အခန်း (၂၄၆၇-၂၄၆၈)
Vol. 247 Ch. 2467-2468
အခန်း (၂၄၆၇) - အိမ်တွင်းအတတ်ပညာ
"ကျောင်းမင် မျိုးနွယ်စု ကာကွယ်ရေးဆရာ က သူ့ရဲ့ အိမ်တွင်းအတတ်ပညာ (အရေးကြီးဆုံး လောင်းကစားနည်း) ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီပေါ့ "
"သူ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားကို အရမ်း ရိုသေပြနေတာပဲ။"
"ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာရဲ့ ရှေ့မှာ ဒီလောင်းကစားပွဲကို အနိုင်ရတဲ့သူ အရမ်းနည်းတယ်လေ။"
မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ခါတစ်ရံ လှည့်ကြည့်ကာ အားပေးစကားများနှင့် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ငါ့စကား နားထောင်ပြီး ရပ်လိုက်ပါတော့။"
ဟိုင်ရှင်းရှင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"မီးမြွေမျိုးနွယ်စုနဲ့ လောင်းကစားရင် ဘယ်သူမှ အနိုင်မရနိုင်ဘူး။"
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက ဟိုင်ရှင်းရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်နှာတွင် ရယ်သလိုလို မရယ်သလိုလို အမူအရာဖြင့် ဖန့်ချန်ဘက် လှည့်ကြည့်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ လောင်းမှာလား မလောင်းဘူးလား တရားမျှတမှု ရှိဖို့အတွက် ငါ ဘယ်မှော်ပညာကိုမှ မသုံးဘူး၊ အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအင်ကိုလည်း မသုံးဘူး။ မင်းကတော့ ကြိုက်သလို လုပ်နိုင်တယ်။"
ဖန့်ချန်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမူအရာ တစ်ချက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာ ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ အဖုံးသုံးခုကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မက်မွန်သီးကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်နေရာရာမှာ မှားယွင်းနေသလို ခံစားရသည်။ သူ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ အဖုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဤအဖုံး၏ ပစ္စည်းမှာ အလွန်ထူးခြားကြောင်း၊ သာမန် အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအင်မျိုးဖြင့် စိမ့်ဝင်၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။
ဖန့်ချန် စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက ပွင့်လင်းမြင်သာသော ကျောက်သလင်း ပုလင်းတစ်လုံးကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"ဒီထဲမှာ ကျင်းယန်ရေ ရှိတယ်။ မင်းသာ နိုင်သွားရင် ဒါဟာ မင်းပိုင်ပဲ။"
"ရှုံးသွားရင်တော့ ငါ့ကို ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၃,၀၀၀ ပေးရုံပဲ။ တကယ်တော့ မင်းက အမြတ်တောင် ထွက်နေသေးတယ်၊ ဒါဟာ ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ် ၄,၀၀၀ လောက်နဲ့ ညီမျှတယ်လေ။"
ဖန့်ချန်သည် ကျင်းယန်ရေကို ကြည့်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ခေါင်းကို ညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် လောင်းမယ်။"
ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကျောင်းဝူကျီတို့၏ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"လောင်းကြေးဖွင့်ပြီ လောင်းကြေးဖွင့်ပြီ "
ကျောင်းဝူကျီ -
"ကျွန်တော် ဖန့်ချန် ကျောင်းသားဘက်က ရွှေဟွေး ၁,၀၀၀ လောင်းမယ်၊ အကြွေးနဲ့ပဲ အရင်ယူထား "
"ကျွန်တော် ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာဘက်က ၅၀၀ လောင်းမယ် "
"ကျွန်တော်က..."
ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျောင်းဝူကျီမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ဘက်မှ အနိုင်လောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျောင်းဝူကျီသည် ဖန့်ချန်၏ အတွေးကို သိသွားသလိုနှင့် ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်သည်။
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ အရင်တစ်ခါက မင်းကို ငါ မယုံခဲ့မိလို့ အကြီးအကျယ် ရှုံးခဲ့ရတာ။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ထပ်ပြီး ယုံကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ "
"အနိုင်၊ အရှုံး နှုန်းထား ထွက်လာပြီ။ ဖန့်ချန်နိုင်ရင် ၁:၁၀၊ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာနိုင်ရင် ၁၀:၁ ဖြစ်မယ်။"
သူတော်စင် တစ်ဦးက အော်ပြောသည်။
နေရာတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ပင် စည်ကားသိုက်မြိုက်သွားသည်။ ကျောင်းဝူကျီသည် ထိုနှုန်းထားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဖန့်ချန်ကမူ ကျောင်းဝူကျီမှာ သူ့ကို ယုံကြည်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ခါတည်းနဲ့ ရှုံးခဲ့သမျှ အကုန်ပြန်ရအောင် လောင်းကစား ရူးသွပ်မှုဖြင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စွန့်စားနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် -
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းလည်း ဘေးကနေ တစ်လက်လောက် လောင်းမလား မင်းသာ နိုင်ရင် ရွှေဟွေး အမှတ်တံဆိပ်တွေရော ကျင်းယန်ရေရော အကုန်ရသွားမှာလေ။"
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ အနည်းငယ်လောက် လောင်းကြည့်လေ။"
ဟိုင်ရှင်းရှင်းက မျက်စိမှိတ်ပြကာ အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးနေသည်။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ သူသာ နိုင်သွားခဲ့လျှင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေရော ကျင်းယန်ရေပါ တစ်ခါတည်း ရသွားမည်ဆိုလျှင် ဒါ မကောင်းပေဘူးလား သူကိုယ်တိုင်လည်း မုချနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် မရှိသေးပေ။
ထိုအချိန်တွင် မှန်လေး၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ညီကိုရေ မင်း ဟုန်ရှန်းခရုခွံ ဝယ်ပြီးနောက်ပိုင်း အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေလည်း သိပ်မကျန်တော့ဘူး မဟုတ်လား ငါ တွက်ကြည့်ပေးပြီးပြီ၊ မင်းမှာ စုစုပေါင်း ၃,၅၄၇ တုံးပဲ ကျန်တော့တယ်။ အကုန်လုံး လောင်းလိုက်၊ တစ်ခါတည်း အမြတ်ကြီးကြီး ထွက်အောင် လုယူလိုက် "
"မှန်လေး၊ ဒါက သိပ်မသေချာဘူး၊ ရှုံးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ နောက်ပြီး အခုလည်း အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေက လိုအပ်နေတာမှ မဟုတ်တာ။"
"ဘာပြောတယ် ဘာလို့ မလိုအပ်တာလဲ မင်းရဲ့ တစ္ဆနှိမ်နင်းသည့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကိစ္စအတွက် ငါ့ကို ပေးရမယ့် အခကြေးငွေ မေ့နေတာလား "
"မှန်လေး ငါ့မှာ ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျက်လုံးတွေ ရှိနေတာမို့ ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက် က နည်းနည်းပဲ လျော့သွားတယ် မဟုတ်လား၊ ဒါက မင်း အတွက် လက်တစ်ကမ်းစာ အလုပ်လေးလေ။"
"မင်း မှားနေပြီ။ ငါက ပိုလျှံနေလို့ မင်းကို ကြိုပြီး သုံးခွင့်ပေးထားတာ။ မင်းရဲ့ စာရင်းကို ငါ တွက်ကြည့်လိုက်တော့ မင်းက ငါ့ကို အနည်းဆုံး အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၅၀,၀၀၀ လောက် ပေးဖို့ ကျန်နေတယ်။ နောက်တစ်နှစ်ဆို ၅၀၀ ပြန်ဆပ်ရမယ်၊ နှစ်ပေါင်း ၁၃၀ ဆိုရင်တော့ ကြေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အခွင့်အရေးမျိုးက ရှားပါးတယ်၊ ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံမလဲ "
"ကြိုသုံးတာ ဟုတ်လား ဆိုလိုတာက... ငါ မင်းဆီက ချေးယူထားတာပေါ့ "
"ဟုတ်တယ်။"
"ငါ ဘယ်တုန်းကလည်း မသိပါလား၊ နောက်ပြီး တစ်နှစ် ၅၀၀ ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း ၁၃၀ နဲ့ ဘာလို့ တွက်တာလဲ အဲ့ဒါ ၆၅,၀၀၀ ဖြစ်နေမှာပေါ့။"
"အတိုးနှုန်း မပေးရဘူးလား "
"..."
ဖန့်ချန်မှာ မှန်လေး နှင့် အငြင်းပွားရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၃,၀၀၀ ကို ထုတ်လိုက်သည်။
"ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာ၊ ကျွန်တော် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၃,၀၀၀ နဲ့ ကျွန်တော်နိုင်ဖို့ လောင်းမယ်။"
မှန်လေး
"နောက်ထပ် ၅၄၇ တုံးက ဘာလို့ မလောင်းတာလဲ"
"အရေးပေါ် လိုအပ်ရင် သုံးဖို့ သိမ်းထားတာ။"
ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ဖြေလိုက်သည်။
"မင်း တကယ်ပဲ မင်းကိုယ်မင်း ၃,၀၀၀ လောင်းမှာလား "
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာ၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ တောက်ပလာသည်။
"တကယ်လား ယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ စကားဆိုတာ အတည်နော်။"
"တကယ်ပါ။"
ဖန့်ချန်က အတည်ပေါက် ခေါင်းညိတ်သည်။
ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ သူ့နဖူးကို သူ ပြန်ရိုက်မိသည်။ ပြီးသွားပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ။
အနီးအနားရှိ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အားပေးသံများ ညံသွားကြသည်။
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းက ငါတို့နဲ့ တစ်ဂိုဏ်းတည်းသားပဲ။ မင်းကို ၁,၀၀၀ လောင်းတယ်၊ မင်းကိုယ်တိုင် ၃,၀၀၀ လောင်းထားတာမို့ ဒီတစ်ခါတော့ အတူတူ အမြတ်ထုတ်ကြမယ် "
ကျောင်းဝူကျီက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
"ဟီးဟီး။"
ကျောင်းမင်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် လူမသိအောင် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ရတယ်။ ငါ မင်းရဲ့ လောင်းကြေးကို လက်ခံလိုက်ပြီ။ အခု မက်မွန်သီး ဘယ်အဖုံးအောက်မှာ ရှိလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်။"
စကားပြောနေရင်း သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အရိပ်များပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဖုံးသုံးခုမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်။ ထိုမက်မွန်သီးမှာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားမှန်း လူတိုင်း မသိလိုက်ကြပေ။ အဖုံးတစ်ခုစီတိုင်းမှာ မက်မွန်သီး ရှိမရှိ ရှာမရအောင် ဖြစ်နေသည်။
ခဏအကြာတွင် ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် -
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ခန့်မှန်းကြည့်လေ။ တစ်ခါပဲ အခွင့်အရေး ရှိတယ်နော်။"
ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ ဖန့်ချန်အတွက် ချွေးစေးများပင် ပြန်လာသည်။ သူ ကြည့်လိုက်သည့်အတိုင်းဆိုလျှင် နိုင်နိုင်ခြေမှာ ၃၃ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။ ထို ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက တစ်စုံတစ်ရာ မသမာမှု မလုပ်ခဲ့ရင်တောင်မှ ပါဝင်သူအတွက် အခွင့်အရေးက အလွန်နည်းပါးသည်။
'အစကတည်းက ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်နေတာပဲ။' ဟိုင်ရှင်းရှင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် အဖုံးသုံးခုရှေ့တွင် ထိုင်ချကာ အလေးအနက် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာကလည်း အလျင်အမြန် မလုပ်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိုင်းအုံနေသော မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များမှာလည်း ဆူညံနေကြသည်။
"ညာဘက်ဆုံးတစ်ခု မဟုတ်လား"
"မဟုတ်ဘူး၊ အလယ်ကတစ်ခုလို့ ငါထင်တယ်။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ အလယ်ကတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်၊ နိုင်မှာသေချာတယ် "
"ငါကတော့ ဘယ်ဘက်တစ်ခုလို့ ထင်တာပဲ "
လူအများမှာ စျေးထဲတွင် ဈေးဝယ်နေသလို ဆူညံနေကြသည်။ ဖန့်ချန်မှာမူ သူတို့၏ စကားများကို နားမထောင်ဘဲ အလယ်က အဖုံးကို လက်ဖြင့် လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အနည်းငယ် ကော့ညွတ်သွားသည်။
"ဒီတစ်ခု... မရှိဘူး။"
ဖန့်ချန်က အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းဘက်တွင် ဘာမှ မရှိပေ။ ထို့နောက် သူက နောက်ထပ် အဖုံးတစ်ခုကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခုလည်း... မရှိဘူး။"
အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းဘက်တွင် ဘာမှ မရှိပေ။
ဆူညံနေသော နေရာမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျောင်းဝူကျီမှာ ရှေ့ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေရင်း ရုတ်တရက် မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာသည်။
"ငါ... ငါ အောင်မြင်သွားပြီ"
"ငါ အောင်မြင်သွားပြီကွာ"
သူသည် ဟိုင်ရှင်းရှင်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
"ငါ အောင်မြင်သွားပြီ ခဏနေရင် မင်းကို အကြွေးတွေ အကုန်ဆပ်မယ် "
ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ပွတ်လိုက်မိသည်။ ရလဒ်မှာလည်း အခုနကအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ နိုင်သွားပြီ။
အနီးအနားရှိ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်အများစုမှာ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာဘက်က လောင်းထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခု အဖြစ်အပျက်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ဓာတ်ကျကာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အချို့ မီးမြွေ သူတော်စင်များမှာမူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ရိုက်နေကြသည်။
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားသည်။ သူလည်း မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသလို ဖြစ်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်လိုက်သည်။
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်း နိုင်သွားပြီ။ ကတိအတိုင်းပဲ၊ ဒီ ကျင်းယန်ရေနဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေကို ယူသွားလိုက်ပါ။"
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ကျင်းယန်ရေပါသော ကျောက်သလင်း ပုလင်းကို ဖန့်ချန်ထံ ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး အများအပြားကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းရသော် နှစ်သောင်း သို့မဟုတ် သုံးသောင်းခန့် ရှိမည် ဖြစ်သည်။
အခန်း (၂၄၆၈) - အသေးစိတ် ပြောပြပေးပါ
ဖန့်ချန် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး စုစုပေါင်း ၃၀,၀၀၀ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ တကယ်ပင် ပြောသည့်အတိုင်း စကားတည်သူ ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာ။"
ဖန့်ချန် လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ကျင်းယန်ရေနှင့် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးအားလုံးမှာ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤသို့ဖြင့် 'နတ်ဆိုးနှိမ် တစ္ဆေမျက်လုံး' အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖော်စပ်ရာ ပစ္စည်းများမှာ အားလုံး ပြည့်စုံသွားလေပြီ။
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက ဖန့်ချန်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"ငါ့ရဲ့ လောင်းကစားနည်းတွေက ဘယ်တုန်းကမှ အလွဲအချော် မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းလိုမျိုး လူငယ်တစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ နောက်တစ်ခါ အားရင် မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကို မကြာခဏ လာခဲ့ပါဦး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါ့ရဲ့ တခြား လောင်းကစားနည်းတွေကိုလည်း ထပ်စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။"
"ကျွန်တော်လည်း ကံကောင်းလို့ပါ၊ ကျင်းယန်ရေကို ပေးသနားတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ကူညီပေးလိုက်တာပါ။ နောက်တစ်ခါ အားတဲ့အချိန်ကျရင် ကျွန်တော် ဒီနေရာကို လာပြီး အရိုအသေပေးပါဦးမယ်။"
ဖန့်ချန်က တစ်ဖန် လက်ယှက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
ကျောင်းမင်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လောင်းကစား ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ လောင်းကြေးငွေများကို စတင် ပေးချေတော့သည်။ ပေးချေမှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူသည် မျက်နှာပျက်နေကြသော မီးမြွေမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဒီနေ့ နည်းနည်းပါးပါး အမြတ်ရလိုက်တယ်။ မင်းတို့တွေ ဒီနေ့ရဲ့ သင်ခန်းစာကို နောက်တစ်ခါ မမေ့နဲ့တော့။"
"ဟုတ်ကဲ့..."
ကျောင်းဝူကျီမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ ဝိညာဉ်လွင့်စင်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ကြပြီး မတ်တပ်ပင် သေချာ မရပ်နိုင်တော့သည်အထိ ဖြစ်နေကြသည်။ ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းသာ ချမိသည်။
အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များထဲတွင် ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှလွဲ၍ ကျန်သူများ အားလုံး လောင်းကြေးထပ်ထားကြသည်။ သူနှင့် ကျောင်းဝူကျီတို့ နှစ်ယောက်သာ ၁၀ ဆ အနိုင်နှုန်းထားဖြင့် နိုင်သွားကြသည်။ ကျန်ရှိသော သူတော်စင်များမှာမူ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားကြသည်။ သူတို့ဆီက အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများကို သိမ်းလိုက်သဖြင့် ကျောင်းမင်သည် ပေးချေရမည့် ကျောက်တုံး ၄၀,၀၀၀ ကို ပြန်ရရုံတင်မကဘဲ၊ ကျင်းယန်ရေ တန်ဖိုးကို နှုတ်လိုက်ရင်တောင် အမြတ်အနည်းငယ် ထပ်ရလိုက်သေးသည်။
ပေးချေမှု ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ကျောင်းမင်က ဧည့်သည်များကို ပြန်ပို့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန်တို့ အဖွဲ့သည်လည်း ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း နတ်ဘုရားပဲ။ ငါ့ဆီမှာ ခဏလောက် နေခဲ့ပါဦး၊ ငါ့ကို လောင်းကစားနည်းတွေ အနည်းငယ်လောက် သင်ပေးပါ။ အကယ်၍ ငါသာ သင်ယူတတ်သွားရင် ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာဆီ နေ့တိုင်း သွားပြီး လောင်းကစား လုပ်တော့မှာ "
ကျောင်းဝူကျီမှာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အားငယ်နေသော အခြား သူတော်စင်များမှာမူ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရှိနေသည်။
ဖန့်ချန် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရယ်မောရင်း
"ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့ပါ၊ ဒီထဲမှာ ဘာနည်းပညာမှ မပါပါဘူး။"
"ကံကောင်းရုံတင်လား "
သူတော်စင်များမှာ ခဏတာ မှင်သက်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ကျောင်းဝူကျီ၏ ဂူထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်မှာ ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် အလုပ်များနေသဖြင့် နေထိုင်ရန် ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ ကျောင်းဝူကျီကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဟိုင်ရှင်းရှင်းနှင့်အတူ မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်း အခုနက အမှန်အတိုင်း မပြောလိုက်ဘူးမလား ရိုးရိုးသားသား ပြောပါ၊ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာရဲ့ လောင်းကစားနည်းကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလဲ "
မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်နှင့် ဝေးရာသို့ ရောက်သောအခါ ဟိုင်ရှင်းရှင်းက ချက်ချင်းပင် ကပ်မေးသည်။
ဖန့်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး -
"ဟိုင်ရှင်းရှင်း၊ မင်း အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို မေ့သွားပြီလား အနည်းငယ် လောင်းတာက စိတ်ကြည်နူးစရာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အကြီးအကျယ် လောင်းတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးတာပဲ။"
ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ ခဏတာ ငေးငိုင်သွားပြီးမှ ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်သည်။
"ပိုက်ဆံက အလွယ်တကူ ရလာတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမိတာပါ၊ ငါ အမှားလုပ်မိသွားပြီ။"
"သူတော်စင်ဆိုတာ လောဘကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရမယ်။"
ဖန့်ချန်က သတိပေးလိုက်သည်။
ဟိုင်ရှင်းရှင်းသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဖန့်ချန် ကျောင်းသားရဲ့ သတိပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ လမ်းမှား လျှောက်တော့မလို့ ဖြစ်သွားပြီ။"
...
မီးမြွေမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်။
ကျောင်းမင်သည် ဂူထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် လတ်ဆတ်ပြီး အရည်ရွှမ်းသော မက်မွန်သီးကို ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညှစ်လိုက်သည်။ မက်မွန်သီးမှာ နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အား"
ကျောင်းမင်မှာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် -
"အခုမှ အော်တတ်တော့တာလား ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ "
မက်မွန်သီး -
"ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့လေ၊ ငါ ခုနကတည်းက ပေါ်လာပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေက ငါ့ကို မမြင်ကြတာ၊ ငါလည်း စကား မပြောရဲဘူး။ မင်းကပဲ ဘယ်လိုလုပ်ခိုင်းမှာလဲ "
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"မင်းကို မမြင်ဘူး ငါ ဘာလို့ မင်းကို မမြင်ရမှာလဲ..."
"အဲ့ဒီကောင်လေးက ဘာနတ်ဘုရားပညာတွေ သုံးလိုက်မှန်း မသိဘူး မင်းကပဲ အရမ်း ယုံကြည်ချက် ထားလွန်းလို့ "
မက်မွန်သီးမှာ စိတ်နာစွာဖြင့် ပြောသည်။
"ဟေး။"
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက ၎င်းကို အသီးဗန်းပေါ် ပစ်တင်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။
"ငါ အမြဲတမ်း အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ လောင်းကစားနည်းက အခုတော့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီ။ ဒီသတင်းသာ ပျံ့သွားရင် ငါ့ရဲ့ နာမည် ဂုဏ်သတင်းက ပြီးဆုံးသွားတော့မှာပဲ။"
မက်မွန်သီး -
"တကယ်တော့ ဒါက မကောင်းတဲ့ အရာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အသေးစိတ် ပြောပြပေးပါဦး။"
မက်မွန်သီး -
"ဒီနေ့ ညမကုန်ခင်မှာပဲ သူတော်စင်တွေ အားလုံး မင်းရဲ့ လောင်းကစားနည်းကို လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးလိုက်တာကို သိသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူတို့က ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပြီး မင်းဆီကို လာပြီး လောင်းကစား လုပ်ကြလိမ့်မယ်။ အရင်က ရှုံးထားတာတွေကို ပြန်လိုချင်ကြမှာလေ။ အဲ့ဒီကျရင် ငါတို့ အမြတ်ကြီးကြီး ထွက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား "
ကျောင်းမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
"တကယ်ပဲ၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ ဒီတစ်ခါ အမြတ်ကြီးကြီး ထွက်တော့မှာပဲ "
မက်မွန်သီး -
"ငါ့ကို စပျစ်သီးတစ်လုံးလောက် ခွာကျွေးစမ်း။"
"ကောင်းပြီ။"
...
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ။
ဟိုင်ရှင်းရှင်းမှာ ဟုန်ရှန်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်လည်း လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူနှင့် လီဝူ၊ ချီယန် သူတော်စင်တို့သည် အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင် အောက်တွင် ရပ်နေကြသည်။ အထဲတွင် ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက မက်မွန်သီးတစ်လုံးနှင့် စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"ခုနက မက်မွန်သီးက တကယ်ပဲ စကားပြောတာလား"
လီဝူက စဉ်းစားကာ -
"မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး။"
ချီယန် သူတော်စင် -
"ငါလည်း မက်မွန်သီး စကားပြောတာ မမြင်လိုက်ဘူး၊ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာ တစ်ယောက်တည်း ရူးရူးဝါးဝါး ပြောနေတာပဲ မြင်ရတာ။"
"ဒါဆို ငါ မျက်စိမှားတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။"
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
"ဒီ ကျောင်းမင် ကာကွယ်ရေးဆရာက စိတ်ရောဂါ ရနေတာလား မဟုတ်ရင် ဘာလို့ မက်မွန်သီးနဲ့ စကားပြောနေရတာလဲ "
"ဒါမှမဟုတ် ဒီ မက်မွန်သီးက သာမန် မဟုတ်တာလား သူ စကားပြောတဲ့အချိန်မှာ ဒီ ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ကတောင် မဖမ်းမိလိုက်တာလား "
လီဝူက အကြံပြုသည်။
ချီယန် သူတော်စင်က ခနဲ့သည့် အသံဖြင့် -
"ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား "
"မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က တွေးတောနေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတော်စင်တစ်ပါး စိတ်ရောဂါ ရနေသည်ကို ယုံကြည်ရတာထက် မက်မွန်သီး စကားပြောနေသည်ကို ယုံကြည်ရတာက ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေသည်။ သူတို့ သုံးယောက်လုံးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် မြင်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဖန့်ချန် လက်ကို အသာခါလိုက်ရာ ခန်းဆီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ မျက်လုံးများ၊ ယွီလင်မြက်၊ ဟုန်ရှန်းခရုခွံနှင့် ကျင်းယန်ရေတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"မှန်လေး၊ ပစ္စည်းတွေ အကုန် အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ။ ဆေးကို ဘယ်လို ဖော်ရမလဲ "
ဖန့်ချန် မေးလိုက်ပြီးနောက် -
"ဒီမေးခွန်းက အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၅၀,၀၀၀ ထဲမှာ ပါသွားပြီမလား "
"သေချာတာပေါ့။"
မှန်လေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဆေးဖော်စပ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်တော့ လွယ်ပါတယ်။ ငါပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်၊ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်တဲ့နေရာမှာ အမှားမပါစေနဲ့။ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်ဆိုရင် အောင်မြင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိထားဖို့ လိုတယ်။ ဒီဆေးက နည်းနည်းလေး မှားယွင်းသွားရင် အကုန် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ ယွီလင်မြက်၊ ဟုန်ရှန်းခရုခွံ၊ ကျင်းယန်ရေတွေကိုတော့ မင်း ရှာလို့ ရသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီမျက်လုံးကတော့ မတူဘူး။ နတ်ဆိုးနှိမ် တစ္ဆေမျက်လုံး ကို နားလည်ထားတဲ့ သူတော်စင်ရဲ့ မျက်လုံးကို ရှာရတာ မင်းထင်တာထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲလိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
"အမှားအယွင်း တစ်ချက်လေးတောင် မဖြစ်စေရဘူးလား "
"ဟုတ်တယ်၊ အမှားအယွင်း တစ်ချက်လေးတောင် မဖြစ်စေရဘူး။ မင်း ဒီကာလအတွင်းမှာ အရင်ဆုံး လေ့ကျင့်ထားဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ သေချာပြီဆိုမှ ဆေးဖော်စပ်တာ စလုပ်ပေါ့။"
မှန်လေးက အကြံပြုသည်။
"မင်း စကားအတိုင်းပဲပေါ့။"
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မကြာမီ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ မှန်လေး၏ အကြံပြုချက်အတိုင်း ဆေးဖော်စပ်နည်းကို စူးစိုက်လေ့ကျင့်နေတော့သည်။ ထိုကာလအတွင်းမှာပင် တရားစီရင်ရေး အကြီးအကဲများမှာလည်း စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် အလုပ်များနေကြသဖြင့် ကျောင်းတော်များမှာ အလွန် စည်ကားလျက်ရှိသည်။ အရင်က ကိစ္စဟောင်းများကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည်ဖော်ထုတ်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဟုန်ဟိုင် ကျောင်းတော်မှ အဓိက ကျောင်းသားတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးသွားခဲ့ရာ ဟုန်ဟိုင် ကျောင်းတော်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်မှာ ထိုကိစ္စများကို ဘာမှ မသိဘဲ သူ၏ လက်ထဲက အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေမိသည်။