အခန်း ၅၃၈

အခန်း ၅၃၈ - ဆူပွက်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သီးရာ၊ လုချင်း လှုပ်ရှားခြင်း

"နန်ကုန်းယွမ်ဝူ၊ ခင်ဗျားလို အဘိုးကြီးက တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းနေတာပဲ"

ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်သံသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ကုန်းရှုယွီက သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေလေ၏။

အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ သူ၏ နေရာမှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရတော့သည်။

မြို့ရိုးပြင်ပရှိ အပျက်အစီးများကြားတွင် အဘိုးအိုနှစ်ဦးတို့သည် ကျိုးပဲ့နေသော အပျက်အစီးများအပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား လဲကျနေပြီး သတိလစ်မေ့မြောကာ အသက်ငင်နေကြလေ၏။

ကုန်းရှုယွီသည် ဤအရာကို မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။ လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က အရာအားလုံးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး အောင်ပွဲမှာ သေချာသလောက်ပင် ရှိနေခဲ့ပါ၏။

သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသော အဘိုးအိုနှစ်ယောက်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ လုံးဝ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်သာမက၊ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ စွမ်းအားများကို အသုံးချပြီးနောက်တွင် သူတို့ဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း လုံးဝကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခုလေးတင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းလုံးကြီးကို ပြန်၍သတိရလိုက်သောအခါ၌ ကုန်းရှုယွီသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို မတားဆီးနိုင်တော့ဘဲ ခံစားနေရတော့၏။

အကယ်၍သာ ဘိုးဘေး၏ အကာအကွယ်သာ မရှိခဲ့ပါက၊ အခြားသော ကာကွယ်ရေး ရတနာများ ရှိနေစေကာမူ သူသည် ထိုပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖျက်ဆီးခံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဤအတွေးက ကုန်းရှုယွီ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဆူပွက်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ဒေါသကို ပိုမို၍ပင် ကြီးထွားလာစေတော့၏။

သူသည် ချန်းလန်မြို့ကို အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ ဆုံးရှုံးမှုများမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေ၏။

သူ၏ တစ်ခုတည်းသော တာအိုကာကွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမက၊ သူ၏ မျိုးနွယ်စုမှ စေလွှတ်လိုက်သော အစောင့်အရှောက်နှစ်ဦးသည်လည်း အသက်ရှင်မည်လား ဆိုသည်ကိုပင် မသေချာတော့ချေ။

အကယ်၍ အသက်ရှင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူတို့သည် တစ်သက်လုံး ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားနိုင်ပါ၏။

ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့်အတူ မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ အခြားသော အဓိကမျိုးနွယ်စုမှ ဆင်းသက်လာသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန်မှာ ယခုအခါ ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားတော့မည်သာ။

မျိုးနွယ်စု၏ အတွင်းပိုင်း အာဏာလုပွဲများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့် နာမည်ကြီးလှပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ နောက်ကောက်ကျသွားပါက သူ့အတွက် ခွဲဝေပေးထားသော အရင်းအမြစ်များမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်ကို သူ လုံးဝ သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအရာအားလုံးသည် ထိုအဘိုးကြီး နန်ကုန်းယွမ်ဝူကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

"နန်ကုန်းယွမ်ဝူ၊ ငါက ခင်ဗျားကို ဖမ်းပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့အတွက် မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ခေါ်သွားဖို့ပဲ ရည်ရွယ်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ"

"ခင်ဗျားရဲ့ အရိုးတွေကို ပြာကျတဲ့အထိ ကြိတ်ချေပစ်မယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဝိညာဉ်မီးခွက်အဖြစ် ဖန်တီးပြီးတော့ကို နှစ်တစ်ရာလောက်အထိ မီးရှို့ထားပစ်မယ်"

"အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကြားက နာကျင်မှုကို ခင်ဗျား ကောင်းကောင်းကြီးကိုသိစေရမယ်"

"ပြီးတော့ ရတနာခန်းမဆောင်က မိစ္ဆာတွေ... မင်းတို့အားလုံးလည်း သေရမယ်"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုန်းရှုယွီသည် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

သူသည် ချန်းလန်မြို့စားမင်းနှင့် ရတနာခန်းမဆောင် သခင်တို့ကို သတ်ဖြတ်ချင်နေပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လိုနေတော့သည်။

ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့်သာ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အမုန်းတရားများကို ဖြေဖျောက်နိုင်မည်ပင်။

လောင်ကျွမ်းနေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ကုန်းရှုယွီသည် အဘိုးအိုနှစ်ယောက်ကို ကုသပေးရန်ပင် မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။

သူသည် ရတနာခန်းမဆောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ အောက်သို့ တောက်လျှောက် ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများက သူ့ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ထားကာ လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်များကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့၏။

သူ ချန်းလန်မြို့ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော့မည့်အချိန်တွင် ဝင်္ကပါ အလင်းအတားအဆီးတစ်ခုက သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"ထိန်းချုပ်မယ့်သူ မရှိတဲ့ မြို့ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါက ငါ့ကို တားဆီးရဲတယ်ပေါ့လေ။ ပျက်စမ်း"

အေးစက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကုန်းရှုယွီသည် တောက်ပသော စွမ်းအင်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဧရာမ အဖြူရောင် လက်သီးရာကြီးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ဘုန်း

ထိုအခါတွင် ဧရာမ လက်သီးရာကြီးသည် ဝင်္ကပါ အတားအဆီးကို ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုနှင့်အတူ အလင်းရောင်မျက်နှာပြင်သည် လိမ်ကောက်သွားပြီး လှိုင်းတွန့်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။

မြို့တော်၏ ကြီးမားသော ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါသည် ယခင်က အဖျက်စွမ်းအားများကြောင့် ပျက်စီးနေခဲ့ပြီပင်။

ယခုအခါ ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းမည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် ကုန်းရှုယွီ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေတော့၏။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ၌ ကုန်းရှုယွီသည် နောက်ထပ် လက်သီးရာတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်၏။ ထိုသို့ဖြင့် အတားအဆီးပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာတော့၏။

"မိတ်ဆွေလု၊ ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ မြို့စားမင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှု မပါဘဲနဲ့တော့ ဝင်္ကပါက တောင့်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အတားအဆီးပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများကို မြင်သောအခါ ရတနာခန်းမဆောင် သခင်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်လာကြလေသည်။

သူတို့သည်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကုန်းရှုယွီ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းလှသဖြင့် သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်မရှိကြချေ။

"ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတော့..." လုချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒီလူက အတော်လေးကို အစွမ်းထက်တယ်၊ ပြီးတော့ အခု သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ချိတ်ပိတ်ထားတယ်လေ။ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် သူ့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင် အပြင်ဘက်က လူက ခွင့်ပြုပါ့မလား"

"ပြောတာ ကောင်းတယ် ကောင်လေး။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက အတော်လေး ထက်မြက်တာပဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်လာတော့၏။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ တန်ဆာဆင်ထားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ့ထံမှ ဖြာထွက်နေပြီး ရတနာခန်းမဆောင် သခင်နှင့် အခြားသူများကို လွှမ်းခြုံလိုက်လေ၏။

သူသည် ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေ၏။

သူ၏ နောက်တွင်ရှိနေသော လူများမှာလည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်လေသည်။

"ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံ သခင်လား၊ ရှင်ပဲကိုး"

ရတနာခန်းမဆောင် သခင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ။ မင်းလို ကောင်မက စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး ငါ့ရဲ့ ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ခိုးယူခဲ့တဲ့အပြင် သခင်လေးယွီကိုပါ စော်ကားခဲ့သေးတယ်လေ။ မင်းက ဒီတိုင်း ထွက်ပြေးလို့ရမယ် ထင်နေတာလား"

"ဒီမှာနေပြီး သခင်လေး ရောက်လာတာကိုပဲ စောင့်နေလိုက်။ မဟုတ်ရင် ငါ ရက်စက်တယ်လို့ မပြောနဲ့"

အမှန်ပင် အသစ်ပေါ်လာသော အဖွဲ့မှာ ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံမှ ဖြစ်လေ၏။

ယခင်က သန္ဓေသားဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားစဉ်က ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံ သခင်သည် ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအားကို ခံစားရရုံဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ၌ အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ ပြန်ရောက်လာပြီး သခင်လေးယွီ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာလှပေ၏။

သို့သော် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ မလှုပ်ရှားရဲချေ။

သခင်လေးယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာရှိ သွေးဆာနေမှုကို မြင်သောအခါ၌ သူ့ကို ရန်စရန် သူ မစွန့်စားရဲတော့ပေ။

အကယ်၍ သူသာ မလျော်ကန်စွာ ပြုမူမိပါက သူသည်လည်း ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအဖြစ် ပျက်စီးသွားနိုင်လေသည်။

"သခင်မလေး၊ ကျွန်တော် သူတို့ကို တားထားပေးမယ်။ သခင်မလေးက မြို့စားမင်းကို ခေါ်ပြီးတော့ မြို့စားမင်း အိမ်တော်ဆီကို ထွက်ပြေးပါ။ အဲဒီမှာ ဝင်္ကပါ တစ်ခုရှိသေးတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် အချိန်ပို ရကောင်းရနိုင်တယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရတနာခန်းမဆောင် သခင်၏ ရှေ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာလေသည်။ ထိုသူမှာ သူမနောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသော ဖူပေါ်ပင် ဖြစ်တော့၏။

အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ထံမှလည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူသည်လည်း ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မြို့စားမင်း အိမ်တော်ပဲ"

ရတနာခန်းမဆောင် သခင်သည် သူမ၏ ထိတ်လန့်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာတော့၏။

သို့သော် သူမနှင့် အခြားသူများ မလှုပ်ရှားနိုင်မီ နောက်ထပ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး။ ငါတို့ ဝူရှန့်ခန်းမဆောင်က ဒီမိစ္ဆာတွေကို ဖမ်းဖို့ သခင်လေးကို ကူညီပေးမှာမလို့ပဲ"

အသံဆုံးသွားသည်နှင့် ဖရိုဖရဲ ဆံပင်များနှင့် မျက်နှာနီနီ အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် အခြားသူအချို့နှင့်အတူ ပေါ်လာပြီး အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"ဝူရှန့်ခန်းမဆောင်ကရောလား" ရတနာခန်းမဆောင် သခင်နှင့် သူမ၏ မဟာမိတ်များအပေါ်သို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ထိုသို့ဖြင့် မျက်နှာနီနီ အဘိုးအိုသည် မြို့စားမင်း အိမ်တော်သို့သွားသော လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားတော့သည်။

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ သူတို့အထက်တွင် နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့တော့၏။

ကုန်းရှုယွီ၏ ထပ်တလဲလဲ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော ချန်းလန်မြို့၏ ဝင်္ကပါ အတားအဆီးမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ လုံးဝကို ကွဲအက်သွားရှာတော့သည်။

ပေါက်ကွဲစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများနှင့်အတူ ကုန်းရှုယွီသည် မြို့တော်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာလေ၏။

"မင်းတို့လို အောက်တန်းစား ကောင်တွေ သေဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီလား"

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရောက်လာရတာလဲ"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသော ကုန်းရှုယွီကို မြင်သောအခါ၌ ရတနာခန်းမဆောင် သခင်၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မလိုလားမှုများ ပြည့်လျှံနေတော့သည်။

သူမ၏ သွေးကြောဆက်နွယ်မှု နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းရန် သူမ၏ သက်တမ်း ရာစုနှစ်တစ်ခုကို စတေးခဲ့ရလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကံကြမ္မာမြစ်ထဲမှ သဲလွန်စတစ်ခုကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကံကြမ္မာ၏ အချုပ်အနှောင်များမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် သူမ၏ အခွင့်အရေးသည် ရှောင်ချန်းကမ္ဘာ၏ ချန်းလန်မြို့တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါ၏။

သို့သော် ယခုအခါ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေနှင့် ကုန်းရှုယွီ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်တော့ သူမမှာ ရှင်သန်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် တစ်စက်ကလေးမျှပင် မမြင်နိုင်တော့ချေ။

"ဒါက... နှစ်တစ်ရာ သက်တမ်းကိုတောင် စတေးပြီး ငါ ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတာကြီးလား။ ကံကြမ္မာကြီးက ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်နေတာများလား"

ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများ လွှမ်းမိုးနေသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။

ထိုစဉ် ရေခဲတမျှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများကို ဖြာထွက်နေသော ကုန်းရှုယွီကတော့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာနေ၏။

သူ၏ အကြည့်သည် ဦးစွာ နန်ကုန်းယွမ်ဝူအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထိုသူသည် သတိလစ်ကာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများက ရတနာခန်းမဆောင် သခင်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့၏။

"မင်းလို မိန်းမယုတ်ကြောင့် ငါ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ ငါ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပြီးတော့ အညစ်ပတ်ဆုံး ပြည့်တန်ဆာအိမ်မှာ ပစ်ထားခဲ့မယ်။ လူပေါင်းများစွာရဲ့ စော်ကားမှုနဲ့ အားလုံးရဲ့ ကျိန်ဆဲမှုကို ခံရပြီးတော့ အရှက်တကွဲ သေအောင် လုပ်ပစ်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ကုန်းရှုယွီသည် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော ဖန်သား နိယာမလက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ရတနာခန်းမဆောင် သခင်ထံသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်တော့၏။

"သခင်မလေး၊ ပြေးတော့"

ဖူပေါ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက်၌ သူ၏ အရှိန်အဝါများကို တောက်လောင်စေလိုက်ကာ နိယာမလက်ဖဝါးကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေတာပဲ"

ကုန်းရှုယွီက လှောင်ပြောင်လိုက်တော့၏။ ပြီးနောက်တွင်တော့ လက်ဖဝါးကြီးမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြင့်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျဉ်းကွေးတစ်ခုနှင့်အတူ ဖူပေါ်ကို ဝင်တိုက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါ၌ ရုတ်ချည်းပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖူပေါ်မှာလည်း လွင့်စင်သွားတော့၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆောက်အုံများစွာကို မရေမတွက်နိုင်အောင်အထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ အပျက်အစီးပုံတစ်ခုထဲသို့ ပြုတ်ကျကာ ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

"ဖူပေါ်"

ရတနာခန်းမဆောင် သခင်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် ဖန်သား နိယာမလက်ဖဝါးကြီးကတော့ တားဆီးမှုမရှိဘဲ သူမထံသို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားလာတော့၏။

တမုဟုတ်ချင်းပင် အစွမ်းထက်သော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားတစ်ခုသည် သူမနှင့် အခြားသူများအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

...

နိယာမလက်ဖဝါးကြီးသည် ရတနာခန်းမဆောင် သခင်နှင့် အခြားသူများကို ဖမ်းဆုပ်တော့မည့် အချိန်တွင် သက်ပြင်းချသံတစ်ခုက လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာတော့၏။

ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခုက စကားတစ်ခွန်းကို တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ရပ်"

ထိုအသံနှင့်အတူ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ပေပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသောပမာဏတစ်ခုအတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုလုံး၏ လေထုကြီးမှာ အေးခဲသွားလေရာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အရောင်ငါးမျိုး ဖန်သား နိယာမလက်ဖဝါးကြီးသည် သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားပြီး လုံးဝကို ရပ်တန့်သွားသည်အထိပင်။ ယင်းလက်ဖဝါးကြီးက လေထဲတွင် တွဲလောင်းဖြစ်နေကာ ရတနာခန်းမဆောင် သခင်နှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့ သုံးပေခန့်အကွာတွင် တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်တော့ချေ။

ထိုမျှသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ လေးလံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရတော့၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့ကို နေရာတွင် ချုပ်နှောင်ထားသော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားအောက်၌ ရွေ့လျားရန် ရုန်းကန်နေရကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

"ဘာ"

ကုန်းရှုယွီသည် သူ၏ နည်းစနစ် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ဖိချနေသည်ကိုပါ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရတနာအလင်းတန်းများကို တောက်ပစေလိုက်ကာ ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားလိုက်လေ၏။

"အထက်ကမ္ဘာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စု ၃၆ စုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိကမျိုးနွယ်စုကနေ ဆင်းသက်လာသူဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရတနာတွေ အများကြီးပါတာပဲ"

အေးချမ်းသော အသံတစ်ခုက ရုတ်ချည်းပင် ထွက်ပေါ်လာစဖြင့် ကုန်းရှုယွီသည် ထိုအသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

အခြားသူများသည်လည်း စကားပြောသူကို မြင်သောအခါ၌ သူ့ကို မှတ်မိသည်ဖြစ်စေ၊ မမှတ်မိသည်ဖြစ်စေ အားလုံးက အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အမူအရာများကို ပြသနေကြလေ၏။

"မိတ်ဆွေလု"

ရတနာခန်းမဆောင် သခင်ကတော့ လုချင်းကို ဆွံ့အစွာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

လုချင်း၏ နောက်တွင် ရိုးရှင်းသော ရှေးဟောင်းဒယ်အိုးတစ်လုံး၏ ဝေဝါးသော အရိပ်တစ်ခုက လွင့်မျောနေလေ၏။

ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ချိတ်ပိတ်ထားသည့်အပြင် ကုန်းရှုယွီ၏ နိယာမလက်ဖဝါးကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သော စွမ်းအားသည် ထိုဒယ်အိုးအရိပ်ထံမှ ဖြာထွက်နေကြောင်းကို လူတိုင်း ခံစားသိရှိနိုင်ပါ၏။

"ရတနာခန်းမဆောင်ထဲမှာ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ကောင်လေး၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ"

လုချင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ ကုန်းရှုယွီ၏ ထက်မြက်သော အမူအရာက ပြန်၍ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်တော့၏။

သူ၏ နိယာမလက်ဖဝါး ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်ကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ပုံပင်။

သို့သော် အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ ကုန်းရှုယွီသည် အလွန်အမင်း မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတော့၏။

လုချင်း၏ စွမ်းအား အစစ်အမှန်ကို သူ မမြင်နိုင်ကြောင်းကို သူ နားလည်လိုက်၏။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းတွင် လုချင်းသည် တတိယ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူထက် မပိုကြောင်း တွေ့ရ၏။

သို့သော် ထိုအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက သူ၏ နည်းစနစ်ကို မည်သို့ ဖိနှိပ်နိုင်မည်နည်း။

ပြီးတော့ ခုလေးတင် ပြောလိုက်သော စကားများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤလူက သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ရှင်းလင်းစွာ သိနေလေသည်။

တစ်ခဏတာမျှ ကုန်းရှုယွီသည် သံသယများနှင့် မသင်္ကာမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

သူသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက်၌ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာလျက် လုချင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော်က သွေးထွက်သံယိုဖြစ်တာထက် ငြိမ်းချမ်းရေးကို အမြဲတမ်း ပိုသဘောကျတယ်လေ"

"သခင်လေး ကုန်းရှု၊ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲမှာ ခင်ဗျား အနိုင်ရသွားပြီဆိုတော့၊ သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ရတနာခန်းမဆောင် သခင်နဲ့ သူ့ရဲ့ လူတွေကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်ပါလား"

လုချင်း၏ အသံမှာ နူးညံ့နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့နောက်ကွယ်ရှိ လီဟော်ဒယ်အိုး အရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေတော့၏။

"မင်းမျက်နှာကို ထောက်ပြီး သူတို့ကို ချမ်းသာပေးရမယ် ဟုတ်လား။ မင်းက ငါ့ကို အဲ့လို တောင်းဆိုရအောင် ဘယ်သူမို့လို့လဲ" ကုန်းရှုယွီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ အဲဒါ သူပဲ။ သူက ရတနာခန်းမဆောင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မန္တန်အဆောင် ဆရာသခင်ပဲ။ မကြာသေးခင်က ချန်းလန်မြို့မှာ ပေါ်လာတဲ့ အဆောင်အသစ်တွေကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူလေ"

ရုတ်တရက် ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံ သခင်က အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

လုချင်း၏ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မန္တန်အဆောင် ဆရာသခင်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို သူ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်၍သတိရသွားလေသည်။

"ဒီတော့ မင်းကိုး"

ထိုစကားများနှင့်အတူ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများကလည်း ပို၍ပင် တင်းမာသွားကြတော့၏။

ကုန်းရှုယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားလေသည်။

"ဒါဆို ချန်းလန်မြို့က ဒီမုန်တိုင်းတစ်ခုလုံးက... မင်းကြောင့် စခဲ့တာပေါ့လေ။ မင်းက ရတနာခန်းမဆောင် နောက်ကွယ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ခင်ဗျားက တယ်လည်းထက်မြက်တာကို သခင်လေး ကုန်းရှု။ အခုချိန်ထိ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အပေါ်ကို စွပ်စွဲချက်တွေ အမြန်ချပေးနေတာပဲနော်" လုချင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "ဒါဆို ညှိနှိုင်းစရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့"

ကုန်းရှုယွီက ဘာမှမပြောချေ။

သူသည် သူ၏ မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ လုချင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် ရွှေအမြုတေ တတိယ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ တကယ်ရှိနေကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တော့၏။

သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အပေါ် သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိလေသည်။ ၎င်းကို သူ၏ မျိုးနွယ်စုမှ ဆဋ္ဌမ အတိဒုက္ခအဆင့်ရှိ သန္ဓေသားဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနယ်ပယ်အောက်ရှိ မည်သူမျှ ၎င်း၏ အကြည့်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤကောင်လေးသည် ပုန်းကွယ်နေသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ နည်းစနစ်ကို ဖိနှိပ်ရန် အခြားသော နည်းလမ်းများကို အားကိုးနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

ဒယ်အိုးများလား...

ကုန်းရှုယွီ၏ အကြည့်သည် လုချင်းနောက်ကွယ်ရှိ ရှေးဟောင်းဒယ်အိုးအရိပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်မှုများ လင်းလက်သွားတော့၏။

သူ၏ နည်းစနစ်ကို ချုပ်နှောင်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုသည် သာမန် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုရှေးဟောင်းဒယ်အိုးသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ လောဘလှိုင်းလုံးတစ်ခုသည် ကုန်းရှုယွီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆူပွက်လာတော့သည်။

သူသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်တိုက်ကွက်များအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီပင်။

သို့သော် သူသာ ဤကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်ပါက ဆုံးရှုံးမှုအားလုံးကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သန္ဓေသားဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များထက် သာလွန်သော ရတနာများကို ပိုင်ဆိုင်ခဲလှပေသည်။

ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲတွင်ထား၍ ကုန်းရှုယွီက အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။ "သာမန် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ဖြောင့်မတ်တဲ့သူတွေရဲ့ မြေမှာ စွမ်းအားတွေကို လာကြွားဝံ့တယ်ပေါ့လေ"

"ကြည့်ကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုနဲ့ လှည့်ကွက်နည်းနည်းက ငါတို့ကို လှည့်ဖြားဖို့ လုံလောက်မယ်လို့များ ထင်နေတာလား"

"ငါ မင်းရဲ့ အယောင်ဆောင်တာတွေကို ဆုတ်ဖြဲပြီးတော့ မင်းရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို ဖော်ထုတ်ပြတာကို ကြည့်ထားလိုက်"

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရတနာအလင်းတန်းများ တစ်ဖန် တောက်ပလာတော့၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ ရတနာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ကာ သူ့ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးထားပါ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်အိတ်တစ်စုံကလည်း သူ၏ လက်သီးများပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူသည် ရှေ့သို့ လွှဲရိုက်လိုက်တော့၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင် လက်သီးရာကြီးတစ်ခုသည် ဟိန်းဟောက်လျက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လုချင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်များဖြင့် အစွမ်းထက်လာသော လက်သီးရာ၏ စွမ်းအားသည် ကမ္ဘာကြီး၏ နိယာမများကိုပင် ပုံပျက်သွားစေတော့၏။

၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ချန်းလန်မြို့၏ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကို ချိုးဖျက်ရာတွင် သူ အသုံးပြုခဲ့သည့် စွမ်းအားထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမြဲတမ်း ရှိနေသော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားပင်လျှင် ယခုအခါ ၎င်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ချေ။

လက်သီးရာသည် လုချင်းထံသို့ နီးကပ်လာသောအခါ၌ ကုန်းရှုယွီ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်စွာ တောက်ပလာတော့၏။

ထိုလူသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက အလွန်နိမ့်ကျနေသဖြင့် ၎င်း၏ အလားအလာကို အပြည့်အဝတော့ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် ကုန်းရှုယွီ ဝတ်ဆင်ထားသော လက်အိတ်များသည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်များသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝနီးပါးလောက်ကို ထုတ်လွှတ်ခွင့်ပေးထား၏။

ဤကောင်လေးထံ၌ သူ၏ လက်သီးကို တားဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

အကယ်၍ သူသာ လုချင်းကို တစ်စစီဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲနိုင်ပါက ရတနာသည် သူ၏အပိုင် ဖြစ်လာမည်ပင်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ကျေနပ်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခုက ကုန်းရှုယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာလေ၏။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူများမှာ လက်သီး၏ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

အကယ်၍ ထိုလက်သီးသာ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦးအပေါ် ကျရောက်သွားပါက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပါ ဖျက်ဆီးခံရကာ အသားစတစ်စပင် ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ချေ။

နဝမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူကသာ ၎င်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်ပင်။

ဒီကောင်လေးတော့ သေချာပေါက် သေပြီပဲ။

လူတိုင်းက အလားတူအတွေးတစ်ခုတည်းကိုသာ တွေးတောနေကြသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးရာကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လုချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာတော့ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ချေ။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူ၏ လက်ဖဝါးပတ်လည်တွင် အဝါရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ လက်သီးရာကြီးထံသို့ လွှတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်၌ သူက လက်သီးရာကြီးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေရာ ၎င်းအတွင်းရှိ ဧရာမ စွမ်းအားများမှာ ဝေဝါးသော အဝါရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ရစ်ပတ်ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝကို ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရကာ ပေါက်ကွဲနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

"ဒါဆို... စကားပြောစရာကိစ္စလည်း ထွေထူးထူးမရှိတော့ဘူးပေါ့လေ"

လုချင်းက မသိမသာသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကို တင်းကျပ်လိုက်ကာ အားလုံး၏ မိန်းမောနေသော အကြည့်များအောက်တွင်ပဲ သူ၏ လက်ထဲရှိ လက်သီးရာကို တစ်စစီ ကြိတ်ချေပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူ ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင်တော့ ကုန်းရှုယွီ၏ ရှေ့၌ အခန့်သားဖြင့် ရပ်တန့်နေနှင့်ပြီး ဖြစ်နေပြီပင်။

……