အခန်း ၁၈၅

အခန်း (၁၈၅) လူဝင်စားခြင်း၏ လူသားပါရမီရှင်များသည် နတ်ဘုရားများနှင့် တွေ့ဆုံရန် နတ်ဘုရားမြို့တော်သို့ ဦးတည်သွားခြင်း

အချိန်သည် ရေလို စီးဆင်းနေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်တွင် နှစ်နှစ် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤချိန်တွင် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်သည် မှတ်ပုံတင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးစီးခဲ့ပြီး မြို့အတွင်းရှိ ယုံကြည်သူ ၃၀၀,၀၀၀ စလုံးသည် အဆင့်ဘီ သို့မဟုတ် အဆင့်အေ ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့တော်သည်...

လေးပြင်ကျယ် သန့်ရှင်းသောမြို့တော်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း လူသိများလာခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ယုံကြည်သူ အများအပြားသည် လေးပြင်ကျယ် သန့်ရှင်းသောမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ နတ်ကွန်းရှေ့တွင် ဦးညွှတ်၍ အမွှေးတိုင်များ ပူဇော်ကြသည်။

နတ်ကွန်း တစ်ခုလုံးသည် နေ့ရောညပါ ထူထပ်သော အမွှေးတိုင်ငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နတ်ပြည်နှင့် တူညီနေပေ၏။

ဤချိန်တွင်...

လီယူမင်သည် ကြီးမားသော ထပ်ခိုးတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။ ဤမဏ္ဍပ်သည် ကျောင်းတော်စောင့်အဆောင်နှင့် မဝေးလှဘဲ ကျောင်းတော်တပ်မတော်၏ အစောင့်အရှောက်အောက်တွင်လည်း ရှိနေသည်။

"ဟားဟားဟား..."

"ခစ်ခစ်... ခစ်ခစ်..."

"ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ... ချင်းရီ... မင်းက ပေါင်တစ်ထောင်ရှိတဲ့ ကျောက်တုံးသော့ခလောက်ကိုတောင် ဘာလို့ မ မနိုင်ရတာလဲ..."

"ချင်းရီအကြောင်း မပြောပါနဲ့... သူက အရမ်းကြိုးစားနေပြီလေ..."

"ချင်းရီကို မင်းတို့က ဘယ်လိုလုပ် လှောင်ပြောင်ရဲတာလဲ... ချင်းရီက ခွန်အားနည်းပေမဲ့ ဓားပညာမှာတော့ ပါရမီ မြင့်မားတယ်လေ..."

"အနီရောင်ဝတ်... နင်က ဘာလို့ အမြဲတမ်း အစိမ်းရောင်ဝတ်ဘက်က နေနေရတာလဲ... နင် ကြီးလာရင် သူ့ကို လက်ထပ်ချင်လို့လား..."

"အဲဒါ မရဘူးလား... ငါ ချူးဟုန်ယီက ကျိုးချင်းရီကို ချစ်တာပဲလေ..."

"အေးလေ... အနီရောင်ဝတ်ကောင်မလေးက သဘောကျတယ်ဆိုရင် မင်းတို့အကုန်လုံးက ဘာလို့ ဒီလောက် ဂရုစိုက်နေကြတာလဲ..."

"အစ်မ... ကျွန်တော်တို့က တစ်နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာလေ... ချစ်တယ် ဆိုတာ ဘာလဲလို့ အစ်မက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ..."

"ငါ ချူးဟုန်ယီက သဘာဝအတိုင်း စောစောစီးစီး ရင့်ကျက်တယ်လေ... နင်တို့လို အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတွေနဲ့ မတူဘူး..."

ကြီးမားသော ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌။

လှပသေသပ်သော အနီရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် ခါးထောက်လျက် သူမနှင့် ရွယ်တူဟု ထင်ရသော ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေးအုပ်စုကို မျက်လုံးပြူး၍ ကြည့်နေ၏။ သူမ၏နောက်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်လေးတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

သူသည် အလွန် ချောမောသော်လည်း အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်ခုံးများဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေ၏။

စုစုပေါင်း ယောက်ျားလေး (၁၇) ဦးနှင့် မိန်းကလေး (၁၅) ဦး ရှိသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အသက်တစ်နှစ်ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး သူတို့၏ ပန်းရောင်သန်း၍ နူးညံ့သော အသားအရေက သူတို့ကို အလွန် ချစ်စရာကောင်းစေသည်။

သို့သော် သူတို့တစ်ဦးစီသည် ပေပေါင်းများစွာ အမြင့်သို့ ခုန်တက်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြ၏။

"ဒီကလေးတွေ အားလုံးက ထူးခြားတယ်..."

"သူက အသက်တစ်နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်... ကျင့်စဉ်တစ်ခုကိုမှ မကျင့်ရသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းသန်မာတယ်... အဆင့် (၁) အထွတ်အထိပ် သိုင်းသမားတစ်ယောက်ထက် မနိမ့်ကျဘူး..."

လီယူမင်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် အံ့သြနေခဲ့သည်။

အသက်တစ်နှစ်ကျော်သာ ရှိသေးသော ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် ပေါင်ထောင်ချီ အလေးချိန်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးကို မ,တင်နိုင်သည်တကား။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ အတိတ်တွင် ထိုစကားကို သူ့အား ပြောခဲ့ပါက သူသည် ထိုသူ၏မျက်နှာကို တံတွေးနှင့် ထွေးမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူကား...

ခြံဝင်းထဲရှိ ကလေးအများစုသည် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုလျှင်တောင်... သူတို့သည် အခြားနယ်ပယ်တိုင်းလိုလိုတွင်လည်း ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိထားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အသက်တစ်နှစ်ကျော်သာ ရှိသေးသော ကျိုးချင်းရီ အမည်ရှိ ကောင်လေးသည် အခြေခံ ဓားပညာကို အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်ကာ အဆင့် (၄) ယင်ယန်အဆင့် ဓားသခင်တစ်ဦးကိုပင် ယုတ်ညံ့သွားသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

ဖန်ရှီယွီ ဟုခေါ်သော သူတစ်ဦးလည်း ရှိပြီး သူသည် ရေကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မွေးရာပါစွမ်းရည်ဖြင့် မွေးဖွားလာကာ ရေကို ဓားအဖြစ် အလိုရှိသလို စုစည်းနိုင်သည်။

လျှိုမင်ရွှီ လည်း ရှိသေးပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် သာမန်လူများနှင့် မတူညီဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ မွေးရာပါ သန့်ရှင်းသော မျက်လုံးများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာသော လူသားသန့်ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ချင်ဝမ်ဂယ်လည်း ရှိပြီး သူသည် သူတို့အထဲတွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သည်။

ဤလူသားသန့်ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အပြင် အခြားအထူးခန္ဓာကိုယ်များ ရှိသည့် လူငါးဦးလည်း ရှိသေးပြီး ယင်းတို့အားလုံးကို သူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"ဒီလူစုသာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရင်..."

"ငါ့ရဲ့ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်က ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်လာလိမ့်မယ်..."

လီယူမင်၏ နှလုံးသားသည် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေခဲ့၏။

အခြားအရာအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်... ချင်ဝမ်ဂယ်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ သန့်ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ပြောရုံဖြင့်ပင် သူသည် ဘုရင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ရန် ကံကြမ္မာပါလာခြင်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားကို သမိုင်းတစ်လျှောက် တွေ့ရခဲလှပေသည်။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင်။

လီယွဲ့၏ အကြည့်များသည် ကလေး (၃၂) ဦးအပေါ်သို့ ကျရောက်နေ၏။

"ကျိုးချင်းရီက အချိန်မြစ်ထဲကနေ ပြုတ်ကျလာပြီး ဝင်စားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်ရှိတဲ့ လူသားဘုရင်ပဲ..."

"သူက ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အများကြီး စုဆောင်းထားသင့်ပေမဲ့ အခု သူ ဝင်စားလိုက်တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အကုန်လုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီ..."

"ဒါပေမဲ့..."

"သူ့ရဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေက အလားအလာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသင့်တယ်... ဒီဘဝမှာ သူ့ရဲ့ အလားအလာကို အတိတ်ဘဝကထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းလာစေတယ်..."

"ပြီးတော့ ချူးဟုန်ယီ..."

"သူ စုဆောင်းထားတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေကလည်း အလားအလာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်... သူ့ကို လူဝင်စားတဲ့ လူသားပါရမီရှင်တွေထက် မနိမ့်ကျစေဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ (၃၂) ယောက်ထဲမှာ အားကောင်းတဲ့သူနဲ့ အားနည်းတဲ့သူ ရှိတယ်..."

"ပါရမီ အရှိဆုံးသူက..."

"ကျိုးချင်းရီ၊ ဖန်ရှီယွီ၊ လျှိုမင်ရွှီ နဲ့ ချင်ဝမ်ဂယ်တို့ ဖြစ်သင့်တယ်..."

"ကျန်တဲ့လူတွေက အနည်းနဲ့အများတော့ လိုအပ်ချက် ရှိနေတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ပါရမီဆိုတာ ပါရမီပါပဲ..."

"အနာဂတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

လီယွဲ့ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်နေ၏။ ဤသည်မှာ လူ ၃၂ ဦးသာ ရှိသေးသည်။

အနာဂတ်တွင်မူ...

ရှစ်ပါးကန္တာရကောင်းကင်မျှော်စင် သည် သူ၏ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်းရှိ ပါရမီရှင်အဆင့် လူသားဝိညာဉ်များ၏ လူဝင်စားခြင်းများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ကြားဖြတ်ဖမ်းယူပေးနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူ ၃၂ ဦး မဟုတ်ဘဲ လူ ၃၂၀ သို့မဟုတ် ၃,၂၀၀ ပင် ဖြစ်ပေမည်။

"နှမြောစရာပဲ..."

"ရှစ်ပါးကန္တာရကောင်းကင်မျှော်စင်က ပါရမီရှင်အဆင့် လူသားတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကြားဖြတ်ဖို့ ကြာတဲ့အချိန်က ကြီးမားတဲ့ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အချိန်ပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပဲ..."

"တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်း အချိန်ပြောင်းလဲမှုက ဘာကိုမှ သက်ရောက်မှု မရှိဘူး..."

သူ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်၏။ သူ့အတွက် အမှန်တကယ် ခြောက်ရက်သာ ကုန်လွန်ခဲ့သေးသည်။ သို့သော် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်း၌ နှစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်...

အဝေးရှိ ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်မှ ကျန်းချီအယ်ထံမှ သတင်းစကားတစ်ခုကို သူ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။

"အရှင်... ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်မှာ ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်..."

"နတ်ဘုရားသုံးပါးက အရှင့်ကို တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုထားပါတယ်..."

နတ်ဘုရား ခြောက်ပါးလော။

လီယွဲ့သည် တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သည့် သီတင်းနှစ်ပတ်အတွင်း နတ်ဘုရားများသည် ထာဝရမြို့တော်သို့ တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူသည် ထာဝရမြို့တော်သို့ မသွားခဲ့သောကြောင့် ဤနတ်ဘုရားများ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

ကျန်းချီအယ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ... ဤနတ်ဘုရားများသည် များသောအားဖြင့် ကျန်းချီအယ်နှင့် ဆက်သွယ်လေ့မရှိကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့အားလုံးမှာ ကူးပြောင်းလာသူများဖြစ်ပြီး အသန်မာဆုံး နတ်ဘုရားအနည်းစုတွင် ပါဝင်ကြသဖြင့် လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော ကျန်းချီအယ်ကို အထင်အမြင်သေးကြသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်းမှာ စုဆောင်းထားတဲ့ အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုတွေနဲ့ ဆုတောင်းချက်တွေက နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုးသန်းလောက်အထိ စုစည်းဖို့ လုံလောက်နေပြီ..."

"နှမြောစရာပဲ..."

"အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးလွန်းတော့ ငါက ဒီအမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုတွေနဲ့ ဆုတောင်းချက်တွေကို ယာယီ ပြန်မယူနိုင်သေးဘူး..."

"အချိန်စီးဆင်းမှု ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားတဲ့ချိန်မှ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်းက အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုတွေနဲ့ ဆုတောင်းချက်တွေ အားလုံးကို စုဆောင်းနိုင်မှာပဲ..."

"အဲဒီ အချိန်မှ..."

"ငါ သတ္တမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်..."

လီယွဲ့ အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေခဲ့၏။

သူ သတ္တမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာပြီနည်း။ တစ်လပင် မပြည့်သေးချေ။ သို့သော် သတ္တမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်ကို သူ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်မှ အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေးသည်။

ယခု သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၂၁ သန်း အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်တက်ရန် အကွာအဝေးမှာ...

နောက်ထပ် ၁.၅ သန်းသာ လိုအပ်တော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အလောင်းနှင့် ၎င်း၏ လက်နက်များကို သူ ရောင်းချခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့် (၈) နတ်ဆိုးသခင်၏ အလောင်းကိုလည်း ရောင်းချခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေလျက်နဲ့ အဆင့် (၉) ပစ္စည်းတောင် မဟုတ်တဲ့ လက်နက်ကို အသုံးပြုနေတယ်ပေါ့..."

"နတ်ဆိုးတွေက လက်နက်ဖန်တီးတဲ့နေရာမှာ အဲဒီလောက်တောင် ညံ့ဖျင်းကြတာလား..."

"အဲဒါက တကယ်ကို ငါ့အဆင့်နဲ့ မတန်ဘူး..."

သူ ခေါင်းခါလိုက်၏။

ထိုလက်နက်မှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသည်။ သတ္တုပစ္စည်းသည် အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားများ၏ ဆိုင်တွင် အဆင့် (၉) ပစ္စည်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း မခံရချေ။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁.၂ သန်းကိုသာ ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသည်။

"အဲဒီ နတ်ဘုရားခြောက်ပါးဆီ သွားကြည့်ရမယ်..."

"မသိဘူးနော်..."

"ငါ မှတ်မိတဲ့ မျက်နှာတွေများ ပါနေမလားလို့..."

"အနည်းဆုံးတော့ ဒီနတ်ဘုရားခြောက်ပါးထဲမှာ ဆူလီမန် ပါဝင်သင့်တယ်..."

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာများ..."

"ကြယ်တာရာပြာနဲ့ ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ်ကလွဲလို့ သက်ရှိတွေရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တွေ ရောက်လာတာကို မြင်နိုင်တဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်နေမလား..."

"ပြီးတော့ သူတို့လည်း အဆောက်အအုံတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားသင့်တယ်..."

"ဒေသထွက် ကုန်ပစ္စည်းတွေက ငါ့အတွက် အထောက်အကူများ ဖြစ်မလား မသိဘူး..."

လီယွဲ့သည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ကာ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာ၍ မရဏကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။