အခန်း ၁၉၁

အခန်း (၁၉၁) ဆယ်နှစ်တာ ပြောင်းလဲမှု၊ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားသော နတ်ဘုရားမှော်ပညာ ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်စားခြင်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်း နည်းစနစ်

နတ်ဘုရားခန်းမ။

လီယူမင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တည်ငြိမ်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုတည်ငြိမ်မှု၏ အောက်တွင် ခံ့ညားထည်ဝါသော ခံစားချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေပေ၏။

"ဆယ်နှစ်..."

သူသည် အနက်ရောင် နတ်စင်ဂေါပက ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်စင်ဂေါပက သရဖူကို ဆောင်းလျက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်၍ ပင်မခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း...

သို့သော် သူသည် အသက်ကြီးသွားပုံ မရချေ။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပိုမို နုပျိုနေပုံပေါ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကတည်းက အဆင့် (၆) မှ အဆင့် (၇) သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ထပ်မံ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အဆင့် (၇) ၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပင်မခန်းမအတွင်း၌။

ပြောင်လက်နေသော အနက်ရောင်ခန္ဓာကိုယ်၊ ထက်မြက်သော အကြေးခွံများနှင့် ခံ့ညားထည်ဝါသော်လည်း အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသော ဦးခေါင်းရှိသည့် မရဏကမ္ဘာ မှောင်မိုက်မျက်လုံး သားရဲ သည် ၎င်း၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လီယူမင်၏ ကျောပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်ရှုလိုက်၏။

၎င်း၏ အငွေ့အသက်မှာ လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်ကနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ကွာခြားနေပေသည်။

၎င်းသည်လည်း အဆင့် (၇) သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ရှိနေကာ မည်သူ့ကိုမဆို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

လီယူမင်က ၎င်းအား မခေါ်ကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်...

သူ မျက်လုံးများကို ထပ်မံ မှိတ်လိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့၏။

ခမ်းနားထည်ဝါပြီး မှုန်မှိုင်းသော လေထုက ဗိမာန်တော်ခန်းမတစ်ခုလုံးကို များစွာ ပိုမိုလေးလံသွားစေပုံရသည်။

"နတ်စင်ဂေါပက အရှင်မင်းကြီးအား ဂါရဝပြုပါတယ်"

အဖြူရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး စစ်ပွဲသုံး လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် နတ်ဘုရားသက်တော်စောင့် ဆယ်ဦးသည် ဗိမာန်တော်၏ ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လျက် အသံနက်ကြီးများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြ၏။

ဤနတ်ဘုရားသက်တော်စောင့် ဆယ်ဦးစလုံးသည် အဆင့် (၅) ဂူကောင်းကင်အဆင့် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ဗိမာန်တော် စနစ်ပိုင် တပ်မတော်နှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားသက်တော်စောင့် တပ်မတော် ၏ စစ်သည်များ ဖြစ်ကြ၏။

နတ်ဘုရားသက်တော်စောင့် တပ်မတော်တွင် အင်အား သုံးထောင် ရှိပေသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် အဆင့် (၅) ဂူကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းဆရာသခင် ၅၀၀ နှင့် အဆင့် (၄) ယင်ယန်အဆင့် သိုင်းဆရာသခင် ၂,၅၀၀ ပါဝင်သည်။

သူတို့၏ အဓိကတာဝန်မှာ နတ်ကွန်းကို စောင့်ကြပ်ရန်သာမက နတ်ကွန်း၏ အပြင်ဘက်ရှိ စစ်နတ်ဘုရားဗိမာန်တော်နှင့် ပင်မခန်းမကဲ့သို့သော အခြားနေရာများကိုပါ စောင့်ကြပ်ရန် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ...

ခရိုင်မြို့တိုင်းရှိ နတ်ကွန်းကို စောင့်ကြပ်ရန်အတွက်လည်း သူတို့တွင် တာဝန်ရှိပေသည်။

ဆယ်နှစ်တာကာလ။

လီယူမင်သည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ခရိုင်နှစ်ဆယ်လုံးတွင် နတ်ကွန်းများကို တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်၏။

နတ်ကွန်း ရှိသည်။

အရှင် လီယွဲ့၏ ရုပ်တုတစ်ခုလည်း ရှိပေသည်။

၎င်းက ထိုခရိုင်မြို့များရှိ ယုံကြည်သူများအတွက် အရှင် လီယွဲ့အား ကိုးကွယ်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေပြီး သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမို သက်ဝင်ယုံကြည်လာစေမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ကွန်း တစ်ခုချင်းစီတွင် သူသည် ယုံကြည်မှုကို ဖြန့်ဝေရန်အတွက် အရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် နှစ်ဆယ်နှင့် ကာကွယ်ရန်အတွက် အဆင့် (၄) နတ်ဘုရားသက်တော်စောင့် တစ်ရာတို့ကို စီစဉ်ပေးခဲ့၏။

"မြို့စား၊ ဒုတိယမြို့စား နှစ်ဦး၊ ဌာနမှူး ခြောက်ဦး၊ စစ်သေနာပတိ လေးဦးနဲ့ ဒုတိယစစ်သေနာပတိ လေးဦးတို့ကို သွားပင့်ခဲ့..."

"ပြီးတော့ ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ရှစ်ပါးလည်း ပါတယ်..." လီယူမင်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

ဆယ်နှစ်တာ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်သည် ခရိုင်နှစ်ဆယ်၏ ပကတိ အဓိကဗဟိုချက်ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး လေးပြင်ကျယ် သန့်ရှင်းသောမြို့တော်ဟု လူသိများပေသည်။

ခရိုင်နှစ်ဆယ်၏ စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မှ စီမံခန့်ခွဲခဲ့၏။

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်သည် ၎င်း၏ လက်ရှိစနစ်ကို ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

နတ်ဘုရားသက်တော်စောင့် ဆယ်ဦးအနက်မှ နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှစ်ဦးမှာ ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြ၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

မြို့စား လီတီယွမ်၊ ဒုတိယမြို့စား ချန်မာကျိနှင့် လျောင်ကျင်ရှန်း။

ရှစ်ပါးကန္တာရတပ်မတော်၏ စစ်သေနာပတိ လီရှို့ဝူနှင့် ဒုတိယစစ်သေနာပတိ ကွမ်းယွီ။

စတုတ္ထရေတပ်မတော်၏ စစ်သေနာပတိ ကျောက်ယုံယွမ်နှင့် ဒုတိယစစ်သေနာပတိ ချန်ကျင်။

ဖူတူတပ်မတော်၏ စစ်သေနာပတိ ချန်အာကော်နှင့် ဒုတိယစစ်သေနာပတိ ကျိုးပိုင်ချွမ်း။

နတ်ဘုရားသက်တော်စောင့် တပ်မတော်၏ စစ်သေနာပတိ လီရှို့လင်နှင့် ဒုတိယစစ်သေနာပတိ ချင်ကျန်း... သူတို့သည် ချင်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် နတ်ဘုရားများ၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဝန်ထမ်းရေးရာဌာနမှူး လီယူဆုန်း၊ အခွန်အခဌာနမှူး ကျောက်ယီနျန်၊ ဆောက်လုပ်ရေးဌာနမှူး လီတဲမင်၊ တရားရေးဌာနမှူး ကျူးဖေး၊ စိုက်ပျိုးရေးဌာနမှူး ချန်ချင်အာနှင့် စီးပွားရေးဌာနမှူး ရှန်ဆန်းရှီ။

ထို့အပြင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် ရှစ်ပါးဖြစ်သည့် လီရှို့တောက်၊ ဂူရှင်း၊ ဟော်ယွမ်မင်၊ ကျန်းရှင်းလန်၊ ထန်ထင်၊ ထန်ဟောင်၊ ရှောင်ကျန်းနှင့် လျှိုယွဲ့ တို့လည်း ရှိပေသည်။

စုစုပေါင်း လူနှစ်ဆယ့်ငါးဦးသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လာရောက်ကြပြီး နတ်စင်ဂေါပက၏ ခန်းမတွင် စုဝေးခဲ့ကြ၏။

လီယူမင် အပါအဝင် ထိုလူနှစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးသည် ယခုအခါ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရှိ အဆင့်အမြင့်ဆုံး အရာရှိများ ဖြစ်ကြသည်။

လီယူမင်သည် နတ်ဘုရားအာဏာကို ကိုင်စွဲထားသည်။ လီတီယွမ်သည် နိုင်ငံရေးအာဏာကို ကိုင်စွဲထား၏။

သေချာသည်မှာ...

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်နှင့် ကျန်ရှိသော ခရိုင်နှစ်ဆယ်တွင် နတ်ဘုရားအာဏာသည် အမြဲတမ်း ပထမနေရာတွင် ရှိနေပေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် အရှင် လီယွဲ့၏ သက်ဝင်ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် နတ်ဘုရားအာဏာနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟု မည်သူမျှ မခံစားခဲ့ရချေ။

ဆယ်နှစ်တာ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

လီယူမင်သည် စားပွဲ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်ကာ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ထိုင်နေကြသူများကို ငုံ့ကြည့်လျက် သူ၏ အာဏာပါသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"အရှင် လီယွဲ့က နတ်ဘုရားအမိန့်တော် တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်... နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကြာရင် လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ ဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်လိမ့်မယ်..."

"ဒီအမိန့်တော်က နတ်ဘုရားတွေအတွက်ပဲ... လူသား ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုးဖြစ်ပါစေ ဂရုမစိုက်ဘူး..."

"အရှင် လီယွဲ့ကို သက်ဝင်ယုံကြည်သူတိုင်းက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းနဲ့ နတ်ဘုရားအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်..."

သူ၏အသံ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

အောက်တွင်ရှိနေသော လူများ၏ အသက်ရှူသံများ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

သူတို့သည်လည်း နတ်ဘုရားများ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ချင်ကြသည်။

နတ်ဘုရား မဖြစ်ချင်သည့် သေမျိုးဟူ၍ မရှိချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာသည်နှင့် အနည်းဆုံး နှစ်သောင်းချီ၍ အသက်ရှင်နိုင်ပေသည်။ မည်သူကများ ၎င်းကို မတောင့်တဘဲ နေမည်နည်း။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေ အခုချိန်မှာ နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ မတွေးသင့်သေးဘူး..."

"မင်းတို့က အခု ရာထူးကြီးကြီးတွေ ကိုင်ထားပြီး ယုံကြည်သူ သန်းပေါင်းများစွာနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာမို့ သဘာဝအတိုင်း ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ဘူး..."

လီယူမင်က ပြောဆိုလိုက်၏။

လူအချို့၏ မျက်လုံးများတွင် မှုန်မှိုင်းမှုများကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပါ..."

"အခု မင်းတို့အားလုံးမှာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ရှိနေပြီ... တကယ်လို့ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဆက်ပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ စုဆောင်းသွားမယ်ဆိုရင် ကုသိုလ်တွေ ပိုပိုပြီး ရလာလိမ့်မယ်..."

"တစ်နေ့နေ့မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာတဲ့အခါ နတ်ဘုရားအဆင့်က သဘာဝအတိုင်း ပိုမြင့်မားလာလိမ့်မယ်..."

"ဒါ့အပြင်... အသက်ရှင်နေသေးတဲ့ ငါတို့တွေက အရှင် လီယွဲ့အတွက် ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ခြင်းနဲ့ ယုံကြည်သူတွေကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးပြီ..."

လူတိုင်းက သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

"နတ်စင်ဂေါပက... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နတ်ဘုရားအဖြစ် ရောက်ရှိသွားတဲ့သူတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မေးခွင့်ပြုပါ..."

ကျောက်ယုံယွမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ မသိဘူး..."

လီယူမင် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်ကို သေချာလုပ်ပြီး နတ်ဘုရားတွေအပေါ် ဘွဲ့ချီးမြှင့်တဲ့ အခမ်းအနားကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျင်းပနိုင်အောင် လုပ်ပါ..."

"အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ အပြင်ဘက်က လူသားတွေအားလုံးကို ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုထားတယ်..."

“နောက်ပြီး... နတ်ဘုရားတွေအပေါ် ဘွဲ့ချီးမြှင့်တဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနား ပြီးတဲ့နောက်မှာ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မယ်..."

ဤစကားများကို ပြောဆိုပြီးချိန်တွင်...

တက်ရောက်လာသူတိုင်း လေးနက်သွားခဲ့ကြ၏။

အတိတ်က နတ်ဘုရားများ၏ စစ်ပွဲများတွင် အပြင်ဘက် နတ်ဘုရားများ၏ ယုံကြည်သူများသည် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသော်လည်း...

"နတ်ဘုရားများ၏ စစ်ပွဲ" ဟူသော စကားလုံးက သူတို့ကို သတိထားစေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ...

ပြိုင်ဘက်က နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည်။

...

ဆယ်ရက်တာ အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရှိ ယုံကြည်သူ အမြောက်အမြားသည် နတ်ကွန်းရှေ့ရှိ ရင်ပြင်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စုဝေးခဲ့ကြပြီး နတ်ဘုရားများအဖြစ် ဘွဲ့ချီးမြှင့်မည့် အခမ်းအနား စတင်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

နတ်ကွန်းရှေ့ရှိ ရင်ပြင်ကို ထပ်မံ ချဲ့ထွင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် တစ်ချိန်တည်း၌ ယုံကြည်သူ ၅၀၀,၀၀၀ ကို လက်ခံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ...

အနည်းငယ် ကြပ်တည်းနေဆဲဟု ခံစားရပေသည်။

ဆယ်ရက်ဆိုသည်မှာ တိုတောင်းသော အချိန်ဖြစ်သော်လည်း အခြားခရိုင်များမှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြား လာရောက်ခဲ့ကြဆဲ ဖြစ်၏။

ဆယ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း မည်သည့် နတ်ဆိုးမှ သောင်းကျန်းခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဆယ်နှစ်တာ အေးချမ်းပြီး တည်ငြိမ်သော ဘဝ။

၎င်းက ခရိုင်နှစ်ဆယ်လုံးရှိ လူသားမျိုးနွယ်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အလားအလာများ ထုတ်ဖော်နိုင်စေခဲ့သည်။

သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်မှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အဆပေါင်းများစွာနီးပါး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအတွက် အခြားသော အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ တိန်ကျူးအယ်၊ ကျန်းရုံကွေ့နှင့် လီရှို့ချီ ဟူသော နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ကမ္ဘာမြေ၏ သွေးကြောများကို စဉ်ဆက်မပြတ် စီစဉ်ပေးကာ ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းပေးခဲ့သဖြင့် ခရိုင်နှစ်ဆယ်လုံးတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝေရှန့်ရန်နှင့် ကျောက်ကျိုယွမ်တို့၏ တောင်များနှင့် မြစ်များကို စီစဉ်ပေးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းတန်းများသည် တောင်များနှင့် မြစ်ကြီးများပေါ်တွင်လည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တိုးတက်လာသော လေ့ကျင့်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်သည် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခြင်းကို သဘာဝအတိုင်း များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူလာစေခဲ့သည်။

"ဒဏ္ဍာရီလာ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ပဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လက သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကို အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကနေ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့တယ်..."

"အဲဒီ လေးစားရတဲ့ နတ်ဘုရားက ပိုင်ဟုတောင် ပေါ်က အဆင့် (၉) နတ်ဆိုးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်"

"ပိုင်ဟုတောင် ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တာက ငါတို့ လူသားတွေအတွက် အရာရာကို များစွာ ပိုလွယ်ကူသွားစေတယ်..."

"ဒီက လူသားတွေကို ကြည့်ပါဦး... သူတို့က အခြားခရိုင်တွေက လူသားတွေနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားတယ်... သူတို့ အရမ်းကောင်းကောင်း နေထိုင်ကြတယ်..."

"သိုင်းပညာရှင်တွေ အရမ်းများတာပဲ..."

"အဆင့် (၅) ဂူကောင်းကင်အဆင့် စစ်သည်တွေကို အသုံးပြုထားတာလား... နတ်ဘုရားတွေရဲ့ နယ်မြေပီပီ တကယ်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဟန်ပန်ပဲ"

ခရိုင်မြို့မှ လာရောက်ကြသော အားကောင်းသည့် လူသားသိုင်းပညာရှင်များသည် အံ့သြတကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ ထဲတွင်။

လီယွဲ့သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်း အရောင်ငါးမျိုးသည် လုံးလုံးလျားလျား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လျက် သူ၏လက်ထဲတွင် ညင်သာစွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါး - သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး နှင့် မြေကြီး။

"ပြီးတော့... ဒြပ်စင်ငါးပါးကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်..."

"အချိန်ခရီးသွားသူတွေရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေနဲ့ ပုံပြင်တွေထဲက ဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကို ဖန်တီးဖို့ တကယ်ပဲ ခက်ခဲတာပဲ..."

သူ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"တာအိုရှာဖွေရေးဝိုင်" နှစ်စက်မျှဖြင့် "အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်း" ကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သလား။

သူ တကယ်ပဲ မောက်မာလွန်းခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ကို မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ၎င်းက သူ့အား အလွန်အမင်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမှော်ပညာရပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ရန် ဦးတည်ပေးခဲ့ပေသည်။

၎င်းမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်စားခြင်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်း နည်းစနစ် ပင်ဖြစ်၏။