိသွားသည်။ သေတမ်းစာ ထုတ်ပြန်မည့် နေရာကို မိသားစု ပြဿနာ ဖြေရှင်းရေး ရုံးခန်းတစ်ခုပမာ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူမက ရယ်ချင်သလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တုဟုန်ရိ ပြောသလိုဆိုရင်... ငါနဲ့ ဇယ်ချန်းက သူ မရှိရင် ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းကြီးကို ပျက်စီးအောင် လုပ်မဲ့သူတွေပေါ့ ဟုတ်လား။ သူက အခု ထန်မိသားစုရဲ့ သခင် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့၊ ငါတို့ ကွာရှင်းတာက အိမ်တွင်းရေး မဟုတ်တော့ဘဲ တိုင်းပြည်ရေး ကိစ္စ ဖြစ်သွားပြီပေါ့လေ"

သူမသည် စကားဆုံးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ယင်းဟောင်၏ ရှယ်ယာရှင်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထန်မိသားစု၏ ရှယ်ယာရှင်များနှင့် အရာရှိကြီးများကိုသာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ပြောချင်တာက ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းဟာ ငါ့အဖေ ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ ရှင်တို့တွေ သခင်ကို ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင်လည်း လူမှန်ဖို့ လိုတာပေါ့။ ငါ ထန်ရွှမ်က ရှင်တို့ကို တစ်ခါမှ မတရား လုပ်ခဲ့ဖူးလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် တုဟုန်ရိက ရှင်တို့ကို ဘာတွေ ပေးထားလို့... ဒီလောက်အထိ သခင်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး မျက်နှာလုပ်နေကြတာလဲ"

ထန်မိသားစု ရှယ်ယာရှင်များနှင့် အရာရှိကြီးများမှာ မျက်နှာများ ချက်ချင်း နီမြန်းသွားကြတော့သည်။

တုဟုန်ရိလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "ထန်ရွှမ်... မင်း ဘာတွေ ပြောနေလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း သိရဲ့လား”

"သိတာပေါ့" ထန်ရွှမ်က ရုတ်တရက် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော်တိုင်တိုင် ငါတို့ မိသားစုထဲမှာ ဟန်ဆောင်ပြီး ဒီနေ့မှာ နေရာသိမ်းဖို့အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာကိုလည်း ငါ သိတယ်လေ"

"ထန်ရွှမ်" တုဟုန်ရိသည် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီကိစ္စလေး တစ်ခုတည်းနဲ့ ငါ့ကို သံသယ ဝင်နေတာလား။ အစတုန်းက ငါတို့ လက်ထပ်ချိန်မှာ ဘာလို့ သံသယ မဝင်ခဲ့တာလဲ။ အခု နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကြာခဲ့တဲ့ ငါတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်ကို... မင်းက ဒီလိုမျိုး နှိပ်စက်ချင်တာလား"

ထန်ရွှမ်သည် သူ၏ လှည့်ဖြားတတ်သော စရိုက်ကို သိထားသဖြင့် ထိုစကားကို ပြန်မပြောဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဇယ်ချန်းရဲ့ ခြေထောက် ပြန်ကောင်းလာတဲ့ သတင်းကို ရှင့်ကို ဘာလို့ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့လဲ သိလား။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင်က အဲဒီ လူသတ်သမားတွေရဲ့ ကြံရာပါ ဖြစ်နေလို့ပဲ" သူမသည် ပြောရင်းနှင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"ကျားတောင်မှ ကိုယ့်သားသမီးကို ပြန်မစားဘူးတဲ့။ ရှင်ကတော့ ဒီမိန်းမနဲ့ တရားမဝင်သား နေရာရဖို့အတွက် ရှင့်ရဲ့ သားအရင်းကိုတောင် သတ်ဖို့ ကူညီခဲ့တာလေ"

သူမသည် တုဟုန်ရိဘက်မှ ရပ်တည်နေသူများကို လှည့်ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ရှင်တို့ကလည်း သူ့ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ အကြံအစည်တွေကို ထောက်ခံနေကြတာလား။ ငါနဲ့ ဇယ်ချန်းက ရှင်တို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေကို စတေးပေးရမယ်လို့များ ရှင်တို့ ထင်နေကြတာလား"

ပွဲတစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အကျိုးစီးပွားဆိုသည်မှာ တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း လူသတ်ရန် ကြံစည်မှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန်မှာမူ မည်သူမျှ မဝံ့ရဲကြပေ။

ဝမ်ကျန့်ဟွေးက ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါတွေက မင်းရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေပဲ မဟုတ်လား ထန်ရွှမ်။ မင်း အတွေးလွန်နေပြီ ထင်တယ်..."

"ထင်မြင်ချက်တဲ့လား" ထန်ရွှမ်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး အစည်းအဝေးစားပွဲ ဘေးတွင် ရပ်နေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ထန်မိသားစု၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ထန်ချန်း ဖြစ်ပြီး အဘိုးထန် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က အယုံကြည်ရဆုံး လူယုံတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

တုဟုန်ရိ၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်စိတ်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

…