အခန်း ၅၁၃

အခန်း ၅၁၃ - ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း၊ ကစဉ့်ကလျား ဟင်းလင်းပြင်ရေစီးကြောင်းများ၊ တာ့ယွမ်မသေမျိုးပိုင်နက်

အမြင့်တစ်နေရာတွင် လှေပျံ၏ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းများက လုချင်း၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားကာ အထက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းတက်သွားလေသည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းသည် ကြယ်တာရာလေကြမ်းများ အလွှာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မရေမတွက်နိုင်သော ဒေါသတကြီး တိုက်ခတ်နေသည့် လေပြင်းများနှင့် ကြယ်တာရာလျှပ်စီးတန်းများက ထိုသူစိမ်းပစ္စည်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လှေပျံဆီသို့ အလုအယက် တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အတော်လေး ရုန်းကန်ရမည်သာ။ အကာအကွယ် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုသာ မရှိဘူးဆိုလျှင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ချေ ရှိပေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လှေပျံကို အလွန်ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် ဖန်တီးထားပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် မြှုပ်နှံထားသော ဝင်္ကပါအစီအရင်များကလည်း အလွန်တရာကို ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှပေသည်။ မည်မျှပင် များပြားလှသော ကြယ်တာရာလေပြင်းများနှင့် လျှပ်စီးတန်းများက ၎င်းအပေါ်သို့ ရွာချနေစေကာမူ မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ မဖြစ်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

ယင်းအစား ထိုအရာများကို သမုဒ္ဒရာကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ လှေပျံက လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူသွားပြီး ဝင်္ကပါများမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ ပျံသန်းမှုအတွက် စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်လေသည်။

သို့ဖြစ်၍ လှေပျံမှာ အရှိန်လျော့ကျမသွားသည့်အပြင် ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းက အမှန်တကယ်ပင် ပို၍မြန်ဆန်လာကာ ကြယ်တာရာလေကြမ်းများကို ထိုးဖောက်ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကစဉ့်ကလျား အရောင်များရှိနေသည့် အမြှေးပါးတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ၎င်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဆင်းသွားလေတော့၏။

ချက်ချင်းပင် လုချင်း၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး ကျယ်ပြန့်ကာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ သူ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးသာ ရှိနေပြီး ရှေ့တွင်တော့ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီး ရှိနေလေ၏။

"ဒါဆို ခုနက ဖြတ်လာတာက ကမ္ဘာလောကအမြှေးပါးပေါ့"

လုချင်းက သူ့နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အနောက်ဘက်တွင်တော့ ကစဉ့်ကလျား အလင်းတန်းအမြှေးပါးများဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ထားသည့် အဆုံးအစမရှိသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပါ၏။ ၎င်းသည် ကြယ်တာရာဟင်းလင်းပြင်ကြီး၏ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေမှုထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့လေး တောက်ပနေလေသည်။

"ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုရဲ့ ဖိအားကတောင် ဒီလောက်ကြီးမားနေတာ။ အလတ်အလတ်ကမ္ဘာတွေနဲ့ ကမ္ဘာအကြီးစားတွေဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင်မှ ခန့်မှန်းရခက်လိုက်မလဲ"

ကျယ်ပြန့်လှသော ထိုကမ္ဘာကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် စွမ်းအားများကို အံ့သြတကြီးချီးကျူးမိရင်း လုချင်းမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ပခုံးထက်ရှိ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့မှာလည်း အလားတူပင် အံ့သြမှင်သက်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာများ ရှိနေကြလေ၏။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံထဲတွင် ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးမှ ပြည့်စုံသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို ကြည့်ရှုရခြင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားများကို အခြေခံအထိ လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပြင်းထန်လှသော သက်ရောက်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ ရွှေအမြုတေ တာအိုနှလုံးသားများပင်လျှင် တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့၏။

အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုနှလုံးသားပင်လျှင် ပို၍ခိုင်မာလာပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အရှေ့ဘက်ရှိ ကြယ်တာရာဟင်းလင်းပြင်ကြီးဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။ "သွားကြစို့။ ငါတို့ကို ပိုပြီးကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေ စောင့်ကြိုနေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူသည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစေလွှတ်လိုက်ရာ လှေပျံမှာ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဝေးရှိ တောက်ပနေသော ကြယ်များဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားလေတော့၏။

"ဟင်။ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲကို ဝင်လာတော့ လှေရဲ့ အမြန်နှုန်းက ပိုပြီးတော့တောင် မြန်လာပါလား။ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ မရှိတော့လို့များလား"

ရှေ့သို့ ဆက်လက်တွန်းပို့လိုက်စဉ်မှာပင် လုချင်းသည် အလွန်မြန်ဆန်လာသော အရှိန်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် အမြန်နှုန်းက သူ၏ မိခင်ကမ္ဘာတွင် ရနိုင်သမျှသော အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းထက်ပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှု ပမာဏကလည်း သိသိသာသာကို လျော့ကျသွားခဲ့၏။ ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် လုချင်းသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မိခင်ကမ္ဘာအတွင်းတွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံသူ၏ အမြန်နှုန်းမဆို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများဖြင့် ကန့်သတ်ထားပြီး သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ ရှိလေသည်။ ထိုကန့်သတ်ချက်သို့ ချဉ်းကပ်လာပါက ကောင်းကင်တာအိုထံမှ သတိပေးချက်များကို လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်ပင်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုသတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုကာ အရှိန်ဆက်တင်နေမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်တာအို၏ ဆန္ဒက သူတို့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးသည့်အနေဖြင့် ကမ္ဘာလောကထဲမှ တိုက်ရိုက် နှင်ထုတ်ပစ်ကောင်းနှင်ထုတ်ပစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျယ်ပြန့်လှသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံထဲတွင်တော့ ကောင်းကင်ဆန္ဒ၏ ဖိနှိပ်မှုမျိုး မရှိသလို လေထု၏ ခုခံမှုလည်း မရှိပေ။ သဘာဝကျစွာပင် လှေပျံ၏ အမြန်နှုန်းက ယခင်ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်ကာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားနိုင်ခဲ့လေ၏။

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် ခရီးစဉ်အတွက် ငါ အချိန်ယူရတာက ငါမျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး တိုတောင်းသွားနိုင်တာပေါ့"

ဝမ်းသာအားရဖြင့် လုချင်းက လှေပျံ၏ အမြန်နှုန်းကို ဆက်လက်မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။ သို့သော် အမြန်နှုန်းက သူ၏ မိခင်ကမ္ဘာတွင် သူရရှိနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းထက် အဆတစ်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ရင်ထဲတွင် လွှမ်းမိုးသွားတော့၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုနှုန်းက အဆမတန်ကို မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် စုပ်ယူခံလိုက်ရသဖြင့် လုချင်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားကာ လှေပျံ၏ အရှိန်ကို ချက်ချင်း ပြန်လျှော့ချလိုက်ရလေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှု ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသောအခါမှသာ လုချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားတော့၏။

ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူလို စွမ်းအားရှိသူတစ်ယောက်အတွက် စွမ်းအားဆယ်ပုံတစ်ပုံ ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ရပ်တော့ မဟုတ်ပေ။ တတိယအကြိမ်မြောက် သန့်စင်ထားသည့် ထိပ်တန်းရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဆိုလျှင်ပင် ထိုပမာဏကို မီနိုင်ရန် အလှမ်းဝေးလွန်းလှပေ၏။

"ဒီတော့ ကြယ်တာရာကောင်းကင်မှာတောင် ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ အရှိန်ကို အဆင်အခြင်မဲ့ မြှင့်တင်လို့မရဘူးပေါ့။ ငါ့မိခင်ကမ္ဘာရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ထက် အဆတစ်ရာဆိုတာက အရေးကြီးတဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်တဲ့ပုံပဲ။ အဲဒီအမှတ်ကို ကျော်လွန်သွားတာနဲ့ အရှိန်နည်းနည်းလေး တက်သွားတာတိုင်းက စွမ်းအင်ကို အဆမတန် ပိုပြီး ကုန်ခမ်းစေမှာပဲ"

လုချင်း၏ ရင်ထဲတွင် အသိဉာဏ်တစ်ခု ပွင့်လင်းသွားခဲ့လေ၏။ ထိုအသိတရားနှင့်အတူ သူသည် အမြန်နှုန်းကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။ ယင်းအစား သူသည် လှေပျံကို အဆတစ်ရာ ကန့်သတ်ချက်အနီးတွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားလိုက်ပြီးနောက် လှေ၏ ဝင်္ကပါအစီအရင်ထဲသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။ လှေပျံကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သက်သက်ဖြင့်သာ စွမ်းအင်ပေးနိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍လည်း စွမ်းအင်ပေးနိုင်ပေသည်။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အမည်မသိ အန္တရာယ်များကြောင့် လုချင်းက သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများကို မလိုအပ်ဘဲ အလွန်အကျွံ အသုံးပြုချင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပေါ် မှီခိုရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

လှေပျံ၏ လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု အနည်းငယ်ကိုသာ ဖယ်ထုတ်ထားလိုက်ပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို စစ်ဆေးကာ လမ်းမပျောက်စေရန်အတွက် ကောင်းကင်မြေပုံကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ မှောင်မိုက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် လှေပျံကတော့ ၎င်း၏ ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်ထွက်ခွာနေတော့သည်။

ဆယ်ရက်တာ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ရှေ့ရှိ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီးက ပြောင်းလဲသွားမည့် အရိပ်အယောင်မျှ ပြသခြင်း မရှိသေးပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အမှောင်ထုပင်လယ်ကြီးအဖြစ်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မျောပါလာတတ်သော ဥက္ကာပျံများမှလွဲ၍ အခြားအဖော်အဖြစ် ဘာမျှမရှိချေ။ သူ၏ မိခင်ကမ္ဘာမှ အလင်းရောင်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"မိခင်ကမ္ဘာကို ကောင်းကင်မြေပုံပေါ်မှာ မှတ်သားမထားတာကလည်း အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ ဒီမှောင်မိုက်ပြီး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေတဲ့ ဒေသကြီးက ကျယ်လွန်းနေတာကို" လုချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာပင် အံ့သြနေမိတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် သူ၏ မိခင်ကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းထက် အဆတစ်ရာဖြင့် ဆယ်ရက်ဆက်တိုက် ခရီးသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုအကွာအဝေးမှာ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် မနားတမ်း ခရီးသွားမည်ဆိုပါက ဖြတ်ကျော်ရန် လပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်၏။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ လုချင်းသည် ဤမှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်ဒေသ၏ အစွန်းသို့ နီးကပ်လာသည့် အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မမြင်ရသေးခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ဤအရာက သူ၏ မျှော်လင့်ထားမှုများအတွင်းမှာပင် ရှိနေခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ ဤဒေသကို ဖြတ်ကျော်ရန် တကယ်သာ လွယ်ကူခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယခင်ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်က စူးစမ်းလေ့လာရန် ထွက်သွားခဲ့ကြသော သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြမည် မဟုတ်သလို လုံးဝကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြမည်လည်း မဟုတ်ချေ။

သို့ဖြစ်၍ လုချင်းသည် စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပေ။ သူသည် သည်းခံစိတ်ရှည်စွာဖြင့် လှေပျံကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်မောင်းနှင်နေခဲ့လေ၏။

ဤနည်းဖြင့် နောက်ထပ် တစ်လတာ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း လှေပျံမှာ ဟင်းလင်းပြင်ဒေသထဲမှ မထွက်ခွာနိုင်သေးချေ။ ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် လှေပျံက ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး နေရာမှာတင် လည်ပတ်လာကာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အားကောင်းသော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားတစ်ခုက လှေကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းတော့မည့်အလား ရှေ့သို့ ဆွဲငင်သွားလေတော့သည်။

"ကစဉ့်ကလျား ဟင်းလင်းပြင်ရေစီးကြောင်းတွေလား။ ပြီးတော့ ဒီလောက်တောင် အားကောင်းတာတွေလား" လုချင်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားခဲ့၏။

သူ၏ ရှေ့တွင် ကျယ်ပြန့်လှသော ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ နယ်ပယ်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ဖြင့်ပင်လျှင် ၎င်း၏ နယ်နိမိတ်ကို အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"အားချင်း... အဲဒါ ကစဉ့်ကလျား ဟင်းလင်းပြင်ရေစီးကြောင်းပဲ။ ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားလို့ မရတော့ဘူး... တကယ်လို့ ငါတို့သာ အဲဒီထဲမှာ ပိတ်မိသွားရင် ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လီက သတိပေးကာ အော်ပြောလိုက်လေသည်။

မွေးရာပါ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် ၎င်းသည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော အရိုင်းဆန်ကာ လိမ်ယှက်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများကို ခံစားနိုင်လေသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်၏။

"ငါသိတယ်" လုချင်းက အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို နားလည်သဖြင့် လှေကို နောက်ဆုတ်ရန် ချက်ချင်း စတင်မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်း၏ အစွန်းကိုသာ ထိမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ ဆွဲငင်မှုမှ အတော်လေး လွယ်ကူစွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်သွားပြီး ရှေ့ရှိ ကစဉ့်ကလျားရေစီးကြောင်းများကို အာရုံခံမိသောအခါ လုချင်းတစ်ယောက် အကြပ်ရိုက်သွားတော့၏။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်း၏ အဆုံးသတ်ကို မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပေ။ ရှေ့သို့ ဆက်သွားရန်မှာ သိသိသာသာကို မဖြစ်နိုင်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပင်။

အတွင်းပိုင်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်လေပွေတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိကာ ထာဝရပျောက်ဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဘေးဘက်တွေကို စမ်းကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့မယ်" အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချင်းသည် လှေပျံကို ညာဘက်သို့ ကွေ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ကစဉ့်ကလျား ဟင်းလင်းပြင်ရေစီးကြောင်းများကို ဘေးဘက်မှနေ၍ ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ သူ ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း လုချင်းက လှေပျံကို ညာဘက်သို့ အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်ရက်တိတိ မောင်းနှင်ပြီးနောက်တွင်တော့ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက နောက်တစ်ကြိမ် မည်းမှောင်သွားရပြန်သည်။ ရှေ့ရှိ ကစဉ့်ကလျား ဟင်းလင်းပြင်ရေစီးကြောင်းတန်းကြီးမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိမည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသေးပေ။

"ဒါမှမဟုတ်... ဒီဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကိုတောင် ဖြတ်သန်းသွားတာများလား" လုချင်းမှာ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သူ သိလေ၏။ သို့သော် ဤနှစ်ရက်တာ ပျံသန်းမှုက အရာတစ်ခုကိုတော့ အလွန်တရာ ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့သည်။ ဤဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းဒေသက သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာပိုမိုကြီးမားသော အကွာအဝေးအထိ ကျယ်ပြန့်နေခြင်းပင်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးအထိ မကျယ်ပြန့်ဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်သော ဧရိယာတစ်ခုအထိတော့ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"အားချင်း... ငါတို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ" ရှောင်လီက ရှေ့ရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော ကစဉ့်ကလျား ဟင်းလင်းပြင်ရေစီးကြောင်းများကို ကြည့်ကာ အလားတူပင် ဆွံ့အသွားခဲ့လေသည်။

လုချင်းက မိမိကိုယ်မိမိ ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေလို့တော့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ဒီမုန်တိုင်းနယ်မြေက ငါတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကြီးနေတယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်မြေပုံရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကနေ ငါတို့ လမ်းလွဲသွားနိုင်တယ်"

"ဒါဆို မင်း ဘယ်လိုစီစဉ်ထားလဲ အားချင်း" ရှောင်လီက မေးလိုက်၏။

"ငါတို့ စွန့်စားရတော့မယ်"

လုချင်းက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လှေ၏ ဝင်္ကပါအစီအရင်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ၎င်းအတွင်းသို့ စီးဆင်းစေကာ ဝင်္ကပါကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်တော့၏။

ထိုအခါတွင် တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများက တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထွက်ပေါ်လာကာ အားကောင်းသော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားတစ်ခုက လှေ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲလာလေ၏။ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူတို့ရှေ့၌ ဟင်းလင်းပြင်လေပွေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လှေပျံက ၎င်းအတွင်းသို့ ထိုးဆင်းသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အခြားဒေသတစ်ခုတွင် ဟင်းလင်းပြင်လေပွေအသစ်တစ်ခု ပွင့်လာပြီး ၎င်းအတွင်းမှ အနည်းငယ် စုတ်ပြတ်နေကာ ရှေးဆန်သည့် ငွေရောင်လှေပျံတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အားချင်း... ငါတို့ ထွက်လာနိုင်ပြီဟ" ပတ်ပတ်လည်ရှိ တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာများကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်လီက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါတို့ အောင်မြင်သွားပြီလား" သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တည်ငြိမ်နေသော လေထုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် လုချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားတော့၏။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လှေပျံ၏ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်းက ကစဉ့်ကလျားဟင်းလင်းပြင်ဇုန်ကို ရှောင်ကွင်းသွားရန် လုံလောက်ခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ မိခင်ကမ္ဘာကို ရှာတွေ့ခဲ့သော တခြားကမ္ဘာမှကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးမှာ ရှေးဟောင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါတစ်ခုကို အသက်သွင်းမိခဲ့ပြီး လှေပျံ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းနိုင်စွမ်းဖြင့် မသေမျိုးပိုင်နက်အများစုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ခရီးသွားခြင်းဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

ခွပ်

ထိုအချိန်တွင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အက်ကွဲသံတစ်ခုက လုချင်းအား သူ၏ အတွေးများထဲမှ ဆွဲထုတ်သွားခဲ့သည်။

မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝင်္ကပါအတွင်းတွင် ထည့်ထားသော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက ကျောက်တုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသော လက္ခဏာပင် ဖြစ်၏။ လုချင်းက ၎င်းကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြင့် အလျင်အမြန် အစားထိုးလိုက်လေသည်။

"အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလုံးကိုတောင် ကုန်သွားစေတယ်တဲ့လား။ ငါ မယုံနိုင်ဘူး..." သူက နာကျင်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က သူ ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းခြင်းကို အသုံးမပြုခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရှေ့ရှိ မုန်တိုင်း၏ အရွယ်အစားအပြည့်အစုံကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအကွာအဝေးက လှေပျံ တစ်ကြိမ်ခုန်ပျံခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည့် အကွာအဝေးထက် ကျော်လွန်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့လေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက သူတို့သည် ရေစီးကြောင်းများ၏ အလယ်တွင် ပိတ်မိသွားမည် ဖြစ်၏။ ၎င်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် လှေ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းနိုင်စွမ်းကို အမြင့်ဆုံးအလားအလာအထိ တွန်းပို့ရန် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရလဒ်က အလွန်တန်ဖိုးရှိခဲ့ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် ကစဉ့်ကလျား ဟင်းလင်းပြင်ဒေသကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီပင် ဖြစ်၏။

သို့တိုင်အောင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံး ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းကတော့ နာကျင်စရာပင်။ ၎င်းတို့က တန်ဖိုးကြီးမားလှပြီး လုချင်းတွင်လည်း အစကတည်းက များများစားစား မရှိခဲ့ချေ။ ဤခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် လှေကို စွမ်းအင်ပေးရန်အတွက် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ အသုံးပြုလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုလို ရုတ်တရက်ကြီး တစ်တုံးဆုံးရှုံးသွားရသည်ဆိုတော့ သေချာပေါက် နာကျင်ရမည်သာ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ လုချင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ယခင်ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်က သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်တွင် ရှေ့ဆက်သွားရန် လမ်းမရှာနိုင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဟင်းလင်းပြင်ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ နက်နဲလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ကြီးမားသော အမြင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိကာ အတိဒုက္ခများစွာကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သူများသာလျှင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မည်ပင်။

ထို့အပြင် နဂါးလိပ်ကြီး၏ အဆိုအရ ထိုခေတ်ကာလအတွင်း သူ၏ မိခင်ကမ္ဘာမှ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ထိုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ကြသူများသာ ဖြစ်လေသည်။ အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် သူတို့ထဲမှ အသန်မာဆုံးသူများပင်လျှင် ပထမ သို့မဟုတ် ဒုတိယ အတိဒုက္ခအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုချင်းက ခန့်မှန်းမိ၏။ ထိုအဆင့်များတွင် သူတို့၌ ဟင်းလင်းပြင်တာအိုနှင့် ပတ်သက်သည့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအချို့ ရှိနေလျှင်ပင် အထူးဟင်းလင်းပြင်ရတနာတစ်ခုသာ မရှိပါက ထိုကဲ့သို့သော ဒေသမျိုးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါကြောင့်ပဲ အဲဒီတုန်းက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှ မိခင်ကမ္ဘာကို ပြန်မလာခဲ့ကြတာ ဖြစ်မယ်။ သူတို့အားလုံး ဟင်းလင်းပြင်ရေစီးကြောင်းတွေထဲမှာပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြတာများလား။ ဒါမှမဟုတ်... သူတို့ထဲက တချို့က ဒီစမ်းသပ်မှုကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြမလား" လုချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေမိတော့သည်။

သေချာသည်ကတော့ ယခုလောလောဆယ်တွင် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ခန့်မှန်းချက်များသာ။

အမှန်တရားကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် သူသည် တစ်နေ့နေ့တွင် ထိုကုန်လွန်သွားသော ခေတ်ကာလမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး သို့မဟုတ် သူတို့၏ မျိုးဆက်တစ်ဦးဦးနှင့် တွေ့ဆုံမှရမည်သာ။

သူ၏ အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် လုချင်းက ကောင်းကင်မြေပုံကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ လက်ရှိတည်နေရာကို စတင်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ စောစောက သူသည် မုန်တိုင်းနယ်မြေကို သေချာပေါက် ဖြတ်ကျော်နိုင်စေရန်အတွက် လှေ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းခြင်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဘယ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို လုံးဝမသိခဲ့ချေ။

"ငါ တကယ်ပဲ တာ့ယွမ်မသေမျိုးပိုင်နက်ရဲ့ ဒေသထဲကို ဝင်လာခဲ့ပြီလား"

ကောင်းကင်မြေပုံကို အသုံးပြု၍ တစ်ကြော့မျှ စူးစမ်းတွက်ချက်ပြီးနောက် လုချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အားနည်းသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ယခုအခါ တာ့ယွမ်မသေမျိုးပိုင်နက်၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ ဗဟိုဒေသများနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူသည် လူသူကင်းမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် မဟုတ်တော့ပေ။

"လှေပျံက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်တာပဲ။ ခုနက ဟင်းလင်းပြင်ခုန်ပျံမှုက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင် မနားတမ်းပျံသန်းရင် နှစ်တွေအကြာကြီးအချိန်ယူရမယ့် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်သွားတာ ဖြစ်လောက်တယ်"

ထိုအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ လုချင်းမှာ ထိုအလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအတွက် အလွန်အမင်း နှမြောတသမဖြစ်တော့ပေ။ သို့တိုင်အောင် လုံးဝမရှိမဖြစ် လိုအပ်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက ခရီးသွားရန်အတွက် နောက်ထပ် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို အသုံးပြုရန် သူ ရည်ရွယ်မထားတော့ချေ။

"ဒီကနေစပြီးတော့ ငါ ပုံမှန်နည်းလမ်းနဲ့ပဲ ခရီးဆက်တော့မယ်။ အဲဒါက ငါ့ကို တာ့ယွမ်မသေမျိုးပိုင်နက်ရဲ့ ကြယ်တာရာရှုခင်းတွေကို ခံစားဖို့ အခွင့်အရေးရစေလောက်မှာပဲ"

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် လုချင်းက ကောင်းကင်မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားသည့် သူ၏ ခရီးပန်းတိုင်ဆီသို့ လှေပျံကို ဦးတည်မောင်းနှင်ကာ သူ၏ ခရီးစဉ်ကို ဆက်ပြီးထွက်ခွာလိုက်လေတော့၏။ နောက်ရက်များတွင်တော့ လုချင်း၊ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့က လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကြယ်တာရာရှုခင်းများကို ငေးမောကြည့်ရှုရင်း ခရီးဆက်နေခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင်တော့ အရာအားလုံးက လတ်ဆတ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေခဲ့သော်လည်း ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုအရာများက မဆန်းသစ်တော့ချေ။

လှေကို လမ်းညွှန်မောင်းနှင်ပေးရန် လိုအပ်နေသေးသည့် လုချင်းမှလွဲ၍ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် ဝင်သွားကြလေတော့သည်။ သဘာဝကျစွာပင် လုချင်းသည်လည်း လှေမောင်းနှင်ခြင်းအပေါ် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးကို ပေးမထားခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်ခွဲခြားခြင်းသိုင်းကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်သဖြင့် လှေကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏ အသိစိတ်အနည်းငယ်ကိုသာ ဖယ်ထုတ်ထားရန် လိုအပ်လေ၏။ သူသည် အချိန်အများစုကို ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် သူ၏ တာအိုသိုင်းများကို သန့်စင်ခြင်းတွင်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

ဤနည်းဖြင့် နောက်ထပ် လပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လုချင်းသည် ကမ္ဘာလောကများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေ၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကမ္ဘာငယ်များသာဖြစ်ပြီး သူရှာဖွေနေသည့် အမျိုးအစားနှင့် အလွန်အလှမ်းဝေးနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ၎င်းတို့ထံသို့ မချဉ်းကပ်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်သာ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် လှေပျံက ကမ္ဘာလောကတစ်ခုအနီးမှ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်သွားစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် လှေတစ်စင်းလုံးက တစ်စုံတစ်ရာကို ဝင်တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့လေတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခုက နေရာလွတ်တစ်ခုမှနေ၍ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ငါ့အတွက် သိပ်ကိုကံကောင်းတာပဲ။ ကြယ်တာရာတွေကြားထဲ ခရီးသွားနေတဲ့ ငှက်ပေါက်စလေး တချို့ပါလား။ အခုချက်ချင်း... အောက်ဆင်းခဲ့ကြစမ်း"

…..