အခန်း ၅၂၃

အခန်း ၅၂၃ - အားလုံးကို မှင်သက်သွားစေသော ပညာရပ်နှင့် မန္တန်အဆောင်ခေါင်းဆောင်

လုချင်း၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေ၏။

အမှန်တကယ်ပင် လုချင်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့ သူသာ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဆိုပါက နောက်ထပ် မည်သည့် သက်သေအထောက်အထားမျှ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဆရာချိုး၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ လုချင်းတစ်ယောက် လူပုံအလယ်တွင် မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်ကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးရဲလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

မန္တန်အဆောင် ဖန်တီးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းတွင် မန္တန်အဆောင်ဆရာများသည် အာရုံလွင့်ပါးသွားစေမည့် အရာများကို အလွန်အမင်း သတိထားတတ်ကြကြောင်းကို လူတိုင်း သိထားကြလေ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် မန္တန်အဆောင် ဖန်တီးခြင်း အများစုသည် သီးသန့်ဆိတ်ငြိမ်သော အခန်းများအတွင်း၌သာ ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။

မိမိတို့၏ သီးသန့်ပညာရပ်များ အခိုးခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည့်အပြင် သေးငယ်သော အဆောင်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် မန္တန်အက္ခရာများနှင့် ဝင်္ကပါများစွာကို ရေးဆွဲထားရခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေ၏။

ရေးဆွဲသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အနည်းငယ်မျှသော အမှားအယွင်းလေးတစ်ခုကပင် မန္တန်အက္ခရာများကို ပေါက်ကွဲသွားစေနိုင်ပြီး ယခင်က ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအားလုံးကို သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ပြီးပြည့်စုံသော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် မိမိတို့၏ စွမ်းရည်အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိသူများသာလျှင် အခြားသူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ပြုလုပ်ရဲကြပေမည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်ရန် လုချင်း၏ လိုလားမှုက သူ၏ ယုံကြည်ချက်အတွက် သက်သေတစ်ခုပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်ကို ဒီလူငယ်လေးကပဲ တကယ်ကြီး ဖန်တီးခဲ့တာများလား။

ဆရာချိုး၏ ရင်တွင်း၌ မသက်မသာဖြစ်မှု မျိုးစေ့လေးတစ်ခု အမြစ်တွယ်စ ပြုလာလေပြီပင်။ သို့ရာတွင် ယခုအချိန်၌ လုချင်း ကျရှုံးသွားစေရန် ဆုတောင်းခြင်းမှလွဲ၍ သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာပါက သူ လှုပ်ရှားရန် အခွင့်အရေး ရရှိလာဦးမည် ဖြစ်၏။

ဆရာချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြေးလွှားနေစဉ်မှာပင် နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် မယုံနိုင်လွန်းလှသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် မှင်သက်သွားရတော့၏။

လုချင်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို လေထဲသို့ အသာအယာ ပင့်မြှောက်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အာရုံစူးစိုက်မှုတို့ သော့ခတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကျောက်စိမ်းလေးသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဝဲပျံနေတော့၏။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းသည် မျက်စိလျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး လေထဲတွင် မန္တန်အက္ခရာတစ်ခုပြီးတစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်လေသည်။ တောအုပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြသော ငှက်များအလား မန္တန်အက္ခရာများသည် ကျောက်စိမ်းအတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြပြီး ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားကြတော့သည်။

"ဒါက... လေထဲမှာ မန္တန်အက္ခရာတွေ ရေးဆွဲနေတာပဲ။ ပြီးတော့ အရမ်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့လေ"

ဆရာဝမ်သည် အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

အခြားဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော ဆရာကျောက်သည်လည်း အလားတူပင် ဆွံ့အမှင်သက်နေခဲ့တော့သည်။

ရတနာခန်းမဆောင်၏ ခန်းမဆောင်သခင်သည်လည်း သူမ၏ ရင်တွင်း၌ လှုပ်ခတ်မှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ သူမတွင် မန္တန်အဆောင်များနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးလှသော်လည်း သူမ၏ အတော်ဆုံး အကဲဖြတ်ဆရာကြီးများကိုယ်တိုင် လုချင်း၏ ပြသမှုကြောင့် လုံးဝကို အံ့အားသင့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ၌ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ဤရွှေအမြုတေအဆင့် လူငယ်လေးသည် လိမ်လည်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ စတင်ယုံကြည်လာမိလေပြီပင်။

လုချင်းသည် မန္တန်အဆောင်များ ဖန်တီးရာတွင် အမြဲတမ်း စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားလေ့ရှိ၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများအပေါ် ပြီးပြည့်စုံသော ထိန်းချုပ်မှုကို အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရရှိထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူသည် အမှားအယွင်း ပြုလုပ်လေ့မရှိသလောက်ပင် ရှားပါးလှပါ၏။

ထို့အပြင် သူသည် ယခင်ကလည်း မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်များကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖန်တီးခဲ့ဖူးလေသည်။ ထို့ကြောင့် နာရီဝက်ခန့်ပင် မကြာလိုက်သော အချိန်အတွင်း နောက်ဆုံး မန္တန်အက္ခရာသည် ကျောက်စိမ်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု လက်ကနဲ တောက်ပသွားတော့၏။

ထိုအဆောင်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်မတိတ်ဆိတ်သွားမီ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးစွမ်းအင်တစ်ခုကို ခဏတာမျှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သေးပါ၏။

ယင်းနောက်တွင် လုချင်းသည် မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်ကို တည်ငြိမ်စွာပင် ဖမ်းယူလိုက်လေ၏။ ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် အခြားသူများကို မျက်နှာမူကာ သူက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဖန်တီးလို့ ပြီးသွားပါပြီ။ ဒါက မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်အစစ် ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာကို တစ်ယောက်ယောက်များ စစ်ဆေးချင်ကြသေးလားဗျ"

"ဘာ... ပြီးသွားပြီလား"

လူတိုင်း တစ်ဖန် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြပြန်၏။

သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များသာ မှန်ကန်မည်ဆိုလျှင် မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်လေ၏။

လုချင်း စတင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ယခုအထိ အချိန်အနည်းငယ်မျှပင် မကြာလိုက်သေးပေ။

အဲ့ဒါတောင် သူက ပြီးသွားပြီတဲ့လား။

အံ့အားသင့်မှုတို့ကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေသည့်လူအုပ်ကြားမှ ဆရာဝမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့လေ၏။

"ကျုပ်ကို ခွင့်ပြုပါ"

လုချင်းထံမှ အဆောင်ကို သူ ယူလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏လက်တို့မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားတော့သည်။ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အတွင်း၌ တုန်ခါနေသော အစွမ်းထက် မန္တန်အဆောင်စွမ်းအင်ကို သူ ခံစားလိုက်ရလေပြီပင်။

မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ နက်ရှိုင်းလှသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုများအရ သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စစ်မှန်သော ရွှေအမြုတေအဆင့် မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်ပင် ဖြစ်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တာဝန်ဝတ္တရားနှင့်အညီ ထိုအဆောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို သူ သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်တော့သည်။

သူ၏ စစ်ဆေးမှု ပြီးစီးသွားပြီးနောက်မှသာ ခန်းမဆောင်သခင်ထံသို့ သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။

"ခန်းမဆောင်သခင်... ဒါက တကယ့်ကို ရွှေအမြုတေအဆင့် မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်အစစ်ပါပဲ။ လုံးဝကို အပြစ်ဆိုစရာ မရှိပါဘူး"

ခန်းမဆောင်သခင်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူမက ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဆရာချိုး... ရှင်ရော စစ်ဆေးကြည့်ချင်သေးလား"

ဆရာချိုးသည် တွေဝေသွားသော်လည်း သူ ပြန်ပြီးမတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ဆရာဝမ်က သူ့ထံသို့ အဆောင်ကို ပစ်ပေးလိုက်လေ၏။

"လုပ်လိုက်ပါ ဆရာချိုးရယ်... မဟုတ်ရင် ခန်းမဆောင်သခင်ကို လှည့်စားဖို့အတွက် ဒီအဘိုးကြီးက အပြင်လူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ ခင်ဗျားက ပြောနေဦးမယ်လေ"

ယခုအခါ မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝဲပျံနေပြီဖြစ်ရာ ဆရာချိုးသည် မျက်နှာမည်းကြီးဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူသည် စတင်စစ်ဆေးလိုက်လေ၏။ ထို့နောက် အချိန်ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်နှာက ပို၍ပိုပင်၍ မည်းမှောင်လာတော့သည်။

အကြောင်းမူကား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အကဲဖြတ်မှု စွမ်းရည်များဖြင့်ပင်လျှင် ထိုအဆောင်တွင် မည်သည့် အပြစ်အနာအဆာကိုမျှ မရှာတွေ့နိုင်သောကြောင့်ပင်။

အမှန်တကယ်အားဖြင့် ဝင်္ကပါများနှင့် မန္တန်အက္ခရာများ၏ အစီအစဉ်သည် ယခင်က ရတနာခန်းမဆောင်သို့ လုချင်း ရောင်းချခဲ့သော အဆောင်ထက်ပင် ပို၍တိကျသေချာနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဆရာချိုးလည်း လုံးဝကို ယုံကြည်သွားပုံရတယ်"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ၌ ခန်းမဆောင်သခင်သည် နောက်ထပ် အတည်ပြုချက်များ ထပ်မံလိုအပ်မနေတော့ပေ။

သူမသည် လုချင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ကျက်သရေရှိစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေလုက သေသပ်လှပလွန်းတဲ့ မိုးကြိုးမန္တန်အဆောင်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အဲဒီသခင်ကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မဖြင့် လုံးဝကို တွေးမထားခဲ့မိဘူးရှင်။ အစောက ကျွန်မ အရမ်းကို ရိုင်းစိုင်းမိသွားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံပေးပါ"

"ခန်းမဆောင်သခင်က သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်ဗျာ... လူတိုင်း အထင်လွဲမှားမှုတွေ မဖြစ်ရအောင်လို့ ကျွန်တော်ကပဲ အစောကတည်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြခဲ့သင့်တာပါ။ 'သခင်ကြီး' လို့ ခေါ်ဆိုခံရဖို့ဆိုတာကတော့လေ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီလိုချီးကျူးမှုမျိုးနဲ့ လုံးဝကို မထိုက်တန်သေးပါဘူးဗျ"

လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေလုကတော့ အရမ်းကို နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ။ အစောက မိတ်ဆွေ ပြသွားခဲ့တဲ့ လေထဲမှာ မန္တန်အက္ခရာတွေ ရေးဆွဲပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်အဆောင်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးသွားတာကိုပဲ အခြေခံပြီးကြည့်ရင် မိတ်ဆွေရဲ့ အရည်အချင်းက မေးခွန်းထုတ်စရာကို မလိုတော့ပါဘူး။ ကျုပ်ဘဝမှာ တွေ့ဖူးခဲ့တဲ့ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြလို့ရတဲ့ မန္တန်အဆောင်ဆရာတွေထဲမှာတောင် မိတ်ဆွေ အခုလေးတင် လုပ်ပြသွားတဲ့အရာကို အားလုံး လုပ်နိုင်ကြတာ မဟုတ်ဘူး"

ဆရာဝမ်က ကြီးမားသော လေးစားမှုဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

သူ၏ ရင်တွင်းမှ အံ့အားသင့်မှုများက ယခုတိုင် မလျော့ပါးသွားသေးပေ။ မန္တန်အဆောင်ဆရာတစ်ဦး၏ စွမ်းရည်သည် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေလေ့ရှိ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် စစ်မှန်သော သခင်ကြီးတစ်ဦးဟူသော ဘွဲ့ကို မရရှိမီ အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်ဖြစ်သည့် သတ္တမ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရန် လိုအပ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပိုမိုအစွမ်းထက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အဆောင်များကို ဖန်တီးရာတွင် သန့်စင်သော နည်းစနစ်များသာမက ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံမှုနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများလည်း လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့တိုင်အောင် လုချင်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ တတိယ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးလေ၏။

ပြီးတော့ ယခုအချိန်တွင်ပင် မန္တန်အဆောင် ဖန်တီးခြင်း၌ သူ၏ စွမ်းရည်သည် နာမည်ကျော် သခင်ကြီးများစွာနှင့် တန်းတူမဟုတ်လျှင်တောင် ထိုသူများထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ သူ၏ ရွှေအမြုတေကို သန့်စင်ပြီး ပိုမိုကြီးမားသော အမြင့်များဆီသို့ တက်လှမ်းနိုင်သွားမည်ဆိုပါက......

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းရည်များက မည်မျှအထိ ရောက်ရှိသွားနိုင်မည်နည်း။

ဆရာဝမ်သည် ထိုအချက်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် အခက်တွေ့နေတော့သည်။

"မိတ်ဆွေလု... ကျွန်မမှာ ရဲတင်းတဲ့ တောင်းဆိုမှုလေးတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကို ရှင် စဉ်းစားပေးနိုင်မလား ဆိုတာ သိချင်လို့ပါ"

ခန်းမဆောင်သခင်က ရုတ်တရက် ထပ်မံစကားဆိုလာလေ၏။

လုချင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားတော့သည်။ ဤတွေ့ဆုံမှု၏ အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ချက်က ယခုပင် ပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ပါ၏။ ဆရာဝမ်နှင့် အခြားသူများ သူ့ကို လာရောက်ရှာဖွေသည့် အချိန်မှစ၍ ခန်းမဆောင်သခင်၏ လက်ရှိ အမူအရာအထိ ရတနာခန်းမဆောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များက သူ မူလက ယူဆထားခဲ့သည်နှင့် ကွာခြားနေကြောင်း သူ စတင်သံသယဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင် သူ၏ မျက်နှာကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ကျွန်တော်က ရွှေအမြုတေအဆင့်က သာမန်ကျင့်ကြံသူလေးတစ်ယောက်ပါ။ ခန်းမဆောင်သခင်အတွက် ဘယ်လိုမျိုး အကူအညီဖြစ်စေနိုင်မလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူးဗျ"

ခန်းမဆောင်သခင်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားလေ၏။

"ကျွန်မတို့ ရတနာခန်းမဆောင်ရဲ့ မန္တန်အဆောင်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက် မိတ်ဆွေလုကို တရားဝင် ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ ရှင် ဆန္ဒရှိနိုင်မလား"

"အယ်... ဘာဗျ"

လုချင်းတစ်ယောက် လုံးဝကို အငိုက်မိသွားရတော့သည်။ ခန်းမဆောင်သခင် ပြုလုပ်လာနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တောင်းဆိုမှုများစွာကို သူ စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း ဤအရာကတော့ ထိုအထဲတွင် ပါဝင်မနေခဲ့ပေ။

သူသည် ပြန်၍သတိမဝင်လာမီ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရပ်နေမိတော့၏။

"ခန်းမဆောင်သခင်... ခင်ဗျား နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ရတနာခန်းမဆောင်မှာ ကြီးမားတဲ့ အမွေအနှစ်တွေနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိသူတွေ ရှိနေတာပဲကို။ ကျွန်တော့်လို လူမျိုးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မန္တန်အဆောင်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရည်အချင်း ပြည့်မီနိုင်မှာလဲ"

"မိတ်ဆွေလု... ကျွန်မ နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးရှင်။ ကျွန်မ တကယ် အလေးအနက် ပြောနေတာပါ။ ရှင် ကျွန်မတို့နဲ့ ပူးပေါင်းမယ်လို့ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ခန်းမဆောင်သခင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာထက်ရှိ လေးနက်သော အမူအရာကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ၌ လုချင်းတစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

..