အခန်း ၁၈၂

အခန်း (၁၈၂) အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင် သေဆုံးခြင်း၊ အချိန်မန္တန်ပြား ကို အသုံးပြုခြင်း

"အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့ သူတွေက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."

"သူတို့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် အမြောက်အမြား ရှိနေတယ်..."

လီယွဲ့ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူ့ ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်၏ ဓမ္မအသွင်အပြင် သည် အဆင့် (၉) အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်… သူသည် အဆင့် (၇) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို ပုံမှန်အသုံးပြုချိန်တွင် ၎င်းသည် အဆင့် (၉) အလယ်အလတ်အဆင့် စွမ်းအားတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဆင့် (၇) ပေါင်းစပ်နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ ထိုက်မင် လေနှင့်မိုး နတ်ဘုရားမိုးကြိုး ကို ထုတ်လွှတ်မှသာ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အဆင့် (၉) ကန့်သတ်ချက်အထိ ရောက်ရှိနိုင်ပေမည်။

ကောင်းကင်အရှင်သခင်အိုးကြီး ကို အသုံးပြု၍ ထိုက်မင် လေနှင့်မိုး နတ်ဘုရားမိုးကြိုး ကို ထုတ်လွှတ်ချိန်တွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ကောင်းကင်လူသားအဆင့်အထိ ထိုးဖောက်သွားနိုင်ပေသည်။

ဘုန်း…!

အထဲမှတစ်ခုနှင့် အပြင်မှတစ်ခု။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ သယ်ဆောင်လာသည့် ဧရာမ ကျားလက်သည်းကြီး နှစ်ခုသည် ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်၏ ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရွှေကြာပန်းများ၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ လွင့်မျောရင်း ဧရာမ ကျားလက်သည်းကြီးကို တားဆီးလိုက်၏။

ဤသည်မှာ အလင်းထုတ်လွှတ်ခြင်း နည်းလမ်း သည် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ ကြာပန်း၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်၏ ပုံရိပ်သည် လှည့်ကာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဧရာမ ကျားဖြူမိစ္ဆာဘုရင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ကို ဝန်းရံထားသော တောက်ပသည့် အလင်းတန်းသည် သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးမသွားခဲ့ပေ။

"ထက်မြက်လိုက်တာ..."

"ဒီကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အတတ်ပညာတွေက တကယ်ကို နက်နဲတာပဲ..."

"ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်းက ပြသလိုက်တဲ့ စွမ်းအားကတောင် ကြောက်စရာကောင်းနေတယ်..."

ဟူဖုန်း မိစ္ဆာဘုရင် အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မူလက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပွားကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် သူတို့ အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ လက်ဗလာဖြင့်သာ ပြန်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့တွင် ကြောက်ရွံ့စရာ ဘာမှမရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒဏ္ဍာရီများအရ နတ်ဘုရားများသည် ကန့်သတ်ချက်များစွာကို လက်အောက်ခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချို့သော အထူးနေရာများမှလွဲ၍ လူတစ်ဦးသည် အခြေခံအားဖြင့် မိမိ၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ အလွန်အမင်း ဝေးကွာစွာ သွားလာ၍မရပေ။

သူသည် များသောအားဖြင့် နာမည်ကြီး တောင်များတွင် ထိုင်ကာ ကြီးကြပ်လေ့ရှိသည်။

၎င်း၏ အထက်တွင် ရှေးခေတ်က သူ၏ မျိုးနွယ်စု ချန်ထားခဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်တစ်ခု ရှိပြီး နတ်ဘုရားများပင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဖြစ်တဲ့ ကျားဖြူ ပုံစံခုနစ်မျိုး ကို စမ်းကြည့်လိုက်စမ်းပါ..."

သူက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အသံတိတ်သွားချိန်တွင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်သို့ ပြည့်နှက်သွားပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင်…

စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်လာပြီး ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်ရုပ်တုရှေ့တွင် ခေတ္တမျှ ဝဲပျံနေခဲ့သည်။

ကြေးဝါရောင် ခြေသုံးချောင်း၊ နားနှစ်ဖက်ပါ အိုးကြီးသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး နတ်ဘုရားဆန်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်..."

ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်၏ ပုံရိပ်က ပြောဆိုလိုက်၏။

အသံမှာ အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်ပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအစွမ်းကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ဘုန်း…!

ကြေးဝါရောင် ခြေသုံးချောင်းပါ အိုးကြီးထဲမှ စူးရှတောက်ပသော မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မိုးကြိုးသည် အပြာနုရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ရောနှောနေပြီး အဆုံးမဲ့လေနှင့် အဆုံးမဲ့မိုးကြိုးတို့ ရောယှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မိုးနှင့် အရိပ်များ၏ စွမ်းအားများလည်း ၎င်းထဲတွင် ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေပြီး လေနှင့် မိုးကြိုး၏ အစွမ်းကို အဆက်မပြတ် တိုးမြှင့်ပေးနေသည်။

၎င်းသည် လီယွဲ့ အတွင်း၌ သိုလှောင်ထားသော အဆင့် (၇) ပေါင်းစပ်နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ ထိုက်မင် လေနှင့်မိုး နတ်ဘုရားမိုးကြိုး ဖြစ်၏။

၎င်းသည် တစ်ကြိမ်သာ သိုလှောင်ထားနိုင်ပေသည်။

"ဒါက…"

ဟူဖုန်း မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကြီးမားလှသော ကျားမျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစူးရှတောက်ပသော မိုးကြိုးပြကွက်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ ကွဲအက်သွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။

အဆင့် (၁၀)!!!

၎င်းသည် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရား…

သူက အဆင့် (၁၀) ကောင်းကင်လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို တကယ်ပဲ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့တာလား။

ဘုန်း…!

မိုးခြိမ်းသံများ မြည်ဟီးကာ မိုးကြိုးများ လျှပ်ပြက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားကာ လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး ဧရာမ ကျားဖြူကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပေသည်။

"မိစ္ဆာဘုရင်…!"

အဆင့် (၈) မိစ္ဆာသခင် လကြတ်ပိုးမျှင် က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အဆင့် (၈) မိစ္ဆာသခင်တစ်ပါးအနေဖြင့် လှိမ့်ဝင်လာသော မိုးကြိုးထဲတွင် ပါဝင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သူ သဘာဝအတိုင်း ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

ဒါက မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ကျော်လွန်နေတဲ့ စွမ်းအားပဲ။

ဖောင်း…!

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

"အား…!"

လကြတ်ပိုးမျှင်သည် သနားစရာကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

အလင်းတန်းသည် သူ၏ နဖူးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

မူလက လူသားပုံစံ ယူထားသော ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း ဖောင်းကားလာပြီး မြေပြင်ဆီသို့ ကျဆင်းသွားပေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်အရှင်သခင်အိုးကြီး ၏ သိမ်းဆည်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"အား... ငါ ဘယ်လိုလုပ် သေရမှာလဲ…!"

"ငါက မိစ္ဆာဘုရင်ပဲ… ငါ ဘယ်လိုလုပ် သေနိုင်မှာလဲ!"

"ငါ ကျေနပ်နိုင်ဘူး!!"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးများကြားတွင် ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သို့သော် မိုးကြိုးသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှပြီး အဆင့် (၁၀) သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှပြီး ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင် မည်မျှပင် ရုန်းကန်စေကာမူ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကျိုးပဲ့နေသော အလောင်းတစ်ခုအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်အရှင်သခင်အိုးကြီးသည် မှေးမှိန်စွာ တောက်ပလာပြီး အလောင်းကိုလည်း သိမ်းဆည်းသွားပေသည်။

ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်၏ ဓမ္မအသွင်အပြင်သည် အောက်ဘက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြသော ထူထပ်လှသည့် လူသားများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဤနေရာသည် ငါတို့၏ လက်လှမ်းမမီသော နေရာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် နတ်ဘုရား၏ အမည်နှင့် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် တည်နေရာကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့လျှင်ပင် ဤနေရာရှိ လူသားများသည် ၎င်းထံသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လေရှောင်ပြည်နယ်မြို့နှင့် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့ကြားတွင် ပြည်နယ်နှစ်ခု ခြားနေသည်။

...

"ခမည်းတော်... ခမည်းတော်က... ကျဆုံးသွားပြီလား..."

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

ပိုင်ရှန်းတောင်ပေါ်တွင် အဆင့် (၈) ကန့်သတ်ချက်အထိ ကျင့်ကြံခြင်း ရောက်ရှိနေသော ဧရာမ ကျားကြီးသည် သေမင်းတမျှ ဖြူရော်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

မိစ္ဆာဘုရင် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ဤသည်မှာ သူတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် ကောင်းကင်ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ပင်။

မိစ္ဆာဘုရင် ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ သူတို့သည် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ နာမည်ကြီး တောင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ပိုင်ရှန်းတောင် ကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ ပိုင်ရှန်းတောင် ၏ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်အားလုံးနှင့် သဘာဝကမ္ဘာ၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ…

သူတို့၏ ခမည်းတော် မရှိတော့သဖြင့် သူတို့ မျိုးနွယ်စုသည် ယခုအခါ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် မိစ္ဆာဘုရင် မရှိတော့ပေ။

ထိုအခါ သူတို့သည် ပိုင်ရှန်းတောင် ကို သိမ်းပိုက်ထားရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ရန်သူဟောင်းတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကိုတောင် ခံရနိုင်တယ်လေ။

"ဟင်..."

ရုတ်တရက်။

ဧရာမ ကျားကြီး အေးခဲသွားပေသည်။

၎င်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ နှလုံးသားကို ကြည့်လိုက်၏။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးတစ်စက် ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤမိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးတစ်စက်သည် ၎င်း၏ မိစ္ဆာသွေးနှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကိုပါ ရူးသွပ်စွာ ဝါးမြိုနေပေသည်။

"အား…!"

"ဟင့်အင်း… မလုပ်ပါနဲ့…!"

"ခမည်းတော်... ခမည်းတော် ရှင်သန်ချင်ရင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ တတိယညီနဲ့ ပဉ္စမညီကို သွားရှာပါလား…!"

ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ရွေးချယ်ရတာလဲ။

ကျားကြီးသည် အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ လူးလှိမ့်နေ၏။

"မင်းက အဆင့် (၈) အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတယ်လေ..."

"ငါ့ကို အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်ပုံစံ ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ဖို့ အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ..."

"ငါ့ရဲ့ သွေးသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုက ငါ ရှင်သန်ဖို့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် အသုံးပြုခံရဖို့ သက်သက်ပဲ..."

"ကျိန်ဆဲခံရမယ့် နတ်ဘုရား... အဆင့် (၁၀) ကောင်းကင်လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို တကယ်ပဲ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"ကံကောင်းလို့ ငါ့ဆီမှာ အရန်အစီအစဉ် တစ်ခုထက်မက ရှိနေခဲ့လို့ပဲ..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သယ်ဆောင်လာသည့် အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် ဧရာမကျားကြီး၏ ဆန္ဒကို လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ကို တဖြည်းဖြည်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်၏။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ဧရာမကျားကြီးသည် မျှော်လင့်ချက်မဲသည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပုံပျက်နေပြီး အသံတစ်သံမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် လေရှောင်မြို့မှ ပြန်လည်ပျံသန်းလာသော ကောင်းကင်အရှင်သခင်အိုးကြီး ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။

"သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်..."

"အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ သူတို့ကို သတ်ဖို့က တကယ်ကို မလွယ်ကူတော့ဘူး..."

"ဒီလိုသက်ရှိတွေက အမြဲတမ်း အရန်အစီအစဉ် ချန်ထားတတ်ကြတယ်... သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားရင်တောင် ရှင်သန်နိုင်သေးတယ်လေ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနည်းလမ်းတွေကို ဖယ်ရှားဖို့က လွယ်ကူပါတယ်..."

"အကြောင်းတရားအပေါ် အခြေခံတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ရင် လုံလောက်ပြီ..."

"ငါ သတ္တမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားရင် အဲဒီအခွင့်အရေး ရနိုင်မလားလို့ တွေးနေမိတယ်..."

အကယ်၍ မရခဲ့လျှင်…

သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကိုယ်တိုင်ပဲ ရှာဖွေရမှာပေါ့..."

နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားမှော်ပညာ အမြောက်အမြားကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ရှိနေခြင်းသည် အရာအားလုံး ဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

သူသည် နတ်ဘုရားမှော်ပညာကို ကိုယ်တိုင်လည်း နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပေသည်။

ဤကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးထားသော တရားဓမ္မစည်းမျဉ်းများကို လုံလောက်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားသရွေ့ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

သူတို့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကိုပင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကြသည်။

"နောက်တစ်ခုက…"

"အဲဒီ အချိန်မန္တန်ပြား ကို သုံးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

"(၁၀) နှစ်..."

လီယွဲ့သည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို အကဲခတ်လိုက်ပေသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် အချိန်မန္တန်ပြား သည် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေ၏။