အခန်း (၂၄၆၅-၂၄၆၆)

အခန်း (၂၄၆၅) - ဒါဆို ငါ သေပြမယ်

"ဒီကောင် ထွက်သွားပြီ။ တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။"

ဟိုင်တာရှင်း သည် ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ခုနက သူ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမှုဟောင်းကို စုံစမ်းဖို့ ကြံရွယ်နေတာကို ကြားလိုက်ရတယ်။ အရှက်မရှိလိုက်တာ၊ ဒါ ဘာစိတ်ကူးမျိုးလဲ တကယ်လို့သာ ငါတို့ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြတာလို့ ပေါ်သွားရင် ကျောင်းတော်က ငါတို့ကို အပြစ်ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား "

ဟိုင်ရှင်းရှင်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဟိုင်တာရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်စိဖြင့် အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။ ဟိုင်တာရှင်း သည်မှပင် သတိဝင်လာပြီး နေရာတွင် တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲတစ်ဦး ရှိနေသေးသည်ကို သတိရသွားကာ ထိုစကားမျိုးကို ဤအချိန်တွင် မပြောသင့်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

ဖန့်ချန် ကမူ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီလူက တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတယ်။ ငါကြည့်ရတာ ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေက နားလည်မှုရှိပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကြတာပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြမှာလဲ "

ဟိုင်တာရှင်းနှင့် ဟိုင်ရှင်းရှင်းတို့သည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည့်အကြည့်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်။ နောက်မှ မျက်စိမပါတဲ့ကောင်တွေ လမ်းမှာ ပိတ်ဆို့ပြီး မေးမြန်းတာမျိုး မဖြစ်အောင်လို့ပါ။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက ပြောသည်။

မကြာခင်မှာပင် ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ဦး၏ လိုက်ပါပို့ဆောင်မှုဖြင့် ဖန့်ချန်သည် ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ ချောမွေ့စွာ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းခရီးတွင် သူလျှိုသဖွယ် အပြုအမူရှိသူ အချို့က အနီးကပ် စုံစမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဟိုင်ရှင်းရှင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အသိရှိစွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

"ဖန့် ကျောင်းသား အခုပဲ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကို ပြန်တော့မှာလား "

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မီးမြွေ မျိုးနွယ်စုဆီ သွားပြီး ကျင်းယန် ရေအကြောင်း မေးစရာရှိသေးတယ်။"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ ဖန့်ချန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဟိုင်တာရှင်းကလည်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဖန့် ကျောင်းသား၊ မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးရဲ့ အခြေအနေက အဲ့လောက်ထိ ဆိုးရွားနေပြီလား "

"အင်း..."

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချလိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းသည် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဖန့် ကျောင်းသား၊ ငါ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကို လိုက်ပို့ပေးမယ်။ ငါ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် အချို့ကို ရင်းနှီးတယ်။ ဒီကျင်းယန်ရေဆိုတာ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုမှာ ငါတို့ ဟုန်ဟိုင်မျိုးနွယ်စုက ဟုန်ရှန်း ခရုခွံနဲ့ အဆင့်အတန်း တူတယ်။ အဆက်အသွယ် မရှိရင်တော့ ပြင်ပမျိုးနွယ်စုတွေကို ရောင်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"အစ်ကို၊ ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်။"

ဟိုင်တာရှင်းက ပြောသည်။

"မင်း ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံတော့၊ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မပြေးနဲ့။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက သူ့ကို ပင်လယ်ထဲသို့ ကန်ချလိုက်ပြီးမှ ဖန့်ချန်ကို ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ အခုပဲ သွားကြရအောင်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ဟိုင်ရှင်းရှင်း ကျောင်းသားကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပဲ "

ဖန့်ချန်က လက်ယှက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

...

မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့်အတိုင်း ဖန့်ချန်ကို ဂူတစ်ခု၏ အပေါက်ဝသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် တစ်ဦးက ဂူတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ထွက်လာသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် -

"မင်း ရူးနေလား ငါ မင်းဆီက ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၃၀၀ ကြွေးတင်နေတာကို မကျေနပ်သေးဘူးလား မနှစ်က တစ်ခါလာပြီးပြီ၊ ဒီနှစ်လည်း ထပ်လာတယ်ပေါ့ မင်း ငါ့ကို သေစေချင်တာလား၊ ဒါဆိုရင် ငါ သေပြမယ် "

ဖန့်ချန်သည် ရှေ့က မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဟိုင်ရှင်းရှင်းကဲ့သို့ပင် အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှည်လျားပြီး လူသားတွေထက် ခေါင်းအနည်းငယ် ပိုမြင့်သော်လည်း ဟုန်ဟိုင် မျိုးနွယ်စုနှင့် ဂျူလင် မျိုးနွယ်စုတို့လောက် ကြံ့ခိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပတ္တမြားကဲ့သို့ သေးငယ်သော အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်ထားပြီး နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။

"ကျောင်းဝူကျီ ၊ ငါ ဒီနေ့ ကြွေးတောင်းဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ အမူအရာကို နည်းနည်းပြင်ပေးလို့ မရဘူးလား မဟုတ်ရင် ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး "

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းဝူကျီမှာ ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးမှ အလျင်အမြန် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဟိုင်ရှင်းရှင်း၊ ဝင်ခဲ့ပါ။ လက်ဖက်ရည် သောက်ရအောင်။"

"ခဏစောင့်၊ အရင်ဆုံး မိတ်ဆွေတစ်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးမယ်။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"ဒီတစ်ယောက်က လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်က တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ဖန့်ချန်ပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ မင်း နှစ်အနည်းငယ်က ငါ့ကို ပြောဖူးတဲ့သူပဲ။ တိုက်ပွဲဝင်စာရင်းနဲ့ ကမ္ဘာတစ်လွှား ကျော်ကြားနေတဲ့ ဖန့်ချန်လေ။"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ကျောင်းဝူကျီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်ခြင်းများ ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထို့နောက် အလျင်အမြန်ပင် -

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကျောင်းဝူကျီပါ။ ဟိုင်ရှင်းရှင်း ပြောတဲ့ ကျွန်တော့်အကြောင်းတွေက အကုန် အမှန်ကြီးတော့ မဟုတ်ဘူးနော်။ မင်း အောင်ပွဲတွေ ဆက်တိုက်ရလာကတည်းက မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိဘူးလို့ ငါ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား။

အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက ငါ မင်းအတွက် အားပေးခဲ့တာ၊ မင်းလည်း ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေဘဲ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ မှာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရနေတာပဲ "

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုမှာ လူတော်တော်များများက မင်းအတွက် လောင်းကြေးထပ်ကြတယ်။ ကျောင်းဝူကျီဆိုရင် မင်းဆီကနေ ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် အများကြီး နိုင်ထားဖူးတယ်။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်း၏ အသံက ဖန့်ချန်၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ဖန့်ချန်မှာ အရာရာကို နားလည်သွားသည်။ ဟိုင်ရှင်းရှင်းက သူ့ကို မီးမြွေမျိုးနွယ်စုမှ ရင်းနှီးသူဆီ ခေါ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် လူမသိသူမသိ အကျိုးစီးပွား ဆက်စပ်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းဝူကျီသည် အလွန်ပင် ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ဂူထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ထို့နောက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ရာ ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ အပြင်တွင် ပိတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ကျောင်းဝူကျီသည် လက်ဖက်ရည် ကိုယ်တိုင် ဖျော်ပေးပြီး စကားကို ရပ်မနားဘဲ ပြောနေသည်။ ထို့နောက် သတင်းစကား ပို့လိုက်ရာ မကြာမီပင် မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် ၇-၈ ဦးခန့် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာလည်း အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသူတော်စင်များသည် ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် စတင်စကားပြောကြသည်။ ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင်ပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲအကြောင်းများကို သူတို့က အသေးစိတ် ပြောပြနေကြသည်။

"အမှတ်တရ အရှိဆုံးကတော့ စီကုပေ့ နဲ့ မင်း တိုက်ပွဲပဲ! အဲ့ဒီ တိုက်ပွဲက ငါတို့ ချင်းမင် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖော်ဆောင်လိုက်တာပဲ "

မီးမြွေ သူတော်စင် တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"မင်းမသိဘူး၊ အဲ့ဒီ တိုက်ပွဲပြီးတဲ့နောက် ငါတို့ တစ်ညလုံး မအိပ်နိုင်ကြဘူး "

"သူ အဲ့ဒီ တိုက်ပွဲမှာ ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် အနည်းဆုံး ၁,၀၀၀ နိုင်သွားတာ။ သူ မင်းကို လောင်းကြေးထပ်ထားတာလေ။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်း၏ အသံက ထပ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော ကျောင်းဝူကျီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ယောက်ကတော့ အဲ့ဒီ တိုက်ပွဲမှာ ဘောင်းဘီတောင် မကျန်အောင် ရှုံးသွားတာ။"

"ကျောင်းဝူကျီ၊ မင်း လက်ဖက်ရည်က မကောင်းပါလား ဘာလို့ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားကို ဒီလို လက်ဖက်ရည် တိုက်ရတာလဲ "

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါ့ဟာပဲ တိုက်လိုက်မယ်။"

ထိုသူတော်စင်က သူ၏ ဝှက်ထားသော ပစ္စည်းကောင်းများကို ဂုဏ်ယူစွာ ထုတ်ပြသည်။ ကျောင်းဝူကျီမှာ ရှက်ရွံ့နေဟန် ရှိသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ သူက ဖန့်ချန်နှင့် ဟိုင်ရှင်းရှင်းတို့ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်နဲ့ ဟုန်ဟိုင် ကျောင်းတော်က အဆင်မပြေဘူး မဟုတ်လား။ မင်းနဲ့ ဟိုင်ရှင်းရှင်း ဘယ်လို သိကျွမ်းတာလဲ ဒီကောင်ကအရင်က လူသားတွေကို သိပ်သဘောမကျတာ..."

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် -

"မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ ငါနဲ့ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက အမြဲတမ်း ရင်းနှီးတယ် "

"ဒါဆိုလည်း အရင်က ဘာလို့ မပြောတာလဲ၊ ငါလည်း ဖန့်ချန် ကျောင်းသားနဲ့ သိချင်နေတာ ကြာပြီ။"

ကျောင်းဝူကျီမှာ နည်းနည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ -

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက အလုပ်များတယ်လေ။ မင်းလည်း မမေးခဲ့ဘူး၊ ငါလည်း မပြောဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ တကယ်တော့ ဒီနေ့ လာတာက ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက အကူအညီ လိုချင်လို့ပါ။ အားလုံးက ကူညီပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"အကူအညီ "

ကျောင်းဝူကျီနှင့် တခြား မီးမြွေ သူတော်စင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဖန့်ချန်ကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသူက သူတို့ဆီက ဘာများ အကူအညီ လိုအပ်ပါလိမ့် မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သည် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ထက်ပင် အခြေခံ လျော့နည်းနေသေးသည်။ ကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အဓိက ကျောင်းသား နှစ်ဦးသာ ရှိပြီး ကောင်းကင် ငါးပါး အဆင့် ၁၀၀ အတွင်း ဝင်ဖို့ အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ခုနှစ်ပါးခန်းမတွင်လည်း မီးမြွေမျိုးနွယ်စုကို မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။

"အပေါင်းအသင်းတို့၊ ကျွန်တော် ဒီကို လာတာ ကျင်းယန်ရေ ဝယ်ယူချင်လို့ပါ။ အကယ်၍ မိတ်ဆွေတို့ဆီမှာ ကျင်းယန်ရေ ရှိရင် ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရှိမှန်း သိရင်... ကျွန်တော်တို့ကို ချိတ်ဆက်ပေးလို့ ရမလား "

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ယှက်မေးလိုက်သည်။

"ကျင်းယန်ရေ..."

ကျောင်းဝူကျီမှာ ကြောင်သွားသည်။ သူတော်စင်အားလုံး၏ အကြည့်တို့မှာ ထူးဆန်းသွားကြပြီး အချို့မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

"မလိမ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ ဂျူနီယာညီလေး တစ်ယောက် ရှိတယ်... အင်း..."

ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ -

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက သူ့ရဲ့ အငယ်တန်းညီလေး ဝမ်ချုံစန်း အတွက် ကျင်းယန်ရေ ဝယ်ချင်နေတာပါ။ အခု ဟုန်ဟိုင် ကျောင်းတော်မှာ ဟုန်ရှန်း ခရုခွံ ရထားပြီ၊ ကျင်းယန်ရေပဲ လိုတော့တယ်။ မိတ်ဆွေတို့လည်း အစွမ်းကုန် ကူညီပေးကြပါ၊ ဖန့် ကျောင်းသားကို စိတ်မပျက်စေပါနဲ့။"

အခန်း (၂၄၆၆) - တန်မို နဂါးမျိုးနွယ်စု

"တကယ်လား ဟုန်ရှန်းခရုခွံနဲ့ ကျင်းယန်ရေကို ပေါင်းသုံးမယ် ဟုတ်လား ဒါဆိုရင်တော့ ရောဂါက အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား "

"အဲ့ဒါ သောက်လိုက်ရင် သူတော်စင်တွေ သေကုန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား "

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးကလေ..."

ကျောင်းဝူကျီ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

သူ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် -

"ထားပါတော့၊ ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျင်းယန်ရေဆိုတဲ့ အရာက ငါတို့ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာတောင် ရှားပါးပါတယ်။ ဆရာသမားတချို့ လက်ထဲမှာတော့ ရှိကောင်းရှိနိုင်မယ်။"

"ကျောင်းဝူကျီ၊ မင်း ကူညီပေးပါ။ အကယ်၍ အဆင်ပြေသွားရင် ငါ မင်းကို ပေးဖို့ ကျန်နေတဲ့ ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၃၀၀ ကို နောက်ထပ် နှစ် ၁၀၀ လောက်ထိ နောက်ဆုတ်ပေးမယ်။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက ပြောသည်။

"ကိစ္စသေးသေးလေးပါ။ ဒါက ဖန့်ချန် ကျောင်းသားရဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ငါတို့ ကူညီပေးရမှာပေါ့ "

ကျောင်းဝူကျီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အနီးအနားရှိ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များကို တီးတိုး တိုင်ပင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ဂူအပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ဂူထဲတွင် ဖန့်ချန်နှင့် ဟိုင်ရှင်းရှင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းဝူကျီက လောင်းကစား ဝါသနာပါပေမဲ့ တကယ်ကို သစ္စာရှိတဲ့သူပါ။ နောက်ပြီး သူက မင်းကိုလည်း အများကြီး အားကျနေတာ၊ ဒီတစ်ခါ ကျင်းယန်ရေ ဝယ်ရတာ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာပဲ ခဏစောင့်နေရအောင်၊ မကြာခင် သတင်းရလာလိမ့်မယ်။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။

"သူတို့က လောင်းကစား လုပ်ရတာကို အကုန်လုံးပဲ နှစ်သက်ကြတာလား"

ဖန့်ချန်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းသည် မျက်ဝန်းတို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး အသံကို လျှော့ချကာ -

"ဒါက မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေရဲ့ သဘာဝပဲ။ ဘာကိစ္စပဲဖြစ်ဖြစ် လောင်းကစားလုပ်ရတာကို ကြိုက်ကြတယ်။ ဆရာတွေ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်၊ တကယ်လို့သာ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်ထိ လောင်းကစား မလုပ်ခဲ့ရင်... ဒီနေ့အချိန်မှာ သူတို့ဟာ အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ။"

"အော်"

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အသံကို တိုး၍ -

"အသေးစိတ် ပြောပြပေးနိုင်မလား။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်း ဘာကို သတိရသွားသည်မသိ၊ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါလည်း ဒါက အမှန်ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး။ ဆရာက ပြောဖူးလို့ ကြားဖူးနားဝပဲ မှတ်ထားတာ၊ ဖန့် ကျောင်းသားလည်း အတည်မမှတ်နဲ့နော်။ ကြာလှပြီ ဖြစ်တဲ့ အတိတ်က မီးမြွေမျိုးနွယ်စုကို အရင်က 'တန်မိုနဂါး' မျိုးနွယ်စုလို့ ခေါ်ကြတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီအချိန်က ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် အချို့က ကောင်းကင်ဘုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စု အသက်ကိုးသက်နဂါး မျိုးနွယ်စုနဲ့ လောင်းကစား တစ်ပွဲ လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ရှုံးသွားတယ်။ တန်မိုနဂါးဆိုတဲ့ နာမည်ကိုပါ လောင်းကြေးပေးလိုက်ရပြီး အဲ့ဒီနေ့ကစလို့ 'မီးနဂါး' မျိုးနွယ်စုလို့ နာမည်ပြောင်းလိုက်ရတယ်။"

"နောက်တော့ 'ကြယ်ခုနှစ်လုံး နဂါး' မျိုးနွယ်စုနဲ့ ထပ်လောင်းကြပြန်တယ်။ အဲ့ဒီမှာလည်း ထပ်ရှုံးပြန်တော့ 'မီးမြွေနဂါး' မျိုးနွယ်စုလို့ နာမည်ပြောင်းရတယ်။ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမည်ခံ 'နဂါး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကနေ 'မြွေနဂါး' ဖြစ်သွားတာပေါ့။ အင်း... နောက်ထပ်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးခဲ့တာပဲ၊ အခုလို 'မီးမြွေ' မျိုးနွယ်စု ဖြစ်လာတာပေါ့။ ကံကောင်းလို့သာ သူတို့ရဲ့ မိသားစု နာမည်တွေကို အကုန်မရှုံးသွားသေးတာ။ အဲ့ဒီ အကြိမ်ပေါင်းများစွာသော လောင်းကစားပွဲတွေကပဲ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုကို အခုလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားစေတာပါ။"

စကားပြောရင်း ဟိုင်ရှင်းရှင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သက်ပြင်းချသံများ ရောယှက်နေသည်။

"အနည်းငယ် လောင်းတာက စိတ်ကြည်နူးစရာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အကြီးအကျယ် လောင်းတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးတာပဲ။ ဒီလို အကျင့်ဆိုးမျိုးနဲ့ စွဲကပ်သွားရင် ဘယ်တော့မဆို မိသားစု ပျက်စီးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။"

"ဟုတ်တယ်။"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မျက်ဝန်းတို့မှာ အနည်းငယ်လေးနက်နေသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်း ပြောပြသည်များမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဟုတ်မဟုတ် သူ မသိပေ။ တကယ်လို့သာ အမှန်ဆိုလျှင် မီးမြွေမျိုးနွယ်စုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လောင်းကစားမှုများကြောင့် အလွန်တရာ ဆိုးရွားစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အရင်က သူတို့သည် 'အသက်ကိုးသက်နဂါး' မျိုးနွယ်စုနဲ့တောင် လောင်းကစား ဝံ့ခဲ့သည်ဆိုလျှင် အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စု မဟုတ်တောင်မှ အခုလောက်တော့ နိမ့်ကျမည် မဟုတ်ပေ။ အခုလက်ရှိအနေအထားမှာတော့... အလယ်အလတ်အဆင့် အောက်နည်းနည်းလောက်ပဲ ရှိတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ပြောရရင်တော့ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေက လောင်းပြီးရင် ရှုံးမယ့်သူတွေပါ။ ဒီအပိုင်းမှာတော့ သူတို့က အရမ်းကို အလေးအနက်ထားကြတယ်။ လောင်းကစားမှာ ရှုံးသွားရင်တောင် အသက်ကိုပါ ပေးရမယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း ပေးလိုက်ကြမှာ။"

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက စိတ်မကောင်းစွာ ဆိုသည်။

"တကယ်လို့သာ အဲ့လို မဟုတ်ရင်၊ သူတို့ အခုထိ ဒီ 'မီးမြွေ' ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုတောင် ဆက်သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဖန့်ချန်က အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂူထဲတွင် တစ်ဝက်ခန့်ကြာအောင် ရှိနေခဲ့ကြပြီး ကိုယ့်ကျောင်းတော်အကြောင်း၊ ကျောင်းတော်ကြီးများအကြောင်း၊ ပုရွက်ဆိတ်အိမ်ရာ အကြောင်းနှင့် ကောင်းကင် ငါးပါး မဟာမိတ်အဖွဲ့ အကြောင်းများကို စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သွေးရွာခန်းမ အကြောင်းကို ပြောကြသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်း စကားပြောကောင်းနေချိန်တွင် မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ကျောင်းဝူကျီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် -

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းအတွက် မေးပေးလိုက်ပြီ။ ငါတို့ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုမှာ မျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရးဆရာ တစ်ယောက်ရှိတယ်၊ သူ့လက်ထဲမှာ ကျင်းယန်ရေ ရှိတယ်။"

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

"အဲ့ဒီ အကြီးအကဲဆီ သွားတွေ့ဖို့ ချိတ်ပေးလို့ ရမလား"

ကျောင်းဝူကျီ၏ အမူအရာမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေး ဆရာက ကျင်းယန်ရေကို ရောင်းမပေးဘူးတဲ့။ မင်းနဲ့ လောင်းကစားပဲ လုပ်မယ်တဲ့။ တကယ်လို့ မင်းသာ နိုင်သွားရင် ကျင်းယန်ရေကို အလကား ပေးလိုက်မယ်။ တကယ်လို့ မင်းသာ ရှုံးသွားရင် ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၃,၀၀၀ ပေးရမယ်တဲ့။"

"..."

ဖန့်ချန်နှင့် ဟိုင်ရှင်းရှင်းတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် -

"မိတ်ဆွေတို့၊ လောင်းကစားဆိုတာ မင်းတို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အရာလေ။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး နည်းပါးတယ်။ ဒါက ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၃,၀၀၀ ကို အလကား ပေးလိုက်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား။"

ကျောင်းဝူကျီမှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် -

"ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ မေးလိုက်တာ အဲ့ဒီမျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ ဆီမှာပဲ ရှိတာ။ ဖန့် ကျောင်းသား ဝယ်ချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်မှ သူက ထွက်ပြီး လောင်းကစား လုပ်ပေးဖို့ သဘောတူတာလေ။"

"အင်း... ဘယ်လို လောင်းရမှာလဲ"

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး ဖန့်ချန်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲထားလိုက်သည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ငါတို့ အရင်ဆုံး ပြန်ကြရအောင်။ ကျင်းယန်ရေ ကိစ္စက နောက်မှ စဉ်းစားလို့ ရပါတယ်။ ငါ အဆက်အသွယ်နဲ့ တခြားနေရာမှာ ရှာပေးမယ်၊ အပြင်မှာ ဝယ်လို့ ရနိုင်ပါတယ်။ သူတို့နဲ့ လောင်းတာက ပိုက်ဆံအလကား ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။"

"ဟိုင်ရှင်းရှင်း၊ မင်းပြောတာတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ငါတို့နဲ့ လောင်းတာ ဘာလို့ ပိုက်ဆံပေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမှာလဲ"

ကျောင်းဝူကျီမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

အနီးအနားရှိ မီးမြွေ သူတော်စင်များကလည်း ထိုစကားမှာ မသင့်တော်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ အဲ့ဒီမျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ နဲ့ သွားလောင်းကြမယ်။ ငါတို့ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ လောင်းကြေးတွေက တရားမျှတပါတယ်။ အဲ့ဒီ အကြီးအကဲက သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ မင်းကို ဖိအားပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ နိုင်သွားရင် ကျင်းယန်ရေကို အလကား ရမှာပဲ"

ကျောင်းဝူကျီက တိုက်တွန်းနေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ဒီတစ်ပွဲလောက် လောင်းကြည့်လိုက်ရအောင် "

"ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စုကာကွယ်ရေးဆရာ နဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက် "

အနီးအနားရှိ မီးမြွေ သူတော်စင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရူးမတတ် ဖြစ်နေကြသည်။ ဖန့်ချန်မှာ ဟိုင်ရှင်းရှင်း ပြောခဲ့သည့် စကားကို အနည်းငယ် ယုံကြည်လာမိသည်။ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုသည် တကယ်ကို လောင်းကစား ဝါသနာကြီးလွန်းသည်။

ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ ဖန့်ချန်ကို တားဆီးရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဖန့်ချန်က -

"ကျွန်တော် အဲ့ဒီမျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေး ဆရာနဲ့ အရင်ဆုံး သွားတွေ့လို့ ရမလား။ ဘယ်လို လောင်းရမလဲ ကြည့်ကြည့်မယ်။ သင့်တော်တယ် ထင်မှပဲ လက်ခံမယ်။ မသင့်တော်ရင် ကျွန်တော် ပြန်သွားမယ်၊ ရမလား "

"ရတာပေါ့၊ ဘာလို့ မရရမှာလဲ။ သွားကြမယ် သွားကြမယ် "

ကျောင်းဝူကျီနှင့် အခြား သူတော်စင်များက ဖန့်ချန်ကို ဝိုင်းရံကာ ဂူထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားရတော့သည်။

မကြာခင်မှာပင် ကျောင်းဝူကျီတို့၏ ပို့ဆောင်မှုဖြင့် ဖန့်ချန်သည် ထိုမျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ ၏ ကျင့်ကြံရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် အများအပြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူတော်စင်များသည် ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။

"ဖန့်ချန် တကယ်ပဲ "

"သူက ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စုကာကွယ်ရေးဆရာ နဲ့ လောင်းကစား လုပ်တော့မှာ "

"ဟီးဟီး၊ လောင်းကြေး စဖွင့်ပြီ၊ လောင်းကြေး စဖွင့်ပြီ "

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

ထို မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များသည် အလွန်တရာ ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်မှာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေသည်။ မကြာခင်မှာပင် သူသည် ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုသူသည် လက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး ဖန့်ချန်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ဒီတစ်ယောက်က ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စု‌ ကာကွယ်ရေးဆရာ ပဲ။"

ကျောင်းဝူကျီက မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်း တကယ်ပဲ ငါနဲ့ ကျင်းယန်ရေကို လောင်းကစား လုပ်တော့မှာလား "

ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စုစောင့်သူက တည်ငြိမ်စွာ မေးသည်။

"ဖန့်ချန်က ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ ကို အရိုအသေပေးပါတယ်။"

ဖန့်ချန်က ဦးစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် -

"ကျွန်တော် ဘယ်လို လောင်းရမလဲဆိုတာ အရင် ကြည့်ချင်လို့ပါ။"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းမှာ သတ္တိရှိတာပဲ။"

ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ က ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မီးမြွေမျိုးနွယ်စုဆီ လာပြီး လောင်းကစား လုပ်ရဲတဲ့ ပြင်ပမျိုးနွယ်စုဆိုတာ နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေက အကုန် ကြောက်တတ်တဲ့သူတွေပဲ၊ မင်းက ရဲရင့်တယ်၊ ငါ မင်းကို သဘောကျတယ်"

ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

"ကျွန်တော်က တကယ်လို့ မသင့်တော်ရင်..."

"လာ၊ ငါ မင်းကို လောင်းကစား နည်းလမ်း ပြောပြမယ်။ ကြည့်နော်၊ ငါ့မှာ ဒီမှာ အဖုံးသုံးခု ရှိတယ်။ ခဏနေရင် အဲ့ဒီအထဲမှာ မက်မွန်သီး တစ်လုံး ထည့်ထားမယ်။ မင်းသာ ဘယ်အဖုံးအောက်မှာ မက်မွန်သီး ရှိလဲဆိုတာ မှန်အောင် ခန့်မှန်းနိုင်ရင် မင်း နိုင်ပြီ။"

ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး နောက်ကျောမှ အဖုံးသုံးခုနှင့် အခုလေးတင် ခူးလာသော လတ်ဆတ်သည့် မက်မွန်သီး တစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ဖန့်ချန်ကို လောင်းကစား စည်းမျဉ်းများ ပြောပြနေသည်။ အနီးအနားရှိ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များမှာလည်း ဝိုင်းရံကာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြသည်။