အခန်း ၅၄၀

အခန်း ၅၄၀ - ကံကြမ္မာကို ထမ်းရွက်ခြင်း၊ အကျိုးဆက်များနှင့် စီရင်ချက်။

"ပြီးသွားပြီပဲ"

ကုန်းရှုယွီ၏ အရှိန်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံသခင်မှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

သခင်လေးယွီသည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လုချင်းနှင့် ချန်းလန်မြို့စားမင်းကို မည်သို့သော ကံကြမ္မာမျိုးက စောင့်ကြိုနေပါစေ၊ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ သေချာပေါက် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။ ပင်မမျိုးနွယ်စုကြီးက သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။ ပင်မမိသားစုကြီးက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ၌ ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံသခင်၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"သူတို့ တကယ်ကြီး သူ့ကို သတ်လိုက်တာပဲ..."

ဝူရှန့်ခန်းမဆောင်မှ မျက်နှာနီနီနှင့် အကြီးအကဲမှာလည်း အံ့အားသင့်လွန်းနေသဖြင့် မျက်လုံးများပင် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

ထိုသခင်လေးဆိုသူက အထက်ကမ္ဘာရှိ မျိုးနွယ်စုကြီး ၃၆ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးပင်။ ယခုတွင်တော့ နန်ကုန်းယွမ်ဝူက သူ့ကို တကယ်ပင် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းသာ အထက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သို့သော မုန်တိုင်းမျိုးကို ဖန်တီးလာမည်ကို သူ ကြိုတင်မြင်ယောင်နေနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

ဂုဏ်သရေရှိ ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးက ဤသေးငယ်လှသော ရှောင်ချန်းကမ္ဘာလေးထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤကိစ္စက ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုကို အံ့အားသင့်စေရုံသာမက အခြားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုပါ ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ရှောင်ချန်းကမ္ဘာလေးမှာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းမုန်တိုင်းများနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် မြေနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်မှာ ကျိန်းသေပေါက်ပဲပင်။

"ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူက ဒီနေရာမှာ သေသွားတာလား"

ရတနာခန်းမဆောင်၏ သခင်မဖြစ်သူ မော့ဟုန်ယွင်မှာလည်း အလားတူပင် မှင်သက်လျက် ရပ်နေမိတော့သည်။ သူမ၏ အံ့အားသင့်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း ကုန်းရှုယွီ၏ သေဆုံးမှုကြောင့်က ပို၍ များလေသည်။

အထက်ကမ္ဘာမှ လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီး၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေများတစ်လျှောက် မျိုးနွယ်စုကြီး ၃၆ခု ကိုင်စွဲထားသော စွမ်းအားနှင့် လွှမ်းမိုးမှုများကို သူမက အလွန်ကိုမှ ကောင်းကောင်းသိထားပါ၏။ အစွမ်းထက်လှသော မြင့်မြတ်သည့် သွေးဆက်များကို ကိုယ်စားပြုသည့် မျိုးနွယ်စုတိုင်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် မသေမျိုးဂိုဏ်းများနှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်လှသော အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအပါအဝင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော ကျွမ်းကျင်သူများစွာနှင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသော မျိုးနွယ်စုများကြားတွင်ပင် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုမှာ ထိပ်တန်းဆယ်ခုစာရင်းဝင် ဖြစ်လေ၏။

ယခုအခါတွင်တော့ ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသော မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ ရှောင်ချန်းကမ္ဘာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီပင်။

ထိုသတင်းကို ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုမှ အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် ပေါက်ကွဲလာမည့် ဒေါသအမျက်များကို မော့ဟုန်ယွင်မှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့။ ရှောင်ချန်းကမ္ဘာလေးသည် မကြာမီတွင် အဆုံးအစမဲ့သော ကသောင်းကနင်းအခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်သာ။

"မြို့စားမင်း"

အခြားသူများ၏ အံ့အားသင့်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုချင်းမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ကုန်းရှုယွီကို ချမ်းသာပေးရန် ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ချန်းလန်မြို့စားမင်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်သတ်လိုက်သည့်အတွက်တော့ အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ မိတ်ဆွေ"

ချန်းလန်မြို့စားမင်းမှာ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် သိသိသာသာကို ပို၍အားနည်းသွားခဲ့လေပြီပင်။ "ကုန်းရှုယွီလို မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေအတွက် သူတို့မွေးဖွားလာတဲ့အချိန်မှာ မိသားစုထဲက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လျှို့ဝှက်ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုကို လုပ်ပေးလေ့ရှိကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲမှာ ကံကြမ္မာအနှောင်အဖွဲ့ မန္တန်တစ်ခုကို မြှုပ်နှံထားတာလေ။ တကယ်လို့ သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ရင် အဲဒီမန္တန်က အသက်ဝင်လာပြီး သတ်တဲ့သူနဲ့ ကံကြမ္မာအရ ချိတ်ဆက်သွားစေတယ်။ အဲဒီလို ကံကြမ္မာနဲ့ ဆက်နွယ်သွားပြီဆိုရင် သတ်တဲ့သူက ဘယ်ကိုပဲ ထွက်ပြေးထွက်ပြေး ကံကြမ္မာနဲ့ ဟောကိန်းထုတ်မှုတွေရဲ့ လက်လှမ်းမီမှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ မင်းသာ ကုန်းရှုယွီကို သတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ပုန်းအောင်းစရာ နေရာဆိုလို့ ဘယ်မှာမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" မြို့စားမင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း နားလည်ပါပြီ" လုချင်းက သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤမျှရှည်လျားလှသော သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော သွေးဆက်ကံကြမ္မာ မန္တန်မျိုးကို သူအရင်က တစ်ခါမှပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ဤအချက်အသစ်ကို နားလည်သွားသည်နှင့်အမျှ မြို့စားမင်းအပေါ် သူ၏ အမြင်များက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရ၏။ ဤအမျိုးသားသည် စောစောက ကုန်းရှုယွီ၏ အသက်အတွက် တောင်းပန်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား လုချင်းကို ထိုအကျိုးဆက်များမှ လွတ်မြောက်စေရန်အတွက် ကံကြမ္မာ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သူကိုယ်တိုင် ထမ်းရွက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းသာ။

လုချင်း၏ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေမှာ ပုံစံအတည်တကျမရှိဘဲ အစဉ်အမြဲ ပြောင်းလဲနေကာ ကံကြမ္မာအရ ခြေရာခံခြင်းကို သဘာဝအလျောက် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော ဝိညာဉ်လက်နက်များစွာ ရှိနေသော်ငြားလည်း မြို့စားမင်းက ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုကိုမျှ သိမထားခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာဆိုးကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ထမ်းရွက်ပေးမည်ဟူသောအချက်ကပင် အလွန့်ကို လေးစားဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ယူမှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပါ၏။

"မြို့စားမင်း... ဒီလူတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်သင့်လဲဗျ" လုချင်းက သူတို့အနီးရှိ လူများကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားမင်း... ကျွန်တော်တို့ကို ချမ်းသာပေးပါ"

ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံသခင်နှင့် မျက်နှာနီနီနှင့် အကြီးအကဲတို့မှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားကြပြီး မြို့စားမင်းကို အသနားခံသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေလေပြီပင်။

မြို့စားမင်းသည်လည်း ဖမ်းဆီးခံထားရသူများကို ကြည့်လိုက်၏။ လုချင်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းရည်များကို သူကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်အောင် အံ့သြနေလျက် ချီးကျူးနေမိသော်လည်း သူ ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အကြည့်များအောက်၌ သူက စကားစလိုက်တော့သည်။

"ဒီလူတွေက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်းလန်မြို့က မြို့သားတွေပဲလေ။ ကုန်းရှုယွီလည်း သေသွားပြီဆိုတော့ အလကားနေရင်း အသက်တွေ မသေပါစေနဲ့တော့။ ပြီးတော့ ငါလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတော့ ခွန်အားတွေ အများကြီးမကျန်တော့ဘူး။ လောလောဆယ်တော့ သူတို့ကို အကျဉ်းချထားလိုက်ပါ။ ငါ ပြန်ကောင်းလာတဲ့အခါကျ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါ့မယ်"

"အရာအားလုံးက မြို့စားမင်းရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်းပါပဲ"

လုချင်းက မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံနှင့် ဝူရှန့်ခန်းမဆောင်မှ လူများအပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားများ မရှိခဲ့ချေ။ မြို့စားမင်းက ကိစ္စများကို ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ် မလုပ်ဆောင်လိုပါက သူကလည်း ထပ်မံသွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေရန် အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ပေ။ မျက်မြင်သက်သေများကို နှုတ်ပိတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဤတိုက်ပွဲကို တစ်မြို့လုံးရှိ သောင်းနှင့်ချီသော ကျင့်ကြံသူများ မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးကို နှုတ်ပိတ်ရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စတစ်ခုပင်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ကြိုးစားခဲ့ပါက ထိုရာဇဝတ်မှု၏ ကြီးမားလှသော ပမာဏကြောင့် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ကုန်းရှုယွီကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူပင်လျှင် သူ၏ ဒေါသအမျက်များကြောင့် သတ်မှတ်ထားသော လူအချို့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားရဲခဲ့ပြီး တစ်မြို့လုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် မစဉ်းစားရဲခဲ့ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့စားမင်း"

သူတို့ကို ချမ်းသာပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် သက်သာရာရသွားသော ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံသခင်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။

အကျဉ်းချခံရခြင်းကပင် သေဆုံးခြင်းထက် ပိုကောင်းသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကာကွယ်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ရွှေအမြုတေကို ဖွင့်ထားလိုက်ကြ။ ကျွန်တော် ချိတ်ပိတ်တဲ့ အစီအရင်တစ်ခု လုပ်မယ်။ ငြင်းဆန်မယ်ဆိုရင်တော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့” လုချင်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ ဖမ်းဆီးခံထားရသူများမှာ တုန်ယင်သွားကြတော့၏။ မည်သူကမျှ မကန့်ကွက်ရဲကြပေ။

အားလုံးက သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများကို နာခံစွာဖြင့် ရုတ်သိမ်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းခွင့်ပြုလိုက်ကြသည်။ ကုန်းရှုယွီ၏ သေဆုံးမှုက သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူကမျှ လုချင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေးခွန်းမထုတ်ရဲကြပေ။

သူသည် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးကိုပင် သတ်ရဲခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သူ မလုပ်ရဲသောအရာများ ရှိဦးမည်တဲ့လော။

ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးစီက သူတို့၏ ကာကွယ်မှုများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ လုချင်းသည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှုပ်ထွေးလှသော သင်္ကေတများကို စတင်ရေးဆွဲလိုက်တော့၏။ လေထဲတွင် အက္ခရာများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင်တော့ အဆောင်မန္တန်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားလေသည်။

"လေဟာနယ်စာလုံး အဆောင်မန္တန်တွေပဲ..."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အတွင်းစိတ်ထဲ၌ လှုပ်ခတ်သွားကြတော့သည်။

တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ သူတို့သည် လုချင်း၏ အဆောင်မန္တန်ဆရာဆိုသော ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို ပြန်၍သတိရသွားကြလေ၏။ အမှန်တကယ်တော့ ဤတစ်မြို့လုံး ကသောင်းကနင်း ဖြစ်သွားမှုကြီးတစ်ခုလုံးက သူ့ကြောင့် စတင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ရတနာခန်းမဆောင်၏ အနောက်တွင် ကျောထောက်နောက်ခံပြုပေးထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အဆောင်မန္တန်ဆရာ၏ အဆင့်အစစ်အမှန်ကို သူတို့အားလုံး ကာလရှည်ကြာစွာ ခန့်မှန်းတွေးတောနေခဲ့ကြသည်။

ယခု လေဟာနယ်စာလုံး အဆောင်မန္တန် ရေးဆွဲခြင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင်မူ သူတို့ နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားကြတော့သည်။ ဤသူသည် အဆောင်မန္တန်များ၏ စစ်မှန်သော မဟာသခင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကုန်းရှုယွီကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသော သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၌ အဆောင်မန္တန် ဈေးကွက်ကို လုယူသည့် တိုက်ပွဲတွင် သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ပြတ်ပြတ်သားသား ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်ကို သူတို့ နားလည်သွားကြတော့သည်။

ရတနာခန်းမဆောင်၏ အနောက်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောသူ ရှိနေမှတော့ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ရနိုင်တော့မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် လုချင်းမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ခွဲခြားခြင်း ကျင့်စဉ်ဖြင့် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို မခွဲဝေခဲ့သော်လည်း ဖမ်းဆီးခံထားရသော ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ရွှေအမြုတေများထဲတွင် ချိတ်ပိတ်အစီအရင်များ ချမှတ်ခြင်းကိုတော့ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ပါ၏။

အစီအရင်များ အသက်ဝင်သွားသည်နှင့် ဖမ်းဆီးခံထားရသူများသည် သူတို့၏ ရွှေအမြုတေများ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ကြရတော့၏။ သူတို့သည် အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ရုံသာမက ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ဆက်သွယ်မှုများပင် ပြတ်တောက်သွားလေပြီပင်။ ယခုအခါ၌ သူတို့၏ ကြံ့ခိုင်နေသေးသော ခန္ဓာကိုယ်များမှလွဲ၍ သူတို့သည် လုံးဝကို စွမ်းအားမဲ့သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘယ်လို အစီအရင်မျိုးလဲ။ သိပ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"

သူတို့၏ ရွှေအမြုတေများ လုံးဝ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၌ ဖမ်းဆီးခံထားရသူများသည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မျှော်လင့်ချက်များကိုပါ စွန့်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ မည်သူကမျှ ပုန်ကန်လိုသောအတွေးအနည်းငယ်ကိုပင် မမွေးမြူရဲကြတော့ပေ။

"မြို့စားမင်း... ဒီလူတွေအားလုံးရဲ့ ရွှေအမြုတေတွေကို ကျွန်တော် ချိတ်ပိတ်လိုက်ပါပြီဗျ။ အခုဆို ဘယ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုမှ သူတို့တွေ သုံးလို့ရတော့မှာမဟုတ်ဘူးဗျ"

ချိတ်ပိတ်မှုများကို အပြီးသတ်ပြီးနောက်တွင် လုချင်းက လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ"

ချန်းလန်မြို့စားမင်းသည် တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ လုချင်း၏ နည်းလမ်းများအပေါ် သိသိသာသာကို အထင်ကြီးလေးစားသွားခဲ့လေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူအပေါ် သူ၏ သိချင်စိတ်က ပိုမို၍နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

လုချင်းသည် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်တွင် သေချာပေါက် မရှိကြောင်းကို သူ သိမြင်နိုင်လေသည်။

လုချင်းအပေါ်တွင် ထူးခြားလှသော သန္ဓေသားဝိညာဉ် အရှိန်အဝါတစ်စွန်းတစ်စမျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် စောစောက ကုန်းရှုယွီနှင့် တိုက်ပွဲအတွင်း လုချင်းသည် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်၏ ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့ချေ။ ဤအချက်ကပင် သူ့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်သွားစေခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုများအရတော့ လုချင်းအတွက် လက်ရှိတွင် ရွှေအမြုတေ တတိယ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းကိုသာ ပြသနေလေသည်။

သို့သော် ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ တတိယ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသောလူတစ်ဦးက အဠမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကုန်းရှုယွီကို ဘယ်လိုလုပ်၍ ဤမျှ အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပါသနည်း။

ရှင်းပြစရာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်ပေသည်။ လုချင်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

ထိုသို့သော ဖုံးကွယ်ထားမှုမှာ အလွန့်ကို နက်နဲလှသဖြင့် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့ရာတွင် သူ အံ့အားသင့်နေခဲ့သော်လည်း မြို့စားမင်းသည် ဤအချိန်မှာ မေးခွန်းများ မေးရမည့်အချိန် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ၏ စကားများကို မြိုသိပ်ထားလိုက်ရပါ၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ချိတ်ပိတ်ပြီးနောက်၌ လုချင်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ အသက်ရှူကြိမ် တစ်ဒါဇင်ခန့်အကြာတွင်တော့ သူ ပြန်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ဆွဲငင်လာခဲ့လေသည်။

ဒုတ်

သူက ထိုနှစ်ယောက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ "ဒီနှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်ဗျ မြို့စားမင်း။ သူတို့ကိုကော ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ချင်ပါသလဲဗျ"

လုချင်း ပြန်ခေါ်လာသော ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ကုန်းရှုယွီနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သော သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှလွဲ၍ အခြားသူများ မဟုတ်ကြောင်းကို ယခုအခါတွင် လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ ယခုအခါတွင်တော့ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေလေပြီပင်။ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများအရဆိုလျှင် သူတို့သည် မြို့စားမင်းထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေကြပေ၏။

လုချင်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွှင့်ပစ်လိုက်ခြင်းကပင် သူတို့ကို သတိပြန်မလည်လာစေခဲ့ပေ။

ချန်းလန်မြို့စားမင်းသည် အဘိုးအိုနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့သည် သူ၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်ဖောက်ကွဲမှု မန္တန်အစီအရင်၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရကြောင်း သိလိုက်လေသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသော်လည်း ဒုက္ခိတများ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။ "သူတို့ကိုလည်း အကျဉ်းချထားလိုက်ပါ။ ငါ ပြန်ကောင်းလာတဲ့အခါကျ ကိစ္စအားလုံးကို ရှင်းပေးပါ့မယ်"

"သူတို့ကို ဘယ်မှာ အကျဉ်းချထားရမလဲ မြို့စားမင်း" လုချင်းက မေးလိုက်၏။

"သူတို့ကို ငါ့အိမ်တော်ကို ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ မြို့စားမင်းအိမ်တော်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေကို အကျဉ်းချဖို့အတွက် အထူးဆောက်ထားတဲ့ ကျောက်နက်အကျဉ်းထောင်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒါက တော်တော်ကြီးကို ခိုင်ခံ့ရုံတင်မကဘဲ ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းတွေအားလုံးကိုပါ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်တယ်လေ။ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင်မှ အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဲဒီကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အဲဒါက သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး နေရာပါပဲ"

"ဒါက အကောင်းဆုံး ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်ဗျ" လုချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သူတို့ကို ကျောက်နက်အကျဉ်းထောင်တွင် အကျဉ်းချထားမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံသခင်နှင့် အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ကြရတော့၏။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးမှနေ၍ အကူအညီတောင်းရန် သတင်းပို့ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟုန်ယွင်... သူတို့ကို မြို့စားမင်းအိမ်တော်ဆီ ပို့ဆောင်ဖို့ လူနှစ်ယောက် လွှတ်လိုက်ပါ" မြို့စားမင်းက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မြို့စားမင်း" ရတနာခန်းမဆောင်၏ သခင်မဖြစ်သူ မော့ဟုန်ယွင်က ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မင်းက အခုချိန်ထိ ငါ့ကို မြို့စားမင်းလို့ ခေါ်နေတုန်းပဲလား"

မြို့စားမင်းက သူမကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မော့ဟုန်ယွင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်မှသာ သူမက နောက်ဆုံးတွင် ညင်သာစွာဖြင့် "ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ... ဦးလေး"

လုချင်း၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော သံသယအချို့မှာ ရုတ်တရက် ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလေပြီပင်။

မြို့စားမင်းက ရတနာခန်းမဆောင်အတွက် ကုန်းရှုယွီကို စော်ကားရန် စွန့်စားခဲ့ခြင်းမှာ အမြဲတမ်း ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။

သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကိုပင် ကြံ့ကြံ့ခံ ရင်ဆိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ပြီးတော့ မော့ဟုန်ယွင်ကရော ဘာကြောင့် စည်းမျဉ်းများကိုပင် လျစ်လျူရှုပြီး အဆောင်မန္တန်ဈေးကွက်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် ရဲဝံ့ခဲ့ပါသနည်း။

ယခုအခါတွင်တော့ အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားလေပြီပင်။ သူမနှင့် မြို့စားမင်းကြားတွင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် သူတို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးများအရ ထိုဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပုံရလေသည်။

မော့ဟုန်ယွင်က မြို့စားမင်းကို "ဦးလေး" ဟု ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံသခင်နှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာ မှင်သက်သွားကြတော့၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ နောင်တတရားများဖြင့် ပြူးကျယ်သွားကြလေသည်။ မော့ဟုန်ယွင်နှင့် မြို့စားမင်းကြားရှိ ဤနီးကပ်လှသော ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကိုသာ သူတို့ သိထားခဲ့ပါက ရတနာခန်းမဆောင်အပေါ် ဤမျှ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူရန် ဘယ်တော့မှ ရဲမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခု၌တော့ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီပင်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း အမှားက အလုံးစုံ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်။ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီပေါ့"

မြို့စားမင်းမှာ ပြုံးရွှင်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရမှုများဖြင့် တောက်ပသွားတော့သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာတောင် နည်းနည်းသက်သာသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားလေ၏။ သူ၏ ဝမ်းသာနေမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ မော့ဟုန်ယွင်၏ နှလုံးသားမှာ နူးညံ့သွားသော်လည်း သူမသည် တည်တံ့သောမျက်နှာကိုသာ ဆက်ထိန်းထားလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ဦးလေးလို့ ပြန်ခေါ်လိုက်ပေမဲ့လည်း ရှင်နဲ့ နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စုက ကျွန်မရဲ့ အဖေနဲ့အမေအပေါ် လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ခွင့်လွှတ်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူးနော်။ အဲဒါကိုတော့ ရှင် နားလည်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

မြို့စားမင်းမှာ တောင့်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူက ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါသိပါတယ်။ ငါသိပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါ့အမှားတွေပါ။ ငါ မင်းကို ပြန်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"

လုချင်းမှာ ယခုအခါ၌ အပြည့်အဝ နားလည်သွားလေပြီပင်။ ဤနှစ်ယောက်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသော အတိတ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

"နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်" မော့ဟုန်ယွင်က ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ရှင့်ကို ဦးလေးလို့ ပြန်ခေါ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ကျွန်မမှာ တောင်းဆိုစရာတစ်ခု ရှိတယ်"

မြို့စားမင်းမှာ မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး "ဘာများလဲ။ ပြောသာပြောပါ။ ငါ စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့အကန့်အသတ်ထဲမှာ ရှိတယ်ဆိုရင် ငါလုပ်ပေးပါ့မယ်"

"လွယ်ပါတယ်။ ရှင်က အခြားသူတွေကို လောလောဆယ် အကျဉ်းချထားလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကိုတော့ ရှင် ခေါ်သွားလို့ မရဘူး"

"ဘယ်သူလဲ"

"အဲဒီတစ်ယောက်... ချိုးရုံပေါ့" သူမက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီလူက ရတနာခန်းမဆောင်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာလေ။ သူက ကျွန်မတို့ရဲ့ နေရာထဲမှာ မိစ္ဆာလက်နက်တစ်ခုကို ခိုးပြီးအသက်သွင်းခဲ့လို့ ဒီပဋိပက္ခတစ်ခုလုံးကို စဖြစ်စေခဲ့တာပဲ။ တခြားသူတွေကိုတော့ ကျွန်မ လွှတ်ပေးထားလို့ ရတယ်။ လောလောဆယ်ပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့ရမယ်"

ချိုးရုံ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူသည် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းအတွက် အောင်ပွဲခံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤရက်စက်သော အမျိုးသမီးက သူ့ကို မှတ်မိနေသေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ထိတ်လန့်သွားသော သူသည် ဒူးထောက်ချလိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော "ဒုတ်" အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် မြို့စားမင်းကို အသည်းအသန် ဦးညွှတ်ခစားလိုက်တော့၏။

"မြို့စားမင်း... ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ချမ်းသာပေးပါဗျာ။ ယန္တရားတစ်ထောင် အလုပ်ရုံက လူတွေရဲ့ ပြုစားတာကို ခံလိုက်ရလို့ ခဏတာလမ်းမှားသွားခဲ့တာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ"

မော့ဟုန်ယွင်ကို တောင်းပန်ခြင်းက အသုံးမဝင်ကြောင်းကို သူ သိထားလေသည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ယခုအခါ မြို့စားမင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ အောက်ရှိ ခင်းကျင်းထားသော ကျောက်ပြားများကို ကြေမွသွားစေသည်အထိ ခေါင်းကို မြေပြင်နှင့် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ရိုက်ချနေတော့သည်။ သူ၏ ရွှေအမြုတေကလည်း ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကာကွယ်မှုမှာလည်း မရှိတော့သဖြင့် သူ၏ နဖူးမှာ ကွဲသွားကာ သွေးများကလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျလာလေသည်။ သူသည် အလွန့်ကိုမှ သနားစရာကောင်းပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည့်ပုံပေါက်နေတော့သည်။ သို့ရာတွင် ချန်းလန်မြို့စားမင်းမှာတော့ သာမန်တောင်းပန်ရုံမျှဖြင့် စိတ်ယိုင်သွားမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

"ဒီလူက ရတနာခန်းမဆောင်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာဆိုရင်" သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် သူ့ကို မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ့မယ်"

"မြို့စားမင်း..." ချိုးရုံက စကားစလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

သူ ဆက်လက်၍ မတောင်းပန်နိုင်ခင်မှာပင် မော့ဟုန်ယွင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်စွန်းတစ်စဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ကာ သူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ပစ်လိုက်တော့၏။

ရွှေအမြုတေမှာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရသဖြင့် ချိုးရုံတွင် မည်သည့်ကာကွယ်မှုမျှ မရှိတော့ပေ။ သူသည် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် လည်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာတော့ စုတ်ပြတ်သတ်သွားပြီး သွားများမှာလည်း ကျိုးပဲ့နေသော ပုတီးစေ့များကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားကာ နေရာမှာတင် သတိလစ်သွားတော့လေ၏။

….