အခန်း ၂၄၈

အခန်း (၂၄၈) နောက်ထပ် အဆင့် ၅ လျှို့ဝှက်သေတ္တာ တစ်လုံးကို ဖွင့်ခြင်း၊ ကျွမ်းကျင်မှု- စိုက်ပျိုးရေးသခင်၊ တောရိုင်းမှို စွယ်စုံကျမ်း၊ မိုးပျံနဂါး

၎င်းသည် ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်းရှိ အကြီးဆုံး သားရဲဖမ်းငှက်ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ မုဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

မိုးပျံနဂါးတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် မွေးမြူနိုင်ခြင်းသည် ဝေဟင်စိုးမိုးမှုကို ရရှိခြင်းနှင့် တူညီပေသည်။

စွန်ရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဆယ်မိုင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ မည်သည့် သားကောင်မျှ ၎င်းတို့၏ ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤမိုးပျံနဂါးသည် သူ တွေ့ကြုံဖူးသမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လီလန် တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့ပေ။

"အိုး... အဲ့ဒီတုန်းက ငါ သူ့ကို အထင်လွဲခဲ့တာ... ရှောင်ကျင်းက မိုးပျံနဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

လီလန်သည် အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျင်း" ဆိုသည်မှာ ဒုတိယညီမ လီထျန်းက ထိုငှက်ကို ပေးထားသော အမည်ဖြစ်သည်။

လီလန် မွေးထားသော အမဲလိုက်ခွေးများနှင့် တောကြောင်ရိုင်းတို့တွင် အသီးသီး အမည်များ ရှိကြသည်၊ ဟေးလုံ၊ ပိုင်လုံ၊ ရှောင်ရှဲ့၊ ရှောင်ကျင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"အစ်ကိုလီ... အဲ့ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... အစ်ကိုက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အထင်လွဲသွားရတာလဲ..."

ပညာတတ်လူငယ်မလေး လုအန်းနာက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ လီလန်က ရှင်းပြလေသည်။

"ငါ အဲ့ဒီငှက်ဥကို တွေ့တုန်းက အိမ်ရောက်ရောက်ချင်း မီးဖိုပေါ် တင်ထားလိုက်တာ... အကျိုးဆက်အနေနဲ့ အဲ့ဒီဥကနေ ငှက်ပေါက်လေးတစ်ကောင် ပေါက်လာတာပဲ... မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်း ဆောင်းတွင်းကြီးလေ... အပြင်ဘက်မှာက သုညအောက် အနှုတ်ဒီဂရီ ဆယ်ဂဏန်းလောက်တောင် ရှိနေတာ... အဲ့ဒီလောက် ဆိုးရွားတဲ့ ရာသီဥတုမှာ ငှက်ပေါက်လေးတစ်ကောင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ကြီးပြင်းလာဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲတယ်... တစ်လတောင် မပြည့်ခင် သေသွားနိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ရှောင်ကျင်းရဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက ဒီလောက် မြင့်မားနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး... သူက အသက်ရှင်ရုံတင်မကဘူး အခုဆိုရင် အတောင်ပံတွေတောင် ပေါက်လာပြီး ပျံသန်းနိုင်နေပြီ..."

လီလန်သည် သူ၏လက်မောင်းပေါ်တွင် နားနေသော မိုးပျံနဂါးကို ကြည့်ရင်း ခံစားချက်ပြင်းပြစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒီမိုးပျံနဂါးက တကယ့်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတာပဲ... ပြင်းထန်တဲ့ ဆောင်းရာသီကို ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သူက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ကောင်းမွန်ကြောင်း ပြသနေတာပဲ... သူသာ ကြီးပြင်းလာရင် သေချာပေါက် အရမ်းအစွမ်းထက်လာမှာ..."

လုအန်းနာသည် အလေးအနက် သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လီထျန်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ငါတို့တွေ ဒီမိုးပျံနဂါးကို ရလိုက်တာ... လီထျန်းက အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ပြုမှုကို ရထိုက်တယ်... နောက်မှ သူမကို သေချာပေါက် ဆုချရမယ်..."

ဒုတိယညီမ လီထျန်း၏ ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်မှုကြောင့်သာ မိုးပျံနဂါးသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိသားစုဝင်အားလုံးက ဤထူးဆန်းသော ငှက်ကို ရုပ်ဆိုးပြီး သေးငယ်လွန်းသည်ဟုဆိုကာ ရုပ်ဆိုးသော ဘဲပေါက်လေးကဲ့သို့ မနှစ်မြို့ကြသော်လည်း ဒုတိယညီမမှာမူ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။

လီထျန်းသည် ၎င်းကို ရတနာတစ်ပါးကဲ့သို့ သဘောထားကာ ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင် အသားမစားဘဲ ၎င်းအတွက် သီးသန့် ဖယ်ချန်ထားတတ်သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း ၎င်း၏ အာဟာရကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အင်းဆက်များကိုပင် ဖမ်းပေးတတ်လေသည်။

ဒုတိယညီမ လီထျန်း၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထိုထူးဆန်းသော ငှက်ကလေးသည် ငှက်ငယ်လေးဘဝမှ ကြီးမားသော ငှက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ကြီးပြင်းလာခဲ့လေသည်။

"ရှောင်ပုတျန်... မပြေးနဲ့..."

ဒုတိယညီမ လီထျန်းသည်လည်း ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒုက္ခပါပဲ... ရှောင်ရွှယ်ကို ရှောင်ပုတျန်ရဲ့ အမွှေးတွေ မနှုတ်ဖို့ ငါ ဘယ်နှခါတောင် ပြောထားလဲ... သူက နားကို မထောင်တာ..."

မိုးပျံနဂါးတွင် အမြီးအမွှေးတစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒုတိယညီမ လီထျန်းမှာ မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။

ရှောင်ပုတျန်ဆိုသည်မှာ သူမက မိုးပျံနဂါးကို ပေးထားသော အမည်ဖြစ်ပြီး သူမတစ်ယောက်တည်းကသာ ထိုသို့ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ တရားဝင်အမည်ဖြစ်သော "ရှောင်ကျင်း" ကိုမူ မိသားစုဝင်များက ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... အစ်ကို ရှောင်ရွှယ်ကို ဆုံးမလိုက်ပါ့မယ်... ဆက်ပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့..."

လီလန်က သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ရှောင်ကျင်း ဘာမှ မစားရသေးဘူး... မီးဖိုချောင်ထဲမှာ တောယုန်သား အကြွင်းအကျန်တချို့ ရှိတယ်... နည်းနည်းလောက် လှီးပြီး ရှောင်ကျင်းကို ကျွေးလိုက်ဦး..."

လီလန်က ဒုတိယညီမကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

လီထျန်းသည် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် သူမ၏ လက်ထဲတွင် အသားပြားပါးပါး အနည်းငယ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်ပုတျန်... လာ... အသားစားမယ်..."

လီထျန်းသည် အသားတစ်ပြားကို ကောက်ယူကာ လေထဲတွင် မြှောက်၍ မိုးပျံနဂါးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

လူ့သဘာဝကို နားလည်ဟန်ရှိသော မိုးပျံနဂါးသည် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ လီထျန်း၏ လက်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး အသားပြားကို ကိုက်ချီ၍ မျိုချလိုက်လေသည်။

"ရှောင်ကျင်းကို လေ့ကျင့်ပေးပြီး အမဲလိုက်ထွက်ခိုင်းဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရမယ့်ပုံပဲ..."

လီလန်က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားတွေးတောစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလီ... အစ်ကိုက ဒီငှက်ကို အစ်ကို့အတွက် အမဲလိုက်ခိုင်းဖို့ စီစဉ်နေတာလား..."

လုအန်းနာက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခွင့်မပြုထားလို့လား..."

လီလန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်သည်။

"ဖြစ်တော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ခက်ခဲနိုင်လောက်တယ်..."

လုအန်းနာက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မသေချာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းနန် ဒေသမှာ ရေနားနီးတဲ့သူတွေက ငါးဖမ်းဖို့အတွက် တင်ကျီးငှက်လို့ခေါ်တဲ့ ငှက်တစ်မျိုးကို မွေးမြူလေ့ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ အမဲလိုက်ဖို့အတွက် မိုးပျံနဂါးကို မွေးမြူတယ်ဆိုတာမျိုးတော့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသလို အဲ့ဒီလို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူကိုလည်း တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး..."

"အရာအားလုံးက လူရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပါ... မစမ်းသပ်ကြည့်ဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ..."

လီလန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

လီလန်တွင် ယခုအချိန်၌ စာချုပ်ကတ်များ မရှိတော့ခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဤငှက်ကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် အောင်နိုင်ရန် စာချုပ်ကတ်တစ်ခုကို အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သခင်နှင့်ကျွန်မှာ စိတ်သဘောထား တစ်သားတည်းဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မိုးပျံနဂါးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းကာ တောင်ပေါင်းတစ်သောင်းကို ကင်းလှည့်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လီလန်၏ "မျက်လုံးများ" ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤမျက်လုံးများနှင့်ဆိုလျှင် တောင်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း၌ သားကောင်များကို သင် ဘယ်လိုလုပ် မရှာတွေ့ဘဲ နေမည်နည်း။

"အရာအားလုံးက ကံတရားပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... ငါ နောက်မှ အဆင့် ၁၊ ၂ နဲ့ ၃ ကတ်တချို့ကို ထပ်ပြီး လဲလှယ်ကြည့်မယ်... စာချုပ်ကတ်ရမရဆိုတာကို ကြည့်ရမယ်..."

အဆင့် ၃ နှင့်အထက် လျှို့ဝှက်သေတ္တာများမှ စာချုပ်ကတ်များကို ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အဆင့် ၃ နှင့်အောက် လျှို့ဝှက်သေတ္တာများမှသာ စာချုပ်ကတ်များကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။

လီလန်သည် စာချုပ်ကတ်ကို ရရှိသည်နှင့်တပြိုင်နက် ရှောင်ကျင်းကို အမဲလိုက်ရာတွင် ကူညီရန် အချိန်နှင့် ခွန်အားများ ဖြုန်းတီး၍ ယဉ်ပါးအောင် မွေးမြူနေစရာမလိုဘဲ ၎င်းနှင့် တိုက်ရိုက် စာချုပ်ချုပ်ဆိုကာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ယဉ်ပါးစေနိုင်သည်။

"လျှို့ဝှက်သေတ္တာတွေ အသစ်ပြန်ပေါ်လာဖို့ အချိန်နီးနေပြီပဲ..."

လီလန်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ရှန်ဟိုင်းတံဆိပ် လက်ပတ်နာရီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ၁၁ နာရီ ၅၉ မိနစ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်သေတ္တာ အသစ်ပြန်ပေါ်လာရန် တစ်မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

"မကြာသေးခင်က နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်တွေ သိပ်အများကြီး မစုဆောင်းရသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အမှတ် ၈၀၀၀ ကျော်လောက်တော့ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်... အဲ့ဒါက အဆင့် ၅ လျှို့ဝှက်သေတ္တာတစ်လုံးနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လုံလောက်လောက်တယ်..."

တစ်မိနစ် ကြာပြီးနောက်။

[ယနေ့အတွက် လျှို့ဝှက်သေတ္တာ အသစ်ပြန်ပေါ်လာပါပြီ]

[ပိုင်ရှင်၏ လက်ရှိ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် အဆင့်- ၉၁၂၀ မှတ်]

"အမှတ် ကိုးထောင်တောင်လား..."

လီလန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း တွေးလိုက်သည်။

"အဆင့် ၅ လျှို့ဝှက်သေတ္တာနဲ့ လဲလှယ်မယ်..."

[လဲလှယ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်]

[ပိုင်ရှင်၏ ကျန်ရှိသော နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်- ၁၁၂၀]

"လျှို့ဝှက်သေတ္တာကို ဖွင့်မယ်..."

[လျှို့ဝှက်သေတ္တာကို ဖွင့်နေပါသည်…]

[ဖွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်]

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... သင် ရရှိထားသည်မှာ]

[၁။ ကျွမ်းကျင်မှု- စိုက်ပျိုးရေးဆရာသခင်]

[၂။ ပစ္စည်း- တောရိုင်းမှို စွယ်စုံကျမ်း]

စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ကြားပြီးနောက် လီလန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုလား..."

"အဆင့် ၅ လျှို့ဝှက်သေတ္တာကနေ ကျွမ်းကျင်မှုရဖို့ အခွင့်အရေးက အရမ်းများလွန်းတယ်..."

ပြီးခဲ့သော အဆင့် ၅ လျှို့ဝှက်သေတ္တာမှ အဆင့်မြင့် ဟင်းချက်ပညာရပ် (ဟင်းပွဲရှစ်ပွဲ - စီချွမ်းဟင်းလျာ) ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အဆင့် ၅ လျှို့ဝှက်သေတ္တာမှ နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်သော ကျွမ်းကျင်မှု- စိုက်ပျိုးရေးဆရာသခင်ကို ရရှိခဲ့ပြန်သည်။

ကျွမ်းကျင်မှု- စိုက်ပျိုးရေးဆရာသခင်ဆိုသည်မှာ အမည်က အကြံပြုထားသည့်အတိုင်း စိုက်ပျိုးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

စိုက်ပျိုးခြင်းသည် လယ်သမားတစ်ဦး၏ အထူးကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။ ဆန်စပါး၊ နှံစားပြောင်း၊ ပြောင်းဖူး၊ အာလူး၊ ကန်စွန်းဥ၊ ပဲပိစပ်၊ မုန်ညင်းစေ့ နှင့် ဖရဲသီးများ၊ သစ်သီးပင်များနှင့် နှမ်းများပင်လျှင်... ဤအရာများအားလုံးကို စိုက်ပျိုးရန်အတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အတွေ့အကြုံများ လိုအပ်ပေသည်။

အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်သုံးခုတွင် မြေသြဇာကောင်းမွန်သော မြေနေရာများရှိပြီး ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ တောင်ပိုင်းရှိ နုန်းမြေများနှင့် မတူဘဲ အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်သုံးခုတွင် ဇီဝဒြပ်စင်များ ကြွယ်ဝစွာပါဝင်ပြီး ကောက်နှံစိုက်ပျိုးရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည့် မြေနက်များ ရှိကြသည်။

အာလူး၊ နှံစားပြောင်းနှင့် ပြောင်းဖူးတို့ကို စိုက်ပျိုးသောအခါ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကာ အသီးကြီးကြီးများ သီးပြီး ပိုးမွှားဒဏ်ခံနိုင်ရည် ပိုရှိကာ တစ်ဧကလျှင် အထွက်နှုန်း ပိုကောင်းလေသည်။

သို့သော် ကောက်နှံများ စိုက်ပျိုးခြင်းဆိုသည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူတစ်ဦးက စတင်စိုက်ပျိုးပါက သူတို့သည် ခေါင်းမရှိသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရမည်ကို သိမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ကို အဆင့်ဆင့် သင်ကြားပေးရန် အတွေ့အကြုံရင့် လယ်သမားကြီးတစ်ဦး လိုအပ်လေသည်။

ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးခြင်းကို ဥပမာအနေဖြင့် ယူကြည့်ကြပါစို့။

ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးရာတွင် ပထမဆုံးအဆင့်မှာ မှန်ကန်သော မျိုးစေ့များကို ရွေးချယ်ရန်ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းစပါးနှင့် နောက်ကျစပါး ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။

အစောပိုင်းစပါးအတွက် အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော မျိုးကွဲများကို ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ကျစပါးအတွက် ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်သော မျိုးကွဲများကို ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

မျိုးစေ့များကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ဓာတ်မြေသြဇာအိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ရေပုံးတစ်ပုံးထဲတွင် ထားရှိပြီး ကျောက်ခဲများဖြင့် ဖိထားရန် လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ စပါးမျိုးစေ့များကို ရေစုပ်ယူပြီး အညှောက်ပေါက်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်ခန့် စိမ်ထားရန် လိုအပ်လေသည်။

စပါးမျိုးစေ့များ အညှောက်ထွက်နေစဉ်အတွင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် လယ်ကွင်းများကို ထွန်ယက်ခြင်း၊ ရေသွင်းခြင်းနှင့် ဘောင်များတူးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ နွားများက မြေကြီးကို တူးဆွရန် ထွန်များကို ဆွဲကြပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် မြေစာခဲများကို ညီညာစေရန် နောက်ထပ် ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သော ထွန်ခြစ်ကို ပြောင်းလဲအသုံးပြုရသည်။

ဤနည်းအားဖြင့် မြေသြဇာကောင်းမွန်သော စပါးခင်း တစ်ဧကကို ထွန်ယက်ပြီးစီးသွားလေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဆန်စပါး မစိုက်ပျိုးမီ ပြင်ဆင်မှုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ပျိုးထောင်ခြင်း၊ ကောက်စိုက်ခြင်း၊ ရေသွင်းခြင်းနှင့် ပိုးမွှားနှိမ်နင်းခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းခြင်း၊ စပါးလှေ့ခြင်းနှင့် ဆန်ကြိတ်ခြင်းများ ရှိသေးသည်။

ဤအဆင့်များအားလုံး ပြီးစီးမှသာ စပါးမျိုးစေ့များသည် လယ်သမားများ၏ ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် မွှေးကြိုင်သော ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန် ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးခြင်းသည် လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လီလန်သည် ကျွမ်းကျင်မှု- စိုက်ပျိုးရေးဆရာသခင်ကို စုပ်ယူလိုက်ပါက ၎င်းသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ စိုက်ပျိုးရေးအတွေ့အကြုံရှိသော လယ်သမားကြီးတစ်ဦး ရှိနေခြင်းနှင့် တူညီပေလိမ့်မည်။ ဆန်စပါး၊ နှံစားပြောင်း၊ ပြောင်းဖူးစသည်တို့ကို စိုက်ပျိုးခြင်းမှာ များစွာ ပိုမို ရိုးရှင်းလွယ်ကူလာမည် ဖြစ်သည်။

"ဟင်... နောက်ထပ် စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိသေးတယ်..."

တွေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ရွှေရောင်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို လီလန် တစ်ဦးတည်းသာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ထိုစာအုပ်သည် အလွန်ထူထဲပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

"တောရိုင်းမှို စွယ်စုံကျမ်း..."

"မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး..."

လီလန်သည် ထိုရွှေရောင်စာအုပ်ကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရာ စာအုပ်မှာ အစောစအနန ကွဲကြေသွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လီလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။