အခန်း ၅၁၈

အခန်း ၅၁၈ - ရတနာခန်းမဆောင်နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရှာဖွေမည့်လမ်းစ

"ချန်ပေ့... ဘာလို့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ"

လုချင်းတစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာသည်ကို လူငယ်လေးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

စောစောကမှ သူသည် ချန်းလန်မြို့၏ အခြေခံအချက်အလက်အချို့ကို လုချင်းထံမှ ကောင်းမွန်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ထားခဲ့ပြီး သူ၏ကံကောင်းမှုအတွက် ပျော်ရွှင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယခု လုချင်းပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကောင်လေးမှာ အစပိုင်း၌ အံ့ဩမှင်သက်သွားပြီးနောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဝင်ရောက်လာတော့၏။

ဤချန်ပေ့သည် မြို့ထဲတွင် လျှောက်လည်ပြီးနောက် သူပြောပြခဲ့သည်များက မြို့ထဲရှိ လူတိုင်းသိသော အခြေခံအချက်များသာဖြစ်ကြောင်း သိသွားပြီး လိမ်လည်ခံလိုက်ရပြီဟု သံသယဝင်သွားလေသလော။

"ချန်... ချန်ပေ့... ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ပြန်လိုချင်လို့လား" ကောင်လေးက ထစ်အထစ်အဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟင်" လုချင်းက အံ့ဩသွားပြီး ရပ်တန့်သွား၏။

သို့သော်လည်း ကောင်လေး၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အကြောက်တရားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူ ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားလေတော့သည်။

သူက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ရင်း "စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းဆီက ဝိညာဉ်လက်နက် ပြန်ယူဖို့ လာတာမဟုတ်ပါဘူး။ တခြားကိစ္စတစ်ခု မေးချင်လို့ပါ"

လုချင်းက ဝိညာဉ်လက်နက်ပြန်ယူရန် သို့မဟုတ် သူ့ကိုအပြစ်တင်ရန် လာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါမှ ကောင်လေးမှာ သက်ပြင်းကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်နိုင်လေတော့၏။

"ချန်ပေ့ ဘာများထပ်မေးချင်သေးလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မှန်မှန်ကန်ကန် ဖြေပေးပါ့မယ်" ကောင်လေးက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

"ငါသိချင်တာက... ချန်းလန်မြို့ထဲမှာ ဘယ်လိုအလုပ်မျိုးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှာဖွေနိုင်သလဲဆိုတာပဲ"

ကောင်လေးမှာ ခေတ္တမျှ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့၏။ သူ့အနေဖြင့် ဤမေးခွန်းကို အံ့သြမိခြင်းမရှိပေ။

ရှောင်ချန်းကမ္ဘာသို့ လာရောက်ကြသည့် အစွမ်းထက် ပြင်ပကျင့်ကြံသူအများစုသည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာကြခြင်းဖြစ်၏။

သို့သော် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ဝင်ကြေးအဖြစ် ပေးသွင်းရသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပမာဏမှာပင် နည်းနည်းနောနောမဟုတ်ပေ။

လိုအပ်သည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပမာဏကို စုဆောင်းနိုင်ရန် ချန်းလန်မြို့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခံနေရသည့် ချန်ပေ့များကို သူ မကြာခဏ တွေ့ဖူးပါ၏။

"ချန်ပေ့အနေနဲ့ ချန်းလန်မြို့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှာချင်တယ်ဆိုရင် ချန်ပေ့ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပညာရပ်က ဘာလဲဆိုတာ အရင်မေးခွင့်ပြုပါဗျ" ကောင်လေးက စဉ်းစားချင့်ချိန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှာနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေရှိရင်သာ ပြောပြပါ" လုချင်းက သူ၏စွမ်းရည်ကို ထုတ်မပြောဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"နည်းလမ်းတွေကတော့ အများကြီးရှိပါတယ်။ ချန်းလန်မြို့က ရှောင်ချန်းကမ္ဘာမှာ အစည်ကားဆုံးမြို့တွေထဲက တစ်ခုဆိုတော့ အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတာလေ။ ဆေးဖော်စပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လက်နက်သွန်းလုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဆောင်ဆွဲတာပဲဖြစ်ဖြစ် နယ်ပယ်တိုင်းမှာ အကျိုးအမြတ်ရနိုင်တဲ့ အလုပ်တွေရှိပါတယ်ဗျ။ အဓိကကတော့ ချန်ပေ့အနေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်တွေထဲက တစ်ခုခုကို ကျွမ်းကျင်မှုရှိ၊ မရှိပါပဲ။ တကယ်လို့ မကျွမ်းကျင်ဘူးဆိုရင်လည်း တခြားရွေးချယ်စရာတွေ ရှိပါသေးတယ်။ ချန်ပေ့ရဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ဆိုရင် မြို့ထဲက ဩဇာတိက္ကမကြီးမားတဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့တွေမှာ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲအဖြစ် ဝင်ရောက်လို့ရပါတယ်ဗျ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း အကျိုးအမြတ်များတဲ့ အစောင့်အရှောက်တာဝန်တွေကိုလည်း လက်ခံလို့ရပါတယ်..."

ကောင်လေး ဆက်ပြောနေသည်များကို နားထောင်ရင်း လုချင်းသည် ချန်းလန်မြို့ရှိ ငွေရှာနိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာတော့သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဆိုရလျှင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆောင်ဆွဲခြင်းတို့တွင် ကျွမ်းကျင်ပါက မိမိ၏ဖန်တီးမှုများကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ရောင်းချနိုင်လေသည်။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုများမရှိပါက ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစကို အားကိုးကာ ဩဇာကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲအဖြစ် ဝင်ရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခကြေးငွေရရှိမည့် အစောင့်အရှောက်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်ပါ၏။

အကယ်၍ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်ပါက အစောင့်အဖြစ်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ရံတော်အဖြစ်ဖြစ်စေ အလုပ်လုပ်နိုင်သေးပါ၏။

အဆုံးသတ်တွင်မူ အရာအားလုံးသည် စွမ်းအားပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့၏။ လုံလောက်သော စွမ်းအားသာ ရှိပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေရန်မှာ လွယ်ကူသောကိစ္စပင်။ စွမ်းအားမရှိလျှင်တော့ အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေမည်။

အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက်တွင်တော့ လုချင်းက ကောင်လေးကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ "ဒီအကြောင်းတွေကို ဘာလို့ စောစောက မပြောပြခဲ့တာလဲ"

ကောင်လေးမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများထသွားပြီး ကျောပြင်တစ်လျှောက် ချွေးအေးများ စီးကျလာတော့၏။ "ချန်ပေ့က စောစောက မမေးခဲ့လို့ပါ။ ချန်ပေ့က ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးကို တန်းသွားမယ်ထင်လို့ ကျွန်တော် မပြောပြခဲ့တာပါ။ ချန်ပေ့ကို လိမ်ညာဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပါဘူးခင်ဗျ"

"တော်ပြီ တော်ပြီ... အထိတ်တလန့်ဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။ ငါက စနောက်လိုက်ရုံပါ"

ကောင်လေး၏ အကြောက်လွန်နေသော မျက်နှာကိုမြင်ပြီး လုချင်းက ဆက်၍ အကျပ်မကိုင်တော့ပေ။

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့ကို မြို့ထဲ လိုက်ပို့ပေးပြီး ဒီက အင်အားစုတွေနဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေအကြောင်း ရှင်းပြပေးစေချင်တယ်။ မင်းသာ သေချာလုပ်ပေးနိုင်ရင်တော့ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဆုချချင်ဆုချမှာပေါ့"

"နားလည်ပါပြီ ချန်ပေ့"

ကောင်လေးမှာ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးနေသော်လည်း လုချင်း၏ စကားကို မငြင်းဆန်ဝံ့ပေ။

ဤလူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူ၏အသက်ကို နုတ်ယူရန်မှာ လက်တစ်ချောင်းမရာမျှသာ လွယ်ကူလေသည်။ ချန်းလန်မြို့တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း ကောင်လေးအနေဖြင့် ထိုစည်းမျဉ်းကို အားကိုးကာ မိမိအသက်ကို စတေးရန် မရဲဝံ့ပေ။

လုချင်းကတိပေးထားသည့် ဆုလာဘ်နှင့်ပတ်သက်၍မူ သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားရဲတော့ချေ။ သူ၏တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒမှာ ဤချန်ပေ့ကို ကျေနပ်စေပြီး ပြဿနာကင်းဝေးစေရန်သာ။

ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ်ကြာသည့်တိုင်အောင် ကျန်းဖုန်းအမည်ရသော ထိုကောင်လေးသည် လုချင်းကို မြို့ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပြရင်း အဖွဲ့အစည်းများနှင့် အင်အားစုများ၏ တည်ရှိပုံကို ရှင်းပြပေးနေလေ၏။

"ချန်ပေ့... ဒီရတနာခန်းမဆောင်ကတော့ ရှားပါးရတနာမျိုးစုံကို ရောင်းချတဲ့နေရာပါ။ မြို့ရဲ့ အထင်ရှားဆုံး အင်အားစုတွေထဲက တစ်ခုဆိုလည်း မမှားပါဘူးဗျ။ ကောလာဟလတွေအရတော့ သူ့ရဲ့နောက်ခံက ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ကျင့်ကြံနေတဲ့ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးလို့လည်း ပြောကြပါတယ်။ ရတနာခန်းမဆောင်က ရှားပါးရတနာတွေကို ရောင်းချရုံတင်မကဘဲ ဝယ်ယူတာမျိုးလည်း လုပ်ပါသေးတယ်ဗျ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ချန်ပေ့အနေနဲ့ တန်ဖိုးရှိတာတစ်ခုခု ရခဲ့ရင် ဒီမှာ လာရောင်းလို့ရပါတယ်။ ရတနာခန်းမဆောင်က နာမည်ကောင်းရှိတယ်လေ။ သူတို့ရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေက မျှမျှတတ ရှိတဲ့အပြင် ဖောက်သည်တွေကို လိမ်လည်တာမျိုးလည်း တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ပါဘူးဗျ"

နာရီဝက်ခန့် လျှောက်လည်ပြီးနောက် သူတို့ဖြတ်သန်းသွားသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော မျှော်စင်ကြီးတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ကျန်းဖုန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ရတနာခန်းမဆောင် ဟုတ်လား"

လုချင်းက ထိုအထပ်မြင့်အဆောက်အအုံကို မော့ကြည့်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေလေ၏။

မျှော်စင်အတွင်းတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အစွမ်းထက် ဝင်္ကပါတစ်ခု၏ တည်ရှိမှုကို သူ ခံစားနိုင်လေသည်။ အကယ်၍သာ ထိုသည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် ဒုက္ခပေးနိုင်လောက်သည့် အစွမ်းရှိပေလိမ့်မည်။

သူတို့ အနည်းငယ် ထပ်မံလျှောက်လည်ခဲ့ကြသေးပါ၏။ ကျန်းဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်များကို နားထောင်ရင်း လုချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ပီပြင်လာတော့သည်။

သူက ကောင်လေးကို ရပ်တန့်စေလိုက်၏။

"တော်လောက်ပြီ။ ဒီနေ့ မင်း တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းလုပ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီအဆောင်ကို ဆုအနေနဲ့ ယူထားလိုက်ပါ"

သူက ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းဖုန်းကို ကမ်းပေးလိုက်၏။ ၎င်းမှာ သူ၏မွေးရပ်မြေတွင် ရှိစဉ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးခဲ့သော အဆင့်နိမ့်အဆောင်တစ်ခုသာပင်။

"ချန်ပေ့... ကျွန်တော် မယူရဲပါဘူးဗျ။ အရင်ကလည်း ချန်ပေ့ဆီက ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ရထားပြီးသားပါ" ကျန်းဖုန်းက လက်ကိုယမ်းကာ အမြန်ငြင်းဆန်လိုက်၏။

"ရပါတယ်။ ဒီအသေးအဖွဲလေးက ငါ့အတွက်လည်း ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူးလေ"

လုချင်းက အဆောင်ကို ကျန်းဖုန်း၏လက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်ပြီးနောက်၌ လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။ ကျန်းဖုန်းတစ်ယောက်တည်းသာ အဆောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

…

"အားချင်း... ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားလို့ရပြီလား"

လုချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခိုအောင်းနေသော ရှောင်လီက ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

စောစောက ကျန်းဖုန်းပြောခဲ့သမျှကို သူမလည်း ကြားခဲ့ရသည်မဟုတ်ပါလော။

"အကြံအစည် နည်းနည်းတော့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သေချာစဉ်းစားဖို့တော့ လိုသေးတယ်။ အရင်ဆုံး တည်းခိုဖို့ နေရာတစ်ခုလောက် ရှာကြတာပေါ့" လုချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

မကြာမီတွင် သူသည် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အထူးအခန်းတစ်ခန်းကို ငှားရမ်းလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သူ၏နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြုခဲ့ရပါ၏။ ထိုအချိန်၌ လုချင်း၏ အဆင့်နိမ့်နှင့် အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီပင်။ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

သို့သော် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ အလွန်ရှားပါးလှပြီး သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် ကြီးမားသော တန်ဖိုးရှိပေသည်။ ရှောင်ချန်းကမ္ဘာတွင် ထိုအရာများကိုတော့ ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုလေ့မရှိကြချေ။ ထိုကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်မျိုးကို လုချင်းကလည်း မဆင်မခြင် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါက အထူးအခန်းဆိုတာလား"

ရှောင်လီတို့နှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လုချင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားတော့၏။

အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် သန့်စင်ပြီး တည်ငြိမ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ထောင့်တစ်နေရာတွင် စန္ဒကူးနံ့သာတိုင်တစ်တိုင် ထွန်းညှိထား၏။ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော သိမ်မွေ့ကြည်လင်သည့် ရနံ့က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းစေပြီး အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေပါ၏။

ထို့အပြင် လက်ဖက်ရည်ကြမ်းပန်းကန်မှစ၍ တရားထိုင်သည့် ဖျာအထိ အခန်းထဲရှိ အရာအားလုံးသည် ထူးကဲသော အရည်အသွေးရှိပြီး အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများချည်းသာ ဖြစ်လေသည်။

"ဒီအထူးအခန်းက မြေအောက်က ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခုနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတာပဲ။ မြေကမ္ဘာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ဆွဲယူပြီး ဧည့်သည်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူဖြစ်စေတာကိုး။ ဒီစန္ဒကူးနံ့သာက စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး တရားမှတ်ရတာ ပိုလွယ်ကူစေတဲ့ ဝိညာဉ်နံ့သာတစ်မျိုးဖြစ်ရမယ်"

အခန်းကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် လုချင်းသည် ဖုံးကွယ်နေသော အံ့ဖွယ်များကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့၏။ သူ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

တစ်ရက်လျှင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးအထိ ပေးရလောက်အောင် ဤအထူးအခန်းက ဈေးကြီးနေသည်မှာ အံ့သြစရာမရှိတော့ချေ။ ဤအခန်းထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုတည်းကပင် သူ၏မွေးရပ်မြေရှိ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ပေါ်မှ ကျောက်ဂူထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍သိပ်သည်းနေပါ၏။ ဤနေရာရှိ ပစ္စည်းတိုင်းက ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ဖြစ်နေသည်ကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ဤအခန်းလေးကိုသာ သူ၏မွေးရပ်မြေတွင် ထားရှိမည်ဆိုပါက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာ အသေအလဲ လုယူကြမည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ချန်းလန်မြို့တွင် တည်းခိုခန်း သို့မဟုတ် စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်နိုင်သူတိုင်းသည် အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံရှိရမည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ အချိတ်အဆက်မရှိပါက မြို့အောက်ရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ဆွဲယူအသုံးပြုနိုင်မည့် ဝင်္ကပါတစ်ခုကို မည်သို့ တပ်ဆင်နိုင်မည်နည်း။

"အားချင်း... ဒီက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက တအားများတာပဲ။ ငါတို့ ဒီမှာ ခြောက်လလောက် နေလိုက်ရင် အဆင့်တက်သွားနိုင်တယ်နော်" ရှောင်လီက လုချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာရင်း ဝန်းရံနေသော သိပ်သည်းလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခြောက်လ ဟုတ်လား... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရှာမယ့် နည်းလမ်းကို အမြန်မစဉ်းစားရင် ငါတို့ ဆယ်ရက်တောင် နေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး" လုချင်းက ခါးသက်စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

သူ၏ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုမူ သူ ထိ၍မရပေ။ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာလည်း ဤအခန်းအတွက် စရန်ငွေအဖြစ် ပေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့ ဘာမှမစားမသောက်လျှင်တောင်မှ ဤနေရာတွင် ဆယ်ရက်သာ နေနိုင်တော့မည်ပင်။

"အာ ဟုတ်သားပဲ... ဒါနဲ့ အားချင်း... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဘယ်လိုရှာမလဲဆိုတာ စဉ်းစားလို့ရပြီလား" ရှောင်လီက ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

သူတို့အနေဖြင့် ဝူရှင်း သို့မဟုတ် သူမကိုယ်တိုင်အပေါ် မှီခို၍ မရနိုင်သည်မှာ သေချာလှသည်။

လူသားကျင့်ကြံသူတွေနှင့် ပြည့်နှက်နေသော မြို့တော်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့မှာ ပုန်းကွယ်နေပြီး သတိထားနေရမည်သာ။

စည်းကမ်းမဲ့သူတစ်ဦးဦးက အထင်လွဲကာ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားလာမလားကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်၏ အသား၊ သွေးနှင့် အတွင်းအမြုတေတို့သည် တချို့အတွက်တော့ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်တည်း။

"အင်း... ငါကတော့ အဆောင်ဆွဲတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှာဖို့ စဉ်းစားထားတယ်"

စောစောက ကျန်းဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်များကို ကြားပြီးနောက် လုချင်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ ကုန်သည်အဖွဲ့များကို စောင့်ရှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အစောင့်အရှောက်တာဝန်များကိုမူ သူ လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားထားပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်များသည် ပဋိပက္ခများနှင့် တိုက်ပွဲများကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ရမည်ပင်။ သူက ဤနေရာတွင် လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဤနေရာရှိ မှော်အတတ်များ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ သို့မဟုတ် အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူများကို အကျွမ်းတဝင် မရှိသေးချေ။ အကယ်၍ သူသာ မရည်ရွယ်ဘဲ အစွမ်းထက် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို ရန်စမိပြီး ပြဿနာကြီးကြီးမားမား တက်သွားပါက ငိုစရာနေရာပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုက သူနှင့် ပို၍ကိုက်ညီလေသည်။ ၎င်းမှာ ဆေးလုံးများ၊ ဝိညာဉ်လက်နက်များ သို့မဟုတ် အဆောင်များ ရောင်းချခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းနှင့် လီဟော်ဂိုဏ်းတို့၏ အမွေအနှစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် အဆောင်ရေးဆွဲခြင်းစသည့် ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်များအားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း နှစ်ခုစလုံးသည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အမြောက်အမြား လိုအပ်ပြီး လောလောဆယ် ငွေပြတ်နေသော လုချင်းအတွက်တော့ ကုန်ကျစရိတ် အလွန်များပြားလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုကို လတ်တလောတွင် ဘေးဖယ်ထားရဦးမည်ပင်။

ထို့ကြောင့် အဆောင်ရေးဆွဲခြင်းဆိုသည့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် အစွမ်းထက်အဆောင်တစ်ခုကို ဖန်တီးရာတွင်ပင် ပစ္စည်းများစွာ ကုန်ကျလေ့ရှိသည်။ သို့သော် မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းထံမှ လုချင်းရရှိထားသော အမွေအနှစ်မှာ အလွန်ထူးခြားလှပေ၏။ ၎င်းသည် သဘာဝတရားရှိ အရာခပ်သိမ်းထံမှ သင်ယူခြင်းဆိုသည့် ဒဿနကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အဆောင်ပညာရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိသည်။

သူ့အတွက်တော့ အဆောင်ပြုလုပ်မည့် ကြားခံပစ္စည်းသည် ရှုပ်ထွေးခက်ခဲနေရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ၏ ချဉ်းကပ်နည်းမှာ သဘာဝတရား၏ ပုံစံများကို လိုက်နာပြီး ယင်းနှင့်အညီ ရေးဆွဲရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သာမန် သစ်ရွက်တစ်ရွက် သို့မဟုတ် မြက်ပင်တစ်ပင်ဖြစ်စေကာမူ ၎င်း၏ သဘာဝအကြောများနှင့် ကိုက်ညီသော သင့်လျော်သည့် ဂါထာများကို ထွင်းထုလိုက်ပါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူကာ အံ့မခန်း အစွမ်းများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်ပါ၏။

လုချင်းသည် "သစ်ရွက် သို့မဟုတ် မြက်ပင်တိုင်း အဆောင်ဖြစ်လာသည်" ဆိုသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်သို့တော့ မရောက်သေးသော်လည်း၊ သူ၏ လက်ရှိကျွမ်းကျင်မှုအရ အဆောင်ပြုလုပ်ရန်အတွက် ပစ္စည်းလိုအပ်ချက်မှာ အလွန်နည်းပါးလေသည်။ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများ ပါဝင်သည့် ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးရှိရုံဖြင့် အတော်လေး အစွမ်းထက်သော အဆောင်တစ်ခုကိုတောင် သူ ရေးဆွဲနိုင်ပေသည်။

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ကုသိုလ်တော်ခန်းမ၌ သူထားရှိခဲ့သော အဆောင်များအားလုံးသည် ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူသည် ဤခရီးစဉ်တွင် အခြားပစ္စည်းများ များများစားစား မယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းများကိုတော့ အတော်များများ ယူဆောင်လာခဲ့ပါသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့်မတူဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းများကို သူ၏မွေးရပ်မြေတွင် အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်သောကြောင့်ပင်တည်း။

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ပေါ်ရှိ သူ၏ရာထူးဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို စုဆောင်းရန်မှာ ပို၍ပင် လွယ်ကူနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ လုချင်းက သူ့ကိုယ်ပိုင်လက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းအဆောင်များကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် လဲလှယ်ရောင်းချ၍ ရနိုင်မလားဟု စဉ်းစားနေမိတော့၏။

"အဆောင်တွေ ရောင်းမယ် ဟုတ်လား... အဲ့ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲနော်။ အားချင်း... နင်လုပ်တဲ့ အဆောင်တွေက အရမ်းကောင်းတာ... တန်ဖိုးကြီးမှာ သေချာတယ်" ရှောင်လီက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပေါ့။ ငါတို့ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။ ဒီရှောင်ချန်းကမ္ဘာက ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာ။ ဒီမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အဆောင်ဆွဲဆရာတွေ အများကြီးရှိမှာ သေချာတယ်"

လုချင်းမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်း မရှိပေ။

သူသည် မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားပြီး ဝိညာဉ်အဆောင် နည်းစနစ်များဖြင့် ရှင်းမပြနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားပြည့်ဝနေသော်လည်း၊ သူ ပြုလုပ်သော အဆောင်များသည် သာမန်အဆောင်များထက် စွမ်းအားပိုကြီးလေ့ရှိသော်လည်း ဤနေရာသည် ယွမ်ဟောက်ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အစည်ကားဆုံး ဒေသတစ်ခုဖြစ်သည့် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီး ဖြစ်နေလေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက်ဂိုဏ်းများနှင့် ထူးချွန်ထက်မြက်သော ကျင့်ကြံသူများက ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြပါ၏။

မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းထက် ပိုမိုနက်နဲသော အဆောင်ပညာရပ်များ ဤနေရာတွင် မရှိဘူးဟုတော့ သူ မယုံကြည်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဆောင်များ ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း အဓိက ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီးများမှ ရောင်းချသော အဆောင်များထက် သူ၏အဆောင်များက ပိုကောင်းလိမ့်မည်ဟုတော့ ကြိုတင်၍မယူဆထားပါချေ။

သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ ထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျစရိတ် နည်းပါးခြင်းဖြစ်ပြီး ယင်းက အကျိုးအမြတ်ရရှိရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေလိမ့်မည်ပင်။ သေချာသည်မှာ ဤအရာအားလုံးသည် ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်၏။ သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်မှသာ အဖြေသိနိုင်မည်ပင်။

ထိုသို့တွေးရင်း လုချင်းက ကြိုတင်သန့်စင်ထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ စတင်ရေးဆွဲလေတော့သည်။ တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် ကြာပြီးနောက်၌ ကျောက်စိမ်းမှာ တောက်ပသွားပြီး အဆောင်တစ်ခု ပြီးမြောက်သွားလေ၏။ အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ၎င်းထံမှ ဖြာထွက်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းအစအနလေးများက မှေးမှိန်စွာ လင်းလက်နေလေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား နိမ့်ကျသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ဤအဆောင်ရှေ့၌ တုန်လှုပ်သွားနိုင်ပေသည်။

လုချင်းက သူ၏ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေသော အဆောင်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားခဲ့၏။

သူ၏မွေးရပ်မြေတွင် ဤ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုအဆောင်ကို ပြုလုပ်ရန် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူရလေ့ရှိသည်။ ယခုမူ ဆယ့်ငါးမိနစ်သာ ကြာတော့လေ၏။ ပြီးခဲ့သည့် ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း လှေပျံကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက် မောင်းနှင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာပင် တိုးတက်လာခဲ့ပါ၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် အဆောင်ပြုလုပ်ရာတွင် သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း သိသိသာသာကို မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် လုချင်းက အဆောင်၏ အငွေ့အသက်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ အခန်းထဲတွင်လည်း သူတစ်ပါး အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးသည့် ဝင်္ကပါများ ရှိလေ၏။ ထို့ကြောင့် အဆောင်ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အပြင်ဘက်မှ မည်သူမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

"သွားရအောင် ရှောင်လီ၊ ဝူရှင်း... ငါတို့ အပြင်ထွက်ကြမယ်"

အသစ်စက်စက် အဆောင်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက်တွင် လုချင်းက လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

သူ၏ဝတ်ရုံအတွင်း၌ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့တွေ ပုန်းအောင်းသွားပြီးနောက် လုချင်းက အခန်း၏ အကာအကွယ်ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် လုချင်းတစ်ယောက် မြို့တော်လမ်းမပေါ်တွင် တစ်ဖန် ပြန်၍ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ထို့နောက်၌ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုရှေ့တွင် သူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက် ဝင်္ကပါစွမ်းအင်များ ဖြာထွက်နေသော ရတနာခန်းမဆောင်ကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း လုချင်းက အပြုံးကြော့ကြော့လေး ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ရတနာခန်းမဆောင်... မင်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

……..