အခန်း ၅၃၆

အခန်း ၅၃၆ - ချန်းလန်၏ မြို့စားမင်းနှင့် ကာကွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းအဆောင်

ချမ်းသာကြွယ်ဝပုံရသော လူငယ်လေး၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် ရတနာခန်းမဆောင်သခင်နှင့် အခြားသူများက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော ကြီးမားလှသည့် ဖိအားကြီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျလာပြီး သူတို့ကို ဖိချေနေသကဲ့သို့ပင်။

လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က နိမ့်ကျသွားပြီး သူတို့ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်ကပင် အက်ကွဲသွားတော့၏။

ထို့ပြင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူငယ်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သည့် အရှိန်အဝါက ပိုပို၍ လေးလံလာလေသည်။

အသက်အနည်းငယ်ရှူသွင်းစာအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် အခြားသူများကို ခါးကိုင်းပြီး ဒူးထောက်လာစေရန် ဖိအားပေးနေလေပြီပင်။

သူသည် ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါသက်သက်ဖြင့် သူတို့ကို ဒူးထောက်လာစေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

"သူက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ထိတောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။"

ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး မှန်းဆ၍မရနိုင်သော လူငယ်လေး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။

သူတို့၏အထက်ရှိ လူငယ်လေးသည် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးကြောင်းကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါ၏။

ကောင်းကင်ယံမှ ဘုရင်တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ အလိုလိုပင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရိုသေလေးစားမှုတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဒူးထောက်ပြီး သူ့အား ကိုးကွယ်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သိလိုက်ကြရလေ၏။

အထူးသဖြင့် ဒုတိယခန်းမဆောင်သခင်နှစ်ဦးမှာ လုံးဝကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

သူတို့သည်လည်း ရွှေအမြုတေ သတ္တမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ထားသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သူ့ကို ယှဉ်လိုက်လျှင် သူတို့သည် အဆင့်တူတစ်ယောက်နှင့်ပင် မတူသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရလေသည်။

"ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ အဲဒီအရှိန်အဝါက သာမန် ခွန်အားသက်သက်မဟုတ်ဘူး... ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေပြီး စိတ်ဆန္ဒကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုရဲ့ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ဖြစ်နေတာပဲ။"

သူတို့ထဲတွင် လုချင်းတစ်ယောက်တည်းသာ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် အခြေအနေကို သုံးသပ်ရန် အချိန်ပင် ရလိုက်ပါသေး၏။

သို့တိုင် အာရုံစိုက်မခံရစေရန်အတွက် သူသည်လည်း အခြားသူများနှင့်အညီ နာကျင်နေသည့် အမူအရာကို ဟန်ဆောင်ထားလိုက်လေသည်။

"သခင်လေးရဲ့ အင်ပါယာနှလုံးသားကျမ်းစာက ပိုပြီးတော့တောင် သန့်စင်လာပါလား။"

ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် အခြားသူများ အင်ပါယာနှလုံးသား ကျမ်းစာ၏ ဖိအားကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ဒူးထောက်ကျလာသည်ကို ကြည့်ရင်း လူငယ်လေး၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော အဘိုးအိုနှစ်ဦးက ပြုံးကာ စကားအနည်းငယ်ဖလှယ်လိုက်ကြလေ၏။

"ဟုတ်ပါရဲ့။ မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသူတွေထဲမှာ သခင်လေးရဲ့ အင်ပါယာနှလုံးသား ကျမ်းစာ ကျင့်ကြံမှုက အကောင်းဆုံးပဲလေ။"

"သူက ရွှေအမြုတေ အဠမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီကိုး။"

"သူသာ အချိန်မီ နဝမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ပြီးမြောက်သွားမယ်ဆိုရင် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်တာက လက်တစ်ဖက် လှန်လိုက်သလိုမျိုး လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။"

အသက်ကြီးသော အစေခံအဘိုးအိုက အလွန်ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သခင်လေးသည် ကောင်းကင်ဘုံ အတိဒုက္ခ ကိုးပါးကို ခံစားပြီးနောက် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အထက်တန်းအဆင့် ရွှေအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ရာ သူ၏ ပါရမီမှာ အံ့မခန်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

သူ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင်ပင် ထူးခြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းကာ တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် တိုးတက်သွားမည်မှာ ကျိန်းသေပေါက်ပဲပင်။

တစ်ချိန်က အငယ်တန်းရွှေအမြုတေကိုသာ ရရှိခဲ့ပြီး အချိန်ကြာလာမှသာ ထိုရွှေအမြုတေကို သန့်စင်လာခဲ့ရသော သူတို့လို သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအိုကြီးများထက် သူတို့၏သခင်လေးမှာ အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားပေလိမ့်မည်။

သခင်လေး သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သခင်မ၏ မျိုးဆက်အတွက် အမှန်တကယ် အားကိုးရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ခုထိ ခုခံနေတုန်းလား။"

ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် အခြားသူများက သူ၏ အင်ပါယာနှလုံးသား ကျမ်းစာ၏ ဖိအားအောက်တွင် ရုန်းကန်နေရသည်ကို မြင်သောအခါ၌ ချမ်းသာကြွယ်ဝပုံရသော လူငယ်လေး ကုန်းရှုယွီက မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်၏။

သူ၏ အကြည့်များက အေးစက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် သူမ၏ အဖွဲ့မှာ ဖိအားများ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

ဘုန်း...

နားကွဲမတတ် ဆူညံလှသော အသံကြီးနှင့်အတူ ရွှေအမြုတေ ပထမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး ဒဏ်ရာရထားသော အစောင့်တစ်ဦးမှာ ဆက်လက်၍ မတောင့်ခံနိုင်တော့ချေ။

သူသည် ဖိအား၏ အစွန်အဖျားတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ၎င်းက သူ့ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်၌ သူသည် ဒူးထောက်လျက် လဲကျသွားပြီး သတိလစ်သွားလေတော့၏။

ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် အခြားသူများလည်း မကြာမီ အလားတူ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ကာ သူတို့၏ ခြေထောက်များက တုန်ယင်နေပြီး လုံးဝ အရှုံးပေးရတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေလေပြီပင်။

"ကျက်သရေတုံးတဲ့ ချိုးရုံ။"

သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို ရုန်းကန်နေရချိန်တွင် ခန်းမဆောင်သခင်မှာ စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်မှုများဖြင့် ဆူပွက်နေတော့၏။

ချိုးရုံအပေါ် သူမ၏ မုန်းတီးမှုများက တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့သည်။

အကယ်၍ ထိုသစ္စာဖောက်ကသာ အမည်းရောင် အဆောင်ပြားကို အသုံးပြုပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝင်္ကပါများကို မဖျက်ဆီးခဲ့ပါက၊ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါတို့သာ ရှိနေသေးလျှင် သူတို့ ဤမျှ အကူအညီမဲ့နေမည် မဟုတ်ပေ။ ဘယ်လိုလုပ် ဤမျှလောက် အရှက်ကွဲကာ ခုခံရန် စွမ်းအားမရှိဘဲ ဖြစ်နေရမည်နည်း။

သူတို့ ထိုမျှ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ရုန်းကန်နေရသည်ကို ကြည့်ရင်း လုချင်းက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အာရုံစိုက်မခံရစေရန်အတွက် ဟန်ဆောင်နေရသည်ကို သူ စိတ်မကွက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဒူးထောက်ရမည်ကိုမူ သူ လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။

သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်လေးမှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ အတွင်းမှ မြင့်တက်လာသော စွမ်းအားများက တစ်ဖန် ပြန်၍ငြိမ်သက်သွားတော့၏။

ထို့နောက်တွင်တော့ အထက်မှ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အသံကြီးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟမ့်... ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုက ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ သာမန်မြို့လေးကို လာလည်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါက တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ။"

အသံလေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။

သူသည် ကုန်းရှုယွီနှင့် သူ၏ အဘိုးအိုနှစ်ဦးရှေ့ လေထဲတွင် မတ်မတ်ရပ်နေလေသည်။

သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများ၊ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ဩဇာတိက္ကမ အပြည့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ ရောက်ရှိလာမှုနှင့်အတူ ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် အခြားသူများအပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများကလည်း ချက်ချင်းပင် လျော့ကျသွားပြီး သူတို့ကို မတ်မတ်ရပ်နိုင်စေခဲ့လေ၏။

"မြို့စားမင်းပဲ။"

စိတ်သက်သာရာရသွားသော သူတို့မှာ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အကယ်၍ မြို့စားမင်းသာ အသက်အနည်းငယ်ရှူသွင်းစာမျှ နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့ပါက သူတို့သည်လည်း တောင့်ခံနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် အတင်းအကျပ် ဒူးထောက်ခိုင်းခံရပြီး စိတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်မှုများကို ခံစားရမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

"ဒါ ချန်းလန်ရဲ့ မြို့စားမင်းလား။"

လုချင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်လှစ်လိုက်လေ၏။

မကြာမီ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် အချက်အလက်များ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။

"သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်ထဲကို အတိဒုက္ခ တစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ပြီးတော့ ဝင်ရောက်ထားတာပဲ... ဒီချန်းလန်မြို့စားမင်းက ဟိုအဘိုးကြီးနှစ်ယောက်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်လုံး သာနေတာပဲဟ။"

"သခင်လေး... သတိထားပါ။"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုန်းရှုယွီ၏ နောက်ရှိ အဘိုးအိုနှစ်ဦးမှာ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ရှေ့သို့ တက်လာကြလေ၏။

ဤလူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါက အလွန့်ကို အန္တရာယ်များကြောင်း သူတို့ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွမ်ဝူက အောက်ကမ္ဘာမှာ တကယ်ပဲ အဆင့်တက်သွားတာလား။

ထိုအတွေးက သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ ခေါင်းထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာတော့၏။

မူလက သူတို့ စုဆောင်းထားသော အချက်အလက်များအရ နန်ကုန်းယွမ်ဝူသည် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ခါစလေးတွင်သာ သူတို့လိုပင် အောက်ကမ္ဘာသို့ နှင်ချခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ချို့တဲ့လှသော ဤရှောင်ချန်းကမ္ဘာတွင် အနှစ်တစ်ရာကြာ နေထိုင်ပြီးနောက်၌ သူသည် အမှန်တကယ်ပဲ အဆင့်တက်ကာ ပထမ အတိဒုက္ခအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

"ဦးလေးချိုက်... စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက မဆင်မခြင် ပြုမူလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တော့ မထင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီကို လာတာက မြို့စားမင်းကို မိစ္ဆာသူလျှိုတွေ ဖမ်းဖို့ ကူညီပေးမလို့လေ။ ဒါက မှန်ကန်တဲ့ တာဝန်တစ်ခုပဲဟာ... မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက အမှားနဲ့ အမှန်ကို ကွဲကွဲပြားပြား သိမယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။"

သို့သော် ကုန်းရှုယွီကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး စကားပြောနေစဉ် ပြုံးတောင် ပြုံးနေသေးပါ၏။

သို့သော်လည်း သူပြောသော စကားလုံးများက တော်တော်လေးကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော လေသံ ပါဝင်နေလေသည်။

"ဪ... ငါ့ရဲ့ ချန်းလန်မြို့မှာ မိစ္ဆာသူလျှိုတွေ ရှိနေတာလား။ ဒါကို ငါ ဘာလို့ မကြားမိပါလိမ့်။" မြို့စားမင်းနန်ကုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်၏။

"မြို့စားမင်းက နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အောက်က သိပ်သည်းလှတဲ့ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကြီးကို... ခင်ဗျား သတိမထားမိတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။" ကုန်းရှုယွီက စကားထစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားလေသည်။

"ဟုတ်လား။"

မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက အင်္ကျီလက်ကို တစ်ချက် ခါလိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်သည့် အနက်ရောင်အလင်းတန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ အနက်ရောင်အလင်းတန်းက ပြင်းထန်သော နေရောင်အောက်မှ နှင်းများကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ငါ ဘာမှမမြင်ပါဘူး။"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ ကုန်းရှုယွီ၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားတော့သည်။

"ဒါဆို မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက ရတနာခန်းမဆောင်က ဒီမိစ္ဆာသူလျှိုတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပေါ့လေ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်ကသာ ဒီကိစ္စကို တရားစီရင်ရေးခန်းမကို တိုင်ကြားလိုက်ရင် ခင်ဗျား အကျိုးဆက်တွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလားလို့ ကျွန်တော် သိချင်မိသား။"

"မင်း ကြိုက်သလို တိုင်ကြားနိုင်ပါတယ်။" မြို့စားမင်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး... မင်း ငါ့ရဲ့ ချန်းလန်မြို့ထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား။"

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လေထုက ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားလေတော့သည်။

တမုဟုတ်ချင်းပင် မြို့စားမင်းနန်ကုန်းထံမှ ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်ရှိသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြာထွက်လာတော့၏။

ကုန်းရှုယွီ၏ သူငယ်အိမ်များက ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးရန် ရပ်နေသော အဘိုးအိုနှစ်ဦးလည်း ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ တင်းမာသွားကြလေ၏။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"နန်ကုန်းယွမ်ဝူ။ မင်းက ငါတို့ရဲ့ သခင်လေးအပေါ်ကို လက်ပါရဲတယ်ပေါ့လေ။ မင်းရဲ့ နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုကြားမှာ စစ်ပွဲတစ်ခု စဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"

"ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုနဲ့ စစ်ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား။" မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေ၏။ "ရွှေအမြုတေအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်က အဲဒီလောက် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိမယ်လို့ မင်းက တကယ် ထင်နေတာလား။"

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်သောအလင်းရောင်က အဘိုးအိုနှစ်ဦးလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူ့ကို အထင်သေးမိခဲ့သည့်အတွက် သူတို့ ရုတ်တရက်ကြီး နောင်တရလာကြတော့၏။

သူ အဆင့်တက်သွားပြီးကတည်းက နန်ကုန်းယွမ်ဝူ၏ စိတ်နေသဘောထားက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာပုံရသည်။

သူသည် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စု၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ဘဲ တကယ်ပင် လှုပ်ရှားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံရ၏။

အဘိုးအိုက ဆက်လက်ဖိအားပေးလိုက်၏။ "နန်ကုန်းယွမ်ဝူ... သခင်လေးယွီက ငါတို့ရဲ့ အဓိကမျိုးနွယ်စုထဲက တာအိုသခင်လေးပဲ။ တကယ်လို့ မင်းသာ သူ့ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ရင် ငါတို့ရဲ့ ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုက မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုကို စစ်ကြေညာလိမ့်မယ်။"

"တာအိုသခင်လေးလား။"

မြို့စားမင်းနန်ကုန်း၏ အကြည့်က ကုန်းရှုယွီဆီသို့ ရွှေ့သွားလေ၏။

အသက်အနည်းငယ် ရှူသွင်းစာအချိန်အကြာတွင် နားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသွားတော့သည်။

"အော် ဒါမျိုးကိုး။ မင်းက အင်ပါယာနှလုံးသား ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံနေတာကိုး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပိုင်နက်ထဲမှာ ပြဿနာရှာရဲလောက်အောင် မာနထောင်လွှားနေတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ။"

"မင်းကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးပါရစေ...အမြဲတမ်း ကိုယ့်ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့သူ ရှိတတ်ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကြီးက မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကျယ်ပြန့်တယ်။ မင်းမှာ ကျင့်ကြံမှု နည်းနည်းပါးပါး ရှိရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူကမှ မထိပါးရဲတော့တဲ့လူလို့ မတွေးနဲ့။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတိထားနေ... မဟုတ်ရင် မင်းကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လို ငါ ချေမွပစ်လိုက်မယ်။"

ထိုစကားများအဆုံးတွင် မြို့ကြီးတစ်မြို့လုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေတော့သည်။

မြို့စားမင်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော လေသံကြောင့် လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြလေ၏။

လုချင်းပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဤမြို့စားမင်းနန်ကုန်း၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပုံက တော်တော်လေးကို ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ကုန်းရှုယွီမှာမူ သူ၏ မျက်နှာက အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်သွားတော့၏။

နန်ကုန်းယွမ်ဝူသည် ဤမျှလောက် အရှက်အကြောက်ကင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့ မျိုးနွယ်စုများကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို လျစ်လျူရှုရုံသာမက သူ့ကို လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲရန်ပင် ရဲတင်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။

သတ်ဖြတ်လိုသော ဒေါသတစ်ခုက ကုန်းရှုယွီ၏အတွင်း၌ လှိုင်းထန်လာတော့သည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ရတနာခန်းမဆောင်က ဒီမိစ္ဆာအမျိုးအနွယ်တွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတယ်ပေါ့လေ။" သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ခွေးပေါက်စလေး... မင်းက လူတစ်ယောက်ကို မိစ္ဆာလို့ ပြောရုံနဲ့ မိစ္ဆာဖြစ်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဆက်ဟောင်နေလိုက်စမ်း... မင်းကို ငါ တကယ်ကြီး ချေမွပစ်လိုက်မယ်။" မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ အေးစက်သွားကာ ဆိုလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ။ အရမ်းကောင်းတယ်။"

သို့သော် ကုန်းရှုယွီက အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ပုံမပေါ်ပေ။ ထိုအစား သူသည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"ငါ ကုန်းရှုယွီကို ဒီလိုမျိုး စော်ကားရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။"

"နန်ကုန်းယွမ်ဝူ... ခင်ဗျားက နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စုကနေ အောက်ကမ္ဘာကို ပုပ်သိုးသွားအောင် နှင်ချခံထားရတဲ့ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အလားအလာနဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်သက်သက်ပဲ... ငါ့ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့လေ။"

"ခင်ဗျားက ဒီမိစ္ဆာသူလျှိုတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကိုပါ ငါ ဖမ်းပြီးတော့ တရားစီရင်ရေးခန်းမကို ဒီကိစ္စတွေအားလုံး တိုင်ကြားပစ်မယ်... နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စုက မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဘယ်လို ပူးပေါင်းကြံစည်နေလဲဆိုတာ သူတို့ကို ပြပစ်လိုက်မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကုန်းရှုယွီက ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဂါထာများ ရေးထွင်းထားသည့် ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို သူ၏ လည်ပင်းမှ ဆွဲဖြဲလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်၌ သူ၏ လျှာဖျားကို ကိုက်လိုက်ပြီး သွေးအဆီအနှစ်တစ်ပွက်ကို ယင်းအပေါ်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့၏။

"ကာကွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းအဆောင်ပဲ။ သခင်လေး... မလုပ်ပါနဲ့။"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူ၏နောက်မှ အဘိုးအိုနှစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြူရော်သွားပြီး သူ့ကို တားဆီးရန် ချက်ချင်း ကြိုးစားလိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့လေပြီပင်။

ကုန်းရှုယွီက ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို အသက်သွင်းရန်အတွက် မှော်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ကျယ်ပြန့်ပြီး အဆုံးအစမရှိသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုက ကျောက်စိမ်းအဆောင်ထဲမှ မြင့်တက်လာတော့၏။

"ဦးလေးချိုက်... အိမ်တော်ထိန်း... ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို တားစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီကောင်က ကျွန်တော့်ကို လူပုံအလယ်မှာ အရှက်ခွဲရဲတယ်လေ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ဒီစော်ကားမှုကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားက ပြုပြင်လို့မရလောက်အောင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့ အင်ပါယာနှလုံးသား ကျမ်းစာကလည်း... ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး တိုးတက်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီလူကို ဖမ်းနိုင်မှပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားထဲက ဒေါသတွေကို ဖောက်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ အဘိုးအိုနှစ်ဦးမှာ လုပ်လက်စ အလုပ်များကိုပင် ရပ်လိုက်ကြတော့၏။

အင်ပါယာနှလုံးသား ကျမ်းစာက မည်မျှ ထူးဆန်းကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိထားကြသည်။

ယခုအခါ အမှန်တကယ်ပင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်၍ မရတော့ချေ။

"ကာကွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းအဆောင်။"

ကျောက်စိမ်းအဆောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် မြို့စားမင်းနန်ကုန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

သူက လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် တစ်ခဏလေးကမှ သူ့ကို သတိထားနေခဲ့သော အဘိုးအိုနှစ်ဦးက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တက်လာကြလေ၏။

"စဉ်းတောင် မစဉ်းစားနဲ့။"

သူတို့နှစ်ဦးက မြို့စားမင်း၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် တောက်ပသော စွမ်းအားအလင်းတန်းများကို ဖော်ထုတ်ကာ ညီညွတ်စွာဖြင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လိုက်ကြတော့သည်။

သခင်လေးအနေဖြင့် ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို အသက်သွင်းရန် အချိန်လိုပါ၏။

ယခု သူတို့၏ တာဝန်မှာ သူ့အတွက် ထိုအချိန်ကို ရအောင် ယူပေးရန်ပင်။

"ဖယ်စမ်း။"

မြို့စားမင်းနန်ကုန်း၏ အကြည့်က ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ၏ အင်္ကျီလက်များက ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော မြစ်များကဲ့သို့ အဘိုးအိုနှစ်ဦးဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။

ဘုန်း...

သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ချန်းလန်မြို့အထက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ထိန်းချုပ်၍မရအောင် လှည့်ပတ်သွားတော့၏။ ကမ္ဘာကြီး၏ နိယာမများပင်လျှင် ဖိအားအောက်တွင် လိမ်ကောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

သူတို့၏ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုမှ ဖြာထွက်လာသော အပြင်းအထန် စွမ်းအားများကြောင့် အောက်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး ဒူးများ ညွတ်ကျသွားကြတော့၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် အထက်ရှိသူများသာ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းစွာ ကြိုးစားနိုင်ကြသည်။

အခြားသူများအားလုံးမှာမူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို ကြောက်လန့်တကြား မော့ကြည့်နေကြတော့၏။

သန္ဓေသားဝိညာဉ် စွမ်းအား၏ ဖိအားတစ်ခုတည်းကပင် ဤအောက်ကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ထက် ပိုမိုများပြားနေလေပြီပင်။

အကယ်၍သာ မြို့ကို ကာကွယ်ထားသော ကြီးမားသည့် ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကြီးသာ မရှိခဲ့ပါက...

ယခုအချိန်တွင် အသက်မည်မျှ ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို မည်သူကများ သိနိုင်မည်နည်း။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခြေအနေတွေက ဒီလောက်ထိ ကြီးထွားသွားရတာလဲ။"

ရတနာခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ခန်းမဆောင်သခင် အရှက်ကွဲသည်ကို ကြည့်ရန်သာ လာခဲ့သော ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံသခင်မှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မော့ကြည့်နေတော့၏။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ အကြောက်တရားများဖြင့် တုန်လှုပ်နေလေသည်။

ရတနာခန်းမဆောင်ကို ဖယ်ရှားရန် ရိုးရှင်းသော အစီအစဉ်တစ်ခုအဖြစ် စတင်ခဲ့သောအရာက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သခင်လေးယွီသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့လျှင်...

အကြိမ်ဆယ်ကြိမ်လောက် သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် ပြစ်မှုများကို ကျေအေးနိုင်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုများကြားတွင် အဘိုးအိုနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ခြေကုပ်ကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်သွားချိန်တွင်ဆာ့ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။

အဆင့်တစ်ဆင့်တည်းကသာ စဦးပိုင်း သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် ပထမ အတိဒုက္ခအဆင့် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်ကို ခွဲခြားထားသည်။

သို့သော် ခွန်အားကွာခြားချက်ကမူ...

တော်တော်လေးကိုမှ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

သူတို့ အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့လျှင်ပင် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်ကို အပြည့်အဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် သူတို့က ၎င်းကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်ကပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်ခဲ့သော်လည်း မြို့စားမင်းနန်ကုန်းက အောင်ပွဲခံသည့် အရိပ်အယောင်ကို မပြသခဲ့ပေ။

ထိုအစား ကုန်းရှုယွီဆီသို့ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်နေတော့၏။

ကုန်းရှုယွီ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းအဆောင်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီပင်။

အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းမှုန့်လေးများသာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေတော့သည်။

ထို့ပြင် သူ၏ဘေးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလေ၏။ လက်များကို နောက်ပစ်ထားပြီး မျက်နှာထားက အေးစက်နေပါ၏။ မှိန်ဖျော့ပြီး အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသော်လည်း ၎င်းထံမှ ကြီးမားလှသော ဖိအားများ ဖြာထွက်နေတော့၏။

"ကာကွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းအဆောင်..."

မြို့စားမင်းနန်ကုန်း၏ အကြည့်က ထိုပုံရိပ်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက လေးနက်မှုများဖြင့် နက်ရှိုင်းနေလေသည်။

ဤဝိညာဉ်လက်နက်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပါ၏။

ဤအရာသည် အထက်ကမ္ဘာရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ဖန်တီးထားသော အထွတ်အမြတ်ထားရာ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အထူးချွန်ဆုံး မျိုးဆက်များကို ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုစီအတွင်းတွင် တတိယအတိဒုက္ခအဆင့်ကို ကျော်လွန်ထားသော သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အစအနတစ်ခု ပါဝင်လေ၏။

သွေးကြော ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှုမှတစ်ဆင့် အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် ထိုအမြင့်ဆုံး စွမ်းအားများ ပါဝင်သော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး မည်သည့် ရန်သူကိုမဆို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

၎င်းသည် အထက်ကမ္ဘာရှိ မိသားစုများက သူတို့၏ အဓိက အမွေဆက်ခံသူများအား ပေးအပ်ထားသည့် အစွမ်းထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေး အစီအမံများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မြို့စားမင်းနန်ကုန်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာကတော့ ဤကဲ့သို့သော အဆောင်တစ်ခု ရှိနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။

ကုန်းရှုယွီက ထိုအဆောင်ကို တုံ့ဆိုင်းမှုအလျဉ်းမရှိဘဲ အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

…