အခန်း (၂၄၆၃-၂၄၆၄)

အခန်း (၂၄၆၃) - တိုက်ဆိုင်လွန်းတာပဲ

"တိုက်ဆိုင်လွန်းတာပဲ။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်း က ဖန့်ချန်နှင့် ဟိုင်တာရှင်း တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရှင်းရှားတောင် ရှိ ဆရာ့၏ ဧည့်ခံပွဲသို့ သွားရောက်စဉ် ရုတ်တရက် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ဆရာ့ရဲ့ ဧည့်သည်တွေထဲမှာ အဓိက တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ တစ်ယောက် ပါနေတယ်။"

"အော် ဘယ်သူများလဲဗျာ"

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ စစ်ဆေးမှုတွင် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှ အရည်အချင်းရှိသည့် အဓိက တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ အများစုမှာ ခေါ်ယူခြင်း ခံထားရသည်။ အချို့မှာမူ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ကမ္ဘာကြီး အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် မသွားရောက်နိုင်ဘဲ နောက်ပိုင်းမှသာ စစ်ဆေးရွေးချယ်မှုတွင် ပါဝင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်က အဓိက တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ပါ။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်း က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားကို ရှီးမျိုးနွယ်စုကလို့ ငါ အထင်မှားပြီး တစ်ချက်လွဲသွားတာပါ။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားကို အားနာလိုက်တာ။"

ရှီးမျိုးနွယ်စုက ထိုက်ဟောင်ရှန်းလား

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒါက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည်။ ဒီတစ်ခေါက် ဟုန်ရှန်း ခရုခွံတွေကို ဝယ်ယူဖို့က အဲ့ဒီလောက်နဲ့ လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဧည့်ခံခန်းမ။

ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင် တစ်ဦးက နေရာတွင် ထိုင်နေသော ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်များနှင့် ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနေသည်။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးမှာ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်ကြသည်။

"ထိုက်ဟောင်ရှန်း၊ မင်း ဒီတစ်ခေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ စစ်ဆေးမှုအတွက် အချိန်တွေ တင်းကျပ်နေတယ်လို့ ကြားမိတယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီကို လာလည်ဖို့ အချိန်ရလာတာလဲ "

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်သည်။

"မှန်တယ်၊ မင်း အချိန်ကို သေချာ ဂရုစိုက်ရမယ်။ မင်းသာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာရင် ငါတို့မျက်နှာလည်း ပွင့်လန်းရတာပေါ့။"

"သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်တဲ့အတိုင်း ငါတို့က မင်း အောင်မြင်တာကိုပဲ လိုလားပါတယ်။ ဒီနေ့ တစ်ခုခု အကူအညီ လိုလို့ လာတာဆိုရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ။"

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်ဝန်းမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြုံးလျက် လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ပြောတာ အတည်ပေါ့"

"သေချာပေါ့ အတည်ပေါ့။ မင်း တကယ် အကူအညီ လိုနေတာလား ပြောသာ ပြောလိုက်ပါ။"

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက -

"ကူညီနိုင်တာဆိုရင်တော့ ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါမယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အားမနာတော့ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ တုန်းက ခင်ဗျားတို့ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျောင်းသား သုံးယောက် အတူတူ ခရီးထွက်သွားကြရင်း နောက်ဆုံးမှာ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုက ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို တိုင်ကြားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဘာရလဒ်မှ မထွက်လာခဲ့ဘူး။"

"ကျွန်တော် သိချင်တာက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမြင်ပါ။ အဲ့ဒီ ကျောင်းသား သုံးယောက်က အပြင်မှာ သေသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ်..."

ထိုက်ဟောင်ရှန်း က လက်ယှက်၍ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ရှင်းရှားတောင်ဆရာနှင့် ကျန်သူတော်စင်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မသိဘူး။ မင်းကို ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကိစ္စက ပြီးသွားခဲ့ပြီ၊ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကလည်း နောက်ထပ် မလိုက်တော့ဘူး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဘာလို့ ဒီကိစ္စကိုပဲ ဆက်ပြီး အရေးတယူ လုပ်နေရတာလဲ "

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ မှတ်တမ်းထဲမှာ ရောက်နေတဲ့ အမှုကို မဖြေရှင်းရသေးရင်တော့ အမှုပိတ်လို့ မရဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ဒီအမှုကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးအပ်ထားတာဆိုတော့ ဒီအမှုကို ဖြေရှင်းမှပဲ စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးမှာ။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို မဖုံးကွယ်ပါနဲ့၊ သဲလွန်စလေး နည်းနည်းလောက် ပေးပါ။ ကျွန်တော်သာ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ပြီး နောက်ပိုင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှာ အလုပ်လုပ်ရရင် ခင်ဗျားတို့ အကူအညီ လိုတဲ့အခါ ကျွန်တော် ငြင်းဆိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ထိုက်ဟောင်ရှန်း၊ မင်းကို မကူညီချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ တကယ်ကို ဘာမှ မသိလို့ပါ။"

"အဲ့ဒီ ကျောင်းသား သုံးယောက် ဘယ်သွားလဲ၊ ဘယ်လို သေလဲဆိုတာ ငါတို့ကိုယ်တိုင် သဲလွန်စ မရှိတာ၊ ဘယ်လို လုပ်ပြီး မင်းကို သဲလွန်စ ပေးရမလဲ "

"အချို့ သူတော်စင်တွေတောင် ယင်လောက ထိ သွားမေးကြည့်ပြီးပြီ၊ အဲ့ဒီ ကောင်လေး သုံးယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဘယ်သူမှ မတွေ့ရဘူး။"

"သူတို့ တစ်နေရာရာက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိတ်ပင်ထားတဲ့ နေရာမှာ သေဆုံးသွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ခဏခဏ ဖြစ်နေတာပဲ မဟုတ်လား "

"မှန်တယ်၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက အရင်တုန်းက ဘာမှ မရှာနိုင်ခဲ့ရင် အမှုပိတ်လိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။"

ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်များက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြောဆိုကြသည်။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်ဝန်းမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို လူမိုက်လို့ မထင်ပါနဲ့။ အဲ့ဒီ ကျောင်းသား သုံးယောက်ထဲမှာ တစ်ယောက်က အဓိက ကျောင်းသား ဖြစ်ခါနီးနေပြီ။ သူ အရင်က ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုမှာ တခြားကျောင်းသားတွေနဲ့ အဆင်မပြေတာတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားရတယ်။ သူတို့နဲ့ ရန်ငြိုးရန်စတွေ ရှိခဲ့တာလား "

"ထိုက်ဟောင်ရှန်း၊ မင်းပြောချင်တာက ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးကြောင့် ကိုယ့်လူမျိုးကို ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား "

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက မျက်နှာပျက်သွားပြီး အသံမှာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

"ဒီစကားတွေကို ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ မပြောနဲ့"

ထိုက်ဟောင်ရှန်း က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျောင်းတော်မှာ ဒီလိုကိစ္စ ဖြစ်တာက အရှက်ရစရာ ဖြစ်မှန်း ငါ သိပါတယ်။ ကျောင်းတော်ရဲ့ အသုံးစရိတ်တွေကိုလည်း ထိခိုက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအမှုကို ဒီအတိုင်း ချိတ်ဆွဲထားလို့ မရဘူးလေ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ငါ့ကို ဒီအမှု ပေးတာဆိုတော့ သူတို့က ငါနဲ့ ခင်ဗျားတို့နဲ့ ရင်းနှီးတာကို သိလို့ တစ်ခုခု ရလာမယ်လို့ မျှော်လင့်တာပေါ့။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတော့ သူတို့က အကုန်လုံးကို သိနေပြီ ဆိုတာပဲ။

ဒီအမှုကို မဖြေရှင်းရင် နောက်တစ်ခါ လာမယ့်သူက ခင်ဗျားတို့ မသိတဲ့သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီသူက ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုက ဆွေ့ဟုန်ကျူး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူမရဲ့ စိတ်သဘောထားက အရမ်း မကောင်းဘူးနော်။"

နေရာတွင် ရှိနေသော ဟုန်ဟိုင် သူတော်စင်များမှာ ကြောက်ရွံ့သွားဟန်ဖြင့် မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဒီအမှုကို တကယ်ပဲ သိနေပြီလား။

"ထိုက်ဟောင်ရှန်း၊ မင်းက ဘာလို့ ဆွေ့ဟုန်ကျူး အကြီးအကဲကို နောက်ကွယ်ကနေ အတင်းပြောနေရတာလဲ အကြီးအကဲရဲ့ စိတ်သဘောထားက ဘာဖြစ်လို့လဲ အစွမ်းရှိရင် သူမရှေ့သွားပြောလေ။"

အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဧည့်ခံခန်းမထဲရှိ သူတော်စင်များ အံ့အားသင့်သွားပြီး တံခါးပေါက်ဆီသို့ အတူတူ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း က လာသူမှာ ဖန့်ချန် ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လူသားမျိုးနွယ်စုက သူက ဘာလို့ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုဆီ ရောက်လာတာလဲ သူ့မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ လာတာများလားဟု တွေးလိုက်သည်။

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ဟိုင်ရှင်းရှင်း ကို ကြည့်ကာ

"ရှင်းရှင်း၊ ဒီတစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ"

ဟိုင်ရှင်းရှင်း က အလျင်အမြန် ရှေ့တက်ကာ လက်ယှက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဒီလူက လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ဖန့်ချန် ပါ။"

လူသား ဖန့်ချန်

ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များမှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဖန့်ချန် ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုက်ဟောင်ရှန်း က အေးစက်စက် အသံဖြင့် -

"ဖန့် တရားစီရင်ရေးအကြီးကဲ၊ ခင်ဗျား ဒီကို ဘာလုပ်ဖို့ လာတာလဲ "

"ကျွန်တော်က ဟိုင်ရှင်းရှင်း နဲ့ ဟိုင်တာရှင်း ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်နဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်လို့ လာလည်တာပါ။"

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ဖြေသည်။

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အံ့အားသင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တပည့်အကြောင်း သူ သိသည်။ ဟိုင်ရှင်းရှင်း က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့သူတွေနဲ့ ရင်းနှီးသွားတာလဲ ဖန့်ချန် က တောက်ပနေသူ ဖြစ်ပြီး သူ့တပည့်မှာမူ သာမန် သူတော်စင် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော သူနှင့် မည်သို့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဟုန်န်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုကြားက ရန်ငြိုးတွေကို ငါမသိဘူးများ ထင်နေလား "

"ဘယ်အချိန်ကတည်းက မင်း တို့ နှစ်မျိုးနွယ်စုကြားမှာ သူငယ်ချင်း ဖြစ်လာကြတာလဲ။"

ထိုက်ဟောင်ရှန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။

"ငါတို့ ကရုဏာတောင် ရဲ့ တပည့်တွေက တခြားမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ဖို့ ဝါသနာပါတယ်ဗျာ။"

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် -

"ငါ နဲ့ မင်းတို့ ရှီး မျိုးနွယ်စုနဲ့လည်း မတည့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ နဲ့ ထိုက်ဟောင်ကျုံး က သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်လား သူက နေမင်း ခုနှစ်ပါးခန်းမ ထဲမှာ ငါ့ကို ဖန့်အစ်ကို လို့ ခေါ်ရတာပဲ။"

"..."

ထိုက်ဟောင်ရှန်း စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ရှင်းရှားတောင်ဆရာတို့၏ အမူအရာ ပြေလည်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဒေါသများမှာ ပို၍ တောက်လောင်လာသည်။ အနိုင်ကျင့်ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေစဉ်မှာပဲ ကြားဖြတ်ဝင်လာပြီး အနှောင့်အယှက် ပေးနေသည် မဟုတ်လား။

"အကြီးအကဲတို့၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှာ အမှုလုပ်ရင် သက်သေအထောက်အထား လိုပါတယ်။ သက်သေ မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်လို ခန့်မှန်းချက်မျိုးမဆို အလကားပါပဲ။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ပြောတဲ့အမှုက ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ တူညီတဲ့ မျိုးနွယ်စုချင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ရက်စက်နိုင်ပါ့မလဲ "

ဖန့်ချန် က ဟုန်ဟိုင် သူတော်စင်များကို လက်ယှက်၍ ပြောသည်။

ထိုစကားကြောင့် ရှင်းရှားတောင်ဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ပြေလည်သွားပြီး ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်နှာမှာမူ အမျက်ဒေါသတို့ဖြင့် ပျက်စီးသွားတော့သည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ဒီကို လာတာ အမှုစစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘာအတွက်လဲ "

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးသည်။

"ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးဖို့ တစ်ခုခုများ ရှိသေးလို့လား "

အခန်း (၂၄၆၄) - ဂရုစိုက်ပေးရင် လုံလောက်ပြီ

ဖန့်ချန်သည် စကားကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လက်ယှက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဟုန်ရှန်း ခရုခွံ တစ်ခုလောက် ဝယ်ယူချင်လို့ပါ။"

"အော် "

နေရာတွင် ရှိနေသော ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်များအားလုံး ထူးဆန်းသွားကြပြီး ဖန့်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ရုတ်တရက် အထင်သေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဖန့် တရားစီရင်ရေးအကြီးကဲ၊ မင်းရဲ့ အတွင်း ကမ္ဘာနယ်မြေကလည်း ယင်ဓာတ် ထိခိုက်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလို သန့်စင်တဲ့ ယန်ဓာတ် ပစ္စည်းမျိုးကို ဘာလုပ်ဖို့ ဝယ်မှာလဲ"

"မင်း နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ "

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ဖြေသည်။

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီးနောက် ခနဲ့သည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုန်ရှန်း ခရုခွံဆိုတာ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာတစ်ပါးပဲ။ ရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းမျိုးလေ။ ရံဖန်ရံခါ ရလာရင်တောင် အထက်က လူကြီးတွေကိုပဲ ဆက်သရတာမျိုး။ မင်း လို လူသားမျိုးနွယ်စုက စွမ်းအင်စုစည်းသူ သူတော်စင် တစ်ယောက်က ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုဆီကနေ ဒီပစ္စည်းကို ဝယ်ချင်တယ်ပေါ့လေ ဒါသာ ပျံ့နှံ့သွားရင် ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုက မင်း လို လူသားမျိုးနွယ်စုက တရားစီရင်ရေးအကြီးကဲကို ဖားယားနေတယ်လို့ လူတွေ ထင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား "

ဖန့်ချန် က ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကလည်း ဖန့်ချန် ကို ပြုံးစစဖြင့် ပြန်ကြည့်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များမှာ ပင်လယ်ရေပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ လျှပ်စီးကြောင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသယောင်။

ရှင်းရှားတောင် ဆရာက ဖန့်ချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလိုလို နားလည်သွားသည်။ သူသည် ဟိုင်ရှင်းရှင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၊ ဟိုင်တာရှင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ဖြင့် မျက်ဝန်းတို့မှာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ထို့နောက် ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုန်ရှန်း ခရုခွံဆိုတာ ဈေးပေါတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသား ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် 'ရွှေဟွေး' အမှတ်တံဆိပ် ၃,၀၀၀ တိတိ ပေးရမယ်။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်းနှင့် ဟိုင်တာရှင်းတို့မှာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၃,၀၀၀ တဲ့ ဒါက သူတို့အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံနိုင်မည့် ပမာဏဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုမိုတိုးတက်စေပြီး ကြပ်တည်းသော အဆင့်သို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။

သာမန်သူတော်စင်များအတွက်ဆိုလျှင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်သာမက၊ အသက်စွမ်းအင် အဆင့်၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်များမှာပင် ဤမျှများပြားသော အမှတ်တံဆိပ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ပေးနိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

"ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၃,၀၀၀ က များပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုး မျိုးနွယ်စုထဲက သူငယ်ချင်းတွေဆီကနေ ချေးငှားပြီး စုစည်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

"ဒါက ပထမဆုံး အခြေအနေပဲ ရှိသေးတယ်။ ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ်ဆိုတာကတော့... အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ သက်သက်ပါပဲ။ ဒီလိုမျိုးက ငါ့ဆီမှာ ရှိပြီးသား၊ ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အခုပဲ ငါ့လက်ထဲမှာ ဟုန်ရှန်း ခရုခွံ တစ်ခု ရှိနေတယ်။ မူလက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ အကြာ မိသားစုပွဲမှာ အိမ်က ဘိုးဘေးကို ဆက်သဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။ အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ နောက်ထပ် နှစ် ၃,၀၀၀ အချိန်ရှိသေးတာပဲ၊ နောက်ထပ် ခရုခွံတစ်ခု မရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ ဒီတစ်ခုကို မင်းကို အရင်ပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက် တစ်ခုကို မင်း သဘောတူပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဆရာ ပြောပါခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် ကူညီနိုင်တာဆိုရင် ဘယ်တော့မှ မငြင်းပါဘူး။"

ဖန့်ချန် က လက်ယှက်၍ ပြောသည်။

"နောင်ဆိုရင် မင်းနဲ့ မင်းတို့ ကရုဏာတောင် က ကျောင်းသားတွေက ငါတို့ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေကို နည်းနည်းပါးပါး ဂရုစိုက်ပေးရင် လုံလောက်ပါပြီ။ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် မှာတင် မဟုတ်ဘဲ သွေးရွာခန်းမ ဘက်မှာလည်း အတူတူပါပဲ။"

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"မင်း ဒီတောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူတယ်ဆိုရင် ဟုန်ရှန်း ခရုခွံကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်။"

ဟုန်ရှန်း ခရုခွံကို မရောင်းထုတ်ရန် တားဆီးချင်နေသော ဟုန်ဟိုင် သူတော်စင်များမှာ ဤစကားကြားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကြကာ ထိုစိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်နှာမှာမူ ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာသည်။ ဤအချက်ကပင် ဖန့်ချန်ဆိုသည့် လူငယ်မှာ ပြင်ပမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များ၏ အမြင်တွင် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အရေးပါကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဆရာ၊ ဒီတောင်းဆိုချက်လောက်ကတော့ မခက်ခဲပါဘူး၊ ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်။"

ဖန့်ချန် က ပြုံးရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ဟုန်ရှန်း ခရုခွံကို အကြောင်းပြု၍ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုစေချင်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကျေးဇူးပြန်တင်စရာ ရှိသည်ကို ဖြေရှင်းလိုက်ရုံပင် ဖြစ်သည်။ ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ထိုကျေးဇူးတင်မှုတွင် တိကျသော စည်းမျဉ်းများ မပါရှိသည့်အတွက် အဆင်ပြေသလို ပြောင်းလဲအသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှင်းရှားတောင်ဆရာသည် ဖန့်ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြုံးရွှင်မှုများ ပေါ်လာကာ လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်သည်။ သွေးရောင်တောက်နေသော ဟုန်ရှန်း ခရုခွံမှာ ပွင့်လိုက်၊ ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေပြီး အဖွင့်အပိတ်တိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော သွေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ခရုခွံကို အရင်ယူထားလိုက်ပါ။ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ စုံပြီဆိုမှ ငါ့ဆီ လာပေးပါ။"

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ခရုခွံကို ပေးလိုက်ရာ ဖန့်ချန် လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ ဖန့်ချန် က ခရုခွံကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လူအများရှေ့တွင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၃,၀၀၀ ကို ရေတွက်၍ ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော် အိမ်က မထွက်ခင်ကတည်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပြီးသားပါ။"

"..."

ရှင်းရှားတောင်ဆရာမှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ဟုန်ရှန်း ခရုခွံကို သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လိုအပ်နေပုံရသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်တွင် အနိုင်ရလာသော်လည်း ကျောက်တုံး ၁၀၀ သို့မဟုတ် ၂၀၀ ခန့်သာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှများပြားသော ပမာဏကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားနိုင်သည်။

အနီးရှိ သူတော်စင်များမှာ ဤလူငယ်သည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး များကို ရောင်းချဖူးသူ ဖြစ်မည်ဟု တွေးထင်နေကြသည်။

"ဆရာ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာ ဆက်မနေတော့ဘဲ အရင်သွားခွင့်ပြုပါဦး။"

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် လက်ယှက်နှုတ်ဆက်သည်။

ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ရုတ်တရက် -

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းတကယ်ပဲ ငါတို့ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်တာလား ထိုက်ဟောင်ရှန်းရဲ့ အမှုက ငါတို့နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား "

"ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့။" ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိတ်သည်။

ရှင်းရှားတောင်ဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည််။

"ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မလိုက်ပို့တော့ဘူး။"

ဖန့်ချန်နှင့် ဟိုင်တာရှင်း ညီအစ်ကိုတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှင်းရှားတောင်ဆရာက ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ထိုက်ဟောင်ရှန်း၊ မင်းလည်း ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ။ တရားစီရင်ရေးအကြီးကဲချင်း တူတူပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ ဖန့်ချန်က ဒီကိစ္စနဲ့ ငါတို့နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ပြောနေတာပဲ။ မင်းလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါတော့။ အားလုံးက သူငယ်ချင်းတွေပါ၊ အလုပ်ကိစ္စတွေကို ခဏဘေးဖယ်ပြီး အဟောင်းတွေ ပြန်ပြောကြရအောင်လား "

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေသည်။ သူသည် ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏအကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဒီအမှုက ကျွန်တော် ဒုတိယအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်မလားဆိုတာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့လည်း ဒီကိစ္စ ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲဆိုတာ သိမှာပါ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်မှုအတွက်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို သဲလွန်စလေး နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦး။

မဟုတ်ရင်တော့... ကျွန်တော် တရားဝင် လုပ်ဆောင်ရတော့မယ်။ ကျွန်တော်က စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင် မဟုတ်ပေမဲ့ အခုလို စစ်ဆေးနေတဲ့ ကာလမှာဌာနရဲ့ အင်အားစုတချို့ကို ခေါ်သုံးလို့ရတယ်။ စည်းမျဉ်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ နားလည်မှာပေါ့ "

ရှင်းရှားတောင်ဆရာ၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်လာသည်။ အခြားသူတော်စင်များ၏ မျက်နှာမှာလည်း ကြည့်ရဆိုးလာသည်။ ခဏအကြာတွင် ရှင်းရှားတောင်ဆရာက လက်ယှက်၍ -

"မပို့တော့ပါဘူး။"

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ခေါင်းညိတ်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

...

"ဟိုင်ရှင်းရှင်း ကျောင်းသား၊ ဟိုင်တာရှင်း ကျောင်းသား၊ ဒီခရီးမှာ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် လမ်းပြပေးလို့ ကျွန်တော် အချိန်အများကြီး သက်သာသွားတယ်။ နောင်အခါ အခွင့်အခါသင့်ရင် ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကို လာလည်ကြပါဦး၊ ကရုဏာတောင်မှာ ထိုင်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့။"

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သိချင်စိတ်တို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သို့ တစ်ခါမျှ မသွားဖူးကြပေ။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ အချိန်ရရင် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ လာခဲ့ပါ့မယ်။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်း က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူတို့ နားလည်လိုက်သည်မှာ နောက်တစ်ချိန်ကြာသည်အထိ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကရုဏာတောင်ကြားတွင် ရန်ငြိုးရန်စများ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"လူသားတွေက အရင်က ဟုန်ဟိုင်ရဲ့ ကျွန်စစ်သည်တွေပဲ၊ ခင်ဗျားတို့က ဟုန်ဟိုင် သူတော်စင်တွေ ဖြစ်ပြီးတော့ အရင်က ကျွန်စစ်သည်တွေရဲ့ နေရာကို သွားလည်တာက ရှက်စရာ မကောင်းဘူးလား "

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ပြောသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဖန့်ချန် ကို အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် မတွေ့ရမှသာ သူတို့လည်း စိတ်အေးသွားသည်။

"ထိုက်ဟောင်ရှန်း၊ ရှီး မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ အဓိက တရားစီရင်ရေးအကြီးကဲ ဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလို ပေါက်ကရတွေနဲ့ သွေးခွဲနေတာလား"

ဖန့်ချန် က ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကို စောင်းငဲ့ကြည့်သည်။

"မင်း တို့ ရှီးမျိုးနွယ်စုမှာ နောက်ထပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန သူတော်စင် တစ်ဦးတောင် မထွက်လာတော့မယ့် ပုံပဲ။"

ထိုက်ဟောင်ရှန်း က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ -

"ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပင်လယ်ရေပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

"ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ ဟုတ်လား ငါက ပြေးကြည့်နေမှာ။"

ဖန့်ချန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ တစ်ချက် တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပို၍ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။